8. New York's in Love (Luigi 5, Johan 10)

Bowie's ode aan the Big City. New York, waar hij ook heen verhuisde met zijn vrouw Iman in 1992 en aldaar verbleef tot zijn dood. Bowie wilde aantonen hoe in love met zichzelf die grote steden zijn, vandaar ook het pompeuze geluid van de song, ijdel en trots. Een powerhouse van een song, de kant die hij ook op wilde na dit album dat flopte. Daarom formeerde hij hierna Tin Machine om op die voet verder te gaan. Zalige track, een dijk van een song wel inclusief gitaarsolo's, gespeeld door David zelf.

7. ‘87 and Cry (Johan 5, Luigi 8 )

Het voorlaatste nummer van het album zien we Bowie op z’n meest maatschappijkritisch. Een aanklacht tegen de Thatcher-regering van dat moment. Een bevlogen nummer, vooral in het refrein, sterk gezongen door Bowie. De tekst blijft wel wat te vaag wat mij betreft. Muzikaal zien we hier al een voorproefje op Tin Machine, waar Bowie zich na dit album op zou richten.
Ook hier speelt Bowie de gitaarsolo zelf.

6. Day-In Day-Out (Luigi 4, Johan 7)

Opener en eerste single van het album. En het klinkt ook echt wel als een single. Opvallend genoeg de best presterende single in de charts, naar mijn menig dan, 17 in de UK en 14 hier in NL. Het nummer bekritiseert de 'urban decay' van veel Amerikaanse steden en heeft er ook een controversiële clip bij die op menig station verboden werd om te tonen. Een song over een vrouw die moet stelen en zich laten prostitueren om rond te kunnen komen. Echt klinkend als een opener deze catchy stamper met funkinvloeden.

Zeker geen slecht nummer, maar als lead single wel wat underwhelming. Ook matige hit prestatie, slechts 17 in de UK en 21 in de US. Dat was al geen goede voorbode voor het album.

5. Glass Spider (Luigi 2, Johan 9)

Bowie's obsessie met spinnen duurt voort (Spiders from Mars ) na het zien van een documentaire over deze soort. Imagery over webben en glass beads (water) en een moeder spin die op de kleintjes hoort te letten. Bowie's parabel over kinderen die verlaten worden door hun ouders en op hun eigen benen moeten leren staan. Dan de song zelf: het begint met spoken word much like Future Legend van Diamond Dogs, wat volgt is een zeer fijne stamper met een diepe synth bassline en een excellerende Peter Frampton op gitaar. Deze track die kant B van het album opent werd elke avond op de Glass Spider Tour als opener gebruikt.

Ik vind de eerste 2 minuten geweldig, die scheppen hoge verwachtingen. Daarna verzandt het voor mij een beetje teveel in chaos. Maar misschien was dat intentional als ik lees waar de tekst over gaat

4. Beat of Your Drum (Johan 2, Luigi 9)

Nog een heerlijke would be-single. Het groots opgezette Beat of Your Drum had alle hitpotentie om Bowie’s Rebel Rebel van de 80s te worden, zo werd er gedacht. Uiteindelijk werd het door het floppen van het album niet eens een single. Wel jammer, want het is zeker een sterk en aanstekelijk nummer. Het gaat over een oudere fotograaf die in een disco achter een jong meisje aanzit. Bowie noemde het zijn “Lolita-nummer’. Misschien maar goed dat het geen single werd, dat had vast gedoe opgeleverd. En wellicht ook over de royalty’s, want de gitaar/blazers-riff in het refrein heeft verdacht veel weg van The Boss’ Glory Days

They pass you by...

In the wink of a young girl’s eye

Na Tonight ben ik maar afgehaakt ( Oor vond deze niet echt goed ) maar dit topic maakte mij toch nieuwsgierig en 'm vandaag op een vrije dag toch alweer 2 keer opgezet.
Hij valt zeker niet tegen , best een lekker hapje en dit wordt eerder 4 dan 3,5 sterretjes.
Grappig dat jullie bij 5 en 4 zover uit elkaar liggen.
Ook wel een jaren ' 80 en ik moest soms denken aan de " foute" Simple Minds periode en de " foute" Roxy /Brian Ferry periode.
Bowie die tegen die koortjes aanzingt werkt ook mooi op dit album ( zoals de 1e twee nummers en Bang bang).

Mooi! Precies wat ik eerder deze week tegen Luigi zei.
Het is een beetje Bowies Once Upon a Time, inclusief zware drums en dameskoortjes, maar dan zonder grote hits.

3. Bang Bang (Luigi 3, Johan 6)

Bowie zou Bowie niet zijn als ie geen cover van Iggy Pop op een album deed hè Het origineel van Iggy's Party album, een single die helaas flopte. Jammer wel, ik vind het echt wel een single. Bowie kreeg veel kritiek, omdat hij weer een Pop song coverde, maar dat pareerde hij door te zeggen dat andere bekende artiesten weer anderen veel en vaak coverden. Verder vond hij Pop een van de beste songwriters van zijn generatie en Bang Bang in het bijzonder een van zijn beste songs. Zo verscheen het dus als afsluiter op Never Let Me Down, ook om Pop's werk meer onder de aandacht van het publiek te krijgen. Ik vind beide versies fijn om te beluisteren

En dan te bedenken dat er op deze site figuren dachten/denken dat wij een en dezelfde persoon zijn...

Ik dacht dar er gezegd werd dat jullie dezelfde keukentafel hadden, maar dezelfde persoon is nieuw voor mij.
Jullie hebben toch weleens samen aan een pubquiz meegedaan waar ook andere mume'ers waren.

Johan is David en ik ben Iggy

Wiens Bang Bang is beter?

Mijne uiteraard

2. Never Let Me Down (Johan 1, Luigi 6)

Voor mij de herontdekking van de laatste week. Heerlijk laidback track met nostalgische feel, die Bowie samen schreef met Carlos Alomar. Het nummer werd op de laatste dag van de opnames in 1 dag opgenomen. Een echte ‘vanzelf-song’ dus. Het nummer heeft dan ook een erg organische feel tov het wat geforceerde wat veel van de rest van het album kenmerkt. Bowie had het bedoeld als ode aan John Lennon en zingt het ook op diens kenmerkende manier. Hij wilde het als lead-single van het album uitbrengen, maar het werd uiteindelijk de derde single. Het werd een grotere hit in de US dan in de UK. Het zou uiteindelijk Bowies laatste top-40-hit in de US blijken te zijn.

Bizar

1. Time Will Crawl (Luigi 1, Johan 3)

Het beste liedje van Never Let Me Down en een van David's favorieten tout court. Hij liet in 2008 speciaal een remix maken van deze song voor een compilatie. De gedachte het album nog eens onder handen te nemen spookte in zijn hoofd rond ever since het album uit was, want hij was uitermate ontevreden met het eindresultaat. Helaas kwam het bij leven er niet meer van, maar in 2018 werd het album door enkele van zijn oud-muzikanten heropgenomen, vooral om de overdreven bombast te temperen. Time Will Crawl had dat sowieso niet echt nodig, het is een van de weinig overgeproduceerde songs van het album. Als 2e single van het album deed het in de charts niet bijster goed (33 in de UK). Geïnspireerd door de Tsjernobyl ramp is Time Will Crawl een song over hoe de industrie de wereld/het klimaat naar de verdoemenis helpt. Voor mij veruit de beste song van het album, catchy as hell en bevlogen gespeeld en gezongen.

1. Time Will Crawl 8,25
2. Never Let Me Down 7,90
3. Bang Bang 7,55
4. Beat of Your Drum 7,45
5. Glass Spider 7,40
6. Day-In Day-Out 7,30
7. '87 and Cry 7,25
8. New York's in Love 7,15
9. Shining Star (Makin' My Love) 6,95
10. Zeroes 6,95
11. Too Dizzy 6,15

1. Station to Station 8,71
2. Diamond Dogs 8,35
3. Let's Dance 8,17
4. "Heroes" 8,07
5. 'Hours...' 7,91
6. The Man Who Sold the World 7,90
7. The Next Day 7,58
8. Never Let Me Down 7,30

Een prettig album overall, een mooie ontdekking ook.
Beiden konden we er een 3,5 aan kwijt, zou evt nog kunnen stijgen tot een 4.

Nieuwe stand bij de nummers:

1. Heroes 10,00
2. Rebel Rebel 9,70
3. Wild Is the Wind 9,35
4. The Man Who Sold the World 9,30
5. Golden Years 9,05
6. Diamond Dogs 9,00
7. Where Are We Now? 8,95
8. Thursday's Child 8,95
9. China Girl 8,95
10. Modern Love 8,95

11. Word on a Wing 8,90
12. Sweet Thing 8,85
13. Rock 'N' Roll with Me 8,75
14. The Secret Life of Arabia 8,75
15. Beauty and the Beast 8,70
16. Seven 8,65
17. Big Brother 8,65
18. 1984 8,60
19. Survive 8,55
20. Criminal World 8,50

21. Station to Station 8,50
22. Joe the Lion 8,45
23. Candidate 8,45
24. You Feel So Lonely You Could Die 8,45
25. All the Madmen 8,30
26. Let's Dance 8,25
27. Stay 8,25
28. Time Will Crawl 8,25
29. TVC 15 8,20
30. Running Gun Blues 8,20

31. After All 8,20
32. If I'm Dreaming My Life 8,15
33. Ricochet 8,15
34. We Are the Dead 8,15
35. The Pretty Things Are Going to Hell 8,10
36. The Width of a Circle 8,10
37. Without You 8,05
38. Sons of the Silent Age 8,00
39. Heat 8,00
40. Never Let Me Down 7,90

41. Love Is Lost 7,90
42. I'd Rather Be High 7,90
43. Cat People (Putting Out Fire) 7,85
44. Valentine's Day 7,85
45. The Stars (Are Out Tonight) 7,80
46. Blackout 7,78 (L5 J8)
47. Black Country Rock 7,75
48. What's Really Happening? 7,65
49. V-2 Schneider 7,65 (J4 L9)
50. The Dreamers 7,65

51. The Supermen 7,65
52. Bang Bang 7,55
53. Something in the Air 7,55
54. The Next Day 7,55
55. (You Will) Set the World on Fire 7,50
56. Saviour Machine 7,50
57. Beat of Your Drum 7,45
58. Glass Spider 7,40
59. Sweet Thing (Reprise) 7,35
60. Future Legend 7,35

61. Day-In Day-Out 7,30
62. '87 and Cry 7,25
63. Dirty Boys 7,25
64. New Angels of Promise 7,15
65. Moss Garden 7,15
66. New York's in Love 7,15
67. Sense of Doubt 7,13
68. Boss of Me 7,10
69. Neuköln 7,00
70. Shining Star (Makin' My Love) 6,95

71. Zeroes 6,95
72. Chant of the Ever Circling Skeletal Family 6,95
73. Dancing Out in Space 6,75
74. Brilliant Adventure 6,65
75. Shake It 6,65
76. How Does the Grass Grow? 6,65
77. If You Can See Me 6,60
78. Too Dizzy 6,15
79. She Shook Me Cold 6,10

Op naar de 100

Station to Station op 1, ik verwacht dat deze daar blijft.
Ik zelf heb Ziggy en Low iets hoger staan dan Station to Station maar ik snap iedereen die deze als favoriet heef ( Alleen al dat magistrale titelnummer, maar dat is dan weer niet jullie topper).
Ik heb trouwens bij het album Heroes naast het fenomenale titelnummer ( Bowie's mooiste??) Neukölln aangevinkt want die geeft mij kippenvel zo perfect de sfeer weergegeven wordt, iets wat Warszawa ook doet.
Ik ben benieuwd hoe Low en Ziggy er uit komen hier

Ik ook wat dat laatste betreft!
We maken nu eerst een uitstapje naar een recenter album, daarna gaan we back to the 70s.

Of 60s

Nu op vakantie, dus weinig reactie. Maar Glass Spider doet mij aan 1. Outside denken. Geweldig nummer.

Hopelijk ben je op tijd terug voor het volgende album.