Misschien denkt ie wel dat je net als hij droomt van vroeger - alles was mooi en simpel - en je moest een muntje in de (gas)meter doen om met gas te kunnen koken;

You've bought some coffee, butter and bread
You can't make a thing cause the meter's dead

Dat, en dat aERo het meesterwerk herkent. Bowie was uiteraard niet alleen van de grote werken maar ook van het kleine gebaar. (Her)kennen we (ons) (in) de momenten op de studentenkamer met een zeer kleine beurs en de noodzaak om de stad in te gaan, de twijfel over studiekeuze, de opkomende verliefdheid van de nieuwe ontmoeting en de vragen des levens.... En de vrienden die dezelfde zaken ervaren.

perrospicados we gaan het zien

90. I Know It's Gonna Happen Someday




Wederom een cover, en dan ook nog eens van grote favoriet Morrissey. Ja, ook hier vind ik het origineel beter (te vinden op het album Your Arsenal), maar dat koortje is zo verdomde lekker.
Black Tie White Noise is geen favoriet album van mij, maar voor dit nummer heb ik zeker wel een zwak.
Denk dat bijna niemand dat met mee eens zal zijn trouwens

89. Quicksand




Waar Black Tie White Noise geen grote favoriet is, daar is Hunky Dory dat wel. De piano van Rick Wakeman en die Bowie jaren '70 sfeer. Het is om van te smullen.
Zijn theatrale kant komt hier goed naar voren en van mij mag het. Ik ben nooit zo vies van wat extravaganza in muziek en dat is hier wel te horen zonder dat Bowie hier echt met heel grote gebaren te werk gaat.

88. When I Live My Dream




De oer-Bowie is wel degelijk vertegenwoordigd. Het is duidelijk anders dan zijn latere werk, gewoner wellicht, maar wel passend voor die tijd.

Als liefhebber van Marc Almond of de oude Scott Walker is het niet eens zo gek dat ik deze Bowie ook kan waarderen. Een beetje kitsch wellicht, misschien dat de spruitjeslucht er inderdaad wat overheen walmt (en ik hou niet eens van spruitjes), maar dit soort nostalgie is best wel aan mij besteed. Dus ook deze Bowie hoort er wat mij betreft helemaal bij.

Zo'n goed nummer, was in mijn top 100 waarschijnlijk toch wel in de top 30 gekomen...

87. Love You Til Tuesday




Ik blijf nog even bij het oude werk. Zelfde verhaal eigenlijk als bij nummer 88. Ik mag er graag naar luisteren.
Sta ik hier alleen in?

Niet bepaald albums die ik vaak terugluister maar af en toe best leuk. Gezien de outfit en de achtergrond zijn beide clipjes op dezelfde dag opgenomen:)

Ik ook niet, maar bij het samenstellen van de lijst merkte ik wel dat ik die periode ook leuk vind. Kan het negeren natuurlijk, maar het hoort er echt wel bij en ik vind de nummers gewoon ook goed.

Van mij kan je die nummers gerust plaatsen, hoor - hoe eerder hoe beter
Er blijven genoeg oude nummers over waarop ik me nog kan verheugen, maar die ga ik nu niet noemen.

En dan zal je zien dat ik erachter kom er enkele vergeten te zijn

86. All the Young Dudes




Een cover van Mott the Hoople. Niet echt natuurlijk, want Bowie schreef het nummer dat een grote hit werd. Uiteindelijk besloot hij het zelf ook op te nemen en het was de bedoeling dat het op Aladdin Sane zou komen, maar dat was niet het geval. Wel kwam het op diverse verzamelalbums terecht en als bonustrack op latere uitgaves van Aladdin Sane.

Bruce Dickinson van iron Maiden nam het nummer ook op voor zijn solo album Tattooed Millionaire.

Zeker niet! Het gehele oeuvre van Bowie kan/mag beluisterd worden en gewaardeerd!

Een van de weinige Bowie nummers waar ik weinig mee heb. Ik heb er ook echt van die Iron Maiden associaties mee, een band die ik ook slecht trek.

Nee hoor. Ben benieuwd of The Laughing Gnome nog komt.

85. Oh! You Pretty Things




Ik krijg hier altijd een soort Elton John-vibe bij en ik ben helemaal geen Elton John fan. Te vinden op Hunky Dory. Hiervoor was het nummer al opgenomen door Peter Noone van Herman's Hermits, waar Bowie op piano te horen was.
Ongelooflijk eigenlijk dat dit nummer alweer zo oud is!

84. Nite Flights




Bij het samenstellen van deze lijst was ik verbaasd toch nog nummers aan te treffen van Black Tie White Noise die ik echt goed vind. Heb ik dat album dan toch al die jaren een beetje te weinig aandacht gegeven? Ben ik te veel meegegaan in de algemene minachting naar dit album toe?

Of...... is het dan toch de door mij zo geliefde Scott Walker (The Walker Brothers) waar dit nummer een cover van is?!

En dat is verbazing nummer twee: toch nog best wat covers die in de smaak vallen blijkbaar.

83. Everyone Says 'Hi'




Heathen is toch wel een ijzersterk album, zeker voor wat betreft de 'latere Bowie'.

Everyone Says 'Hi' vind ik niet een typisch Bowie-nummer. Het heeft een rustige sfeer waar ik mezelf altijd wel prettig bij voel. Niet echt ruige of rafelige randjes, maar ook geen pop om mee te scoren.

Het album in z'n geheel heb ik lange tijd over het hoofd gezien, zoals zoveel albums van Bowie in die jaren. Het deed me allemaal niet zo veel (meer), maar die herwaardering is later toch wel wel teruggekomen.

82. Glass Spider




In mei 1987 trapte Bowie zijn Glass Spider tour af in De Kuip, Rotterdam. Er werd veel reclame voor gemaakt en het behaalde zelfs het nieuws. Het was groots en spectaculair. Het waren de jaren van de grote stadion concerten. Ook Genesis, U2 en Madonna stonden in de Kuip. Wat had ik Bowie en U2 graag gezien dat jaar, maar als 17-jarige was mijn portemonnee nog niet dusdanig gevuld dat het allemaal kon en uiteraard had ik kaarten voor Prince in De Galgenwaard Utrecht (juni 1987).

Toch vergeet ik de beelden die voorbij kwamen op tv niet. Een hoop acrobatiek en Bowie werd dan ook verweten dat de show te artistiek en pretentieus was.

Maar het is wel zo dat het nummer Glass Spider me altijd is bijgebleven. Afkomstig van Never Let Me Down, niet bepaald Bowie's beste album, maar de herinneringen aan die tijd zijn nog steeds levend. Ik ben nu eenmaal een jaren '80 tiener waar ik Bowie echt leerde kennen.

Zijn er hier mensen die erbij waren in De Kuip?

81. Dead Man Walking





Earthling vond ik echt helemaal niks. Niet mijn ding indertijd. En ook daar ben ik langzaamaan wel wat op teruggekomen. Techno en drum 'n bass vermengd met rock: hip om het hip doen of toch de bekende kameleon?!

Dead Man Walking ie een sterke brok energie en behoort tot de betere nummers van Earthling. Gewoon het volume omhoog bij deze Bowie.

Als op zichzelf staande track gewoon heel sterk. Het album in z'n geheel? Blijft nog wat lastig af en toe.

Earthling is ook niet mijn ding maar dit is toch wel een lekker nummer nu ik het zo weer eens hoor.

Fijn topic, hoor, dit!

Ik vind Dead Man Walking altijd heel tof juist, zo zie je maar weer

Love You Till Tuesday was mijn vaders favoriete Bowie, trouwens.

Earthling: valt hier juist goed, en zijn voorganger 1. Outside eveneens (misschien nog wel een tikkeltje beter). De eerste keer dat ik geconfronteerde werd met iemand die Earthling als "D&B" wegzette, kon ik m'n lachen niet inhouden. Voor "Techno" zou ik ook een vergrootglas moeten hanteren

Uiteraard zitten er elementen D&B in - ik noem de overbekende 'ratel', maar "elementen bevatten" geeft het nog niet het stempel. Van die twee albums samen zou ik in totaal denk ik zo'n 6-7 songs opnemen - 1 pas gezien - we zijn nu bij 80 er is nog hoop

Beide albums behoren met Black Tie White Noise tot de moeilijkste te vinden originele Bowie-lp's. Daarom alleen is het goed dat het oeuvre opnieuw box-wise is/wordt uitgebracht, al vergt dat voor een vinylist wel een brede beurs

Het leuke van zo'n topic als dit is dat je zelf albums weer in de draai gooit - vooral het meer recente werk, na de 90s, (m.u.v. Blackstar) en dan doe je herontdekkingen (het oudere werk zit inmiddels echt wel in ROM).

Ik heb Earthling jaren niet meer geluisterd maar omdat ik Dead Man Walking toch wel weer leuk vond vanmorgen het album weer eens opgezet. Nu de tijd eroverheen gegaan is blijkt het toch beter dan in mijn herinnering, het is toch weer even 1997. Mijn zoon zat mee te luisteren voor hij naar school moest en die zat gelijk mee te zingen terwijl hij het voor het eerst hoorde, ik kan mij best voorstellen dat dit voor jongeren een Bowie instap zou kunnen zijn.

Earthling was voor mij destijds het eerste album van Bowie dat ik kocht. Als ik het nu luister vind ik het eigenlijk een typische Bowie-plaat qua composities en melodieen, alleen in een ander muzikaal jasje. Op Nuts -een outtake die een paar jaar terug verscheen, wordt de song wel wat verder losgelaten. Ook erg goede track vind ik.

Dead Man Walking blijft wel een van mijn favorieten (mooi piano-outro ook, had zo op Aladdin Sane kunnen staan), samen met Telling Lies.

80. Time Will Crawl




Van het album Never Let Me Down, ook zo'n jaren '80 album waar de fans niet zo blij van werden / worden.

Toch staat me deze single nog helder voor de geest. Als jaren '80 tiener vond ik het wel wat en nu als 53-jarige nog steeds. Alleen die videoclip kan ik me totaal niet meer herinneren.

Haha, vind ik ook een leuke!

79. Little Wonder




Wederom een nummer van Earthling. Als je het mij vraagt hebben we gelijk ook wel de sterkste gehad hiermee, of zou er dan toch nog eentje voorbij gaan komen?!

Zoals gezegd kon ik eerst niet veel met Earthling en zeker niet met deze single. Te druk, te rommelig, niet beklijvend. Geforceerd gedoe vond ik het. Daar ben ik inmiddels al aardig op teruggekomen en het maken van deze lijst heeft er zelfs voor gezorgd dat ik het nog een beetje meer ben gaan waarderen. Goed het is nog geen top 10, maar het heeft de top 100 mooi wel gehaald.

78. Tonight




Ja, ik vond Tonight een leuk nummer. Dat is ook wel te verklaren denk ik. Ik was 14 en in de jaren daarvoor een groot Doe Maar fan. Ik had wel wat met die pop-reggae invloeden. En Bowie was voor mij cool en Tina vond ik tof.

Wat wil je dan nog meer?! Nou, dat enthousiasme is nu wat minder groot, maar toch als ik het nummer hoor moet ik denken aan die tienerjaren. Ja, het is best een flut nummer waar ik anno nu soms een beetje met gekromde tenen naar luister, Maar hier wint de nostalgie het toch wel.

Waarschijnlijk zullen velen van jullie deze positie van Tonight (78e plaats) met gefronste wenkbrauwen aanschouwen (Of zit ik ernaast?).