MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Muziek / Toplijsten en favorieten / jordidj1's Top 2000

zoeken in:
avatar van jordidj1
0041. of Montreal - The Past Is A Grotesque Animal

https://www.vinylchapters.com/wp-content/uploads/2020/01/of-montreal-750x420.jpg

NIEUW!

Een gloednieuwe binnenkomer in mijn lijst, en niet zomaar één. Deze track is het kloppende hart van mijn wereldreizen in 2024 en 2025 - een muzikale spiegel van de cultuurshocks, inzichten en momenten van verwondering die ik onderweg heb meegemaakt.

Begin 2024 vertrok ik met mijn beste maat naar Thailand. Al op dag één in Bangkok werd ik compleet overdonderd. Amsterdam is er niets bij, vooral Khao San Road was echt een gekkenhuis. Een explosie van indrukken, kleuren en chaos. Terwijl ik met open mond om me heen keek en mijn maat een dutje deed in de taxi, zette ik wat muziek op. En toen gebeurde het: The Past Is a Grotesque Animal kwam voorbij en nestelde zich direct als mijn persoonlijke reisanthem.

In januari 2025 trok ik opnieuw de wijde wereld in, dit keer naar Colombia. Sinds die reizen merk ik dat ik anders in het leven sta. Ik ben nog steeds druk en gedreven, maar ik relativeer makkelijker en durf mezelf vaker op de eerste plek te zetten. Het is cliché om te zeggen dat reizen je verandert, maar ik gun iedereen zo’n cultuurshock. Het haalt je uit je bubbel en laat je opnieuw naar jezelf kijken.

Deze track vangt dat gevoel perfect: intens, gelaagd, en confronterend. Een nummer dat niet alleen klinkt als een reis, maar voelt als een transformatie.

avatar van jordidj1
0040. The God Machine - In Bad Dreams

http://bothbarson.files.wordpress.com/2008/10/god-machine1.jpg

2023: 0081
2022: 0120

Een paar jaar geleden ging ik in m’n eentje op vakantie naar Freiburg, met als doel het Zwarte Woud te verkennen - een plek die al lang op mijn bucketlist stond. Als ik erop terugkijk, was het een vrij rustige trip: ’s ochtends sporten in het hotel, daarna urenlang wandelen door de natuur, ’s avonds ergens simpel eten, soms een biertje, en rond elf uur weer naar bed.

Maar het voelde allesbehalve saai. Juist die eenvoud gaf me ruimte om muziek écht te beleven. Tijdens die dagen leerde ik artiesten als Agalloch beter kennen, en ontdekte ik The God Machine. Hun album One Last Laugh in a Place of Dying... kreeg meerdere spinsels, mede dankzij mede-CSL’er Don Cappuccino, die In Bad Dreams als zijn favoriete nummer ooit had aangemerkt.

Die aanbeveling bleek raak. In Bad Dreams is een kleine, intense en emotioneel geladen track. Sober en rauw, drie minuten lang pure perfectie. Het nummer is zwaar, maar niet overweldigend - eerder troostend in zijn melancholie. Daardoor bouw je er snel een band mee op, en voor je het weet is het een verslavende metgezel tijdens je eigen stille momenten.

avatar van jordidj1
0039. Brand New - Degausser

https://www.nme.com/wp-content/uploads/2025/03/brand_new_lacey.jpg

2023: 0034
2022: 0032
2021: 0044
2020: 0111

Het wordt hier niet bepaald luchtiger, opnieuw een monumentale track uit de emo-scene, speciaal voor de sad boys onder ons. En ja, ik was er ook één. Vooral in de periode 2020–2021, toen ik nog werkte in Amsterdam en corona het ritme van het leven had platgelegd. Muziek gaf me weinig plezier meer; ik hing vooral rond in de Cyber Stereo Listening-sessies, uit pure verveling. Toch waren die sessies goud waard. Gezelligheid met de homies en achteraf gezien heb ik er alleen maar mooie muziek aan overgehouden.

Brand New werd in die tijd mijn nieuwe obsessie. En zoals dat gaat: ik besmette iedereen om me heen met mijn enthousiasme - gelukkig met muziek, niet met het virus (dat ik waarschijnlijk nooit heb gehad).

Maar er kwam een moment waarop zelfs muziek niet meer binnenkwam. Ik ging naar werk om de tijd te doden, elke dag voelde als een mentale marathon. Tot ik op een dag het station afliep en Degausser door mijn oortjes knalde. Het was alsof mijn brein dacht: nu is het genoeg geweest, je gaat er wat aan doen.

En dat deed ik. Binnen een paar maanden stapte ik over naar andere werkzaamheden, en eind 2022 begon ik aan een nieuwe baan - terug in het hoge noorden.En daar zit ik nu nog steeds. Degausser is de emotionele uppercut geweest, daardoor kan deze ook niet meer uit de top 50 vallen. Nooit.

avatar van jordidj1
0038. Songs: Ohia - The Black Crow

https://external-preview.redd.it/just-be-simple-the-heartbreaking-memory-of-jason-molina-v0-ySI3YXJps0qdGt1xNhgq_RIGo1YCTMuOk-dk25_TlWQ.jpg?auto=webp&s=8c5b56dc4d5fe944394beb7a9348f708f08d0276

2023: 0070
2022: 0075
2021: 0036
2020: 0044
2019: 0040
2018: 0263

Het houdt niet op, nu is het weer tijd voor Jason Molina. Zijn leven was ook geen bloemlezing, dus nu we toch in het sombere deel van de lijst zitten, kunnen we net zo goed doorgaan. Samen met het titelnummer is dit één van de absolute klapstukken van The Lioness, ook is het hier een ontzettend stabiele factor gebleven. Al ruim 6 jaar in de top 100.

De eerste tonen van The Black Crow duiden op aarzeling, beklemming. Met heel veel moeite lijkt Molina de eerste zinnen uit zijn strot te laten verdwijnen, onbewust geforceerd laat hij zijn pijn merken aan de buitenwereld. Elke snaar die hij raakt van zijn gitaar is de juiste, ik word altijd direct gegrepen als het album The Lioness door dit nummer wordt geopend.

The Black Crow is pijnvol en confronterend, een uitlaatklap. Ik heb niet altijd zin om de song om te draaien, maar als ik het doe is het garantie voor tranen, maar ook genoegdoening. Waar Jason zijn rust vond, vind ik mijn kracht.

avatar van jordidj1
0037. The Cure - Disintegration

https://cdn.britannica.com/04/239704-050-1F052D95/Members-British-rock-band-The-Cure-circa-1984.jpg

2023: 0033
2022: 0031
2021: 0032
2020: 0149
2019: 0009
2018: 0005

We gaan nog even door in de misère, nu weer tien minuten lang grieven met Robert Smith en consorten. Stond ooit op nummer 5, maar nu al jaren steady in de top 40.

Valt me op dat ik best wel een zwak heb voor titeltracks (Innuendo, The Lion's Roar en Born To Die om maar wat te noemen). Niet geheel verrassend dat dan de hoogst genoteerde titeltrack afkomstig is van mijn favoriete rockalbum aller tijden. Ook vrees ik dat mensen deze op één hadden verwacht, pfff, ik maak het wel spannend hè?

Ik weet nog wel dat ik voor de eerste keer Disintegration ging luisteren. Koptelefoon op, hond aan de riem en hup het bos in. Was een leuk rondje, ware het niet dat de muziek compleet langs me heen ging. Nee, dat was geen succes. Toch bleef het mij fascineren en prompt was er de klik, elke luisterbeurt werd het beter (nog steeds eigenlijk). Toen ik in Antwerpen woonde was ik er nog steeds verslaafd aan, vooral in de nachtelijke uurtjes deed dit album het erg goed.

Het tweeluik The Same Deep Water As You en dit nummer wordt terecht geroemd. Alle emotie die wordt opgebouwd in de eerste track, wordt letterlijk eruit gespuwd door de titeltrack. Extreme depressie wordt euforische depressie, Smith's zang gaat door merg en been. Disintegration is een schreeuw tegen emotionele zaken die uit elkaar vallen, een hoop voor betere tijden.

avatar van jordidj1
0036. LCD Soundsystem - All My Friends

https://www.festivalinfo.nl/img/artist/review_foto_artist_pic/6651_LCD_Soundsystem_89332.jpg

2023: 0088
2022: 0096
2021: 0090
2020: 0163

I wouldn't trade one stupid decision for another 5 years of life

Die ene regel. Misschien wel de beste lyric ooit geschreven. Voor mij in ieder geval een levensmotto. Als er een handleiding bestaat van hoe moet je leven - dan lees ik het toch niet. Mijn leven zit vol rare beslissingen, maar ik zou ze nooit inruilen. Ze hebben me gevormd, en dat is precies waar dit nummer over gaat.

All My Friends is het ultieme festivalanthem. De drang om te leven, te voelen, te lachen en te dansen spat eruit. Elke keer als ik ‘m opzet, verschijnt er een grijns op m’n gezicht. Het is het moment waarop alles even mag wijken: werk, zorgen, verplichtingen. De knop gaat om, en het enige wat telt is muziek en samenzijn.

De track bouwt zich langzaam op, als een nacht die steeds intenser wordt. En of je nu in een tent staat op P-p-pukkelpop, of gewoon thuis met een biertje in de hand - All My Friends voelt als thuiskomen.

avatar van jordidj1
0035. Fleetwood Mac - Go Your Own Way

https://images.thebrag.com/cdn-cgi/image/fit=crop,width=900,height=600/https://images-r2.thebrag.com/rs/uploads/2023/09/unnamed-1.jpg?resize=900,600&w=450

2023: 0032
2022: 0030
2021: 0031
2020: 0022
2019: 0016
2018: 0014
2017: 0100

Dan hebben we weer een track die je een Kloris-klassieker kan noemen, elk jaar nog aanwezig geweest en nooit buiten de top 100 gestaan - al was in het 2017 maar nipt.

..tijdens die periode was ik op verjaardag bij een klasgenote, waar ik aan de praat raakte met haar vriend. We hadden het over muziek en hij zei dat Rumours van Fleetwood Mac het beste album aller tijden was. Ik kijk hem en knikte goedkeurend: "Zeker een goede plaat, ja!". Tegelijkertijd dacht ik: "Gap, doe efkes normaal ofzo. Ik weet uit m'n hoofd al tig betere elpees!". Echter moest ik beleefd bleven van mezelf, ik was tevens op verjaardag.

Nu moet ik die kerel alsnog gelijk geven, bah. Rumours staat vol met tijdloze, onverwoestbare en zeer verslavende popnummers. Het heeft wel tijd gekost om het te doorgronden, vooral nummers als Songbird en Never Going Back Again verpestten mijn luisterplezier. Echter was de replayfactor van tracks als GYOW, The Chain en Dreams gewoon te hoog en zodoende groeide mijn liefde voor Rumours enorm. Het mooie van hun muziek is dat ik het overal kan draaien: bij mijn vrienden, in de kroeg, in de trein, bij Niek op het balkon, niemand vindt het erg. Behalve hier dan, maar dat neem ik voor lief.

Go Your Own Way blijft veruit veruit favoriet, met name door de geile gitaarriff en de geweldige drive. De track steekt zo vernuftig in elkaar, één van de weinige nummers waar je altijd voor wakker mag maken. Terechte ladderfinalist, als je het mij vraagt!

avatar van jordidj1
0034. Death - Spiritual Healing

https://cdn.mos.cms.futurecdn.net/eupFZJdVvzsPCUdwPwgrRP.jpg

2023: 0019
2020: 0019

We tikken weer de hardere metalen aan en dit is meteen de laatste notering van Death in mijn lijst. Jarenlang vond ik het lastig om één favoriete track van ze te kiezen. Maar toen ik Spiritual Healing ontdekte, was het ineens een stuk makkelijker.

Deze track is een beest. De opening is ronduit bruut: keiharde riffs die je laat voelen dat je focking baas bent. En dan komt Chuck Schuldiner, de final boss in metal. Niet de technische finesse zoals op Human of Symbolic, maar juist dat rauwe, ranzige randje dat het zo onweerstaanbaar maakt. Wat volgt is minutenlang kippenvel. Niet echt een track waar ik zo'n emotionele klik mee heb zoals Degausser of The Past Is A Grotesque Animal, maar gewoon een lekkere vette plaat om op te raggen.

avatar van jordidj1
0033. Cult of Luna - Dim

https://amfmusicpublishing.com/content/uploads/2016/01/412933710_18410838133041514_8055311372326903442_n.jpg

2023: 0050
2022: 0048

Er moest natuurlijk nog een track van Cult of Luna komen en die is uiteraard afkomstig van Somewhere Along the Highway, een plaat die perfect is voor heldere, nachtelijke en winterse autoritjes. Als de track na de intro echt losgaat, raak je er in verdwaalt en blijven genieten van hoe het nummer zich maar blijft opbouwen - het nummer is voor je gevoel bijna afgelopen en dan beginnen ze nog met grunten. Fantastisch, het tilt de song naar nóg hoger niveau.

Eén van de gaafste bands die ik in 2022 heb ontdekt en voor mijn gevoel ben ik nog niet uitgeluisterd op ze, vooral een nummer als Dim: 12 minuten voelen aan als 5 - zo intens, dat tijd even geen rol meer speelt.

avatar van Kondoro0614
Spiritual Healing, wat een banger!


avatar van Johnny Marr
Dim is inderdaad het allerbeste nummer van Cult of Luna.

avatar van jordidj1
0032. The National - The System Only Dreams In Total Darkness

https://image.humo.be/160309737/width/2480/the-national-op-pukkelpop-2019-het-was-zoals-bij-gloeiend-hete

2023: 0027
2022: 0025
2021: 0020
2020: 0088
2019: 0249
2018: 0211
2017: 0165

Daar is dan de laatste notering van The National - en wat voor eentje. Elk jaar nog aanwezig geweest en de laatste jaren echt ontpopt als mijn favoriet van de band. Vooral in de ochtenduurtjes toen ik nog in Antwerpen woonde heb ik deze veel gedraaid, magische momenten waren dat. Heeft echt een band geschept.

En dat was nog maar het topje van de ijsberg - in de jaren daarna ben ik écht fan geworden van de band, zelfs met Gretz naar Duitsland gegaan voor een reeks concerten - en we weten allemaal wat er in Hamburg is gebeurd. Prachtige ervaringen die je voor altijd bijblijven.

avatar van Gretz
jordidj1 schreef:


En dat was nog maar het topje van de ijsberg - in de jaren daarna ben ik écht fan geworden van de band, zelfs met Gretz naar Duitsland gegaan voor een reeks concerten - en we weten allemaal wat er in Hamburg is gebeurd. Prachtige ervaringen die je voor altijd bijblijven.

Remember this? Vanaf 1:29



Denk dat je er niet bij was in de Ziggo Dome, maar heb deze bewuste video wel ettelijke malen gedeeld

avatar van chevy93
The System Only Dreams In Total Darkness, goated!

avatar van Gretz
chevy93 schreef:
The System Only Dreams In Total Darkness, goated!

NAAR DE TRUI- en LADDERFINALE ERMEE (linea recta)

avatar van Johnny Marr
Hahahahaha Geert je kanis als ie je telefoon jat, goud waard!!!! AAAAA

avatar van jordidj1
0031. Iron Maiden - Caught Somewhere In Time

https://external-preview.redd.it/4yNH-KZmu3atkScqJ-gJPeMHNLRHtsKvCQ0W0BDOBV4.jpg?auto=webp&s=17a5eee2fe0d935ae05df4190b612e0e88a385c5

2023: 0048
2022: 0209
2021: 0193

Iron Maiden is natuurlijk een legende binnen de metalwereld, maar dit nummer krijgt naar mijn idee veel te weinig erkenning als een van hun beste. De futuristische sound is tot in de puntjes uitgewerkt en maakt Somewhere In Time tot een verslavend album dat je keer op keer wilt opzetten.

De opener – mijn absolute favoriet – zuigt je meteen dat sci-fi-universum in. Vanaf de allereerste seconde gaan alle remmen los: het voelt alsof je met duizelingwekkende snelheid over een F1-circuit raast... in de ruimte. Deze track - andere Iron Maiden-songs - blijven maar door racen in de lijst, deze dus op de hoogste positie ooit.

avatar van jordidj1
0030. Kapitan Korsakov - In The Shade Of The Sun

https://d12xfkzf9kx8ij.cloudfront.net/a0K5J000000ZJVhUAO_1240x720.jpg

2023: 0056
2022: 0054
2021: 0752

Sommige tracks dragen zo’n mysterieus aura met zich mee, dat het haast onmogelijk is om precies te benoemen waarom ze je zo raken. In the Shade of the Sun is daar een perfect voorbeeld van. Het nestelt zich in je hoofd, kruipt onder je huid, en laat je niet meer los. Elke luisterbeurt voelt als een hernieuwde verliefdheid.

Het nummer bouwt zich langzaam op, laag voor laag, tot het explodeert in pure extase. De climax rond 4:35 is al goud waard, maar bij 6:15 barst alles open en ga je emotioneel écht diep. Een sonische trip die je niet zomaar vergeet. Ik vind het dan ook gek dat dit al op plek 30 voorbijkomt, toch staan ze hoger dan ooit - dit jaar maar pushen voor de top 10.

avatar van ArthurDZ
Typisch, drie zo'n goede nummers die dan meteen de bottom drie van de Jordiladderfinale 2025 innemen. Toch weer te veel boomers meegestemd dit jaar!

Welke percentages scoren ze in de love/hate-rangschikking, Jordi?

1.
2.
3.
4. Kapitan Korsakov - In The Shade Of The Sun
5.
6.
7.
8. The National - The System Only Dreams In Total Darkness
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.
19.
20.
21.Iron Maiden - Caught Somewhere In Time
22.
23.
24.
25.
26.
27.
28.
29.
30.
31.
32.

avatar van jordidj1
0029. A Tribe Called Quest - We The People...

https://static01.nyt.com/images/2019/01/31/books/31bookabdurraqib2-print/merlin_149954049_7b7f5ac7-d7e3-4330-9c58-a2909fe9b6be-superJumbo.jpg

2023: 0025
2022: 0023
2021: 0025
2020: 0023
2019: 0018
2018: 0012

Wat een ontknoping hè - en dat 6 maanden na de uitzending. Hebben jullie in ieder geval de nodige tips binnen voor de Verrukkelijke 500, dit jaar hun 18de editie! Nu de Tribe op hun laagste positie ooit...

Over moderne klassiekers gesproken.

Een statement vanjewelste op de aardkloot afvuren na achttien jaar stilte als groep, dat zowel lyricaal als muzikaal zeer krachtvol is, dat kunnen alleen de allergrootsten.

Hoe die beat erin klapt, gecombineerd met het felle politiek statement van de rappers is elke luisterbeurt weer een genot. Drie minuten hebben ze maar nodig, om alle problemen in modern Amerika aan te kaarten en elke punchline is raak. De recht-voor-je-raapsound van de groep is tijdloos en nog steeds relevant, qua albums grijp ik liever terug naar hun klassiekers, maar mijn favoriete song van de clan blijft toch deze. Als ik 'm draai, dan op vol volume en het liefst drie keer achter elkaar. Zeer verslavend nummer, met een hoge airplaywaarde.

avatar van jordidj1
ArthurDZ schreef:
Typisch, drie zo'n goede nummers die dan meteen de bottom drie van de Jordiladderfinale 2025 innemen. Toch weer te veel boomers meegestemd dit jaar!

Welke percentages scoren ze in de love/hate-rangschikking, Jordi?


Wtf

avatar van jordidj1
0028. R.E.M. - Leave

https://www.rollingstone.com/wp-content/uploads/2011/09/REM.jpg

2023: 0023
2022: 0022
2021: 0024
2020: 0024
2019: 0017
2018: 0015

En dan nu het beste R.E.M.-nummer... ook lager dan ooit - potjandorie.

Ongeveer onderhalfjaar geleden zat ik nietsvermoedend op de bank te chillen, ondertussen had ik de afspeellijst van de ladder opstaan. Prompt knalde Leave uit de speakers en wist ik niet waar moest gaan of staan, mijn muzikale hersenafdeling kreeg even kortsluiting. Zo'n moment dat je compleet overrompeld wordt door een ontdekking, was dit echt R.E.M., like wow, ECHT?

Het nummer kwam op een welkom, maar tegelijkertijd ook ongewenst moment. Ik had het afstuderen eindelijk weer naar eigen hand gezet, nadat ik een lange periode ontzettend ongemotiveerd was en op het randje van een halfjaar studievertraging balanceerde. In veel treinritjes van en naar school in die periode kwam speelde ik vaak Leave, wat mij steeds bijna de put terug in stuurde, maar bij nader inzien achteraf een enorme steun is geweest. Iets met catharsisgevoel ofzo.

De sirene, na het nietsvermoedende gitaarintrootje, lijkt het startschot voor een diepe depressie. Het grip op je leven verliezen, een blik naar de afgrond. Tegelijkertijd een moment van zelfrealisatie, is het niet tijd om verdorie je leven weer op de rit te krijgen?

Dat deed ik gelukkig, slaagde uiteindelijk vrij gemakkelijk. Wel met hulp van een zeer goede vriend, die mij er echt doorheen sleepte. Plus een beetje hulp van R.E.M.

avatar van jordidj1
0027. Joy Division - Decades

https://latemusic.org/wp-content/uploads/Joy_Division1.jpeg

2023: 0009
2022: 0009
2021: 0006
2020: 0005
2019: 0002
2018: 0434

Nu weer naar het werk, tijd voor nog een vrolijke noot in de vorm van Joy Division. Stond ooit op plek 2 en deze editie voor het eerst buiten de top 10!

Waar Unknown Pleasures vrij gemakkelijk binnenkwam, had Closer véél meer tijd nodig. Dat loonde uiteindelijk wel, waar UP het meest verslavende album is, koester ik hun tweede wat meer. Al sluit ik niet uit dat Closer uiteindelijk Disintegration van mijn 80's-troon afdondert, maar laten we geen gekke dingen roepen.

Geen album dat dichter bij de dood staat dan Closer. Een menselijke lijdensweg vastgelegd op een plaat, alle innerlijke onheil die Curtis meemaakte vertaalt zich naar de lugubere muziek. Decades is het summum van dit alles, je voelt het touw rond Ian's nek voltrekken zodra de laatste minuut gestart is. Bij synths denk ik altijd direct aan feestjes, maar niets blijft minder waar bij Decades. IJzingwekkend, afstandelijk, alsof de poort van de hel zich opent als de synths worden ingezet.

Ian Curtis was 23 toen hij zijn leven beëindigde, ik ben nu net 24. Dat blijft toch een angstige gedachte, die man had al een acute doodsstrijd en ik zit mij al druk te maken over een nieuwe manager die bij ons bedrijf is binnengetreden? Bitch behave.

avatar van ArthurDZ
Met Leave is de klik er nooit gekomen, terecht lager dan ooit wmb, sorry Jordi. De fuck is die bandfoto trouwens, Michael Stipe met zo'n Koksmurf-mutsje en Kurt Cobain-baard en dan zo'n 'ik woon in een dure vila'-sjaaltje, zo heb ik 'm nog nooit gezien

1.
2.
3.
4. Kapitan Korsakov - In The Shade Of The Sun
5.
6.
7.
8. The National - The System Only Dreams In Total Darkness
9. A Tribe Called Quest - We The People...
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16. Joy Division - Decades
17.
18.
19.
20.
21. Iron Maiden - Caught Somewhere In Time
22.
23.
24.
25.
26.
27.
28.
29.
30.
31. R.E.M. - Leave
32.

avatar van jerome988
Damn Arthur is vanochtend met zijn rebelse been uit bed gestapt.

avatar van Johnny Marr
jerome988 schreef:
Damn Arthur is vanochtend met zijn rebelse been uit bed gestapt.

Wat een doerakje is het toch ook, hé?

avatar van Gretz
ArthurDZ schreef:
Wat een geile lijst is dit toch ook.

avatar van Gretz
Johnny Marr schreef:
Hahahahaha Geert je kanis als ie je telefoon jat, goud waard!!!! AAAAA
ArthurDZ schreef:
de Jordiladderfinale 2025


HET IS (ECHT) ONGEKEND!1!

1.
2. The National - The System Only Dreams in Total Darkness
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11. A Tribe Called Quest - We the People....
12.
13.
14.
15. R.E.M. - Leave
16.
17.
18.
19. Kapitan Korsakov - In the Shade of the Sun
20.
21.
22.
23. Joy Division - Decades
24.
25.
26.
27.
28.
29.
30. Iron Maiden - Caught Somewhere in Time
31.
32.

avatar van Gretz
jordidj1 schreef:

En dat was nog maar het topje van de ijsberg - in de jaren daarna ben ik écht fan geworden van de band, zelfs met Gretz naar Duitsland gegaan voor een reeks concerten - en we weten allemaal wat er in Hamburg is gebeurd. Prachtige ervaringen die je voor altijd bijblijven.

Was in Hamburg passiert, bleibt in Hamburg

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 09:15 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 09:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.