50. Cocorosie - Good Friday

Als na een krappe minuut de meisjes plotseling van alles in je oor gaan fluisteren 'It was Good Friday, the streets were open and empty, no more passion play, on St. Nichalas avenue'. Nooit synchroon, de ene links, de ander rechts, en vooral als je met een koptelefoon op luistert is het net alsof die twee je voor heel even in vertrouwen nemen.

Sowieso al een magisch plaatje, dit.

Heel mooi moment, inderdaad!

49. Tears for Fears - Ideas as Opiates

Op 2.25 zet de saxofoon in zoals een saxofoon dient in te zetten.

Sowieso een van de betere TFF-nummers.

48. Audible - Sunday Bell

Net weer gedraaid. Wanneer zo rond 2'40" het ritme twee, drie keer plotseling verandert, zo verschrikkelijk mooi.

47. Radiohead - Let Down

Als na 3.30 de drums langzaam maar zeker met een soort van tempoversnelling nog 1x aanzwellen voor het slot van het nummer.. fantastisch!

46. Gravy Train!!!! - Titties Bounce

Als dubbelslaan van het lachen ook als een 'magical moment' mag gelden dan mag dit idiote nummer echt niet ontbreken. Je zit vanaf het begin al met een grijns van oor tot oor door deze super lofi nonsensmuziek, maar wanneer de zangeres op 2'10" het refeintje doet alsof ze ladderzat is kom ik echt niet meer bij.

45. Kristin Hersh - Panic Pure

Dat onweerstaanbaar mooie refreintje.

44. Pearl Jam - Blood

Die fantastische uithaal/oerkreun van dhr. Vedder van 1.:07 tot 1:14

43. Nine inch nails - Hurt

De laatste seconden van het nummer waarop die KNALharde gitaar erin komt zetten en van alles wat er was NIETS overlaat dan een lange drone. Als ik me afvraag hoe een post-apocalyptische woestenij eruit ziet, dan hoef ik alleen maar die laatste minuten (kweet effe niet precies hoe lang) aan te zetten, en de beelden komen glashelder tevoorschijn...

42. Counting Crows - Raining in Baltimore

Het moment dat die accordeon invalt. Kippenvel.

41. Pixies - Monkey Gone to Heaven

Iedereen kent het waarschijnlijk wel: op 2'00" valt het nummer even stil met Then the devil is six, then the devil is six.., vervolgens jakkeren de gitaren en drums er weer onder met een krijsende Frank Black: And if the devil is six then GOD IS SEVEN!! GOD IS SEVEN!! Ik sta echt steeds weer verstijfd, ijskoude rillingen.

(Tevens een *schop* voor dit leuke topic )

Prima keuze Yak!

40. Rolling Stones - Sister Morphine
0:57. Het nummer begint zeer rustig met een deprimerende Mick Jagger. Ineens komt daar een een gitaar die 1 toon aanslaat en dit voor een paar seconden vashoudt. Waanzinnig mooi.

Ja, het is ook zo'n vies gitaartje, lekkerrrrr

Mijn magische momenten zitten vaak op de 'gewoonste' plekjes, en zijn zo subtiel van aard dat iedereen zal denken:

39. Modest Mouse - I Came as a Rat
In het tweede couplet zit zo'n hakkelend gitaartje, dit gecombineerd met de bas, drum en achteruitlopende gitaar van 1:31 tot 1:35 zorgt voor een perfect magisch stukje die ik wel 10 minuten lang in een loop zou willen horen. (Overigens zou ik in dit nummer nog wel een paar stukjes willen aanwijzen. )

38. The New Pornographers - The Bleeding Heart Show

Een wonderbaarlijk nummer. Het begint tamelijk gezapig, saai zelfs. Na een half minuutje valt er een soort van refreintje in. En vervolgens wordt het mooier en mooier en mooier en mooier, even wat samenzang, wat poem-poem-padoem drums, en daarna keilt de hele boot los. Onweerstaanbare vrolijkheid.

37. Bloc Party - Like Eating Glass

Ik ken het nummer niet uit mijn hoofd, maar het moment waarop (na 2 minuten ongeveer) de gitaren eventjes wegsterven en de climax (die ongeveer het halve nummer beslaat) zijn intrede doet. Heerlijk.

Ook om dit topic maar weer even omhoog te schoppen.

36 - Jim O'Rourke - Prelude to 110 or 220

Dit hele nummer is één groot Magical Moment. Die voortdurende mantra: Women of the world take over / Cause if you don't the world will come to an end / And it won't take long... constant herhalend, acht en een halve minuut aan het stuk, met steeds nieuwe lagen er bovenop. IJskoude rillingen, zo ontzettend mooi.

Nou, eigenlijk had ie wat hoger gemoeten maar om maar weer eens ff iets toe te voegen:

35. Radiohead - Street Spirit (Fade Out)

Dat stukje bij 1.58 wat later ook nog een keer komt. Hier zit een 'versteviging' in het nummer die ik echt 15x achter elkaar kan horen en dan nog steeds mooier ga vinden.

Vind het een beetje slecht gaan met dit topic, terwijl dit naar mijn mening toch een goed topic is. Daarom voeg ik dr nog maar een toe:

34. Coldplay - Everything's Not Lost

Zo rond de 53 seconden, als die heerlijke gitaar het nummer in komt, dit is een van de weinige coldplay-momenten waar ik echt goed voor ga zitten en het hele nummer aan denk.

33. Culture Club - Boy george - Do you really want to hurt me.

Wat het is weet ik niet, maar als we 2 minuten en ongeveer 52 seconden in het nummer zijn hoor ik een heel vreemd geluidje op de achtergrond. Het is iets van "gugugu" en het is maar heel kort, maar elke keer als ik het nummer toevallig ergens hoor, of zelf eens draai, dan luister ik niet echt naar deze plaat, maar zit te wachten tot dat geluidje komt.... wel appart.

Zo'n stom moment heb ik ook:

32. Nirvana - Paper Cuts

Lijkt wel of Kurt Cobain hier te vroeg begint met zingen van het tweede zinnetje dus krijg je:

[0:25 sec]
When I'm feeling tired
SShh...She pushes food through the door

Het is amper te horen (en echt magisch is het eigenlijk niet....) en misschien is het nog wel expres gedaan ook. Maar ik kan er gewoon niet naar luisteren zonder het te horen.

31. Lloyd Cole & the Commotions - Lonely Mile

Een prachtig, dieptriest nummer over iemand die wil wegvluchten, waarheen dan ook. Lloyd Cole zingt het met zijn warme, diepe stem, maar op 2.23 gaat die stem opeens omhoog als hij voor de tweede keer het refrein zingt: 'Anywhere but here, anywhere but here, anywhere but here'. En dan wordt het hoog tijd om een zakdoekje tevoorschijn te halen.

Na deze treurnis tijd voor wat vrolijkheid dan maar.

30. Danielson Family - A No-No

Het start al met de vrolijkheid zoals een bende kinderen onder begeleiding van Daniel Smith op zomerkamp, maar dat is nog niks. Nadat het nummer even is stilgevallen als om uit te puffen, klinkt op 2'34" de kenmerkende banjo, vervolgens begint iedereen in de maat te klappen en en gaat Danielson weer vol gas: I love my lord I love my lord I love my lord ad infinitum, geWELdig!

Niet voor niks loopt Daniel Smith er zo bij.

Weer een nieuwe, van de CD Takk....

29. Sigur Ros - Milano

Op 7.02, als de drums erin komen en het nummer wat harder gaat, wat een heerlijik moment is dit. Het hele nummer is briljant trouwens!

28. Junk Project - Control.

Niet echt in de lijn van de andere nummers hier, maar bollocks . Volgens mij het nummer met één van de meest effectieve stiltes. Trackje (Belgische club) geniet verder een redelijk normaal verloop. Normale opbouw in het begin, bouwt daarna rustig terug af, tot de (typische Aquaplex/Junk project) stem meedeelt "This is ... Control".

Het moment om het snelle, clubby melodietje te starten, zelfs de bass wordt nog aangesneden, maar die echot in het niks weg. De volgende "stilte" (niet echt stil, want wordt een beetje gekloot met wat licht industriële samples) vind ik echt magisch. Niet in het minst omdat het perfect voer voor DJs is.

Want deze stilte wordt in elk setje steevast uitgerokken, verkort, omgedraaid, verkloot ... één ding is zeker, je weet niet wanneer het nummer gaat losbarsten. Erg leuk voor mij dan, is dat dit zo ongeveer elke week de climax was in "de Zillion", ooit bekende Trance/Club discotheek in A'pen. Alles duister, iedereen die staat te wachten tot het begint ... fout invalt, fout anticipeert, en probeert recht te blijven wanneer het dan toch eindelijk losbarst (men had daar een vloer die zo'n 10 cm fors zakte, erg amusant ).

Key element van deze stilte is het ijzig, iele, met echo overladen snelle clubmelodietje dat daarop volgt. Plaatst je in een desolaat gebied waar enkel de ijzige muziek werig langs alle kanten tiert. Qua climax iets dat kon tellen, en waar je dus best naar uitkijkt ... alleen kon je nooit echt goed voorspellen wanneer die nu ging vallen. Een veel betere spanningsopbouw kan ik me niet echt indenken, geniaal moment.

27 The Police Roxanne

Het hahaha in het intro. Ik kan het niet laten om dit mee te "lachen"

26. Blanket of Secrecy - Say You Will

Dit is een voormalige steunplaat van Frits Spits uit 1982. Helaas nooit op cd uitgebracht. Magical seconds: wanneer de gitaar-rif komt. Schitterend! Ik ga 'm meteen weer opzetten.

25. Echo & The Bunnymen - The Killing Moon

Op 3.54 zit een geniale hoge noot van een gitaar. Elke keer dat ik die noot hoor wordt ie mooier.