Muziek / Toplijsten en favorieten / Funky 45
0
geplaatst: 14 november 2009, 23:08 uur
gaucho schreef:
In grote lijnen wel, ja. Zoals gezegd, er staan een paar uitschieters op, maar over het geheel ik vind 'm net iets minder dan The Payback. Hij voorziet zelfs 'When the saints go marching' in van een funk-beat, en dat had-ie van mij niet hoeven doen. Verder is het aantal rustige nummers wat groter - er staat bijvoorbeeld een sterke versie op van de bluesklassieker Stormy monday.
(quote)
In grote lijnen wel, ja. Zoals gezegd, er staan een paar uitschieters op, maar over het geheel ik vind 'm net iets minder dan The Payback. Hij voorziet zelfs 'When the saints go marching' in van een funk-beat, en dat had-ie van mij niet hoeven doen. Verder is het aantal rustige nummers wat groter - er staat bijvoorbeeld een sterke versie op van de bluesklassieker Stormy monday.
OK, dank je wel. binnenkort maar een keer bestellen dan.
Mooi nummer van de Temptations trouwens.
0
geplaatst: 17 november 2009, 09:29 uur
2. Rare Earth - (I know) I'm losing you (1970)
Een blanke band die een nummer van The Temptations covert en een betere versie neerzet dan het origineel? Daar kun je natuurlijk over discussiëren, maar wat mij betreft gaat het wél op voor dit nummer. En ik was niet de enige die er zo over dacht, want in Amerika werd dit nummer een grotere hit (#7 in de Billboard-lijst) dan de single van de Temptations.
Bij mij speelt natuurlijk mee dat ik een rock-achtergrond heb en per saldo is dit nummer meer rock dan R&B. Daarnaast ben ik ook bevooroordeeld omdat deze single deel uitmaakte van een pakketje singles dat een oudere broer rond 1974 aan mij overdeed. Daar zaten hele leuke dingen bij, maar dit vond ik toch wel een van de opvallendste nummers. Eigenlijk het eerste nummer dat niet duidelijk in een genre-hokje valt in te delen.
De single zat in zo'n generiek hoesje dus ik heb een tijdje gedacht dat dit een zwarte zanger was. Totdat ik hun eerste LP kocht, met de twintig minuten durende versie van Get Ready. Toen bleek die fantastische zwarte soulstem gewoon toe te behoren aan een blanke 'dude' met de nogal Hollands (Vlaams?) klinkende naam Peter Hoorelbeke. Om onverklaarbare redenen ging hij later Pete Rivera heten - maar ik weet zeker dat het dezelfde zanger was.
Toen ik hoorde dat er ook van dit nummer een LP-versie bestond van ruim 10 minuten, ging ik daar natuurlijk óók achteraan. Het was veruit het beste nummer van de LP Ecology, met nóg meer echo op de zang en een spacy middenstuk waarin de gitarist alle ruimte krijgt om te soleren.
Toch heb ik altijd een voorkeur gehad voor de single-versie omdat-ie anders gemixt is en bovendien meer 'to the point'. En bovendien sluit het beter aan bij de grondgedachte van de 'Funky 45'.
Rare Earth was de eerste blanke groep die een contract kreeg aangeboden bij Motown (al verschenen hun meeste albums op hun eigen Rare Earth-label, een sublabel van Motown). Opmerkelijk, want het was natuurlijk een rockband. Maar met name dit nummer bevat behoorlijk wat funk-ingrediënten: de dwingende bas, de wah-wah-gitaar, die stem en natuurlijk de 'break' in het midden van het nummer, die volgens mij ook mijn latere liefde voor 12" singles heeft aangewakkerd.
Daarnaast is dit de zoveelste Norman Whitfield-productie in mijn lijst. Je zult begrijpen dat ik het werk van deze man ronduit geniaal vind.
Een blanke band die een nummer van The Temptations covert en een betere versie neerzet dan het origineel? Daar kun je natuurlijk over discussiëren, maar wat mij betreft gaat het wél op voor dit nummer. En ik was niet de enige die er zo over dacht, want in Amerika werd dit nummer een grotere hit (#7 in de Billboard-lijst) dan de single van de Temptations.
Bij mij speelt natuurlijk mee dat ik een rock-achtergrond heb en per saldo is dit nummer meer rock dan R&B. Daarnaast ben ik ook bevooroordeeld omdat deze single deel uitmaakte van een pakketje singles dat een oudere broer rond 1974 aan mij overdeed. Daar zaten hele leuke dingen bij, maar dit vond ik toch wel een van de opvallendste nummers. Eigenlijk het eerste nummer dat niet duidelijk in een genre-hokje valt in te delen.
De single zat in zo'n generiek hoesje dus ik heb een tijdje gedacht dat dit een zwarte zanger was. Totdat ik hun eerste LP kocht, met de twintig minuten durende versie van Get Ready. Toen bleek die fantastische zwarte soulstem gewoon toe te behoren aan een blanke 'dude' met de nogal Hollands (Vlaams?) klinkende naam Peter Hoorelbeke. Om onverklaarbare redenen ging hij later Pete Rivera heten - maar ik weet zeker dat het dezelfde zanger was.
Toen ik hoorde dat er ook van dit nummer een LP-versie bestond van ruim 10 minuten, ging ik daar natuurlijk óók achteraan. Het was veruit het beste nummer van de LP Ecology, met nóg meer echo op de zang en een spacy middenstuk waarin de gitarist alle ruimte krijgt om te soleren.
Toch heb ik altijd een voorkeur gehad voor de single-versie omdat-ie anders gemixt is en bovendien meer 'to the point'. En bovendien sluit het beter aan bij de grondgedachte van de 'Funky 45'.
Rare Earth was de eerste blanke groep die een contract kreeg aangeboden bij Motown (al verschenen hun meeste albums op hun eigen Rare Earth-label, een sublabel van Motown). Opmerkelijk, want het was natuurlijk een rockband. Maar met name dit nummer bevat behoorlijk wat funk-ingrediënten: de dwingende bas, de wah-wah-gitaar, die stem en natuurlijk de 'break' in het midden van het nummer, die volgens mij ook mijn latere liefde voor 12" singles heeft aangewakkerd.
Daarnaast is dit de zoveelste Norman Whitfield-productie in mijn lijst. Je zult begrijpen dat ik het werk van deze man ronduit geniaal vind.
0
geplaatst: 17 november 2009, 09:35 uur
Ik zal jullie niet te lang in spanning houden. Morgenochtend volgt de nummer 1 van mijn Funky 45. Tip van de sluier: de band kwam nog niet eerder in de lijst voor. En het nummer is uitgebracht op het favoriete label van Zinulzki.
0
geplaatst: 17 november 2009, 23:59 uur
Heerlijke song, eentje die ik nog niet kende van hen. Een meer dan terechte nummer 2 ook! Benieuwd hoe de extended version dan klinkt.
En morgen iets van Stax, dus dat zit sowieso goed!
En morgen iets van Stax, dus dat zit sowieso goed!
0
geplaatst: 18 november 2009, 09:25 uur
kemm schreef:
Heerlijke song, eentje die ik nog niet kende van hen. Een meer dan terechte nummer 2 ook! Benieuwd hoe de extended version dan klinkt.
Heerlijke song, eentje die ik nog niet kende van hen. Een meer dan terechte nummer 2 ook! Benieuwd hoe de extended version dan klinkt.
Die lange versie staat helaas niet op YouTube. Wel vond ik een serie live-uitvoeringen die een beetje een beeld geven van hoe de lange versie klonk. Maar ze missen een beetje de magie van de studio-uitvoering.
Ik houd van live-albums en concerten, maar ik vind het ook prachtig als mensen door wat studio-wizardry echt iets toevoegen aan een nummer, een soort magie die live bijna niet te reproduceren is. Voor mij was Norman Whitfield daar echt een grootmeester in - maar dat had je inmiddels al begrepen, denk ik.
0
geplaatst: 18 november 2009, 09:37 uur
1. The Bar-Kays - Holy ghost (19?)
Een echte 'monster groove'! Een van de heftigste funkplaten die ik ooit heb gehoord in de pakweg 35 jaar dat ik bewust van muziek geniet. Toen ik het nummer in het voorjaar van '79 voor het eerst hoorde (ik meen dat Ferry Maat hem een enkele keer draaide in zijn Soul Show), wist ik meteen: die moet ik hebben. Dat viel nog niet mee, want het kostte mijn plaatselijke platenhandelaar van toen meer dan twee maanden voordat-ie een US import exemplaar te pakken had.
Het viel me meteen op dat de single op het Stax-label stond - niet met een geel, maar met een paars label. Wat ik raar vond, want Stax was toch een paar jaar eerder failliet gegaan? Pas jaren later (er was toen nog geen internet) begreep ik dat Fantasy de rechten en de masters van de failliete boedel had opgekocht en re-issues op het label begon uit te brengen. Maar dit was destijds een nieuwe opname, en dus misschien wel een van de laatste Stax-releases ooit. Misschien weet zinulzki daar meer van.
De ontstaansgeschiedenis van dit nummer en het bijbehorende album is sowieso eigenaardig. The Bar-Kays maakten al in de jaren zestig swingende, veelal instrumentale soulmuziek. Ze hadden in '67 een grote hit met Soul Finger en speelden als studiomuzikanten op veel Stax-hits, maar dat was in feite een heel andere groep. Want de meeste oorspronkelijke leden kwamen om het leven bij hetzelfde vliegtuigongeluk in 1967 waarbij ook Otis Redding het leven liet.
De overgebleven leden gingen door in een nieuwe bezetting en The Bar-Kays gingen rond 1970 als een van de eerste bands aan de slag met 'black rock', de muziekstijl die we tegenwoordig funk noemen.
Vanwege een contractuele ruzie tussen Stax en toenmalig distributeur CBS kwamen er vanaf 1973 geen nieuwe Bar-Kays albums meer op de markt. Dat gebeurde pas weer in '76, toen de band een contract afsloot met platenlabel Mercury. En opeens was daar in 1979 die Stax-single, die ook op 12 inch verscheen, maar een bijbehorend album kwam er nooit. Pas jaren later werd me duidelijk dat dit nummer behoorde tot de 'lost sessions' van de Bar-Kays die tussen '74 en '76 waren opgenomen.
In de jaren tachtig verscheen alsnog het album Money talks (tegenwoordig ook op CD verkrijgbaar), en dat album bevat méér (opgepoetste en afgemaakte) opnamen uit die tijd, inclusief een reprise van Holy Ghost. Die opnamen maken duidelijk dat de band zijn tijd ver vooruit was, want die nummers passen naadloos in het funk-geluid van eind jaren zeventig, inclusief die heftige percussie-break.
Ongelofelijk dat zo'n super-funky nummer destijds tussen wal en schip viel, maar wat mij betreft een waardige nummer 1 van deze Funky 45.
Een echte 'monster groove'! Een van de heftigste funkplaten die ik ooit heb gehoord in de pakweg 35 jaar dat ik bewust van muziek geniet. Toen ik het nummer in het voorjaar van '79 voor het eerst hoorde (ik meen dat Ferry Maat hem een enkele keer draaide in zijn Soul Show), wist ik meteen: die moet ik hebben. Dat viel nog niet mee, want het kostte mijn plaatselijke platenhandelaar van toen meer dan twee maanden voordat-ie een US import exemplaar te pakken had.
Het viel me meteen op dat de single op het Stax-label stond - niet met een geel, maar met een paars label. Wat ik raar vond, want Stax was toch een paar jaar eerder failliet gegaan? Pas jaren later (er was toen nog geen internet) begreep ik dat Fantasy de rechten en de masters van de failliete boedel had opgekocht en re-issues op het label begon uit te brengen. Maar dit was destijds een nieuwe opname, en dus misschien wel een van de laatste Stax-releases ooit. Misschien weet zinulzki daar meer van.
De ontstaansgeschiedenis van dit nummer en het bijbehorende album is sowieso eigenaardig. The Bar-Kays maakten al in de jaren zestig swingende, veelal instrumentale soulmuziek. Ze hadden in '67 een grote hit met Soul Finger en speelden als studiomuzikanten op veel Stax-hits, maar dat was in feite een heel andere groep. Want de meeste oorspronkelijke leden kwamen om het leven bij hetzelfde vliegtuigongeluk in 1967 waarbij ook Otis Redding het leven liet.
De overgebleven leden gingen door in een nieuwe bezetting en The Bar-Kays gingen rond 1970 als een van de eerste bands aan de slag met 'black rock', de muziekstijl die we tegenwoordig funk noemen.
Vanwege een contractuele ruzie tussen Stax en toenmalig distributeur CBS kwamen er vanaf 1973 geen nieuwe Bar-Kays albums meer op de markt. Dat gebeurde pas weer in '76, toen de band een contract afsloot met platenlabel Mercury. En opeens was daar in 1979 die Stax-single, die ook op 12 inch verscheen, maar een bijbehorend album kwam er nooit. Pas jaren later werd me duidelijk dat dit nummer behoorde tot de 'lost sessions' van de Bar-Kays die tussen '74 en '76 waren opgenomen.
In de jaren tachtig verscheen alsnog het album Money talks (tegenwoordig ook op CD verkrijgbaar), en dat album bevat méér (opgepoetste en afgemaakte) opnamen uit die tijd, inclusief een reprise van Holy Ghost. Die opnamen maken duidelijk dat de band zijn tijd ver vooruit was, want die nummers passen naadloos in het funk-geluid van eind jaren zeventig, inclusief die heftige percussie-break.
Ongelofelijk dat zo'n super-funky nummer destijds tussen wal en schip viel, maar wat mij betreft een waardige nummer 1 van deze Funky 45.
0
geplaatst: 18 november 2009, 12:37 uur
Mooie nummer 1 en sowieso een mooie lijst. Mijn complimenten!
0
geplaatst: 18 november 2009, 15:08 uur
Heerlijke nummer 2 (voor mij hun beste nummer), de nummer 1 kende ik nog niet, maar kan me ook heel erg bekoren. Respect voor je lijst. 
0
geplaatst: 18 november 2009, 16:03 uur
Fantastische keuze! 'Holy Ghost' kende ik nog voor 'Soul Finger', en is altijd mijn favoriet gebleven van The Bar-Kays. The Sugarhill Gang rappen trouwens over dit nummer in de eerste hiphopsong 'Rapper's Delight' (daarvan ken ik het): "Like the Bar-Kays singing Holy Ghost, the sounds to throw down they're played the most."
Ik heb erg genoten van je lijst en apprecieerde enorm de persoonlijke touch en uitgebreide verhalen van de 45 nummers. Ik heb weer veel moois ontdekt! Nen dikke merci voor de afgelopen weken!
Ik heb erg genoten van je lijst en apprecieerde enorm de persoonlijke touch en uitgebreide verhalen van de 45 nummers. Ik heb weer veel moois ontdekt! Nen dikke merci voor de afgelopen weken!
0
geplaatst: 18 november 2009, 18:38 uur
Wat een prachtige nummer één zeg! Bedankt voor je mooie lijst gaucho 
0
geplaatst: 20 november 2009, 09:06 uur
kemm schreef:
Fantastische keuze! 'Holy Ghost' kende ik nog voor 'Soul Finger', en is altijd mijn favoriet gebleven van The Bar-Kays. The Sugarhill Gang rappen trouwens over dit nummer in de eerste hiphopsong 'Rapper's Delight' (daarvan ken ik het): "Like the Bar-Kays singing Holy Ghost, the sounds to throw down they're played the most."
Ik heb erg genoten van je lijst en apprecieerde enorm de persoonlijke touch en uitgebreide verhalen van de 45 nummers. Ik heb weer veel moois ontdekt! Nen dikke merci voor de afgelopen weken!
Fantastische keuze! 'Holy Ghost' kende ik nog voor 'Soul Finger', en is altijd mijn favoriet gebleven van The Bar-Kays. The Sugarhill Gang rappen trouwens over dit nummer in de eerste hiphopsong 'Rapper's Delight' (daarvan ken ik het): "Like the Bar-Kays singing Holy Ghost, the sounds to throw down they're played the most."
Ik heb erg genoten van je lijst en apprecieerde enorm de persoonlijke touch en uitgebreide verhalen van de 45 nummers. Ik heb weer veel moois ontdekt! Nen dikke merci voor de afgelopen weken!
Hé, dat van de Sugarhill Gang is me nooit opgevallen. Terwijl ik dat nummer toch zowat uit m'n hoofd ken. Maar dat stukje stond vast op de 12" single, die een kwartier duurde.
Dank jullie wel voor alle reacties. Het was leuk om te doen. Door mijn eigen naspeurwerk - want ik wilde wel dat de feiten klopten - heb ik er nog wat van opgestoken ook.
Ik heb bewust gezocht naar niet al te voor de hand liggende nummers, teneinde jullie te laten kennismaken met wat onbekendere muziek en misschien wel artiesten die je niet (of niet goed) kende. Leuk dat dat in een aantal gevallen gelukt is.
Het viel niet mee om de dagelijkse discipline vol te houden, en dat is me eigenlijk ook niet helemaal gelukt, maar goed, ik heb 'm toch in iets meer dan 2 maanden afgerond.
En tussentijds heb ik wat gaatjes in mijn collectie opgevuld door albums (voornamelijk CD's) aan te schaffen van Gwen McCrae, James Brown, Ike & Tina Turner, Rose Royce en Parliament. Want ja, over muziek schrijven leidt vrijwel automatisch tot muziek luisteren - en dus ook tot aanschaffen.
0
geplaatst: 20 november 2009, 09:20 uur
Voor de volledigheid nog wat 'bubbling unders' die de lijst uiteindelijk niet gehaald hebben. Ik had in eerste instantie zo'n 60 nummers.
Slave - Stone jam
Fatback band - Backstrokin'
T-Connection - Do what you wanna do
Firefly - Love is gonna be on your side
War - Galaxy
Double exposure - Ten percent
Donny Hathaway - The ghetto
The Bar-Kays - Shake your rump to the funk
Herbie Hancock - Tell everybody
Ohio Players - Funky worm
Marvin Gaye - A funky space reincarnation
Slave - Stone jam
Fatback band - Backstrokin'
T-Connection - Do what you wanna do
Firefly - Love is gonna be on your side
War - Galaxy
Double exposure - Ten percent
Donny Hathaway - The ghetto
The Bar-Kays - Shake your rump to the funk
Herbie Hancock - Tell everybody
Ohio Players - Funky worm
Marvin Gaye - A funky space reincarnation
0
geplaatst: 20 november 2009, 10:43 uur
gaucho schreef:
Voor de volledigheid nog wat 'bubbling unders' die de lijst uiteindelijk niet gehaald hebben. Ik had in eerste instantie zo'n 60 nummers.
Slave - Stone jam
Fatback band - Backstrokin'
T-Connection - Do what you wanna do
Firefly - Love is gonna be on your side
War - Galaxy
Double exposure - Ten percent
Donny Hathaway - The ghetto
The Bar-Kays - Shake your rump to the funk
Herbie Hancock - Tell everybody
Ohio Players - Funky worm
Marvin Gaye - A funky space reincarnation
Voor de volledigheid nog wat 'bubbling unders' die de lijst uiteindelijk niet gehaald hebben. Ik had in eerste instantie zo'n 60 nummers.
Slave - Stone jam
Fatback band - Backstrokin'
T-Connection - Do what you wanna do
Firefly - Love is gonna be on your side
War - Galaxy
Double exposure - Ten percent
Donny Hathaway - The ghetto
The Bar-Kays - Shake your rump to the funk
Herbie Hancock - Tell everybody
Ohio Players - Funky worm
Marvin Gaye - A funky space reincarnation
Staan ook een paar geniale nummers tussen
0
geplaatst: 28 november 2009, 16:29 uur
Wil het zeker gaan doen, maar ben nu nog met mijn top2000 bezig. En dan wordt het zo snel achter elkaar.
0
geplaatst: 28 november 2009, 17:13 uur
Misschien moeten we even wachten met dit topic, aangezien je top 2000 zo stilaan de key places bereikt. Daar valt dus ook heel wat te beleven!
Gegadigden kunnen zich altijd melden en hebben dan nog even de tijd om een en ander samen te stellen. Of er moest iemand bijna rond zijn?
Gegadigden kunnen zich altijd melden en hebben dan nog even de tijd om een en ander samen te stellen. Of er moest iemand bijna rond zijn?
0
geplaatst: 28 november 2009, 17:15 uur
kemm schreef:
Misschien moeten we even wachten met dit topic, aangezien je top 2000 zo stilaan de key places bereikt. Daar valt dus ook heel wat te beleven!
Misschien moeten we even wachten met dit topic, aangezien je top 2000 zo stilaan de key places bereikt. Daar valt dus ook heel wat te beleven!
ja mensen, gaat het volgen
0
geplaatst: 25 december 2009, 21:46 uur
Geweldig topic. Ik heb net vluchtig wat tracks beluisterd en het klinkt veelbelovend. Dank aan Kemm, Zinulzki en Gaucho voor het maken van 3 mooie funk lijsten.
0
geplaatst: 26 december 2009, 01:29 uur
Bedankt voor de mooie woorden. En als je kans ziet zelf een lijst samen te stellen, ga gerust je gang.
0
geplaatst: 15 mei 2010, 10:41 uur
Dit topic ligt eigenlijk al veel te lang stil 
Ik wil me er best een keer aan wagen.
Is er enige animo om het te gaan volgen?
Ik wil me er best een keer aan wagen.
Is er enige animo om het te gaan volgen?
0
geplaatst: 15 mei 2010, 23:29 uur
Je zult nog even geduld moeten hebben Kemm, want ik ben pas net begonnen.
Maar het komt goed, dat beloof ik alvast
Maar het komt goed, dat beloof ik alvast
0
geplaatst: 16 mei 2010, 19:34 uur
gaucho schreef:
1. The Bar-Kays - Holy ghost (19?)
(embed)
Een echte 'monster groove'! Een van de heftigste funkplaten die ik ooit heb gehoord in de pakweg 35 jaar dat ik bewust van muziek geniet. Toen ik het nummer in het voorjaar van '79 voor het eerst hoorde (ik meen dat Ferry Maat hem een enkele keer draaide in zijn Soul Show), wist ik meteen: die moet ik hebben. Dat viel nog niet mee, want het kostte mijn plaatselijke platenhandelaar van toen meer dan twee maanden voordat-ie een US import exemplaar te pakken had.
Het viel me meteen op dat de single op het Stax-label stond - niet met een geel, maar met een paars label. Wat ik raar vond, want Stax was toch een paar jaar eerder failliet gegaan? Pas jaren later (er was toen nog geen internet) begreep ik dat Fantasy de rechten en de masters van de failliete boedel had opgekocht en re-issues op het label begon uit te brengen. Maar dit was destijds een nieuwe opname, en dus misschien wel een van de laatste Stax-releases ooit. Misschien weet zinulzki daar meer van.
De ontstaansgeschiedenis van dit nummer en het bijbehorende album is sowieso eigenaardig. The Bar-Kays maakten al in de jaren zestig swingende, veelal instrumentale soulmuziek. Ze hadden in '67 een grote hit met Soul Finger en speelden als studiomuzikanten op veel Stax-hits, maar dat was in feite een heel andere groep. Want de meeste oorspronkelijke leden kwamen om het leven bij hetzelfde vliegtuigongeluk in 1967 waarbij ook Otis Redding het leven liet.
De overgebleven leden gingen door in een nieuwe bezetting en The Bar-Kays gingen rond 1970 als een van de eerste bands aan de slag met 'black rock', de muziekstijl die we tegenwoordig funk noemen.
Vanwege een contractuele ruzie tussen Stax en toenmalig distributeur CBS kwamen er vanaf 1973 geen nieuwe Bar-Kays albums meer op de markt. Dat gebeurde pas weer in '76, toen de band een contract afsloot met platenlabel Mercury. En opeens was daar in 1979 die Stax-single, die ook op 12 inch verscheen, maar een bijbehorend album kwam er nooit. Pas jaren later werd me duidelijk dat dit nummer behoorde tot de 'lost sessions' van de Bar-Kays die tussen '74 en '76 waren opgenomen.
In de jaren tachtig verscheen alsnog het album Money talks (tegenwoordig ook op CD verkrijgbaar), en dat album bevat méér (opgepoetste en afgemaakte) opnamen uit die tijd, inclusief een reprise van Holy Ghost. Die opnamen maken duidelijk dat de band zijn tijd ver vooruit was, want die nummers passen naadloos in het funk-geluid van eind jaren zeventig, inclusief die heftige percussie-break.
Ongelofelijk dat zo'n super-funky nummer destijds tussen wal en schip viel, maar wat mij betreft een waardige nummer 1 van deze Funky 45.
1. The Bar-Kays - Holy ghost (19?)
(embed)
Een echte 'monster groove'! Een van de heftigste funkplaten die ik ooit heb gehoord in de pakweg 35 jaar dat ik bewust van muziek geniet. Toen ik het nummer in het voorjaar van '79 voor het eerst hoorde (ik meen dat Ferry Maat hem een enkele keer draaide in zijn Soul Show), wist ik meteen: die moet ik hebben. Dat viel nog niet mee, want het kostte mijn plaatselijke platenhandelaar van toen meer dan twee maanden voordat-ie een US import exemplaar te pakken had.
Het viel me meteen op dat de single op het Stax-label stond - niet met een geel, maar met een paars label. Wat ik raar vond, want Stax was toch een paar jaar eerder failliet gegaan? Pas jaren later (er was toen nog geen internet) begreep ik dat Fantasy de rechten en de masters van de failliete boedel had opgekocht en re-issues op het label begon uit te brengen. Maar dit was destijds een nieuwe opname, en dus misschien wel een van de laatste Stax-releases ooit. Misschien weet zinulzki daar meer van.
De ontstaansgeschiedenis van dit nummer en het bijbehorende album is sowieso eigenaardig. The Bar-Kays maakten al in de jaren zestig swingende, veelal instrumentale soulmuziek. Ze hadden in '67 een grote hit met Soul Finger en speelden als studiomuzikanten op veel Stax-hits, maar dat was in feite een heel andere groep. Want de meeste oorspronkelijke leden kwamen om het leven bij hetzelfde vliegtuigongeluk in 1967 waarbij ook Otis Redding het leven liet.
De overgebleven leden gingen door in een nieuwe bezetting en The Bar-Kays gingen rond 1970 als een van de eerste bands aan de slag met 'black rock', de muziekstijl die we tegenwoordig funk noemen.
Vanwege een contractuele ruzie tussen Stax en toenmalig distributeur CBS kwamen er vanaf 1973 geen nieuwe Bar-Kays albums meer op de markt. Dat gebeurde pas weer in '76, toen de band een contract afsloot met platenlabel Mercury. En opeens was daar in 1979 die Stax-single, die ook op 12 inch verscheen, maar een bijbehorend album kwam er nooit. Pas jaren later werd me duidelijk dat dit nummer behoorde tot de 'lost sessions' van de Bar-Kays die tussen '74 en '76 waren opgenomen.
In de jaren tachtig verscheen alsnog het album Money talks (tegenwoordig ook op CD verkrijgbaar), en dat album bevat méér (opgepoetste en afgemaakte) opnamen uit die tijd, inclusief een reprise van Holy Ghost. Die opnamen maken duidelijk dat de band zijn tijd ver vooruit was, want die nummers passen naadloos in het funk-geluid van eind jaren zeventig, inclusief die heftige percussie-break.
Ongelofelijk dat zo'n super-funky nummer destijds tussen wal en schip viel, maar wat mij betreft een waardige nummer 1 van deze Funky 45.
Superplaat!
* denotes required fields.