Wil je een knuffel? Daar kan je ook meteen om vragen, hoor!

3 toppers!
JB's
Duralcha: heb zowat alle verzamelaars van de geweldige Keb Darge, deze nog niet. Komt zeker verandering in
The Mighty Imperials: één van de betere recente funknummers die ik de laatste tijd hoorde, de gitaarloop lijkt wel erg op Memphis Soul Stew

Ik heb even wat ingehaald en # 45 t/m 34 vandaag beluisterd. Leuke en goede nummers. Verdomd funky allemaal.
Leuke ontdekkingen zoals Cookin' on 3 Burners, The Propositions, Shades of Black en Duralcha. En bekendere toppers van Maceo en JB's.
Mighty Imperials klinkt ook erg goed. Hun album staat al een tijdje op mijn te-luisteren-lijst. De riff lijkt idd erg veel op Memphis Soul Stew.

Ga zo door met je lijst Jeroen! Ik zal hem blijven volgen.

33. The Bamboos - The Bamboos Theme (2007)





Een Australische band, die begonnen is in 2001.
Ze hebben tot nu toe 4 albums uitgebracht, dit is een nummer van hun tweede album "Rawville" uit 2007.

Ze zijn in hun thuisland al mateloos populair, het wachten is op de grote doorbraak!

32. The Soul Searchers - Blow Your Whistle (1974)




Chuck Brown, de leider van deze band, is ook wel bekend als de "Godfather of Go-Go".
Dit is een subgenre van funk, ontstaan in Washington D.C. in de jaren zeventig.

Chuck Brown begon als gitarist in de jaren zestig bij Jerry Butler and The Earls Of Rhythm.
Hij schijnt nu nog steeds op te treden, zijn laatste plaat dateert uit 2007.

Weer topper van jewelste, The Soul Searchers! Het fluitje was allang weinig origineel meer, waar wat maken ze het toch weer fantastisch!

De australische funk van The Bamboos krijgt ook 2 thumb up: !

Erg leuk nummer van de Aussies. Soul Searchers kan me minder boeien.

Zowel 32 (mooi slotfluitje) als 33 konden me erg bekoren. Krijgen we nog meer fluitjes?

Leuk nummer van Soul Searchers. Bamboos vind ik minder.

31. Watsonian Institute - Coming Around (1978)




De begeleidingsband van Johnny "Guitar" Watson mocht van de grote meester eind jaren 70 twee albums onder hun eigen naam uitbrengen.
"Masterfunk" was daarvan de eerste in 1978.

De meeste nummers zijn geschreven door Johnny zelf en op de meeste zingt hij ook.
Over het algemeen zijn de nummers ook wat funkier dan zijn eigen platen, ik heb voor een instrumentaal nummer gekozen om te laten horen wat voor een strakke band hij om zich heen verzameld had.

Ha, ik wist niet dat er echt een aparte band van was, cool! Vind het nu niet per se funkier dan Guitar Watson, maar het vormt wel een mooie aanvulling op zijn solowerk.

The Bamboos is niet zo mijn ding.
Soul Searchers is top.
En deze laatste is ook wel lekker

Bamboos vind ik wel ok.
Soul Searchers: classic!
Watsonian Institute: leuke ontdekking, ben een grote fan van JGW, mr dit kende ik niet.

Ook de sidekicks van Johnny presteren prima met dit funky nummer.

Prima nummer!

Even een overzichtje van de nummers 31 t/m 45.

45. Hank Ballard - From the love side (1972)
44. Propositions - Sweet lucy (1972)
43. Cookin' on 3 burners - Keb's bucket (2007)
42. Whitefield Brothers - Eji (2001)
41. Carleen & The Groovers - Can we rap? (1970)
40. Vicki Anderson - Super good (parts 1&2) (1970)
39. Maceo & all the kings men - Funky women (1970)
38. Shades of black - Mystery of black
37. Matata - I feel funky (1973)
36. The JB's - Givin' up food for funk (1972)
35. Duralcha - Ghetto funk (1974)
34. The Mighty Imperials - Ride shank's mare (2004)
33. The Bamboos - The bamboos theme (2007)
32. Soul Searchers - Blow your whistle (1974)
31. Watsonian Institute - Coming around (1978)

30. The Sound Stylistics - Soul Dynamite (2007)




Bij het filmpje staat de verkeerde bandnaam, maar dat is een schoonheidsfoutje van degene die het geupload heeft.

Dit is eigenlijk een gelegenheidsformatie van Britse muzikanten.
Het betreft bandleden van o.a JTQ, Incognito, The Herbaliser, Jamiroquai, Galliano en The Brand New Heavies.

Origineel was het al opgenomen in 2002, maar pas officieel uitgebracht in 2007.

Het album heet "Play Deep Funk" en die titel is volkomen terecht!

Heel die Britse funkgeneratie van Brand New Heaves en Herbaliser zegt me eigenlijk weinig. Dit sluit daar eigenlijk wel bij aan, al gaat het wat, euh, deeper.

Wel al een Damn Fine lijstje tot dusver!

Komt me vaag bekend voor, maar zei me niet echt heel veel. Klinkt wel goed dit.

Leuk nummer. Het klinkt niet te repetitief en het duurt niet te lang.

29. Lee Fields - Steam Train (1999)




Lee Fields begon al in jaren 70 op verschillende kleine labels. Door zijn stijl werd hij de "kleine JB" genoemd. Grote successen kende hij echter niet in die tijd.

In de jaren 90 maakte hij een comeback met muziek nog steeds op de oude funkleest gestoeld.
Dit nummer is van het album "let's get a groove on", gereleased op het Desco label, een voorloper van Daptone.

Op het moment is hij natuurlijk het meest bekend van zijn samenwerking met "The Expressions" en 1 van de grote namen van Daptone.

Die stem van Lee Fields is echt heel erg lekker. Leuke keuze

Weer 2 leuke nummers. Korte instrumentale, funky nummers blijken me toch best vaak te boeien. In jouw lijst dan. Lee Fields is echt iemand die ik nog moet gaan ontdekken. Dit nummer in jouw lijst is voor mij weer een reminder.

28. The Gaturs - Gator Bait (1970)





Volgens mij heet het nummer eigenlijk "Gatur Bait", maar op de meeste verzamelaars ( zoals op new orleans funk ), staat de bovenstaande titel, dus hou ik het daar maar bij.

Een band, afkomstig uit New Orleans dus, bestaande uit Willie Tee (keyboards, zang), Larry Peria (drums), Irwin Charles (bass) en June Rays (gitaar).

Willie Tee werd later de leider van The Wild Magnolias.

Niet al hun nummers zijn van dezelfde kwaliteit helaas, dit vind ik hun beste.

The Gaturs zijn vet!

Oud Soul album van de Week. Ik kon The Gaturs destijds wel waarderen en gelukkig ben ik consistent en vind ik het nu nog steeds prima muziek. Ik vind dit echter niet hun beste nummer. Ik mis toch wel de vocalen. Bovendien doet de beat (bassline) me denken aan Memphis Soul Stew. Maar het is ondanks dit alles natuurlijk nog wel een uitstekend nummer.

27. Lee Dorsey - Give It Up (1969)





Irving Lee Dorsey, geboren in 1924, begon al in de jaren 50 met het maken van platen.

Hij werd pas bekend toen Allen Toussaint nummers voor hem begon te schrijven. Hij was degene voor wie Toussaint het liefste nummers schreef.
Als je dan ook nog "The Meters" als begeleidingsband krijgt kan het natuurlijk niet meer mis gaan!

Zoals Toussaint zei: " If a smile had a sound it would be the sound of Lee Dorsey's voice".

Die laatste zin is ook lichtjes overdreven, hé. Leuke zanger, maar het nummer is beter.

26. Ann Sexton - You're Losing Me (1973)




Geboren in 1950 nam Ann Sexton gedurende de jaren '70 platen op voor voornamelijk kleine labels.
Het grootste gedeelte van haar werk is uitgebracht door Sound Stage 7/Seventy-Seven.
Dit nummer werd geproduceerd door John Richbourg, die in de jaren '50 als dj op WLAC, het radiostation uit Nashville, R&B bekend maakte bij het grote publiek.

Dit nummer is uiteraard voor de liefhebbers van vocalen

Ja,. Ann Sexton heeft nog weinig stemmen op MuMe. Goede stem heeft deze dame.