11. Betty Davis - Shoo-B-Doop And Cop Him (1974)



Betty Davis, of Ms. Miles, of the Bitch that Brew, kon als leading lady van de Funk natuurlijk niet ontbreken. Begonnen als model, maar door de juiste mensen tegen te komen (naast Miles ook o.a. Sly Stone en Jimi Hendrix) toch in de muziek gerold. Slechts 3 platen in 3 jaar tijd heeft ze gemaakt, maar ze behoren alledrie wel tot het beste female Funkmateriaal dat er bestaat. Het is dan ook een vinnig vrouwtje die geen blad voor de mond neemt en dan ook nog eens werd bijgestaan door de beste muzikanten van groepen als Sly & the Family Stone en Graham Central Station, en The Pointer Sisters als backing vocals had. Deze 'Shoo-B-Doop And Cop Him' is een eerder rustig nummer uit haar oeuvre (wie haar albums kent, weet wel wat ik bedoel), maar daarom niet minder funky. Hey, it's still Betty Davis. Haar beste song volgens mij, van haar beste plaat, They Say I'm Different. Wat een wijf!

mmm, Betty Davis kan ik maar moeilijk nummers achter elkaar van beluisteren. Dit is wel een goede track van haar.

Ik vind van deze laatste paar de meest vage van Politicians het bijzonderst. Dat nummer bevat wel een soort van oerkracht. Overigens vind ik lang niet alles geweldig, maar het leuke van deze lijst is dat je in elk geval op voorhand niets kan overslaan. Bijna alle nummers hebben wel iets speciaals.

Het kan natuurlijk niet altijd voor iedereen prijs zijn. Ik ben al blij dat je in alle nummers minstens 'iets' hoort, en het je niet onberoerd laat. Niets zo vervelend als songs die gewoon langs je glijden; dan nog liever een compleet kutnummer opzetten.

En Betty Davis is echt zo iemand waar je ofwel helemaal weg van bent, ofwel geen bal aan vindt. Ik ben er helemaal weg van .

En dan duikelen we vandaag de top 10 in!

10. James Pants - We're Through (2008)



James Pants komt uit Spokane, Washington en heeft in z'n jonge jaren een beetje gerapt, geturntablet en gedrumd, zonder al te veel succes. Maar heel die historie heeft nu wel een mooie stempel gedrukt op zijn stijl, die erg Funk is, maar ook heel wat hiphop, electro en andere noise bevat. Het leverde hem een platencontract op bij Stones Throw (zie ook Georgia Anne Muldrow op nr. 18), waar vorig jaar zijn eerste langspeler werd gereleased, Welcome. Daarop drumt, betokkelt de gitaar en bespeelt hij de piano helemaal zelf en op 'We're Through' zingt hij ook (ongeveer toch). De song komt heel natuurlijk over, erg solid, want laat het duidelijk zijn: they're through! Misschien een beetje een verrassing voor de top 10 (voor mij alleszins), maar moet kunnen! Het is meteen ook het recentste nummer uit deze top 10 (hierna nog 1 song van post-2000).

Nog nooit van James Pants gehoord. Maar dit nummer nodigt uit naar meer

Zeker het album checken dan!

Ga ik zeker doen.

Even wat anders. Funk van Nederlandse bodem: Lefties Soul Connection. Komen die nog in de lijst?

Ik vrees dat ik Nederland zal moeten teleurstellen. Ik ken ook slechts enkele losse tracks van hen, en die konden me niet genoeg bekoren om bij dit selecte gezelschap te zetten (het zijn er maar 45 hé).
Maar ik zal op mijn beurt zeker hun volledige album gaan checken.

Trijntje Oosterhuis op de Wizards Of Ooze-track op nr. 36 blijft dus het enige Nederlandse uit deze lijst. Sorry, jongens.

Mocht je de mogelijkheid hebben dan moet Lefties vooral een keer live checken. Een waarlijk funkfeestje.

Wel een feestplaat die James Pants (artiestennaam?)

Geen idee eigenlijk of het een artiestennaam is. Ik kan nergens terug vinden wat z'n echte naam dan wel zou kunnen zijn, dus misschien niet.

09. Sugar Billy - Super Duper Love (Parts 1 & 2) (1975)



Bij Little Beaver op nr. 19 kreeg hij al een vermelding: 'Super Duper Love' van Joss Stone. Ik was er helemaal wild van in 2003, en dan wil je natuurlijk weten hoe het origineel klinkt. Dat bleek zo hard, zo funky, zo goddamn lekker, dat ik nu nog maar moeilijk naar die cover kan luisteren. Het origineel overtreft op alle vlakken. Al heeft Stone's versie wel weer de aandacht weten te vestigen op Sugar Billy, een groep rond zanger Billy Garner die slecht 1 plaat hebben gereleased en daarmee geen potten hebben kunnen breken. Ik heb de twee parts van de Funk 45 aan elkaar geplakt, want in het tweede deel komen er nog heerlijk blazers bij om het feest compleet te maken, en dat wou ik jullie natuurlijk niet onthouden.

James Pants: leuke tip! Ook ik zoek nagenoeg wanhopig naar leuke dance-nummers die nog iets van de soul van vroeger hebben. Dit is er zeker een...

Goh, misschien Ben Westbeech, is wel wat softer. Verder kan ik niet direct wat bedenken.

08. The Stovall Sisters - Hang On In There (1971)



Hang On In There (onder de tekst kun je op Play drukken).
Nog meer gospelgeweld, maar dan op een andere manier. Hier is het vooral de positieve boodschap die opvalt, gezongen door 1/3 Stovall, met 2/3 Stovall op de backings. Maar wat een funky begeleiding weeral. Echt een groeiertje geweest tijdens het samenstellen van deze lijst, dus een verdiende 8ste plaats. Met z'n drietjes zijn ze dus: Lillian, Netta en Joyce, de jongsten uit een gezin met 10 kinderen. Begonnen in de kerk, zoals zovelen, maar de gezusters wilden meer. Wanhopig naar succes schreven ze een zoekertje in de plaatselijke krant: "Three Black Girls Looking for a Caucasian Band to Sing With." De meeste reacties kwamen natuurlijk van een bende creepo's, maar toch 1 serieuze respons, waardoor ze via via de backings konden doen op 'Spirit In The Sky' van Norman Greenbaum. Greenbaum had toevallig ook een label, Reprise, en was zo content van de zusters dat ze hen een album liet opnemen. Maar een commercieel succes is dat nooit geworden (zoals bij vele nummers uit de lijst, realiseer ik mij nu). Het is dan jammer genoeg ook maar bij 1 plaat gebleven.

Je top 45 word steeds toegankelijker heb ik het idee. Want vanaf nummer 12 vind ik alleen nummer 11 wat minder. ( trouwens voor 9 en 12). Deze platen maken me wel héél nieuwsgierig naar de komende 7 dagen .

07. Marva Whitney - You Got To Have A Job (1969)



Ik geloof dat jullie nog een Funky James Brown Diva te goed hadden, niet? Wel, here she is, The Number One Funk-Soul Diva: Marva Whitney. Haar vocals behoren tot de funkiest uit de lijst, en op dit nummer wordt ze zelfs bijgestaan door de Godfather himself. Kan dus niet missen. Niet enkel zit het muzikaal erg strak in elkaar, ook tekstueel klopt het als een bus, want "if you don't work, you can't eat" en "you got to have a job to put meat on the table": een waarheid als een koe. Tja, voor poëtische hoogstandjes moet je natuurlijk niet bij de Funk zijn, al zijn dit soort lyrics voor mij juist een deel van de charme van het genre. De plaat waar deze song opstaat, It's My Thing, staat trouwens vol met dit soort lekkers. Marva Whitney is ook nog steeds actief, al is dat niet meer op hetzelfde niveau als in haar James Brown-periode, maar dat ligt ongetwijfeld enkel aan de leeftijd van het dametje. Om af te ronden nog wat Funklyrics om heerlijk mee te brullen:
James: Call Maceo!
Marva: Maceo!
James: CALL HIM!!!
Marva: MACEO!!!
James: CAAAAALLL HIIIMMM!!!!!!!!
Marva: MAAAAACCEEEEEOOOOOOO!!!!!!!!
(voor meer Maceo Parker, zie nr. 44)

Marva Whitney Wat een heldin is dat he!

Marva Whitney: steengoed, maar ik vind Lyn Collins toch nog iets sterker.

06. Harlem Underground Band - Ain't No Sunshine (1976)



Wat? 'Ain't No Sunshine' in een Funklijst? Yep, met de vocalen die worden vervangen door een heerlijke saxsolo en die breakbeat is deze cover uitstekend voer geworden voor Funkliefhebbers. Naast de originele uitvoering van Bill Withers is dit zeker weten mijn favoriete versie. Het is ook enorm vaak gesampled, net als een ander nummer van deze band: 'Smokin' Cheeba Cheeba', het meest herkenbaar in Tone-Loc's 'Cheeba Cheeba'. De Harlem Underground Band is weer zo'n typisch Funkcollectief dat slechts 1 album heeft uitgebracht. Op de cover staat ook dat Willis Jackson en George Benson deel uitmaakten van deze groep, al wordt de aanwezigheid van die laatste op dat album sterk in twijfel getrokken. Hoe het ook zij, hun hele plaat is een knap staaltje slow-funk, en deze song is het perfecte voorproefje.

05. The 24-Carat Black - Ghetto: Misfortune's Wealth (1973)



Als er 1 plaat compleet kapot gesampled is, zal het deze wel zijn. Niet enkel de song, maar ook het gelijknamige album van The 24-Carat Black is al uitstekend breakmateriaal gebleken. Destijds nooit van de grond gekomen, en tot de reissue in de jaren 90 was dit dan ook vrijwel onvindbaar. En dus erg gegeerd, want people want what they can't have. Dat er zulke fantastische muziek opstaat zal daar misschien ook wel bij geholpen hebben. Dit project is uit de grond gestampt door componist Dale Warren met de bedoeling hét tijdsdocument te maken van de toestand in de getto's. Warren had hiervoor bij het Stax-label al gewerkt met Isaac Hayes, The Staple Singers en The Bar-Kays. Vandaar dat hij waarschijnlijk de mensen bij Stax iets makkelijker kon overtuigen dit uit te brengen. Door middel van Funkjams, Gospel intermezzo's, allerlei solo's en de lyrics probeert hij de menigte wakker te schudden over de gettoproblematiek, en daar staat natuurlijk niet meteen 'Kassa! Kassa!' op geschreven. Vocale steun vond hij bij de Ditalians, een onbekende groep uit Ohio en de dames weten de boodschap prima over te brengen.

Die van Marva Whitey is een erg lekker nummer. Maar meer afwisseling in tekst had wel gemogen.
Die van Harlem Underground Band vind ik geen super cover. Smokin Cheeba Cheeba ken ik van GTA San Andreas.
Dat album van 24 Carat Black stond al om mijn te luisteren lijstje. Maar dit nummer vind ik helaas niet zo heel goed.

Laat het je vooral niet stoppen het album van The 24-Carat Black toch te gaan checken. Het is zeer de moeite, want erg gevarieerd (al blijft het natuurlijk wel Funk).

04. Sharon Jones & The Dap-Kings - Genuine (2004)



Je dacht toch niet dat ik een Funklijst ging samenstellen zonder Sharon Jones & The Dap-Kings erin zeker! Misschien wel de bekendste naam die voorbij zal komen (aan het aantal stemmen op MuMe te zien). Het is dan ook de grootste funksensatie van het moment. In 2002 al kwamen ze met hun retrosound en wisten zo eigenhandig een hele revival teweeg te brengen. Ondertussen zitten ze aan 3 fantastische albums. Omdat ze best wel wat faam hebben heb ik gekozen voor een song die niet op een van hun platen staat, want net als in de 60's en 70's releasen ze ook regelmatig songs enkel te verkrijgen als singletjes, Funk 45's. En ook die zijn van een bijzonder hoog niveau, ze kunnen moeiteloos concurreren met de beste albumtracks, getuige deze 'Genuine'. Zoals we gewoon zijn van Sharon en haar Dap-Kings is ook hier de ritmesectie superstrak, de blazers heerlijk vuil en de vocals van Ms. Jones lekker rauw. Andere aan te raden singletjes zijn o.a. 'I'm Not Gonna Cry' en 'What If We All Stopped Paying Taxes'.

Woei, Sharon Jones. Dit zal dan wel de hoogste notering van dit decenia zijn toch? Toplijstje deze 45!

Nog even een diepe voor de geuploade compilaties. Zeer, zeer nice.

In dat soul/funk wereldje barst het van de eendagsvliegen die soms geniale tracks hebben gemaakt, maar waar je nooit van hoort. Je moet er net even tegenaan lopen.

De nagel op de kop, Kos. Verzamelaars zijn een handig hulpmiddel daarbij.

Sharon Jones was inderdaad de hoogste notering uit post-2000. Bij de laatste 3 enkel nog 60s-70s-stuff (want daar was Funk natuurlijk op z'n best).

En dan deel ik vandaag het brons uit...

03. The Rimshots - Dance Girl (1974)



Op het 'Maak kennis met Soul/Funk'-topic had ik al aangegeven dat dit een van mijn all-time favourite funk-tacks is, vandaar dus een mooie derde plaats. Hij werd daar toen beoordeeld met een 7 op 10 (de gierigaards!), maar elke score minder dan 10 is wat mij betreft een schande. Ook werd het origineel van Fatback Brother Bill Curtis van een jaartje eerder beter bevonden (dus vandaag geen link naar die song ). Beide versies zijn erg de moeite waard en de verschillen liggen eigenlijk in kleine nuances, maar die heerlijk YEAH-YEAH's van The Rimshots doen het voor mij. Ook de rest van de vocals dragen bij tot de funkiness van de track (terwijl het bij Funk zelden om de vocalen draait). 'Dance Girl' is een van hun vele Funk-45-only singles, maar daarnaast hebben ze ook 2 albums gemaakt: Soul Train in 1972 en Down To Earth in 1976. Die eerste plaat is ondertussen een hard-to-find underground-classic geworden, inclusief de kostprijzen die daarbij horen. De andere is gemakkelijker te verkrijgen, want ge-reissued. Qua eigen releases is het daarbij gebleven, maar als vaste begeleidingsband zijn ze ook lang aan de slag geweest bij het All Platinum/Stang-label van Sylvia Robinson (later Sugar Hill). De muziek van The Rimshots is allemaal erg aan te raden, maar voor mij zullen ze altijd onsterfelijk blijven, enkel en alleen al om deze cover.

Als ik de naam van deze groep voorbij zie komen moet ik steeds denken aan Erykah Badu

Heb laatst een plaat gekocht van deze groep. Erg sterke funk.