Ik moest (bij het begin) meer denken aan Afrika Talks To You The Asphalt Jungle
Ik kan niet echt zeggen dat ik de latere sound van Sly beter vind. There's A Riot Going On heeft aan de andere kant wel een lekkere sound.

Inderdaad sprekend! Van There's a riot uit '71 dus? Ik moet zeggen dat ik buiten de bekende nummers niet alle albums ken van Sly.
Het album Fresh heb ik dus, en die sound bevalt me erg. Ik had altijd het idee dat ze hier wat subtieler klonken dan het wat rauwere oudere werk.

Yep. En dat album is zeker een aanrader.

Mijn volgende is ook al genoemd door jeroentjuhh zie ik nu net, maar aangezien dat jaren terug is ga 'm nu nu meer vervangen.
Het is bovendien een fantastisch nummer dat best herhaald mag worden, want zo bekend is het ook weer niet. Over de band is al helemaal niks te vinden.

29. Abraham & the Metronomes - Party

Het blijft lekker gaan hier. Mooie tracks heb je uitgekozen

Bedankt Reijersen.

In mijn resterende 28 zitten wel een hoop bekende namen, maar soms wel een verrassende keuze (hoop ik).

Om te beginnen met Kool and the Gang, de band van bassist Robert "Kool" Bell en broertje Ronald Bell (AKA Khalis Bayyan).
Met hun familieconnecties is het haast zonde om geen muzikale carrière beginnen. Boksende vader had een gym in New York pal onder het appartement van Thelonius Monk met wie hij goede vienden was en wie uiteindelijk de peetvader zou worden van de broertjes Bell. Daarnaast was hij bevriend met Miles Davis, tussen het touren door regelmatig bezoeker van de sportschool.
Robert Bell begon op 13 jarige leeftijd te bassen, en een jaar later was het de hoogste tijd om een band te beginnen.
Ze begonnen met nog 3 schoolvrienden uit New Jersey als de "Jazziacs", om later via "The New Dimensions" als "The Soul Town Band" lokaal talent in de Soul Town Revue te begeleiden. Omdat iedereen als een Motown ster wilde klinken, werd van de band verlangt dat ze die songs onder knie hadden, net als het JB en Sly materiaal. James Jamerson was in die tijd het studiemateriaal voor "Kool".

Tegen de tijd dat de band z'n eigen podium kreeg (als Kool & the Flames inmiddels) hadden ze een stijl ontwikkeld die een mix was van jazz en, sterk beinvloed door alle nummers die ze hadden moeten leren, R&B. Er waren nog geen zangers, dus de nummers waren gebouwd op een fundament van drum en bas, en de blazers verzorgden de verdere invulling. De R&B invloed van de gestructureerde Motown songs zorgde voor de catchy of melodieuze sound in tegenstelling tot vrijere jazz.
In 1969 tekende de band hun eerste contract als Kool and the gang, en de band schoof langzaam van een jazzy naar een meer funky sound, waarbij de bas vaak de melodie lijn speelde. Op de studioalbums van begin jaren 70 werd er wel gezongen (al vonden leden zelf dat ze maar wat deden op dit vlak), maar in '77 kwam er een echte leadzanger in de persoon van J. T. Taylor. Dit resulteerde in grote commerciële successen, maar de sound veranderde drastisch. Wel een mooi verhaal.. Op zijn 13e speelde Taylor en zijn vrienden hun eigen Kool and the gang cover bandje. Van fan tot leadzanger dus.

Er viel zat te kiezen. Hollywood swinging, Spirit of the Boogie, Jungle Boogie en Funky Stuf kennen we nu wel.
Eerder schreef ik bij Keep on dancing van The Commodores dat het nummer mij aan de vroege Kool and the gang platen deed denken. Dan had ik het over nummers als Chocolate buttermilk, Kool and the gang. Nog vrij simpel qua structuur, maar ik vind dat de nummers wel hun charme hebben.
Ik wilde aanvankelijk iets van Spirit of the Boogie kiezen als Jungle jazz of Carribean festival, maar uiteindelijk is het een nummer van WIld and Peaceful geworden.

28. Kool and the Gang - This is you, this is me



Luister eens naar die sax de 2e helft van het nummer, en het funky samenspel van gitaar, ritme en bas aan het eind..
De jazzy peaceful kant van de plaat vind ik ook nog mooier: Wild and peaceful. Om even de veelzijdigheid van de band te benadrukken.

Het zal mij benieuwen hoe de volgende gewaardeerd wordt.

De ene geniale artiest helpt de andere een handje. Ik hoef niet te vertellen wie die ene is, want zijn sound ligt er dik op.

27. George Clinton - Paradigm



Dat de altijd goed gestylde George ook geniaal is mag duidelijk zijn na zijn grote schrijvers/ producers aandeel in nummers als:
Parliament - P. Funk (Wants To Get Funked Up)
Parliament - Chocolate city
Fred Wesley - Four play
en zelfs het prachtige Maggot Brain van Funkadelic.
Stuk voor stuk favorieten.. Maar toen ik vandaag Paradigm terug hoorde wilde ik die graag delen. Cool nummer toch?

Atomic Dog, zijn grootste solo succes, vind ik ook altijd een feest.

Het kleine genie. Ik kende deze nog niet.
Dit filmpje is misschien ook wel leuk vanwege de muziek en de foto's. Een van mijn vele favorieten van Prince.
Lekker nummer van Kool & The Gang, trouwens. Die kende ik ook niet. Stond niet op mijn Greatest Hits en dan met name niet op de cd met hun ouder werk.

Erotic city is lekker idd. Alleen is dit een bewerkte versie helaas. Niet verassend want al het echte Prince materiaal wordt systematisch verwijderd. Ik had voor deze lijst ook iets gebookmarkt, maar een paar dagen later is het al weg.

Een paar posts terug kondigde ik al aan dat er een hiphop nummer bij zou zitten. Eerlijk gezegd wist ik toen nog niet welke, ik improviseer wel vaker, of switch op het laatste moment. Dat verklaart ook dat ik meestal nog wat andere namen drop. In dit geval is dat niet anders.

Ik vond hiphop het leuks van eind jaren 80 tot ongeveer 1994. Vooral omdat er zoveel jazz samples gebruikt werden (met als meest treffende voorbeeld Guru's Jazzmatazz). Maar uiteraard ook funk. Sterker nog, de oorsprong van de hiphop ligt volledig in de funk. Hierover in een latere post meer.

A Tribe called Quest was mijn favoriete groep, zowel qua sample gebruik als hun fijne flow: Check the Rhime. Of hier een geinige clip van hetzelfde nummer live bij Letterman. De funky groove valt live wel wat weg. Q-tip doet ook mee op Jungle Brothers - Doin' our own thang. Ook lekker funky dacht ik, maar dat geldt eigenlijk voor het hele album Done by the Forces of Nature.

Het is dus uiteindelijk weer een andere plaat geworden.
Omdat ik vind dat ze de aandacht verdienen, en bovendien zijn ze gewoon rete funky als live band.

26. The Cool Quest - Funkin' Badass
(muziek start op 41 seconden)

En hier alvast een intro naar mijn nummer 25 morgen. Raden is toegestaan.

George Clinton is mijn ding niet zo, maar Cool Quest toch zeker wel.

Het prijzengeld blijft in de kluis liggen. Het is:

25. Johnny "Guitar" Watson - Superman Lover



De man behoeft geen verdere introductie, en ook zijn grote hits zijn bekend.
Nog even terugkomend op Hip-hop. Zelf kwam ik dit nummer ooit op het spoor door Redman's Sooperman lover.

En gelijk een mieters lekkere andere bekende er achteraan. Mijn favoriete nummer van hen.

24. The Meters - Cardova

En twee nummers waar ik wel degelijk wat mee kan. Met The Meters wel wat meer. Hun favoriet van mij is It Ain't No Use.

Top nummer natuurlijk! En met die 10+ minuten krijg je behoorlijk waar voor je geld.
Mijn liefde voor deze, volgens mij iets minder bekende, "Cardova" zit 'm in (hoe kan het ook anders) de groove en het relaxte andere snaar werk. Het gitaartje heeft op een gegeven moment haast een surf vibe, of zeg ik nu iets raars? Maar nog steeds funky genoeg voor dit topic lijkt me.

Ook een erg leuk nummer, net als o.a. zijn debuutalbum (vol met lekkere soul- en funksamples).

Klopt. Ik had alleen Whut? Thee Album, maar daarop komt inderdaad een heeeeeele rits funk klassiekers voorbij in samples. Jaren later besefte ik pas hoeveel. Vroeger hadden we ook geen Whosampled. Reggie had zijn huiswerk goed gedaan in elk geval en ik vermoed dat hij een mooie platen collectie heeft.

Ik ga dansend het jaar uit met The Jackson 5.

23. Jackson 5 - Hum along and dance



Ik vind deze uitvoering een stuk beter dan het wat tamme origineel van The Temptations. Behoorlijk modern ook (richting disco) voor 1973!
Soms denk ik dat het not-done is onder de serieuze soul liefhebbers om The Jackson 5 leuk te vinden, maar ik heb er wel wat mee en word er altijd heel blij van. Thriller was mijn eerste plaat en daarna heb ik als klein jochie alles van The Jackson 5/ Jacksons verzameld. Eigenlijk mijn eerste kennismaking met Motown. Dit komt van i.m.o. hun leukste album Get it together. De titelsong had ook gekund.
En bij het eigen werk van de volwassen Jacksons Lovely one, Things I Do for You en Shake Your Body (Down to the Ground). Dat laatste nummer werd zelfs door vermeend rivaal Prince live gespeeld in de weken na Michael's dood. Statement: The Jacksons verdienen meer credits in soul/funk land.

Hum along had eigenlijk wel een clipje verdient, en als er een excuus is om deze zeer vermakelijke Dancing Machine te posten, dan laat ik dat niet na.

.

The volwassen Jacksons vind ik ook heel erg ondergewaardeerd. Ik ken niet zoveel van de jongere Jacksons (5). In ieder geval de twee eerst geposte nummers niet. Hierbij vind ik het nummer wat niet in je funky 45 terecht is gekomen leuker dan Hum Along And Dance. Laatst genoemde vind ik te lang doorgaan en daarmee voortkabbelen. Dancing Machine is zonder clip al erg goed. Met clip is het een fantastisch nummer. Hoewel MIchael heel goed op James Brown had gelet, was hij wel echt een goede danser. De break in Dancing Machine leent zich ook erg goed voor het showwerk waar hij in uitblonk.

Grappig dat je James Brown benoemt. Ik heb vaak discussies met liefhebbers van de muziek MJ over de moves van hem en waar hij ze vandaan heeft. Zij pretenderen dat hij alles zelf verzonnen heeft en ik heb het steeds maar over James Brown.

[sluikreclame modus aan] No Sweat [sluikreclame modus uit]

Dan weten die mensen, met alle respect, niet waar ze het over hebben.
Zelf is hij er altijd heel duidelijk over geweest dan zijn grootste inspiraties Fred Estaire, de energieke Jackie Wilson (die hij als kind tussen de gordijnen door van achter het podium observeerde) maar bovenal James Brown waren. En dat is geen schande, want dat was gewoon zijn idool.

(Volgens mij ooit al eens eerder ergens gepost, maar wat geeft het) Hun auditie voor Motown was nota bene I got the feelin' inclusief de moves. Maar het eigen talent spat er af. Toevallig opgenomen omdat baas Berry Gordy in L.A. zat. Toen waren ze al een tijdje bezig in kleinere clubs.
Dat popping en breaking later in de 70's leefde gewoon in de straten, daar zijn zowel Brown als Jackson door beïnvloed en over zijn moonwalk is hij ook altijd duidelijk geweest.

Enfin.. er moest toch iets van ze in. Mijn insteek van mijn 45 is dus een mengeling van wat onbekende nummers en daarnaast een paar grootheden met hopelijk redelijk onbekend materiaal. Morgen volwassener spul.
Ik ben het dus wel met Prinicipal eens. Destiny vind ik bijvoorbeeld een zeer ondergewaardeerde plaat. Questlove wil daar ook iets over zeggen. Misschien had ik toch Shake your body down to the ground moeten kiezen.

Leuk nieuw topic Reijersen!
Ik ben wel heel benieuwd naar de belangstelling, maar ik ga proberen mijn steentje bij te dragen. Ondanks dat ik maar met een klein deel van de 90's r&b wat heb.

Dat zeg ik ze ook altijd hoor

Easin' In is (naar mijn bescheiden mening) het beste nummer van Edwin Starr. Nu vind ik Hell Up In Harlem sowieso al een ijzersterke soundtrack, maar dat basloopje van Easin' In is simpelweg hemels!

Judith Hill is een mooie verrassing. Niet per se heel onderscheidend, maar wel lekker.

Van goede jazz-funk ben ik ook niet vreemd zolang de toch-van-origine jazzmuzikanten zich niet verliezen in oneindig gepingel in de marge. It's all about that groove, man. Can you dig it? Enfin, die van Smith is zeker fijn. Herbie doet me wat minder vanwege de lange duur.

Verdere uitspringers zijn wat mij betreft Ann Robinson, Jimmy Castor Bunch, 61X, Abraham, en The Meters.

Ga zo door!

Doe ik Mb.

Een groovy 2016 allemaal!
Ik maak daar graag een start mee met:

22. WAR - Youngblood (Livin' in the streets)



Deze werd me getipt door west (ik geef je maar even de credits, en misschien vind je dit ook een leuk topic). De soundtrack Youngblood was mij nog niet bekend tussen hun reguliere albums.
Anders had waarschijnlijk het veel bekendere "Low rider" een plekje gekregen.

Hé, ik ken dit topic niet. Funky 45: ja hoor!

Leuk: Youngblood en daarboven Hum Along and Dance, een geweldig Jackson nummer.

Lekker nummer van WAR. Staat niet op mijn verzamelaar van ze. Uiteraard vind ik het wat te lang duren, maar desondanks een prima nummer.

Ik ben het met je eens Principal over de lengte van het nummer, maar de sax aan het eind maakt het wel waard.

De volgende vind ik een zeer lastige keuze. Ik heb er nog 2 liggen die ik een beetje vergelijkbaar vind, en na Sylvia Striplin en in de aanloop van deze lijst Larry Fuel Gang, is er helaas een grens aan de zwoele dames, omdat de snellere funk staat te trappelen.
Dit funky disco nummer van The Pointer sisters (een groep waar ik over het algemeen niet zo veel mee heb) hoor je minder vaak, dus dit wordt de officiële nummer 21.

21. Pointer Sisters - Don't It Drive You Crazy



Van hun album Having a party uit 1977. Disco soul met net dat beetje funky sound om het echt lekker te maken.

De andere track nog net wat meer sexy, wat minder disco en misschien net wat meer funk, maar wel bekender. Betty Davis - Your Mama Wants Ya Back

Eindelijk een beetje bijgeluisterd.
Veel bekende en een paar onbekende namen.

Wel een mooie ontdekking gedaan, had nog nooit van " The Cool Quest" gehoord.
En dat nummer van Betty Davis is me eerder nooit zo opgevallen, maar erg lekker!!

Ga zo door, ben benieuwd wat er nog gaat komen.

Klopt jeroentjuhh, de meeste uitvoerenden zijn wel bekend.
Toen ik pas na mijn eerste nummers de historie van dit topic beter ging doorlezen schrok ik een beetje omdat ik grotendeels onbekendere namen zag en dacht dat ik het verkeerd had opgevat, maar gelukkig las ik in Kemm's openingspost dat ieder er zijn eigen invulling aan kan geven.

De mijne is: "persoonlijke favorieten" (die ik voor 95% ook in eigen collectie heb gevonden). Daarin zijn de meer exotische gewoon niet zo rijkelijk vertegenwoordigd (die onbekende artiesten waar ik mee kom staan op mijn verzamelaars). Wel hoop ik te verassen met wat onbekendere nummers.
Om met nog onbekender spul te komen zou ik meer Youtube in moeten duiken. Dat wil ik altijd nog eens doen, maar dat kost te veel tijd.

De volgende zal voor de meesten wel weer onbekend zijn trouwens!
Leuk dat je meeluistert.