Beter had je deze 3-bis genoemd, dan kon je nu verder gaan alsof er niets aan de hand was...

ACH, laten we het probleem niet groter maken dan dat het mogelijk geweest zou kunnen zijn indien de mogelijkheid zich voordeed wat geassocieerd zou kunnen worden met de vraag wat wel of niet kan met een blik gericht op de huidige normen en waarden.

2,5. Jeff Buckley - Grace



Wat een geweldige zanger is Jeff Buckley! Minstends 6 van deze emoticons waard: . Een erg mooi nummer. Neem me niet kwalijk: Vreselijk mooi. Erg emotioneel gezongen, en de instrumentatie past er perfect bij.

Heb zelf meer met vader Tim Buckley, ook een geweldige zanger (waar Jeff nog wel naar geluisterd heeft, al zal het vooral via z'n albums zijn want Tim was nog op jongere leeftijd dood dan Jeff) en de muzikale begeleiding vind ik op zijn albums wat interessanter, maar zeker respect voor Jeff en z'n Grace (zowel album als nummer).

Softmachine's Third ga ik achteraan als ik het zo hoor, kende de groep nog niet.

Het beste nummer van Jeff - dat wel - maar nog steeds heb ik er niks mee. Kan het ook geen cijfer geven want het is best goed volgens mij alleen kan ik er zo weinig mee.

Zijn vader Tim Buckley is idd ook geweldig, maar die ging meer de folk kant op. Met name in het begin van zijn carrière. Daarna begon hij steeds meer te experimenteren, wat een aantal zeer opmerkelijke platen opleverde.

J. Buckley (zijn muziek) is een beetje als een spiegel gaan functioneren voor mij. Ach, het vervloekte fatum dat zielen als de onzen moeten doorstaan. Liefhebben is ook zo'n slechte gewoonte.

Dit nummer beschouw ik overigens als één van de mooiste dingen die mij zijn geopenbaard. Als ik J. Buckley opzet, dwalen mijn gedachten vaak af naar Jotie t' Hooft. En met name het volgende gedicht associeer ik met Buckley en vooral dit nummer (Grace):

Liefde en ellende

Brood van weken oud heb ik geweekt in water
en opgegeten, terwijl de kou aan mijn tenen
knaagde. Met naalden heb ik in mijn bloed
gewoeld en gezocht. En niets gevonden.
Ik heb op straatstenen geslapen met honger
die door niets nog gestild kon worden
leek het wel.
In nachten, nat en donker, was ik alleen
en mijn stem hoorde niemand. Ziektes
hebben mij bezocht in de jaren, ik wou
vluchten in de dood.

Maar niets was erger dan nu, ik wou
dat je bij me kwam en in mijn ogen keek.

Het eind waar Buckley zingt "I'm not afraid to go, but it goes so sloooooowwwww" En dan die uithalen die daarop volgen... Een dergelijke ervaring maakt een mens zelden mee. Bovendien heeft hij gelijk ook. Want ook mij is het opgevallen: vergankelijkheid duurt zo verdomd lang als het onbereikbare verlangen zich voordoet..

Mijn excuses voor dit 'SM moment', maar ik word altijd zo week als ik geconfronteerd word met mijn falen. En dat is stiekem wel wat Jeff Buckley doet. Maar ik vergeef het hem, immers, ook hij heeft gefaald.

...
Damn, Social_Mask...
Van Jeff Buckley ben ik niet de grootste fan, maar de associatie met Jotie T' Hooft is wel gepast. Een aantal jaar geleden heb ik Junkieverdriet een paar keer doorgenomen, en het leest echt zoals de stem van Buckley luistert. 'T Hooft was net iets meer destructief ingesteld, maar hij schreef werkelijk prachtig werk. Ik ben geen poëziekenner, maar die bundel ga ik toch nog eens terug opzoeken. Thanks for the reminder, en veel beterschap natuurlijk.

Dat van Jotie t' Hooft geldt overigens ook voor Jim Morrison. Die was iig wel destructief ingesteld.

Bedankt voor je beterschapswensen, maar daar heb ik weinig aan, weil die Sehnsucht bleibt!!!

Jeff Buckley... vreselijk.

Pooiertje... vreselijk.

1,75 Porcupine Tree - The Moon Touches Your Shoulder




1 van de briljante tracks op het album The Sky Moves Sideways van de band die in die tijd nog slechts een project was. Ik heb zelf de versie waarbij de drums zijn ingespeeld op een drumcomputer wat wel jammer is maar de gitaren en synths zetten geweldige sferen neer. Een terechte nummer 1,75 in mijn top 50.

Nummer 1,75's in top zoveels zijn altijd terecht. Dat blijkt ook nu maar weer.

7

Mooi nummer dit, hoor. Nodigt mij iig wel uit tot meer. Heerlijk sferisch, idd.

Doet me niets Jelle

Heel erg bolvormig liedje.

Bolvormig?

Dat er maar geen eind aan komt. Zoiets?

Ik vind het overigens wel mooi. Een van de beste nummers die hier al voorbij gekomen zijn!

mooi traag, gevoelig, sfeervol liedje

'sferisch' betekend bolvormig, bolrond

Schoonheidsfoutje zullen we dat maar noemen. Het is ons vergeven en vergeten! Nu John Doe nog..

('betekent' spel je met een 't')

Zo leren we allemaal wat.

haha, ik maak ook zeker af en toe fouten

ben benieuwd naar de nummero uno van Jelle

Ik voorspel... een nummer van Wish You Were Here

Dat is toch ook een mooi moment om geband te worden. Ik zie er de humor wel van in. Al had ik wel graag Jelle's nummer 1 willen weten. Jammer als dat WYWH zou zijn..

Het nummer komt zo. Via Daily Operator.

Ok dames en heren, (Jelle hier) Tijd voor mijn nummer 1.

Mijn nummer 1 is Pink Floyd, maar aangezien ik het moeilijk vond om 1 beste nummer uit te kiezen doe ik er 2.









Eigenlijk vind ik Shine on You Crazy Diamonds pt 1, 2 en Welcome to the Machine even briljant. Maar als die drums invallen rond 4:00 is toch wel een magisch moment. Een uitstekend voorbeeld van hoe iets mooi, zweverig en prachtig maar op het zelfde moment ook energiek en stevig kan klinken.

The Great Gig in the Sky is eigenlijk een vrij standaard Pink Floyd nummer. Volgens mij bestaat het maar uit 2 akkoorden, maar wat de uitzondering is bij deze track is natuurlijk dat er gezongen word door (2) vrouw(en). En die kunnen dat geweldig goed. Geeft een extra dimensie aan het 'standaard PF-nummer'.

Zo. Als ik ooit weer terugkom om deze site zal ik verder gaan met deze top 50. Want ik ben een hoop dingen vergeten. Oa het volledige genre D&B .

Tot dan hoop ik

Pink Floyd is geweldig, zeker deze nummers ik kan dan ook moeilijk kiezen wat ik nu het beste vind.

Het gaat je goed Jelle.

Vaarwel Jelle

Enkel in deze lijst kunnen twee nummers op 1 staan! Dat aanvaard ik alleen hier. Maar ze zijn het allebei zeker waard.

Mocht je dit horen: Bedankt Jelle voor deze lijst. De meeste nummers waren mij onbekend, maar wel erg goed!

Ik moet zeggen dat ik niet zo'n fan ben van WYWH. Uiterst degelijke plaat, met een aantal sterke momenten, maar meer niet.

The Great Gig in The Sky vind ik dan wel een sterk PF nummer. Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de eerdere PF. Syd Barrett haalde het beste uit de band naar boven. Geen woord van gelogen.

Het was fijn om dit topic te volgen, al was ik niet altijd onder de indruk van al dat prog rock of hoe het mag heten. Wel een aantal leuke ontdekkingen: Dusty Springfield, Porcupine Tree ..

Gegroet en in de woorden van Morphine: hope to see you soon.

Heeft iemand er bezwaar tegen als ik hier mijn top 50 hip hop tracks ga droppen, zo ja, heb je daar ook een goed genoeg argument voor?
Ik hoor het graag, of niet.

Gewoon een eigen topic starten denk ik? Alhoewel een top 50 niet heel bijzonder meer is, er zijn genoeg topics waar je een toplijst kunt droppen. Je moet eens in het forum hiphop/r&b kijken.