Ook ik waag mij eens aan een Top-zoveel. Het zijn niet zozeer mijn favoriete nummers, maar een selectie van artiesten en nummers die ik sterk vind en in mijn toplijsten hoog zouden eindigen en nummers die een 'speciale betekenis' voor mij hebben. Het leek me gewoon leuk om te doen en heb al vaker met het idee gespeeld.

Elke dag zal ik één nummer - op alfabetische volgorde - plaatsen en heb er een stuk of 50.

Ik kijk uit naar de reacties - al heb ik het gevoel dat die niet razend enthousiast zullen zijn - en wens jullie veel plezier!

Geen Hip-Hop en Jazz, trouwens.

Topictitel is wel een beetje ... 'raar' als ik het zo teruglees.

Het gezicht achter het masker, zonder MF Doom.

Ik zal het in ieder geval bijhouden, elke dag.

Alela Diane - The Rifle

Ik leerde Alela Diane kennen dankzij de Top10 van de gebruiker L_T_B. Nog niet eens zolang geleden overigens. Maar in zeer korte tijd heeft Alela mijn hart weten te veroveren – dat is moeilijker dan je zou denken. Dit heeft ze voor elkaar gekregen met haar warme stem dat mij terugneemt naar de tijden dat ik als kind, als ik geen slaap kon vatten, altijd terecht kon bij mijn moeder. Dan legde ik met alle zorgvuldigheid mijn hoofdje op haar arm. En nog voordat ik mijn ogen sloot, was ik al in slaap gevallen. Vanavond, als Klaas Vaak mij weer eens overslaat en ik verlang naar de arm van mijn moeder, weet ik dat Alela Diane ergens is waar ik haar bereiken kan.




Dit nummer vertelt het verhaal vanuit het perspectief van een meisje dat met haar familie moet vluchten. Voor wie? The men with the black boots. Tragish, ontroerend, maar tegelijkertijd ook troostend. Zoals alleen Alela Diane en mama dat kunnen.

Wat een leuk initiatief, ook hoe je het aanpakt.

Je eerste post ontroerd me alvast, gevoelige ziel die ik ben. Mooi nummer!

Alele Diana kan ik zo nu en dan zeker waarderen, toch weet ze mij in mindere maten te raken. Maar dat ze mooi kan zingen is wel duidelijk hoor.

7,25

Ik moest bij de topictitel ook meteen aan MF Doom denken.

Wauw, wat een prachtig begin van het topic! Erg mooi nummer! Ik had nog nooit eerder wat van Alela Diane gehoord, maar ze stond wel op m'n denkbeeldige lijstje van artiesten die ik nog wou beluisteren. En nu hoor ik dat dat terecht is! En dan vertel je er ook nog zo mooi over, ja, ik ga dit topic zeker volgen!

Ik geef het nummer een 8,5!

Een aardig nummertje ja, al had er wel wat meer variatie in gemogen .

6

Alice Russell - High Up On the Hook

"If your voice ain't dope then you need to chill... chill" - zoals Guru ooit eens zei. Alice Russell heeft hier geen boodschap aan. Haar stem bezit energie, soul, funk, melancholiek, ingetogenheid, speelsheid en wat nog meer. Mooi is dat, als je zoveel vindt in één simpel ding. Dat maakt het zoeken zoveel fijner en het vinden ook. Ik kwam achter het bestaan van Russell toen ik nog veel met het genre Soul bezig was, waar ik in Reijersen mijn gids vond. Naast haar magnifieke stem, heeft Alice Russell ook het geluk te beschikken over zeer fraaie, soulvolle en funky producties. Wat het beluisteren van haar muziek een waar feest maakt. En voor iemand die een hekel heeft aan feesten, is het des te opmerkelijker dat ik hier zo intens van geniet.




Als Alice Russell zingt, hoor ik een zekere N. Een meisje waar ik ooit verliefd op was - en misschien nog steeds. Dat liefelijke in de zang van Alice was een eigenschap dat ook zij bezat. Ze kon ook mooi zingen, die N. Helaas zong ze nooit voor mij. Gelukkig doet Alice dat wel.

N. is crimineel?

Maar Alice Russel is inderdaad een geweldige zangeres waar ik graag naar mag luisteren. High Up On the Hook is een fraai nummer van haar.

8

Dat zijn ze toch allemaal?

Leuk nummer.

7

Vind het een beetje een saai nummer eigenlijk.

Waarom plaats je die Guru-quote dan?
In ieder geval ook mijn favoriete track van haar!

Ach, je moet ergens beginnen.

48. Amos Lee - Arms of a Woman

In de tijden dat Norah Jones mij nog deed smelten - dat doet ze nog steeds - kwam ik ook in contact met Amos Lee. Ik ben een liefhebber van ingetogen muziek en dat is precies wat Amos Lee de luisteraars voorschotelt. Sommigen noemen het simpel, anderen saai. En dat begrijp ik ook wel. Want dit soort muziek is niet voor iedereen weggelegd, het moet iets hebben waarmee je het kunt dragen. Datgene heeft Amos Lee.




Net als Amos Lee vind ook ik rust in de armen van een vrouw - zoals u weet. Het doet mij verlangen naar de warmte waar hij over zingt. Dat verlangen legt de werkelijkheid helaas pijnlijk bloot. Dat doet het verlangen naar iets eigenlijk altijd. Want het verlangen brengt met zich de last van het besef mee dat er iets niet is. Er ontbreekt iets.

"Arms of a Woman" weet mij altijd in een staat van weemoedigheid te brengen. Er schuilt een zeker verdriet in dat bij het leven lijkt te horen. Verdriet dat zo vertrouwd lijkt. Verdriet waar ik op een manier blij om ben.

Nu snap ik waarom MuMe aangeeft dat jij geboren bent in het jaar 1900 (althans zo interpreteer die 19-0 maar). Wat een teksten zet je bij je keuzes zeg.

Amos Lee is een goede zanger, maar geef mij toch maar Norah Jones. Bij Amos val ik soms letterlijk in slaap en Norah laat mij juist dromen.

6+

Ik ben het volledig met R&P eens, op het letterlijk-gedeelte na, of ik moet wel heel moe zijn...

Je tekstjes zijn super! Er scheelt iets aan, maar ik begrijp ze wel. Ofzoiets...

En geef mij maar Amos ipv Norah!

Complimenten voor je taalgebruik, maar soms drijf je iets te ver in je eigen sentimentaliteit. Maar verder leuk hoor, die emotionele link; vooral blijven houden.

Hahah, het is allemaal ook niet zó serieus bedoeld, hoor.

47. Amy Winehouse - Back to Black

Amy Winehouse is geen lieverdje, dat lijkt mij geen geheim. Maar dat doet er niet toe. Nog voordat ze zo’n hype was kende ik haar al een beetje van ‘Frank’. Ze maakt muziek dat doet denken aan de koninginnen van jaren ’60. Funky, soul, vol emotie en overgave en dat alles nog prachtig gezongen ook. Amy Winehouse, het levende bewijs (maar voor hoelang?) dat ijzersterke muziek en ‘commercie’/mainstream behoorlijk samen kunnen gaan.




Muziek die je zou kunnen associëren met de term ‘bleu’, maar dat spreekt mij ook aan. Vind ik persoonlijk ook wanneer Amy Winehouse het beste klinkt, al zijn die catchy nummers ook uitstekend. Er is iets in leed dat ik mooi vind. Nee, ik ben geen emo. Ik waardeer de mens gewoon zoals God haar heeft bedoeld: lijdend.

Een van de nummers van Amy die ik echt goed vind. Niet dat ik haar normaal gesproken een slechte zangeres vind, maar ze doet niet heel veel met me.

7,5

Blijkbaar heb ik toch niet zoveel 'volgers' als ik aanvankelijk had gedacht. R&P - De eenzame gebruiker, zoals Boudewijn de Groot ooit zong..

46. Anthony Hamilton - Why

Volgens mij heb ik ook Hamilton leren kennen dankzij Reijersen. Dat geldt voor veel artiesten, en mijn dank daarvoor is dan ook groot. Maar de beste man kende ik als Hip-Hoppertje natuurlijk van Thugz Mansion waar hij het refrein verzorgt. Hamilton heeft een rauwe stem waarmee de connectie met Otis Redding (Poor Otis dead and gone, left me here to sing his song) snel is gelegd. Misschien te veel eer, maar wat boeit het. Daarnaast heeft de man een natuurlijke aanleg voor soul, wat ook goed naar voren komt in zijn nummers. Geen gladde soul, nee, dit is totaal wat anders.




De tekst maakt dit nummer zo bijzonder, waar ik mij als verwarde puber heel goed in kan vinden.
How many ways have I tried to be like someone else?
Dit is zo’n nummer dat je comfort kan bieden, en dat is altijd mooi meegenomen.

45. Antony and the Johnsons - Crazy in Love

Het was Damien Rice met 9 Crimes dat mij deed grijpen naar Antony & The Johnsons. Om de één of andere reden dacht ik dat beide wel wat raakvlakken zouden hebben. Toen, 2 jaar geleden, kon ik niks met A&J. Daar is nu wel verandering in gekomen. Ze maken vrij theatrale muziek, maar dan zonder afstand te creëren tussen zichzelf en de luisteraar. Sterker nog, het pakt je bij je strot en schopt je in je ballen! Antony zit een beetje in de knoop met zichzelf. Weet niet hoe zich te voelen. En daar zingt hij/zij over, op een tedere een aandoenlijke manier. Al zijn de teksten soms wat minder aandoenlijk.




Een cover van Beyonce (!!). Het origineel is niet bijster bijzonder en dat voornamelijk te maken met het feit dat Beyonce geen enkele vorm van beleving, pure emotie, oprechtheid in haar zang heeft zitten. Het nummer is daar eigenlijk wel voor bedoeld en komt dan ook het meest tot zijn recht als het wordt gezongen door iemand met de kwaliteiten van Antony. Toen ik dit voor het eerst zag - tijden een aflevering van Zomergasten, wist ik even niet wat ik precies zag. Het was zo een innemend, intiem moment en ik liet mij geheel vrijwillig meeslepen naar een bewustzijn waar ik slechts over fantaseren kon.

Southern Comfort blijft mijn favoriete Anthony Hamilton album.
Why is daar zeker een prachtig nummer van.

Anthony Hamilton: mijn favoriete nu-soul zanger, daar hoef ik niet lang over na te denken. Why is gewoon weer een fantastisch nummer: 8

Antony & the Johnsons: het origineel vind ik vreselijk en ik ben er dan ook geen fan van als een vreselijk nummer gecovered wordt. Antony & the Johnsons is muziek waar ik nog steeds erg moet wennen en de klik is er nog niet, maar ik denk dat die ooit nog gaat komen: 5

Mmm, voor het eerst dat ik dit topic zie. Maar dat kwam dan ook door de sluikreclame van Social_Mask himself
Zo ken ik ook nog wel een leuk toplijst topic

Maar even alle nummers afgaan:

- Alela Diane: heb ik eigenlijk op dezelfde manier ontdekt. Prachtige muziek

- Alice Russell: met dit soort muziek wil ik wel vaker je gids zijn . Alice Russell is namelijk absolute top. Producties natuurlijk van TM Juke.

- Amos Lee: deze man heeft een zo eigen stijl. Die dig ik ook.

- Amy Winehouse: ik heb het waarschijnlijk te vaak gehoord. Maar het blijft natuurlijk een topalbum van haar, met louter interessante songs.

- Anthony Hamilton: Hamilton heeft eigenlijk al een twee- of drietal nieuwe klassiekers geproduceerd. Deze man weet op één of andere manier altijd weer met steengoede muziek aan te komen.

- Antony & the Johnsons: erg mooie muziek dit. Moet er persoonlijk wel voor "in the mood" zijn.




Social_Mask mijn complimenten voor dit ongemeen boeiende topic. Je stukjes tekst bij de nummers zijn uiterst boeiend en onderhoudend. Prachtig beschreven gewoon. Ik ga dit zeker blijven volgen.

Ik verwacht Daniel Lemma ook nog wel voorbij komen

Sshhttt! Niks verklappen!

Maar bedankt voor je complimenten, Daniël. Stel ik zeer op prijs.

44. Artic Monkeys - When the Sun Goes Down

Één van mijn eerste buitenechtelijke relaties toen ik nog de lakens deelde met Hip-Hop. Meer dan pure nieuwsgierigheid kan ik het niet noemen. Spijt heb ik er nooit van gehad. Lekkere stevige Rock, wat voor mij toen iets was als mijn eerste natte droom: ik vond het geweldig, maar geen idee wat ik ermee aan moest. Nu heb ik gelukkig alles in de hand. Krijg altijd enorm veel energie van dit nummer en minder dan puur genieten durf ik dit niet te noemen. Alex Turner, de zanger, beschikt over een zeer... charmante stem.




Good girl, gone bad. Had zo door The Velvet Underground gemaakt kunnen worden.