Ach, ik troost mij maar met de gedachte dat ooit op een dag, misschien wel eentje als deze, jij er niet meer zal zijn, maar de muziek die jij 'niet leuk vindt' nog altijd overeind zal blijven en zal worden gewaardeerd door simpele zielen zoals ik.

R&P is gewoon een oude zeurpiet die geen zin heeft om zich in nummers te verdiepen als de eerste 20 seconden niet naar zijn idee geweldig zijn.

Prachtig nummer, maar vooral: Geweldige zanger .

27. John Martyn - Solid Air

John Martyn was een folkzanger uit Engeland. Was, want hij is dit jaar nog overleden. In zijn beginjaren maakte Martyn vrij 'standaard' folk, later begon hij steeds wat meer te experimenteren. Dit zorgt voor de onvermijdelijke vergelijking met Tim Buckley; die deed dat ook. Zijn muziek werd wat abstracter en kreeg een onheilspellende, soms buitenaardse sfeer. Martyn begon in het verloop van jaren ook een stuk rauwer te klinken, waardoor de zachtaardigheid van zijn stem - die deed denken aan Nick Drake - verdween. Niet ten nadele, hoor. Zijn muziek bleef interessant, vooral instrumentaal. Een begenadigde zanger, die soms wat moeilijk was te verstaan, dat wel. Heb soms werkelijk gedacht: "Wat zegt hij nou?!?!" Opmerkelijk genoeg, versterkt dat het sferische van zijn muziek.




Geschreven voor Nick Drake, die destijds bevriend was met John Martyn. Nick Drake - degene die bekend met hem zijn weten dit al - was een zeer introvert iemand en leed aan depressie. Hij raakte steeds verder en verder verzeilt in zijn gemoedstoestand en sloot zich voor iedereen uit. Urenlang kon hij zitten, voor zich uit staren naar een ruimte. John Martyn zag dit met lede ogen aan en schreef deze ontroerende woorden:

You've been getting too deep,
You've been living on solid air
You've been missing your sleep
And you've been moving through solid air
I don't know what's going on in your mind
But I know you don't like what you find
When you're moving through solid air

Ik heb al veel goeds over deze artiest gehoord maar ik ben er nog niet toe gekomen om deze artiest eens te beluisteren. Dit was dus de eerste keer en het was idd wel een pakkende ervaring. Hier ga ik zeker nog iets meer van gaan zoeken.

Dat is zo niet waar Jelle, ik ken zelfs een heel album van Jeff Buckley. Ik verdiep me nog meer in muziek dan in fruit.

John Martyn, de eerste minuut vond ik niets. Toen heb ik het uitgezet, ik respecteer de muziek maar het is niet mijn persoonlijke smaak.

Er zit een grap in mijn tekst verborgen.

Het is officieel, R&P: het is uit tussen ons! Ik wil m'n ring terug..

Op deze manier is het eerste homokoppel ook uit elkaar

26. Les Cowboys Fringants - Plus Rien

Franse folk met het geweldige geluid van het accordeon. Wat vrij typerend is voor Franse folkmuziek, je hoort het instrument bijvoorbeeld ook in Amélie, Les Négresses Vertes, Malicorne etc. De raakvlakken zijn vrij groot. Ik geniet hier echt van, zeker als het zonnetjes schijnt. Dat is wel even afwachten als ik een blik werp op mijn tuin, maar wat deert het.




Les Cowboys Fringants zijn vrij groot in Frankrijk zelf, in Nederland allesbehalve. Wat jammer is, want de muziek die ze maken verveelt namelijk niet. Daar is het te divers voor. Dit is een wat meer vrolijk nummer, dat vooral geweldig is opgebouwd. Tegen het eind is het één groot feest. Geluk deel ik zelden met mijn naasten, daar is het mij te kostbaar voor, maar bij dezen nodig ik u allen van harte uit om deel te nemen aan mijn plezier.

Ach, dan gooi ik nummer 25 er ook gewoon gelijk tegen aan.

25. Lou Reed – Walk on the Wide Side

Lou Reed was bij mij bekend van VU. Ik vond zijn zang zo apart, maar ook zeer charmant, dat ik toch enorm benieuwd was naar zijn platen. 'Transfomer' kent een paar geweldige nummers, waaronder deze. Die heerlijke bassline is later nog gesampled door ATCQ in het nummer Can I Kickt It?





[Ja, ik heb niet zoveel zin in typen..]

Leuk nummer die laatste. Alleen ik hoor onderbewust de hele tijd "CAN I KICK IT!?"

Geniaal nummer.
10.

Geniaal nummer van Lou Reed ook wel een aanrader die vorige...

Les Cowboys Fringants, had er nog nooit van gehoord, maar erg leuke ontdekking! Ik hou wel van dat soort muziek. Die van Lou Reed is ook wel aardig.

Mooi nummer van Lou Reed inderdaad. Plus Rien daar in tegen is niet echt mijn ding.

Ik heb me uitgeschreven voor dit topic.

Ik besef mij donders goed dat de ingetogenheid waar ik heil in vind niet voor iedereen is weggelegd.

Maar je mag blijven, hoor...

Edit: Al ben ik bang dat je na het volgend nummer weer zult vertrekken.

24. Low - Words

Low is een slowcore band. Dat houdt in dat de muziek die ze maken vrij traag van aard is en ook nog minimalistisch. Samen met de lullaby-zang heb je het gevoel te reizen door een eindeloos ogende kale vlakte, zittend op de rug van een schildpad, die ook nog eens achteruit loopt! Ik zelf ervaar het daarom - hoe kan het ook anders, zeg ik tot mezelf - op momenten als slaapverwekkend, tot het punt van geestdodend aan zelfs. Nou, zo erg is het niet. Het valt reuze mee. Het is alleen zo dat bij dit soort trage muziek, de kans op verveling vrij groot is en soms ook onvermijdelijk. Punt is wel dat de muziek uitstekend in elkaar zit en enorm sferisch is. Mede door de lullaby-zang.




Tegen het eind heb je het wel gehoord, maar dit is toch een prachtig nummer. De breekbare zang doet mijn tedere ziel rillen. Dat sloeg over op mijn lichaam, waardoor ik heb gedacht dat ik aan Parkinson leed. Maar serieus, ik vind dit enorm aangrijpend, heb er soms zelfs een brok in m’n keel van gehad. En dat terwijl ik eigenlijk niet precies weet waar het nummer over gaat. Ik herinner me vaag ergens gelezen te hebben dat in het nummer een verdachte centraal staat die een misdaad heeft gepleegd - of misschien ook niet - en terecht staat. Hoe dan ook, fantastisch nummer.

Low heb ik net ontdekt, op aanraden van iemand anders. Mooi nummer inderdaad. Het is wel mijn ding.

Ik vind het ook wel chill. Slaapverwekkende muziek is goede muziek.

23. M. Ward - Sad, Sad Song

M. Ward doet mij een beetje denken aan Waits en Lanegan. (u weet wel, zangers die net teveel whisky hebben gedronken en net teveel hebben gerookt in hun leven) Zij weten mij niet te ontroeren. M. Ward slaagt daar wel in. Waarom precies, is lastig uit te leggen. Het pakt me gewoon.

Het intieme van zijn muziek maakt het ook zeer persoonlijk en daarmee ook kwetsbaar. Het straal ook een zekere weemoedigheid uit, waar ik altijd een zwak voor heb gehad. Ideaal om te draaien als je weer eens geconfronteerd wordt door al het verdwenen en onbereikbare..




Dus...

Low is echt een stoere band (zie mijn top10).
Vind dit helaas een wat minder nummer van hun.

Low is idd een schitterende keuze van M Ward ken ik heel wat minder maar klint wel tof...

Ik ben niet de grote kenner, maar wat ik van Waits en Lanegan al gehoord heb klonk mij 'ontroerender' als dit. Maar deze song kan mij ook wel bekoren hoor. Ik ontdek hier veel mooie dingen van artiesten die ik voordien enkel bij naam kende.

Waarvoor dank Social_Mask

Graag gedaan, hoor. Zolang mijn toplijst meer wordt gewaardeerd dan die van Jelle ben ik tevreden. Het ironische is wel dat ik vind dat er voor mij nog veel meer te ontdekken valt. Zeker in de zogenaamde folk-wereld. Maar geldt voor velen, denk ik.

Ja zeker ik leer ook steeds meer folk appreciëren,... echt top om op zo'n manier nieuwe zaken te leren kennen.

Misschien tijd om een nummer te plaatsen?

22. Michael Hurley - Werewolf

Het is een schande, maar Michael Hurley is voor 99,99% van de MuMe gemeenschap een naam die ze niets zegt. Dat doet er niet, want ik ken hem wel. En dat is het enige dat er wel toe doet. Hurley is beetje een hippie en hoor je dat niet altijd even sterk terug in zijn teksten, maar hij is het wel. Wat je wel merkt zijn de surrealistische taferelen die hij schets in zijn teksten. Daarnaast beschikt hij over een geweldige, 'krakerige', countryachtige stem. Je kunt ook erg lachen met hem, hij heeft naast wat meer sombere platen ook erg lollige muziek. Het is een geweldige artiest, misschien niet baanbrekend vernieuwend, maar dat hoeft ook niet als je goed bent in datgene wat je doet. En dat is Hurley wel degelijk.




Een vrij naargeestige sfeer, maar ik vind vooral de tekst ijzersterk. Zeker één van de best geschreven nummers die ik ken. Enorm meeslepend, mede door die fantastische violen.

Ik heb inderdaad ook nog nooit van de man gehoord, maar het klinkt erg goed, moet ik zeggen. Fijne zang ook.

Deze ken ik ook niet ik ga hier zeker nog verdere informatie over gaan zoeken...

21. Michael Jackson - Billy Jean

Michael Jackson is dit jaar overleden. Gedurend zijn hele leven heeft hij nooit de schoonheid van rust kunnen ervaren. Dan weer was hij in het nieuws omdat hij kinderen zou hebben aangerand, dan weer omdat hij zijn kind wilde leren 'vliegen' of vanwege zijn zoveelste cosmetische ingreep. Maar daar ga ik het niet over hebben. Michael Jackson is voor mij als die eerste liefde waar je graag nog eens aan terugdenkt als je je huidige zat bent. Ik herinner mij nog heel goed dat vroeger toen mijn broer thuis kwam van z'n krantenwijk hij altijd Smooth Criminal opzette. Dan gingen we samen MJ proberen na te doen. Mijn broer was zo'n fan die dezelfde kleding als MJ had en hem verafgoodde. En ik ging gezellig mee. Ik niet alleen, het hele gezin. Dan zaten we voor de tv als er weer eens een clip van hem voorbij kwam. En blij dat ik toen werd! Met name die waarin Eddie Murphy in voorkomt vond ik geweldig en die van Black or White. Ik zie het opeens precies voor me: met z'n viertjes, nog geen meter verwijderd van de tv buis, met onze borden op onze schoot, kacheltje aan.. Soms kan het blindeloos volgen van iemand leiden tot iets moois.




Michael Jackson vervult in mijn leven dezelfde rol als Bob Marley (en in wat mindere mate Tupac); het verlengstuk tot mijn jeugd.