Je vindt een nummer toch niet elke keer dat je het luister exact even goed? Daarnaast komen er ook elke week weer nieuwe nummers bij. Sommige nummers ken ik ook beter dan andere, dat maakt ook wel verschil. Als je een nummer elke week weer een beetje meer waardeert dan stijgt ie en als je hem na een paar weken draaien wel weer even gehoord hebt dan zakt ie.

Zelf luister ik elke week mijn lijst af en die herschik ik dan. Later voeg ik daar dan nieuwe binnenkomers aan toe die me bevielen bij het luisteren. Voor mezelf krijg ik dan op de een of andere manier wel een natuurlijk verloop, al zijn er ook nummers die soms al 10/15 weken genoteerd staan voordat ze in de hogere regionen komen. Nummers kunnen bij mij ook prima zakken en later weer stijgen, als ik er toch weer meer door gegrepen wordt. Eigenlijk is het een heel organische dynamiek.

Overigens schrijft gaucho periodiek in dit topic over muziek die hem om wat voor reden dan ook opvalt en in het verleden bespraken o.a. kaztor en LucM wekelijks de nieuwe binnenkomers van bv. de tipparade. Je hoeft dus niet per se een wekelijkse hitlijst te maken om hier bij te kunnen dragen, je kan daar ook een andere vorm voor kiezen als dat jou beter past.

Je kan dus ook op een andere manier bijdragen. Dan ga ik dat zeker doen. Het bespreken van de nieuwkomers vind ik een goed idee. Die kan ik wel wekelijks in een rangschikking fixeren. En ja, voor mij blijft een song altijd even sterk. Of beter gezegd: een single. Want singles zijn voor mij meer dan songs. Het zijn kleine teletijdmachines die me onmiddelijk meevoeren naar de tijd dat ze populair waren. Maid Orleans is in mijn leven een mijlpaal. Daar kan om die reden geen song uit die periode bovenop. Dus die zou weing concurrentie dulden. Al is dat meteen jammer voor dat handvol andere singles dat ik vijf sterren gun. Het is dus geen kritiek op dit format maar een vaststelling dat ranken voor mij moeilijk is. Of beter gezegd: het op en neer laten gaan van singles. Ik sluit vandaag nog aan met een recap van de paar weken die ik gemist heb.

Ik snap je wel maar volgens mij is het inderdaad ook gewenning. Ik zou als ik wil heel veel singles op 1 kunnen laten binnenkomen en dan wekenlang op 1 laten staan totdat er een andere op 1 binnenkomt, en blijft die vorige dan voor weken op 2 staan tot er een derde op 1 komt en de vorige naar 2 schuift?
Het gaat toch ook - voor mij in elk geval - wat voor gevoel je er bij hebt. Als ik zie dat een single in de nederlandse top 40 aan het zakken is kan ik die wel op 1 laten maar dat zou dan 'in het echt' ook niet gebeurt zijn waarschijnlijk.
Daarbij is het dus wel zo dat in tussen 1984 en 1993 al lijsten maakte gebaseerd wat ik toen op de radio hoorde. Voor 1982 probeer ik dat nu na te spelen met daarbij als extra de singles die wel in de UK of US hits werden maar in Nederland niet - of soms zelfs helemaal nergens. En misschien voelt het raar om een top 10 allertijden-single op 12 te laten binnenkomen (in plaats van op 1) maar dat is ook maar een gevoel van 'wil ik de nummers 1-11 al een plaats extra laten zakken of vind ik dat ze daar nog niet aan toe zijn'.
Het blijft toch iets persoonlijks.

1982 WEEK 1

PH.D. - I Won't let You Down *****
Een terechte topper die ik me nog levendig herinner, ook al bevinden we ons nog in het pre-Maid Of Orleans tijdperk. Ik pikte als twaalfjarige regelmatig songs op van de radio. Als kind was dat vooral Nederlandstalig werk maar als tiener zaten daar steeds meer Engelstalige dingen tussen. I Won't Let You Down maakt prachtig gebruik van synthesizers. Iets waar ik al heel vroeg gevoelig voor was.

FAY LOVSKY - Christmas Was A Friend Of Mine ****
Een single die me toen ontging. Maar ik leerde Fay Lovsky kennen via The Nits (ze is te horen op Omsk uit 1983). En ik zag haar begin jaren '90 live in Leuven toen ze deel uitmaakte van The Magnificent Seven met onder meer Henny Vrienten. Muziek als een stripverhaal: de Belg in mij kan dat waarderen. En dit kerstliedje is natuurlijk zoveel interessanter dan dat eeuwige Jingle Bells.

KINDEREN VOOR KINDEREN - Op Een Onbewoond Eiland ***
Ook Vlaanderen ging meteen overstag voor dit icoon van een kinderprogramma. Al is de laatste Kinderen Voor Kinderen hit die ik me van de radio kan herinneren Ik Ben Toch Zeker Sinterklaas Niet uit 1985. Daarna bleef het programma razend populair in Nederland maar Vlaanderen haakte af. Natuurlijk zongen we Op Een Onbewoond Eiland allemaal uit volle borst mee. En liefst met Hollandse tongval.

MIGGY - Annie ***
Ik had een buurvrouw die Annie heette. Dus je kan wel raden wat er gebeurde als dit nummer door de radio kwam toen we bij haar in de tuin speelden. Een leuke meezinger. Die muzikale carnaval traditie met programma's als Op Volle Toeren kenden wij in Vlaanderen niet. Maar we keken en zongen wel mee.

ALVIN STARDUST - A Wonderful Time Up Here **
Ik snuffelde ooit tussen de platen van een magazijn dat spullen verkocht uit overstocks. Ik leerde dat veel singles die de opvolgers waren geweest van grote hits niet verkocht zijn geraakt. Maar vermits ze wel van bij de platenfirma tot bij de platenboer waren geraakt, werden ze meegeteld in de lijsten. Al was het maar omdat de platenboer hoopte om met die valse informatie alsnog van zijn stock af te geraken. De opvolger van de succesvolle rockabilly versie van Pretend (ooit een hit voor crooner Nat King Cole) is zo'n voorbeeld.

WILL TURA - Katia *
Er was een tijd dat elke Tura single de hitlijsten haalde in Vlaanderen. Katia is een merkwaardige. Het liedje vertelt het verhaal van een vrouw die uit het leven wil stappen. Best een donker onderwerp voor zo'n charmezanger als Tura. Maar hij had in 1981 een dikke hit gehad met het al even mistroostige Hopeloos (heel even top 10 in Nederland). In het postpunk tijdperk konden dat soort verhalen.

Ik baseerde me voor week 1 enkel op de binnenkomers in de Vlaamse combilijst van Ultratop (gebaseerd op Humo, BRT en Joepie) vermits er in de eerste week geen Nederlandse top 40 verscheen. Die neem ik vanaf week 2 wel telkens mee in de bespreking. Beide lijsten tellen 40 singles. Ik zou ook buiten die lijsten kunnen kijken maar dan haal ik me te veel naslagwerk op de hals. Het moet leuk en haalbaar blijven.

Klopt. De tweede helft van de jaren zeventig en de jaren tachtig waren mijn tiener- en adolescentiejaren. In die tijd absorbeerde ik nieuwe muziek als een spons en kocht ook veel singles en LP's. Ik zou graag willen aanhaken met een wekelijkse eigen lijst, en dat is me ook wel eens gevraagd, maar ik weet uit ondervinding dat het me door tijdgebrek niet gaat lukken om wekelijks zo'n lijstje aan te leveren. Om toch een beetje bij te blijven pik ik er af en toe een single uit die in iemands hitlijsten staat en geef daar een persoonlijke toelichting bij. Vaak, als het even kan, met weetjes die niet algemeen bekend zijn. Op zo'n manier - en ook op vele andere - kun je toch een beetje betrokken zijn bij dit topic. Jij weet ook veel van muziek, dus kun je op jouw manier vast ook zinvolle bijdragen leveren. En als je geen wekelijks lijstje hoeft in te leveren, kun je zelf de frequentie bepalen.

Neem deze nou. In België scoorde Will Tura volgens mij tientallen hits, maar in Nederland was hij aanmerkelijk minder succesvol. Ik heb geruime tijd gedacht dat hij hier als een eendagsvlieg te boek stond op basis van Hopeloos, maar in de jaren zestig waren er ook een paar singles van hem die de Nederlandse hitparades haalden.

Niettemin is deze Hopeloos-single een vreemde eend in de bijt, in de zin dat het echt zijn enige Nederlandse hit was in tientallen jaren. Waardoor zou het komen dat juist dit nummer het wel goed deed en andere, ook navolgende singles, niet? Misschien door de voor die tijd moderne productie? Want hoe mistroostig tekst en melodie ook zijn, dit is in feite Nederlandstalige electropop.

Een beetje disco-achtig zelfs, wat niet vreemd is als je bedenkt dat Jean Kluger (o.a. bekend van disco-acts als de Gibson Brothers en Ottawan) het produceerde. Tura schreef de tekst met de Vlaamse Nelly Byl, die ook teksten schreef voor diezelfde disco-acts. En het toetsenwerk is van niemand minder dan Wally Badarou, die onder meer vaste sessiemuzikant was voor Level 42 en ook meewerkte aan platen van Grace Jones. Om die reden heb ik altijd gedacht dat het een Brit was, maar het is een Fransman, wiens familie oorspronkelijk uit Benin komt.

Katia hoor ik nu overigens voor het eerst. Dat is dan toch weer een terugkeert naar Tura's 'klassieke' repertoire.

Hopeloos was zo'n dikke hit in Vlaanderen dat Tura er zelfs een Engelstalige versie van opnam (One Way Love) die hier ook even de lijsten haalde. Tura had ondertussen de strijd om de Nederlandse markt al opgegeven. Ik denk dat de single in Nederland werd opgepikt omdat hij zo gigantisch was in Vlaanderen. Bij gigantisch in Vlaanderen moet men zich geen hoge toppen in de hitlijsten voorstellen: daarvoor waren de oplagen vaak te klein. Je merkt het beter aan de duurzaamheid van het succes. Hopeloos stond een half jaar in de Vlaamse Top 10. Ja, dan wilde Telstar het ook wel eens proberen in nederland. Met succes.

1982 WEEK 2

JO LEMAIRE & FLOUZE - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'en Vais *****
De belpop single van het jaar. Prachtige cover van de Gainsbourg klassieker. Eentje die groter werd dan het origineel. En als je het mij vraagt ook beter. Lemaire zet het nummer helemaal naar haar hand.

KIM WILDE - Cambodia *****
Ik had één meid tussen mijn Joepie posters hangen. Kim Wilde: girl next door met de licht verkouden stembanden. Haar eerste drie albums blijven voor mij haar beste. Close uit 1988 komt dicht.

JON & VANGELIS - I'll Find My Way Home *****
Wat een prachtige single. En weer met zo van die heerlijke vintage synthesizerklanken.
Een liedje dat ik weinig hoor en dat zijn teletijdskrachten bijgevolg nog nauwelijks verspeeld heeft.

ROD STEWART - Young Turks ***
Een wat snelle en misschien ook wat gemakkelijke opvolger van Tonight I'm Yours. Van hetzelfde laken een pak. Stewart op zacht elektronische beat. Hij wist zich zo wel up to date te houden. Niet slecht, kan beter.

WEEKS & COMPANY - Rock Your World ***
Fijn streepje soft disco. Een nummer dat ik pas leerde kennen toen ik in de jaren '90 begon te graven in mijn eigen muzikale hitparadeverleden. Ik kon me de single niet meer herinneren.

DANCE REACTION - Disco Train ***
Een gelijksoortige commentaar hoort bij dit plaatje. Fijn als geluidsbehang. Er zou een belpop connectie in dit nummer zit (Ultratop duidt de single met een Belgische vlaggetje aan) maar ben vergeten hoe dat zit.

ANDRE VAN DUIN - Joep Meloen **
Meer dan een leuk refrein werd dit niet. Een mindere single uit zijn rijke carnavalscatalogus.

LEVEL 42 - Starchild **
Gevalletje: laten we de opvolger van de hit Love Games ook maar bestellen. Maar wie kocht dit ding?

JACQUES RAYMOND - Love Boat *
Raymond bleef altijd in de schaduw van Louis Neefs hangen. Een gelijkaardig stemtimbre maar minder warm, minder naturel. Hij wisselde Engelstalig met Nederlandstalig werk. En ja, dit is het thema van de serie.

GEORGE BAKER - Love Is The Sweetest Rose *
Baker staat bij mij hoog in de voorbeeldenlijst van foute muziek. En zijn 80's werk al helemaal.

Eventjes vals gespeel met Kim Wilde die met Cambodia eind december 1981 al genoteerd stond. Echter zo laag dat ik mijn eerste muzikale crush toch een plaatsje in mijn overzicht wilde gunnen.

Closer is uit 2025. Uiteraard was bovenstaand een schrijffout en doelde je op Close (1988).

Maar mooi dat je op deze wijze alsnog wilt deelnemen. Zeker met al je muzikale bagage uit deze periode.

Ja natuurlijk. Ik was al te zeer in mijn nopjes met de woordspeling: "Close" uit 1988 komt "dicht".

En dankjewel voor het compliment.
Ik schud deze tekstjes zo uit mijn mouw want 1982 beheers ik tamelijk goed.
De komende dagen nog even mijn schade inhalen en vanaf dan netjes wekelijks bijdragen.

1982 WEEK 3

THE HUMAN LEAGUE - Don't You Want Me *****
Bangertje natuurlijk maar... (en ik zeg dat bijna nooit) toch eentje waar wat sleet op zit. Met de jaren voorbijgestoken door een paar andere League singles: Love Action, Mirror Man en zelfs The Lebanon.

DARYL HALL & JOHN OATES - I Can't Go For That *****
Pareltje dat net als zijn voorganger Private Eyes veel te laag scoorde in de Lage Landen.
Nummer drie in hun reeks van vijf 80's nummer 1 hits in de US na Kiss On My List en Private Eyes.

DRUKWERK - Je Loog Tegen Mij ****
In Nederland stond was hij al flink op weg naar de top maar in Vlaanderen kwam hij nu pas binnen.
Wat is dit? Nederpop, smartlap of een ouderwetse rock ballad. Meeslepend genoeg, dat wel.

SHAKIN' STEVENS - Oh Julie ***
Die plastieken rock and roll revival van Stevens was niet zo aan mij besteed.
Gladde jongen met gladde plaatjes maar Oh Julie schreef hij zelf en daarom een streepje voor.

ANDRE HAZES - Zeg Maar Niets Meer ***
Hazes heeft een paar kleppers maar deze hoort er voor mij niet bij.
Minder populair in Vlaanderen dan bijvoorbeeld Rob de Nijs of Benny Neyman.

LOOK - Tonight *
I Am The Beat uit 1981 vond ik een aardige single maar deze hier is niet veel soeps.

NIKKA COSTA - On My Own *
Zo'n single waarvan ik maar niet kan begrijpen waarom hij ooit een hit werd (top 20 in Vlaanderen).

met de kennis van nu lepel ik bij vrijwel elke notering die dazzler hierboven aanhaalt wat losse feitjes op die ik destijds nog niet wist.
Sleet op Don't you want me? Hmm, voor mij nog altijd niet, al is het onvermijdelijk dat je 'm (te) veel gehoord hebt. Ik vind het nog altijd een onontkoombare banger. Ongelofelijk maar waar: zanger Philip Oakey zag een single-release voor dit nummer totaal niet zitten. Het werd dan ook pas de vierde single-release van het album Dare. Maar zoals we nu weten wél hun grootste hit (o.a. #1 in de VS).

I can't go for that haalde dat ook (inderdaad, ze hadden vijf Amerikaanse nummer 1 hits op een rij). Scoorden inderdaad slechts bescheiden hier, maar is inmiddels wél een evergreen. Veel gesampled ook, en veel nagebootst. Ik draaide onlangs het nummer Soul kiss van Olivia Newton-John en het viel me op dat dat intro veel weg had van I can't go for that.

Voor de rest veel covers: Hazes coverde Lesley Gore (al vind ik dit wel een van zijn betere singles), Drukwerk coverde de mij verder onbekende Nederpunkgroep Voor Mekaar (en inderdaad, een kruising tussen smartlap, nederpop en een rockballad) en het kindersterretje Nikka Costa coverde Irene Cara. Haar originele versie van On my own staat op de Fame-soundtrack en vind ik een stuk beter te verteren. Costa groeide later nog uit tot een heel behoorlijke soulzangeres met op z'n minst twee albums die het beluisteren meer dan waard zijn.

Ook Shakin' Stevens had een handje van het coveren van oude rock 'n' rollnummers, maar inderdaad; deze schreef hij zelf. En nog hetzelfde jaar nam Barry Manilow het op voor de Amerikaanse markt. Met succes, want hij scoorde er aldaar een flinke hit mee.

I am the beat van The Look was inderdaad een alleraardigste single. Lijkt een beetje op The Jam. Maar wat hen bezielde om dit nummer uit West Side Story op te nemen is me een raadsel. Soms is het terecht dat een nummer flopt.

1982 WEEK 4

LINDA DE SUZA - Une Fille De Tous Les Pays ****
Het zal de lezer misschien verrassen maar dit vind ik een heel prettige single. Zo eentje waarvan je denkt dat het een Songfestivalliedje uit de oude doos is.

TIME BANDITS - Live It Up ***
Eerste kennismaking met de in Vlaanderen evenzeer succesvolle band van Alides Hidding.
Live It Up heeft al die geslaagde 80's disco-injectie maar zoekt nog naar de juiste pop hooks.

FOREIGNER - Waiting For A Girl Like You ***
Power ballads zijn niet zo mijn ding op een paar uitzonderingen na. Maar dat is deze niet.
Het nummer stond in de US wekenlang op 2 achter Physical van Olivia Newton-John geparkeerd.

NIGHT PEOPLE - Again ***
Stond in Vlaanderen al genoteerd in de herfst van 1981. Zit een beetje tussen Kiss And Say Goodbye van The Manhattans uit 1976 en Clouds Across The Moon van RAH Band uit 1985. Door het elektronisch kruiden van het arrangement probeerden disco acts relevant te blijven in de 80's. Niet onaardig.

BLONDIE - In The Flesh **
Wellicht heruitgebracht naar aanleiding van The Best Of Blondie. Een weinig spannende ballad.

GODLEY & CREME - Wedding Bells **
De opvolger van Under Your Thumb die me toch een sterretje beter beviel.

DANIEL SAHULEKA - Ev'rybody Feel The Groove **
De voorganger Wake Up was ook een hit in Vlaanderen. Ev'rybody Feel The Groove moest ik opzoeken. De groove is lekker maar een lied dat tekstueel over het voelen van diezelfde groove gaat, vind ik wat arm.

NORMAAL - Mama Waor Is Mien Pils **
Vanaf de jaren '80 zette Normaal meer dan eens een stilistisch masker op.
Dat leverde enkele grappige plaatjes op. Deze vind ik er wat "over" (of misschien zelfs "onder").

HENK WIJNGAARD - Als Chauffeur Ben Ik Geboren **
Hoe lang kan je blijven variëren op hetzelfde thema? Henk kent het antwoord.

BABE - I'm A Rocking Machine **
Babe, de Luv' van den Aldi, zouden we in Vlaanderen zeggen. Aanvankelijk in handen van Peter Koelewijn maar in frivoliteit toch al snel de mindere van de twee trio's. Je proeft dat het namaak is.

RUBBEREN ROBBIE - De Nederlandse Sterre Viere Carnaval *
Zijn Nederlandse nummer 1 hit vond ik al smaakloos. Geen behoefte aan een zoveelste vervolg.

Kwantiteit haalt het op kwaliteit in deze gevulde vierde week van 1982.
Gelukkig kan ik op mijn beurt meegenieten en wat opsteken van gaucho's reacties.

1982 WEEK 4

TOWER - See You Tonight *****
Mijn klasgenoot had hem op single. En toen ik in de herfst van 1982 voor het eerst plaatjes ging luisteren bij hem, herkende ik het nummer. Ik vind dit een enorm geslaagd nummer: heerlijke 80's progpop. Het arrangement doet sterk aan het vroege geluid van Kim Wilde denken.

BUCKS FIZZ - The Land Of Make Believe ***
Dit is zo'n hit die me langs de ene kant op een aangename manier herinnert aan mijn tienerjaren maar andere kant vandaag toch een beetje fout klinkt. Een credit voor het feit dat ze het one hit wonder syndroom van de doorsnee Songfestival winnaar van zich wisten af te schudden.

SCOOTER - Stand Out ***
Dansgevoelige opvolger van de onvolprezen belpop klassieker You uit 1981. Een losse single die weliswaar de onderste regionen van de hitparade haalde maar net iets te vluchtig voorbij gaat.

STARS ON 45 - Stars On Stevie ***
En toen waren we het toch wel een beetje beu geworden. Weliswaar weer een goed gekozen selectie klassiekers en radiohits die naadloos in elkaar worden gevlochten. Maar déja entendu.

DE AAL - Sjanson De Confiture ***
Eentje die niet in mijn rijke collectie Nederlandstalig zit. Een bijzondere kerel, die tandarts. En als een Nederlander Frans gaat zingen, is het altijd glimlachen geblazen in Vlaanderen. Hij pakt het slim aan.

DIANA ROSS - Tenderness ***
Merkwaardige singlekeuze. Niet afkomstig van het actuele album Why Do Fools Fall In Love maar van de megaseller Diana die daaraan vooraf ging. Je hoort het meteen aan de Chic groove.

STEVIE WONDER - That Girl **
Hotter Than July had Stevie weer op hitparadekoers gezet. En That Girl borduurde verder op die ingeslagen weg. Volgens mij verbonden met de Musiquarium I verzamelaar. Beklijft niet.

VADER ABRAHAM - In Het Zuiden **
Sommige artiesten overschreden hun houdbaarheidsdatum van zodra de jaren '80 begonnen. Pierre Kartner is er één van. Dit is - eerlijk is eerlijk - Het Kleine Café Aan De Haven 2.0.

ARIE RIBBENS - Polanaise Hollandaise **
Carnavalkoorts bij onze noorderburen. 1982 leverde weinig echte klassiekers op in het genre. Hoempa cover van Polonäse Blankenese van Gottlieb Wendehals.

OLIVIA NEWTON-JOHN - Landslide *
Gevalletje: opvolger die niet tot aan de enkels van zijn voorganger reikt.

01. (01) #04 Iron Maiden - Run to the Hills
02. (03) #07 Falco - Der Kommissar
03. (02) #10 XTC - Senses Working Overtime
04. (05) #06 The Jam - Town Called Malice
05. (04) #10 The Stranglers - Golden Brown
06. (08) #10 Orchestral Manoeuvres in the Dark - Maid of Orleans
07. (06) #11 New Order - Everythings Gone Green
08. (09) #05 Joan Jett & the Blackhearts - I Love Rock 'N' Roll
09. (13) #03 Trio - Da da da Ich lieb dich nicht du liebst mich nicht aha aha aha
10. (10) #12 Electric Light Orchestra - Here is the News
11. (07) #06 Ideal - Eiszeit
12. (11) #15 The Human League - Don't You Want Me
13. (15) #04 Madness - Cardiac Arrest
14. (12) #09 Kraftwerk - The Model
15. (18) #02 The J. Geils Band - Freeze-frame
16. (==) #01 The Wild Swans - Revolutionary Spirit
17. (14) #13 Liaisons Dangereuses - Los Niños del Parque
18. (16) #11 Stevie Nicks - Edge of Seventeen
19. (==) #01 Thomas Dolby - Airwave
20. (17) #09 Arbeid Adelt! - Ik Sta Scherp

RETRO BASTA! 1982

01. (01.) Falco - Der Kommissar #3
02. (03.) Tower - See you Tonight
03. (02.) Orchestral Manoeuvres in the Dark- Maid of Orleans (The Waltz Joan of Arc) #6
04. (05.) Soft Cell - Say Hello, Wave Goodbye
05. (04.) Icehouse - Can't Help Myself
06. (08.) Madness - Cardiac Arrest
07. (12.) Talk Talk - Mirror Man
08. (14.) A Flock of Seagulls - I Ran (So Far Away)
09. (10.) The Jam - Town Called Malice
10. (13.) Gary Numan - Music For Chameleons
11. (07.) Lori Spee - How Many Times
12. (19.) Mike Oldfield - Five Miles Out
13. (18.) Rick Springfield - Don't Talk to Strangers
14. (15.) Depeche Mode - See You
15. (16.) Undertones - Beautiful Friend
16. (17.) Iron Maiden - Run to the Hills
17. (--) Visage - The Dammed Don't Cry
18. (20.) Genesis - Man on the Corner
19. (--) Dexy's Midnight Runners - Celtic Soul Brothers
20. (--) Killing Joke - Empire Song




Verdwenen:
The Nits - Red Tape
Journey - Open Arms
China Crisis - Africa and White

1982 WEEK 6

Leuk om de nieuwe lijstjes te zien met zowel belpop materiaal (Ik Sta Scherp) als persoonlijke favorieten die nooit de lijsten van de Lage Landen hebben gehaald (Five Miles Out, The Celtic Soul Brothers).

STEVE MILLER BAND - Macho City ****
Ik ben een fan van het synthesizerwerk van gitarist Steve Miller en zijn band. Op het album Circle Of Love rekt hij Macho City uit tot een plaatkant. Maar deze beknopte singleversie klinkt compacter en daardoor aanstekelijker. Het refrein blijft lang in mijn knar hangen na elke draaibeurt: altijd punten waard.

VANESSA - Upside Down ****
De eerste hit van zo'n spring-in-'t-veld die weinig om het lijf heeft, is meestal wel een leuke. Het geluid is nog fris en heeft wat mij betreft bijzonder lekkere hooks. Daarna werd het al gauw te veel van hetzelfde.

SHAKATAK - Easier Said Than Done ****
Ik hou wel van Shakatak. Het wat meer lichtvoetige zusje van Level 42. Minder funk, meer jazz met aanstekelijke pop hooks. Die zitten vooral in het klaterende toetsenspel van Bill Sharpe.

BARBARA DICKON - My Heart Lies ***
Mooie stem en doorleefd gezongen. Eentje dat ik nog niet kende. Nipt geslaagd voor de proef. Ik mis een pakkend refrein. De synths verraden dat we in de 80's zitten.

MARCIA HINES - Many Rivers To Cross ***
Geef je in dit geval punten aan het liedje of aan de cover versie? Voorganger Your Love Still Brings My To My Knees krijgt van mij een mooie ****. Deze slechts eentje minder omdat het lied sterker is dan de cover.

CENTRAL LINE - Walking Into Sunshine **
In Vlaanderen had je het radioprogramma Funky Town met onder meer Gust De Meyer als deejay. Die werd later professor Populaire Cultuur. Ik had nog les van hem. Onder meer over het wel en wee van hitlijsten en platenlabels. Walking Into Sunshine is aardig maar niet echt mijn ding.

SISTER SLEDGE - My Guy **
Geef je in dit geval punten aan het liedje of aan de cover versie? Deze cover vind ik niet slecht maar overbodig. Het werd geen Tainted Love of Red Red Wine, geen plaatje dat het popjaar mee zou definiëren.

NEWZ - Oeh I Say **
Kende ik niet. Maar herkende ik wel als funkplaatje uit de vroeger jaren '80. De tekst is opnieuw niet veel meer dan een aansporing om te dansen (zie eerder Daniel Sahuleka). En dus geen spek voor mijn bek.

PRECIOUS WILSON - I Need You *
Zwarte discoparel van het voormalige Eruption. Everybody Loves Somebody To Love kennen we nog van The Blues Brothers soundtrack. Pas in 1989 zou het origineel bij ons op single de weg naar de hitlijsten vinden.

BERNIE PAUL - Night After Night *
Schlagers op een discodreun. Hoe gek wil je het hebben? Ik word er niet vrolijk van.

Volgens mij is dat een beetje een 2 Unlimited-verhaal. De bekende gezichten kwamen uit Den Haag, maar het brein erachter (of in ieder geval 1 van de 2) uit België. Voor mij geen bekende naam verder, ene André Van der Veken.

Musician's Top 40 van zaterdag 06-03-1982

Musician Top 40 van 1982 via Spotify

01 (01) 05 Opera star - Neil Young & Crazy Horse
02 (02) 06 A town called Malice - The Jam
03 (03) 06 Poison arrow - ABC
04 (11) 03 Five Miles Out - Mike Oldfield
05 (05) 05 Run to the hills - Iron Maiden
06 (08) 07 Pretty woman - Van Halen
07 (04) 08 Airwaves – Thomas Dolby
08 (09) 07 The way life's meant to be - Electric Light Orchestra
09 (06) 11 Senses working overtime - XTC
10 (17) 03 Beautiful friend - Undertones
11 (14) 05 Mirror man - Talk talk
12 (10) 05 Mineral man - Gary Brooker
13 (15) 05 Cardiac arrest - Madness
14 (13) 07 Do you believe in love - Huey Lewis and the News
15 (19) 03 Doris Day - Doe Maar
16 (16) 04 High time he went - Renee
17 (22) 04 Freeze frame - The J. Geils Band
18 (07) 10 Golden brown - Stranglers
19 (26) 04 See you - Depeche Mode
20 (36) 02 Man on the corner - Genesis
21 (23) 05 It ain'what you do - Fun Boy Three & Bananarama
22 (31) 03 Baal's hymn - David Bowie
https://media.hitparade.ch/cover/400/japan-ghosts_s_1.jpg

23 (----) 01 Ghosts - Japan
24 (37) 02 One voice - John Watts
25 (28) 03 Hollywood - Thin Lizzy
26 (25) 04 Showroom dummies - Kraftwerk
27 (----) 01 Eyes of Nostradamus - Manfred Mann's Earth Band
28 (29) 03 How long - Rod Stewart
29 (38) 02 Louie Louie - Pretenders
30 (27) 04 Love is an ocean - Earth & Fire
31 (----) 01 I ran - A Flock of Seagulls
32 (----) 01 Invisible sun - The Police
33 (40) 02 Music for chameleons - Gary Numan
34 (----) 01 Lenny - Buggles
35 (39) 02 Neverland - DB's
36 (----) 01 Lonely nights - Bryan Adams
37 (----) 01 Keep this in mind - Bonnie Raitt
38 (----) 01 Don't talk to strangers - Rick Springfield
39 (----) 01 Ain't no pleasing you - Chas and Dave
40 (----) 01 Drukwerk - Wat dom

Verdwenen:

It was I - Lindsey Buckingham
Head over heels - Abba
Loving you - Chris Rea
Here to love you - Doobie brothers
China - Huang Chung
Macho city - Steve Miller Band
Big Science - Laurie Anderson
I've had enough - Earth, Wind & Fire
I love rock and roll - Joan Jett & The Blackhearts
How many times - Lori Spee

Voordat hij de totale overgave van Nederland eist, alvast vooraf oprechte excuses aan Donald Trump voor het plaatsen van de Canadees Bryan Adams net even boven Bonnie Raitt, hoewel ik van Bonnie begrijp dat ze er op zich geen moeite mee heeft. Zo gaan dat soort dingen.
We hebben natuurlijk al het dreigement van Trump om de haven van Rotterdam te blokkeren omdat de Canadees Neil Young op één staat.

Ook op voorhand excuses aan Israel, voordat geheel Zuid-Holland moet worden ontruimd en gaat worden gebombardeerd, en ook mijn oprechte deelneming voor de naar de VS gevluchte Zuid-Afrikaan Elon Musk. Dat is dan voor beiden in verband met het plaatsen van de eerste song van het Anti Apartheid album van de Zuid-Afrikaan Manfred Mann. In 1982 nog heel hard nodig, ongeacht de volledige Israelische steun voor apartheid (het wordt wel eens vergeten) en de familie Musk, die nog aardig rijk is geworden van het onderdrukken van het niet blanke deel van deze voormalige Nederlandse kolonie.

Zo is het leven in 2026 vol excuses en angsten maar gelukkig hebben we nog de muziek van 1982. Met voor mij alléén maar prachtige nummers die binnenkomen in de lijst. Grote namen en hits ook, met Buggles, The Police, een zeer sterke A Flock of Seagulls en voor mij één van de grootste songs van Japan, Ghosts. Ook van het album Tin Drum.
Maar dat zijn natuurlijk allemaal Engelse bands, dat lijkt ogenschijnlijk vrij veilig. Hoewel, hun oude koloniale hand in het Midden-Oosten....Enfin, dat konden ze natuurlijk ook allemaal niet voorzien. En met het Engelse Koninklijk Huis zo'n beetje uitgeschakeld en Keir Starmer als schoothondje lijkt mij daarvandaan weinig dreiging te komen. De goede muziek is gebleven.

1982 WEEK 7

THE STRANGLERS - Golden Brown *****
The Stranglers is één van mijn favoriet bands. Do I Need To Say More? En toch kan ik mij deze Golden Brown niet herinneren van toen. Die kennismaking kwam pas later. Best gek want we zitten nu wel heel dicht bij het Maid Of Orleans tijdperk aan. Maar net geen top 5 single in Vlaanderen.

THE J. GEILS BAND - Centerfold *****
Deze kan ik me helemaal herinneren. Ook de videoclip waarin Peter Wolf zo cool tussen de meiden danste. Want mijn ouders hadden beslist dat ik vanaf januari 1982 als oudste zoon wat langer mocht opblijven. En zo pikte ik om de veertien dagen, nog met één oog in mijn stripverhalen, het Vlaamse muziekprogramma Hitring mee. Dat was begonnen in 1980, aan zijn laatste seizoen toe en mag verantwoordelijk geacht worden voor de belpop boom van de vroege jaren '80. Maar om de veertien dagen kregen we ook een overzichtje van de internationale top 5 en daar zat Centerfold op een bepaald moment tussen. Freeze Frame van The J. Geils band zou de tweede elpee worden die ik zou kopen (in de zomer van 1983 meer bepaald).

THE FOUR TOPS - Don't Walk Away ***
Toch een ensemble met best goeie singles. En deze Don't Walk Away was helemaal bij de tijd. Een verrassend stevige top 10 hit in de Lage Landen. Maar voor mij niet memorabel genoeg.

VERCRUUSSE - Vercruusse Danst ***
Vercruusse (Martin De Jonghe) was een West-Vlaams radiofiguurtje dat tijdens de ochtendspits voor een komische noot moest zorgen. Zijn albums met radiosketches en liedjes zoals Vercruusse Danst waren bestsellers. En de beste man leeft nog steeds, op één kilometer van waar ik dit nu zit te typen.

MARGRIET ESHUIJS BAND - Black Pearl **
Moest ik even opzoeken. Zowel de single als de band waarmee ze in de jaren '70 succes had. Want er waren zoveel Nederlandse bands die ook in de Vlaamse lijsten terug te vinden waren. Lucifer was het dus. Black Pearl doet me weinig. Een dertien in een dozijn song van een niet zo geweldige zangeres.

Even mijn scores samenvatten.

***** prachtsingle **** draai ik graag nog een keer *** niet verkeerd ** niet mijn ding * ik schud mijn hoofd

1982 WEEK 8

ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE DARK - Maid Of Orleans *****
De clip van Centerfold en die van Maid Of Orleans zijn mijn eerste bewuste kennismaking met popmuziek. Daarmee bedoel ik dat ik met interesse ging luisteren. Die twee jongens zonder imago maar met foute truien die zongen over Joan Of Arc. De ene met een boek in zijn hand en de andere aan een schaakbord gezeten. Het paard in de sneeuw, het flirten met religieuze symboliek. Het was een cocktail die indruk maakte op de twaalfjarige dazzler die op basis hiervan zou besluiten om zelf ook een non-imago aan te nemen aan het begin van zijn puberteit. Dit werd de band waarmee ik mezelf zou identificeren.

THE NITS - Red Tape *****
Het was wachten op Nescio voor ik me bewust werd van het bestaan van mijn favoriete band ooit. Red Tape dus pas later leren kennen. Maar onmiddellijk voelde ik die connectie: niet alleen met het liedje op zich maar ook met de muziek die helemaal paste in dat tijdsgewricht waarin ik door Maid Of Orleans van mijn paard werd gebliksemd. The Nits zijn mijn favoriete band omdat ze me doorheen hun lange carrière op geen enkele moment teleur hebben gesteld. Er zijn geen zwakke Nits albums. Hun muziek klinkt zo divers maar altijd onmiddellijk vertrouwd. Red Tape is hun sythipop meesterwerkje. En Work, en Adieu Sweet Bahnhof zouden hun eerste albums worden die ik in één klap ontleende van de bib.

ABBA - Head Over Heels ****
Zoals steeds een kwaliteitsvol product maar tegelijkertijd weegt deze single lichter dan wat we van ABBA gewoon waren. En opvallend genoeg bleef het bij The Visitors net als bij Super Trouper maar bij twee 7" singles in de Lage Landen. Hoewel tal van deep cuts frequent op de radio te horen waren.

ELAINE PAIGE - If You Don't Want My Love ***
Zo'n zangeres die volgens mij beter scoorde bij onze mama's en papa's dan bij de leeftijdsgenoten. Ik heb dit plaatje lang een dertien in een dozijn nummer gevonden. Maar ondertussen vind ik het beter dan ik dacht. Mooi liedje. Misschien omdat ik ondertussen zelf tussen de mama's en de papa's thuishoor?

RINY VAN DER LEE - Varkens Geiten Boerenkool **
Varkens schijten boerenkool. Boerenliedjes waren een genre apart. Het lijkt me interessant om daar eens een studie over te maken. Zeemansliedjes, truckersliedjes... allemaal hebben ze hun eigen verzamelboxen. Maar die boerenliedjes verdienen dat misschien ook wel. Bekende melodie en dus geknipt voor carnaval.

DIANA ROSS - Mirror Mirror **
En nu dan toch een echte opvolger voor Why Do Fools Fall In Love. Een artieste die in de eerste helft van de jaren '80 geen grote hits nodig had om haar albums als zoete broodjes over de toonbank te krijgen. Was de genoemde nummer 1 hit nog een aanstekelijk cover dan valt Mirror Mirror nogal tegen.

DANNY FABRY - Please Be Careful With My Heart *
Tussen alle Vlaamse charmezangers was er eentje die vrij snel doorhad dat het in de vroege jaren '80 misschien verstandiger was om over te schakelen op een Engelstalig repertoire. De 80's zouden het tijdperk van Danny (en later ook zijn vrouw Conny) worden. Alleen Tura bleef de ongenaakbare nummer 1.

Ik ben er bijna. Morgen ben ik helemaal bijgebeend.