Top 40: week 32 van 1967.

#8: Tee Set - Now's The Time
Inderdaad één van de zwakste Tee-Set-singles, het neigt teveel naar een hoempapa-deuntje. Nu klinkt het gedateerd en is door zowat iedereen vergeten.
Cijfer: 4

#11: Vikki Carr - It Must Be Him
Mij doet dit eerder denken aan Shirley Bassey maar dit nummer hoor ik wat liever. Prima stem, vol overgave gezongen, inderdaad zeer degelijke easy listening.
Cijfer: 8

#12: Arthur Conley - Shake, Rattle And Roll
Soul kan voor mij ook altijd, dit is een prima eigen bewerking van deze rock'n roll-klassieker.
Cijfer: 8,5

#13: Bojoura - Dream Man
Bojoura is inderdaad een Nederlandse band, de zang doet mij wat denken Marianne Faithfull in haar beginperiode maar is minder toonvast. Verder een mooi nummer - zeker qua melodie - en ook sfeervol maar heeft de tand des tijds toch niet helemaal ongeschonden doorstaan.
Cijfer: 7

#15: Spencer Davis Group - Time Seller
Na het vertrek van Steve Winwood ging Spencer Davis Group wat meer richting psychedelica in de stijl van Move. Zeker geen slecht nummer maar het mist toch wat eigenheid en dat heeft natuurlijk alles te maken met het verdwijnen van de karakteristieke zang van Steve Winwood.
Cijfer: 6,5

#16: Small Faces - Itchycoo Park
Dit nummer is vooral legendarisch vanwege de studio-effecten (phaser) maar ik vind het op de eerste plaats een prima song.
Cijfer: 8,5

#17: Diana Ross & The Supremes - Reflections
Geweldig intro, ook hier heeft de psychedelica zijn sporen nagelaten. Wellicht hun beste single.
Cijfer: 9,5

#20: Percy Sledge - Love Me Tender
Prachtige stem maar te zoet en het voegt ook weinig toe aan het origineel van Elvis (die ik tenslotte verkies vanwege de soberheid), Percy zingt hier teveel volgens het boekje.
Cijfer: 5,5

Hot 100 - Week of August 12, 1967

Top 10:

#1 - #1 The Doors - Light My Fire
#2 - #3 The Beatles - All You Need Is Love
#3 - #2 Stevie Wonder - I Was Made To Love Her
#4 - #9 The Monkees - Pleasant Valley Sunday
#5 - #7 The Buckinghams - Mercy, Mercy, Mercy
#6 - #6 Frankie Valli - Can't Take My Eyes Off You
#7 - #5 Procol Harum - A Whiter Shade Of Pale
#8 - #4 The Association - Windy
#9 - ? The Hollies - Carrie-Anne
#10 - ? The Rascals - A Girl Like You


Een band die meer verdiende.

The Beatles doen het opvallend rustig, vind ik. Verder weinig ontwikkelingen.

The Hollies doen het goed hier met dit opgewekte liedje. Dit gaat iets meer richting bubblegum-pop, een subgenre dat een jaar of 3 later big business zou zijn. Leuk plaatje [7,5].

The Rascals vind ik een zeer ondergewaardeerde groep uit dit tijdperk. Ze maakten pop-muziek met een soul-inslag dat z'n tijd vooruit is. Bands als Chicago en Blood, Sweat And Tears zijn hier hoorbaar door beïnvloed. Jammer dat de band nooit echt groter is geworden. Er had meer in gezeten [8,5]

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - #100 Claudine Longet - Good Day Sunshine
#99 - ? Brenda & The Tabulations - Just Once In A Lifetime
#98 - ? Robert Mitchum - Little Old Wine Drinker Me
#97 - #99 The Cryan' Shames - It Could Be We're In Love
#96 - #96 Julius Wechter & The Baja Marimba Band - Along Comes Mary
#95 - #95 Country Joe And The Fish - Not So Sweet Martha Lorraine
#94 - ? Leon Haywood - It's Got To Be Mellow
#93 - ? Jimmy Roselli - There Must Be A Way
#92 - ? Otis Redding & Carla Thomas - Knock On Wood
#91 - ? Brian Hyland - Get The Message

Brenda en band komen op mij te geforceerd over. Aan alles is te horen dat ze voor een klassieker willen gaan, maar leer dan eerst eens zingen en de instrumenten zuiver af te stellen [2,5].

Ik heb meer sympathie voor Robert Mitchum, die weliswaar in een genre opereert dat me niet ligt, maar wel weet hoe je een goed klinkend liedje kan maken [6].

Leon Haywood kwamen we nog tegen in de 1980-topic met Don't Push It, Don't Force It, een disco-liedje dat het 'net niet' is. En dit soulliedje is het ook 'net niet'. De zang is niet fantastisch, de muziek klinkt te gewoon, het is al met al een wat saaie bedoening [5,5].

Wij hebben hier nog heel wat jaren te gaan, dus een voldoende gaat Jimmy Roselli hier niet krijgen [3]. Snel verder: Knock On Wood kennen we misschien het beste van David Bowie en Amii Stewart en het origineel is opgenomen door Eddie Floyd, maar deze versie mag er ook zeker zijn (heb het moeten downen). Lekker vlotte, funky uitvoering dat heel natuurlijk klinkt [8].

Brian Hyland's liedje kan ik nergens vinden.

The Rascals vind ik ook ondergewaardeerd al hebben ze enkele grote hits gehad. Maar er werd dat jaar 1967 zoveel moois uitgebracht dat ook goede artiesten uit de boot vielen (Tim Buckley is daar een goed voorbeeld van).

De nummers onderaan de top-100 kende ik niet en vind ik ook niet veel soeps buiten Otis Redding (en dat van Robert Mitchum kan er ook mee door) waar dat ik alle nummers in de top-10 buiten The Buckinghams top vind. In de kelders van de hitparade van destijds vind je ook (vergeten) rommel terug. Maar de beste songs haalden meestal wel de top van de hitlijsten. Dat is nu veel minder het geval.

Week 33 - 1967
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#1: The Rolling Stones - We Love You / Dandelion


The Rolling Stones die op hun eigen manier laten weten het niet zo op de autoriteiten te hebben.

#6: The Troggs - Hi Hi Hazel (re-entry)
#9: Eric Burdon & The Animals - San Franciscan Nights
#12: Simon & Garfunkel - Fakin' It
#15: The Byrds - Lady Friend


Vogels die vliegen op pure inspiratie (hoewel...).

#17: The Turtles - You Know What I Mean
#18: Reggy Van Der Burgt - Silvio
#19: Paul Jones - Thinkin' Ain't For Me
#20: Donovan - There Is A Mountain

Allereerst een klassieke dubbele A-kant van The Stones. Met We Love You zouden ze voor eens en voor altijd hun onschuld verliezen. Met een album als Aftermath was het al duidelijk dat ze geen ondeugend RnB-bandje meer waren, maar dit was een ferme stap richting hun echte gloriejaren. De boodschap klinkt liefdevol en was gericht aan hun fans, maar wij weten natuurlijk dat het een klap in het gezicht van de autoriteiten was als antwoord op de vele arrestaties die ze dat jaar ondergingen wegens drugsbezit. De geluiden van kettingen in het intro laten daar geen twijfel over bestaan. Het klinkt psychedelisch tot en met, maar ook heel duister en gevaarlijk. Deze band had tanden [9,5]. Dandelion klinkt een stuk vriendelijker (het was, geloof ik, gelijk aan Aftermath opgenomen) en vind ik ook wat ondergewaardeerd. Het staat natuurlijk in de schaduw van dat andere nummer vanwege de aanpak en het missen van dat statement. Maar het heeft een heerlijke, lome drive en het past ook zo lekker in die periode van ze [9]. Aan het einde nog een verwijzing naar We Love You om de cirkel rond te maken en een legendarische single is geboren.

Eric Burdon, een moeilijk te bevatten fenomeen. Wat moet ik hiervan maken? Is dit een cynisch antwoord op het hippie-idealisme? Vooral die brochure aan het begin laat het daar op lijken. Ik ga voor veilig: [6,5].

Zelfs Simon & Garfunkel gaan voor een psychedelische inslag en dat gaat ze hier aardig af. Toch misschien niet helemaal hun ding, ben ik bang. Fakin' it? [6].

The Byrds laten hier ook weer horen dat ze zeker een onwisbare invloed hebben gehad op de talloze gitaarbands in hun voetsporen. Geweldige muziek die altijd tijdloos zal blijven. Wat een heerlijke drive heeft deze muziek! [9,5].

Ik heb het niet altijd zo op The Turtles en Flo And Eddie's rol op Frank Zappa's albums, maar dit liedje vind ik een uitzondering. Gewoon een lief, klein, melodieus liedje zonder grappig proberen over te komen of iets dergelijks. Wel dan weer duidelijk een divisie minder dan bovenstaande, maar alleszins acceptabel [7,5].

Reggy Van Der Burgt's liedje kan ik nergens vinden.

Het staaltje '60's-bravado van Paul Jones klinkt anno nu vooral gedateerd. Ik heb het niet op die patserige manier van zingen en het liedje hinkt me teveel op twee gedachten. Daarom is het nu misschien ook wat uit de picture [5].

Tenslotte Donovan's bijdrage van deze week en die komt met een lekker ongecompliceerd zomerliedje. Lekkere percussie, interessant arrangement en vooral een goede voordracht [8].

Tipparade: week 33 van 1967.

#1: The Rolling Stones - We Love You / Dandelion
Psychedelica is niet de sterkste kant van Rolling Stones maar We Love You is werkelijk subliem en origineel: begint met een dichtklappende gevangenisdeur gevolgd door een galmende piano wanneer de vocalen dan invallen met aparte percussie ... B-kant Dandelion vind ik even geslaagd, klinkt eveneens heerlijk, geweldig gearrangeerd.
Cijfer : beiden 9.

#9: Eric Burdon & The Animals - San Franciscan Nights
Klinkt anders dan de vroege Animals, het is buiten Eric Burdon een andere band. Dit klinkt inderdaad cynisch en ook wat kitscherig maar toch zomers met heel leuk gitaartje, toch een apart nummer.
Cijfer: 8

#12: Simon & Garfunkel - Fakin' It
Niet hun beste - het werd ook geen hit - maar die stemmen en sfeer vind ik heerlijk.
Cijfer: 8

#15: The Byrds - Lady Friend
Ik heb ook een zwak voor the Byrds, zeker hun stemmen en gitaarwerk en dit vind ik een heerlijk en erg geslaagd psychedelisch nummer.
Cijfer: 9

#17: The Turtles - You Know What I Mean
The Turtles staan weliswaar een divisie lager dan voornoemd artiesten maar ook dit nummer mag er zijn, typisch sixties vanwege de psychedelische inslag maar weer mooie stemmen en melodie.
Cijfer: 7,5

#19: Paul Jones - Thinkin' Ain't For Me
Minder goed de tand des tijds doorstaan, inderdaad, het is wat te overgeproduceerd en lijkt mij ook onsamenhangend.
Cijfer: 5

#20: Donovan - There Is A Mountain
Inderdaad een leuk folky zomers deuntje met aparte percussie, al reken ik dit niet tot zijn beste nummers.
Cijfer: 7,5

Hot 100 - Week of August 19, 1967

Top 10:

#1 - #2 The Beatles - All You Need Is Love
#2 - #1 The Doors - Light My Fire
#3 - #4 The Monkees - Pleasant Valley Sunday
#4 - #3 Stevie Wonder - I Was Made To Love Her
#5 - ? Aretha Franklin - Baby, I Love You
#6 - #5 The Buckinghams - Mercy, Mercy, Mercy
#7 - ? Bobby Gentry - Ode To Billy Joe


Geïnspireerde sing/song anno 1967.

#8 - ? James Brown - Cold Sweat (Part 1)
#9 - #7 Procol Harum - A Whiter Shade Of Pale
#10 - #10 The Rascals - A Girl Like You

The Beatles eindelijk op #1 met hun ode aan de liefde. Verder redelijk veel binnenkomers.
De zomerrecessie is duidelijk ten einde, men gaat weer naar de platenzaak.

Bobby Gentry, daar kunnen we kort over zijn: Klassieker. Volgens mij werd het ook een hit in Nederland, daar komen we snel genoeg achter wellicht. Volgens mij hebben we hierna helemaal niets meer van deze zangeres gehoord, vreemd genoeg. Het droevige verhaal van de jonge outlaw Billy Joe wordt op een haast briljante manier vertolkt. De spaarzame muziek klinkt dramatisch en duister en de zang is fantastisch. Deze krijgt van mij de volle poet [10].

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - ? Jon & Robin & The In Crowd - Drums
#99 - ? The Shirelles - Last Minute Miracle
#98 - ? Syl Johnson - Come On Sock It To Me
#97 - #99 Brenda & The Tabulations - Just Once In A Lifetime
#96 - #98 Robert Mitchum - Little Old Wine Drinker Me
#95 - ? Eddy Arnold - Turn The World Around
#94 - ? Martha & The Vandellas - Love Bug, Leave My Heart Alone
#93 - #93 Jimmy Roselli - There Must Be A Way
#92 - ? The Esquires - Get On Up
#91 - #91 Brian Hyland - Get The Message

Het liedje van Jon & Robin & The In Crowd kan ik nergens vinden.

The Shirelles met dit liedje twee weken in de Hot 100. Het kan verkeren. Waar het aan ligt, ik zou het absoluut niet weten... Misschien leek het wat teveel op The Supremes, maar eigenlijk vind ik het een prima liedje. Heel vreemd. Dezelfde tekst gaat min of meer ook op voor het Martha & The Vandellas-liedje, al scoorde het wel wat beter [Beiden 7,5].

Ook Syl Johnson's liedje kan niet op veel bijval rekenen bij de Amerikanen, terwijl er niet echt een aanwijsbare reden lijkt te zijn. Het klinkt namelijk lekker funky, het arrangement klopt en de blazers voegen net dat beetje extra toe [8].

Eddy Arnold, daar heb ik de pensioengerechtigde leeftijd nog niet voor [1,5]

The Esquires vind ik eigenlijk maar een matige rip-off van The Temptations die in het liedje ook teveel leentjebuur spelen van andere composities. Bovendien is de zang ook erg geforceerd. Terecht in de vergetelheid geraakt [4].

Bobby Gentry had in 1969 (zeker in de VS) nog een hit met I'll never fall in love again maar dat kan niet tippen aan de klassieker Ode To Billy Joe.

Merkwaardig, de hit van Shirelles, ik kende het niet en het staat ook niet op mijn compilatie. Niet onaardig (klinkt inderdaad als Supremes) maar minder dan de hits in hun glorieperiode (begin jaren '60) toen ze trendzettend waren.

Verder deel ik de mening met kaztor wat betreft The Esquires.

Week 34 - 1967
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#3: Wally Tax - Let's Forget What I Said
#7: Armand - Blommenkinders
#9: Gerard De Vries - De Kinderen Zijn Niet Schuldig
#10: The Jimi Hendrix Experience - Burning Of The Midnight Lamp


Een lamp die helaas niet zo lang zou branden...

#11: Engelbert Humperdinck - The Last Waltz
#12: Rob Hoeke Rhythm And Blues Group - Baby Don't Go
#17: Aretha Franklin - Baby, I Love You (re-entry)
#18: Will Tura - Horen, Zien En Zwijgen

Outsiders-zanger Wally Tax komt hier erg verrassend uit de hoek met een heel geinig big band-liedje dat zo uit de jaren '40 lijkt te komen lopen. Het is ook opgenomen als een parodie op de '78-toerenplaat (dat einde ). Dat zoiets toen al gedaan werd... [8,5].

Ik heb het eigenlijk helemaal niet op hypocriete, simplistische hippieteksten waarin liefhebben, blowen en met je luie, vieze reet in het gras bloempjes plukken centraal staan en waarin werken voor je geld 'not done' is. 'Ja, maar Armand', denk ik dan, 'wie betaalt er dan je studiotijd, wie zorgt ervoor dat je singletje uitgebracht word en wie maakt je gitaar en studio-snuisterijen?' Vergeet de tekst maar snel en luister naar de muziek, dan hoor je een heel redelijk, smaakvol liedje [7].

Als dat liedje van Gerard De Vries niet als grap is bedoeld, dan heb ik zelden zo'n pompeuze tekst gehoord . Maar aan z'n geschiedenis in Wikipedia te zien denk ik het eerste. Hoe het ook zij, wild enthousiast word ik er niet van [4].

Burning Of The Midnight Lamp verscheen al op single en jaar voordat het op Electric Ladyland terecht kwam. Heel uniek, vooral in een tijd waarin singles en albums nogal los van elkaar stonden. Dit liedje houdt het midden tussen rockmuziek en Oosterse invloeden, maar doet dat op een vrij agressieve, surrealistische wijze. Dit behoord zeker tot zijn 'canon' [9,5].

Rob Hoeke's nummer heb ik moeten downen. Dit vind ik klasse hebben, en dat kan van Rob Hoeke en kompanen altijd wel gezegd worden, lijkt het. De vroege Stones komen in herinnering, maar die pianobegeleiding geeft er een geheel eigen draai aan [9].

Engelbert Humperdinck schijnt ons nog te moeten vragen 'I wonder should I go or should I stay?' [1] En mijn excuses voor de Belgische MuMeërs: Ook Will Tura zorgt er niet voor de dag een extra impuls mee te geven [2].

Tipparade: week 34 van 1967

#3: Wally Tax - Let's Forget What I Said
Een leuke jaren '40-pastische inclusief dat haperende einde, het is goed gedaan en grappig.
Cijfer: 8

#7: Armand - Blommenkinders
Natuurlijk moet je de hippie-tekst in de tijdgeest zien toen dit soort protestsongs in waren maar uiteindelijk is het wel goed gebracht en best genietbaar.
Cijfer: 7,5

#9: Gerard De Vries - De Kinderen Zijn Niet Schuldig
Met zulke moralistische pompeuze tekst waarmee Gerard De Vries de hele gemeenschap met de vinger wijst heb ik het moeilijk, ook met de religieuze sfeer. Het lijkt alsof een pastoor in de kerk je zonden opnoemt.
Cijfer: 4,5

#10: The Jimi Hendrix Experience - Burning Of The Midnight Lamp
Inderdaad wat Oosterse invloeden in de onnavolgbare unieke stijl van Jimi Hendrix waarbij zijn gitaarsolo opmerkelijk hoog klinkt. Eén van zijn beste hoewel niet zo bekend.
Cijfer: 9,5

#11: Engelbert Humperdinck - The Last Waltz
Met Engelbert Bumpers heb ik weinig - wat ik eerder in dit topic zei - maar dit kan er nog net mee door vanwege de melodie.
Cijfer: 5

#18: Will Tura - Horen, Zien En Zwijgen
Ik mag Will Tura wel maar dit is duidelijk één van zijn minste, dit kan in de verste verte niet tippen aan klassiekers als Arme Joe en de Zigeuner.
Cijfer: 4

Ik moet een dezer dagen even bijbenen met die Amerikaanse lijst.

De laatste paar dagen zijn niet bepaald uitnodigend geweest om daar de tijd voor te hebben, maar ze komen er aan voor beide jaren.

Hot 100 - Week of August 26, 1967

Top 10:

#1 - #7 Bobby Gentry - Ode To Billy Joe
#2 - #1 The Beatles - All You Need Is Love
#3 - #3 The Monkees - Pleasant Valley Sunday
#4 - #2 The Doors - Light My Fire
#5 - #5 Aretha Franklin - Baby, I Love You
#6 - #4 Stevie Wonder - I Was Made To Love Her
#7 - #8 James Brown - Cold Sweat (Part 1)
#8 - ? Diana Ross & The Supremes - Reflections
#9 - ? The Temptations - You're My Everything
#10 - #9 Procol Harum - A Whiter Shade Of Pale

Bobby Gentry stoomt meteen door naar #1, en passant The Beatles passerend. Voor de rest verandert er niet wezenlijk veel.

The Temptations komen hier andermaal met een klassieker. Voor mij was dit toch wel DE soulband. Heerlijk hoe de doseringen van melancholie, muzikaliteit en passie zo samengaan. Muziek als deze maakt een slechte dag goed [9].

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - #100 Jon & Robin & The In Crowd - Drums
#99 - #99 The Shirelles - Last Minute Miracle
#98 - #98 Syl Johnson - Come On Sock It To Me
#97 - ? Eddie Floyd - Love Is A Doggone Good Thing
#96 - ? Jeanne & the Darlings - How Can You Mistreat the One You Love
#95 - ? Ruby Andrews - Casanova (Your Playing Days Are Over)
#94 - ? The Jimi Hendrix Experience - Purple Haze


De soundtrack van 'Nam

#93 - ? Frankie Valli - I Make A Fool Of Myself
#92 - ? Barbra Streisand - Stout-Hearted Men
#91 - ? Patti Drew - Tell Him

Blokje Soul:

Eddie Floyd's liedje klinkt lekker licht en soulvol. Leuke begeleiding waarbij de blazers veel toevoegen. [7,5]. Verrassender vind ik Jeanne & The Darlings. Echt een heel leuke single, te horen op krasserig vinyl nog wel! Dit obscure pareltje klinkt natuurlijk, krachtig en het swingt als de neten. Dit is een van de redenen om een topic als deze te starten [9,5].
Iets soortgelijks vinden we op #91. Wat een beestachtig goede vocalen, zeg! Ook vind ik die doo-wop-insteek heel apart en goed bijpassend. Het liedje krijgt daardoor een lekker luie 'swing' mee [8,5]. Het liedje van Ruby Andrews vind ik tenslotte saai, vlak en bloedeloos. De tekst vind ik daarbij niet bij de muzikale omlijsting passen [4].

Nou, dan krijgen we Purple Haze. Dat spreekt voor zichzelf: [10]

Als Frankie Valli niet z'n falsetto gebruikt vind ik het best nog wel te pruimen, al blijft het wat kitscherig. Veel valt er niet over te zeggen. Typische '60's-ballad [6,5].

Hahaha... M'n schat zegt 'If you dare play Barbra Streisand and you think your back hurts now, just wait!' Gelukkig vond ik het niet op YouTube, en bij m'n mededeling dat ik het misschien zou kunnen downen zei ze 'Don't you DARE put that woman on our computer!!'

Week 35 - 1967
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#3: Paul Jones - Thinkin' Ain't For Me (re-entry)
#5: Rocky Roberts - Stasera Mi Butto
#14: Keith West - Excerpt From A Teenage Opera
#15: The Turtles - You Know What I Mean (re-entry)
#16: Honestman - Mister, Mister


Een uiterst curieus gezelschap.

#18: Gert En Hermien - Heimwee Naar Barcelona
#19: Roger Whittaker - I'm Not To Concern
#20: Motions - Wonderful Impressions /

Rocky Roberts.... Kwamen we die naam ook niet tegen in de Hot 100 van 1980? Opvallend. Volgens mij is dit ook in de Italiaanse taal. Hoe het ook zij, ik vind dit wel een vrolijk liedje [6].

Alhoewel het niet echt mijn ding is kan de bombast van Keith West nog nét. Ik heb net gelijk een paar weetjes opgedoken via Wikipedia, en daar staat dat hij de zanger was van de band Tomorrow die een hit had met het nummer My White Bicycle. Dit liedje was een solo-uitstapje voor een gelijknamig project van ene Mark Wirtz dat toendertijd nooit afgemaakt werd en pas jaren later verscheen. Jeugdsentiment speelt ook wel een beetje mee in mijn beoordeling: Ik heb dit volgens mij elke woensdagmiddag op de radio gehoord bij Veronica [6].

Mister, Mister heb ik moeten downen. Het klinkt als een dronken mix tussen psychedelica, country en vroege Beatles. Echt heel raar en misschien daarom wel zo vermakelijk. Hier valt echt geen vinger op te leggen [7,5].

Nou, Gert En Hermien, tegen beter weten in, ook gelijk maar gedowned... Over smaak valt niet te twisten, maar bij dit soort 'artiesten' zet ik zo m'n vraagtekens. Droevig moet ik dan ook nog eens constateren dat er hordes met mensen zijn die dan nog komen beweren 'Maar dit is toffe feest-muziek'. Op zulke momenten voel ik me eventjes héél alleen... [1].

The Motions komen binnen met een dubbele A-kant. Wonderful Impressions doet sterk aan The Mama's & The Papa's denken, maar heeft best een lekkere drive [6]. De andere A-kant vind ik beter. Het is echter niet op YouTube te vinden, dus gedowned. Een beetje een kruisbestuiving tussen The Beatles en The Kinks. De muziek heeft hier iets meer pit en liedje kent meer dynamiek [7].

Tenslotte heb ik Roger Whittaker's liedje nergens gevonden. En ik vind het niet eens erg.

Tipparade: week 35 van 1967.

#5: Rocky Roberts - Stasera Mi Butto
Het klinkt wel vrolijk maar veel heeft dit niet om het lijf, het klinkt mij wat te simpel. Maar voor af en toe kan het wel.
Cijfer: 5,5

#14: Keith West - Excerpt From A Teenage Opera
Dit nummer heeft een zekere bombast- en kitschgehalte maar ik vind het enorm leuk en uniek, prachtige melodie, het klinkt tevens erg charmant mede door dat kinderkoor, het heeft iets sprookjesachtig, als kind is dit nummer mij bijgebleven.
Cijfer: 9

#20: Motions - Wonderful Impressions
Inderdaad lonkend naar Mama's & Papa's en de flower power en weinig origineel. Niet onaardig liedje maar ook vrij anoniem.
Cijfer: 5

Dat nummer van Roger Whittaker vind ik ook niet (het staat ook niet op mijn compilatie) en Gert & Hermien ... daar ga ik zelfs niet achter zoeken.

Hot 100 - Week of September 2, 1967

Top 10:

#1 - #1 Bobby Gentry - Ode To Billy Joe
#2 - #2 The Beatles - All You Need Is Love
#3 - #8 Diana Ross & The Supremes - Reflections
#4 - #4 The Doors - Light My Fire
#5 - #5 Aretha Franklin - Baby, I Love You
#6 - ? Bobby Vee - Come Back When You Grow Up
#7 - #7 James Brown - Cold Sweat (Part 1)
#8 - #3 The Monkees - Pleasant Valley Sunday
#9 - #9 The Temptations - You're My Everything
#10 - #6 Stevie Wonder - I Was Made To Love Her

Daar hebben we Bobby Vee ineens na een magere binnenkomst in juli.
The Monkees en The Supremes wisselen van stoel.
Voor de rest redelijk stationair.

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - ? The Association - Requiem For The Masses
#99 - ? Betty Harris - Nearer To You
#98 - ? Gene Chandler - There Goes The Lover
#97 - #98 Syl Johnson - Come On Sock It To Me
#96 - ? Dusty Springfield - The Look Of Love
#95 - ? The Cyrkle - Penny Arcade
#94 - ? Traffic - Paper Sun


Psychedelica avant la lettre.

#93 - #94 The Jimi Hendrix Experience - Purple Haze
#92 - #92 Barbra Streisand - Stout-Hearted Men
#91 - #91 Patti Drew - Tell Him

Haha, ja, Purple Haze gaat van #94 naar #93! Er was dus nog een tijd dat Jimi Hendrix nog 'gewoon' Jimi Hendrix was, dames en heren! 8 weken in de lijst met #65 als hoogste positie...
De ogen moesten dus nog geopend worden, mogen we stellen.

Na een knaller van een hit met een opvolger komen die binnen 2 weken niet verder reikt dan #100... Dat moet een zure appel geweest zijn voor The Association. Dit soort melodrama moet je duidelijk liggen. Ikzelf vind het nogal over-the-top allemaal, dat kan ik uit dit latere live-clipje ook wel opmaken. Toch een kleine voldoende waard verder [6].

Betty Harris komt met een fijne soulslijper. Geen echte klassieker, maar wel met zorg gemaakt.
Dat orgeltje vind ik bovendien fantastisch [7,5].

1967 moet een fijne tijd geweest zijn voor soulliefhebbers, want we komen hier het ene na de andere obscure pareltje tegen. Gene Chandler's liedje gaat er lekker in na het vorige nummertje. De samenzang klinkt erg mooi en het arrangement klinkt lekker vlot met geen noot teveel. Leuke ontdekking! [8,5].

Op #95 vinden we duidelijk een Beatles-exponent. Penny Arcade is een heel aardig nummertje dat helaas iets te lichtgewicht en kinderachtig klinkt. Paul McCartney en co. zijn simpelweg beter met dit soort popmuziek [6,5].

Tenslotte vinden we op #94 de reden waarom het afvallen van Steve Winwood voor The Spencer Davis Group een aderlating betekende. Zijn fantastische vocalen sieren dit psychedelische juweeltje dat een onvermurwbare drive heeft. Vooral die donkere, neerdalende baslijn waar het nummer ook mee begint klinkt hemels . Dit nummer moet je keihard beluisteren! Oja: 1 week in de lijst! [10].

Vraag me niet hoe deze fout erin is geslopen, maar die andere a-kant heet Nellie The Horse.

Week 36 - 1967

Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#5: Donovan - There Is A Mountain (re-entry)
#11: The Mama's & The Papa's - 12:30
#13: Will Tura - Horen, Zien En Zwijgen (re-entry)
#14: David Garrick - Don't Go Out Into The Rain
#17: Sjakie Schram - Weet Je Hoe Een Bokkie Lacht
#18: Eddie Floyd - Things Get Better
#19: Boudewijn De Groot - Picknick
#20: Carla Thomas & Otis Redding - Knock On Wood

Binnenkomer in de Top 40:

#40: The Bar-Kays - Soulfinger


Klasse-soul uit Memphis, Tenessee

Hier is het inmiddels 3 kwartier later, maar 12:30 is een tijdloos liedje. Mooie harmonieën en elegante muziek van een ietwat ondergeschoven liedje [9].

Elegantie kan soms ook te ver gaan, zoals David Garrick ons hier laat horen. Het glazuur springt me spontaan van de tanden bij het horen van dit liedje. Te suikerzoet en te flauw [4].

Sjakie Schram heb ik niet kunnen vinden, interesseert me eigenlijk ook niet verder.

Eddie Floyd heb ik moeten downen, net zoals Boudewijn De Groot hierna. Van dit soort soulliedjes krijg ik geen genoeg. De puurheid, solide muzikale backing en onmiskenbare soulstem zeggen eigenlijk genoeg. Heerlijk plaatje [9].

De beste binnenkomer in de Tipparade komt van Nederlandse bodem. Zelfs als je het uit z'n tijd plaatst klinkt het geenszins gedateerd. Dat komt omdat de gecreëerde atmosfeer prima samengaat met het liedje zelf. Die trompetten en violen zitten prima op hun plaats. Heel smaakvol gedaan [9].

Tenslotte krijgen we The Bar-Kays en die mogen van mij gerust de Tipparade overslaan . Dit vind ik fantastisch. Misschien vinden echte kenners het te gelikt met die chants enzo, maar dat kan me geen bal schelen. Het spelplezier spat ervan af, ik kan hier zonder problemen oprecht van genieten. Daarnaast moet ook gezegd dat ze door de jaren heen meerdere juweeltjes hebben afgeleverd en dat ze ondergewaardeerd zijn [9,5].

Tipparade: week 36 van 1967.

#11: The Mama's & The Papa's - 12:30
Heel mooie zangharmonieën en prima, tijdloze song, ik kan mij alleen aansluiten bij kaztor.
Cijfer: 9

#14: David Garrick - Don't Go Out Into The Rain
Minder erg dan zijn vorige maar veel doet het niet bij mij, vind ik ook te zoet en flauw. Er is toch een reden waarom dit in de vergetelheid is geraakt.
Cijfer: 4,5

#17: Sjakie Schram - Weet Je Hoe Een Bokkie Lacht
Geen clip gevonden, des te beter.

#18: Eddie Floyd - Things Get Better
Van deze soulzanger moet ik mij eens een compilatie aanschaffen.

#19: Boudewijn De Groot - Picknick
Inderdaad tijdsgebonden maar daarom niet gedateerd, prima eigenzinnige song met even gewaagde als gepaste arrangementen.
Cijfer: 9

Binnenkomer in de Top 40:

#40: The Bar-Kays - Soulfinger
Werd vaker gebruikt als begintune. In ieder geval een erg swingend en vrolijk nummer, ik heb er ook geen probleem mee.
Cijfer: 8,5

Week of September 09, 1967

Top 10:

#1 - #1 Bobby Gentry - Ode To Billy Joe
#2 - #3 Diana Ross & The Supremes - Reflections
#3 - #6 Bobby Vee - Come Back When You Grow Up
#4 - #5 Aretha Franklin - Baby, I Love You
#5 - ? The Box Tops - The Letter
#6 - #2 The Beatles - All You Need Is Love
#7 - #9 The Temptations - You're My Everything
#8 - #4 The Doors - Light My Fire
#9 - ? Jay & The Techniques - Apples, Peaches, Pumpkin Pie
#10 - ? The Animals - San Franciscan Nights

Ineens zien we lage binnenkomers verschijnen en worden er een paar vaste waardes uitgeknikkerd.

The Box Tops zijn nog nergens besproken. Het liedje is nog geen 2 minuten lang, maar laat wel een onuitwisbare indruk achter. De zang valt het meest op. Hij klinkt als een blueszanger en het gaat wonderwel samen met de catchy muziek. Kijk trouwens ook even naar de clip... [8,5].

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - #100 The Association - Requiem For The Masses
#99 - ? The Merry-Go-Round - You're A Very Lovely Woman
#98 - ? The Royal Guardsmen - Wednesday
#97 - #98 Betty Harris - Nearer To You
#96 - ? The Sandpebbles - Forget It
#95 - ? Charles Wright & The Watts 103rd St. Band - Spreadin' Honey


Instrumentale funk met klasse.

#94 - ? Cher - Hey Joe
#93 - ? The Music Explosion - Sunshine Games
#92 - ? Jack Jones - Our Song
#91 - ? The Magnificent Men - Sweet Soul Medley - Part 1

Van The Merry-Go-Round vind ik de muziek een stuk leuker dan de dunne vocalen. Zoiets moet met wat meer ballen worden gezongen. Daarmee houden we het bovengemiddeld [7].

Bij The Royal Guardsmen draait het hier om het eerste liedje in de clip. Dit is aardige 60's popmuziek van een band die hier een eendagsvlieg was (Snoopy Vs. The Red Baron). De muziek klinkt spaarzaam en elegant, maar het is tegelijk ook een beetje anoniem [7,5].

Met The Sandpebbles krijgen we weer een soul-inslag te horen. Misschien viel het niet echt op tussen alle andere soulliedjes, maar toch vind ik dit een heel aardig nummer. Vooral vallen de intense vocalen op [7,5].

Spreadin' Love heb ik moeten downen omdat het niet op YouTube te vinden is.
Onbegrijpelijk, want dit is steengoede vroege funkmuziek. Dit heeft sfeer en is met gevoel gemusiceerd. Bovendien toont het ook aan dat zang vaak een overgewaardeerde factor is [9,5].

Laten we het er verder maar op houden dat een zoveelste cover van Hey Joe op dat moment geen goede zet was van Cher [3,5], dat dragelijke melodrama goed gedoseerd moet klinken [JJ: 4], dat soulmuziek met integriteit gebracht moet worden [TMM: 4,5] en dat vooral The Stones zelf The Stones na moeten doen [TME: 4]

De Engelse Top 20 van 13 september 1967:

01 01 The Last waltz - Engelbert Humperdinck
02 02 I'll never fall in love again - Tom Jones
03 03 San Francisco - Scott McKenzie
04 04 Excerpt from a teenage opera - Keith West
05 15 Let's go to San Francisco - Flower Pot men
06 10 Itchycoo park - The Faces
07 06 Even the bad times are good - Tremeloes
08 12 Heroes and vilians - Beach boys
09 07 Just Loving you - Anita Harris
10 08 We love you - Rolling stones
11 09 I was made to love her - Steve Wonder
12 05 The house that Jack built - Alan Price set
13 --- Reflections - Diana ross
14 14 The day I met Marie - Cliff Richard
15 13 All you need is love - Beatles
16 --- There must be a way - Frankie Vaughn
17 11 Pleasant valley sunday - The Monkees
18 --- You keep me hanging on - Vanilla Fudge
19 18 Burning midnight lamp - Jimi Hendrix
20 --- Flowers in the rain - The Move

Wat een namen in deze lijst......

Nieuw:

Diana Ross - Reflections
Frankie Vaughn - There must be a way
Vanilla Fudge - You keep me hanging on
The Move - Flowers in the rain

Diana Ross: geweldige soul, volledig afgestemd op 'de grote massa' maar wel met gevoel gemaakt (8)
Frankie Vaughn: zanger volledig in traditie met het werk van Tom Jones en Engelbert Humperdink (6)
Vanilla fudge: geweldige song. Vaak gecoverd o.a. een prachtige versie van Rod Stewart op Foot Loose en fancy free (10).
The Move: typisch jaren '60 nog, vrolijk nummer en overbekend (8)

Leuke lijst, Musician.
Het is opvallend hoeveel tijdloos materiaal er toen werd uitgebracht.

The Move en Vanilla Fudge komen we vast nog tegen in de lijsten. Diana Ross wellicht ook als er andere lijsten worden toegevoegd.

Welkom!

Dat van Diana Ross & Supremes hebben wij al gehad, The Move krijgen wij volgende week. Buiten Engelbert Humperdinck en zijn kloon Frankie Vaughn vind ik de Engelse top-20 prima.

Week 37 - 1967
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#10: Bobby Gentry - Ode To Billie Joe
#11: The Flowerpot Men - Let's Go To San Francisco
#12: The Jimi Hendrix Experience - Burning Of The Midnight Lamp (re-entry)
#14: The Bee Gees - Massachusetts
#17: Al Martino - Spanish Eyes


Aanvaardbare schmaltz.

#19: The Turtles - You Know What I Mean (re-entry)

Allereerst de bloempot-mannen. Dit is niet mijn jaren '60-kopje thee. Ik vind dit te gelikt klinken met die hoge, galmende vocalen die teveel de aandacht opeisen. Ze gaan iets teveel voor een hitsingle naar mijn gevoel, het ligt er te dik bovenop. Trivia-vraagje: Had dit trouwens niet iets met Deep Purple te maken? [4].

Typisch, die folky inslag van weleer van allerlei artiesten die hun heil ergens anders gingen zoeken: The Flowerpot Men bandwagonjumpen naar Frisco, The Bee Gees bandwagonjumpen naar Massachusetts. M'n lieve vrouw zegt 'Ik kan die hoge gilletjes al niet uitstaan, maar zelfs hier klinken ze nog irritant'. Ik vind dit liedje nog wel meevallen, maar loop er ook niet echt warm voor. Het klinkt iets eerlijker dan het latere werk [6].

En dan kan het zo gebeuren dat de schmaltz van Al Martino er met de hoofdprijs vandoor gaat... Geloof het of niet, dit vind ik een prettig liedje dat romantisch en elegant klinkt waarbij de zang en muziek goed in balans zijn en waarvan ik niet gillend van wegren zoals bij een Engelbert Humperdinck [7].

Prachtig hé, dat originele lijstje van de Top 40.

Iedereen moet de lijst even aanklikken bij Kaztor en eigenlijk een klein traantje wegpinken.

The Flowerpot men, ik kan daar geen onvoldoende voor geven. Het staat zó in mijn geheugen gegrift en hoort zo thuis in 1967. Het is inderdaad erg braaf, toonbeeld van een song van een generatie die echt goede ideëen had voor veranderingen in de maatschappij zonder dat dat nog hoefde te leiden tot moord en doodslag.

Alles draaide om de liefde, bloemen in het haar en San Francisco. Ik geef het daarom een 7. Het is natuurlijk ook een beetje nadoen van de Mamas and Papas, maar ik zie het maar als één genre.

Tipparade: week 37 van 1967.

#11: The Flowerpot Men - Let's Go To San Francisco
Het klinkt een beetje simpel en braaf maar het is tenslotte een charmant popliedje en hun stemmen mag ik wel.
Cijfer: 7

#14: The Bee Gees - Massachusetts
Ik heb wel een zwak voor The Bee Gees en vooral dit nummer. Dit vind ik werkelijk top zowel de zang als de arrangementen, erg romantisch en het brengt treffend de winterse sfeer. Fantastisch nummer!
Cijfer: 10

#17: Al Martino - Spanish Eyes
Zoete schmaltz dat eerder in de jaren '50 thuishoort maar ik kan dit vanwege zijn stem een stuk beter aanhoren dan Engelbert Bumpers en co, dit klinkt niet zo slijmerig en dat orkest past er goed bij.
Cijfer: 6,5

Ik vraag me trouwens af waarom steeds dezelfde liedjes weer terugkeren in de Tipparade.

Hadden de samenstellers meer moeite om in te spelen op de smaak van de consument? Was het een kinderziekte van de format van de lijst (aanvankelijk 20 posities i.p.v. 30)?

Heeft iemand anders hier een theorie op?