Nog even wat statistiekjes over de eerste 500 nummers.

Gemiddelde over de eerste 500 nummers: 8,2652

2000 t/m 1901: 8,122
1900 t/m 1801: 8,185
1800 t/m 1701: 8,216
1700 t/m 1601: 8,354
1600 t/m 1501: 8,458

Dat belooft nog wat als die stijgende lijn zich doorzet. Dat worden cijfers boven de 10 voor de laatste 100.

1470 ♫ [1321] Amy Macdonald - This Is The Life (2007)
Zowat het beste wat in de hitlijsten de laatste 5-10 jaar heeft gestaan. Dit nummer blijft moeiteloos overeind: fris met vlotte melodie, prima tekst en een natuurlijke productie. Haar twee albums zijn overigens ook de moeite waard.
Cijfer: 9,5

1469 ♫ [0736] Grandaddy - Jed's Other Poem (Beautiful Ground) (2000)
Mooi dromerig met een landelijke sfeer maar ook vrij weemoedig, het ligt tussen rock en elektronica, ik hoor hier ook een beetje Radiohead in.
Cijfer: 8,5

1468 ♫ [1840] Fun Lovin' Criminals - The Fun Lovin' Criminal (1996)
Hiphop in combinatie met rock, het klinkt zomers maar vooral erg lekker. Na hun debuut ben ik deze band overigens uit het oog verloren.
Cijfer: 8,5

1467 ♫ [1791] Mogwai - Mogwai Fear Satan (1997)
Mij doet dat ook niets, men wil hier een duistere sfeer scheppen maar het nummer is mij te eentonig door datzelfde akkoord te herhalen.
Cijfer: 4

1466 ♫ [1936] Motorpsycho - Vortex Surfer (1998)
Ook weer zo'n lang nummer, dit kan ik iets meer waarderen maar echt boeien doet het mij ook niet. Het kabbelt aanvankelijk voorbij om dan - zoals te verwachten - pompeus te worden.
Cijfer: 5

1465 ♫ [1753] Garbage - Vow (1995)
Hun debuutsingle, zowat laverend tussen rock en hitparadepop lijkt mij, oftewel pop met prikkeldraad. Een ietsje minder dan Stupid Girl die wij eerder tegenkwamen maar degelijke powerpop.
Cijfer: 7,5

1464 ♫ [0931] Doves - Black And White Town (2005)
Dit klinkt een stuk rauwer en donkerder dan Snow Patrol waarbij de galmende piano opvalt. Geen briljante maar degelijke zang en een song die blijft hangen.
Cijfer: 8

1463 ♫ [1995] The Roots, Erykah Badu & Eve - You Got Me (2006)
Vrij relaxte hiphop en dat komt mede door de gastzangeres met haar lieflijke en dromerige stem. Ik kan dit best waarderen, overigens vallen de hiphop-nummers die ik in de lijst ben tegengekomen best mee.
Cijfer: 7,5

1462 ♫ [1327] Slint - Good Morning, Captain (1991)
Het nummer heeft - mede door de gitaarriff - een dreigende sfeer alsof er elk moment iets kan gebeuren. De gesproken teksten zijn wel moeilijk te verstaan maar het is wel een prima opgebouwd nummer dat blijft boeien.
Cijfer: 8

1461 ♫ [0750] The Decemberists - California One/Youth And Beauty Brigade (2002)
Crane Wife vind ik ook een meesterwerk, dit lange nummer komt in die buurt maar vind ik net wat minder. Mooie vocalen en interessante stukken die naadloos in elkaar passen.
Cijfer: 8

Ik heb de eindstand weer bijgewerkt en die is hier te vinden: Muziek >> Muziekgames >> MuMeLadder 2011 [Overzichtstopic]

1490 ♫ [-------] Sonic Youth - Star Power (1986)
Sonic Youth is verschrikkelijk. Verschrikkelijk geniaal of echt verschrikkelijk? Ik ben er nog niet uit. Enerzijds is het behoorlijk betoverende muziek, anderzijds is het me te rauw en is de sfeer te duister voor mij om er echt van te genieten. Het drumwerk is goed, de zang vind ik niet zo. Mijn mening over Sonic Youth is enorm wisselvallig. Bij Star Power slaat de wijzer niet uit. Gemiddeld (Sonic Youth) dus.

Cijfer: 6,3

1489 ♫ [1978] Sugababes - Overload (2000)
Sugababes in de MuMe Ladder? Had ik echt niet verwacht. Wist niet dat er nog liefhebbers van deze band bestonden. Vind er zelf weinig aan. Ze hebben betere nummers gemaakt, dat weet ik zeker. Met name die ‘subtiele’ geluiden op de achtergrond zijn bijzonder storend.

Cijfer: 4,5

1488 ♫ [-------] Robert Wyatt - Maryan (1997)
Ah, een artiest die ik al zo vaak ben tegengekomen, maar waar ik op de een of andere manier nooit aan toegekomen ben. Dit zijn mooie momenten voor een eerste kennismaking.
Ik ben niet helemaal overtuigd, want het is bij vlagen best geslaagd, maar over de gehele lijn te pover om echt indruk te maken. Het is absoluut niet lelijk en zoals ik al zei is het bij vlagen zeer sterk vanwege de heerlijk zwoele sfeer. Toch hoop ik echt enthousiast gemaakt te worden zodra er een ander nummer langskomt. Want ik ga toch wel vanuit dat er van Rock Bottom ook wat nummers instaan.

Cijfer: 6

1487 ♫ [1728] Pavement - Shady Lane (1997)
Hoge verwachtingen na het intro, maar al snel vervalt dit potentieel goede rocknummer in een clichéachtig nummer. Een niet bijster interessante zanger, doorsnee drumwerk en twee rare stopmomenten in het nummer. Hier past deze perfect bij:



Cijfer: 5,2

1486 ♫ [1351] Thom Yorke - Harrowdown Hill (2006)
En dan opeens de lijstaanvoerder. Alleen ditmaal solo. Vrij lage verwachtingen, omdat ik van hem solo, gezien de tijd dat dit uitgebracht is, geen vuurwerk verwacht. Het valt een beetje tussen rock en electronic in. Waarbij ik zoals gewoonlijk het rock-gedeelte best kan waarderen, maar waarbij ik de computergestuurde geluidjes absoluut niets vind toevoegen. Het is gelukkig niet heel storend, maar het zorgt er wel voor dat het nummer een heel pak minder interessant is. De laatste minuut is dan ook het beste.

Cijfer: 6


1485 ♫ [-------] Jackson C. Frank - Here Come The Blues (1965)
Ah, mooi om te zien dat er nieuwe input is qua blues. Althans, te zien aan de naam zou je toch zeggen dat dit blues is. Het zou aan Spotify kunnen liggen, maar de productie is wat schel. En de bas had harder gemogen. Hierdoor krijgt het nummer een wat rauwer randje dan het zou moeten hebben. Hij heeft wel een heerlijke stem en als ik de bas wat meer naar voren denk, heb je een meer dan uitstekend nummer

Cijfer: 6,8

1484 ♫ [1270] Marvin Gaye - Is That Enough (1978)
Over bas naar voren schuiven gesproken. Wat een lekkere groove zit er door dit nummer heen. Dat komt ook door dat subtiele en o zo mooie (wah-wah) gitaarspel. Zo af en toe komt die sax weer om te hoek kijken. Om elke noot raak te blazen. Om weer even die extra groove in het nummer te brengen. Het drumwerk zou wel iets minder prominent mogen zijn, maar vooruit. ’s Werelds beste soulzanger has done it again.

Cijfer: 8

1483 ♫ [1776] Aphex Twin - Vordhosbn (2001)
Eén van de weinige electronic-artiesten die het in zich heeft mij echt te laten overdonderen door hun muziek. In dit nummer kan ik ook duidelijk horen waarom. Als je de schelle uithalen weghaalt, heb je namelijk een zeer interessant nummer. Met de sterke lage tonen en de hoge uithalen die van links naar rechts springen, maar wel op het goede moment komen. Zo af en toe komt er dan weer zo’n geluid bij waar je niet van kunt plaatsen wat het nou precies is en waarom het jou raakt, maar daar gaat het dan ook niet om. Echter zorgen die schelle geluiden ervoor dat ik me ongemakkelijk voel bij dit nummer. Het echte genieten van dit nummer beperkt zich tot de momenten dat die geluiden er niet zijn. Dat vind ik jammer. Het maakt het nummer een soort van neurotisch.

Cijfer: 6

1482 ♫ [1230] Mercury Rev - Nite And Fog (2001)
Deserter’s Song staat al op het lijstje. Dit nummer bevestigt maar weer eens waarom. Geweldig popachtige rockliedjes (of rockachtige popliedjes?) waarbij je in ieder nummer vaak wel iets aan kan wijzen waardoor hun nummers wel boven het maaiveld uitkomen. In dit geval is het o.a. de prachtige strijkerbegeleiding.

Cijfer: 7

1481 ♫ [1903] The Black Heart Procession - A Light So Dim (1999)
Nog zo’n naam die ik een aantal keer ben tegengekomen. Hier ga ik zeker werk van maken! Rustig, maar wel heel sterk. Geen noot te veel. Elke drumslag is raak en de zang mag dan vrij rustig en eentonig zijn, maar het stoort geen moment. Het pianospel is de sleutel tot dit nummer. Op de achtergrond en absoluut niet prominent, maar het geeft het nummer dat wat het nodig heeft, want het is het pianospel waarop mijn voet mee gaat tikken.

Cijfer: 8

Ik snap eerlijk ook niet hoe de Sugababes in de lijst zijn gekomen, en ook nog eens in de top1500. Maar misschien is dat ook wel de charme van deze lijst.

The Black Heart Procession A Light So Dim staat op het album 2, die echt briljant is.

Niks mis met de vroege jaren van de Sugababes, en er zijn hier genoeg "serieuze" muziekliefhebbers die dat met me eens zijn. Ik vind het juist moeilijker te begrijpen dat er muziekliefhebbers zijn die niet snappen wat ze in de lijst doen.

Wat Micha zegt. Eerste twee albums hadden nog erg leuke singles, daarna werd het steeds minder. Maar hun allerbeste singles draai ik met erg veel plezier, gewoon erg goed gemaakte popmuziek.

Hoho, ik heb nooit gezegd dat ik het niet terecht vind dat ze in deze lijst staan. Tenzij "muziekliefhebbers" algemeen bedoeld is, natuurlijk.

Overigens: Xenomania. Een producersgroep die achter meerdere hits van de Sugababes zit, maar ook van Girls Aloud, en leuke hits als The Boy Does Nothing van Alesha Dixon. Vind veel dingen van hun erg leuk, al zijn daar ook zeker uitzonderingen op (Cher - Believe).

Ik reageerde dan ook specifiek op Co Jackso zoals je kunt zien.

Ik vind de Sugababes echt verschrikkelijk.

Ik vind Overload het beste nummer van een meidengroep van na 1970. En heb een groot zwak voor het gros van de vroege singles.

Overload is echt een geweldig nummer inderdaad. Misschien wel het beste meidengroepnummer van de laatste 40 jaar, al is Girls Aloud´s Sound of the Underground ook een optie voor mij. No Good Advice en Jump van hen vind ik ook erg sterk.

Leuk om te lezen van Xenomania. Was nog niet echt bekend met die naam. Believe van Cher was wel een van hun eerste producties, daar vind ik ook niet veel aan. Naast de genoemde Girls Aloud-plaatjes vind ik ook recentere producties van Annie (My Love is Better) en Gabriela Cilmi (Sweet About Me) wel leuk.

Overload is trouwens geen Xenomania-productie hoor, laat dat duidelijk zijn.

Tsja dan ben je al te laat, want het enige nummer van Rock Bottom in de lijst (Sea Song) is al geweest (ergens in de 1600 geloof ik). Verbijsterend overigens dat dit nummer (wat overigens ook best aardig is) boven de absolute parel Sea Song staat, daar kan ik echt niet bij. Ik zou gewoon Rock Bottom proberen, over de gehele lijn beter dan dit nummer...

1460 ♫ [1743] The Frames - Fitzcarraldo (1996)

The Frames is een band die lang aan de weg heeft getimmerd. Ze zijn al sinds begin jaren 90 actief, maar pas met hun laatste albums uit 2005 en 2006 bereikten ze een wat groter publiek, op Musicmeter in ieder geval. In Ierland zijn ze al vrij lang erg populair.
Dit nummer komt uit de beginjaren van de band en als het album qua nummer van dezelfde kwaliteit is als deze vind ik het raar dat ze niet toen al onder de aandacht kwamen. Dit is namelijk een waanzinnig mooi popnummer met een zanger die fantastisch kan zingen. Een heerlijk melancholiek popnummer.

Cijfer: 8,5

1459 ♫ [1208] The Kinks - Lola (1970)

De Kinks mag dan niet zo groot zijn geworden als de Beatles en Rolling Stones. Maar muzikaal doen ze daar echt niet voor onder, ze mogen muzikaal gezien dan ook tot de groten uit de muziekgeschiedenis horen. Popnummers als deze zijn namelijk zo ongelooflijk goed! Daarnaast hebben ze een aantal albumklassiekers uitgemaakt en ook belangrijk, ze hebben nooit echte wanproducten afgeleverd, en dat met een discografie van 20 albums. Lola is een van die grootse popnummers. Een herkenbaar en superrefrein, ondersteunt door fijne instrumentatie. Ik raad iedereen die de Kinks nog niet goed kent aan om meer te gaan luisteren. Want dat ga ik ook doen. Something Else en Village Green zijn alvast albums van ongekende klasse.

Cijfer: 9,3

1458 ♫ [0875] Edwyn Collins - A Girl Like You (1994)

Edwyn Collins, nog nooit van gehoord. Ene Phil Collins ken ik wel. Maar deze zal er wel niks mee te maken hebben. Deze A Girl Like You is een aardige ballad, maar behalve een aardig refrein kan ik er voor de rest niet zo veel mee. Een typisch 'luistert lekker weg maar wat heb ik nou net gehoord'-nummer.

Cijfer: 6,5

1457 ♫ [1497] Animal Collective - Summertime Clothes (2009)

Op een nummer van Animal Collective kan ik me altijd wel verheugen. De energieke knipplak pop van deze groep is namelijk fantastisch. Het begin van dit nummer bevalt me iets minder, iets te rauw deuntje. Maar wanneer de zang wordt ingezet wordt dit ruimschoots goedgemaakt. Éen groot popfeestje dit nummer weer.

Cijfer: 8

1456 ♫ [1679] Traffic - Dear Mr. Fantasy (1967)

Traffic werd me getipt door de vader van een goede vriendin van mij. Ik liet hem bands horen die ik luisterde en dacht dat Traffic wel wat voor mij zou zijn. Niks was minder waar, hun album Mr. Fantasy is een zeer genietbaar album die ik op 4* heb staan en het titelnummer is een klassieker uit de jaren '60. Alleen al het begin van het nummer waarin op een fantastische manier Dear Mr. Fantasy wordt gezongen. Dit nummer is een anthem voor de jaren '60.

Cijfer: 9,3

1455 ♫ [0732] Tom Waits - Time (1985)

En we zijn alweer bij een volgende klassieker aanbeland, het betreft Time van Tom Waits. Ik werd laatste tijd al geraakt door de prachtige nummers van Tom Waits. Zijn album Rain Dogs schoot moeiteloos naar 4,5*. Time is een prachtige rustige emontionele ballad die mij zeer kan ontroeren. De kenmerkende stem van Tom Waits werkt prachtig. Zoals altijd.

Cijfer: 9,3

1454 ♫ [1889] Slint - Washer (1991)

Zo moest je een paar honderd nummers wachten op een nummer van Slint, zo heb je er twee vlak achter elkaar. Dit nummer moet Good Morning, Captain zien te overtreffen, hij staat immers hoger in de lijst. Het nummer is erg rustig. Het heeft een prachtige emotie opwekkend gitaarriff. Het nummer sleept je 9 minuten lang mee en de climax op het einde is ook niet te versmaden. Ik ga Spiderland weer de nodige luisterbeurten geven.

Cijfer: 9

1453 ♫ [1820] Cocteau Twins - Blue Bell Knoll (1988)

De Cocteau Twins-nummers liggen mij steeds niet helemaal op het eerste gehoor. Toch ben ik door de heldere sound van deze groep wel benieuwd. Dit nummer doet me echter weer niet zo veel. Behalve dat de heldere productie en de mooie hoge zang wel opvallen. Ik ga ze toch een kans geven.

Cijfer: 6,5

1452 ♫ [1579] Blur - Out Of Time (2003)

Out of Time is een nummer dat afkomstig is van het laatste album dat Blur gemaakt heeft. Daar moet binnenkort verandering in komen want er schijnt een nieuw album te komen, alleen weten we nog niet wanneer. Out of Time, het nummer waar het om gaat is in ieder geval een prachtig nummer dat qua compositie al geweldig is, maar alleen maar beter doordat Damon Albarn zo'n verschrikkelijk goede zanger is.

Cijfer: 8

1451 ♫ [1417] Venetian Snares - Hajnal (2005)

We sluiten af met Venatian Snares. Klassieke muziek? Ja, verwerkt met de term Breakcore, ik weet er het fijne niet van. Dus concentreer ik me maar op de kwaliteit van dit nummer. En daar heb ik mijn handen vol aan. Het gaat alle kanten op waardoor het mateloos weet te boeien. Daarnaast is het ook nog eens erg mooi. De eerste 3 minuten laten geweldige passages horen. En de melodie die overheerst is schitterend. De beats die er daarna inkomen zijn erg lekker en hiermee bewijzen ze dat klassiek prima samen kan gaan met dit genre. Hoewel er bij die beats niet heel meer over is van 'klassiek'.

Cijfer: 9
Hajnal

Hou van me, maar 2 onvoldoendes.

1590 ♫ [1156] Cream - Sunshine Of Your Love (1968)

Veel overtuigender rock-en-roll dan het vorige nummer. Leunt wel weer heel erg op zijn gitaarriff, maar deze is – hoewel de verhoging weer enigszins standaard bluesschema is – wel vrij spannend en daardoor prettig. De gitaarpriegeltjes/solo had voor mij niet gehoeven (sowieso staat de gitaar veel te ver naar voren gemixt hier), maar het is wel allemaal stukken beter zonder irritatie uit te luisteren dan de vorige. Wel is de speelduur van krap 4 minuten al iets te veel gedaan; met zo lang hetzelfde riffje loop je het risico dat het nummer wat saaiig wordt.
Cijfer: 6,3

1589 ♫ [1643] Bauhaus - She's In Parties (1983)

Dansbaar of iets in die richting kan en wil ik het niet noemen, maar ietwat vrolijk is dit nummer wel, ondanks het duistere sfeertje. Een mooie tegenstelling is het in ieder geval wel; ondanks het feit dat ik niet zo van de ‘80’s-wave ben, is dit nummer best lekker om naar te luisteren. De prominente baspartijen zorgen voor een lekker apart sfeertje en het nummer is afwisselend genoeg om voor de volle (bijna) 6 minuten te boeien. Prima wavertje dus.
Cijfer: 8

1588 ♫ [0544] Crosby, Stills, Nash & Young - Teach Your Children (1970)

Net zoals het eerste nummer van deze heren dat hier langskwam is het joligheidsniveau te hoog en komt het allemaal te suf over. Maar toch.. Het nummer heeft iets meer om van te genieten; de Beatlesque samenzang in de prettige zanglijntjes, het kampvuurachtige sfeertje.. Allemaal factoren die het eerste nummer niet had en deze wel. Daardoor nog wel een krappe voldoende, maar als het allemaal iets minder zouteloos over zou mogen komen, zou het wel fijn zijn.
Cijfer: 5,8

1587 ♫ [1202] Madonna - Ray Of Light (1998)

Oef, ook al is het niet de eerste keer dat ik er zo een tegenkom bij het bespreken van de ladder, dit nummer lijdt echt veel te veel onder zijn oerbombastische productie. Muziektechnisch is het nummer daarintegen prima; de instrumentatie is lekker pompend en de vocale kwaliteiten van mevrouw Madonna irriteren deze keer niet zo vreselijk; integendeel. Daarnaast heeft dit nummer een ongelooflijk blije toon, waardoor meebewegen redelijk onmogelijk maakt. Stukken, maar ook echt stukken beter dan haar vorige met alleen de nogmaals veel te luide productie als minpunt.
Cijfer: 7,5

1586 ♫ [1611] Johan - Tumble And Fall (2001)

Erg mooi hoe deze band met hun nummers perfect de balans tussen vrolijke meezingpop en schrijnende melancholiek kan vinden. Dit nummer neigt eigenlijk ongelooflijk naar het eerste met zijn heerlijke melodieën in ieder klein detail van het nummer, maar toch heeft het nummer een soort droevigheid, een semi-vrolijkheid die een blije stemming toch een beetje uitsluiten. Ze zijn niet de eerste, maar ik ga toch eens wat meer van ze opzoeken; best wel indrukwekkend nummer, dit.
Cijfer: 9,5

1585 ♫ [1285] Prince & The Revolution - Kiss (1986)

Altijd een opluchting om nadat je tot twee keer toe één of andere platte clubhit hebt gehoord, toch te horen dat dat het in ieder geval niet was – ik was bijna mijn geloof in jullie verloren, beste MuMe’ers. Maar ja, het nummer. Prince heeft een enigszins hinderlijke falsetto, maar het nummer is in ieder geval wel lekker funky; veel nummers in het genre kunnen daar maar niet in slagen. Het blijft niet echt indrukwekkend en soms zelfs nogal over de top, maar lager dan het niveau ‘best lekker’ wil hij ook weer niet gaan.
Cijfer: 6,5

1584 ♫ [1842] Canned Heat - On The Road Again (1968)

Aan het op het eerste gezicht nogal lachwekkende stemgeluid van de zanger valt wel te wennen en dat is fijn; waar ik een of ander suf vrachtwagencountryhitje (van wie is die ook alweer?) verwachtte, kreeg ik een ietwat bevreemdend en in ieder geval lekker origineel bluesnummertje. De lijzige sitar op de achtergrond in combinatie met de krakkemikkige blazer(toch?) zorgt voor een vreemd en totaal eigen sfeertje en de zanglijntjes zijn meer dan genietbaar. Een prettige verrassing.
Cijfer: 8,3

1583 ♫ [-------] Don McLean - American Pie (1971)

Jammer genoeg weer een Chevyfavoriet die niet bepaald bevalt. Ik snap het thema en kan het ook best wel waarderen, maar ten eerste is een semi-vrolijke meezinger nogal onpassend daarvoor en ten tweede nummer lijdt het nummer weer onder een verschrikkelijke sufheid. Het is daarnaast erg afwisselend allemaal, maar toch mist het nummer een bepaalde factor, waardoor het bij mij heel erg doorkabbelt en nauwelijks interessant is. Een leuk refreintje, dat wel, maar nogmaals is dat dus nogal onpassend voor een eerbetoon aan wat overleden artiesten.
Cijfer: 4,5 (edit, was eerst 3,5. Er is wel gewoon erg goed over de tekst nagedacht, wat ik eerst niet echt besefte; zie Chevy's linkje.)

1582 ♫ [-------] Kate Bush - The Sensual World (1989)

De originele elementen in dit nummer (de prachtige hoge zang van Bush en natuurlijk de geweldige doedelzak) laten sommige andere mooie details opvallen trekken het niveau omhoog van ‘enigszins standaard 80’s-poppertje’ naar eigenlijk gewoon een erg goed nummer. Het hele liedje krijgt hierdoor een heerlijk zwoele, aparte sfeer, die echt wat hemels overkomt. Ik zal mezelf er nu eindelijk eens toe zetten om deze door Niels getipte artiest echt goed te beluisteren, geweldig nummer.
Cijfer: 9,5

1581 ♫ [1103] Temple Of The Dog - Hunger Strike (1991)

En we sluiten af met een nummer dat zo ongelooflijk graag emotioneel wil zijn dat het pijnlijk is. Lief dat ze het proberen, maar voor mij is dit echt bar slecht (die samenzang in het refrein ) geyeahyeah dat me zwaar op de zenuwen werkt. En daarnaast, Eddie Vedder als zanger. Rechtvaardigt mijn onvoldoende wel.
Cijfer: 2,5

Wat heb ik daar nou weer aan?

En hoezo moet een eerbetoon droevig zijn? Als je je overigens verdiept had in het nummer (of in ieder geval beter) zou je weten dat het eerbetoon aan Holly, Valens en Richardson. Vrijwel alleen het refrein en het eerste couplet gaan daar echt over.

http://www.cfa.harvard.edu/~jdevor/links/TheMeaningOfAmericanPie.htm
Lees het eens door en zie in dat een 3,5 absoluut een belachelijk cijfer is.

Om nog even terug te komen op je eerdere opmerking:
McLean is lamenting the lack of "danceable" good time party music in rock and roll

Totaal niets, wou het gewoon even melden.

Ik vind het nummer gewoon nogal storend vrolijk overkomen, en het feit dat het (deels, dan) een eerbetoon is, maakt het daar niet echt beter op.

Als je het niet erg vindt..
Ik hoorde bij het beluisteren van het nummer de dubbelzinnigheden natuurlijk niet echt, hoofdzaak blijft in ieder geval dat het nummer gewoon niet goed klinkt voor me. Maar zie mijn edit.

Dat snap ik, maar zeg dan niet dat je het snapt.Beluister het nummer nog eens een keer, maar dan in ieder geval met de tekst erbij en desnoods nog met de verklaring die ik je net gegeven heb. Dan kun je toch niet ontkennen dat dit nummer tekstueel toch wel heel erg sterk in elkaar zit.

Ah, die edit zie ik nu wel. Nog steeds erg pover, maar wellicht valt het kwartje een andere keer wel.

Dat wordt nog wat als Hoi123 straks Dire Straits nummers gaat bespreken.

American Pie vind ik niet geniaal (al zit de tekst inderdaad verdomd goed in elkaar), maar het is wel een erg goed nummer die ik zeker waardeer.

Ik denk dat ik dan ga volstaan met een quote waarin staat dat het nummer gestegen is, want ze hebben een verdomd goed ladderjaar . Jammer genoeg wel in verhouding tot andere jaren, maar er zal een dag komen dat ze in de top 100 zullen staan.

Overigens is er maar één Dire Straits-nummer dat ik beter vind dan American Pie, Telegraph Road. American Pie staat dan ook #4 in mijn top 250.

Misschien. Vanaf volgend jaar kan ik in ieder geval meedoen met de ladder, dus dan hebben mijn favorietjes ook weer een hogere plek.

Waarom kun je dit jaar niet meedoen dan?

Omdat de top-2000 bespreken redelijk veel tijd inneemt en als ik ook nog eens actief met de ladder spelen mee zou doen, ik nauwelijks tijd had voor andere spellen en nieuwe muziek beluisteren. Volgend jaar ken ik driekwart van de nummers, dus dan zal ik sowieso actief mee doen.

1480 ♫ [1263] Belle & Sebastian - Legal Man (2000)
Ze zouden iets duidelijker mogen articuleren (het gemompel is een beetje jammer)
Van mompelen hier geen sprake, maar wel een iets minder overtuigend nummer. Kort, maar iets minder krachtig. Sowieso is het voorbij voor je er erg in hebt. Wat dus betekent dat het nummer de volledige speelduur boeit, maar ook dat de impact vrij klein is. Toen het volgende nummer begon, was dit nummer ook alweer out of the picture.

Cijfer: 6,2

1479 ♫ [0757] Songs: Ohia - Didn't It Rain (2002)
Typisch zo’n MuMe-band. In juni dit jaar schreef ik bij The Lioness dat ik hier altijd stil van word. Dat geldt nu nog steeds. Molina klinkt minder theatraal dan op The Lioness, wat zuiverder. Wat enerzijds het unieke van zijn stem eruit haalt, maar aan de andere kant een prettige luisterervaring biedt. Ik geloof dat dit album mij als geheel minder heeft gepakt dan Ghost Tropic. Best raar als ik dit nummer weer beluister, want dit is echt schoon. Bijna 8 minuten, maar gaat sneller voorbij dan het voorgaande nummer.

Cijfer: 8,3

1478 ♫ [1093] Stone Temple Pilots - Plush (1992)
Van de subtiele gitaarklanken van Songs: Ohia naar echt gitaargeweld waarvan de zanger me heel sterk doet denken aan Eddie Vedder. Dit nummer heeft ook wel redelijk wat weg van Even Flow. En net zoals Even Flow vind ik het lekker klinken en heerlijk om naar te luisteren, maar waar is die X-factor? Wat onderscheidt dit nummer van al die andere rock van begin jaren ’90. Mijn conclusie: Niets.

Cijfer: 6,5

1477 ♫ [1698] Absynthe Minded - My Heroics, Part One (2005)
De eerste keer ging ik zo op in het nummer dat ik 0,0 inspiratie had. Heerlijke bas die perfect ondersteund wordt door de piano. Een goede basis zorgt vaak al voor 75% van het nummer. Zo nonchalant en rustig als ze het doen ogen, zo hoort muziek te klinken. Het oogt natuurlijk. Wanneer de gitaar naar voren komt, kan je mij opdweilen . Wat te doen met zoveel ontdekkingen?

Cijfer: 8,5

1476 ♫ [1365] Buffalo Springfield - Mr. Soul (1967)
Buffalo Springfield heeft veel betere nummers gemaakt. Neem op hetzelfde album bijvoorbeeld Expecting to Fly (die waarschijnlijk hoger staat?) of Broken Arrow. Wat een wereld van verschil is dat. Het is een aardige opener, maar niet meer dan dat. Neil Young is overigens totaal niet geschikt voor dit nummer. Het klinkt ook te gedateerd.

Cijfer: 5,5

1475 ♫ [-------] Bill Withers - Use Me (1972)
Dit soort toevoegingen juich ik toe aan de lijst. Zelf heb ik er minder mee, maar over het zorgt voor een mooie diversiteit. Het is, ondanks de korte speelduur, een vrij eentonig nummer. Zo voelt het in ieder geval aan. Ik kan absoluut niet zeggen dat het slecht is, maar ik heb het meestal vrij snel gehad met dit soort muziek. Het heeft genoeg groove om aanstekelijk of lekker te zijn en het heeft te weinig soul om echt te raken. Valt dus tussen schip en wal in.

Cijfer: 5

1474 ♫ [1834] It's A Beautiful Day - White Bird (1969)
Leuk om eens een ander nummer te horen van ze dan dat gejatte riedeltje. Ik vind het vaak jammer als je van nummers uit dit tijdperk zou overduidelijk kunt horen dat het al zo oud is. Gelukkig valt het hier reuzemee. Zo af en toe komt het gedateerde er iets te veel doorheen, maar over het algemeen klinken de instrumenten alsof het gisteren opgenomen zou kunnen zijn. Alleen het orgel is wel erg Doors. Of is dat juist een compliment?

Cijfer: 6,7

1473 ♫ [1017] Ryuichi Sakamoto - Merry Christmas, Mr. Lawrence (1983)
Held die dit genomineerd zijn. Het moge bekend zijn dat ik erg hou van modern klassiek. Artiesten als Nils Frahm en Ólafur Arnalds kunnen mij echt ontroeren. Vanaf vandaag komt Ryuichi Sakamoto bij dat lijstje. Geniaal door zijn eenvoud of “hoe een piano zo fragiel mogelijk te laten klinken”.

Cijfer: 7,4

1472 ♫ [1923] Jim O'Rourke - Ghost Ship In A Storm (1999)
Glijdt voorbij. Klinkt af en toe best aardig, maar is te tam om goed te zijn. Hoewel het vanaf ongeveer 2,5 minuut wel goed begint te worden, wordt dit snel weggefaded. Dat is altijd zo zonde, als een nummer stopt/overslaat wanneer het net goed begint te worden. Voor de rest een echt liev liedje. Kan de liefde voor het nummer best begrijpen, het is lekkere luistermuziek.

Cijfer: 6

1471 ♫ [-------] Nina Simone - I Put A Spell On You (1965)
Nina Simone is toch een vrouw?
Net zoals Tracy Chapman met Fast Car heeft Nina Simone mij ook te pakken gehad. Hoewel het hier wel iets duidelijker is. Een prachtige cover van een ijzersterk nummer dat maar liefst 3 keer in deze lijst staat. En alle drie de keren ijzersterk! Ditmaal is het nummer wat meer jazz-achtig en met meer gevoel gezongen. Ik mag het alledrie. De beste versie komt uiteraard nog.

Cijfer: 7

Overload . Ik heb die zelfs nog op cd-single ergens, haha.



Deze heb ik opgeschreven op een lijstje 'mogelijke titels voor mijn autobiografie'.



Mooie omschrijving van de kwaliteiten van Johan. Ik ga er trouwens wel vanuit dat iedereen die hier Johan de hemel in prijst ook weleens naar Buffalo Tom heeft geluisterd?

Ik vergeef je bij deze ook je nare opmerking over Eddie Vedder, Roeland, omdat ik je commentaren graag lees. En omdat ik Temple Of The Dog eigenlijk ook niet zoveel aan vind.