Ik geloof niet dat je doorhebt dat je jezelf hier best wel een beetje behoorlijk zeg maar tegenspreekt dus

En zeg je hier nu werkelijk dat je ooit iets soortgelijks meegemaakt hebt? Vertel meer...

@Sandokan, dank u wel, erg fijne motivatie om door te gaan.

Hoezo, wat moet ik dan over het refrein vertellen? Moet ik de teks quoten, bij deze: Lola, lola.

Nee ok, het is gewoon een zeer meezingbaar refrein dat mij erg mooi lijkt om live mee te maken. De magie in die clip van het nummer tussen publiek en band is gewoon prachtig.

Nee, eigenlijk nog steeds niet.

Hij dacht dat Traffic wel wat voor jou zou zijn. Niks was minder waar (ofterwijl: het was niks voor jou, zeg je). Vervolgens zeg je weer dat het zeer genietbaar is. Je spreekt jezelf nogal duidelijk tegen ja Maar ik begrijp wat je bedoelde te zeggen.

Ik denk dat GrafGantz bedoelt dat je het gezegde 'niets is minder waar' verkeerd om gebruikt.

"Niks was minder waar" betekent juist dat het helemaal niet waar was. Je zegt dus: "hij dacht dat Traffic wel wat voor mij zou zijn, maar daar klopte helemaal niks van".

Edit: wat Niels en ranboy zeggen dus, ik was net te laat.

Arme Snoeperd.

1460 ♫ [1743] The Frames - Fitzcarraldo (1996)
In Ierland erg populair, daarbuiten veel minder bekend. Melancholieke rocksong met prima drums en een Iers folktintje door de violen, alleen met de zang ben ik niet zo gecharmeerd.
Cijfer: 7,5

1459 ♫ [1208] The Kinks - Lola (1970)
Wat mij betreft hoeven the Kinks nauwelijks onder te doen voor the Beatles en the Stones en Ray Davies is een begenadigd songschrijver wat deze klassieker ook aantoont. Hun eerste 8 albums zijn eveneens aan te raden.
Cijfer: 9,5

1458 ♫ [0875] Edwyn Collins - A Girl Like You (1994)
Edwyn Collins, zanger van de cultband Orange Juice scoort solo een grote hit. Zeer aanstekelijk nummer dat mij zowel aan David Bowie doet denken (zang) als de Motown-sound (ritme) en die gitaarsound vind ik heerlijk.
Cijfer: 8,5

1457 ♫ [1497] Animal Collective - Summertime Clothes (2009)
Klinkt vrij bizar vanwege het rare intro, dat stemmenwerk en de manier waarop elektronica is verwerkt, het doet mij zelfs een beetje denken aan de glamrock jaren '70. Maar in zijn gekte vind dat een leuk nummer.
Cijfer: 8

1456 ♫ [1679] Traffic - Dear Mr. Fantasy (1967)
Blues vermengd met psychedelica, erg inventief en bovenal de prachtige stem van Steve Winwood, erg vooruitstrevend voor die tijd. 1967 leverde een karrenvracht interessante nieuwe bands en Traffic is daar beslist één van.
Cijfer: 9

1455 ♫ [0732] Tom Waits - Time (1985)
Tom Waits vind ik op zijn best in ballads. Emotioneel en ontroerend, zo wil een ballad het liefst horen.
Cijfer: 9

1454 ♫ [1889] Slint - Washer (1991)
Slint was mij voor mijn komst op MuMe totaal onbekend. Begrijpelijk, deze band heeft slechts 2 albums uitgebracht. Spiderland wordt niettemin op MuMe (en ook op allmusic) hoog gewaardeerd. Deze band kan beslist sfeer en spanning opwekken met beperkte middelen al ben ik iets minder enthousiast en het drumwerk is een beetje saai. Ik denk dat ik dit nog vaker moet beluisteren, misschien zal ik hun album wel eens aanschaffen.
Cijfer: 7,5

1453 ♫ [1820] Cocteau Twins - Blue Bell Knoll (1988)
De zang is duidelijk beïnvloed door Kate Bush. Mooi nummer met sprookjesachtige sfeer in verzonnen taal.
Cijfer: 7,5

1452 ♫ [1579] Blur - Out Of Time (2003)
Uit hun laatste en minst geslaagde album maar dit nummer vind ik er bovenuit steken. Damon Albarn zingt inderdaad op zijn best in dit mooi ingetogen nummer.
Cijfer: 8

1451 ♫ [1417] Venetian Snares - Hajnal (2005)
Dat klassieke eerste gedeelte vind ik geweldig maar wanneer de beats beginnen te domineren wordt het alsmaar irritanter. Door de prachtige eerste 3 à 4 minuten en het slotgedeelte ken ik toch nog een voldoende toe.
Cijfer: 6

Gewoon verkeerd geformuleerd, kan gebeuren.

Ik trok het eigenlijk wat breder dan alleen het refrein, maar laat maar zitten.

Stiekem is het voor Snoeperd ook zeer herkenbaar, maar dat durft hij hier niet te vertellen.

Davies says that he was inspired to write this song after the band manager Robert Wace had spent the night dancing with a transvestite

Wellicht dat Snoeperd het zo wel snapt?

Wist vaak echt niet wat te zeggen. Schrijven over nummer die je goed vindt, is een heel stuk makkelijker. Gemiddelde van deze 10 ligt dan ook bijna 1,5 punt lager dan de vorige 10.

1470 ♫ [1321] Amy Macdonald - This Is The Life (2007)
Het blijft een leuk nummer. Ongetwijfeld bij het begin van de MuMe Ladder genomineerd, want het nummer verdwijnt nogal uit het gezichtsveld. Helaas had ze hierna geen sterk nummer meer. Mr. Rock & Roll was best aardig, maar niet van dit niveau. Met name de toevoeging van de strijkers geeft dit nummer wat meer diepgang. En echt een prachtig Schots accent. Al vanaf het begin ben ik daardoor gegrepen

Cijfer: 7,4

1469 ♫ [0736] Grandaddy - Jed's Other Poem (Beautiful Ground) (2000)
Wat ik hiervan moet denken? Het begin beloofde niet veel goeds, maar daarna kwam instrumentaal toch wel best een aardig nummer. Echter kan ik niks noemen wat eruit springt of wat ik er wel/niet goed aan vind. Vrij sfeergericht nummer, maar waarbij de sfeer raar en ongrijpbaar is. En niet op een positieve manier.

Cijfer: 5

1468 ♫ [1840] Fun Lovin' Criminals - The Fun Lovin' Criminal (1996)
Ok. Dat was mijn eerste gedachte na dit nummer. Want wat iets als dit in de ladder doet?
Een soort hipperdehop achtig rocknummer met een slappe soort van beat, matige zang en voor de rest gewoon heel erg saai.

Cijfer: 3

1467 ♫ [1791] Mogwai - Mogwai Fear Satan (1997)
Als je kijkt naar de pioniers van postrock, wordt Mogwai steevast genoemd. Toch heb ik er nooit echt goed naar geluisterd. Dit nummer geeft voor mij weer aan waarom. Het is iets te vaak alleen een muur van geluid waar geen gedachte achter lijkt te zitten. Het klinkt bij vlagen er goed en de drumpartijen zijn goed als vanouds, maar ik mis die beleving. Beleving die ik in Explosions in the Sky bijvoorbeeld wel hoor.

Cijfer: 6,3

1466 ♫ [1936] Motorpsycho - Vortex Surfer (1998)
Motorpsycho heb ik heel lang beschouwd als de band die mijn wereld op z’n kop zou gaan zetten. Alleen de speelduur stond mij wat tegen. Toen ik meen Don met Trust Us kwam voor het rock album van de week-topic, was ik zeer benieuwd. Was wel een lange zit, maar vol vertrouwen begon ik aan de plaat. Ik geloof dat ik niet verder kwam dan het derde of vierde nummer. Daar waar ik het net over geen beleving had, is het niet nog een stapje erger. Ik vind niet alleen dat de passie ontbreekt, maar het matcht ook gewoon niet. Ze kunnen technisch allicht heel goed spelen, maar als geheel doet het me niks. Behoorlijke teleurstelling (alweer).

Cijfer: 5

1465 ♫ [1753] Garbage - Vow (1995)
Voorbij voor ik er erg in had. Ook na de tweede keer weet ik niet wat ik hierover moet vertellen. Het is bij vlagen best goed, maar over het algemeen net iets te agressief voor een nummer als deze (let op het woordje te). Dit vlakt af tegen het einde, maar eigenlijk is het dan al te laat.

Cijfer: 4,5

1464 ♫ [0931] Doves - Black And White Town (2005)
Dit is absoluut niet goed. Zo begon ik na de eerste keer mijn bespreking. Echter hoor ik bij beluistering een heel ander nummer. Een beetje slap en er is een beetje gebrek aan een goede structuur, maar het is echt zo erg niet als ik na de eerste keer dacht.

Cijfer: 5

1463 ♫ [1995] The Roots, Erykah Badu & Eve - You Got Me (2006)
Prachtig. The Roots laten zien dat hiphop absoluut niet altijd een saaie, eentonige beat hoeft te hebben. De zwoele baslijn is dan ook kracht van dit nummer. De samples zijn af en toe iets te druk voor het nummer en de vrouwelijke zanger zingt iets te monotoon, maar het feit dat ik dit soort banale dingen moet noemen, geeft al aan dat dit nummer erg sterk is.

Cijfer: 7,5

1462 ♫ [1327] Slint - Good Morning, Captain (1991)
Rauwer dan Pornography, depressiever dan Unknown Pleasures. Kortom, niet echt mijn muziek. Blikken nummers vind ik sowieso zelden goed. Geef mij maar een vol en zuiver geluid. Overigens wel een heel pak beter dan Nosferatu Man. Ben ook nog nooit tot aan dit nummer gekomen bij het beluisteren van Spiderland. Ooit zal het me lukken. Voorlopig is dit niet echt mijn ding. Zo af en toe zitten er wel sterke stukken tussen hoor. Met name richting het einde wanneer hij begint te fluisteren. I miss you… (en nee, niet het stuk dat hij schreeuwt). Mooie tekst, dat zeker.

Cijfer: 5

1461 ♫ [0750] The Decemberists - California One/Youth And Beauty Brigade (2002)
Dat was me een lange zit. Maar het was het wel waard. Een nummer dat veel kracht put uit het feit dat dit nummer zoveel warmte afgeeft. De sfeer is te voelen en dan sta je als artiest meestal al 1-0 voor. Het is moeilijk aan te geven waardoor het nummer dan zo warm aanvoelt, maar het komt vooral doordat de instrumenten echt als een team werken.

Cijfer: 7

Voor de lezer is het best vermakelijk en daarnaast ook vrij herkenbaar. Zo deel ik bijvoorbeeld jouw mening over het nummer van de Fun Lovin' Criminals.

Ik ben ook niet echt een FLC-fan, maar de paar populaire nummers rondom Scooby Snacks zijn toch wel erg leuk. The Fun Lovin' Criminal heb ik echt stukgedraaid in de jaren '90. Ook een latere single als Loco vind ik nog prima te verteren, maar die zal wel niet in deze lijst staan.

Snap ook niet echt dat Doves zo ondergewaardeerd wordt, vind dit echt een heerlijke nummer door de soulvibe die er in zit. Maar Doves weet bij mij sowieso wel de gevoelige snaar te raken.

De beleving bij Mogwai snap je beter als je het nummer op het album hoort, denk ik. Maar ja, die plaat zal wel weer langer dan 45 minuten duren... en waarom Slint depressiever dan Unknown Pleasures zou moeten zijn weet ik niet. GMC valt toch wel mee? Washer is wel deprimerend, omdat iemand sterft in dat nummer.

Mag trouwens hopen dat Amy MacDonald volgend jaar uit de lijst is.

En ze speulden gewoon door?!

In de tekst natuurlijk...

Aye.

Als je Good Morning, Captain afzet tegen een She's Lost Control of Disorder, vind ik GMC een stuk zwaarder op de maag. Door de minimale instrumentatie en de ruwe afwerking vind ik dit een stuk minder makkelijk te behappen. Unknown Pleasures is vooral deprimerend vanwege de latere kennis. Door het bekende verhaal van Curtis wat mij betreft enorm gehyped. En ik noemde ook bewust Unknown Pleasures en niet Closer. Van de laatste ben ik overigens helemaal geen fan.

De schreeuw om hulp bij GMC is vele malen groter. In ieder geval vele malen beter voelbaar:
I'm the only one left. The storm, took them all,
He managed as he tried to stand.
The tears ran down his face.
Please, it's cold.

Unknown Pleasures heb ik nooit zo'n duister album gevonden en vind er nog genoeg hoopmomenten inzitten.

Ik ben het in grote lijnen eens met je analyse over Unknown Pleasures, maar het verschil zit hem erin dat Ian Curtis daar (naar mijn idee) over zichzelf zingt, terwijl Good Morning Captain losjes is gebaseerd op The Rhyme of the Ancient Mariner en er dus meer afstand zit tussen de uitvoerende en de song. Het is natuurlijk nog steeds een heftige en indrukwekkende song, maar depressie voel ik er niet bij. Eerder gewoon verdriet.

En wat ook wel meespeelt is dat dit nummer in mijn persoonlijke beleving wat over zijn hoogtepunt heen is (zou het nog steeds wel een 8,5 geven, maar het is ooit een 10 geweest).

Het is dus het verschil in achtergrondkennis.

Was Tears in Heaven zo'n grote hit? Was Hallelujah zo'n klassieker geworden? Had Joy Division even legendarisch geweest? Is American Pie ook zo goed zonder kennis te nemen van het verhaal achter de tekst?
Puur kijkend naar de nummers zou ik zeggen nee. Het is echter vanwege de achtergrondkennis die men heeft, waardoor het wel zo gebleken is.

Niet voor niets scoren films die "gebaseerd zijn op een echt verhaal" doorgaans erg goed.

Het helpt wel, maar die kennis heb ik ook opgedaan omdat Spiderland me indertijd wel echt raakte en ik me er daardoor meer in ging verdiepen. Dat heb jij nu niet, maar misschien bevalt het nummer je later beter.

Bij Hallelujah mis ik de achtergrondkennis blijkbaar ook. Waarom dat zo'n grote klassieker is geworden? Geen idee. Wellicht doel je op de dood van Buckley, maar dat kan het toch echt niet zijn. Het nummer is pas de laatste jaren echt populair geworden.

Het één sluit het ander toch niet uit?
Maar in Nederland kwam dat inderdaad door de cover van Lisa (2009). Sinds dat jaar staat het ook hoog in de top 2000. Daarvoor was het een eenmalige 943e plek in 2007. Ik denk dat veel mensen gegrepen worden door het feit dat hij al overleden is.

Cohen leeft nog gewoon hoor

Grappig dat het nu een keer andersom is met zo'n opmerking over technisch goed kunnen spelen maar met een gebrek aan passie / emotie. Dat jij nou juist bij dit nummer daarmee aan komt zetten vind ik wel opvallend, Vortex Surfer is in mijn ogen één van de mooiste lange rock-nummers (en daar ben ik niet direct fan van). Mooie breekbare stem, goede opbouw en nog een lekker muurtje geluid erin, super. Alleen de tekst is wat minder, maar daar gaat het nou eenmaal niet om bij Motorpsycho.

Probeer anders Blissard eens. Met net iets meer dan vijftig minuten een stuk beter te behappen en is in mijn ogen nog beter dan Trust Us. Sinful, Wind-Borne is misschien wel mijn favoriete gitaarnummer, die sound is echt fantastisch, doet wel denken aan Teenage Riot van Sonic Youth. Die plaat wordt daarna steeds rustiger, maar houdt wel een bepaalde intensiteit vast. Erg mooi dus.

Ik ben het volledig met je eens dat een dergelijke achtergrond een nummer iets extra's kan geven.

(Al is dat in het geval van Tears in Heaven wel hard mislukt, maar goed. )

Hallelujah is toch al vanaf het begin een KinkFM klassieker geweest.

Dat jij het wel goed vindt, maakt het toch des te minder opvallend?
Hetzelfde had ik vandaag in de MuMe Ladder met Dogs. Users waar ik over het algemeen vrij weinig affectie mee heb, gingen opeens punten geven aan Pink Floyd.

Blissard ben ik inderdaad al een tijdje benieuwd naar.

Ik snap Chevy wel, al ben ik het ook met herman eens dat Good Morning Captain niet perse depressief is. Ik zou het eerder houden op pure wanhoop, is die emotie komt ontzettend goed door in dit nummer, met als hoogtepunt die enorme explosie aan het einde. Geniaal! Voor mij hoort dit al jaren tot 1 van de beste nummers aller tijden...


Ik weet niet of je op mij doelt, maar ik ben degene die Dogs heeft genomineerd