Tja, als je Duke's travels al niet vat, dan zie ik het toch somber in (staat al 30 jaar in mijn favoriete top 5)... Nou ja, misschien nog 3x beluisteren?

Tja, doe mij maar de Genesis met Gabriel.

Dan moet Supper´s Ready wel bevallen.

Die is misschien nog wel beter dan Duke's travels (ja, die staat dus ook in mijn top 5 aller tijden).

Overigens, om het allemaal wat overzichtelijk te houden, een top 11 van de nummers tot nu toe:

1. The Chemical Brothers - Hey Boy Hey Girl
2. Heather Nova - Island
3. Emmylou Harris - Boulder to Birmingham
4. Marc Almond - Nijinsky Heart
5. The Last Shadow Puppets - My Mistakes Were Made for You
6. Happy Mondays - Step On
7. Björk - Hunter
8. Noah and the Whale - The First Days of Spring
9. Atmosphere - Always Coming Back Home to You
10. Scott Matthew - White Horse
11. New Model Army - Vagabonds

En het werd een top 11, omdat nummers 7 t/m 11 allemaal een 9 scoren. Vond het zo lullig voor New Model Army.

Mijn inhaalslag komt vanavond. En leuk dat jullie Hunter ook zo goed vinden, Arnout en Joep.

1950: [1341] James Carr - The Dark End Of The Street (1966)
Niet zo bekende soulzanger maar prima song met mooi gospelkoor. Zit in dezelfde hoek als Percy Sledge maar toch vrij apart stemgeluid.
Cijfer: 8,5

1949: [1518] A Tribe Called Quest - Electric Relaxation (1993)
Niet iets wat ik vaak draai maar die beats zitten wel goed in elkaar en klinken aangenaam en deze band heeft gevoel voor humor.
Cijfer: 7

1948: [1555] The Specials - Rat Race (1980)
Ska was in 1980 erg in mede dankzij the Specials. Vooral ritmisch is dit een vlot en erg aanstekelijk nummer.
Cijfer: 8

1947: [-------] 65daysofstatic - Radio Protector (2005)
Dit kan mij weinig boeien, datzelfde akkoord wordt steeds herhaald en het klinkt te drammerig. De eerste onvoldoende die ik uitdeel al ben ik niet zo streng als Arrie.
Cijfer: 3,5

1946: [0512] Coldplay - Amsterdam (2002)
De vroege Coldplay ligt mij toch beter: sober en eerlijk. Gewoon een prima pianoballad met emotionele lading.
Cijfer: 8,5

1945: [1770] Sigur Rós - Fljótavík (2008)
Boterzachte muziek maar erg sfeervol en feeëriek, dit is één van hun meest toegankelijke songs.
Cijfer: 8,5

1944: [1756] Blackfield - Pain (2004)
De albums van Purcupine Tree die ik bezit vind ik geweldig maar hier overtuigt Steven Wilson minder. Een te doorsnee rockballad die niet genoeg bijblijft al is de instrumentatie wel prima.
Cijfer: 6

1943: [1582] The Stone Roses - Sally Cinnamon (1987)
Uit hun beginperiode nog voor hun doorbraak. Ian Brown bewees toen al dat hij degelijke popsongs uit de mauw kon schudden maar het beste moest nog komen.
Cijfer: 7,5

1942: [0766] Suede - Pantomime Horse (1993)
Een ballade van Suede, niet slecht maar soms wordt het al te bombastisch. Toch liever hun rocknummers.
Cijfer: 6,5

1941: [-------] Mike Oldfield - Ommadawn (Part One) (1975)
Zowat te vergelijken met Hergest Ridge maar dit vind ik net iets beter, sfeervol en filmisch.
Cijfer: 8

Pff.. Amsterdam zo'n vrije val. Ik vind het nog steeds zonde.

Ja, verdient het wat mij betreft ook wel een stuk meer dan bijvoorbeeld Clocks, die waarschijnlijk een stuk hoger zou staan. Vind het ook maar raar dat Amsterdam zo gedaald is.

Clocks zit in groep B geloof ik. Alleen Trouble en Yellow mogen meedoen om de hoogste plekken als ik het me goed herinner. Wat overigens zeer terecht is. Met name van die eerste.

1960 ♫ [1899] Donny Hathaway - Giving Up (1971) [/quote]

Soul, het blijft een genre dat me niet erg veel doet. Er heerst voor mij te vaak een gebrek aan – hoe ironisch – emotie en oprechtheid en er wordt te veel nadruk gelegd op de stem van de zanger; als deze maar goed kan zingen, lijkt het wel goed te zijn. Desondanks klinkt deze redelijk oprecht. Meneer Hathaway zingt met overgave en de instrumentatie is wat meer op de voorgrond dan anders. Toch zal dit nummer waarschijnlijk niet lang blijven hangen bij mij. Cijfer: 6,3

1959 ♫ [-------] Marc Almond - Nijinsky Heart (2010)

Almond zingt niet zo over de top en hijgerig als hij meestal doet en de exotische instrumentatie doet boeien vanaf de eerste seconden. Zo erg dat ze me zelfs doen vergeven dat het een heel eenvoudig popliedje is, dat qua zanglijnen en tekst niet eens zo opwindend is. Maar ik vergeef hem; de violen zijn zo verukkelijk dat een hoog cijfer wel gerechtvaardig is. Cijfer: 8,5

1958 ♫ [-------] Marillion - Somewhere Else (2007)

Het begin van dit matige nummer is al vertrouwde progkitsch en ik krijg nog steeds negatieve rillingen bij de stem van Fish, dus als het nodig wordt gevonden om in het refreintje de hoogte in te gaan, zou ik het liefst al willen wegvluchten. Gelukkig wordt het wat beter vanaf de helft van de derde minuut, om daarna meteen weer terug te vallen in een lamlendige solo en daarna gejank van Fish. En dan wordt zelfs de indrukwekkend bedoelde climax op het einde een saai en ongeïnspireerd stukje meuk.
Cijfer: 3,5 (Wat lijken we toch op elkaar, Arrie. )

1957 ♫ [1205] Gnarls Barkley - Crazy (2006)

Een bewijs dat vernieuwing in genres erg vaak goed uitpakt; ook al zei ik een paar alinea’s hiervoor dat soul niet mijn genre was, dit is toch een heerlijk geproduceerd nummer met een nooit meer uit je hoofd te stampen refrein. Verukkelijke violen in het refrein en een eenvoudig, maar degelijk baslijntje. Een erg goed nummer dat het commercieel gelukkig ook goed deed
Cijfer: 8,3

1956 ♫ [1853] Maxïmo Park - Apply Some Pressure (2005)

Zanglijn en gitaarlijn hetzelfde is op zich al reden voor punten aftrek, maar ook de rest van dit nummer is veel te neurotisch, springerig en oninteressant om te boeien. Erg matig nummer dat goedkoop meelift op de Britse springrockrevival en bovendien een erg irritante zanger heeft. Cijfer: 3

1955 ♫ [1810] Spinvis - Wespen Op De Appeltaart (2007)

Als groot, erg groot fan van Smalfilm, moet ik toch teleurgesteld vaststellen dat deze het niet zo voor mij doet. Te jolig, te lamlendig vooral. Tekst is natuurlijk erg goed en naar het einde toe best goed te doen, maar het raakt me nergens. Op zijn best een redelijk popliedje, op zijn slechts een zouteloos en zelfs wat saai stukje muziek. En nu Smalfilm op vol volume draaien.
Cijfer: 6

1954 ♫ [1719] Andrew Bird - Imitosis (2007)

En met het tweede nummer dat ingenieus in elkaar zit en een verrukkelijke instrumentatie heeft, ben ik definitief overtuigd van de talenten van de beste man. Een heerlijke “vioolriff”, geweldige percussie en erg goede zang. Maar daarnaast zet meneer de vogel ook een zeer fijne ontspannen, zomerse sfeer neer die toch een serieuze ondertoon heeft. Klasse.
Cijfer: 9,3

1953 ♫ [1476] PJ Harvey - Angelene (1998)

Mevrouw Harvey heeft een ingrijpende wisseling van stem gekregen, hoor ik. Positief bedoeld overigens, waar ik op haar laatste album enigszins moeite heb met haar wat trillerige, hoge stem, zingt mevrouw hier, hoewel misschien niet echt met een herkenbare of ‘eigen’ stem, een stuk beter. Maar ook de instrumentatie is om van te genieten; de piano en de orgel zet in samenwerking met haar lage stem een lekker zwaarmoedige sfeer neer. Erg goed te doen, al kan ik ook weer niet zeggen dat ik echt onder de indruk ben.
Cijfer: 7

1952 ♫ [0751] Grandaddy - Collective Dreamwish Of Upperclass Elegance (1997)

Zo’n nummer waar de nadruk meer ligt op de instrumentatie. Tussen de twee eenvoudige, misschien niet echt boeiende coupletten door wordt een erg genietbaar deuntje gespeeld. Misschien wat simpel, maar heeft wel een fijne sfeer, dromerig maar toch wat indringend, die je niet vaak tegenkomt. Muziek om in op te gaan na een hele lange dag. Cijfer: 7,5

1951 ♫ [-------] Yello - Desire (1985)

Oef, precies de muziek waar ik van te voren tegenop keek toen ik besloot mee te doen met dit topic. Ik word al een beetje verdrietig van het kinderlijk eenvoudige melodietje dat zo fout als het maar kan klinkt, om nog maar te zwijgen over die vreselijke synths en drumcomputer. Als die irritante Zwitser dan ook nog als een ongewassen, gefrustreerde, 64-jaar oude man ‘Desire’ in mijn oor hijgt, haak ik af.
Cijfer: 2

Ah, duidelijk een kenner.

Oeps, maakte ik een fout? Dacht altijd dat Fish de altijd de zanger van Marillion is geweest, zie nu dat ik het fout had. Je m' excuse.

Zo zie je maar waar vooroordelen tot leiden.

Gelukkig was het geen vooroordeel.

No problem... maar als een mening met meer bombarie wordt verkondigd, komt de correctie ook met wat meer bombarie, zullen we maar zeggen.

Bij deze 10 nummers zitten 6 binnenkomers. En de verdeling over de decennia is zo:
1 uit de jaren 10, 2 uit de jaren 00, 1 uit de jaren 90 3 uit de jaren 80 en 3 uit de jaren 60.

1930 ♫ [1824] Adele - Make You Feel My Love (2008)

Adele is de populairste zangeres van de wereld denk ik sinds haar bestseller 21. Dat vind ik volledig terecht, haar album 21 is een geweldig popalbum die geen dalen kent. He Won't Go, het minste nummer volgens MuMe vind ik een van de beste nummers. Het album 19 heb ik nog niet geprobeerd en dit nummer nodigt daar ook niet tot uit. Ik vind het verschrikkelijk. Doe mij maar die heerlijke popnummers van 21 want dit vind ik 3x niks, Adele laat me volledig koud. En iets waar Adele niks aan kan doen, m'n zusje heeft er al voor gezorgd dat ik dit simpelweg niet meer kan aanhoren, zonder mijn zusjes draaibeurten trouwens ook.

Cijfer: 3,5

1929 ♫ [0638] Travis - Turn (1999)

Dit is al wat beter als het vorige, weer een popnummer. Maar dit keer veel beter uitgevoerd. Mooi en lang refrein. Gewoon lekker om wel 'ns op te zetten. Niets meer niets minder.

Cijfer: 7,5

1928 ♫ [-------] Tenpole Tudor - Wunderbar (1981)

Dit nummer moet je maar met een korreltje zout nemen volgens mij. Het is een grappig klinkend nummer, maar volgens mij zit er een boodschap in het nummer waardoor het een hit is geworden of zo. Ik weet het niet hoor? Geen zin om de tekst op te zoeken. Het is wel een leuk nummer, maar het is meer een feestnummer, zo klinkt het althans.

Cijfer: 6,5

1927 ♫ [1311] Bloc Party - Like Eating Glass (2005)

Like Eating Glass van Bloc Party heb ik altijd een goed nummer gevonden, dat kan ik niet zeggen van het hele album, dat mij iets te eentonig is. Dit nummer is vergeleken met wat geweest is veel beter. De lekkere riff door het nummer en ook de zang is erg mooi, Kele Okereke heeft een erg fijne stem. 'Like Drinking Poison, Like Eating Glass'. Want fantastisch gezongen!

Cijfer: 8,8

1926 ♫ [1729] Theatre Of Hate - Do You Believe In The Westworld (1982)

Wat meteen opvalt aan dit nummer is de heerlijke percussie. Dit eigenzinnige rocknummer verdiend een plaatsje in onze lijst, ik vind het catchy en vooral, waanzinnig goed. Aan het einde komt er nog een sax bij wat ook nog lekker klinkt. Topnummertje hoor!

Cijfer: 8,5

1925 ♫ [-------] The Courteeners - The Opener (2010)

The Courteeners genieten weinig bekendheid hier. 28 stemmen voor het album van dit nummer. Toch heeft dit nummer het tot de eindlijst weten te schoppen. Dan zal dit nummer wel wat hebben wat op het eerste gehoor opvalt. En dat is ook zo, The Opener is een mooi nummer, en soms ook gewoon erg lekker, erg pakkend met dat aaah-stukje. Knap van deze
Coureeners, dat ze het tot de eindlijst weten te schoppen. Want onbekende pareltjes zijn altijd leuk voor in de lijst.

1924 ♫ [-------] Toto - Africa (1982)

Hoe onbekend de vorige, hoe bekend deze. Chevy93 beklaagde zich waarom deze zo laag staat. Ik weet het ook niet, waarom deze kolos dan niet bij de bovenste 500 staat en andere hoge Radio top 2000 gangers wel. Zelf vind ik dit nummer mooi. De boodschap is goed, het relaxende ritme en het refrein is 24 karaats. Maar dit nummer heeft last van verveling die na meerdere luisterbeurten optreedt, niet te vaak luisteren dus, om het nummer genietbaar te houden. Laten we gewoon zeggen dat dit nummer heel terecht in onze top 2000 staat, en chevy93, geen zorgen, deze zal volgend jaar wel hoger staan denk ik.

Cijfer: 8,5

1923 ♫ [-------] Scott Walker - The Old Man's Back Again (Dedicated To The Neo-Stalinist Regime) (1969)

Vanaf de eerste tonen hakt dit nummer heen. De donkere sfeer werkt daar aan mee, maar vooral ook de prachtige stem. En natuurlijk de compositie, ijzersterk, dat hoor je meteen. Dit is een nummer waarbij je meteen gaat kijken naar zijn albumpagina. Dan kom je uit bij zijn vierde plaat, wat gemiddeld een 4* gegooid. Dit gaat vandaag nog op mijn ipod!

Cijfer: 9

1922 ♫ [-------] The Meters - Funky Miracle (1969)

Nominatie van Reijersen, bijna zeker van. Het album met dit nummer erop van the Meters kreeg ik als tip van Reijersen. Achteraf kende ik dit bandje al een beetje door een cover van de Red Hot Chili Peppers. Dat nummer staat niet op de cd die ik beluisterd heb. Dat de Peppers dit coveren is niet gek, the Meters barsten van de funk. Ik vind het erg fijn om deze cd op te zetten als ik nog een half uurtje over heb. De funk op je laten inwerken en genieten van mooie composities zoals Funky Miracle. Wat mij betreft geen uitschieter want het hele album is erg constant.

Cijfer: 8,3

1921 ♫ [-------] William Bell - I Forgot To Be Your Lover (1968)

Van de funk naar de soul. En wat een schitterend weer deze. William Bell vindt meteen een weg naar binnen bij mij. Dit nummer raakt mij meteen. I Forgot to be your lover, geweldig nummer, wat een pareltje. Mooie stem.

Cijfer: 8,8

Volgens mij volgt iedere user na mij met het rijtje. Ik post het als eerst en dan doet de rest z'n zegje. De laatste 10 die ik heb gepost, daaraan kan je herkennen waar we zijn.

@Snoeperd: ik denk dat ik je moet teleurstellen, want naar ik mij herinner is dat nummer van The Meters geen nominatie van mij. William Bell volgens mij wel weer geweest.

. Hoewel ik vrees dat Arrie en hoi123 ons straks gaan vertellen waarom deze niet hoger staat.

Ach, ik ken slechtere nummers van Toto. Deze zal geen hoog cijfer van me krijgen, maar ook geen diepe onvoldoende. Denk ik.

Toto een 8,5 en Yello een 2. What has the world been coming to?

Ik gaf Toto geen 8,5, hè?

1950 ♫ [1341] James Carr - The Dark End Of The Street (1966)
Een voorbeeld van soul die me totaal niks doet. Knappe zang, leuke instrumentatie, maar het glijdt door mijn oren om niet meer terug te komen. Daarvoor is er niks ook maar een beetje verrassend, is de melodie lang niet spannend genoeg en is het allemaal zó cliché. Niet onaardig maar ook niet maar een beetje aardig.
Cijfer: 5

1949 ♫ [1518] A Tribe Called Quest - Electric Relaxation (1993)

Met Jazz (We’ve Got), Scenario en Excursions heeft deze formatie alvast bewezen geniale, nu nog steeds inventieve en bovenal buitengewoon lekkere hiphop te kunnen maken. Ook deze klinkt lekker laidback en er wordt weer, typerend voor ATCQ, goed geëxperimenteerd met ritmes. Toch is het iets te zouteloos om me echt te grijpen, zoals voorgenoemde nummers dat wel doen.
Cijfer: 6,8

1948 ♫ [1555] The Specials - Rat Race (1980)

Een vrolijk en prima skanummertje met een toch best wel venijnige tekst. Lekkere gitaarsolo, lekker refreintje, lekkere drums en een lekker sfeertje. Niet bijzonder hoogstaand, wel catchy en gewoon best leuk.
Cijfer: 6,8

1947 ♫ [-------] 65daysofstatic - Radio Protector (2005)

Begint mooi en wat klassiek aandoend, dit nummertje van deze groep die postrock met electronic combineert. Later komen de drums erbij en zo ook de bombast. Jammer genoeg komt deze niet helemaal serieus over; zo over de top en dramatisch dat het een beetje pijnlijk wordt. Ook helpt het zwaar neurotische geram op de piano niet echt; klinkt als een beginnend pianospeler die een spasme krijgt. Ik ken betere nummers van deze band.
Cijfer: 4

1946 ♫ [0512] Coldplay - Amsterdam (2002)

Ik ben nooit iemand geweest die Coldplay (Misschien op het tijdelijke dipje X&Y na) afkraakt; integendeel. Amsterdam is namelijk een bewijs dat Coldplay perfect in staat is om erg goede popnummers te schrijven die soms ook nog eens emotionele lading erbij hebben. De subtiele orgel in combinatie met de piano klinkt prachtig, meneer Martin zingt erg goed (als hij de hoogte ingaat bij de climax..) en de tekst is eenvoudig maar indringend en de climax is eigenlijk toch wel héél erg mooi.
Cijfer: 7,5

1945 ♫ [1770] Sigur Rós - Fljótavík (2008)

Alhoewel het fijn is dat er hier voor de verandering geen grootse, allesverwoestende climax in komt, ben ik toch wat teleurgesteld over het grote aantal strijkers dat als vervanger optreedt. Het sobere begin in combinatie met Jónsi’s lage stem – ik vind zijn stem laag, zoals in Hoppipolla of Untitled #4, veel mooier – klinkt erg mooi en veelbelovend. Het laatste gedeelte is niet slecht, maar wel jammer. Het had zoveel beter kunnen klinken.
Cijfer: 6,3

1944 ♫ [1756] Blackfield - Pain (2004)

Inzettend met een mooi duister gitaarloopje, lijkt deze eindelijk wat te worden voor mij – nooit een fan geweest van deze band. Desondanks verdrinkt het loopje jammer genoeg toch weer in een lading van slap geneuzel, (de slappe synths en de stem van de zanger) irritant gitaarwerk (de verplichte solo, lamlendig akoestisch gitaartje) en in de belabberde tekst. Gevalletje van melodieën goed, uitwerking slecht.
Cijfer: 4

1943 ♫ [1582] The Stone Roses - Sally Cinnamon (1987)

Leuk liefdesliedje met slechte maar passende zang dat niet echt diepgaand, ingewikkeld of iets in die richting is, maar wel de blije emotie weet over te brengen door middel van het erg fijne drumwerk en gitaarloopjes. Jammer van de erg slecht getimede fade-out.Cijfer: 6,5

1942 ♫ [0766] Suede - Pantomime Horse (1993)

Muzikaal niet slechte ballad met erg fijn bas- en drumwerk die in het begin ook een wat spacy sfeer heeft. Als het later allemaal wat meer gaat rocken maakt de spacy sfeer plaats voor dramatische bombast, maar blijft het nummer aangenaam, al lijdt het wel wat onder de zang. De goede tekst maakt in ieder geval veel goed.
Cijfer: 7,3

1941 ♫ [-------] Mike Oldfield - Ommadawn (Part One) (1975)

Begint erg sfeervol, met mooie (jaja!) synths en een inderdaad wat middeleeuws aandoende statigheid. Eigenlijk wordt dit gedurende het hele nummer voortgezet, en dat is dan ook de enige houvast die we hebben; er komt niks terug dat we herkennen. Soms pakt het goed uit door mooie, aparte stukken, maar even vaak niet; het stuk waarin een fluit en een piano samen spelen is bijvoorbeeld ronduit lachwekkend. Gelukkig klinkt het tweede gedeelte een stuk beter, vooral in de laatste paar minuten. In de statige en wat pompeuze climax trekt meneer Oldfield het cijfer toch naar een ruime voldoende.
Cijfer: 6,8

Yello

Deze muziek gaat juist diep, diep je ziel in.

2000 ♫ [1912] Andrew Bird - A Nervous Tic Motion Of The Head To The Left (2005)

We beginnen met een nummer dat ik door deze ladder heb leren kennen. Andrew Bird is een beetje rare vogel in de hedendaagse muziek, maar dit is zeker een aangenaam nummer. Vooral de vioolmelodie is erg lekker. Het nadeel is wel dat ietwat gekunsteld overkomt; alsof er allerlei muzikale ideetjes bij elkaar gegooid worden, zonder dat er echt een overkoepelend idee achter zit.

7,5

1999 ♫ [1249] New Model Army - Vagabonds (1989)

De muziek van New Model Army heb ik door de ladder al wel uit moeten proberen, maar heeft me nooit veel gedaan. Het intro van dit nummer doet Keltisch aan door de violen, maar dat is het enige pluspuntje. Daarna volgt een saai nummer, met een simpele riff en saaie zang. Hier kan ik niks mee.

4

1998 ♫ [1243] Ray Charles - Come Rain Or Come Shine (1959)

Ray Charles is een geweldige artiest met een aantal wereldnummers. Daar behoort deze niet bij. Dit is een mooi, gevoelig nummer, maar iets te zoetsappig voor mij.

7

1997 ♫ [1166] Les Negresses Vertes - Zobi La Mouche (1988)

De groene negerinnen zijn typisch een band die mij op zich zou moeten liggen. Heb het in het verleden daarom ook wel geprobeerd, maar het sloeg niet aan. Dit nummer maakt duidelijk waarom niet: het begint wel geinig, maar door de rommeligheid wordt het al gauw irritant.

4,5

1996 ♫ [1399] Yes - Awaken (1977)

In de periode dat ik veel symfonische rock luisterde, had ik al niet zo veel met Yes. Dat kwam voornamelijk door de zang van Jon Anderson, maar ook omdat ik toen al vond dat Yes wel een erg hoog geitenwollensok-gehalte had. Dit nummer heb ik dan ook in geen jaren meer gehoord, maar bij herbeluistering valt het niet mee. Slecht is het zeker niet, maar de zang blijft storend en Rick Wakeman drukt wel heel erg zwaar zijn stempel op het nummer met zn orgel. Al met al beklijft nogal een 'het gaat maar door'-gevoel. Misschien ben ik deze muziek gewoon een beetje ontgroeid ook.

6

1995 ♫ [-------] Atmosphere - Always Coming Back Home To You (2003)

Atmosphere heb ik vorig jaar ontdekt en is in korte tijd uitgegroeid tot een van mijn favoriete hiphop-artiesten. Hoewel ik het album waar dit op staat nog niet ken, had ik het nummer al beluisterd voor de Atmosphere KO. Het is een typisch Atmosphere-nummer, met relaxte begeleiding door de gitaar en sterke teksten en raps van Slug. Op het album is dit overigens één nummer samen Sssh, die ik wat minder vind. Maar voor de rest is dit duidelijk het beste nummer van de 1e 10.

9

1994 ♫ [1833] Frank Zappa - Cosmik Debris (1974)

Zappa is typisch zo'n artiest waar ik al tijden meer van moet beluisteren. Instrumentaal ligt het mij namelijk erg goed, zoals bv. in Peaches En Regalia, alleen wat mij weerhoudt is die grapjurkerij die Zappa nogal eens in zijn nummers verwerkt. Zo ook dit nummer; als het instrumental was geweest, had ik het een 8 gegeven. Nu zorgen het geleuter en de ongein dat ik niet hoger kom dan:

6,5

1993 ♫ [1613] Happy Mondays - Step On (1990)

Een klassieker die als geen ander nummer het 1990 Madchester-gevoel uitdraagt. De leden van de Happy Mondays waren niet bepaald de beste artiesten, maar de combinatie rock/dance, het laidback pianootje en het galmende intermezzo geven gewoon een fijne sfeer. Had ik eigenlijk wel hoger verwacht...

8

1992 ♫ [1930] Calexico - The Black Light (1998)

Alsof het zo moest zijn, al weer een artiest die in principe wel in mijn straatje zou moeten liggen, maar waar ik niet zo veel mee heb. De ietwat donkere, minimalistische folk van dit nummer zou wel moeten aanslaan, maar het beklijft gewoon niet. Ik heb het 2x achter elkaar afgespeeld, en daarna had ik nog steeds zo iets van: 'Oke, wat heb ik nou ook al weer beluisterd?'

6

1991 ♫ [0619] The Last Shadow Puppets - My Mistakes Were Made For You (2008)

Dit doet me denken aan de Arctic Monkeys, door de zang van Alex Turner, alleen mist het het venijn van die band. Sterker nog, het bedient zich van dezelfde Britse zeurderigheid, waaraan ik me vaak stoor bij Oasis. Verder doet het viooltje nogal kitscherig aan. Kortom, kan er echt helemaal niks mee.

3

Bij deze 10 nummers zitten 6 binnenkomers. En de verdeling over de decennia is zo:
2 uit de jaren 00, 2 uit de jaren 90, 4 uit de jaren 80 en 2 uit de jaren 70.

1920 ♫ [1970] Ali Farka Touré - Diaraby (1994)

Mijn god, wat is dit saai. Ik heb het 2x geluisterd en bij beide keren wist ik niet echt meer waar ik naar geluisterd had. Mijn geheugen is nog goed dus dat moet aan het liedje liggen. Volgens mij is dit echt een sfeerliedje maar het raakt mij dus echt niet. Snel door!

Cijfer: 4,5

1919 ♫ [1485] Blondie - X-Offender (1976)

Dit is ietsje beter, maar ook dit vind ik maar niks. Ik vind dit veel te blij. Ik ben een popliefhebber, maar dit nummer kan me dus niet bekoren. Veel te druk en blij.

Cijfer: 5

1918 ♫ [1817] Daniel Lanois - The Maker (1989)

Dit is dus een verademing bij de 2 afgelopen nummers. Mooie rustige easylisteningmuziek. Daiel Lanois heeft een mooie stem. Zijn muziek is niet al te moeilijk te behappen, maar dat maakt niks uit zolang de nummers maar goed zijn.

Cijfer: 7,5

1917 ♫ [1320] My Bloody Valentine - Soon (1991)

Door naar de noise van My Bloody Valentine. Gisteren ging ik dit dus luisteren in de veronderstelling dat ik naar Bonnie 'Prince Billy aan het luisteren was. Ik had de namen door elkaar gehaald. 'Die hadden toch dat prachtige rustige nummer. Na 2 nummers was ik er wel achter dat ik de verkeerde had. O ja, die heette Bonnie Prince Billy! Wat ik vond van de noise van My Bloody Valentine? Ik hoorde er niet bar veel in, maar volgens mij is My Bloody Valentine ook echt zo'n groeibriljantje. Prachtige melodieën die zich na meerdere luisterbeurten ontluiken. Dat heb ik dus getest met dit nummer, en ja, dat is zo. Fantastisch mooi dit. Waar je bij punk op gegeven alleen de leuke pop boven de geluidsmuur hoort, is dat hier net zo. Je concentreert je op de melodieën en niet meer op de geluidsmuur. Ook de zang is prachtig ondersteunend.

Cijfer: 8,8

1916 ♫ [1742] Can - Halleluhwah (1971)

Can staat op RateYourMusic ontzettend hoog in de toplijsten. Hier is dat wat minder. Maar een gemiddelde van 4,08* liegt er niet om. Dit moest ik ook maar eens gaan luisteren van mezelf. En dat bevalt me. Het is spacy muziek. Maar de leuke zang en leuke ritmes op de nummer maken dit prima te beluisteren. Dit nummer is het langste van de plaat. 18 minuten lang Can. Halleluhwah. Het nummer leunt grotendeels op een drumbeat. En wat voor een! Geweldig gewoon. Daarnaast worden er keyboard, droge zang en andere instrumenten gegooid. Can verveelt geen moment op dit nummer.

Cijfer: 8,8

1915 ♫ [1159] TC Matic - Elle Adore Le Noir (1985)

Franse songs, kunnen, mits goed uitgevoerd heel erg mooi zijn. De franse taal zet al automatisch veel sfeer neer. Een erg mooie taal. Het nummer is erg sfeervol en lekker dromerig. Volgens mij het 2de franse nummer die tegen komen is om je vingers bij af te likken.

Cijfer: 8

1914 ♫ [1233] Animal Collective - Fireworks (2007)

Dit nummer van de Animal Collective vind ik veel beter dan de vorige. Als eerste vind ik de achtergrond erg mooi. De keyboard/piano instrumentatie die je er steeds onder hoort is ook erg mooi. Ook de andere instrumenten zorgen voor mooie lagen. Daardoor vind ik dit nummer een geslaagd en schitterend gelaagd nummer. Om maar te zwijgen over het mooie einde die na ongeveer 5 minuten van start gaat.

Cijfer: 9

1913 ♫ [1015] The Decemberists - The Mariner's Revenge Song (2005)

Ik ben meteen verlief op het totaalplaatje van dit nummer. Allereerst bevalt de mooie zang me. De clip is erg leuk. En ook het instrument dat erachter zit weet mijn aandacht te pakken. De verhalende zang is geweldig. Het is er nog nooit van gekomen om wat van the Decemberists. Ik zit altijd tegen de plaatlengte aan te hikken. Maar vanaf nu komt daar verandering in.

Cijfer: 9

1912 ♫ [1328] Yello - Bostich (1980)

2de maal Yello. Het eerste nummer Desire kon mij bekoren. Bij dit nummer tappen ze uit een ander vaatje. Een elektronische beat. Maar weer is het nummer geslaagd. Het is een fijn popnummer. Toch vond ik de eerste beter.

Cijfer: 7,3


1911 ♫ [0728] Sonic Youth - Eric's Trip (1988)

Eric's Trip is een spacend nummer. Nog nooit wat geluisterd van de Sonic Youth van Daydream Nation. Wel van Sister. Eric's Trip vind ik een briljant nummer, het nodigt mij zeker uit om Daydream Nation te gaan luisteren.

Cijfer: 8,5

1930 ♫ [1824] Adele - Make You Feel My Love (2008)

Adele covert Bob Dylan. In de top 2000 van Radio 2 staat dit heel hoog bovenin, maar het staat ook in onze top 2000, hoewel een stuk lager. Het nummer is helaas nogal héél veel gedraaid, maar dat neemt niet de klasse van het nummer weg. Adele zingt stukken mooier dan Bob Dylan naar mijn mening, dat is ook niet zo moeilijk. Verder is het gewoon een mooie sobere uitvoering van een erg mooi Dylan-nummer. Wat mij betreft zeker geslaagd, hoe vaak ze het ook draaien.
Cijfer: 7,2

1929 ♫ [0638] Travis - Turn (1999)

Travis is een popband pur sang. Ze maken muziek die zo op Skyradio gedraaid zou kunnen worden, ligt heel goed in het gehoor, en blijft altijd simpele popmuziek. Toch waardeer ik de band. Zelf hou ik meer van het album erna, alhoewel ik me kan voorstellen dat het glazuur daar soms van je tanden springt. Ik vind dat Travis wel erg goede popmuziek maakt, met sterke melodieën, en een prima zanger. Dit is niet één van mijn favoriete Travis-liedjes, maar hij kan er prima mee door. Waarom draaien ze dit niet op Skyradio? Wel, evenals een Amsterdam of het nummer van Grandaddy, behoorlijk gedaald. Blijkbaar moet de goede popmuziek het dit jaar ontgelden?
Cijfer: 7,4

1928 ♫ [-------] Tenpole Tudor - Wunderbar (1981)

Heel fout natuurlijk, en toch heeft het wel wat. Het refrein is zo'n refrein om met z'n allen mee te schreeuwen op een feestje, maar de rest van het nummer vind ik leuker. Er zit wel een bepaalde drive in, en het is lekker opgewekt. En let eens op die viool die er op gegeven moment doorheen gaat! Het had niet veel hoger moeten staan, maar ik heb wel eens slechtere feestmuziek gehoord.
Cijfer: 6,5

1927 ♫ [1311] Bloc Party - Like Eating Glass (2005)

Like Eating Glass, het openingsnummer van Bloc Party's debuutalbum, en ook altijd al één van mijn favoriete nummers van datzelfde debuutalbum. Luister alleen al naar die geweldige intro, met die neurotische hyperactieve drums en dat gitaarlijntje dat telkens weer wegsterft en er opnieuw inkomt. Als we bij het refrein komen, hebben we al twee coupletten gehad... en dan komt er zo'n supercatchy refrein in, heerlijk om mee te zingen. Net wat het nummer op dat moment nodig heeft. Verder wordt het continu geweldig voortgestuwd door de drums en de gitaar. Werkelijk een fantastisch nummer, jammer dat de rest van het album niet van dat niveau was.
Cijfer: 9,3


1926 ♫ [1729] Theatre Of Hate - Do You Believe In The Westworld (1982)

Nog meer opzwepende rockmuziek, maar dan op een heel andere manier. Dit heeft veel meer het idee van een in het wilde westen als cowboy op een paard zitten. Het heeft net het ritme van het galop van een paard, lijkt wel (maar ik heb nooit galop op een paard gereden), en er zit sowieso een beetje zo'n sfeer in. Catchy melodietjes, dramatische zang, en sterke instrumentatie (vooral die handclaps zijn fijn!). Leuk nummer dus!
Cijfer: 7,8

1925 ♫ [-------] The Courteeners - The Opener (2010)

Weer leuke rockmuziek, ook weer lekker up-tempo. Dit klinkt wat minder bijzonder in de oren, maar is minstens zo leuk. Prima zanger, die me heel erg ergens aan doet denken, maar ik kan er niet opkomen... Verder is dit gewoon een mooi liedje, in een rocksausje gedoopt. Leuk dat ze het afwisselen, met een rustig pianostukje. Je zou niet zeggen dat het uit 2010 komt, had het ouder verwacht. Dat samenzangstukje aan het eind vink ik helaas dan weer net iets té, maar verder best een leuk liedje.
Cijfer: 7,2

1924 ♫ [-------] Toto - Africa (1982)

Toto, een echte love-it-or-hate-it-band. Vooral vroeger was er een groepje liefhebbers op MuMe, die behoorlijk wat tegenstand krijgen. Waarom weet ik niet, want nummers als Africa vind ik nou juist nummers waar je je moeilijk een buil aan kan vallen, maar die nou ook niet echt bijzonder geweldig zijn. Gewoon wel een geinig nummer, met leuke percussie, maar en wel een geinig meeschreeuwrefrein. Eén van mijn vaders favoriete nummers overigens, dus ik heb dit behoorlijk vaak op hoog volume moeten horen. Altijd als het langskomt op de radio, hup het volume omhoog! Nouja, wel aardig dus... maar het mist wel iets. Ik kan er niet echt van genieten.
Cijfer: 6


1923 ♫ [-------] Scott Walker - The Old Man's Back Again (Dedicated To The Neo-Stalinist Regime) (1969)

Scott Walker van The Walker Brothers, daar komen uiteraard violen aan te pas. Scott Walker heeft ietwat een aparte stem, maar ik vind het zeker een mooie stem. Het nummer klinkt wat duister, wat volgens mij ook goed bij de tekst past. Ik snap de tekst nog niet helemaal, maar de dood komt er wel in voor, en dat straalt ook van het nummer af. De violen werken hier gewoon in dienst van het liedje, evenals alle andere instrumentatie, plus het neerzetten van de sfeer, en Scott zingt zijn verhaal eroverheen. Althans, het voelt echt alsof ie een verhaal aan het vertellen is. Geweldige zanger ook, hoe hij de nuance in zijn zang aanbrengt als hij zingt: "and then she died". En zodra ie dat zingt, hoor je ook dat dat, op het laatste refrein na, het einde van het liedje is. Puur door het gevoel wat hij in zang legt. Echt een ont-zet-tend mooi nummer, en een hele grote ontdekking, hier ga ik achteraan!
Cijfer: 10!

1922 ♫ [-------] The Meters - Funky Miracle (1969)

En nu krijgen we heel wat anders, maar ook een geliefd genre door mij: funk! Het is slechts een kort instrumentaaltje, en valt wel wat tegen. Ik word er in ieder geval niet warm of koud van, en het funkt ook niet zo lekker als ik gehoopt had. Op echte funk kan je niet stil blijven zitten, maar dat lukt me nu met gemak. Nu gaat het maar een beetje het ene oor in en het andere oor weer uit. Er blijft weinig bijzonders over...
Cijfer: 4

1921 ♫ [-------] William Bell - I Forgot To Be Your Lover (1968)

Van funk naar soul, I Forgot to Be Your Lover is een prachtig soulnummer, met een geweldige vocale prestatie van William Bell. De instrumentatie staat helemaal in dienst van de zang en het liedje, en William steelt zelf dan ook de show. Hij zingt vol met passie. Het nummer duurt maar kort, wat wel jammer is, maar in die tijd weet William Bell je dan ook echt te raken. Sterk staaltje zangkunst.
Cijfer: 8,8