NIet bijzonder? Prachtig, hemelse muziek is dit. Overigens vind ik een 7 nog redelijk goed voor een nummer dat je maar voor de helft uitgezeten hebt. En als er zang in zou zitten, zou de titel niet meer kloppen

Hoezo, ik heb hem helemaal uitgeluisterd, en bij een eerste luisterbeurt vond ik het soms wat tegen het saaie aan zitten. Kan toch? Toch vond ik er mooie passages in zitten, vandaar een terechte 7.

Dat is niet wat je insinueert met de opmerking: "8 minuten luisteren lukt nog net"

1340 ♫ [1851] Harmonium - Histoires Sans Paroles (1975)
Je moet er de tijd voor nemen, het is een 17 minuten durend werkstuk dat 's avonds beter tot zijn recht komt. Maar het is wel een apart sfeervol folky nummer met boeiende wisseling van instrumentatie.
Cijfer: 8,5

1339 ♫ [1252] Blur - No Distance Left To Run (1999)
Een rustig blues-achtig nummer met gruizige gitaar en de zang van Damon Albarn die ook in de rustige nummers weet te overtuigen.
Cijfer: 8

1338 ♫ [1815] The Impressions - People Get Ready (1965)
Een vaak gecoverde soulklassieker en dus hoort die thuis in de lijst. Schitterende stem van Curtis Mayfield en verrukkelijke samenzang en als het nummer zelf ook nog prachtig is wordt dit een soulnummer van de bovenste plank.
Cijfer: 9

1337 ♫ [0701] Elbow & The BBC Concert Orchestra - The Fix (Live @ Abbey Road '09) (2009)
Deze live-versie is zo mogelijk nog indrukwekkender dan de al fantastische studioversie. Geweldig roffelende drums, prima zang, prettige melodie en die koorzangen en orkest maken het nummer helemaal af. Groots maar niet bombastisch, ik ken hier ook het maximum toe.
Cijfer: 10

1336 ♫ [0921] Doves - There Goes The Fear (2002)
Klinkt inderdaad vrolijker dan wat wij tot nu toe van hen zijn tegengekomen, die gitaarsound en drumwerk vind ik prachtig. Al vind ik het nummer ook iets te lang duren.
Cijfer: 8,5

1335 ♫ [0998] Björk - Army Of Me (1995)
De geweldige beat ondersteunt het nummer en past goed bij het koele stemgeluid van Björk die zeer herkenbaar is. Eén van haar beste songs.
Cijfer: 9

1334 ♫ [-------] The Sisters Of Mercy - Marian (Version) (1985)
De invloeden van Joy Division liggen natuurlijk voor de hand waarbij de donkere sfeer nog wordt opgevoerd door de productie met een dik aangezet geluid en de grafstem. Maar het totaalplaatje vind ik wel kloppen al is dat niet iets wat ik vaak draai.
Cijfer: 6,5

1333 ♫ [1312] The Psychedelic Furs - Pretty In Pink (1981)
Een band die nu in de vergetelheid is geraakt. Door de zang klinkt het inderdaad wat kitscherig en het geluid vind ik hier ook te vol maar de compositie zelf mag er zijn.
Cijfer: 6

1332 ♫ [0860] The Supremes - Stop In The Name Of Love (1965)
Natuurlijk de bekendste meidengroep uit de Motown-stal maar het blijft fris, vrolijk en onweerstaanbaar klinken.
Cijfer: 9

1331 ♫ [0499] Blur - End Of A Century (1994)
Vrolijke en vriendelijke Britpop op zijn best waarbij Blur de mosterd heeft gehaald bij The Kinks maar nauwelijks minder trefzeker.
Cijfer: 8,5

Oh, dan heb ik blijkbaar alleen part 1 geluisterd.

1400 ♫ [1142] The Church - Night Sequence (2005)
Vorig jaar maakte ik voor het eerst kennis met The Church. Het uitstekende Under The Milky Way haalde toen de ladderfinale. Sindsdien heb ik me eigenlijk beperkt tot dit nummer. Dus vooraf was ik erg benieuwd naar dit nummer. Maar 20 minuten...?
Toch gaan die 20 minuten heel snel voorbij en heb ik me geen moment verveelt. Sowieso, waarom zou een nummer van 20 minuten minder lang zijn dan 4 nummers 5 minuten? 2005 zou ik het overigens nooit geschat hebben.

Cijfer: 6,5

1399 ♫ [1637] The Triffids - Kelly's Blues (1987)
Aangename rockmuziek waarbij met name de goede bas opvalt. Het mag dan wel jaren ’80 zijn en dat is ook duidelijk te horen, maar toch overstijgt dit nummer op de één of andere manier de doorsnee pulp uit dat decennium. Ook de zang springt eruit. De ene keer wat agressiever, om vervolgens weer een meer schonere vorm aan te nemen.

Cijfer: 6,3

1398 ♫ [-------] Fela Kuti - Sorrow, Tears & Blood (1977)
En dan ben je hier alweer ruim een half uur mee bezig. En ook hier weer de volle 10 minuten heerlijk geluisterd naar deze uitstekende muziek. Een lekker jazz-nummer met een klein funkrandje. Muziek wat ik normaal gesproken snel zat wordt, maar gewoon de volledige speelduur genoten.

Cijfer: 7

1397 ♫ [1783] Sigur Rós - Festival (2008)
De naam ken ik al, omdat dit nummer vrijgegeven is van het aankomende Inni (kan niet wachten!), maar heb het nog niet beluisterd, omdat ik het in één keer wil horen. Als de live-versie net zo goed is als het origineel gaat het een heel mooi plaatje worden. Het album moet ik ook nog eens beluisteren, want dit maakt me zeer nieuwsgierig. Het tiental van de lange nummers, maar wel prachtige, lange nummers.

Cijfer: 8

1396 ♫ [1571] Novastar - When the Lights Go Down On The Broken Hearted (2004)
Een mooi en lekker popliedje. Beetje uptempo en niet te overdreven of geforceerd. De stem is misschien een beetje hate it or love it, maar ik heb me er absoluut niet aan gestoord.

Cijfer: 6,5

1395 ♫ [0762] Animal Collective - My Girls (2009)
Volgens heb ik Animal Collective vorige keer behoorlijk onderuit gehaald. Hier valt het nummer een stuk beter, maar nog altijd niet echt overtuigd van hun kwaliteit.
Cijfer: 5,5

1394 ♫ [0953] Tom Waits - Diamonds & Gold (1985)
Zowaar weer een nummer van Waits waar ik weinig negatiefs over kan zeggen. Uiteraard helpt het dat het nummer behoorlijk kort is. Maar zijn zang is minder overheersend dan in de eerdere nummers. Instrumentaal is het ook wat levendiger. Al met al een prima nummer(tje).

Cijfer: 6

1393 ♫ [1864] Kraftwerk - Tour De France Étape 2 (2003)
De Kraftwerk van Trans-Europe Express vind ik bij vlagen geweldig. Dit is dan weer wat minder in mijn straatje. Een soort vervlogen tijd van een eens geweldige artiest? Klinkt te oubollig.

Cijfer: 5


1392 ♫ [1846] Gorillaz - Hong Kong (2007)
Hiphop? Dat verwachtte ik ten minste te horen. Ik moet zeggen dat dit wel één van de weinige lange nummers was waar ik niet zo van onder de indruk was. Aan de andere kant kan ik niet ontkennen dat dit mij wel nieuwsgieriger maakt naar hun albums, want het heeft zeker wat. Het zal wel niet representatief zijn, vrees ik.

Cijfer: 6

1391 ♫ [1882] Captain Beefheart And His Magic Band - Big Eyed Beans From Venus (1972)
Iemand die zijn band zo noemt, moet wel gek zijn. Na 3 keer beluisteren weet ik nog steeds niet wat ik van dit nummer vind. Is het geweldig? Of is het gewoon dom? Het klinkt goed, maar als het afgelopen is, heb ik niet het idee naar een zeer goed nummer geluisterd te hebben.

Cijfer: 6

Ik weet niet hoeveel je van Gorillaz weet, dus sorry als ik een paar dingen vertel die je al lang en breed wist, maar zo te lezen ben je niet heel bekend met ze. Ik kan je vertellen dat de meeste nummers geen hip-hop zijn, al hebben ze op elk album wel samenwerkingen met rappers, dat zijn gelijk de hip-hop nummers. Albums van Gorillaz zijn doorgaans een mix van verschillende genres, rock, pop, electronic, hip-hop, af en toe zelfs een beetje dance, soms zelfs soul of gospel, dus van alles wat eigenlijk. Daarnaast heeft elk album een volstrekt eigen sfeer. Echt representatief is in dat opzicht dus geen enkel nummer echt voor de 'gemiddelde sound van Gorillaz', maar ik kan je inderdaad wel vertellen dat dit nummer wel vrij uniek is voor Gorillaz, zowel qua stijl als lengte, al komt de prachtige stem van Damon Albarn (ook de zanger van Blur, voor als je dat niet wist ) natuurlijk goed naar voren. Ik kan je zeker albums van Gorillaz aanraden, onder andere omdat ook de hip-hop nummers vaak wel door meer rock georiënteerde muziekliefhebber gewaardeerd wordt. Ikzelf vind het misschien wel de beste band op aarde, al is het niet echt een 'band', het is Damon Albarn met steeds verschillende mensen die eraan meewerken. Laat Damon Albarn nou zo'n beetje mijn favoriete zanger en songwriter zijn, dus erg vind ik dat niet

1500 ♫ [1448] Joni Mitchell - California (1971)

Wauw, dit nummer straalt zo’n ongelooflijke pathetische saaiheid uit dat ik me eigenlijk nauwelijks een meer ontmoedigende opener van dit tiental en tweede kwart kan voorstellen. De bijzonder oninteressante stem van Mitchell lepelt een nogal standaard oorlog-is-kut-tekst op en ook qua instrumentatie heeft dit nummer echt helemaal niks interessants te bieden. Pruttelfolk waar ik echt niet enthousiast van word.
Cijfer: 3,8

1499 ♫ [1441] Ochre - Infotain Me (2006)

En hoe je het ook wendt of keert, ontkennen dat deze muzikaal echt stukken interessanter is praktisch onmogelijk. Erg veel gelaagdheid en overal melodieën te horen, hier – ook van organische instrumenten, getuige de heerlijke harp en de subtiele viool die op het einde komt inzetten - en bovenal gewoon een bizar kleurrijk nummer (letterlijk en figuurlijk) dit; zoals de cover ook uitstraalt heeft ieder instrument, iedere factor een soort van eigen kleur die het nummer zo’n heerlijke chaos bezorgt. Ben nog niet vaak zoiets tegengekomen.
Cijfer: 9,5

1498 ♫ [1752] Can - Oh Yeah (1971)

Ik kreeg Tago Mago al een tijdje geleden getipt om te beluisteren, maar tot nu toe is Oh Yeah echt nog de grote uitspringer; de achteruitgespoelde (of tenminste, zo lijkt het; achteruitgespoeld is de tekst nog net zo’n verwarrend gebrabbel) zang over de doorratelende, opzwepende drums geven een soort verwrongen, beklemmend sfeertje. Later wordt het iets minder freaky met de niet meer achteruitgespoelde zang (ook al is het nog steeds onverstaanbaar gebrabbel), maar de geweldige, aparte drive die dit nummer uitstraalt blijft behouden. Sleutelwoorden: Psychedelisch, vooruitstrevend, spacy, beklemmend, maar vooral heel erg spannend, tot in het achtervolging-achtige.
Cijfer: 9

1497 ♫ [1275] Belle & Sebastian - The State I Am In (1996)

Ik begon ze al te missen. Deze beroeps-dag-opfleurders weten met ieder nummer dat ze maken (voor zover ik ze ken) me niet per sé in springstemming te maken, als wel gewoon mijn stemming echt met stukken te verhogen, steeds door middel van de ondertussen erg prettige lispel van Murdoch en een ander paar instrumenten dat in de schijnwerpers mag staan, hier de lekkere retro-orgel en het meer dan anders aanwezige akoestische gitaartje. Een klein optimisme-infuus is altijd prettig.
Cijfer: 8,3

1496 ♫ [-------] Curtis Mayfield - We Got To Have Peace (1971)

De tekst is ten eerste al een wel heel erg onsympthatieke meelift op de populaire oorlog-is-stom-stroming (ja, net zoals Joni Mitchell), met nogal cliché en nietszeggende zinnekes (Give us all an equal chance/It could be such a sweet romance/And the soldiers who are dead and gone/If only we could bring back one ). Daarnaast ook muzikaal gewoon erg oninteressante liftsoul waar echt erg weinig over te zeggen valt, behalve erg gezapig, erg zoet, maar wel lekker warm sfeertje. Bij deze.
Cijfer: 4

1495 ♫ [1379] The Charlatans - Then (1990)

Ook al grijpt het nog een beetje terug op het jaren-80-geluid met onder andere de typerende blikkerige drums, ook het dan weer wel erg genietbare, dromerige 90’s-sfeertje is erg duidelijk hoorbaar hier en dat is altijd prettig. Ook de repetitieve bas en het shoegaze-achtige sfeertje zijn factoren die het nummer nog wat lekkerder maken; niet extreem memorabel, maar wel gewoon leuk. Een typische, degelijke middenmotor.
Cijfer: 7

1494 ♫ [1511] Fuck Buttons - Surf Solar (2009)

Een overdonderende, spastische trip die je voor 10 minuten alles om je heen even doet vergeten. Verder weinig tot niks over te zeggen, luister het zelf maar. Geweldige ontdekking.
Cijfer: 10

1493 ♫ [1416] Explosions In The Sky - Yasmin The Light (2001)

Those Who Tell The Truth… blijft niet echt mijn favoriete album van ze; minder gevoel, minder sfeer en meer enigszins smakeloze bombast, zoals hier. Niet echt zo slecht als sommige vlakke postrock die we hier voorbij hebben zien komen, daarvoor zijn de rustige stukken en het gitaargeluid toch echt te mooi, maar ook echt niet zo overdonderend als ik ze vroeger vond of zoals ze nu nog steeds zijn op The Earth is Not a Cold Dead Place.
Cijfer: 6,3

1492 ♫ [1483] Levellers - Liberty Song (1991)

Violen plus harde, vrolijke stamprock is nog altijd één van de pijnlijkste combinaties bij mij; totaal onpassend en zonde van het prettige instrument, maar vooral echt te veel associaties met stampende powermetal-elfjes opwekkend. Het stampgedeelte met de gitaren is hoewel nogal puberaal best leuk, maar als dat vreselijk kitscherige vioolriffje voorbijkomt kan ik het nummer eigenlijk al niet helemaal serieus meer nemen.
Cijfer: 4,8

1491 ♫ [1898] The God Machine - The Hunter (1994)

Overtuigend, deprimerend nummer; volgens mij had de zanger ook niet echt zin in het leven (ja, ik weet dat hij geen zelfmoord heeft gepleegd), getuige zijn laag, langzaam gebrom in het couplet en de wanhopige uithalen naar het einde toe. Maar ook instrumentaal is dit nummer niet het opfleurendste met zijn mooie strijkers en snijdende gitaren. Moet toch eens iets van deze band gaan beluisteren, al is het maar om Don blij te maken.
Cijfer: 8

Ik ken ze van dat internetspel (als je dat kent). Ik ben het album wel eens tegengekomen op MuMe, maar de nummers zelf ben ik nog zelden tegengekomen. Omdat er bij de genres hip-hop/rock staat, had ik verwacht dat het dat ook zou zijn. Ik weet dat ze een cross-overband waren, maar als ik het zo moet begrijpen is de genreaanduiding bij Gorillaz volstrekt nutteloos. Ik had eerder iets verwacht net zoals de Beastie Boys.

Dat laatste is het absoluut niet. De genreaanduiding is erop gebasseerd dat het over de grote lijnen wel als 'rock' te bestempelen is (hoewel dat voor de meeste nummers dus eigenlijk niet volledig is, wat dat betreft heb je gelijk ) en er enkele hip-hop nummers opstaan. Weet je wat, ik zal je een aantal nummers toesturen die je een goed beeld kunnen geven van deze geniale band.

1410 ♫ [0747] Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer (1961)

Van alle artiesten die ik ken is Jacques Brel één van de weinigen die ik nog nooit op een slecht nummer heb kunnen betrappen. Hij weet telkens weer het meeste te halen uit enkel een stem, een piano en soms een willekeurig ander aanvullend instrument. Zo ook hier weer. Prachtig in al zijn eenvoud

8.5

1409 ♫ [0979] Bonnie 'Prince' Billy - I See A Darkness (1999)

Ik kwam voor het eerst in aanraking met dit nummer via de Johnny Cash cover. Nu ben ik een erg grote Cash-fan, maar toch moet ik bekennen dat het origineel net een tikkeltje beter is. Zeer mooi en gevoelig, met een sterke tekst.

8

1408 ♫ [-------] Yann Tiersen - Comptine D'un Autre Été: L'après-Midi (2001)

Nog nooit van gehoord, dacht ik aanvankelijk. Maar al bij de eerste noten herken ik het nummer van de genietbare film Amélie Poulin. Een verbluffend staaltje pianovirtuositeit. Erg knap.

7

1407 ♫ [-------] 65daysofstatic - Drove Through Ghosts To Get Here (2005)

Een nummer dat al vanaf de eerste seconde vol sfeer zit. Het blijft interessant door de steeds subtiel variërende begeleiding. Het is dan ook erg jammer dat zo’n mooi, sfeervol nummer op het einde helemaal verpest word door dat abrupte industrial-stukje. Desondanks een dikke voldoende

7

1406 ♫ [1744] Low - (That's How You Sing) Amazing Grace (2002)

Met een intro dat klinkt als een soort horrorversie van Shine On You Crazy Diamond trekt het nummer zo mijn aandacht. Toch een typisch geval van ‘hoe langer het duurt, hoe minder het word’. Het creepy sfeertje en mysterieuze zang redden dit nummer van de saaiheid

6.5

1405 ♫ [1278] Kyteman - Sorry (2009)

Aardig slaapliedje met vooral een mooi saxofoonstuk. Vooral in de laatste halve minuut, waarin de sax een geweldig jaren ’30-nachtclubsfeertje oproept.

7

1404 ♫ [1979] Sonic Youth - Shadow Of A Doubt (1986)
Het begin is een bijna perfecte voortzetting van het vorige nummer. Heerlijk relaxt met een mooie fluisterzang. Dan komt het drukkere middenstuk dat ik veel minder kan smaken, maar gelukkig eindigt het nummer weer zoals het begon: lekker rustgevend. Ik ben nooit een grote liefhebber geweest van Sonic Youth, en ook met dit nummer gaat dat niet veranderen. Maar het kan er wel uitstekend mee door

6.5

1403 ♫ [1890] Gavin Friday & The Man Seezer - You Take Away The Sun (1989)

Hierna volgt een nummer van Bono’s jeugdvriend Gavin Friday. Het eerste woord wat in me opkomt bij dit nummer is: aftitelingmuziek. Het liedje dat speelt als de mensen de zaal uitgaan, of van kanaal verwisselen. Gavin heeft een mooie stem, maar het geheel wil toch nooit echt boeiend worden

6

1402 ♫ [-------] Howlin' Wolf - Smoke Stack Lightning (1956)

Opnieuw een nummer in de categorie: ‘fijne fifties muziek’. Hier zit gewoon zo’n lekkere drive in, dat ik niet anders kan dan dit een leuk nummer vinden. Daarnaast is er nog die lekkere mondharmonica en het gehuil van deze wolf die dit nummer tot een klein feest maken. Geslaagd met verve

8.5

1401 ♫ [1148] Hooverphonic - Vinegar & Salt (2000)

Ik was nooit zo’n fan van Hooverphonic. Ook niet ten tijde van dit nummer. Het deed me gewoon niks. En nu nog steeds niet. Nergens echt slecht, maar ook nergens goed.

5

1330 ♫ [1355] My Bloody Valentine - Only Shallow (1991)

Waar ik de vorige nummers die van Loveless afkwamen eerder mooi vond, is deze een heerlijk opzwepend nummer. De rustige stukken met prachtige zang van de zangeres worden afgewisseld met een deuntje dat bij mij meteen de eerste luisterbeurt in het hoofd bleef zitten. Dat is echt een fantastisch stukje, die gierende gitaar die dat geluid produceert, echt geniaal gewoon. En zoals ik al zei zijn de stukjes daarna, met die fijne zangeres ook zeer goed. Naar mijn mening het beste van My Bloody Valentine dat ik tot nu toe ken.

Cijfer: 9,3

1329 ♫ [-------] Beach House - Zebra (2010)

Beach House is een van die bandjes die in 2008, 2009 en 2010 als paddenstoelen uit de grond schoten. Ik noem een the xx, Vampire Weekend, Black Keys, Midlake en Yeasayer. Echt grote vergelijkingen zijn er niet tussen deze bands, maar dat is juist wat deze jaren zo leuk maakt, er komt een ontzettend grote verscheidenheid aan muziek uit. Vampire Weekend en Beach House komen uit dezelfde golf, maar zijn zo'n beetje elkaars tegenpolen. Erg leuk. Beach House behaalde met Teen Dream de nummer 4 positie in de 2010 lijst van Musicmeter. Het album was dan ook een van de grootste successen dat jaar. Ik kende Beach House al van het vorige album, dat niet heel erg de moeite waard is, het gaat maar is veel te sloom. Er staan één fantastisch nummer op, dat behoort tot mijn top 20 beste liedjes ooit. Op het tweede album is het niveau veel constanter en hebben we te maken met meerdere toppers. Norway is voor mij het beste, maar Zebra is ook geweldig. Je kan dit nummer omschrijven als melancholieke droompop, waarmee je eigenlijk ook meteen Beach House omschrijft. Over een fijne melancholische rustige electrobeat worden mooie samenzangen en een fantastisch mannenstem gegoten. Zebra behoort tot het beste van Beach House en staat terecht in de ladder. Nu Norway en vooral Gila nog!

Cijfer: 9,3

1328 ♫ [1598] The Strokes - Last Nite (2001)

En daar hebben we een van mijn favorieten. The Strokes! Met Is This It maakten zij in 2001 een zeer vooruitstrevend album met een unieke sound. Ze zouden de inspiratie vormen voor de hele britse bandjes-golf. Last Nite is het beroemdste nummer waarschijnlijk van The Strokes. Het gaat weer volgens het vaste Strokes concept, maar dat concept is zo fantastisch goed en afwisselend dat dat enkel een groot pluspunt kan zijn. De muzikantensectie speelt zoals altijd op het debuutalbum, op het scherpt dat maar kan. Ik vraag me af of er strakkere platen zijn als deze. Julian Casablancas, naast de strakke speelstijl het tweede kenmerk van The Strokes. Als je die gast in het echt moet voorstellen zal het wel de meest nonchalante zoutzak zijn die je kent. Zo klinkt zijn zang althans. Zijn stem is rauw en hij zingt nonchalant over de fantastische riffjes in het nummer heen. Dat doet hij ook nog eens zo ontzettend catchy en zijn uithalen zijn daarnaast ook nog eens erg scherp. Last Nite is een van de 11 nummers op het debuutalbum die alleen maar een 10 kunnen verdienen. Vandaar dus, een 10. Een hele dikke.

Cijfer: 10

1327 ♫ [1157] Beirut - A Sunday Smile (2007)

Beirut is een bandje dat mij altijd weet te vermaken, het is het bandje met die natuurlijke sound. Een sound die de sound van Neutral Milk Hotel benadert, zij het op een volstrekt ander manier. Deze muziek is veel opgewekter en vrolijker. Neem het begindeuntje van dit nummer al. Daar wordt je spontaan vrolijk van. De zang weet het nummer iets om te gooien naar wat depressiever. Maar dat is juist een goede combinatie. De samenzang in het refrein is ook nog eens heel erg hemels. Beirut brengt met dit nummer een en al heerlijkheid. Die er trouwens al genoeg is in dit rijtje. Ik heb nog niet anders kunnen uitdelen dan 9's, ook bij dit nummer kan ik echt niet lager uitvallen.

Cijfer: 9

1326 ♫ [1494] Bruce Springsteen - The Promised Land (1978)

Daar hebben we Bruce weer. Ik hoorde daarnet in de Mumeladder voor het eerst The River, ik weet dat het om te schamen. Vrij mooi nummer vond ik dat. Aan The Promised Land om dat voort te zetten. Het is in ieder geval al niet zo'n flauwe ballad als zo'n ander nummer dat we van hem tegenkwamen. Hier zit lekker veel pit. Het is allemaal weer zeer aardig. Maar ik moet zeggen dat ook dit nummer weer een beetje aan me voorbij gaat. Leuk harmonicaatje, bij vlagen fijn pianospel, stem is ook in orde, maar dat is het wel. Het zal wel aan mij liggen.

Cijfer: 6,8

1325 ♫ [0934] Elbow - Powder Blue (2001)

Elbow! Alweer, dat vind ik dus totaal niet erg. En zeker niet als het gaat om Powder Blue. Ik ken het album nog niet, maar ik was al wel zo benieuwd geraakt dat ik Powder Blue ging opzoeken. Het is de kenmerkende en o zo grote kwaliteitsvolle poprock van Elbow. Het heeft een meeslepende melodie, prachtig pianospel. Af en toe een viooltje. Schitterend. Elbow wisselt zijn zuivere zware tonen af met hoge tonen die al even mooi zijn. Voor mij is Elbow zonder twijfel een van de bijzonderste bands die op aarde rond loopt. Die uithaal van Guy op het einde, geen woorden voor zo mooi is dat.

Cijfer: 9,8

1324 ♫ [1838] Tool - Schism (2001)

Tool is een band die ik toch eens goed moet gaan luisteren. Ik heb er nooit de moeite voor gedaan, en dat terwijl dit wel eens mijn straatje zou kunnen zijn. Ik hou wel van rock/hardrock met een vleugje metal, dat is me eerder al goed bevallen. Als ik het goed heb zijn er ook geen grunts te bekennen bij Tool. Daarbij is Sober een gigant van een nummer. En Stinkfist is ook moddervet. Maar de rest ken ik niet. Dit is dus nieuw, het bevalt meteen. Die riff is al fantastisch. Verder speelt deze band zeer strak en ik hou van het volle geluid dat ze produceren. De zang is ook zeer oké, zeer zuiver, maar dat is niet erg naar mijn mening. Schism van Tool is voor mij nu nog geen sfeerschepper of iets. Maar ik weet niet wie ervaring met dit album want volgens mij is dit een vrij donkere sound.

Cijfer: 8,5

1323 ♫ [1353] XTC - Easter Theatre (1999)

XTC heeft een vrij slecht ladderjaar achter de rug, het verslavende Grass moest inpakken en wegwezen en dat goldt ook voor twee andere nummers. Helaas pindakaas. Ik vind het wel jammer, want XTC is een band die ik door de ladder erg ben gaan waarderen. Skylarking is een groots album. Dit nummer laat zien dat XTC in 1999 ook nog bestaansrecht had. De hoogtijdagen lagen al weer een aantal jaren achter de rug. Met Easter Theatre bewijzen ze dat prachtige popliedjes schrijven zeker nog kon. Easter Theatre mag gerust tot een van de hoogtepunten worden gekroond van het toch al mooie oeuvre van deze band. Het meerstemmige refrein van deze band vind ik zeer interessant. Daarnaast klinkt de instrumentatie lekker zomers, vooral die violen zijn erg fijn, ze vormen mooie spanningsmomenten. En na zo'n spanningsmoment komt dat hemelse refreintje weer.

Cijfer: 9

1322 ♫ [0444] Curtis Mayfield - (Don't Worry) If There's A Hell Below, We're All Going To Go (1970)

Na een aantal jaren bij de Impressions gezongen te hebben, begon hij een solocarrière, dit openingsnummer van zijn solodebuut leidde een mooie solocarrière in die vooral tot 1975 zeer goed is. Daarna werd het allemaal minder.
Curtis Mayfield heeft natuurlijk een prachtige stem, het luistert fijn weg door zijn stem. De band ( volgens mij gewoon The Impressions) zorgen voor een zeer warm geluid, door gebruik te maken van haarfijne percussie, violen en blazers. Jammer dat zo'n prachtig vlot nummer zo vlot daalt in onze ladder, van het mooie getal 444 naar een ondankbaar plekje buiten de top 1000.

Cijfer: 8,5

1321 ♫ [-------] Gladys Knight & The Pips - Midnight Train To Georgia (1973)

Elke artiest uit dit rijtje kende ik, eigenlijk van elke artiest wel een paar goede nummers, de enige naam die ik niet ken is deze, het is me zelfs volstrekt onbekend. Het is veel oeeh's in dit nummer, maar in dit nummer mag het. Bij deze warme meezinger past dit erbij. Het maakt het allemaal meer dan genietbaar.

Cijfer: 7,8

1330 ♫ [1355] My Bloody Valentine - Only Shallow (1991)
Het is in wezen een mooie popsong maar te overgeproduceerd met teveel effecten die de dromerige sfeer - dat was toch de bedoeling van dit nummer - verbreken. Toch best de moeite waard.
Cijfer: 6

1329 ♫ [-------] Beach House - Zebra (2010)
Een band waarvan ik pas dit jaar iets van beluisterd heb. Dit klinkt ook dromerig maar met melancholieke ondertoon en soberder geproduceerd en dat heb ik liever. Heel mooie stem ook en dito achtergrondkoortjes.
Cijfer: 8,5

1328 ♫ [1598] The Strokes - Last Nite (2001)
Vooruitstrevend zou ik The Strokes zeker niet noemen, hun sound is veeleer retrogetint met een gruizige jaren '60-productie. Maar het klinkt erg fris en ze kunnen verdomd aanstekelijke rocknummers brengen zoals hier met geweldige baslijn en ritme.
Cijfer: 9

1327 ♫ [1157] Beirut - A Sunday Smile (2007)
Op een wals-ritme getoonzet, het lijkt een vrolijke meezinger maar met melancholieke ondertoon wat kenmerkend is bij Beirut. Die blazers hierbij vind ik prachtig.
Cijfer: 8,5

1326 ♫ [1494] Bruce Springsteen - The Promised Land (1978)
Deze man weet mij steeds blij te maken met zijn muziek. Passioneel en meeslepend en dan is er ook nog de fabuleuze begeleiding van E-Street Band die instrumentaal voor veel afwisseling zorgt.
Cijfer: 9,5

1325 ♫ [0934] Elbow - Powder Blue (2001)
Een band die ik definitief in de armen heb gesloten, dit komt uit de beginperiode. Schitterende pianoballad dat de allure heeft van A Whiter Shade of Pale, met veel gevoel en expressie gezongen.
Cijfer: 9

1324 ♫ [1838] Tool - Schism (2001)
Hoewel dit in mijn straatje zou moeten liggen heeft Tool mij nooit echt kunnen grijpen. Dit nummer is ongetwijfeld vakkundig gebracht maar ik vind het vrij eentonig met name de melodie en gitaarriffs.
Cijfer: 5

1323 ♫ [1353] XTC - Easter Theatre (1999)
XTC klinkt een stuk orkestraler dan in hun vroegere periode. Ondanks het catchy refrein weet dit nummer mij minder te raken dan die in hun vroegere periode - misschien moet ik dit nog vaker beluisteren - al blijf ik XTC een ondergewaardeerde band vinden.
Cijfer: 7

1322 ♫ [0444] Curtis Mayfield - (Don't Worry) If There's A Hell Below, We're All Going To Go (1970)
Die soepele stem is een streling voor het oor en het licht funky ritme en de blazers en violen doen mij een hoog cijfer geven.
Cijfer: 8

1321 ♫ [-------] Gladys Knight & The Pips - Midnight Train To Georgia (1973)
Buiten rock luister ik het vaakst naar soul, denk ik. Ook dit soulnummer mag er gerust zijn, prima zang, gospelkoren en blazers.
Cijfer: 8

1490 ♫ [-------] Sonic Youth - Star Power (1986)

Net zoals bij Chevy eigenlijk heeft Sonic Youth nog altijd iets ongrijpbaars bij me, iets dat ervoor zorgt dat ik ze niet echt “begrijp”, zelfs nadat ik één album en verschillende nummers van ze best goed ken. In ieder geval blijft het fijn hoe deze band maar ongemakkelijke melodielijnen kan produceren, hier vooral op de gitaar, en hoe de ietwat valse maar perfect bijpassende zang eigenlijk ook altijd wel geslaagd is. Ik zal misschien dus maar moeten berusten in het feit dat ze niet te begrijpen zijn en hopen dat ik dat ooit nog doe, maar in de tussentijd is een beetje genieten van de krakkemikkige maar sympathieke sound wel op zijn plaats.
Cijfer: 7,5

1489 ♫ [1978] Sugababes - Overload (2000)

Heb ‘m al wel eens eerder gehoord en dat is altijd leuk. Voor de rest vind ik dit net zo passend in de lijst als de (oudere, en blijkbaar dus betere) Bee Gees of een ABBA – die overigens nog zo’n 1000 plaatsen hoger staan – en ook nog stukken beter; mij hoort u niet klagen. Een erg prettig popnummertje zelfs, met eigenwijze melodielijnen en percussie en natuurlijk de prettige zangeressen. Mag dit wel.
Cijfer: 7,8

1488 ♫ [-------] Robert Wyatt - Maryan (1997)

Het experiment is hier zoveel minder aanwezig dat je je bijna zou gaan afvragen of het nog wel de zelfde artiest is; niks te bekennen van vervreemdende structuren, melodieën en instrumenten, maar daarvoor in de plaats wel een erg sympathiek folknummertje met het rustgevende, dromerige geneurie van Wyatt en erg mooie violen die het nummer ondersteunen. Ook niet heel veel mis mee.
Cijfer: 8

1487 ♫ [1728] Pavement - Shady Lane (1997)

Als u heel onaandachtig zou luisteren was dit een meezingbaar, ietwat onnozel, misschien wel wat doorsnee popnummertje, maar bij latere luisterbeurten zijn het de details die dit zo genietbaar maken; de nét niet “gewenste” gitaar die de zanglijnen zo’n spannende draai geven, de tempowisselingen, het speelse bass- en drumwerk, allemaal factoren die dit nummer een heel eigen gezicht geven en daardoor zo goed maken. En door die speelse, die zichzelf niet helemaal serieus nemende sfeer die uitgestraald wordt, is dit nummer juist zo verschrikkelijk charmant.
Cijfer: 8,5

1486 ♫ [1351] Thom Yorke - Harrowdown Hill (2006)

Dit nummer van het hobbyprojectje van Yorke (bij vlagen muzikaal en tekstueel ronduit een genie) is niet het enige solonummer van hem dat me niet helemaal weet te overtuigen; ondanks het feit dat het wél prima de door mij erg geliefde Radioheadsfeer kan neerzetten, is het iets te (ja, het is een vervelend woord en ja, ik ga hem toch gebruiken) kabbelend, ondanks het de sfeerschepping. Of beter nog: juist door de sfeer, namelijk het te veel gefocust zijn daarop, weet het nummer niet helemaal overtuigend over te komen; het is songtechnisch en tekstueel te weinig spannend, te onderdanig aan het zweverige gitaartje dat het nummer bepaalt. Niet echt slecht, maar echt onvergelijkbaar met het qua sfeer enigszins gelijke Kid A of iets in die richting. Beter kan ik het jammer genoeg niet uitleggen.
Cijfer: 6,3

1485 ♫ [-------] Jackson C. Frank - Here Come The Blues (1965)

Oké, qua structuur is dit misschien wel wat gelijk aan blues, een genre waar ik zoals u onderhand wel weet echt niet zoveel me heb. Maar qua akkoorden (klinken me toch echt niet heel bekend in de oren, als wel ongelooflijk bluesy) en vooral gevoel is dit toch echt hele andere koek. Het nummer straalt een enigszins verbeten droevenis uit die meneer Frank zaliger zo perfect kon uitstralen en die in dit genre echt niet vaak zó overtuigend is nagedaan (of wel, zoveel ken ik nou ook weer niet; tips zijn altijd welkom. ). Het prachtige gitaarwerk helpt daarbij en de geweldige stem van meneer Frank natuurlijk ook, maar het is de tekst die dit nummer zo speciaal maakt; het perfecte droevenisnummer van deze zwaar ondergewaardeerde folkgigant.
Cijfer: 9,8

1484 ♫ [1270] Marvin Gaye - Is That Enough (1978)

Dit is het eerste soulnummer dat een beetje geslaagd droevenis op me weet op te wekken (vooruit, op wat nummers van ene mevrouw Flack na) en dat is een hele prestatie; soul is (te) vaak veel te glad en misschien is dit nummer dat ook wel met zijn flauwe sax en ietwat gladde zang van meneer Gaye. Toch weet dit nummer, en ik weet niet eens hoe, zijn somberheid goed over te brengen, misschien door de ietwat stuntelige maar sympathieke tekst en misschien door het feit dat Gaye ondanks zijn nogmaals wat saaie stem toch wat geëmotioneerd klinkt. Zeldzaam en daarom dus ook erg knap, maar toch is het qua sfeer wel redelijk soul-standaard en weet het bij lange na niet zo veel bij me op te wekken als het vorige nummer. Maar vooruit.
Cijfer: 7,3

1483 ♫ [1776] Aphex Twin - Vordhosbn (2001)

Een intrigerend contrast; de rustige synthmelodielijntjes die gedurende het hele nummer nauwelijks een beetje venijnig worden in combinatie met de spastische elektrische percussie. Door deze twee uiteinden komt het nummer toch mooi in balans in de vorm van een duister, sfeervol nummer dat wanneer op het juiste moment beluisterd waarschijnlijk nogal overdonderend is. Ook al ben ik nu niet helemaal in de bui voor dit soort muziek, ik kan niet ontkennen dat dit enigszins beangstigend potentieel tripmateriaal compositorisch erg knap in elkaar zit.
Cijfer: 8

1482 ♫ [1230] Mercury Rev - Nite And Fog (2001)

Qua melodie doet dit nummer erg sympathiek aan, maar de zanglijnen zijn te repetitief en zoet en bovendien is de tekst nogal matig. Echt niet erg slecht, maar verder dan degelijk wegluistermateriaal wil dit niet gaan; te doorsnee-indie-achtig. Niet helemaal mijn smaak.
Cijfer: 4,8

1481 ♫ [1903] The Black Heart Procession - A Light So Dim (1999)

Ook al weten ze er ook wel eens wat slap en ietwat saai gezeur uit te brengen, bij vlagen weet deze band het effect van repetitie zeldzaam goed uit te buiten. Eigenlijk bestaat dit nummer uit 3 stukken; een dof, duister en gedempt stukje, gevolgd door een redelijk correct couplet-refrein-nummertje dat echter nog steeds de duistere sfeer weet te behouden en dan nog een net zo duister en verwrongen stuk waarin de laatste regel keer op keer herhaald wordt. En het effect dat het heeft. Tientallen sfeerbeelden, vaak en prima beschreven bij de plaat zelf, vechten erom om een plaatsje te krijgen, in de hand gehouden door de doffe drum en opvallend heldere piano. Verbeten, duister en zelfs wat verstikkend marcheernummer dat zeker in de ladder thuishoort.
Cijfer: 9

1320 ♫ [1837] The Chameleons - On The Beach (1985)

Ik dacht dat The Chameleons wat rauwer was? Dit is namelijk vrij glad geproduceerd. Het is best wel een mooi nummer, vooral de zang is goed. Maar juist dat rauwere van bijvoorbeeld Don't Fall vind ik toch wat beter. Dit is me iets te vlekkeloos geproduceerd. Desalniettemin is dit een geslaagd nummer.

Cijfer: 7,5
1319 ♫ [-------] Tears For Fears - Shout (1984)

Ik wist niet dat dit nummer van Tears for Fears was. Dat het Shout heette dat kan je wel raden. Dit is erg bekend. Het refrein kan iedereen luidkeels meezingen, ik vind dat refrein ontzettend vet klinken. Diepe stem, en dan uit volle borst zingen. Ja, dit is een heel lekker nummer. Gewoon verstand op nu, en lekker meezingen op dit nummer.

Cijfer: 9

1318 ♫ [0726] Crowded House - Into Temptation (1989)

Hoor ik hier nu The Beatles?? De zang heeft daar veel van weg. Dat beatlesque aan dit nummer bevalt mij goed. Het rustige stuk gaat over in een fijn refreintje, dat daarna weer prima overgaat in het dromerige beatlesque ruststukje. Naar mijn mening is dit een vrij briljant popnummer. Zo goed heb ik ze in de ladder van Crowded House nog niet gehoord.

Cijfer: 8,8

1317 ♫ [1627] Bill Withers - Lean On Me (1968)

Harlem vond ik ook al een bijzonder lekker nummer, dit is rustiger, en eigenlijk ook beter. Ik vind dit nummer bijzonder sfeervol. Het refrein, waar het nummer grotendeels op leunt, vind ik erg sterk. Dat album, met Ain't No Sunshine en deze erop moet ik nodig gaan checken. Want dit zijn stuk voor stuk zeer sterke nummers.

Cijfer: 9

Lean on me Deze link linkt naar het verkeerde nummer. Het moet naar deze link zijn.

1316 ♫ [1371] Björk - Isobel (1995)

Björk is een hele bijzondere zangeres. Haar muziek, haar looks en albumcovers, het heeft allemaal wat weg van een ijsprinses. Kate Bush is ook zo'n sprookjesfiguur. Björk krijgt die bestempeling ook wel eens, en terecht. Dit is een vrij opgewekt nummer dat volgens mij best in het rijtje van Kate Bush zou passen, een van de weinige nummers, want Björk is toch behoorlijk anders. Het nummer hier concentreert zich namelijk vooral op de fantastische zang van Björk, electronics spelen een bijrolletje. Af en toe komt er een goed ingevoegd viooltje om de hoek kijken. Het werkt allemaal bij aan het mooie van dit popnummer. Björk is qua discografieën en haar sound een van de beste zangeressen ooit, ook hierin staat ze naast Kate Bush.

Cijfer: 8,8

Isobel

1315 ♫ [0702] ABBA - Eagle (1977)

Daar hebben we werelds grootste popgroep ooit. Het is ABBA, beroemd geworden met Waterloo, die jarenlang de hitlijsten domineerden. Eagle is een van die vele hoogtepunten. Er is weinig kitsch aan dit nummer, waar sommige nummers van ABBA daar soms in verzuipen. Hier vind ik dat niet van toepassing. Wat blijft er dan over? Een zeer afwisselend popnummer, met scherpe zang van de zangeresjes, en een 24 karaats goed refrein.

Cijfer: 9

1314 ♫ [-------] The National - Slow Show (2007)

Dat dit een sterk rijtje is wel duidelijk, op voorhand was dit nummer voor mij het prijsnummer van dit rijtje. Ik kan er niet heel goed bij waarom Fake Empire niet hoger staat dan deze, toch een stuk bekender. Qua kwaliteit ontloopt het elkaar niet veel. The National is een band die hiervoor 3 albums lang aan de weg getimmerd, maar er kwam resultaat met hun vierde album dat geldt als een moderne klassieker. Boxer staat vol met ingenieuze sfeervolle popliedjes die het eigenlijk ongeveer allemaal verdienen om in deze ladder te staan. Dat gaat echter niet, want dan zou The National 12 noteringen van dit album moeten krijgen en eigenlijk ook gewoon 11 van High Violet. Dat gaat nou eenmaal niet. Dus we moeten het doen met wat in de ladder staat. En daar is genoeg aan te beleven. Slow Show is een mooi akoestisch nummer, aan het begin dan vooral, waar de gitaar de hoofdrol speelt. Elke zin is treffend, elke zin dringt je ziel binnen. Ook de hemelse piano aan het einde is de moeite waard. Prachtige tonen eindigen dit prachtige nummer.

Cijfer: 9,8


1313 ♫ [1135] Placebo - The Bitter End (2003)

Placebo is ook een van de grotere bands van de '00. Placebo is een hele constante factor, 6 albums van zeer constant niveau maar zonder echte klassieker, ok, het tweede album steekt wel iets boven de andere albums uit. The Bitter End verbaast mij, hoe goed is dit? Ik wist dat ik een album van ze moest gaan checken. Maar dit nummer maakt meteen diepe indruk. Het heeft een vrij zware rocksound, maar daaronder gaat een prachtig lichtvoetig riffje onder schuil, tel daar bij een fijn refrein op en je hebt een topnummer.

Cijfer: 9

The Bitter End

1312 ♫ [-------] Bill Withers - Harlem (1971)

Aha, hier is Harlem dus. Ik had het niet eens opgemerkt. Dat dit nummer boven de andere staat vind ik iets te veel eer. Die andere vind ik toch beter. Echter, dit nummer doet barweinig onder voor het andere nummer. Waar de ander vooral mooi is, is dit vooral erg lekker. Een perfecte albumopener ( het album heb ik gister meteen opgezocht en dat is echt een pareltje), een betere albumopener kan je je niet wensen. Een swingend feel-good nummer, om daarna op het album over te gaan in Ain't No Sunshine, ook geen straf.

Cijfer: 8,8

1311 ♫ [1414] Bauhaus - Bela Lugosi's Dead (1979)

Ik dacht zonder naar de titel te kijken even naar een nummer van Seventeen Seconds van The Cure te luisteren. Een geweldig relaxed nummer, met af en toe die gitaar erdoor, zou zomaar kunnen toch? Wat zich daarna openbaart is een nummer van grote klasse. Indringende zang op Joy Division achtige manier. Maar die relaxedheid van The Cure blijft. Ook al die achtergrondgeluiden die er soms doorheen komen zijn erg fijn. Het zorgt voor een prachtige ervaring van 9 minuten lang.

Cijfer: 9,3

Lean on Me en Ain't No Sunshine staan niet op hetzelfde reguliere album (alleen op de Greatest Hits) De eerste staat op Still Bill uit '72, de tweede op Just As I Am uit '71. Het jaartal bij Lean on Me klopt dus ook niet, dat moet 1972 zijn...

Aangepast.

Geen idee waar het onjuiste jaartal vandaan kwam.

1320 ♫ [1837] The Chameleons - On The Beach (1985)
Inderdaad vrij glad gestreken new wave met veel echo, het mocht van mij iets rauwer. Daarnaast vind ik het voor dit genre wat te standaard waarbij het gitaargeluid mij sterk aan The Cure doet denken.
Cijfer: 6

1319 ♫ [-------] Tears For Fears - Shout (1984)
Dit duo kan even aanstekelijke als inventieve popsongs brengen in de tijdgeest zonder dat het gedateerd klinkt. Dit was een nr.1-hit en wat mij betreft volkomen terecht.
Cijfer: 8,5

1318 ♫ [0726] Crowded House - Into Temptation (1989)
Inderdaad erg Beatlesesque maar daarnaast kunnen ze net als hun legendarische inspiratoren erg pakkende popsongs brengen. Geweldige vocalen en arrangementen bovendien.
Cijfer: 9,5

1317 ♫ [1627] Bill Withers - Lean On Me (1968)
Eén van zijn bekendste nummers - het werd ook vaak gecoverd - maar het blijft een lekkere, relaxte zij het vrij eenvoudige softsoulsong.
Cijfer: 8

1316 ♫ [1371] Björk - Isobel (1995)
Wat symfonisch getint, apart ritme en erg sfeervol en dan is er natuurlijk de unieke onderkoelde zang van Björk. Wat mij betreft één van haar beste songs.
Cijfer: 9

1315 ♫ [0702] ABBA - Eagle (1977)
De grootste popgroep ooit zou ik niet zeggen, wel de grootste popgroep ooit buiten de Angelsaksische landen. Eén van hun vele uitstekende songs en beslist ook één van hun beste, sfeervolle en inventieve door synthesizers gedragen popsong die blijft staan als een huis.
Cijfer: 9,5

1314 ♫ [-------] The National - Slow Show (2007)
The National weet ik hoe langer hoe meer te waarderen. Dit behoorlijk afwisselende nummer begint met akoestische gitaar waarna de piano een hoofdrol speelt. De zang is wat monotoon maar zeker niet emotieloos.
Cijfer: 8

1313 ♫ [1135] Placebo - The Bitter End (2003)
Eén van de grootste Britse bands de laatste 15 jaar. Natuurlijk draagt de aparte, indringende zang van Brian Molko daar bij maar ook melodisch als tekstueel is dit een topsong.
Cijfer: 9

1312 ♫ [-------] Bill Withers - Harlem (1971)
Nog eens Bill Whiters met een wat minder bekend maar daarom niet minder goed nummer. Dit is iets swingender en groeit langzaam naar een climax toe.
Cijfer: 8

1311 ♫ [1414] Bauhaus - Bela Lugosi's Dead (1979)
Ik hoor daar zowel iets in van Joy Division als the Cure, twee legendarische new wave-bands waar dat Bauhause wat in de vergetelheid is geraakt. De lengte is hoogst ongebruikelijk in deze stroming maar de (duistere) sfeer zit er wel in, al weet het mij niet over de ganse lengte te boeien.
Cijfer: 6,5

Bill Withers - Harlem

Waren hun tijd ver vooruit, of zou Robert Smith hier stiekum naar geluisterd hebben in 1980?

Eindelijk een verstandige youtube comment onder dat nummer:

All you "Music today is bad, I was born too late" kids are full of shit. You can't judge music by what you hear on the radio and TV. You think they were playing this on the radio in the early 80s? Balls. They were playing Kajagoogoo, Sinitta and Wham. We had to go LOOK for Bauhaus and Spear of Destiny and New Model Army and The Cramps and all the rest. NOTHING HAS CHANGED! There are tons of people producing fucking fantastic music these days. Get off your whiny, lazy arses and go look for it.

Kan me inderdaad dood irriteren aan dat soort mensen...

Ben het nummer ook maar gaan luisteren, was nu toch wel benieuwd, klinkt inderdaad goed, maar komt wat mij betreft zowel qua instrumentatie als qua zang lang niet in de buurt van The Cure en Joy Division.

Ik was nog een tijdje van plan om ieder zeikerige Youtube-reactie in de trant van 'alle muziek na 1995 is slecht' te noteren, maar op een gegeven moment werden het er gewoon te veel.

Sinitta was wel een Stock, Aiken & Waterman-bedenksel en dus enkel actief eind jaren '80. Overigens vind ik Wham wel goed.

En ja, als je de huidige muziek associeert met Pitbull, Alexis Jordan, David Guetta enz. dan heb je inderdaad een heel bekrompen kijk op de huidige muziek. Er wordt heden ten dage genoeg goede muziek geproduceerd al moet je er iets meer naar zoeken dan vroeger.

Volgens mij maakt het internet zoeken juist makkelijker.

Dat is inderdaad zo, maar ik bedoel meer buiten de traditionele kanalen (radio, platenwinkels), ik had mij verkeerd uitgedrukt.

En daarnaast: ik moet heel eerlijk bekennen dat ik eigenlijk meer heb met de hitparade van de afgelopen 5 jaar (het platste van het platste uiteraard niet meegerekend) dan die van pak 'm beet 1985, al ligt dat natuurlijk ook gewoon aan wanneer je jong was; naar verschillende nummers van Guetta kan ik, mede door de herinneringen die ik eraan heb, gewoon prima luisteren.

David Guetta is voor mij juist het platste van het platste, zowat de Stock, Aitken & Waterman van nu maar dan nog erger. Als je één nummer van David Guetta hebt gehoord heb je ze allemaal gehoord.

Mwoah, zijn nummers weten wel redelijk, natuurlijk bij lange na niet zo goed als mijn favorieten, overtuigend de vrolijkheid over te brengen. Dan kan ik me toch echt meer aan een nummer als Swagger Jagger (hoe vaak is die combinatie überhaupt al gebruikt.. ) of iets van die walgelijke Pitbull ergeren.

Wat overigens niet betekent dat ik het echt goede muziek vind hoor.. Alleen dat oprecht heerlijke, vrolijke Hello van Martin Solveig krijgt die eer. Hopen dat ik me hier nog kan vertonen

edit: En nogmaals, het hangt dus allemaal af van wanneer je opgroeide; ik hoor ook wel dat deze nummers compositorisch echt niet geweldig in elkaar zitten, maar door verschillende redenen die jullie vast ook wel begrijpen, kan ik het wel uitstaan.

Je hoeft niet in elk topic je afkeur van de man te noemen. Evenals je afkeur van de huidige top 40. Het was vroeger niet beter. Het was (totaal?) andere muziek. De jeugd geniet nu evenveel van de huidige top 40 als ze vroeger deden. Als je dat anders ziet, heb je wat mij betreft net zo goed een bekrompen kijk. Want de artiesten die jij noemt, zijn wel degelijk DE artiesten van dit moment. Dat een paar die-hard muziekliefhebbers (of de wat grotere "iets breder georiënteerde muziekliefhebber"-groep) daar anders over denken, doet daar geen afbreuk aan.

Ik ben een breed georiënteerde muziekliefhebber (hou van klassiek via pop, rock en soul tot metal) en hou enkel niet van wat ik plat vind (zoals eerder vernoemde artiesten en ook Sinitta).