Die is inderdaad heel leuk Maar hij gaat wel snel vervelen. Maarja, dat is ook wel te verwachten met deze soort muziek.

Hello van Martin Solveig is een guilty pleasure, dat moet ik toegeven.

Ik twijfel daar zeer sterk aan. Mijns inziens is de Top 40 bij lange na niet meer zo toonaangevend als in de jaren 65-99.

Dat denk ik persoonlijk eerlijk gezegd ook. Wat betreft de huidige top 40 muziek, ik ben toch ook duidelijk van 'deze tijd' maar ik kan het maar zelden uitstaan. Neem die David Guetta... O, hij heeft één aardig nummer: Memories, met Kid Cudi. Maar dat komt puur en alleen door die laatste. Sowieso ben ik heus eerlijk als ik een nummer wel aardig vind, zo vind ik sommige hits van Lady Gaga best goed (met name Paparazzi), maar het overgrote deel van wat in de top 40 staat of zelfs op de radio komt kan ik nauwelijks uitstaan. Uitzonderingen zijn dan dingen als Adele of die enkele hitjes als Lippy Kids van Elbow of Limit to Your Love van James Blake die er twee weken instaan.

Gelukkig is dit echter niet het top 40 topic maar de MuMe top 2000, en die is, ook al ken ik lang niet alles, volgens mij een stuk beter

Als jij de top 40 niet waardeert, ben je qua muziekkeuze niet echt "van deze tijd". De top 40 geeft gewoon aan wat op dat moment het populairst is. Hoe kun je daaraan twijfelen? Het is de definitie van de top 40.

Want nummers moeten toonaangevend zijn om van te genieten? De cultuur is tegenwoordig ook zo dat nummers even heel populair zijn en daarna vrij snel vergeten worden. Uitzonderingen daargelaten. Moeilijk om dan ook nog toonaangevend te zijn.

Om even vrij te quoten uit de "zinnige comment":
NOTHING HAS CHANGED!

Daar heb je een punt! Waarschijnlijk met dat punt ook de reden dat de top 40 tegenwoordig minder "serieus" wordt genomen door de "serieuze" muziekliefhebber. Overigens is dit zeker niet nieuw want dit is een herhaling van zetten en komt elk decennia weer voorbij.

Het is wel zo dat de top 40 minder toonaangevend is. Lijkt me ook logisch gezien de enorme output en input van de diverse manieren om muziek te leren kennen en vroeger was je als tiener toch vooral op de radio aangewezen en dan was de top 40 een graadmeter.

Dat lijkt me ook wat kort door de bocht, bovendien moet je dan eerst 'populairst' definiëren, maar dat is een ander verhaal.
Bij mijn weten kijkt de Top 40 niet naar draaibeurten op spotify, Youtube, Last.fm, illegale downloads en weet ik wat mensen 'van deze tijd' nog meer bedenken.
De Top 40 kijkt naar een beperkt stukje van het totaal. En dat is er dus wel degelijk veranderd. Dat beperkte stukje was eerder 95% van het totale aanbod, en nu ligt dat een stuk lager.
Daarom lijkt het me logisch dat de Top 40 minder representatief is voor wat er populair is dan eerder het geval was.

Klopt, het is de muziek die het populairst is. Als je die niet waardeert ben je niet van deze tijd? Wat een onzin. De jaren '00 is zo'n beetje mijn favoriete decennium, ik luister heel wat van 2011 (soms een beetje te veel vind ik zelf, volgens mij ken ik zowat meer platen uit 2011 dan uit heel de jaren '60, dat vind ik zelf eigenlijk een beetje scheef ). Ofterwijl: en of mijn muziekkeuze van deze tijd is. Meer van deze tijd dan enige andere tijd. Maar de top 40 vind ik doorgaans niks. Ben het dus totaal niet met je eens.

1310 ♫ [0720] Grace Jones - La Vie En Rose (1977)

Klassieker van de bovenste plank dit natuurlijk. Ik kan hier niet al te veel nieuws over vertellen. Een zeer fijn vlot franstalig popliedje, het is niet de originele versie, die komt natuurlijk van Edith Piaf. Maar deze eigen versie die volgens mij ook wel een beetje paste in de jaren '70 is zeer goed uitgevoerd, luistert erg lekker weg.

Cijfer: 8

1309 ♫ [0675] New Order - Temptation (1982)

Er staat toch erg veel van New Order in, de ladder leidt me daarmee tot een mooie ontdekkingstocht. Ik kende voorheen alleen Blue Monday. Nu komen daar veel nummers bij. Wat me opvalt is dat New Order behoorlijk afwisselend is. Veel verschillende nummers hebben de revue gepasseerd. Dit is een alleraardigst nummer met een verfrissende beat. Zeer fijne achtergrondgeluidjes allemaal en ook weer afwisselend.

Cijfer: 8

1308 ♫ [0657] Radiohead - There There (2003)

Mijn ontdekkingstocht door het Radiohead-oeuvre heb ik bijna doorlopen. Amnesiac heb ik laatst ontdekt en dat is voor mij een pareltje van een album die voor mij prima in het rijtje grote platen past. Mij rest enkel het debuutalbum nog, betere beluisteringen voor The King of Limbs en Hail to the Thief. Dit nummer is mij dus nog onbekend. Wat meteen opvalt is dat de elektronische sound hier is weggelaten en meer gekozen is voor een gitaarsound. Echt goed oordelen na één luisterbeurt is bij Radiohead voor mij onmogelijk. Maar het klinkt erg goed. There There is een fijn nummer, met Thom Yorke die mij opvalt, met een paar erg mooie zangpassages.

Cijfer: 7,5

1307 ♫ [1406] Nine Inch Nails - Hurt (1994)

Nine Inch Nails is ook nog een van die vele bands die ik graag nog wil ontdekken. De nummers in deze ladder kunnen mij ook enkel bekoren. Dit nummer sleept je mee, zonder de mooie songtekst kun je ook al wel weten dat het hier om een droevig nummer gaat, door zijn stem weet je al genoeg, in die stem zit erg veel emotie. Technisch is dit nummer zeer goed, er zitten vele wendingen in, vandaar ook dat meeslepende. Fantastisch nummer.

Cijfer: 8,5

1306 ♫ [-------] Nick Drake - Fruit Tree (1970)

Hemelse nummers heeft deze Nick Drake, op Pink Moon staan een aantal nummers die bij mij heel hoog staan. Aan Pink Moon had ik tot nu toe genoeg. Maar zijn andere 2 albums moet ik eigenlijk ook maar eens gaan checken. Te beginnen met Five Leaves Left. Dit nummer is weer het kenmerkende van Pink Moon, mooie akoestische muziek, zij het hier met iets meer poespas, maar juist die violen zijn een erg geslaagde toevoeging. Mij is het vooral te doen om de stem, die op eerste gezicht misschien niet zo bijzonder lijkt. Des te mooier wordt hij als je zijn platen vaker oplegt, op gegeven moment worden zijn nummers dan zó intens, dat heb ik op Pink Moon wel gemerkt. Enkel hulde aan deze zeer getalenteerde man die helaas al jaren niet meer bij ons is.

Cijfer: 8,5

1305 ♫ [1126] Ride - Chrome Waves (1992)

Zo goed als deze heb ik ze nog niet gehoord van Ride, dit nummer bevalt me tot nu toe het beste, misschien is het omdat dit nummer een nogal heldere producite heeft, de vorige nummers waren een beetje noisy, dat vergt meestal wat meer luisterbeurten, deze boeit al meteen vanaf de eerste seconde, met vooral fijn gitaarspel. Kort maar krachtig. Zo is mijn tekst, zo is het nummer.

Cijfer: 8

1304 ♫ [1624] The Jesus And Mary Chain - Head On (1989)

The Jesus and Mary Chain kwam al eens langs, het is fijne muziek. Dit nummer is een vrij goed in het gehoor liggend rocknummer, het is allemaal zeer vermakelijk. Met de zang is niks mis en vooral in het refrein is de zanger goed op dreef, voor de rest is het nummer goed geproduceerd, al had het nog ietsje rauwer gemogen.

Cijfer: 7,5

1303 ♫ [-------] The Smiths - Asleep (1985)

Asleep van The Smiths staat enkel op de verzamelalbums , op de reguliere albums staat het niet. Het nummer doet zijn titel eer aan. Het is echt zo'n slaapliedje om bij weg te dromen. Een mooie repetitief pianodeuntje, en dan de intrigerende stem van Morrissey die daar dromerig over heen zingt. Het zal nooit een favoriet worden van mijn geliefde Smiths, maar een mooi nummer, dat is en blijft het.

Cijfer: 8,3

1302 ♫ [1133] Morrissey - Now My Heart Is Full (1994)

Morrissey was het lid van The Smiths met de succesvolste vervolgcarriëre. Hij bracht ook nog wel eens prutalbums uit, maar fijne albums en songs heeft hij gemaakt hoor. Hij kwam al langs met een steengoed nummer, en dit nummer is ook weer heel mooi. Now My Heart Is Full is een mooie gejaagde popsong dat een erg lekkere gitaarsound heeft. Morrissey laat zien dat ook hij in vorm is door vooral een fantastisch refrein te zingen, wat toch de hoofdreden is dat dit een geweldig nummer is.

Cijfer: 8,3

1301 ♫ [1130] The Gathering - Strange Machines (1995)

Moddervette riffs openenen dit nummer. Dat klinkt zeker goed. De zang vind ik er echter niet zo bij passen, deze zangeres kan echt wel goed zingen, dat vind ik zeker. Maar echt passen vind ik het niet. Het is trouwens zeker niet slecht. En misschien gaat dit nummer nog groeien. Enkel op het eerste gehoor klinkt de zang er niet goed bij. Desondanks lijkt me dit een sympathiek Nederlands bandje, want het luistert gewoon lekker weg.

Cijfer: 7,3

1310 ♫ [0720] Grace Jones - La Vie En Rose (1977)
Natuurlijk is La Vie En Rose bekend van Edith Piaf maar Grace Jones heeft daar een zwoele en eigentijdse versie van gemaakt die ik eveneens kan smaken.
Cijfer: 7,5

1309 ♫ [0675] New Order - Temptation (1982)
Een vrolijk nummer van New Order dat ligt tussen gitaarrock en elektronische dance. Productioneel had het beter gekund maar ik vind het wel een behoorlijk zij het minder memorabel nummer.
Cijfer: 6,5

1308 ♫ [0657] Radiohead - There There (2003)
Een geweldige gitaarsong van Radiohead dat langzaam naar een climax groeit. Opmerkelijk is de rust uitstralende maar tegelijk emotionele zang van Tom Yorke.
Cijfer: 9

1307 ♫ [1406] Nine Inch Nails - Hurt (1994)
Technisch en tekstueel is het meer dan behoorlijk maar het nummer zelf weet mij niet te raken, met name melodisch vind ik het eentonig.
Cijfer: 5

1306 ♫ [-------] Nick Drake - Fruit Tree (1970)
Prachtig melancholiek akoestisch nummer met de rustige maar indringende en emotionele zang en die violen zijn een fijne toevoeging.
Cijfer: 9

1305 ♫ [1126] Ride - Chrome Waves (1992)
Inderdaad helder geproduceerd en ook iets meer poppy dan de nummers op hun debuut. Maar ook hier weet Ride wederom sterk te overtuigen.
Cijfer: 8

1304 ♫ [1624] The Jesus And Mary Chain - Head On (1989)
Weliswaar iets minder rauw en iets meer poppy dan de nummers op het bejubelde debuut maar een vrolijk een aanstekelijk rocknummer is het wel met toch een gruizig randje.
Cijfer: 7,5

1303 ♫ [-------] The Smiths - Asleep (1985)
Mijn favoriete Smiths-nummer is het niet bepaald, ik vind het wat te monotoon voortkabbelen maar de prachtige piano weet het nummer nog te redden. Lijkt mij wel goed geschikt als albumafsluiter.
Cijfer: 6

1302 ♫ [1133] Morrissey - Now My Heart Is Full (1994)
Natuurlijk bracht Morrissey solo ook prachtige dingen uit en dit vind ik een stuk beter dan Asleep, pakkender en emotioneler. Die gitaarsound zorgt bovendien voor meer sfeer.
Cijfer: 8,5

1301 ♫ [1130] The Gathering - Strange Machines (1995)
Zware gitaarriffs gekoppeld een een gloedvolle vrouwenstem, zowat de voorloper van Within Temptation. Ik vind het wel goed bij elkaar passen, een vrouwenstem geeft zelfs een metalsong een poppy randje en bovendien vind ik het ook nog een knappe compositie.
Cijfer: 8

Top-10 nummers 1301-1400:

1. Elbow & The BBC Concert Orchestra - The Fix (Live @ Abbey Road '09) (2009)
2. Bruce Springsteen - The Promised Land (1978)
3. Crowded House - Into Temptation (1989)
4. ABBA - Eagle (1977)
5. Radiohead - Reckoner (2007)
6. Townes Van Zandt - Our Mother The Mountain (1969)
7. Miles Davis - All Blues (1959)
8. Placebo - The Bitter End (2003)
9. Pulp - Something Changed (1995)
10. The Impressions - People Get Ready (1965)

Bottom-5:

1. The Church - Night Sequence (2005)
2. Captain Beefheart And His Magic Band - Big Eyed Beans From Venus (1972)
3. Tool - Schism (2001)
4. Nine Inch Nails - Hurt (1994)
5. Kraftwerk - Tour De France Étape 2 (2003)

Gemiddelde tot nu toe: 7,75

Hurt bij de bottom 5.

Ik ga er maar werk van maken jouw bottom 5's te bespreken, is niet de eerste keer dat ik daar de meest mooie dingen voorbij zie komen. Wie weet wat ik allemaal nog ontdek.

Daar gaan we dan. Overigens bedoel ik dit niet verkeerd ten opzichte van Luc, maar ik merk dat onze smaak op sommige punten loodrecht tegenover elkaar staat, dus ik ben oprecht benieuwd naar de nummers die hij erg laag waardeert en ik nog niet ken. Heb verder alle respect voor zijn mening.

Van de nummers 1701-1800:



1. Als ik me niet vergis is dit een van de twee van Soft Cell. Ik kan me wel voorstellen dat dit niet iedereen bevalt, maar ik vind het wel wat hebben. Het nummer voelt wat te traag aan, maar dat geeft het juist een wat spooky sfeer. Ik heb hem voorlopig tussen mijn favorieten gezet bij Spotify, eens zien hoe lang hij het daar uithoudt.
Cijfer: 8,3

2. De tweede keer dat ik dit nummer tegenkom in een topic deze week. Orbit had het ook al in zijn New Wave Mixtape staan. Voor mij is dit een nummer dat 'in de groei' zit. Het eerste album van Associates sloeg hier in als een bom, maar met het tweede, waar dit vanaf komt, heb ik meer moeite. Maar beetje bij beetje begin ik de klassiekerwaarde die dit nummer in wave-kringen heeft wel te snappen. Het theatrale en bijna extatische in de zang van Billy MacKenzie moet je liggen, maar mij doet dat het wel. Fijne wave met een vleugje Brecht. Opvallend dat Luc een ander nummer van Associates veel hoger waardeert, maar ik kan me daar ook wel iets bij voorstellen.
Cijfer: 7,5

3. Volgens mij heb ik deze ook al eens eerder besproken. Tuxedomoon is een band waar ik dit jaar aan 'begonnen' ben en dit nummer bevalt me uitstekend. Lekkere riff, goed orgeltje, maffe zang. Van dit soort rammelwave ben ik absoluut te porren. Tuxedomoon is een band waar ik voorlopig nog niet klaar mee ben. Ik merk trouwens wel op dat Luc blijkbaar niet zo'n grote fan is van new wave en aanverwanten. Enige nadeel is misschien de lengte: zo halverwege het nummer is eigenlijk het punt wel gemaakt. Wat dat betreft hadden ze een voorbeeld kunnen nemen aan de volgende band.
Cijfer: 8,2

4. Van Wire ken ik de eerste drie albums en die vind ik stuk voor stuk steengoed. Had er wel even voor nodig, maar toen de kwartjes vielen was ik redelijk verslaafd. Uiteindelijk is Wire een van mijn meest gedraaide artiesten van het laatste anderhalf jaar. Dit nummer komt van een later album en ken ik nog niet, maar ik moet zeggen dat het me meteen heel goed in de oren klinkt. Het is wat meer uitgesmeerd en synths-gericht dan het oude werk, maar ik mag dat wel.
Cijfer: 7,4

5. En dan het enige niet wave-nummer uit de lijst, al heeft A Place To Bury Strangers er wel invloeden van in hun muziek. Het album waar dit vanaf komt heb ik in 2009 vaak gedraaid op de fiets, meestal loeihard. Heb hier dus wel iets mee. Dit nummer heeft ook weer die heerlijke zang, die precies goed op het randje tussen cool en verveeld balanceert. Tel daarbij op de heerlijke geluidsmuur die in de laatste minuten wordt neergezet en het feit dat ik mijn volumeknop zover mogelijk open heb staan en we hebben het beste nummer van dit vijftal.
Cijfer: 8,7

Ik hou zeker wel van new wave (Joy Division, the Cure, Echo & Bunnymen, the Clash ...) maar natuurlijk niet van alle new wave-nummers (van Tuxedomoon en Associates vind ik het andere nummer in de lijst wel goed). Er is gewoon geen enkele stroming of zelfs artiest waarvan ik alles goed vind.
Van Queen bv. ben ik ook fan en Bohemian Rhapsody vind ik geweldig maar nummers als Flash en Body Language trek ik niet.

En alweer een rijtje met bijna geen slechte nummers.

1480 ♫ [1263] Belle & Sebastian - Legal Man (2000)

Stukken vrolijker dan hun vorige werk – al raakte ik daar al in knuffelsteming van – met zijn ongelooflijk opfleurende, repetitieve zanglijnen van de geweldige zangeressen en opzwepend drumwerk. Doet inderdaad erg aan de jaren ’60 denken, al is het maar door het heerlijk krakkemikkige orgeltje. Niet de eerste erg fijne ladderontdekking, deze kleurrijke en verschrikkelijk vrolijke band.
Cijfer: 8,5

1479 ♫ [0757] Songs: Ohia - Didn't It Rain (2002)

Net als Chevy kan ik eigenlijk niet ontkennen dat ik hier heel erg stil van word. De somberheid, de grauwe depressie die in Molina’s hoofd speelt (of tenminste, zo lijkt het) is zo duidelijk hoorbaar en zo snijdend dat ik me slecht kan voorstellen hoe een mens hier niet door geraakt kan worden. Met bijna alleen maar zijn akoestische gitaar, zijn indrukwekkende eigen- en een onvoorstelbaar mooie vrouwenstem weet hij het nummer toch zo krachtig op te bouwen, dat riillingen wederom inbegrepen zijn.
Cijfer: 9,8

1478 ♫ [1093] Stone Temple Pilots - Plush (1992)

Ja, dat is wel een koud bad. Nogal gezichtsloze 90’s-grunge (niet echt mijn favoriete rock-subgenre) die me inderdaad erg aan Pearl Jam doet denken, met zijn uitsloverige machozanger en ongeïnspireerde gitaarlijnen. Weinig originaliteit en wol, veel geschreeuw.
Cijfer: 4,3

1477 ♫ [1698] Absynthe Minded - My Heroics, Part One (2005)

Leuk hoe het subtiele Belgische experiment zo goed valt te herkennen in de nummers van deze bodem; iets in de sfeer of in de instrumentatie maakt dat deze bijna onmiskenbaar als één van onze zuiderburen klinkt. Wel moet ik toegeven dat het nummer ondanks de wat broeierige sound iets minder spannend en sfeervol was dan de vorige van dit bandje die langskwam; één minuut van de speeltijd was het nummer sowieso wel ten goede gekomen. Leuk popnummertje, maar vooral door het wat doorratelen wel onder het niveau dat ik van ze ken.
Cijfer: 6

1476 ♫ [1365] Buffalo Springfield - Mr. Soul (1967)

Hoewel ik niet de soulmeneer kreeg die ik om de één of andere reden verwachtte, valt dit nummer best in de smaak. Lekker drammende drums en ook de zang is wel prima, al had ik niet geraden dat het Young was. Dan blijft het slechts nog jammer van de wat nietszeggende gitaarsolo’s en de ietwat jolige sfeer die Young in samenwerking met andere artiesten blijkbaar wel vaker had.
Cijfer: 6,5

Mr. Soul
1475 ♫ [-------] Bill Withers - Use Me (1972)

Lijdt onder het wel vaker voorkomende probleempje van te lang durend; er gebeurt wat te weinig en wat er gebeurt is niet spannend genoeg om over de gehele linie het niveau van de erg lekkere eerste minuut te behouden. Toch is de keyboard-achtige (toch?) riff erg lekker en heeft het nummer niet de bedwelmend saaie clichéfeel. Hogere middenmotor in het soulgenre.
Cijfer: 6,8

1474 ♫ [1834] It's A Beautiful Day - White Bird (1969)

Sympathiek hippiegetokkel. Iets te knullig, maar vooral naar het einde toe komt de spanning er wel in, met name door de strijkers. Best leuk.
Cijfer: 7

1473 ♫ [1017] Ryuichi Sakamoto - Merry Christmas, Mr. Lawrence (1983)

Repetitie op deze manier mag ik altijd wel en zo ook hier; lekker kleurrijk en ook al zijn de synths nogal primitief en imperfect best meefluitbaar. Desalniettemin wordt dit nummer gemaakt door de erg mooie korte tussenstukjes, die het zijn spanning en eigenlijk ook een groot deel van eerdergenoemde kleur geeft. Voor de verandering eens ’80-synths die niet verschrikkelijk irritant klinken.
Cijfer: 7,8

1472 ♫ [1923] Jim O'Rourke - Ghost Ship In A Storm (1999)

Latenight- fluisterfolk met vooral een erg fijne zanger en jazzy piano. Niet zo vol van sfeer als vele andere groten uit dit genre, maar wel een genietbaar, rustgevend en misschien ook wel meefluitbaar nummertje.
Cijfer: 7,3

1471 ♫ [-------] Nina Simone - I Put A Spell On You (1965)

Moest het vroeger heel erg niet hebben van de nogal lage stem van mevrouw Simone, maar deze wordt stukje bij beetje steeds genietbaarder, tot op het ronduit heerlijke niveau van hier. Het niveau van het origineel weet deze desondanks niet te behalen, door de nogal standaard instrumentatie, die er op zijn beurt weer voor zorgt dat het nummer een beetje van zijn emotie wordt beroofd. Desondanks één van de fijnere gezongen jazz/soulnummers die ik hier tot nu toe ben tegengekomen.
Cijfer: 8

Toch wel verrassend, in het topic waar in de 2e post naar wordt gelinkt, geef je het nummer nog een 6,5

1390 ♫ [0438] John Coltrane - My Favorite Things (1960)
Na de vorige bespreking heb ik dit nummer twee keer achter elkaar gedraaid. Een heel stuk beter dan wat ik al ken van hem (A Love Supreme). Jazz van de bovenste plank wil ik niet zeggen, maar het zit er wel verdomd onder. Met name het pianospel is echt prachtig. Het enige nadeel is dat ik te veel het gevoel heb dat de instrumenten niet bij elkaar horen. Ze spelen allemaal hun ding en dat hoor je toevallig tegelijk. Zo komt het af en toe te veel over. Maar langzaam maar zeker kruipen ze naar elkaar toe en wordt het een geheel in plaats van een paar bij elkaar geplaatste ego's. En voor ik het weet, is het nummer alweer bijna afgelopen. Wat een heerlijk nummer is het toch!

Cijfer: 8

1389 ♫ [-------] John Cale - Paris 1919 (1973)
Een soort mislukt kerstnummer. Beetje overdreven vrolijk en een hoog poppyjoppy-gehalte. Buiten het feit dat het gewoon niet bij hem past, is het sowieso een matig nummer.

Cijfer: 4,5

1388 ♫ [1858] 13th Floor Elevators - Slip Inside This House (1967)
Wat een nummer als deze zo hoog doet? Geen idee. Heel hoog ‘niemendal’-gedalte.

Cijfer: 5

1387 ♫ [0987] James Brown - Get Up (I Feel Like Being A) Sex Machine (1970)
Ik haal deze en I Feel Good heel vaak door elkaar. Waarom weet ik niet, maar vandaag dacht ik weer “Oh, dat is dat nummer dat veel te lang duurt”. Maar dat is deze niet! Dit is het toppunt van funk. Dat zegt genoeg. Alleen de bas wil ik nog even speciaal benoemen. Hoe lekker klinkt die?!!

Cijfer: 7,5

1386 ♫ [0721] Alice In Chains - Down In A Hole (1992)
Het zal nu inmiddels wel een jaar geleden zijn dat herman mij dit album aangeraden had. Destijds vond ik het niet zo heel speciaal en bij herbeluistering van dit nummer wordt dat gevoel weer bevestigd. Het klinkt niet verkeerd en het heeft bij vlagen een mooi rauw randje, maar het klinkt zo geforceerd. Het mist gewoon wat bands als Pearl Jam destijds wel hadden.

Cijfer: 6,3

1385 ♫ [1691] Modest Mouse - Float On (2004)
Dit tiental staat wel erg vol met nummers waarvan ik echt niet kan snappen dat ze zo hoog staan, zeg. Weer zo’n nummer waar ik niks over kan zeggen, behalve dat het belachelijk is dat zo’n nietszeggend nummer zo hoog staat.

Cijfer: 5

1384 ♫ [1256] Doves - Catch The Sun (2000)
Een Coldplay-nummer door een andere bandje en iets harder. En ik mag het wel. Begint wat haperend en wat voorzichtig, maar gaat uiteindelijk toch wel lekker los. Jammer genoeg is de zeurderige zang toch best een stoorzender. Caaatch the suuuuun. De manier waarop hij sun zegt, doet me denken aan de sketch van Monty Python. Aaarghhh….

Cijfer: 6,5

1383 ♫ [1684] Melanie & The Edwin Hawkins Singers - Lay Down (Candles In The Rain) (1969)
Als je het mij zou vragen een beetje raar dat een nummer als deze erin staat. Wat overigens niet betekent dat ik er niet blij mee ben. Dit soort nummers in de ladder zorgen voor een mooie variatie tussen al het pop/rock-geweld. Hoewel gospel niet echt mijn ding is (ik vind het wel leuk om naar te kijken), is het geen seconde saai en is het ruim 7 minuten gewoon prima muziek

Cijfer: 6,2

1382 ♫ [0984] The Shins - So Says I (2003)
Waar heb ik die naam toch eerder gehoord? Te zien aan de stemmenaantallen is het best een bekende band. Ik kan me in ieder geval niet herinneren ooit een nummer van hun beluisterd te hebben. Maar bij deze dus. Een vrij kort nummer die toch wel enigszins bekend voorkomt. Echter klinkt het niet beter dan “best aardig”. Een doorsnee rocknummer zoals er tegenwoordig genoeg zijn. Alleen het gitaarspel springt eruit. Simpel, maar toch elegant en pakkend. Heel beheerst, maar toch ook lekker rockend. Vandaar de ruime voldoende.

Cijfer: 6,5

1381 ♫ [1350] Goldfrapp - Utopia (2000)
Een nummer dat het vooral moet hebben van de sfeer. Bij vlagen zeg ik , maar te vaak gebeurt dat niet. Te veel hinkend tussen echt puur sfeer creëren en het maken van een lekker popnummer.

Cijfer: 5,5

Scherp.

1380 ♫ [1482] Neu! - Hallogallo (1972)
Wat hier zo avant-gardistisch is snap ik niet. Wat ik wel snap, is dat dit best een aardig nummer is. Ondanks dat het 10 minuten vrij eentonig is, doet dat geen afbreuk aan het feit dat je er lekker bij wegdroomt.

Cijfer: 6,3

1379 ♫ [0705] Antony And The Johnsons - The Lake (2004)
Het ene nummer nog mooier dan het andere. Absoluut terecht dat deze erin staat. Zo fragiel en breekbaar. Iedere keer flikken ze het maar weer.

Cijfer: 9,2

1378 ♫ [1082] New Order - Love Vigilantes (1985)
Van het warme stemgeluid van het voorgaande nummer gaan we over in de koude, kille wereld van New Order. Bij dit nummer dan, hè. Veel drukte, weinig boeiende inhoud. Ik heb ze nooit als band gezien waar ik door verbluft zou zijn. Dit nummer onderstreept dat gevoel alleen maar. Met goed luisteren hoor ik af en toe nog wel wat interessante stukken, maar het wordt zo zoeken naar de positieve dingen.

Cijfer: 5

1377 ♫ [1245] Miles Davis - All Blues (1959)
Mijn eerste jazz-liefde. De eerste keer was op weg naar voetbal. De weg ging zelden zo snel. Heen was het nog licht, maar op de terugweg was het behoorlijk donker. En op de terugweg was het uiteraard de beurt aan o.a. dit nummer. De dagen daarna heb ik het album nog een keer of vijf opgezet. Het absolute hoogtepunt in de jazzscene (tot nog toe).

Cijfer: 8,2

1376 ♫ [1916] Röyksopp - What Else Is There? (2005)
Een opmerkelijk nummer dat zich vanwege de opvallend sterke sfeer onderscheid van de doorsnee rocknummers die zich in deze regio bevinden.

Cijfer: 6,5

1375 ♫ [-------] The Sugarcubes - Deus (1988)
Spotify geeft dit nummer aan als dEUS en niet Deus. Opmerkelijk, want volgens mij klopt het zo wel. Met name de zang is nogal matig in dit jaar. Instrumentaal dik in orde (lekkere bas, goed drumwerk en prima gitaarwerk), maar vooral de zang tegen het aan gaat nergens over. Ik focus me op dat punt dan ook op de instrumenten die het heerlijke zwoele gevoel wel houden.

Cijfer: 6,2

1374 ♫ [1955] Archive - Lights (2006)
Archive. Een naam die vaak ben tegengekomen en haast een oude bekende lijkt, maar dit nummer kan ik me niet herinneren. En ik zou het me herinnerd hebben, want wat een prachtig nummer. Eerst leek het een soort post-rock te zijn, toen dacht ik even een ware dance-uitbarsting te krijgen. Het is een soort aaneenschakeling van een aantal genres waarbij uit elk genre alleen het beste van het beste wordt gehaald. Heel voorzichtig opbouwend en maar lekker doorgaan. 18 minuten alsof het niets is. Als ik het me goed herinner gaf Roeland dit een 10 (in ieder geval heel hoog), dus bij deze weer een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het zeer interessante boek “raakpunten tussen Chevy en Roeland”.
Cijfer: 8,9

1373 ♫ [1495] Public Enemy - She Watch Channel Zero (1988)
En dan dit… Zo onnodig druk. Ik kan me wel wat voorstellen bij het feit dat dit op sample-gebied revolutionair was, maar een overkill zorgt ervoor dat het enige wat dit nummer redt de korte speelduur is. Heel af en toe begint er eentje te rappen op een manier die mij wel aanstaat, maar hij rapt maar redelijk kort. Meer souplesse is zeker geen slecht advies.
Cijfer: 4

1372 ♫ [1652] The Flaming Lips - Race For The Prize (1999)
Any way but up, toch? Maar of dit nou heel veel beter is. Ja, het is beter aan te horen, maar het is nog steeds ladderonwaardig. Vooruit, voor de lage regionen dan. Soms sta ik echt versteld van het feit dat iets als dit een paar honderd plaatsen boven werkelijk geniale nummers staat.
Cijfer: 5,8

1371 ♫ [1913] And Also The Trees - Domed (2007)
Was dit 25 jaar eerder uitgebracht, was het new wave geweest. Van die depressiefmakende zware muziek. Dat is overigens niet negatief bedoeld, want het is zeker mooi. Op de een of andere manier weten ze er een warm randje omheen te spelen. Heel hypnotiserend.
Cijfer: 6,5

Ik gaf Collapse/Collide een 9,3, inderdaad erg goede muziek voor zover ik het ken.

Je bent duidelijk geen liefhebber (of niet bekend) van bands als The Flaming Lips, The Shins en Modest Mouse. Zelf heb ik wel gemerkt dat meerdere luisterbeurten zorgen voor meer waardering, waardoor je de nummers als snel ziet als meer dan simpele niemendalletjes.

Float On is natuurlijk een eenvoudig nummer maar wel aanstekelijk en ritmisch zit het ook goed in elkaar. Vrolijke nummers worden hier vaak ten onrechte als minderwaardig beschouwd, een vrolijk en aanstekelijk nummer brengen vergt ook de nodige inspiratie. En ik hoor veel liever een simpel en vrolijk nummer dan één zonder melodie of emotie.

Float on is een van de zeldzame nummers die ik pas achteraf waardeerde als een heel goed nummer, erg aanstekelijk.

Maar van Race for the prize herinner ik me nog exact dat ik hem voor het eerst hoorde (de luisterpaal van Concerto), en direct ondersteboven van de kwaliteit: die melodie, die vet aangezette drums, wat raadselachtige ongewone tekst. Ik hoorde het toen als eerste nummer van het nieuwe album; daarna was ik 2 weken op vakantie en bij terugkeer bleek het zelfs een single te zijn! Dat moest de doorbraak worden van Flaming Lips, maar helaas, het deed bijna niks, onbegrijpelijk. Nog steeds snap ik niet dat de song in deze lijst en de Kink 1600 etc zo laag staat, en dat je niet steil achterover valt als je hem voor het eerst hoort...

Ach, geen liefhebber. Ik vind het gewoon niet beter dan mooie middelmaat (soms iets net onder de middelmaat). Muziek die ik goed vind, heeft vaak minstens wel één ding dat er echt uitsteekt. Een emotionele zanger, een goede gitaarsolo, sterk drumwerk of vaak een combinatie daarvan. Maar bij dit soort artiesten heb ik te veel het gevoel alsof het op de automatische piloot gemaakt wordt. Indie is gewoon niet zo echt mijn ding.

1300 ♫ [0876] dEUS - Via (1994)

dEUS is in een krap half jaartje uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands. De vier albums die ik tot nu toe gehoord heb zijn allen een 4,5* waard. Het rauwe debuut is denk ik mijn favoriet. Daarvan is Via afkomstig. Het opent met prachtige violen die me altijd een beetje moeten denken aan de violen in Suds & Soda. Daarna opent een rauw en prachtig nummer. Er zijn vele wendingen en meezingen doe je met iedere zin van dit nummer.

Cijfer: 9,3

1299 ♫ [0717] Suede - Animal Nitrate (1993)

Van Suede had ik eigenlijk een beetje van die mooie kitschpop verwacht. Mijn verwachtingen blijken niet te kloppen. Het is een vrij rauw popnummer namelijk. Met een erg lekkere gitaar op de achtergrond. De rest van mijn verwachtingen, dat was een goed popnummer, die verwachten worden wel waar gemaakt. Het refrein verdient een zeer goed en de rest van het nummer is genietbaar.

Cijfer: 8,3


1298 ♫ [1026] The Rolling Stones - (I Can't Get No) Satisfaction (1965)

We zagen Otis Redding hiermee al voorbij komen, nu is het de beurt aan het origineel, van de niet onverdienstelijke Rolling Stones. De versies doen vrijwel niks voor elkaar onder. Ik vind hier de riff wat beter uit de verf komen. Ook het refrein komt krachtiger. Daar staat tegenover dat de soulvollere versie met de prachtige stem van Otis Redding ook erg mooi is. De zang in dit nummer van Mick Jagger is natuurlijk ook fantastisch. Rauw, lieflijk, krachtig, in duet met Keith, hij kan het allemaal!

Cijfer: 9,3

1297 ♫ [1338] Pulp - Babies (1992)

Net in de Mumeladder kwam ik het geweldige Disco 2000 tegen. Babies is een nummer van Pulp dat mij onbekend is. Ik moet ook bekennen dat ik nog niet al te veel van ze ken. Dit is erg fijn. Die baslijn, daar ga van watertanden. Die is echt sterk. De zanglijntjes zijn mooi, britpop op zijn top. Terwijl ze hun magnum opus nog moesten maken. En Oasis en Blur trouwens ook.

Cijfer: 8,5

1296 ♫ [0898] The Veils - Under The Folding Branches (2006)

The Veils is een prachtband. Althans, ik ken eigenlijk alleen het album waar dit vandaan komt. Dit is een van de rustigere nummers van dit album. Het kenmerkende pianogeluid van deze band is hier aanwezig, zij het zonder gierende gitaren. Het is juist wel een fijn rustpunt, zeker als het op een manier als deze is uitgevoerd. Sympathiek melodietje met een geniaal refreintje. Simpel maar zeer treffend. Het perfecte rustpunt op het album. Zeker als je weet dat op het album na dit nummer Nux Vomica komt...

Cijfer: 9

1295 ♫ [0596] Prince - If I Was Your Girlfriend (1987)

Wat? Dit nummer had ik zeker top 500 ingeschat. Daar stond het vorig jaar nog dichtbij. Maar deze positie is echt onredelijk voor zo'n nummer. Op het eerste gezicht lijkt het soms wat oppervlakkig bij Prince, dat heb ik tenminste. Bij meerdere luisterbeurten ontluiken zich echter poppareltjes van het hoogste niveau. Geweldige onopvallende melodieën geven zich dan prijs, en ook het ingenieuze refrein is dan pas echt om te genieten. Prince is terecht een van de popiconen.

Cijfer: 9

1294 ♫ [1035] Bruce Springsteen - Point Blank (1980)

Bruce Springsteen komt hier met een zeer sfeervol nummer, dat enkel op de piano steunt, hij heeft hier een zeer krachtig stemgeluid. Dit nummer bevalt mij goed. Point Blank vind ik oprecht een mooi nummer. Eigenlijk beter dan het van hetzelfde afkomstige album The River.

Cijfer: 8,3

1293 ♫ [0758] Creedence Clearwater Revival - Green River (1969)

Lekker nummer van het gelijknamige album. Het nummer is kort en puntig. Maar daar ligt ook de kracht. Gebouwd op een geniale baslijn en een fijn repetitief riffje. Daarnaast is de zang om lekker mee te zingen. Van CCR ken ik echter nog wel een handjevol betere nummers dan deze. Eigenlijk wel een goede positie dus. Tock zeker wel een heel goed nummer.

Cijfer: 8

1292 ♫ [-------] Tom Waits - I Hope That I Don't Fall In Love With You (1990)

Closing Time hoorde ik een aantal dagen geleden voor het eerst. Het is even heel andere koek dan de albums die ik tot nu toe ken. Op het eerste album is hij veel rustiger en jazzy'er. Dat is ook mooi. De eerste luisterbeurt was af en toe wat saai. Maar er waren al genoeg nummers die er uitsprongen. Nu met een paar luisterbeurten extra blijkt Closing Time erg mooi te zijn. Dit nummer komt dus van zijn debuutalbum. Het lijkt zo simpel om een goed nummer te maken als Waits dat doet. Hij tovert een fijn melodietje tevoorschijn. Het refrein is simpel, maar echt ontzettend mooi. Het kost hem ogenschijnlijk geen moeite om goede nummers te schrijven. Want daar heeft hij er dozijnen van liggen. Deze zit zeker bij dat dozijn.

Cijfer: 8,8

1291 ♫ [0626] The Verve - Sonnet (1997)

The Verve is van Bittersweet Symphony, een nummer waar perfect gebruik is gemaakt van een andere melodie. Ik heb nooit echt de behoefte gehad om meer te beluisteren. Hij staat wel in mijn iTunes. Nu ik op de playknop van Sonnet klik hoor ik een heel ander nummer, het is niet zo catchy, vind je het gek. Het is een heel ander nummer. Waar hun beroemde nummer ook puur gemaakt is voor de roem is dit een vrij Amerikaanse sfeer achtig nummer. Het bevalt mij wel. De zang valt mij een aantal keer zeer positief op. Een goed nummer, waar een aantal gitaren, drums en zang genoeg zijn om te overtuigen. Niet met al die poespas op Bittersweet Symphony.

Cijfer: 7,8

Alle 10 ken ik goed en alle 10 vind ik prima!

1300 ♫ [0876] dEUS - Via (1994)
dEUS gaf de Belgische rock in 1994 een nieuw élan. Beïnvloed door Velvet Underground en ook een beetje door de grunge leverden Tom Barman en co en spraakmakende debuut waarvan vele nummers tot klassiekers zijn uitgegroeid waaronder dit nummer. Inventief en energiek rocknummer dat nooit verveelt.
Cijfer: 9

1299 ♫ [0717] Suede - Animal Nitrate (1993)
Dit nummer vind ik nog een beetje kitsch hebben mede door de zang maar het is een meer dan degelijk gitaaropnummer met aanstekelijk refrein.
Cijfer: 8,5

1298 ♫ [1026] The Rolling Stones - (I Can't Get No) Satisfaction (1965)
Wie dit nummer niet kent leeft niet in deze wereld. Fantastische en zeer herkenbare riff, geweldige tekst die erg meezingbaar is.
Cijfer: 9,5

1297 ♫ [1338] Pulp - Babies (1992)
Dit dateert voor hun doorbraak maar toen konden ze al sterke popsongs brengen. Met name de gitaar en baslijn vind ik erg geslaagd.
Cijfer: 8

1296 ♫ [0898] The Veils - Under The Folding Branches (2006)
Van The Veils bezit ik twee albums en ik vind ze beiden prachtig en ook dit nummer. Sfeervolle pianoballad met subtiele violen, heel mooie melodie ook.
Cijfer: 9

1295 ♫ [0596] Prince - If I Was Your Girlfriend (1987)
Uit zijn onvolprezen dubbelaar Sign O' the Times en dit vind ik één van zijn mooiste songs. Prachtballad, even ingenieus als gevoelig.
Cijfer: 9,5

1294 ♫ [1035] Bruce Springsteen - Point Blank (1980)
Ook veel lof voor dit nummer van Bruce Springsteen, lijkt wat op The River maar doet er nauwelijks voor onder. Heerlijke pianoballad, met veel inleving gezongen.
Cijfer: 9

1293 ♫ [0758] Creedence Clearwater Revival - Green River (1969)
Eén van mijn lievelingsbands uit die periode mede door de zang van John Fogerty. Niet hun beste single maar wel geweldige riff en erg plezierig.
Cijfer: 8,5

1292 ♫ [-------] Tom Waits - I Hope That I Don't Fall In Love With You (1990)
Dit nummer staat op zijn debuut Closing Time en dateert dus van 1973. Toen had hij nog niet die kenmerkende raspige stem maar ik vind het wel een prachtige jazzy ballad zoals ik vaak op een avond wil draaien.
Cijfer: 8,5

1291 ♫ [0626] The Verve - Sonnet (1997)
Richard Ashcroft heeft een opvallend klagerige zang die goed past bij dit melancholiek rocknummer. Inderdaad wat minder catchy dan hun grote hit Bittersweet Symphony maar na meerdere luisterbeurten ben je beslist gewonnen voor deze song.
Cijfer: 8,5

Het is maar dat je het even weet.

Oeps.

Ja, ik moest daar ook gelijk aan denken maar had geen zin om die quote op te zoeken

1470 ♫ [1321] Amy Macdonald - This Is The Life (2007)

Niet echt een te veel gedraaid nummer bij mij, volgens mij zelfs één van de eerste keren dat ik ‘m in zijn geheel hoor; blijkbaar had ik in 2007 een radioloos jaartje. Maar goed, best een leuk en vlot folkpopliedje met natuurlijk de fijne stem van McDonald en daarnaast ook de lekkere on-the-road-sfeer. Zou het misschien niet in mijn top-nogwat favoriete nummers willen plaatsen, maar best genietbaar.
Cijfer: 7

1469 ♫ [0736] Grandaddy - Jed's Other Poem (Beautiful Ground) (2000)

Eén van de nummers die er tot nu toe het meest uitspringen bij het een tijdje geleden al gepindakaasd The Sophtware Slump; een slepend, donker nummer met de ongelooflijk valse zang van Lythle – bijna op de grens van genietbaar – dat een knetterende, grootse climax doet verwachten, en toch rustig maar nog even dreigend uitgeleid wordt, bevalt me natuurlijk wel.
Cijfer: 8,3

1468 ♫ [1840] Fun Lovin' Criminals - The Fun Lovin' Criminal (1996)

Best geinig funkhippoppertje, maar nog meer dan bij McDonald vraag ik me wel een beetje af wat deze hier doet; ondanks de leuke instrumentatie klinkt het allemaal nogal vlak en de wat lompe vocalist helpt ook niet heel erg. Best leuk om op de radio tegen te komen, maar niet spannend genoeg om echt te boeien.
Cijfer: 5,8

1467 ♫ [1791] Mogwai - Mogwai Fear Satan (1997)

Ik had al eens gezegd dat Mogwai niet bepaald mijn favoriete postrockband is, en dit nummer bewijst wel waarom; 16 minuten herhaling van een (te) simpel melodietje, gecombineerd met enigszins smakeloze bombast doet het nummer niet al te goed. Daarnaast nogal sfeerloos, en dan helemaal voor de maatstaven van postrock, het genre waar ik tot een paar maanden geleden en eigenlijk nog steeds een ongelooflijk zwak voor heb, juist vanwege de geweldige beelden die het oproept. Nog maar een keer dan; Mogwai behoort bij lange na niet bij de grootse bands van het genre, maar kruipt naar mijn mening meeliftend op de populariteit ergens onderaan.
Cijfer: 4

1466 ♫ [1936] Motorpsycho - Vortex Surfer (1998)

Oef, zelden zo’n bevredigende climax als bij deze meneren gehoord. Natuurlijk is ook het hypnotiserende, bevreemdende begin erg mooi, maar als de band geduldig opbouwt, opbouwt en opbouwt tot het knetterende, godsgruwelijk lekkere einde ben ik helemaal verloren. Vooral erg mooi hoe zelfs in de chaotische ruwheid van het einde nog op details gelet wordt, getuige de subtiele vioollijnen. Moet toegeven dat ik enigszins sprakeloos ben.
Cijfer: 9,5

1465 ♫ [1753] Garbage - Vow (1995)

Misschien ben ik er ook niet helemaal in de bui voor, maar godallemachtig, wat kabbelt dit nummer ongelooflijk weg. Hoewel de formule van brutaal zangeresje+beukende drums+popmelodieën+harde gitaren me eerst prima beviel, kan ik nu zeggen dat ik letterlijk geen seconde hier ook maar een beetje door geboeid werd. Rock on, ik pas.
Cijfer: 4,3

1464 ♫ [0931] Doves - Black And White Town (2005)

Meh, redelijk popnummertje maar ook echt niet meer, snap als ik alleen naar dit nummer kijk de Mumelegendestatus van deze band ook niet echt. Te saaie gitaarsolo en vooral een veel te kabbelende instrumentatie en zang. Misschien merk ik nog wel eens de genialiteit hiervan, voorlopig nogal een teleurstelling.
Cijfer: 5

1463 ♫ [1995] The Roots, Erykah Badu & Eve - You Got Me (2006)

Op Mume bekend als ooit het favoriete hiphopnummer ooit van een of andere Rop, en hoewel ik het die titel nou ook weer niet wil toekennen, kan ik niet ontkennen dat dit echt een warm bad is met de warme gitaarbeat, de ontspannende, warme stem van Erykah Badu – mooie vrouw is het ook - en de sombere flow van Black Thought. Achteroverleun- en ogendichtmuziek; er maar zo min mogelijk op letten dat er misschien iets te weinig variatie in de raps ligt en zo veel mogelijk op de prachtige versnelling aan het einde.
Cijfer: 9

1462 ♫ [1327] Slint - Good Morning, Captain (1991)

Gedurende de afgelopen twee jaar (ja, zo lang ken ik Spiderland al en ja, voor mij is dat best lang) heb ik al meerdere keren geprobeerd dit nummer en dit album te beschrijven en iedere keer zie ik achteraf dat het niet lukt. Maar ik zal niet flauw doen; ik ga het toch proberen.
Wat Good Morning, Captain tot zo’n hemeltergend meesterwerk maakt? De sfeerbeelden die opgeroepen worden, allereerst, zijn ongeëvenaard. Tientallen, meer nog, beelden en emoties worden opgeroepen bij het beluisteren van dit nummer, keer op keer, en nog steeds kom ik nog niet eens in de buurt van het kleinste beetje verveling of ‘dit ken ik al’. Desondanks blijven deze natuurlijk allemaal persoonlijk, dus ik ga niet eens de moeite nemen om deze te bespreken. Dan maar technisch: en dan vallen natuurlijk de gitaren als eerste op, de snijdende gitaren die gewoon de verstikking, de duisternis (en nee, dan heb ik het niet over een depressief, huilend-emootje-definitie van duisternis, dan heb ik het over de duisternis die onder je huid en verder nog kruipt en je totaal in zijn macht houdt) zelve zijn en het nummer al voor een groot deel zo’n lijdensweg (Ik bedoel het positief. Echt.) maken. De bass en de percussie zijn echter ook echt niet te vergeten; als het al lukt om ook maar een miniem gaatje in de sfeer open te houden, worden deze ruimschoots opgevuld door de strakke, verwrongen begeleiding. Zelfs zonder de schreeuw was dit al buitengewone klasse. Maar ja, de schreeuw. De oerschreeuw die al gedurende het hele album (daarom hoort Good Morning, Captain ook eigenlijk niet buiten het albumverband beluisterd te worden) smeekt om gemaakt te worden, die bij wijze van spreken alle wanhoop opgebouwd gedurende de achtendertig minuten daarvoor uit zich laat komen. Ik kan me echt niet voorstellen dat ook maar één minuut ooit zó verschrikkelijk vol van wanhoop, emotie, sfeer, wat dan ook, zal zitten of heeft gezeten. Good Morning Captain is van zo’n intense klasse dat eigenlijk ieder ander nummer dat ik ken (inclusief de hier gegeven tienen) dit nog steeds bij lange na niet kan evenaren. Dit, mijn beste meneren of mevrouwen die niet hebben opgegeven en nog steeds lezen (complimenten), is voor mij echt rauwe, ongepolijste, maar verbluffend mooie emotie pur sang.

…En nog steeds heb ik het niet echt goed genoeg kunnen omschrijven.
Cijfer: 10+

1461 ♫ [0750] The Decemberists - California One/Youth And Beauty Brigade (2002)

al heb ik ook wel redelijk een zwak voor de serieuzere nummers van deze band, om de een of andere reden kan ik hier niet zo van genieten als anders. De anders zo levendige stem van Colin Meloy klinkt hier wat te uitgeblust en niet gemeend genoeg. Wel moet ik toegeven dat instrumentaal dit nummer eigenlijk zoals altijd wel om de vingers van af te likken is en bij tweede beluistering valt ook de dynamiek die deze band erg goed weet uit te stralen wederom op. Conclusie: ik zeur.
Cijfer: 7,5