1190 ♫ [-------] Porcupine Tree - Way Out Of Here (2007)
6 nummers in groep A, dus van onderwaardering kun je niet echt spreken, maar aan de andere kant staat er helaas maar eentje bij de beste 500 en stiekem had ik toch meer verwacht van dit nummer. Als ik mijn 3 PT-favorieten neem (deze, Russia On Ice en Arriving Somewhere but Not Here), staan ze niet op de positie die ze verdienen en de overige twee nummers hadden zelfs een redelijk dramatisch ladderjaar. Toch ben ik blij dat ik deze genomineerd heb. Gavin Harrison is een held en misschien wel de beste drummer aller tijden. In het begin van het nummer kun je duidelijk horen waarom. Progressieve rock met een heel klein metalrandje. Even niet de gevoeligheid van het gitaargeluid, maar de kracht gebruiken. Schitterend.
Cijfer: 9,4

1189 ♫ [-------] Otis Redding - Wonderful World (1965)
Godslastering of toch een geslaagde cover? Otis was goed met covers en in het bijzonder met deze van Cooke. Ik leerde het nummer eerst kennen in de vorm van de openingstune van Herexamen (mooi programma, jammer dat het er niet meer is). Niet zo heel lang geleden strandde ik weer eens op deze versie. Gelijk kwam ik erachter dat Otis nog veel meer van die schitterende cover op dat blauwe album had staan. Wonderful World is voor mij lang het ultieme soul-nummer geweest. Een lange tijd daarvan ook niet wetend dat het van Otis is. Ik weet ook nog dat ik op de middelbare school iemand wijs probeerde te maken dat het origineel toch echt van Otis was en niet van Sam, haha.

Cijfer: 8,5

1188 ♫ [-------] World Party - Ship Of Fools (1987)
Vrolijk en luistert lekker weg, maar zoals met zoveel pop uit deze regio doet het toch bijzonder weinig. Zoveel moois wordt er gelaten om deze middelmaat erin te stoppen.
Cijfer: 6,1

1187 ♫ [1214] Brian Eno - Baby's On Fire (1974)
Brian Eno, het geniale brein achter zoveel bands. Beetje doelloos gitaarscheuren is het wel, maar het intrigeert wel. Bijna gehypnotiseerd vergaan de 5 minuten. Moet wel iets minder met de knijper op de neus zingen.

Cijfer: 6,6

1186 ♫ [-------] Antony And The Johnsons - You Are My Sister (2005)
Van scheurende gitaren naar de gevoelige piano. Dat dit nummer hoger staat dan The Lake en Spirailing (vorig jaar op 255 ) mag een klein wonder genoemd worden, want daar verbleekt dit zeker bij. Maar man, wat is het nog steeds mooi. Doet me denken aan You Are So Beautiful van ik meen Joe Cocker. Nummers waardoor je gelijk zin krijgt het album weer te draaien zijn de betere.

Cijfer: 8,1

1185 ♫ [1616] Cocteau Twins - Donimo (1984)
Ik hekel vrouwenmuziek niet, maar als ze op deze manier gaan zingen, wordt het veel te melodramatisch. Een sfeertje dat prima past zo hier in het donker, maar het pakt me niet. Jammer.

Cijfer: 5,2

1184 ♫ [-------] Grace Jones - Pull Up To The Bumper (1981)
Vrolijke mix tussen R&B en funk. Heerlijk tussen al dat geweld en soms heb je iets als dit gewoon nodig. Vooral een kwestie right place, right time, maar dit smaakt naar meer. Eerder verraste LA Vie En Rose mij ook al heel erg.

Cijfer: 7,6 (veel te hoog, maar ik ben in een goede bui ☺)

1183 ♫ [0755] The Chameleons - Tears (1986)
Misschien vergis ik me in artiest, maar dit is absoluut niet het beeld wat ik heb op basis van die paar eerder beluisterde nummers. Nog altijd die duistere sfeer, maar nu rustig en gevoelig. Ja, dat is al het derde of vierde album dat stiekem tussen de longlist inkruipt. Bijna ontroerend nummer.

Cijfer: 7,8

1182 ♫ [1076] Ride - Nowhere (1990)
Nowhere, het toppunt van shoegaze. Nou ja, dat is wel heel voorbarig, maar wel het enige shoegaze-album tot nu toe dat ik echt goed vind. Muziek die het beste hard gedraaid dient te worden zonder afleidingen. Met name deze afsluiter. Ik moet echt eens wat meer albums op gaan zoeken van ze.. Ogen dicht, lichten uit (liefst in omgekeerde volgorde) en genieten maar. Laat je meevoeren op de gitaargolven.
*Not not*, *wink wink*
Cijfer: 7,5

1181 ♫ [-------] Interpol - The New (2002)
Ik heb me altijd gevraagd wat Interpol daar zo hoog in de top 250 doet. Al sinds ik me kan herinneren. Maar hoe vaker ik het luister, hoe verslavender het wordt. Af en toe sijpelt het album tussen m’n playlist en blijkt het gewoon een sterke, constante plaat te zijn. Ik zal hem binnenkort weer eens draaien. Zoals ik al zei: nummers die nieuwsgierig maken naar het album zijn altijd goed.

Cijfer: 7,7

Was ik nou echt in een goede bui of was dit echt een verdomd goed tiental?

Dat klinkt wel als iets wat ik in een gekke bui zou zeggen, maar ik neem aan dat zelf ook wel snapt dat trollgedrag niet getolereerd wordt. Wat ik (destijds?) heb willen zeggen, is dat ik geen blad voor de mond zal nemen, omdat er anders reactie zal komen. Of het genuanceerd schrijven van deze stukjes. Het wordt a. saai om zelf te doen en b. saai om te lezen. Af en toe aandikken is leuk (zoals bij Reed een paar dagen terug), maar is deels waar en deels voor de aantrekkelijkheid van de lezer. Als er iets is wat ik haat dan zijn het wel die politiek correcte stukjes die proberen zoveel mogelijk kritiek te vermijden (heel vaak door overmatig gebruik van "vind ik" of "maar dat is mijn mening").

Tja, daar kwam je later pas mee. Die quote zoals die daar staat is gewoon 1-op-1 gekopieerd. Ik zal je nu alvast zeggen dat Making Movies anders is dan wat jij tot nu toe kent. En de live-albums zijn ook een vak apart.

Ik zeg dat evengoed over Eagles, Supertramp en Pink Floyd, alleen Eagles staat er niet zo vaak in (één keer ) en Pink Floyd ook met mindere nummers. Ik ontken sowieso niet dat ik een fan ben van hun/zijn werk, maar jij deed het voorkomen alsof ik een tunnelvisie heb en alles wat Dire Straits is aanbid. Ze hebben ook nog minder spul gemaakt hoor. Zeker hij solo.

Ik heb ook nooit gezegd dat vooroordelen slecht zijn, maar ik kreeg toch het idee dat je een boel over Dire Straits zei (saai, doet me niks etc.) op basis van een paar nummers en een album. Dat viel me gewoon op, omdat je nog geen twee weken geleden imo precies dezelfde discussie aan het voeren was met Roeland. That's all.

Fel voor jouw doen. Iemand wiens smaak bijna gelijk is aan de algemene consensus vliegt niet zo vaak uit de bocht en daar was je toch wel opeens op je tenen getrapt. Ik vond het toch wel een aparte ervaring. Dus zo kan hij ook zijn, dacht ik. Oprecht boos was je geloof ik ook. Dat vind ik leuk om te zien, echte emotie. Iemand die oprecht boos is om iets of iemand die oprecht vanuit zijn hart een betoog over een artiest schrijft.

Hard feelings waren er overigens nooit, maar dit wilde ik gewoon even melden.

1500 ♫ [1448] Joni Mitchell - California (1971)

Ik ben, wat betreft Joni, eigenlijk nooit verder gekomen dan het album Blue en het nummer Woodstock. Dat is echter wel allemaal prachtig. Dat ze soms wat in het hoge gaat met haar stem, daar kan ik wel tegen. Ze maakt gewoon prachtige folk/pop-liedjes. Daar valt dit nummer ook precies onder. Mooie melodieën, mooie teksten, wat wil je nog meer?
Cijfer: 8,8


1499 ♫ [1441] Ochre - Infotain Me (2006)

Hier had ik echt nog nooit van gehoord. Het verbaasde me dan ook om het hier in de ladder tegen te komen, en niet echt in de lage regionen. Het blijkt schattige elektronische muziek te zijn, met interessante samples, en leuke melodietjes. Sfeervol ook. Luistert heerlijk weg, en weet ook genoeg te boeien, hoewel het ook weer niet écht bijzonder is. Het is dat Onderhond nooit heeft meegedaan, anders zou ik zeggen dat het een nominatie van hem is.
Cijfer: 7,5

1498 ♫ [1752] Can - Oh Yeah (1971)

Can is een krautrockband die me erg bevalt. Eigenlijk bevalt alle krautrock die ik ken me wel. Vaak lange uitgesponnen nummers met een hoop sfeer en waar een hoop interessants in te horen is. Dit nummer leunt, zoals een hoop nummers van Can, op de drums. Verder nog wat vervormde zang en leuke synths, en er is weer genoeg interessants in het nummer te horen. Maar bovenal klinkt het ook gewoon erg lekker.
Cijfer: 8

1497 ♫ [1275] Belle & Sebastian - The State I Am In (1996)

Jaaaaaa, gewéldig nummer! Geniale tekst, en gewoon een prachtig popliedje. Er is een behoorlijke dosis melancholie in te oren, en toch is het ook gewoon een vrolijk liedje. Stuart Murdoch mag dan geen geweldige zanger zijn, persoonlijk vind ik hem dat vaak wel, zoals op dit nummer! Het bouwt zich prachtig op, met steeds rijkere instrumentatie. En dan komt het uiteindelijk in dat mooie refrein uit, dat zo blijft hangen. Maar oh wat is veel te horen en ontdekken in dit nummer. Die tekst, al die subtiele dingen in de instrumentatie, die opbouw, en dat allemaal verpakt in hemelse melodieën en een perfect popjasje.
Cijfer: 10

1496 ♫ [-------] Curtis Mayfield - We Got To Have Peace (1971)

Meteen door naar nog een erg goed nummer. Curtis Mayfield maakt geweldige soul/funk-muziek, muziek waar je blij van wordt, van gaat dansen. Vaak rijke instrumentatie. Zijn hoge stem heb ik af en toe wat moeite mee, maar dat neemt niet weg dat het gewoon een fijn liedje is, met uitstekende instrumentatie die de eventuele irritaties door zijn stem ruim compenseert. Het swingt, het is opzwepend, en het is ook gewoon erg mooi. Die blazers en percussie doen het 'm helemaal voor mij.
Cijfer: 9

1495 ♫ [1379] The Charlatans - Then (1990)

The Charlatans ken ik door het geweldige liedje The Only One I Know, maar verder ben ik eigenlijk nauwelijks bekend met ze. Dit nummer ligt in hetzelfde straatje. Dromerige zang, leuk orgeltje, fijn gitaarspel. The Only One I Know vind ik als liedje ietwat sterker, maar verder is dit alweer een erg fijn liedje van deze band. Moet maar eens wat meer opzoeken hiervan. Ik hou wel van de dromerige sfeer die er enigszins in terug te horen is, en dat het anderzijds ook lekker rockt en swingt zorgt voor een leuk contrast.
Cijfer: 8,3

1494 ♫ [1511] Fuck Buttons - Surf Solar (2009)

En dan krijgen we ineens een lange psychedelische trip, maar niet uit 1969. Nee, dit is de moderne elektronische variant ervan, uit 2009. Het begint ietwat vaag, maar wel erg leuk, maar uiteindelijk komt er een beat in die het hele zooitje bij elkaar houdt, en tot een goed te behapstukken nummer vormt. Verder gebeurt er niet heel veel in het nummer, veel interessante geluidjes, maar dat is helemaal niet erg. De herhaling is ook een kracht van dit nummer, en zorgt voor een geweldige sfeer, en iets waarbij je helemaal in kan opgaan. Bij dit nummer is het gewoon en kwestie van je laten meevoeren door de klanken. Super! Geweldige ontdekking!
Cijfer: 9,3

1493 ♫ [1416] Explosions In The Sky - Yasmin The Light (2001)

Met deze band en veel andere post-rock heb ik eigenlijk niet zoveel. Ik hoor dat het goed in elkaar zit, ik begrijp dat anderen het goed vinden, maar het laat me koud, en daardoor vind ik het vaak maar saai. Eigenlijk gaat dat ook precies voor dit nummer op. Best mooi gitaarspel, en de opbouw is ook in orde. A la typische post-rock een instrumentaal nummer dat opbouwt naar climaxen. Aan de andere kant is het ook een simpel trucje. Trucje of niet, het raakt me niet, ik kan me niet laten meevoeren zoals bij het vorige nummer. Toch klinkt het allemaal prima, en hoe negatief ik ook lijk, vind ik het absoluut niet slecht. Het mist gewoon iets…
Cijfer: 6,5

1492 ♫ [1483] Levellers - Liberty Song (1991)

Klint als een combinatie van stevige rock en oude volksmuziek. Een beetje a la Flogging Molly/Dropkick Murphys, maar dan anders. Leuker ook, alhoewel ik hier ook niet warm voor loop. Dit legt meer de nadruk op de rock, het liedje klinkt meer als een standaard rockliedje. De volksinvloeden beperken zich tot de instrumentatie. Erg leuk is dat er op de achtergrond nog wat gepraat te horen is (Liberty!), wat best een geinige toevoeging in het nummer is. Verder lekker vrolijk, maar niet iets dat ik later snel nog eens zal opzetten. Wellicht leuk voor een feestje.
Cijfer: 5,5

1491 ♫ [1898] The God Machine - The Hunter (1994)

Een rockband die op MuMe behoorlijk hoog aangeschreven staat, kijk maar eens naar de gemiddeldes van de twee albums. Ik heb het nooit echt begrepen, en heb persoonlijk een stuk meer met die andere band van Robin Proper-Sheppard: Sophia. Het klinkt allemaal prima, maar ik mis de emotie die ik zoveel meer in het werk van Sophia hoor. Dit doet meer denken aan post-rock: bouwt keurig op naar een climax, maar doet me verder weinig. De zang klinkt hier ook nogal droog, alsof ie eigenlijk geen zin heeft om te zingen. Het nummer pakt me verder ook niet. Instrumentaal zit het prima in elkaar (violen!), maar weer mis ik een klik.
Cijfer: 6

Nee hoor, ik ben niet voorbij gegaan aan je bericht. Trentemoller had ik na het vorige nummer ook al wel op mijn lijstje kunnen zetten.

Flashbulb heb ik volgens mij al eerder gezien. Toevallig bij jouw nominatietopic?
Biosphere is natuurlijk een bekende naam en ben ik al vaak tegengekomen in de toplijst van de 90's en vooral in die van Noorwegen. Boards of Canada, ik weet niet of je mijn berichten intensief gevolgd heb, maar de nummers tot nu toe waren niet echt veelbelovend. Best aardig, maar niet echt indrukwekkend.

Eén vraagje, en ik zou Chevy niet zijn als ik deze niet zou stellen: zijn er ook electronic-albums die relatief kort duren? Waar ik vaak tegen aanloop, is dat de albums interessant zijn met los vaak zeer sterke nummers, maar dat een volledig album genieten er vaak toch niet bijzit. Na een tijdje bekruipt toch het "Uch, nog zoveel nummers..."-gevoel.

Een 6 voor The God Machine, dat is toch veel te laag?

Prachtig liedje van deze oud Waterboy. Natuurlijk niet vernieuwend laat staan revolutionair maar dat hoeft toch ook niet bij elk van deze 2000 liedjes? Gewoon een verdomd sterk popliedje met een twist. Ik zou zeggen een 8,0

Zie toelichting.

Het is dan ook mijn nummer 1, daarom snap ik het niet. Maar let daar maar niet zo veel op.

Ik vind het namelijk vol met emotie zitten.

Boards of Canada is ook geen artiest om losse nummers van te draaien. Het is een van mijn meest gedraaide artiesten, maar ik zou de meeste nummers toch niet bij titel kunnen noemen of er een lijstje van kunnen maken. Draai eigenlijk gewoon altijd de hele albums, dan werkt het veel beter.


Vooruit, een paar tips, een paar oud en een paar nieuw. Allemaal albums die hier op 4,5* of 5* staan.

Harmonia - Musik von Harmonia (1974)
Tangerine Dream - Phaedra (1974)
Kraftwerk - Radio-Activity (1975)
Boards of Canada - In a Beautiful Place Out in the Country (2000)
Fennesz - Endless Summer (2001)
Yasume - Where We're from the Birds Sing a Pretty Song (2003)

En iets langer, maar wel eentje waarvan ik me goed kan voorstellen dat je die wel mooi gaat vinden, aangezien je ook van Frahm houdt:

Deaf Center - Pale Ravine (2005)

Misschien had ik iets preciezer moeten zijn, maar met electronic bedoelde ik van die electronic zoals die nummers van Trentemoller of zoals Aphex Twin (SEW 85-92 vond ik bij vlagen geweldig). Dus als verlengde van de albums die Titmeister genoemd had. In ambient-stijl dus, niet van die drukke albums waar 537 verschillende dingen door elkaar lopen.

Maar wel leuke tips zitten daar tussen (de onderste 3, inclusief Deaf Center dan, die andere kende ik al van naam) . Harmonia is wel een mooie voor het 1001 albums-topic, bedenk ik me nu.

Zeer herkenbaar

3 relatief korte electronic-albums die je wel zullen bevallen, denk ik:

Arovane - Tides
Near the Parenthesis - Japanese for Beginners
Kettel - Through Friendly Waters

Bedankt voor de tips. Gelukkig heb ik eeuwig vakantie, dus kan ik die uiteraard allemaal beluisteren.

Ze zijn gelukkig allemaal maar kort...

@ Chevy: bedoelde je in die spoiler: nudge, nudge, wink, wink, zoals Eric Idle in Monty Python?

say no more say no more...

Misschien had chevy wel gelijk wat betreft die slechte bui. Na een leuke verjaardag te hebben gehad bleken m'n ouders opgelicht te zijn op marktplaats met mijn verjaardagscadeau. Daarna uit het hoofd kunnen zetten want zou gister feest geven. Natuurlijk had ik weer de pech om juist op die dag geveld te worden door buikgriep waardoor ik de hele boel heb moeten cancellen. Vandaar ook dat ik de afgelopen week niet al te veel stukjes heb geplaatst.

780 ♫ [0778] Queen - Bohemian Rhapsody (1975)

Dit jaar gelukkig weer nummer 1 in de Radio 2 top 2000. Bij ons is dat duidelijk niet het geval. Maar hij is bij ons ook bij de bovenste 1000 te vinden. Ik begrijp de klassiekersstatus wel. Onze muziekleraar heeft een keer een hele les gewijd aan Bohemian Rhapsody. Waarom het zo speciaal is. Het ging vooral om de opbouw. Een rapsodie kwam uit de klassieke tijd en bestond uit verschillende delen. Queen heeft dit uitstekend versmolten in een nummer. Het barst van de wendingen. Vooral het gitaarspel is subliem en het begin is prachtig met die Mama's. Er zitten een aantal mindere delen in, maar dat is niet erg. Een bijzonder nummer dat van mij nog jaren op 1 mag staan in de Radio 2 Top 2000. Vooral om dat de nummers 2 en 3 zo matig zijn.

Het zou trouwens wel humor zijn als volgend jaar gewoon de Muppets op 1 zouden staan met Bohemian Rhapsody. Die is nog beter.

Cijfer: 7,8




779 ♫ [0648] Prince & The Revolution - When Doves Cry (1984)

When Doves Cry komt van het album Purple Rain. Door velen gezien als een van de beste popalbums ooit. Dat is ook niet zo gek, met When Doves Cry én Purple Rain op één album. When Doves Cry is een goed popnummer. Het nummer is voorzien van uitstekende instrumentatie. Alleen op dat gebied al is er genoeg te genieten. Gelukkig is er ook nog gezorgd voor een leuk refreintje. En o, wat is die schreeuw die op gegeven moment komt lekker!

Cijfer: 8

When Doves Cry

778 ♫ [0366] Nirvana - Lithium (1991)

Dit is altijd mijn Nirvana-favoriet geweest. In Lithium zit ontzettend veel gevoel. De yeah's zijn prachtig gezongen. Daarnaast heeft Kurt Cobain een compositie bedacht die erg aanstekelijk is, maar ook helemaal niet gaat vervelen na meerdere luisterbeurten. Het nummer is voorzien van een heerlijke rocklaag. Ik kan niet helemaal goed uitleggen wat hier zo briljant aan is. Maar het is een fantastisch nummer.

Cijfer: 9,5

777 ♫ [-------] Queen - Innuendo (1991)

Queen heeft mooie muziek gemaakt. Toch zal het nooit een echt goede band voor mij worden. Nummers als deze zijn daarvoor de reden. Dit is ongelooflijk theatrale overdramatisch prutsmuziek. De manier waarop Freddie Mercury hier zingt is echt verschrikkelijk. Het is ook nog dermate saai dat dit wel een van de slechte nummers uit de MuMe top 2000 moet zijn.

Cijfer: 3,8

776 ♫ [1025] Dire Straits - Brothers In Arms (1985)

Dire Straits alweer. Brothers In Arms in de grootste klassieker van ze. Het is dan ook een erg goed nummer. De eerste 2 minuten zijn wat aan de saaie kant. Maar als het nummer dan echt begint is het genieten geblazen. Het is mooi gezongen. En daar tussendoor komt steeds het prachtige gitaarspel van Knopfler. Mooi nummer, ja ja.

Cijfer: 8

775 ♫ [0786] Pearl Jam - Better Man (1994)

Dit nummer van Pearl Jam kende ik nog niet. Het is best mooi. Maar gaat een beetje onopvallend voorbij. Ik denk dat ik het na meerdere luistbeurten wel beter ga vinden. Nu vind ik het toch het slechtste Pearl Jam-nummer dat ik tot nu toe gehoord heb in de ladder.

Cijfer: 6,3

774 ♫ [-------] The Smashing Pumpkins - Today (1993)

Leuk, mijn favoriete Smashing Pumpkins-nummers. Hoe het nummer begint is prachtig. Het kondigt meteen een heerlijk nummer aan. Dat is ook zo, er zit een fijne rocklaag overheen en de zanger weet voor de verandering een keertje mooi te zingen. 'Today is the greatest day I have ever known. Schitterend!

Cijfer: 8,8

Today

773 ♫ [0279] Bruce Springsteen - Badlands (1978)

De vorige Bruce-nummers bevielen uitermate goed. Dit is dan weer zo'n nummer waar saaiheid troef is. Het is een opgewekt nummer. Ik dacht juist dat het album waar dit vandaan kwam bekend stond om de triestheid. Dat hoor ik niet in dit nummer hoor. Het nummer klinkt nogal oppervlakkig. Het is zeker niet slecht, maar tot aan de laatste anderhalve minuut doet het me volstrekt niks. Pas die laatst anderhalve minuut met die bridge wordt het wat genietbaarder.

Cijfer: 5,8

Badlands

772 ♫ [0313] Pearl Jam - Even Flow (1991)

Ik moet zeggen, dit is een saai rijtje. Niet omdat de muziek zo slecht is, dat valt wel mee, ondanks een paar slechte cijfers. Vooral omdat er alleen maar oudjes langskomen. Better Man van Pearl Jam was het jongste nummer uit het rijtje. En er staan 2x dubbele artieste in.
Totaal geen afwisseling dus.
Maar als je Even Flow hoort van Pearl Jam maakt dat niks uit. Dit is een geweldig nummer. De rauwe sound van de song is geweldig. Het is ruig, maar toch is het geen herrie. Integendeel, het is een zeer gevoelig nummer waar vooral het refrein prachtig is. Dit nummer is het bewijs waarom Ten bij 's werelds beste albums hoort. En dan is het nog niet eens het beste nummer op Ten.

Cijfer: 9,3

771 ♫ [0139] Pink Floyd - Echoes (1971)

In de Radio 2 Top 2000 werd hij maar 11 minuutjes gedraaid. Als wij een radio-uitzending van onze top 2000 zouden maken beginnen we gewoon een dagje eerder zodat nummers als Echoes wel helemaal gedraaid kunnen worden.
Echoes is namelijk een zeer bijzonder nummer. Ook mij blijft het 23 minuten lang boeien. Het nummer draait om de instrumentatie en die is briljant. Hoe verder het nummer vordert hoe meer je wordt meegesleept. Op gegeven moment zit je er helemaal in. Erg knap van Pink Floyd.

Cijfer: 8,5

Weet je zeker dat die slechte bui al over is? Lage cijfers voor zowel Queen als Pearl Jam's beste nummers, en Badlands ook nog niet eens een 6je.

Nu ja, iedereen vind van muziek wat hij wil, maar ik vind Innuendo juist één van de spannendste Queen-songs. Zeker dat hardrockstukje na die flamelcogitaren. En zéker als je het vergelijkt met de steeds genietbare, maar toch minder memorabele jaren '80-Queen.

En de somberheid in Bruce Springsteen's Darkness On The Edge Of Town zit hem vooral in de teksten. Hoewel Badlands, samen met Prove It All Night en The Promised Land, wel de enige echte upbeat-nummers op het album zijn.

Maar dit zijn slechts enkele subjectieve kanttekeningetjes. Doe vooral zo voort

Innuendo heb ik altijd drama gevonden. Dat stukje dat jij noemt is inderdaad goed. Maar vooral die zang vind ik echt verschrikkelijk.

Badlands luister ik voor de 3de keer maar ik heb er nog niets goeds in kunnen ontdekken. Die van Pearl Jam heb ik ook pas 1 keer geluisterd. Die zou dus ook nog omhoog kunnen gaan.

Doet dat geweldige piano-introtje van Badlands je dan helemaal niks? Vreemd

En in Better Man is het voor mij vooral de tekst en emotie die het 'm doet. En het feit dat het één van Eddie Vedder's eerste nummers was. Ik zie tiener-Eddie zo op zijn bed het liedje over en over spelen, zich afvragend of iemand het ooit zou horen. Ja, ik weet het, ik heb (te) veel fantasie

Als je ergens veel fantasie bij hebt, is het meestal een erg goed nummer. Maar het is in 1994 uitgebracht, maar toch een van Eddie's eerste nummers?

Het was, zoals Arthur zegt, één van de eerste nummers die Eddie Vedder schreef, hoewel het pas werd opgenomen voor de derde Pearl Jam cd. Eén van de meest geliefde nummers van de band, dus misschien wel een aarader om er nog eens voor te gaan zitten.

Verder nog beterschap Snoeperd!

Better Man - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Lees dit maar eens door

Nu weet ik dus weer waar ik die associatie vandaan heb

>Badlands luister ik voor de 3de keer maar ik heb er nog niets goeds in kunnen ontdekken.

Luister en bekijk dan maar eens de live-onames van Badlands. Als het nummer je dan nog niets doet, ben je echt ziek

Beterschap!

Van de twee keer dat ik Bruce nu live heb mogen aanschouwen was Badlands steeds één van de kippevelmomenten, inderdaad.

En Snoeperd, uiteraard veel beterschap gewenst!

Innuendo > Bohemian Rhapsody

Dus ook namens mij beterschap.

1940 ♫ [1941] Genesis - Duke's Travels (1980)

Volgens goede gewoonte is veruit het langste nummer van de lp genomineerd, in dit geval een later nummer van het geroemde collectief uit hun Collins/ Banks/ Rutherford-periode. Ik ga er zonder meer vanuit dat de reputatie van de band ergens op is gebaseerd, maar tijdens mijn beperkte verkenningen van hun oeuvre hebben ze nooit veel meer gevoelens bij me losgemaakt dan misschien soms een lichte meligheid.
In dit geval beginnen we met een krappe twee minuten nep-zeegolven met bloody irritante keyboards, vervolgens vier minuten symfo-gekronkel dat volledig aan me voorbij ging. De laatste twee minuten, als Collins begint te zingen, ontstaat er nog wel iets waar ik iets mee zou kunnen, maar helaas is het dan al een gevalletje too little, too late.
Mijn excuses aan de fans, indien aanwezig, die zich nu afvragen hoe iemand zulke barbaarse dingen kan zeggen over muziek die duidelijk zo intelligent en spannend en emotioneel is, maar dit is een van de eerste dingen die ik in de ladder tegenkom waarbij ik me niet voor kan stellen dat ik er ooit voor mijn plezier naar zou luisteren.

Cijfer: 3,1

1939 ♫ [1948] Low - In Metal (2001)

Low, uit het nog verrassend grote hokje ‘bands bestaande uit fundamentalistische christenen met bijna alleen maar seculiere alto’s in hun fanbase’. Beetje apart altijd. Wordt al snel zwaarder gemaakt dan het is, terwijl Low zover ik heb gehoord trage maar meestal wel redelijk toegankelijke muziek maakt, die op hun minste momenten aangenaam tot de verbeelding spreekt, en op de beste momenten totaal overdondert. Dit lijkt me dan eerder een nummer van de eerste categorie.

Cijfer: 6,9

1938 ♫ [-------] The Mothers Of Invention - Little House I Used To Live In (1969)

Terug bij de hersenspinsels van Frank Zappa, neem ik aan. Ik wilde hier nog een snedige opmerking plaatsen over waarom het nodig is om een nummer van 18 minuten te nomineren, maar mijn plannen werden gesaboteerd doordat bleek dat ik Little House I Used To Live In een vrij boeiend nummer vind.
Mogen we het gewoon jazz noemen? Ik denk het wel. Wat voorzichtige verkenningen op de piano, gevolgd door wat typische Zappa-blues, allemaal nog niet zo schokkend, maar het stuk dat dan volgt tussen vijfenhalf en veertien minuut, pure, authentieke jazzimprovisaties waarin een piano en een strijkinstrument domineren, vind ik eerlijk gezegd behoorlijk goed.
Die kermis der neuroses waarmee het dan eindigt is weer niet zo mijn straatje, maar toch weer bijna tien minuten uitstekende jazz in mijn referentiekader erbij. En dat terwijl ik nooit iets met Zappa heb gehad. Allebei zijn nummers tot nu toe heb ik echter een ruime voldoende moeten geven. Zo houd ik geen hobby’s over, op een gegeven moment.

Cijfer: 7,9

1937 ♫ [1768] The Band - It Makes No Difference (1975)

The Band is een, nou ja, band, waar ik toch erg voor in de stemming moet zijn, die zowel een paar van mijn favoriete wijsjes ooit hebben gecomponeerd als een aantal dronken cowboy-draken die ik met de beste wil niet kan leren waarderen. Dit gedragen maar een beetje tamme nummer lijkt er een beetje tussenin te zitten, en roept bovendien de vraag op of niet de bedoeling van de nominator was om de liveversie van The Last Waltz te laten horen? Die verslaat de gelinkte albumversie uit 1975 namelijk op alle fronten, en dan nog een paar: Linkje

Cijfer: 6,3 (voor de versie uit de Mume-link)

1936 ♫ [1024] Johnny Cash - God's Gonna Cut You Down (2006)

Traditional waar je een hele Leo Blokhuis-spreekbeurt over zou kunnen houden. Dat ben ik op deze plek niet te veel van plan, de mensen die daar behoefte aan hebben weten waar Wikipedia zich bevindt. Ik zou hier slechts willen zeggen dat ik vind dat de versie van Cash een beetje bleekjes afsteekt tegenover zijn beste ‘American Recordings’ opnames, en een beetje overkomt als een open deur, dat wil zeggen, precies het soort nummer wat je verwacht dat Cash zou opnemen.

Cijfer: 6,2

1935 ♫ [-------] Scott Matthew - White Horse (2009)

Gemaakt en genomineerd door iemand met verstand van hoe strijkers gebruikt dienen te worden. Te vaak worden violen e.d. op de meest achterlijke manieren mishandeld voor goedkoop effect binnen de popmuziek, maar zelfs dat buiten beschouwing gelaten, is dit extreem mooi gedaan. De combinatie met de weemoedige pianobegeleiding maakt het helemaal af, dit is echt een productie van topniveau. Waarmee het ironisch genoeg bijna jammer wordt dat er iemand zo druilerig doorheen loopt te zingen. Niet dat het een slecht liedje is, maar toch…
Het is me nog niet helemaal gelukt om te wennen aan Scott Matthew, zijn laatste plaat heb ik ook een paar keer beluisterd maar wist me uiteindelijk toch maar half te boeien. Ik sluit niet uit dat er ergens in mij een Scott Matthew-fan huist, maar mijn hart opent zich maar langzaam. Die strijkers in dit nummer zorgen in ieder geval dat de deur iets verder op een kiertje gaat.

Cijfer: 7,1

1934 ♫ [-------] Atmosphere - The Waitress (2008)

Een andere plaat waar ik nog eens wat meer tijd voor moet vrijmaken is deze, de een na laatste van Atmosphere, knuffelhiphoppers op Mume. Hier weet rapper Slug zijn verhaal herkenbaar en niet te dweperig te houden, terwijl de productie swingt, strak blijft, en vol zit met kleine variaties die een hiphopproductie naar een hoger plan horen te tillen. Bijna op een achteloze wijze grandioos, dit.

Cijfer: 9

1933 ♫ [1343] Kashmir - Melpomene (2003)

Knap opgebouwd en met gevoel gespeeld indiepopliedje. Ik ben verder niet bekend met dit nummer en ook niet met deze band. Melpomene was intrigerend genoeg om twee keer te beluisteren, en ik weet niet helemaal wat ik moet vinden. Ik kom er een beetje vandaan met het gevoel dat ik best een paar leuke weken zou hebben als ik me zou gaan verdiepen in dit bandje, maar dat ik nog leukere weken zou hebben als ik muziek zou gaan luisteren die nog interessanter is. Als u begrijpt wat ik bedoel.

Cijfer: 6,8

1932 ♫ [1878] Death Cab For Cutie - Crooked Teeth (2005)

Dit ken ik wel, is dit ook niet vrij veel op de radio gedraaid het laatste jaar? Nee, wacht, dit staat op die DCFC-plaat waarvoor ik dit jaar een review heb geschreven op aanraden van iemand anders (‘Plans’). Goede plaat, vond ik wel, al ben ik er niet meer echt naar teruggekeerd sindsdien.
Op een of andere manier krijg ik een beetje jeuk als ik te lang achter elkaar naar deze band luister. Het is allemaal net iets te lief en harmonieus. Een soort wantrouwen wordt daardoor bij mij aangewakkerd, om dezelfde manier dat je geen stofzuiger koopt van iemand met een te brede, stralend witte glimlach. De muziek van Death Cab For Cutie vertrouw ik ook niet echt, zelfs als het vrij droevige liedjes zijn die ook nog ‘Crooked Teeth’ heten.

Cijfer: 6,6

1931 ♫ [-------] Supersister - No Tree Will Grow (1971)

Aardig nummer van een Nederlandse progband die een tikkeltje in vergetelheid is geraakt. Gaat alleen aan me voorbij waarom ik eerst drie minuten naar dat zoem, ruis, zoem moet luisteren voordat er een betrekkelijk alledaags pianoliedje begint, ik zie niet zo wat dat zweverige gedoe hier toevoegt. Het Nederlandse accent van de zang is toch ook wel een kleine barricade. Verder heb ik dit absoluut met plezier geluisterd naar deze regenachtige pianoballade.

Cijfer: 7,3

Mja, Little House is natuurlijk wel uit Zappa's beste tijd, en dat is wel zijn periode t/m Burnt Weeny Sandwich (eigenlijk zijn alleen zijn albums met de Mothers echt essentieel en briljant, uit die periode)

Toch niet voor niets jarenlang viool gespeeld......

Het verrast me inderdaad dat de klik er (nog) niet is. Maar wie weet ooit nog eens. In de ladder doet Scott het ook nooit goed en dit nummer heeft het eerder ook niet weten te redden.
Toch blijf ik stug volhouden en dit jaar dus weer een ander nummer om te proberen.