780 ♫ [0778] Queen - Bohemian Rhapsody (1975)
Bohemian Rhapsody maakte destijds veel indruk op mij en nu nog steeds. Het niet zomaar een song maar een kunstwerk en volstrekt uniek, verschillende melodieën die naadloos in elkaar vloeien om maar te zwijgen van de harmonieuze meerstemmige zang.
Cijfer: 10

779 ♫ [0648] Prince & The Revolution - When Doves Cry (1984)
When Doves Cry is één van de vele hits van het album Purple Rain waarmee Prince een superstatus bereikte. Een geslaagde mengeling van funk en rock met originele percussie.
Cijfer: 9

778 ♫ [0366] Nirvana - Lithium (1991)
Nevermind leverde ook veel (hit)singles op. De coupletten zijn vrij rustig om dan in het refrein open te barsten. Rauw en puur met een donkere, cynische tekst.
Cijfer: 9

777 ♫ [-------] Queen - Innuendo (1991)
Innuendo lijkt stilistisch wat op Bohemian Rhapsody maar het is nog bombastischer. Uiteindelijk vind ik dat hun beste single in tijden, vooral dat Spaanse gitaarstuk vind ik prachtig.
Cijfer: 9

776 ♫ [1025] Dire Straits - Brothers In Arms (1985)
Dit vind ik één van de mooiste nummers van Dire Straits. Mark Knopfler legt veel emotie in zijn toch al virtuoze gitaarspel en de orgel verhoogt de melancholieke sfeer nog.
Cijfer: 9,5

775 ♫ [0786] Pearl Jam - Better Man (1994)
Een nummer van Pearl Jam dat rustig begint op dan na zo'n 2 minuten te rocken. Het nummer is ongetwijfeld knap gebracht maar blijft minder hangen dan de meeste andere nummers van Pearl Jam.
Cijfer: 7

774 ♫ [-------] The Smashing Pumpkins - Today (1993)
Eigenlijk een lief en poppy nummer dat van een gruizige gitaarsound is voorzien en ook de nasale zang van Billy Corgan zorgt voor een eigen sound. Toch één van de kleurrijkste rockbands van de jaren '90.
Cijfer: 8,5

773 ♫ [0279] Bruce Springsteen - Badlands (1978)
Ook dit vind ik een zeer sterk nummer van Bruce Springsteen. Geweldig, de begeleiding van E-street Band zoals de piano en sax en de passionele zang van Bruce zelf. Al vind ik de live-versie nog iets beter.
Cijfer: 9

772 ♫ [0313] Pearl Jam - Even Flow (1991)
Dit is een stuk rauwer en heftiger dan Better Man, ik vind vooral de productie erg goed alsof het een live-opname lijkt waardoor het fris blijft klinken. Eddie Vedder zingt hier ook met veel overgave en de gitaarsolo voegt ook toe aan het nummer.
Cijfer: 9

771 ♫ [0139] Pink Floyd - Echoes (1971)
Dit nummer duurt 23 minuten maar verveelt desondanks geen seconde door de afwisseling van intrumentatie terwijl het nummer toch een geheel vormt. Meeslepend en inventief, dit is progrock zoals het moet zijn.
Cijfer: 9,5

Ook hier vind ik alle 10 songs goed tot geweldig, ik vind het niveau alsmaar beter worden naamate wij de top naderen.

De hele periode 1969 t/m 1972 staat bol van de jazz(-invloeden). Hot Rats, Waka Jawaka en Burnt Weeny Sandwich (waar dit nummer vandaan komt) zijn prachtige jazz fusion-platen. The Grand Wazoo is wat meer big band. Uncle Meat is een (meesterlijk) knip- en plakwerkje met allerlei invloeden, voornamelijk modern klassiek en jazz (beluister ook eens King Kong).

Classic rock-alert, maar dat laatste tiental is wel een bijzonder sterke.

1180 ♫ [1255] Sonic Youth - Stones (2004)
Gods, ik wist niet eens dat dit een bandje was die het overleefd had. Met gelijk de kanttekening makend dat het lang geleden is dat ik weer eens wat gedraaid heb wat Sonic Youth, hoor ik op het eerste gezicht een volwassen band. Een band die in de loop der jaren hun sound heeft gevonden en derhalve ook wat minder uitdagend zijn. En toch blijft het een band waar ik vaker naar moet luisteren. Vooral het drumwerk van Shelley geeft hun nummers vaak dat beetje extra waardoor ze zich onder scheiden van al die andere punky (dat is wel wat vergaand) alternatieve bands van die tijd. Had niet verwacht dat ze een lange houdbaarheidsdatum zouden hebben.

Cijfer: 7,5

1179 ♫ [0635] Crowded House - Four Seasons In One Day (1992)
De koning van de korte popliedjes. En hier één van hun beste. Vroeger was het Weather With You en Don’t Dream It’s Over. Nu is het deze en Don’t Dream It’s Over. Geniaal door z’n eenvoud.

Cijfer: 8,9

1178 ♫ [1550] The Walkabouts - Train To Mercy (1991)
AOR-alarm. Vorig jaar leerde ik dit nummer al kennen via de ladder en was op slag verliefd. Heeft een aantal maanden onderin mijn top 250 gebungeld, maar dat vind ik nu overdreven. Die opening geeft me de rillingen (net zo kitscherig als Music van John Miles). Als je daar echter doorheen bent, wordt het steeds mooier. Met als traktatie een paar minuten durende gitaarsolo (kom maar op met die onvoldoende, Arrie). Schitterend. Intens genieten, maar wel met mate. Verveelt gauw.

Cijfer: 7,9

1177 ♫ [0662] Death Cab For Cutie - Transatlanticism (2003)
De zoveelste minihype van de afgelopen 10 jaar die ik blijkbaar gemist heb. Wegens gebrek aan een versie op Spotify was dit het laatste nummer dat ik beluisterd heb van dit tiental. Een mooie afsluiter. Neemt de tijd, doet rustig aan. Om waar te komen? Nergens eigenlijk. Soms moet een nummer ook nergens naar toewerken. Zodat je niet zit te wachten tot dát moment eindelijk komt. Dat moment waar je de hele tijd op wacht, maar waarvan je weet dat het nummer dan ook gelijk voorbij is. Wegens een gebrek aan zo’n moment, luister je naar elk stuk van het nummer. En elk stuk was uitstekend. Een mooie ontdekking.

Cijfer: 7,3

1176 ♫ [1060] The Feelies - Moscow Nights (1980)
Crazy Rhythms zijn het zeker. Ik leerde ze kennen door hun album vorig jaar. Dat het een comeback album van een hoogaangeschreven 80s-band was, had ik nooit geraden. Het klinkt nog altijd zo fris en fruitig.

Cijfer: 7,2

1175 ♫ [0670] Buena Vista Social Club - Chan Chan (1997)
Een überbekend nummer, maar ik had niet verwacht dat het album zoveel stemmen zou hebben. Zo te zien staat er nog veel meer van die heerlijk zwoele zomermuziek op. Ik zal deze onthouden voor als het weer warm wordt.
Cijfer: 6,8

1174 ♫ [1198] The Sweet - Ballroom Blitz (1973)
Sympathieke band, maar iets te hoog "nostalgie voor het top 2000-publiek, maar voor de rest niet zo boeiend"-gehalte. En wat bleek.. jawel. Ergens rond plek 1500.

Cijfer: 6,1

1173 ♫ [1708] Kraftwerk - Tour de France (1983)
Al was het alleen al om de titel dat dit nummer goed is. Vanuit marketingoogpunt een mooie keuze. Maar het is sowieso gewoon een verslavend nummer. Het hijgen vind ik wel wat overdreven, maar dat bijna melancholische synthgebruik kan ik zeker waarderen. Tour de France, Tour de France!

Cijfer: 6,8

1172 ♫ [1602] The Serenes - Back To Wonder (1993)
Gelukkig bestaan ze nog (of beter: hebben ze bestaan). Nederlandse bands die goede rockmuziek maakte. Buiten wat geijkte namen als Golden Earring, Shocking Blue en Earth & Fire kom je ze niet vaak tegen. 'Stevige' rock en een mooie aanwinst voor deze lijst. Vooral sterk drumwerk.

Cijfer: 6,5

Edit: Ik zie nu zelfs dat Barefoot & Pregnant nummer 1 staat in de Nederland-toplijst.

1171 ♫ [0852] The Feelies - The Boy With The Perpetual Nervousness (1980)
En nogmaals en nogmaals van het bejubelde album. Ditmaal nog crazier rhythms. Degene die hier zijn benen stil bij kan houden, moet wel doof zijn. Wat een ritmesectie.
In combinatie met dat machtige gitaarwerk onmogelijk om stil te blijven zitten.
Waarom vond ik het album ook alweer niet zo sterk?

Cijfer: 8,2

En zo hebben we weer een belachelijk goed tiental. En ditmaal zonder bonuspunten.

Huh? Is dit een inside joke welke ik niet begrepen heb?

Nee, wil je zeggen dat het geen AOR is?

Dat wil ik best wel zeggen. Sterker nog het staat er extreem ver vanaf. AOR dat is Survivor, Foreigner, Boston, REO Speedwagon e.d. daar lijkt The Walkabouts toch in de verste verte niet op? Wellicht ben je in de war met een andere band.

Ik zie geen verschil tussen dit nummer en nummers van artiesten die jij noemt. Keurig binnen de lijntjes. En in de war? Ik zou nummers uit mijn top 250 toch wel kennen zeker?..

Misschien is MOR-alarm wel acceptabel?

Ik heb voor de zekerheid het nummer nog even aangeklikt, wellicht had ik een verkeerd nummer voor me en was dit nummer een buitenbeentje in het repertoire van de groep. Maar nogmaals ik kan echt geen enkele link vinden met AOR. Luister enkel nog maar eens naar de gitaarsolo en dan naar een gladde geproduceerde solo vanuit het AOR genre (is geen waarde oordeel enkel een voorbeeld) maar goed, je kan het nummer goed waarderen en dat is op zich al heel wat waard

Ik vind die gitaarsolo eerlijk gezegd niet bijzonder anders/uitdagender/specialer dan die uit bv. Keep On Loving You, More Than a Feeling of Hold the Line. Enige verschil is dat deze wat langer is.

En dat zegt verder niks over wat ik er van vind. Wat allevier de nummers staan of hebben in die top 250 gestaan. Wellicht hebben we gewoon een ander beeld van AOR.

Ah ja, ik had het niet nagezocht maar ging er al wel een beetje vanuit dat jij het was. Geen dank overigens

Op zich vind ik de muziek die Matthew maakt wel de moeite waard, maar met name door zijn wat lastige stemgeluid denk ik dat de echte 'klik' vooralsnog wat uitblijft.
Ik merk wel dat ik een goed arrangement in een nummer steeds meer op waarde begin te schatten naarmate de jaren voorbij stromen.

Dank @ de mensen met aanvullende info over Zappa. Wie weet wordt ik nog wel een fan tijdens deze besprekingen ook, haha.
Ben nu Kingkong aan het luisteren, Teunnis. Ook wel interessant muziekje, al moet ik zeggen dat ik vooralsnog meer heb met door instrumentale uitdrukkingskracht gedreven jazz dan met dit soort piep/tuut/kraak-fusion.

Dan moet ik deze case maar resten vrees ik

Americana Oriented Rock

Tja...

770 ♫ [-------] Depeche Mode - Walking In My Shoes (1993)

Het album van dit nummer kwam na Violator. Het was dus niet het gemakkelijkste album voor de band, omdat de verwachtingen nogal hoog waren. Dit nummer beloofde veel goeds voor het album. En hier is het na Violator het meest gewaardeerde album, het viel dus niet tegen. Als het album veel van dit soort nummers te bieden heeft ga ik het opzoeken. Het heeft eenzelfde geluid als op Violator en daar hou ik van. De stem van de zanger is hier op z'n best, erg zwaar, erg mooi.

Cijfer: 8,5

Walking In My Shoes

769 ♫ [0095] Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas (1959)

Dit is de nummer 1 van groep B. Bij 768 start groep A. Ne Me Quitte Pas heeft de domme pech gehad om groep A niet te halen en zo bijna 700 plekken te dalen. Het is jammer, want ik zie een werkelijk hemels nummer als deze liever op 95 dan hier.
Jacques Brel geeft een lesje gevoel in een nummer stoppen. Het emotievolle pianospel, daar wordt je helemaal stil van. En ondanks dat je de tekst niet begrijpt weet je dat het hier om iets gevoeligs gaat. Jacques Brel weet met bijna iedere zin je te raken. We sluiten groep B af met een van de beste nummers van deze groep B. Volgend jaar stem ik het met groot plezier weer naar nummertje 95.

Cijfer: 9,8

768 ♫ [-------] Art Blakey And The Jazz Messengers - Moanin' (1958)

De naam van deze groep klinkt alsof we goed gaan swingen. Dat valt wel mee, maar rustig meedeinen gaat wel. Jazz is moeilijk te beoordelen na één luisterbeurt. Het klinkt meestal wel lekker, maar het is voor mij nooit zo'n hapklare koek. Acknowledgement van John Coltrane is verreweg mijn favoriete jazznummer, maar dat heb ik dan ook verreweg het meest beluisterd. Ik weet niet of meer mensen dat hebben, maar ik denk dat jazz als ik er wat meer tijd voor neem tot een heel mooi genre voor mij kan uitgroeien. Ik ga dit nummer in de toekomst vaker opzetten, ik weet in ieder geval dat het goed gewaardeerd wordt. Dus hopelijk ga ik dat ook doen.

Cijfer: 6,8

767 ♫ [-------] Sonic Youth - Cross The Breeze (1988)

Sonic Youth zou als je alle nummers bij elkaar optelt in de ladder gemiddeld ongeveer op een 7,2 uitkomen denk ik. Niet heel hoog voor mijn doen. Dit nummer komt makkelijk boven dat gemiddelde uit. Dit is namelijk het beste wat ik van ze gehoord heb. Het heeft een bepaalde catchyheid en de stem van de zangeres is erg heerlijk. I Wanna Know wordt op een topmanier gezongen. Dit is echt een gaaf nummer.

Cijfer: 9

766 ♫ [1645] Underworld - Cowgirl (1993)

Underworld is een goed gewaardeerde groep die electronic met rock en pop combineerd. Stampende beats worden samengesmolten met popstukjes. Het maakt nummers van deze groep erg lekker voor bijvoorbeeld op de fiets. Maar in discotheken zal dit het ook goed doen. Mij bevalt het in ieder geval. Ik zet dit niet vaak op. Maar als ik het op zet kan ik er altijd wel van genieten. Deze kende ik nog niet en is een leuk ontdekkinkje.

Cijfer: 7,5

765 ♫ [1224] The Chemical Brothers - Block Rockin' Beats (1997)

Op 1981 kwamen we deze groep al tegen. Daarna een hele tijd niks gehoord. En nu zien we ze ineens twee keer in hetzelfde rijtje terug. Dit nummer is vele, vele malen beter dan het vorige nummer.Het heeft een geweldig loopje en hoewel het verder simpelheid troef is, doet dat niks af aan de heerlijke zaligheid die dit nummer heeft.

Cijfer: 8

764 ♫ [1780] John Cale - Over Her Head (2003)

Dit was het 'die gozer' waar ik het over had bij het spreken van de samenwerking tussen Lou Reed en deze man. Daar werd ik meteen gewezen op dat deze man wel wat meer gedaan had dan alleen piano spelen op Small Town.
Over het nummer, dit ken ik al. En het is erg mooi, ik wist alleen niet dat het van hem was. Het is een fraaie ballad zonder in kitscherigheid te vervallen. Fijn viool -en gitaarspel maken dit nummer tot erg goed.

Cijfer: 8,8

763 ♫ [1535] Atmosphere - Yesterday (2008)

Het zal wel voorspelbaar zijn. Maar Yesterday van Atmosphere gaat een heel hoog cijfer krijgen. Eerst beschouwde ik Yesterday een beetje als 'dat kleine hitje' van ze. (met een gestolen deuntje, die ik nu wel heel goed gebruikt vind) The Waitress en andere nummers vond ik veel beter. Vond ja. Want Yesterday staat nu in mijn top 5 nummers van Atmosphere.
Yesterday geeft een warm comfortabel gevoel. De raps zijn van ongelooflijk niveau. Alles is zo watertandend lekker uitgesproken en de rhymes zijn fantastisch. Lekker meerappen met een nummer dat je op heerlijke wijze voelt.
Atmosphere staat ook bekend om zijn gevoelige wijze. En vooral in de laatste zinnen. Eerst dacht ik altijd dat het om een of ander liefdesrelatie ging. Maar dan komt die laatste zin:

But I know it wasn't you, cause you passed away dad

Cijfer: 9,8

762 ♫ [1545] The Undertones - Here Comes The Summer (1979)

Ik zal me maar niet uitlaten over de gladde kop van de zanger en me op het bespreken van het nummer toeleggen.
Pure punk, de punk die ik het leukst vind ook. Het is punk die eigenlijk naar de pop toe gaat. Heerlijk refreintje a la de Ramones. En voila, een uitermate fijn nummer.

Cijfer: 7,8

761 ♫ [1484] The Chemical Brothers - The Private Psychedelic Reel (1997)

Ik kondigde het al aan, hier is het 2de nummer van deze band.
Het nummer begint met een wat oosters geluidje. Na twee minuten komt de beat er dan in. Het nummer komt van hetzelfde album als het vorige nummer en dat is te merken, het is iets minder poppy, maar tapt wel uit hetzelfde vaatje. De beats zijn erg vet en worden interessant gehouden met soms een klein geluidje tussendoor of tempowisselingen. Het duurt me net iets te lang maar het ligt me goed.

Cijfer: 7,8

En dit is precies wat het nieuwe laddersysteem gaat voorkomen.

Het is één van mijn helderste herinneringen aan de ladder verleden jaar. Teunnis die net als laatste stemmer Jacques Brel nog naar groep B stuurt. En het daarop zelf nog jammer vind ook

Dit jaar komt het nummer uiteraard weer bij de beste honderd

Art Blakey And The Jazz Messengers - Moanin'

Mooi dat die genomineerd is

Dat heb je goed onthouden

En zo is het maar net. Dit is voor mij toch wel hét perfecte popliedje. En er kan nu op gestemd worden!

1300 ♫ [0876] dEUS - Via (1994)

Gekke Roeland vindt stiekem dat het debuut van dEUS bij verre niet is geëvenaard door hun latere albums, hoewel hun tweede en derde ook nog zeer degelijk zijn. Op Worst Case Scenario heeft dEUS een royale portie ballen vermengd met krakende violen en gevoelige liefdesliedjes, met als resultaat een rammelend, spannend en experimenteel debuut waar bijna alleen maar ongekende pareltjes op staan. En dan maken rauwe, golvende gitaarlijnen in het couplet, verschillende geweldige wendingen en de fantastische zang van Barman het ook nog eens één van de nummers die boven de rest van de albumtracks uitsteken. Heerlijke herrie.
Cijfer: 9,7

1299 ♫ [0717] Suede - Animal Nitrate (1993)

Ook mijn verwachtingen werden niet helemaal ingelost; wagonlading drama was deze keer niet inbegrepen. Dit is meer een opwekkend en rauw rockliedje met vooral erg lekkere riffs, maar ook al is de vlakheid niet echt een punt van ergernis, de te hoge stem van Anderson is dat wel enigszins. Desondanks wel best een lekker springnummer dat ik hoogstwaarschijnlijk morgen niet meer ken.
Cijfer: 7

1298 ♫ [1026] The Rolling Stones - (I Can't Get No) Satisfaction (1965)

Tot nu toe hebben de Stones niet heel erg vaak het niveau van genietbare stampband overstegen, maar wat ze doen, doen ze wel goed; een prettig bonkende drum begeleidt een erg catchy antiekrockert met een lekkere gitaarriff – enige grote minpunt is wel dat het effect van de laatste wel wat verbleekt door het veel te vaak herhalen ervan. Kan niet zeggen dat ik heel erg overdonderd ben, maar de legendestatus is wel best begrijpelijk.
Cijfer: 7,5

1297 ♫ [1338] Pulp - Babies (1992)

Tja, Britpop zal me nooit helemaal weten te raken, denk ik; hoewel Pulp hier een meer dan lekker liedje, volgepropt met heerlijke (bas)gitaarlijntjes, heeft afgeleverd, word ik er niet helemaal euforisch van. Er valt zeker te horen dat de emotiewijzer op vrolijk ligt, maar het is allemaal toch wat te ingehouden, wat te geforceerd allemaal, waardoor pogo-neigingen uitblijven. Lekker om naar te luisteren is dit desondanks zeker en een tweede, derde en misschien wel vierde luisterbeurt ooit is niet uitgesloten. Muziek mag ook wel eens alleen lekker zijn.
Cijfer: 8

1296 ♫ [0898] The Veils - Under The Folding Branches (2006)

Ziet u nou, pianoballads kunnen wel degelijk goed zijn. Sober en zelfs ietwat deprimerend, door het prachtige cellogebruik en de lage stem van Andrews; hiermee stijgen The Veils weer een paar plaatsjes in mijn veel te lange nog-te-downloaden-lijst, al is het maar omdat ze zich beseffen dat een pianoballad niet altijd tot een of ander bombastisch drama hoeft te worden uitgewerkt.
Cijfer: 8,4

1295 ♫ [0596] Prince - If I Was Your Girlfriend (1987)

Waar funk te vaak saai op me overkomt, is dit meer gewoon irritant. Prince weet hier als geen andere een soort nepromantisch kitschsfeertje te creëren, dat al helemaal niet funky of iets in die richting overkomt. Ik heb sowieso heel erg weinig met de constante aanstellerige falsetto van Prince, maar als er ook nog zo’n vervelende begeleiding (spekgladde basgitaar en blazertjes) om de hoek komt kijken, haak ik af. Enigszins vieze muziek, dit.
Cijfer: 3,5 en werkende link

1294 ♫ [1035] Bruce Springsteen - Point Blank (1980)

Jammer genoeg bezwijkt meneer Springsteen wel voor de verleiding van een sobere pianoballad bombastisch te maken, maar gelukkig weet hij die enigszins over de top climax die daaruit volgt wel na een heel degelijke opbouw te laten volgen. Een geloofwaardige bombastische pianoballad is dit gelukkig dus wel, mede door de overtuiging in de stem van Springsteen, maar iets meer focus op de instrumentatie had wel gemogen.
Cijfer: 7,3

1293 ♫ [0758] Creedence Clearwater Revival - Green River (1969)

Saaie zang, saaie melodieën en saaie gitaarsolo’s overgoten met een niet al te subtiel sausje van vervelende Amerikaansheid; al bij al weer een oud vertrouwd potje jolig geneuzel. Weinig over te vertellen, behalve dat het behoorlijk irritant is.
Cijfer: 3,9

1292 ♫ [-------] Tom Waits - I Hope That I Don't Fall In Love With You (1990)

Als u nog enigszins beïnvloedbaar bent: ik hoop dat Waits hier wel bewijst dat roken sterk af te raden is. Ik kan in ieder geval geen andere reden bedenken waarom hij in vijf jaar of misschien wel korter een bij vlagen zo’n vervelende/lachwekkende bromstem heeft gekregen. Erg zonde dus, want wat ik hier hoor is een gemeende, intieme gitaarballad die gelukkig klein gehouden wordt en vooral opvalt door zijn, jaja, prachtige zang. Misschien had er iets meer durf in de akkoorden gemogen, maar voor de rest is dit een zeer aangename verrassing.
Cijfer: 8,3

1291 ♫ [0626] The Verve - Sonnet (1997)

Aardig, maar toch de minste Britpoppert van dit tiental; hoewel het allemaal erg melodieus en muzikaal is, glijdt het langs me heen als geen ander en kan ik achteraf weinig opnoemen dat me echt opviel, behalve de hier ietwat vervelende zanger. Vooruit, aardige strijkers. Zesje doen.
Cijfer: 6

770 ♫ [-------] Depeche Mode - Walking In My Shoes (1993)
Depeche Mode verwerkte toen wat meer rockelementen in hun syntipopsound. Dit pakte niet altijd gelukkig uit maar dit nummer is voor mij best OK al verkies ik toch hun vroegere werk.
Cijfer: 7

769 ♫ [0095] Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas (1959)
Ik ken weinige zangers met zoveel passie en gevoel als Jacques Brel. Dit is werkelijk een parel van een song die inderdaad veel hoger hoort te staan.
Cijfer: 10

768 ♫ [-------] Art Blakey And The Jazz Messengers - Moanin' (1958)
Dit nummer kende ik niet en toch klinkt het vertrouwd in de oren. Een muziekstijl als jazz komt beter tot zijn recht als je het 's avonds laat draait maar dan kan ik er wel van genieten.
Cijfer: 7,5

767 ♫ [-------] Sonic Youth - Cross The Breeze (1988)
Hier hoor ik new wave-invloeden in (het gitaargeluid doet mij een beetje aan The Cure denken) anderzijds klinkt het ook als pré-grunge. Instrumentaal vind ik het erg boeiend, vocaal minder.
Cijfer: 7

766 ♫ [1645] Underworld - Cowgirl (1993)
Het komt moeizaam tot stand maar wanneer de beat wordt ingezet swingt het goed. Al duurt het mij wat te lang waardoor de verveling kan toeslaan.
Cijfer: 6

765 ♫ [1224] The Chemical Brothers - Block Rockin' Beats (1997)
Dance met rockinvloeden, vrij simpel maar de bas en het ritme tillen het nummer de hoogte in.
Cijfer: 7

764 ♫ [1780] John Cale - Over Her Head (2003)
De tweede keer dat wij John Cale tegenkomen. Zijn zang is merkelijk verminderd wat eigenlijk normaal is. Het nummer zelf gaat wel maar wil mij niet echt boeien.
Cijfer: 5,5

763 ♫ [1535] Atmosphere - Yesterday (2008)
Dit vind ik minder dan de vorige nummers van Atmosphere die wij eerder zijn tegengekomen. Wel goede raps en tekst maar muzikaal eentonig waarbij dat pianomelodietje bovendien teveel weg heeft van Susan's House van eels.
Cijfer: 5,5

762 ♫ [1545] The Undertones - Here Comes The Summer (1979)
Simpele punkpop maar erg vitaal en aanstekelijk, ook prima zang van Feargal Sharkey. Jammer (en vreemd) dat deze band nooit succesvol is geweest.
Cijfer: 8,5

761 ♫ [1484] The Chemical Brothers - The Private Psychedelic Reel (1997)
Een lange psychedelische trip voorzien van vette beats. Origineel vind ik het wel maar ook dit nummer duurt tenslotte te lang.
Cijfer: 6,5

Dat heet een sample.

Van Gladys Knight ook nog. Foei Luc.

Heb ook lang moeten wennen aan de bromstem van Waits. Closing Time is dan wel mijn favoriete Waits-album en mijn favoriete nummer, ik kan zijn karakteristieke stem goed waarderen. Daar tegenover staat dat ik geen album ken dat zo simpel en oprecht klinkt als Closing Time. Ben blij dat ie niet meer durf in de akkoorden heeft gegooid, dat past juist goed bij de sfeer van dit album. Op latere albums staan genoeg nummers met meer durf (maar dan wel weer met bromstem )

1990? Die staat toch duidelijk op dit album: Tom Waits - Closing Time (1973). Of is dat al gemeld?
Ik herinner het me ook nog wel. Alleen ik wist niet dat jij het was.

Ook weer gefixed:

Buddy Holly - Peggy Sue
A Flock Of Seagulls - Wishing (If I Had A Photograph Of You)
Pink Floyd - Another Brick In The Wall (Part II)
Prince & The Revolution - When Doves Cry
The Smashing Pumpkins - Today
Bruce Springsteen - Badlands
Depeche Mode - Walking In My Shoes
Prince - If I Was Your Girlfriend

Yep, iemand heeft me hier vlak na de finale al op gewezen en in mijn bestand is het dus al gefixed. Ik kan alleen ff niet meer terugvinden wie dat was.

1170 ♫ [0574] Neil Young - See The Sky About to Rain (1974)
Dit nummer heeft precies die valsheid die ik zo hekel aan Young. Het is nog lang niet zo erg als op Tonight’s the Night, maar ik heb heel erg aan dit nummer moeten wennen. Nu kan ik het best aanhoren en vind ik het een aardig nummer, maar verbleekt compleet bij het titelnummer en het slotnummer. Nummers die dit jaar hopelijk heel hoog gaan eindigen.

Cijfer: 6,4

1169 ♫ [0942] George Harrison - My Sweet Lord (1970)
Ik ken weinig van Harrison solo. Deze staat hoog in de top 2000 en zal ik ongetwijfeld al (vaak) gehoord hebben. Nu ik hem zo beluister, klinkt hij best bekend. Zwoele, zomerse sfeer en precies dat wat hij bij The Beatles zo mooi inbracht. Topt zijn werk bij The Beatles niet, maar is best goed. Wordt steeds beter naar mate het nummer vordert.

Cijfer: 6,7

1168 ♫ [-------] Hawkwind - Silver Machine (1971)
Een semi-bekende 70s-gigant die blijkbaar nog steeds actief is. Hun zwaartepunt heeft voor zover ik weet wel in de 70s gelegen en die stemmenaantallen en gemiddeldes bevestigen dat. Aardige space rock en ik ben benieuwd hoe deze sound zich een heel album gaat houden.

Cijfer: 6,5

1167 ♫ [0919] The Stooges - No Fun (1969)
Vanuit de ruimte komen we gelijk weer op aarde. Letterlijk, want van deze muziek geraak ik niet in hogere sferen. Ze hebben ongetwijfeld goede nummers gemaakt, deze valt daar niet onder. 3 minuten valt het uit te houden, daarna wordt het ronduit irritant.

Cijfer: 4,9

1166 ♫ [0681] Sonic Youth - Sugar Kane (1992)
Toch ook zeker niet de eerste keer dat we ze tegenkomen. Het vorige tiental hadden we met Stones een sterk nummer. Hier zijn ze nog jong, energiek en rauw. Nou ja, jong, toch ook alweer na 10 jaar. Gestoord gitaarwerk, up-tempo drumwerk en typisch Sonic Youth. Bij vlagen geniaal, zoals ik al zei: typisch Sonic Youth.

Cijfer: 6,3

1165 ♫ [0658] Bob Dylan - Sad-Eyed Lady Of The Lowlands (1966)
Ruim een uur Bob, ga ik dat wel trekken? Maar ik heb Dylan altijd verkeerd beluisterd. Dylan is iemand waar je de tijd voor moet nemen. Die je opzet en waar je de teksten bij pak. Iets wat ik tot nu toe wel heb gedaan bij de besprekingen. Voornemen voor 2012 is dan ook om dit ook bij een album te doen. Blonde On Blonde zal het waarschijnlijk niet worden, maar dit was een prachtig nummer. Ruim 10 minuten, maar het voelt als veel minder en veel meer tegelijk. Dit is muziek die ik hoop te vinden in deze lijst.

Cijfer: 8,4

Grooveshark link werkt niet meer, hier een nieuwe:
Sad-Eyed Lady Of The Lowlands

1164 ♫ [1300] Gorki - Mia (1992)
De grootste Vlaamse klassieker ooit? Zelf ken ik wel beter. Instrumentaal best een goed nummer, maar die zo geroemde tekst, kan me niet pakken. Komt te veel over als een soort pseudopoëtische tekst, maar dat zal dan zeker wel weer aan mij liggen. Ik ken betere klassiekers.

Cijfer: 6,2

1163 ♫ [0697] Martha Reeves And The Vandellas - Dancing In The Street (1964)
Kort, maar.. vooral kort. Druk nummer met weinig boeiende stukken. Ik snap niet hoe dit soort nummers zo hoog kunnen komen. Er zijn toch wel betere zwarte nummers te bedenken dan deze, want een andere reden kan ik niet bedenken: alle zwart muziek-liefhebbers stemmen hierop bij gebrek aan beter en zodoende komt deze hoog. Vorige jaar zelfs nog in de hoogste groep.

Cijfer: 5,1

1162 ♫ [1253] Eels - Hey Man (Now You're Really Living) (2005)
Eels, één van de zoveel bands waarvan ik niet snap what the fuzz is all about. Het experimentele element is er in dit nummer wel vanaf, maar vind ik dat erg? Ja, want nu blijft er niets meer over dan een flauw popliedje. Dat weliswaar goed in het gehoor ligt, maar voor de rest geen indruk achterlaat. En dat terwijl de lat na het vorige nummer niet bijster hoog lag.

Cijfer: 5,8

1161 ♫ [-------] Michael Jackson - Don't Stop 'til You Get Enough (1979)
Hier was het nog de vrolijke disconeger. Met het openingsnummer van Thriller zou hij nog eenmalig terugkeren naar dit personage. Daarna zou het een witte hitmachine worden. Mij om het even, in beide vormen, schreef hij meesterlijke nummers. Hoewel deze wel wat te lang duurt. De clip blijft evengoed heerlijk om naar te kijken. Zo kan een clip ook.

Cijfer: 6,8

Na 2 weergaloze tientallen en een goed tiental, vroeg ik me af of het aan mij ligt dat dit tiental relatief slecht scoort, maar ik sloot af met Bob Dylan en wist dat deze cijfers kloppen. Even weer een reminder hoe echte muziek hoort te klinken.

Lijkt me inderdaad geen AOR. Bijzonder rare opmerking, die ik, net als vigil, totaal niet kan plaatsen.