Muziek / Toplijsten en favorieten / De MuMe Top 2000 besproken.
zoeken in:
0
Onweerwolf
geplaatst: 10 januari 2012, 18:04 uur
chevy93 schreef:
1164 ♫ [1300] Gorki - Mia (1992)
De grootste Vlaamse klassieker ooit? Zelf ken ik wel beter. Instrumentaal best een goed nummer, maar die zo geroemde tekst, kan me niet pakken. Komt te veel over als een soort pseudopoëtische tekst, maar dat zal dan zeker wel weer aan mij liggen. Ik ken betere klassiekers.
1164 ♫ [1300] Gorki - Mia (1992)
De grootste Vlaamse klassieker ooit? Zelf ken ik wel beter. Instrumentaal best een goed nummer, maar die zo geroemde tekst, kan me niet pakken. Komt te veel over als een soort pseudopoëtische tekst, maar dat zal dan zeker wel weer aan mij liggen. Ik ken betere klassiekers.
Het blijft blijkbaar moeilijk om Luc De Vos en zijn teksten op waarde te schatten, zeker voor Nederlanders. Ik lees zo vaak dit soort dingen en dan denk ik bij mezelf: "Hoe kan iemand nou niet de genialiteit van de altijd tragische maar nooit pathetische teksten van deze man bevatten?" Muzikaal gezien is Gorki niet altijd even bijzonder geweest maar de teksten zijn bijna altijd in de roos. Het is geen poëzie en ook niet zo bedoeld. De Vos vertelt gewoon prachtige kleine verhaaltjes met een nare bijsmaak, waar mannen en jongens altijd aan het kortste eind trekken en waar vaker dan niet een meer dan terechte sneer naar de gevestigde orde in zit. Sociaal uitdagend zonder ordinair of radicaal te zijn met prachtige dubbelzinnigheden en doordachte humor.
0
geplaatst: 10 januari 2012, 18:10 uur
Helemaal mee eens Marcel, de absurdistische teksten van Luc de Vos zijn geniaal. Ik zou ze zelfs wel poëtisch willen noemen, liggen in het verlengde van het dadaïsme voor mij. Denk dat iedereen vatbaar is voor zulke teksten, maar ik vind ze prachtig. Ik bedoel, one-liners als:
'Eten kan, als je de afwas doet'
'Net als voetbal, is God overal'
'Punk is dood. maar wij leven nog'
'Ik was de laatste van de klas, daarom ga ik naar bordelen.'
zijn toch geweldig?
'Eten kan, als je de afwas doet'
'Net als voetbal, is God overal'
'Punk is dood. maar wij leven nog'
'Ik was de laatste van de klas, daarom ga ik naar bordelen.'
zijn toch geweldig?
0
geplaatst: 10 januari 2012, 20:08 uur
Dat is ook mijn favoriete Gorki-regel 
En ook:
"Ik schop die bende een geweten tot ze er bont en blauw van zien"

En ook:
"Ik schop die bende een geweten tot ze er bont en blauw van zien"
0
Onweerwolf
geplaatst: 10 januari 2012, 22:46 uur
Die hele plaat is inderdaad fantastisch. Ik heb hem maar weer eens opgezet net.
'En red mijn ziel vooral, maar ook mijn mooie lichaam'
Overigens is Eindelijk Vakantie nou juist een plaat die ook muzikaal gezien zeer sterk is, niet alleen tekstueel.
'En red mijn ziel vooral, maar ook mijn mooie lichaam'

Overigens is Eindelijk Vakantie nou juist een plaat die ook muzikaal gezien zeer sterk is, niet alleen tekstueel.
0
geplaatst: 11 januari 2012, 11:51 uur
760 ♫ [0819] Tori Amos - Silent All These Years (1991)
De bekende nummers van Tori zijn prachtig, ook deze. Het heeft er nooit toegezet om dat album te luisteren, ondanks dat mijn ouders het in bezit hebben. Ik ben bang dat het bij meer nummers saai wordt. Want wees eerlijk, ondanks de pracht en praal van de bekende nummers, ze zijn wel rustig en aan het einde heb je wel weer behoefte aan iets snellers. Afijn, dit nummer is fantastisch, mooi pianoloopje en coupletten en refreinen van krachtig niveau. Als ik zie hoeveel ik weer van dit nummer geniet vraag ik me toch af of ik dat album niet eens uit de kast moet trekken.
Cijfer: 9
759 ♫ [0239] Radiohead - Knives Out (2001)
Ik ging met niet heel hoge verwachtingen Amnesiac luisteren omdat het bekend als na Pablo Honey en het recente King of Limbs het minste Radiohead-album te zijn.
Ik werd zeer aangenaam verrast. Het is een van mijn favoriete albums van ze, beter dan In Rainbows. Knives Out heeft een fraaie melodie. Het nummer leunt op deze melancholieke melodie. Het refrein wordt op een mooie manier gezongen door Thom Yorke. Knives Out behoort zeker in het rijtje Radiohead-topnummers, waar van Amnesiac nog meer nummers bij horen.
Cijfer: 9
758 ♫ [-------] Van Morrison - Into The Mystic (1970)
Van Morrison heeft met Astral Weeks een album gemaakt waarvan ik enkele topnummers al door en door ken. Een aantal nummers grijpen mij nog niet. Vandaar dat ik aan Moondance begonnen ben. En dat is een goede keus geweest. Het is net allemaal wat toegankelijk maar toch even mooi. Op Moondance staan meer kop-staart nummers. Into the Mystic is een lied dat mij na één luisterbeurt al groots wist te overtuigen. 'And I Want to rock your gypsy soul', wat zingt hij dat toch machtig mooi!
Cijfer: 9,3
757 ♫ [0646] Sigur Rós - Flugufrelsarinn (1999)
Sigur Ros is nog niet voorbij geweest met Ágætis Byrjun, dat werd tijd. Op dit nummer zingt Jónsi op z'n best. Hij zingt wat klaaglijk en dat past erg goed bij de melodie. De melodie is iets aan de trieste kant, en het nummer bouwt zich steeds weer op naar een prachtige climax.
Ágætis Byrjun ben ik nog steeds aan het ontdekken en die ontdekkingstocht is een van de mooiere die je kan maken.
Cijfer: 9
756 ♫ [0490] Tindersticks - My Oblivion (2003)
Nu komt een van de mooiste Tindersticks-nummers voorbij tot nu toe. En ze waren al zo mooi. Deze is echt fantastisch. Het heldere geluid, het repetitieve vioolspel, de enorme sfeerzetting door achtergrondzang en dus die violen. De zang is ontroerend. De zanger treedt diep, diep je ziel binnen. Onder het Youtube filmpje staat: The Most Beautiful Song Ever Written. Zover wil ik niet gaan maar ik begrijp goed dat iemand dit kan vinden, want dit is ongelooflijk mooi.
Cijfer: 9,5
755 ♫ [-------] Caribou - Odessa (2010)
We starten hier met de 2010-top 3 van onze ladder dit jaar. Oftwel, de hoogste echt 'nieuwe' binnenkomers, omdat nummers uit 2011 de ladder nog niet in kunnen vanwege ons stemsysteem.
Nummer 3: Caribou - Odessa. Dit nummer sloeg bij electronic-liefhebbers als een bom in, maar ook in de ladder. Het nummer is gewoon onweerstaanbaar in z'n soort, de ah ah ah ah aah's op de achtergrond zijn waanzinnig lekker, dit wordt afgewisseld met zuivere zang. Ook de heerlijke tikjes op de achtergrond zijn noemenswaardig. Caribou maakt verslaving ten top, en daar is dit het beste voorbeeld van.
En het nummer lijkt zijn positie van dit jaar te gaan handhaven, het boekte een erg goed resultaat in ronde 1 van 2012.
Cijfer: 9
754 ♫ [1004] Tindersticks - Buried Bones (1997)
Zweimal Tindersticks. We gaan 6 jaar terug in de tijd naar 1997. Dit klinkt alweer een stuk anders. Het is een duet tussen man en vrouw. Zoals je weet ben ik groot fan van duetjes. Ook op dit nummer wordt gebruik gemaakt van de viool. Nu zet de viool een heel andere sfeer neer, je voelt je er eigenlijk wel prettig bij. Net zoals de man en vrouw daarvoor zorgen, de vrouw heeft een zwoele stem en de man een wat zwaardere stem. De afwisseling tussen deze twee is perfect, Buried Bones is net niet zo goed als het vorige nummer maar mag zeker aan dat niveau ruiken.
Cijfer: 9
753 ♫ [1377] Serge Gainsbourg - Cargo Culte (1971)
Van Serge Gainsbourg ken ik één album een beetje. Histoire de Melody Nelson, het album waarop dit de afsluiter is.
Op een catchy basdeuntje wordt gepraat door Serge. Hij praat op zo'n manier van: even een zin zeggen, dan weer een trekje van m'n sigaret, en terwijl je de rook uitblaast de volgende zin weer. Heel relaxed dus, zo'n gevoel krijg je er bij. Later wordt er elektrische gitaar aan toegevoegd, dit instrument voegt veel toe want er wordt mooi gespeeld. De nummers van deze man moet je even in laten werken, maar geloof mij, ze zijn prachtig en uniek in zijn soort. Er staan er nog meerdere op Histoire de Melody Nelson, geef het een luisterbeurt, het duurt toch maar 28 minuten. Jammer dat het na de ballade en deze afgelopen is voor dit album. Gelukkig komt hij straks nog een keertje voorbij.
Cijfer: 9
752 ♫ [0716] Belle & Sebastian - Le Pastie De La Bourgeoisie (1997)
De meeste nummers van deze band zijn vooral gebaseerd op de piano. Dit is een echte up-tempo song en is erg populair. Hoe meer ik nummers van Belle & Sebastian luister, hoe meer ik de stem van de zanger ga waarderen, deze is namelijk heel breekbaar. Hij draagt dit nummer op een grootse manier. Met een titel als Le Pastie de la Bourgeoisie kan het nummer eigenlijk al niet meer stuk, en dat gebeurt ook niet, hoe breekbaar de stem van de zanger ook is.
Cijfer: 8,8
751 ♫ [1389] Sonic Youth - Schizophrenia (1987)
Ik heb er lang op moeten wachten, maar eindelijk komt er een nummer van Sister langs, tevens de enige. En ondanks ik dit nummer al ken, is het het minste van het rijtje. Maar met een 8,8 als laagste cijfer is dat niet erg, het is namelijk alsnog een dijk van een nummer. Het riffje is leuk, hoewel je er ook niet meteen van je stoel van valt. Vooral als de zang inzet wordt het echt leuk. De zang vind ik namelijk nogal sympathiek. In de bridge van het nummer merk je pas ech dat het riffje echt leuk is, als hij kaal te horen is.
Cijfer: 8,3
De bekende nummers van Tori zijn prachtig, ook deze. Het heeft er nooit toegezet om dat album te luisteren, ondanks dat mijn ouders het in bezit hebben. Ik ben bang dat het bij meer nummers saai wordt. Want wees eerlijk, ondanks de pracht en praal van de bekende nummers, ze zijn wel rustig en aan het einde heb je wel weer behoefte aan iets snellers. Afijn, dit nummer is fantastisch, mooi pianoloopje en coupletten en refreinen van krachtig niveau. Als ik zie hoeveel ik weer van dit nummer geniet vraag ik me toch af of ik dat album niet eens uit de kast moet trekken.
Cijfer: 9
759 ♫ [0239] Radiohead - Knives Out (2001)
Ik ging met niet heel hoge verwachtingen Amnesiac luisteren omdat het bekend als na Pablo Honey en het recente King of Limbs het minste Radiohead-album te zijn.
Ik werd zeer aangenaam verrast. Het is een van mijn favoriete albums van ze, beter dan In Rainbows. Knives Out heeft een fraaie melodie. Het nummer leunt op deze melancholieke melodie. Het refrein wordt op een mooie manier gezongen door Thom Yorke. Knives Out behoort zeker in het rijtje Radiohead-topnummers, waar van Amnesiac nog meer nummers bij horen.
Cijfer: 9
758 ♫ [-------] Van Morrison - Into The Mystic (1970)
Van Morrison heeft met Astral Weeks een album gemaakt waarvan ik enkele topnummers al door en door ken. Een aantal nummers grijpen mij nog niet. Vandaar dat ik aan Moondance begonnen ben. En dat is een goede keus geweest. Het is net allemaal wat toegankelijk maar toch even mooi. Op Moondance staan meer kop-staart nummers. Into the Mystic is een lied dat mij na één luisterbeurt al groots wist te overtuigen. 'And I Want to rock your gypsy soul', wat zingt hij dat toch machtig mooi!
Cijfer: 9,3
757 ♫ [0646] Sigur Rós - Flugufrelsarinn (1999)
Sigur Ros is nog niet voorbij geweest met Ágætis Byrjun, dat werd tijd. Op dit nummer zingt Jónsi op z'n best. Hij zingt wat klaaglijk en dat past erg goed bij de melodie. De melodie is iets aan de trieste kant, en het nummer bouwt zich steeds weer op naar een prachtige climax.
Ágætis Byrjun ben ik nog steeds aan het ontdekken en die ontdekkingstocht is een van de mooiere die je kan maken.
Cijfer: 9
756 ♫ [0490] Tindersticks - My Oblivion (2003)
Nu komt een van de mooiste Tindersticks-nummers voorbij tot nu toe. En ze waren al zo mooi. Deze is echt fantastisch. Het heldere geluid, het repetitieve vioolspel, de enorme sfeerzetting door achtergrondzang en dus die violen. De zang is ontroerend. De zanger treedt diep, diep je ziel binnen. Onder het Youtube filmpje staat: The Most Beautiful Song Ever Written. Zover wil ik niet gaan maar ik begrijp goed dat iemand dit kan vinden, want dit is ongelooflijk mooi.
Cijfer: 9,5
755 ♫ [-------] Caribou - Odessa (2010)
We starten hier met de 2010-top 3 van onze ladder dit jaar. Oftwel, de hoogste echt 'nieuwe' binnenkomers, omdat nummers uit 2011 de ladder nog niet in kunnen vanwege ons stemsysteem.
Nummer 3: Caribou - Odessa. Dit nummer sloeg bij electronic-liefhebbers als een bom in, maar ook in de ladder. Het nummer is gewoon onweerstaanbaar in z'n soort, de ah ah ah ah aah's op de achtergrond zijn waanzinnig lekker, dit wordt afgewisseld met zuivere zang. Ook de heerlijke tikjes op de achtergrond zijn noemenswaardig. Caribou maakt verslaving ten top, en daar is dit het beste voorbeeld van.
En het nummer lijkt zijn positie van dit jaar te gaan handhaven, het boekte een erg goed resultaat in ronde 1 van 2012.
Cijfer: 9
754 ♫ [1004] Tindersticks - Buried Bones (1997)
Zweimal Tindersticks. We gaan 6 jaar terug in de tijd naar 1997. Dit klinkt alweer een stuk anders. Het is een duet tussen man en vrouw. Zoals je weet ben ik groot fan van duetjes. Ook op dit nummer wordt gebruik gemaakt van de viool. Nu zet de viool een heel andere sfeer neer, je voelt je er eigenlijk wel prettig bij. Net zoals de man en vrouw daarvoor zorgen, de vrouw heeft een zwoele stem en de man een wat zwaardere stem. De afwisseling tussen deze twee is perfect, Buried Bones is net niet zo goed als het vorige nummer maar mag zeker aan dat niveau ruiken.
Cijfer: 9
753 ♫ [1377] Serge Gainsbourg - Cargo Culte (1971)
Van Serge Gainsbourg ken ik één album een beetje. Histoire de Melody Nelson, het album waarop dit de afsluiter is.
Op een catchy basdeuntje wordt gepraat door Serge. Hij praat op zo'n manier van: even een zin zeggen, dan weer een trekje van m'n sigaret, en terwijl je de rook uitblaast de volgende zin weer. Heel relaxed dus, zo'n gevoel krijg je er bij. Later wordt er elektrische gitaar aan toegevoegd, dit instrument voegt veel toe want er wordt mooi gespeeld. De nummers van deze man moet je even in laten werken, maar geloof mij, ze zijn prachtig en uniek in zijn soort. Er staan er nog meerdere op Histoire de Melody Nelson, geef het een luisterbeurt, het duurt toch maar 28 minuten. Jammer dat het na de ballade en deze afgelopen is voor dit album. Gelukkig komt hij straks nog een keertje voorbij.
Cijfer: 9
752 ♫ [0716] Belle & Sebastian - Le Pastie De La Bourgeoisie (1997)
De meeste nummers van deze band zijn vooral gebaseerd op de piano. Dit is een echte up-tempo song en is erg populair. Hoe meer ik nummers van Belle & Sebastian luister, hoe meer ik de stem van de zanger ga waarderen, deze is namelijk heel breekbaar. Hij draagt dit nummer op een grootse manier. Met een titel als Le Pastie de la Bourgeoisie kan het nummer eigenlijk al niet meer stuk, en dat gebeurt ook niet, hoe breekbaar de stem van de zanger ook is.
Cijfer: 8,8
751 ♫ [1389] Sonic Youth - Schizophrenia (1987)
Ik heb er lang op moeten wachten, maar eindelijk komt er een nummer van Sister langs, tevens de enige. En ondanks ik dit nummer al ken, is het het minste van het rijtje. Maar met een 8,8 als laagste cijfer is dat niet erg, het is namelijk alsnog een dijk van een nummer. Het riffje is leuk, hoewel je er ook niet meteen van je stoel van valt. Vooral als de zang inzet wordt het echt leuk. De zang vind ik namelijk nogal sympathiek. In de bridge van het nummer merk je pas ech dat het riffje echt leuk is, als hij kaal te horen is.
Cijfer: 8,3
0
geplaatst: 11 januari 2012, 16:19 uur
1160 ♫ [1104] XTC - Ball And Chain (1982)
XTC is zo’n band die voor mij niet verder komt dan gedateerde jaren ’80-muziek. Hoewel dit nummer een stuk tijdlozer is dan een aantal medetijdgenoten doet dit me anno 2012 weinig tot niks. De zang is totaal emotieloos en de instrumentatie is karig en saai.
Cijfer: 5,0
1159 ♫ [1765] Suzanne Vega - In Liverpool (1992)
Ze grijpt me niet, ik word er niet emotioneel van, maar ze heeft wel iets leuks in haar stem. Het is niet spannend, vernieuwend of apart, maar die cuteness in dit nummer is bijzonder aangenaam. Zou ook zo dit jaar uitgekomen kunnen zijn.
Cijfer: 6,7
1158 ♫ [1357] Aphex Twin - Windowlicker (1999)
Een bekende naam met een ook bekend nummer. Dacht ik althans, maar deze kan ik me niet voor de geest halen. Natuurlijk mogelijk dat ik dit soort pulp zo gauw mogelijk verdrongen heb, want dit gaat echt nergens over. “Real music by real musicians” viel er vandaag te lezen in het MuMe Klinkt Anders-topic. De gedachte achter die uitspraak deel ik zeker niet, maar als ik dan weer dit soort muziek hoor.. Zal wel erg leuk zijn als je stoned bent, ofzo. Ik kan hier niks mee.
Cijfer: 2,7
1157 ♫ [1295] Otis Redding - Love Man (1969)
Otis zoals we (lees: ik) hem nog niet kenden. Energiek, bijna funk-achtig. Up-tempo en niet de zachte zwijmelmuziek waar menig muziekliefhebber bij wegkwijnt. Haalt het niveau van zijn beste nummers niet, maar leuk om ook eens deze kant te horen.
Cijfer: 6,1
1156 ♫ [0570] Love - 7 And 7 Is (1967)
Love en 1967 is een goede combinatie. Maar ook dat andere album blijkbaar, want dit is een prima nummer. Vorig jaar wel erg hoog, maar zo op deze plaats staat die goed. De rest van het album zal wel niet zo energiek zijn (dit is absoluut meer rock dan pop), maar dat geeft niet. Nog altijd erg benieuwd naar Da Capo, maar eerst maar eens Forever Changes goed op waarde schatten.
Cijfer: 6,5
1155 ♫ [1029] The Raconteurs - Steady, As She Goes (2006)
Ze proberen nog te verbergen het zoveelste indiebandje te zijn en soms lukt dat ook aardig door er wat variatie in te gooien, maar daar trap ik mooi niet in. Ik wil meer dan een paar simpele gitaarakkoorden, een 13 in een dozijn zanger en wat opverend drumwerk.
Cijfer: 5,5
1154 ♫ [0718] Aretha Franklin - Chain Of Fools (1967)
Aretha Franklin schaar ik absoluut niet onder de doorsnee soulzangeressen, maar dit nummer stelt absoluut niks voor. Ze heeft vele malen betere nummers gemaakt.
Cijfer: 5,1
1153 ♫ [0739] Tears For Fears - Sowing The Seeds Of Love (1989)
Dat dit nummer vorig jaar de hoogste groep haalde, geeft wel aan hoe 80s-gericht deze lijst is. Doorsnee popliedje dat van mij best bestaansrecht heeft, maar toch niet tot het allerbeste hoort? Dit jaar een stuk beter op z’n plek, maar ik hoor liever muziek van hun eerste twee albums dan dit soort zoutloze pop. Heeft z’n momenten (zoals de trompet).
Cijfer: 5,6
1152 ♫ [1323] Alice In Chains - Rooster (1992)
Het enige nummer dat er voor mij destijds uitschoot van dit album. Ondanks dat het wel erg als een Pearl Jam-kloon klinkt, zitten er toch aardige stukken in. Het refrein is echter wel zo cliché dat het bijna lachwekkend. “Yeah, here comes the rooster! Yeaaaah!” of nog erger “You know we ain’t gonna daaaaaaaaaaaaaiaai”.
Cijfer: 6,3
1151 ♫ [1665] Eddie Vedder - Long Nights (2007)
Tja, dat was wel even schrikken toen ik Into the Wild in de top 250 zag staan. Ik vond het een mooie film met een mooie soundtrack, maar zo goed? Nah. Ook na beluistering vond ik het niet zo speciaal. Mooie achtergrondmuziek, goed geschikt als filmmuziek, maar als standalone album toch niet bijster boeiend. Long Nights bevestigt dat weer eens.
Cijfer: 5,8
Nee, niet chagrijnig of moe. Integendeel. Een bijzonder matig tiental dat opgeteld nog net boven de 5,5 uitkomt..
XTC is zo’n band die voor mij niet verder komt dan gedateerde jaren ’80-muziek. Hoewel dit nummer een stuk tijdlozer is dan een aantal medetijdgenoten doet dit me anno 2012 weinig tot niks. De zang is totaal emotieloos en de instrumentatie is karig en saai.
Cijfer: 5,0
1159 ♫ [1765] Suzanne Vega - In Liverpool (1992)
Ze grijpt me niet, ik word er niet emotioneel van, maar ze heeft wel iets leuks in haar stem. Het is niet spannend, vernieuwend of apart, maar die cuteness in dit nummer is bijzonder aangenaam. Zou ook zo dit jaar uitgekomen kunnen zijn.
Cijfer: 6,7
1158 ♫ [1357] Aphex Twin - Windowlicker (1999)
Een bekende naam met een ook bekend nummer. Dacht ik althans, maar deze kan ik me niet voor de geest halen. Natuurlijk mogelijk dat ik dit soort pulp zo gauw mogelijk verdrongen heb, want dit gaat echt nergens over. “Real music by real musicians” viel er vandaag te lezen in het MuMe Klinkt Anders-topic. De gedachte achter die uitspraak deel ik zeker niet, maar als ik dan weer dit soort muziek hoor.. Zal wel erg leuk zijn als je stoned bent, ofzo. Ik kan hier niks mee.
Cijfer: 2,7
1157 ♫ [1295] Otis Redding - Love Man (1969)
Otis zoals we (lees: ik) hem nog niet kenden. Energiek, bijna funk-achtig. Up-tempo en niet de zachte zwijmelmuziek waar menig muziekliefhebber bij wegkwijnt. Haalt het niveau van zijn beste nummers niet, maar leuk om ook eens deze kant te horen.
Cijfer: 6,1
1156 ♫ [0570] Love - 7 And 7 Is (1967)
Love en 1967 is een goede combinatie. Maar ook dat andere album blijkbaar, want dit is een prima nummer. Vorig jaar wel erg hoog, maar zo op deze plaats staat die goed. De rest van het album zal wel niet zo energiek zijn (dit is absoluut meer rock dan pop), maar dat geeft niet. Nog altijd erg benieuwd naar Da Capo, maar eerst maar eens Forever Changes goed op waarde schatten.
Cijfer: 6,5
1155 ♫ [1029] The Raconteurs - Steady, As She Goes (2006)
Ze proberen nog te verbergen het zoveelste indiebandje te zijn en soms lukt dat ook aardig door er wat variatie in te gooien, maar daar trap ik mooi niet in. Ik wil meer dan een paar simpele gitaarakkoorden, een 13 in een dozijn zanger en wat opverend drumwerk.
Cijfer: 5,5
1154 ♫ [0718] Aretha Franklin - Chain Of Fools (1967)
Aretha Franklin schaar ik absoluut niet onder de doorsnee soulzangeressen, maar dit nummer stelt absoluut niks voor. Ze heeft vele malen betere nummers gemaakt.
Cijfer: 5,1
1153 ♫ [0739] Tears For Fears - Sowing The Seeds Of Love (1989)
Dat dit nummer vorig jaar de hoogste groep haalde, geeft wel aan hoe 80s-gericht deze lijst is. Doorsnee popliedje dat van mij best bestaansrecht heeft, maar toch niet tot het allerbeste hoort? Dit jaar een stuk beter op z’n plek, maar ik hoor liever muziek van hun eerste twee albums dan dit soort zoutloze pop. Heeft z’n momenten (zoals de trompet).
Cijfer: 5,6
1152 ♫ [1323] Alice In Chains - Rooster (1992)
Het enige nummer dat er voor mij destijds uitschoot van dit album. Ondanks dat het wel erg als een Pearl Jam-kloon klinkt, zitten er toch aardige stukken in. Het refrein is echter wel zo cliché dat het bijna lachwekkend. “Yeah, here comes the rooster! Yeaaaah!” of nog erger “You know we ain’t gonna daaaaaaaaaaaaaiaai”.
Cijfer: 6,3
1151 ♫ [1665] Eddie Vedder - Long Nights (2007)
Tja, dat was wel even schrikken toen ik Into the Wild in de top 250 zag staan. Ik vond het een mooie film met een mooie soundtrack, maar zo goed? Nah. Ook na beluistering vond ik het niet zo speciaal. Mooie achtergrondmuziek, goed geschikt als filmmuziek, maar als standalone album toch niet bijster boeiend. Long Nights bevestigt dat weer eens.
Cijfer: 5,8
Nee, niet chagrijnig of moe. Integendeel. Een bijzonder matig tiental dat opgeteld nog net boven de 5,5 uitkomt..

0
geplaatst: 11 januari 2012, 17:47 uur
Long Nights
Bij dat nummer blijft elk nummer uit het Pearl Jam-ouvre achter.
Bij dat nummer blijft elk nummer uit het Pearl Jam-ouvre achter.
0
geplaatst: 11 januari 2012, 17:48 uur
Volgens mij is het tiental dat ik vanmorgen heb gehad misschien wel de beste tot nu toe. Zo ervaar ik het ook wel. Echt ieder nummer was raak.
0
geplaatst: 11 januari 2012, 19:47 uur
750 ♫ [0620] Serge Gainsbourg & Jane Birkin - Je T'aime... Moi Non Plus (1969)
Hier is het weer Serge Gainsbourg, in duet met een zangeres waar ik nog nooit van gehoord heb. Ze kan in ieder geval mooi zingen en dat lijkt me ook de bedoeling. Dit nummer is wat toegankelijker dan het vorige, het is als ik het goed heb ook wat bekender. Naast de zang heeft het nummer een leuk deuntje. De vrouw kan fantastisch zingen. Ze heeft een wel heel aangename stem. Dat wordt goed afgewisseld door de meester zelf: Serge Gainsbourg. Ik heb het al vaak verteld, maar de Franse taal is prachtig. En gaat dit nummer nou over sex, ik hoor die vrouw namelijk een potje hijgen.
Cijfer: 8,8
749 ♫ [-------] Midlake - Winter Dies (2010)
Midlake is uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands in 2011 en Trials of Van Occupanter tot in mijn top 20 albums. Midlake maakt prachtige sprookjesachtige middeleeuwenpop tot in de perfectie. De twee nummers die dalijk komen staan elk in mijn top 20 aller tijden. Deze niet, maar is al bijna even mooi. Je wordt ingeleid door een gitaartje, er wordt heel veel gevoel in het spelen gelegd. Dan begint de zanger te zingen, daar wordt je stil van, er zijn niet veel stemmen zo mooi als de stem van deze man. Het nummer is van grote schoonheid. Toch mist het iets om bij de 'Grote Drie' aan te haken, zoals ik het trio Head Home, Young Bride en Roscoe altijd noem.
Cijfer: 9,5
748 ♫ [1276] Songs: Ohia - Being In Love (2000)
Being In Love is een bijzonder nummer van het al even bijzondere album The Lioness. Being In Love is een brok sfeer en gevoel. De akkoorden van de gitaar worden zo gespeeld dat je ze voelt in je hele lichaam. De zang is daarnaast erg indringend. Je denkt dat een heel album van deze band saai zal worden, dat is duidelijk niet zo, en dat komt omdat het kwalitatief zo goed vind, en iedere noot door je voelt stromen.
Cijfer: 9,3
747 ♫ [1835] De La Soul - Me Myself And I (1989)
Me, Myslef and I van De La Soul, die was er dus ook nog. Hiphopklassieker van de hoogste orde natuurlijk.
Dit hiphopnummer is opgebouwd rond een catchy sampletje. Het is allemaal erg lekker. Er gebeurd veel zonder chaotisch te worden. De raps klinken iets aan de kinderlijke kant, maar daar heb je geen last van. Ik heb alleen niet zoveel met de raps en dat is wel jammer, maar wat niet is kan nog komen. Zo vaak heb ik dit nummer nou ook niet gehoord.
Cijfer: 8
746 ♫ [0693] Leonard Cohen - Sisters Of Mercy (1967)
We gaan echt naar de top toe, dat merk je als je de klassiekers van Leonard Cohen gaat tegenkomen. Ik ben blij dat ik de Songs of Leonard Cohen heb ontdekt. Je hoort een zeer constant album met het ene hoogtepunt na het andere. Dit is dan zeker een hoogtepunt. Leonard Cohen weet veel emotie bij je op te wekken, en dat met best beperkte middelen. Dat is erg knap. Er zitten enkele van die schoten in de roos-zinnetjes tussen. Waarvan ik deze de mooiste vind: Don't turn on the lights, you can read their address by the moon.
Sisters of Mercy
745 ♫ [0706] Pixies - The Happening (1990)
Een van de beste nummers van Bossanova vinden we op 745. The Happening begint fantastisch, na een intro wordt er gezongen, en meteen daar achteraan een gruizige gitaarmuur. Geweldig! Verder blinkt het nummer uit in leuke riffjes en afwisseling tussen up-tempo en iets minder up-tempo en hard en zacht. Ik mag de zang van Frank Black heel erg, zo ook hier, lekker aggressief.
Cijfer: 8,8
744 ♫ [-------] Steely Dan - Do It Again (1972)
Steely Dan wordt op Musicmeter al goed gewaardeerd, op RateYourMusic is de populariteit nog stukken groter. Ik heb me al wel voorgenomen iets van ze op te zoeken maar het is er nog niet echt van gekomen. Als dit nummer is wat ik kan verwachten lijken de albums me leuk. Het is een beetje relaxede poprock die niet al te moeilijk is, maar wel leuk om te luisteren. Het nummer is nogal kleurrijk en dat bevalt. Ik denk dat dit een nummer is dat ik vaker ga op zetten. En het album Aja moet ook maar eens van een luisterbeurt voorzien worden.
Cijfer: 8,5
743 ♫ [0723] Venetian Snares - Szamár Madár (2005)
De zogenaamde breakcore/klassiek nominatie van het vorige nummer was een goede, ik zet het nu nog wel 'ns op. Dit nummer begint ook veelbelovend. Er wordt spanning gecrëeerd met de eerste duistere tonen. De combinatie van electronic en klassiek is op dit nummer nog beter te horen. Nu is het meer een combinatie, terwijl het vorige gescheiden was. Dit klinkt al even mooi en boeiend als het vorige nummer en ik ben benieuwd naar meer. Ik ga deze groep en dit nummer vooral vaker luisteren.
Cijfer: 8,5
742 ♫ [0598] White Lies - Farewell To The Fairground (2009)
White Lies was een van de hypes van 2009. Ze brachten de jarig tachtig weer even naar het heden en naar het grote publiek. Die jaren '80 sound hoor je, maar het is duidelijk in een moderner jasje gestoken.
Het refrein van dit nummer bestaat uit de titel en die schreeuw om keihard te worden meegezongen door duizenden mensen op de festivalweide. Het refrein wordt ook nog eens versterkt door de flinke dreunen op drums en gitaren. Het nummer is niet al te moeilijk, maar die nummers heb je ook en die zijn vaak erg leuk. Dit vind ik met Death de beste op het debuut, een debuut dat toch al niet misselijk was. Death volgend jaar maar op mijn longlist zetten voor nominaties.
Cijfer: 9,3
741 ♫ [0419] Aretha Franklin - Respect (1967)
Een rijtje met Franklin afsluiten is geen straf. Ze swingt dit rijtje naar einde. Met verve doet ze dat. De nummers van deze vrouw hebben altijd zo'n typische feel-good feeling. Ze stopt er met haar achtergrondband en stem een bepaalde groove in die ik heel erg kan waarderen. Mede door deze fijne groove is dit een topnummer, maar ook door het erg leuke refrein.
Cijfer: 9
Hier is het weer Serge Gainsbourg, in duet met een zangeres waar ik nog nooit van gehoord heb. Ze kan in ieder geval mooi zingen en dat lijkt me ook de bedoeling. Dit nummer is wat toegankelijker dan het vorige, het is als ik het goed heb ook wat bekender. Naast de zang heeft het nummer een leuk deuntje. De vrouw kan fantastisch zingen. Ze heeft een wel heel aangename stem. Dat wordt goed afgewisseld door de meester zelf: Serge Gainsbourg. Ik heb het al vaak verteld, maar de Franse taal is prachtig. En gaat dit nummer nou over sex, ik hoor die vrouw namelijk een potje hijgen.
Cijfer: 8,8
749 ♫ [-------] Midlake - Winter Dies (2010)
Midlake is uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands in 2011 en Trials of Van Occupanter tot in mijn top 20 albums. Midlake maakt prachtige sprookjesachtige middeleeuwenpop tot in de perfectie. De twee nummers die dalijk komen staan elk in mijn top 20 aller tijden. Deze niet, maar is al bijna even mooi. Je wordt ingeleid door een gitaartje, er wordt heel veel gevoel in het spelen gelegd. Dan begint de zanger te zingen, daar wordt je stil van, er zijn niet veel stemmen zo mooi als de stem van deze man. Het nummer is van grote schoonheid. Toch mist het iets om bij de 'Grote Drie' aan te haken, zoals ik het trio Head Home, Young Bride en Roscoe altijd noem.
Cijfer: 9,5
748 ♫ [1276] Songs: Ohia - Being In Love (2000)
Being In Love is een bijzonder nummer van het al even bijzondere album The Lioness. Being In Love is een brok sfeer en gevoel. De akkoorden van de gitaar worden zo gespeeld dat je ze voelt in je hele lichaam. De zang is daarnaast erg indringend. Je denkt dat een heel album van deze band saai zal worden, dat is duidelijk niet zo, en dat komt omdat het kwalitatief zo goed vind, en iedere noot door je voelt stromen.
Cijfer: 9,3
747 ♫ [1835] De La Soul - Me Myself And I (1989)
Me, Myslef and I van De La Soul, die was er dus ook nog. Hiphopklassieker van de hoogste orde natuurlijk.
Dit hiphopnummer is opgebouwd rond een catchy sampletje. Het is allemaal erg lekker. Er gebeurd veel zonder chaotisch te worden. De raps klinken iets aan de kinderlijke kant, maar daar heb je geen last van. Ik heb alleen niet zoveel met de raps en dat is wel jammer, maar wat niet is kan nog komen. Zo vaak heb ik dit nummer nou ook niet gehoord.
Cijfer: 8
746 ♫ [0693] Leonard Cohen - Sisters Of Mercy (1967)
We gaan echt naar de top toe, dat merk je als je de klassiekers van Leonard Cohen gaat tegenkomen. Ik ben blij dat ik de Songs of Leonard Cohen heb ontdekt. Je hoort een zeer constant album met het ene hoogtepunt na het andere. Dit is dan zeker een hoogtepunt. Leonard Cohen weet veel emotie bij je op te wekken, en dat met best beperkte middelen. Dat is erg knap. Er zitten enkele van die schoten in de roos-zinnetjes tussen. Waarvan ik deze de mooiste vind: Don't turn on the lights, you can read their address by the moon.
Sisters of Mercy
745 ♫ [0706] Pixies - The Happening (1990)
Een van de beste nummers van Bossanova vinden we op 745. The Happening begint fantastisch, na een intro wordt er gezongen, en meteen daar achteraan een gruizige gitaarmuur. Geweldig! Verder blinkt het nummer uit in leuke riffjes en afwisseling tussen up-tempo en iets minder up-tempo en hard en zacht. Ik mag de zang van Frank Black heel erg, zo ook hier, lekker aggressief.
Cijfer: 8,8
744 ♫ [-------] Steely Dan - Do It Again (1972)
Steely Dan wordt op Musicmeter al goed gewaardeerd, op RateYourMusic is de populariteit nog stukken groter. Ik heb me al wel voorgenomen iets van ze op te zoeken maar het is er nog niet echt van gekomen. Als dit nummer is wat ik kan verwachten lijken de albums me leuk. Het is een beetje relaxede poprock die niet al te moeilijk is, maar wel leuk om te luisteren. Het nummer is nogal kleurrijk en dat bevalt. Ik denk dat dit een nummer is dat ik vaker ga op zetten. En het album Aja moet ook maar eens van een luisterbeurt voorzien worden.
Cijfer: 8,5
743 ♫ [0723] Venetian Snares - Szamár Madár (2005)
De zogenaamde breakcore/klassiek nominatie van het vorige nummer was een goede, ik zet het nu nog wel 'ns op. Dit nummer begint ook veelbelovend. Er wordt spanning gecrëeerd met de eerste duistere tonen. De combinatie van electronic en klassiek is op dit nummer nog beter te horen. Nu is het meer een combinatie, terwijl het vorige gescheiden was. Dit klinkt al even mooi en boeiend als het vorige nummer en ik ben benieuwd naar meer. Ik ga deze groep en dit nummer vooral vaker luisteren.
Cijfer: 8,5
742 ♫ [0598] White Lies - Farewell To The Fairground (2009)
White Lies was een van de hypes van 2009. Ze brachten de jarig tachtig weer even naar het heden en naar het grote publiek. Die jaren '80 sound hoor je, maar het is duidelijk in een moderner jasje gestoken.
Het refrein van dit nummer bestaat uit de titel en die schreeuw om keihard te worden meegezongen door duizenden mensen op de festivalweide. Het refrein wordt ook nog eens versterkt door de flinke dreunen op drums en gitaren. Het nummer is niet al te moeilijk, maar die nummers heb je ook en die zijn vaak erg leuk. Dit vind ik met Death de beste op het debuut, een debuut dat toch al niet misselijk was. Death volgend jaar maar op mijn longlist zetten voor nominaties.
Cijfer: 9,3
741 ♫ [0419] Aretha Franklin - Respect (1967)
Een rijtje met Franklin afsluiten is geen straf. Ze swingt dit rijtje naar einde. Met verve doet ze dat. De nummers van deze vrouw hebben altijd zo'n typische feel-good feeling. Ze stopt er met haar achtergrondband en stem een bepaalde groove in die ik heel erg kan waarderen. Mede door deze fijne groove is dit een topnummer, maar ook door het erg leuke refrein.
Cijfer: 9
0
geplaatst: 11 januari 2012, 20:14 uur
Snoeperd schreef:
746 ♫ [0693] Leonard Cohen - Sisters Of Mercy (1967)
Er zitten enkele van die schoten in de roos-zinnetjes tussen. Waarvan ik deze de mooiste vind: Don't turn on the lights, you can read their address by the moon.
Sisters of Mercy
746 ♫ [0693] Leonard Cohen - Sisters Of Mercy (1967)
Er zitten enkele van die schoten in de roos-zinnetjes tussen. Waarvan ik deze de mooiste vind: Don't turn on the lights, you can read their address by the moon.
Sisters of Mercy
één van mijn favoriete nummers ooit! De hele tekst is raak, maar vooral deze passage bezorgt me metershoog kippevel
Yes you who must leave everything that you cannot control.
It begins with your family, but soon it comes around to your soul.
Well I've been where you're hanging, I think I can see how you're pinned:
When you're not feeling holy, your loneliness says that you've sinned.
En natuurlijk het geweldige einde:
And you won't make me jealous if I hear that they sweetened your night:
We weren't lovers like that and besides it would still be all right
0
geplaatst: 11 januari 2012, 20:26 uur
1490 ♫ [-------] Sonic Youth - Star Power (1986)
Ik heb me nooit echt verdiept in Sonic Youth, terwijl het een erg interessante band is, ook met een zeer groot oeuvre. Toch komt dat ook doordat ze me nooit écht hebben weten te overtuigen. Wel wat goede nummers, absoluut, maar toch mist er iets. Ook hier weer, het klinkt lekker, dat zeker. Een beetje ingehouden liedje, dat vooral instrumentaal erg leuk is. Ietwat duister en sfeervol, met een aardige dosis spanning erin. Lekker gruizig. Toch weet het me weer niet te overtuigen, het gaat me al snel vervelen, en zoals ik al zei: voor m'n gevoel mist er iets. Maar een lekker nummer is het zeker.
Cijfer: 7,3
1489 ♫ [1978] Sugababes - Overload (2000)
Ik durf het best toe te geven; ik vind Sugababes gewoon een leuk groepje in hun beginjaren. Leuke, inventieve popliedjes. Ik ken geen albums, maar de singles waren in het begin bijna zonder uitzondering leuk. Dit was hun allereerste hit, nog met Siobhan in de gelederen. Dit is bijzonder sterk geproduceerd, een lekker ritme, leuke subtiliteiten zoals dat gitaartje en bijv. sterk toegevoegde achtergrondzang. In dit nummer valt daadwerkelijk wat te ontdekken, waardoor je er niet snel op uitgekeken raakt. Het liedje zelf is fijn meeslepend, met een refrein dat je bijblijft. Het gitaarsolootje is nog wel geinig, maar had van mij niet zo gehoeven, evenals de bridge. Maar al met al een uitstekende debuutsingle.
Cijfer: 8
1488 ♫ [-------] Robert Wyatt - Maryan (1997)
Ik keek voor de gein eens op Wikipedia bij het album waar dit opstaat, Shleep, en daar doen wat interessante namen aan mee. Brian Eno en Phil Manzanera van Roxy Music doen mee, evenals Paul Weller (The Jam). Dat is natuurlijk geen garantie voor goede muziek, maar het maakt me wel benieuwd. Het klinkt interessant, mooie viool in het nummer, mooie sfeer ook. De zang staat me helaas ietwat tegen. Zolang die wegblijft klinkt het echter fijn, sfeervol, en harmonieus. Gelukkig is er relatief weinig zang. Als liedje vind ik het, mede door de zang, weinig interessant, maar als instrumentaal sfeerstukje vind ik het bijzonder fijn. Kwestie van gemengde gevoelens dus. Ik krijg hier trouwens wel een lentegevoel bij, waar niks mis mee is!
Cijfer: 7,5
1487 ♫ [1728] Pavement - Shady Lane (1997)
En weer eens een leuk, sympathiek popliedje van Pavement. Bijzonder fijn en melodieus liedje. Muzikaal gezien natuurlijk weinig opzienbarend, maar hier word ik nou eenmaal erg vrolijk van. Leuk gezongen, pakkend, en het klinkt allemaal erg luchtig, terwijl het geen moment te nietszeggend wordt. Ik hou wel van zulke popliedjes.
Cijfer: 8
1486 ♫ [1351] Thom Yorke - Harrowdown Hill (2006)
Hoewel ik Radiohead erg goed vind, heb ik nog nooit solo-werk van één van de leden beluisterd. Dit nummer sluit perfect aan op de elektronische kant van Radiohead. Wat zenuwachtige beats, waar Thom met zijn karakteristieke stem overheen zingt. Verder vind ik het eigenlijk maar een vrij saai liedje, en is het in z'n geheel behoorlijk eentonig. De beats op zich zijn niet interessant genoeg om er een sterk nummer van te maken, puur als basis zijn ze prima. Maarja, als basis voor wat? Een matig eentonig liedje. Dat werkt dus niet. Ook mis ik de sfeer die in de muziek van Radiohead wel te horen is. Matig
Cijfer: 5
1485 ♫ [-------] Jackson C. Frank - Here Come The Blues (1965)
Een ietwat vergeten folkzanger uit de jaren '60, maar niet vergeten op MuMe! Hij heeft slechts één album uitgebracht, maar die wordt op de site wel zeer gewaardeerd. Terecht, want Jackson heeft een mooie doorleefde stem, en heeft mooie liedjes geschreven, waarin hij goed zijn emotie in heeft weten te leggen. Dit liedje is, zoals de titel doet vermoeden, een beetje bluesy. Daarom hebben andere liedjes van hem mijn voorkeur, ik heb wat minder met blues.
Cijfer: 7
1484 ♫ [1270] Marvin Gaye - Is That Enough (1978)
Marvin Gaye is natuurlijk een zeer bekwame zanger, maar meestal weet hij me er niet mee te raken, en zijn muziek is ook een beetje hit en miss. Nummers als What's Going On en Inner City Blues vind ik prachtig, maar de rest van dat album vind ik veel minder. De rest van zijn oeuvre ken ik minder goed, maar is ook een kwestie van: de ene keer goed, de andere keer stukken minder. Dit nummer is ingetogen, maar kabbelt maar een beetje voort. Er gebeurt maar weinig in het nummer, en duurt wel 7 minuten lang. Het klinkt wel fijn, absoluut, maar heeft te weinig in zich om echt een topper te zijn. De instrumentatie klinkt wel lekker, Marvin zingt wel aardig, en nog een leuk blazersolootje. Maarja, het moge duidelijk zijn, veel meer dan 'wel aardig' wordt het nergens. Gewoon fijne achtergrondmuziek.
Cijfer: 6,5
1483 ♫ [1776] Aphex Twin - Vordhosbn (2001)
Ooit wil ik nog eens helemaal in de elektronische muziek duiken. Er is daar zoveel moois in te vinden, en ik ken nog zo weinig. Aphex Twin is een grote naam en heeft ook een hoop gemaakt, waarvan ik dit nog niet ken. Drukke, zenuwachtige beats met mooie zweverige synths vormen een mooi contrast in dit nummer. Erg leuk gedaan, en een nummer waar een hoop in te horen valt, waardoor je er naar blijft luisteren. Dat denk ik tenminste, want ik hoor het nog maar voor de eerste keer. Prima dus.
Cijfer: 8
1482 ♫ [1230] Mercury Rev - Nite And Fog (2001)
Een mooi popliedje van Mercury Rev, dat echter niet helemaal weet op te vallen. Vooral de zang is geslaagd, ik vind zijn stem erg mooi. Muzikaal klinkt het ook goed, af en toe richting theatraal, leuke roffelende drums. Het liedje zelf is echter niet meer dan wel aardig, en eigenlijk wat onopvallend. Het weet zich niet te onderscheiden van het gemiddelde popliedje. Toch best aardig.
Cijfer: 7
1481 ♫ [1903] The Black Heart Procession - A Light So Dim (1999)
En dan het geweldige A Light So Dim. Redelijk wat bekendheid verworven op MuMe doordat het favoriete nummer van Lukas is. Ook ik vind het erg mooi, het zit namelijk boordevol met sfeer. En als ik ergens van hou in muziek, naast emotie, is het wel sfeer. Een prachtig sfeervol intro dat enigszins duister en spannend klinkt, waarna het nummer ineens wordt ingeleid door een pianootje en de zang er inkomt. Het nummer gaat volgens mij over een schip op zee (maar heb nooit echt op de tekst gelet) en dat is ook precies de sfeer die is neergezet door de instrumentatie. Je hebt het gevoel alsof je op een schip in het donker bent, beetje heen en weer schommelend, verdwaald op zee. De wind die in je gezicht blaast. Erg mooi gedaan.
Cijfer: 9
Ik heb me nooit echt verdiept in Sonic Youth, terwijl het een erg interessante band is, ook met een zeer groot oeuvre. Toch komt dat ook doordat ze me nooit écht hebben weten te overtuigen. Wel wat goede nummers, absoluut, maar toch mist er iets. Ook hier weer, het klinkt lekker, dat zeker. Een beetje ingehouden liedje, dat vooral instrumentaal erg leuk is. Ietwat duister en sfeervol, met een aardige dosis spanning erin. Lekker gruizig. Toch weet het me weer niet te overtuigen, het gaat me al snel vervelen, en zoals ik al zei: voor m'n gevoel mist er iets. Maar een lekker nummer is het zeker.
Cijfer: 7,3
1489 ♫ [1978] Sugababes - Overload (2000)
Ik durf het best toe te geven; ik vind Sugababes gewoon een leuk groepje in hun beginjaren. Leuke, inventieve popliedjes. Ik ken geen albums, maar de singles waren in het begin bijna zonder uitzondering leuk. Dit was hun allereerste hit, nog met Siobhan in de gelederen. Dit is bijzonder sterk geproduceerd, een lekker ritme, leuke subtiliteiten zoals dat gitaartje en bijv. sterk toegevoegde achtergrondzang. In dit nummer valt daadwerkelijk wat te ontdekken, waardoor je er niet snel op uitgekeken raakt. Het liedje zelf is fijn meeslepend, met een refrein dat je bijblijft. Het gitaarsolootje is nog wel geinig, maar had van mij niet zo gehoeven, evenals de bridge. Maar al met al een uitstekende debuutsingle.
Cijfer: 8
1488 ♫ [-------] Robert Wyatt - Maryan (1997)
Ik keek voor de gein eens op Wikipedia bij het album waar dit opstaat, Shleep, en daar doen wat interessante namen aan mee. Brian Eno en Phil Manzanera van Roxy Music doen mee, evenals Paul Weller (The Jam). Dat is natuurlijk geen garantie voor goede muziek, maar het maakt me wel benieuwd. Het klinkt interessant, mooie viool in het nummer, mooie sfeer ook. De zang staat me helaas ietwat tegen. Zolang die wegblijft klinkt het echter fijn, sfeervol, en harmonieus. Gelukkig is er relatief weinig zang. Als liedje vind ik het, mede door de zang, weinig interessant, maar als instrumentaal sfeerstukje vind ik het bijzonder fijn. Kwestie van gemengde gevoelens dus. Ik krijg hier trouwens wel een lentegevoel bij, waar niks mis mee is!
Cijfer: 7,5
1487 ♫ [1728] Pavement - Shady Lane (1997)
En weer eens een leuk, sympathiek popliedje van Pavement. Bijzonder fijn en melodieus liedje. Muzikaal gezien natuurlijk weinig opzienbarend, maar hier word ik nou eenmaal erg vrolijk van. Leuk gezongen, pakkend, en het klinkt allemaal erg luchtig, terwijl het geen moment te nietszeggend wordt. Ik hou wel van zulke popliedjes.
Cijfer: 8
1486 ♫ [1351] Thom Yorke - Harrowdown Hill (2006)
Hoewel ik Radiohead erg goed vind, heb ik nog nooit solo-werk van één van de leden beluisterd. Dit nummer sluit perfect aan op de elektronische kant van Radiohead. Wat zenuwachtige beats, waar Thom met zijn karakteristieke stem overheen zingt. Verder vind ik het eigenlijk maar een vrij saai liedje, en is het in z'n geheel behoorlijk eentonig. De beats op zich zijn niet interessant genoeg om er een sterk nummer van te maken, puur als basis zijn ze prima. Maarja, als basis voor wat? Een matig eentonig liedje. Dat werkt dus niet. Ook mis ik de sfeer die in de muziek van Radiohead wel te horen is. Matig
Cijfer: 5
1485 ♫ [-------] Jackson C. Frank - Here Come The Blues (1965)
Een ietwat vergeten folkzanger uit de jaren '60, maar niet vergeten op MuMe! Hij heeft slechts één album uitgebracht, maar die wordt op de site wel zeer gewaardeerd. Terecht, want Jackson heeft een mooie doorleefde stem, en heeft mooie liedjes geschreven, waarin hij goed zijn emotie in heeft weten te leggen. Dit liedje is, zoals de titel doet vermoeden, een beetje bluesy. Daarom hebben andere liedjes van hem mijn voorkeur, ik heb wat minder met blues.
Cijfer: 7
1484 ♫ [1270] Marvin Gaye - Is That Enough (1978)
Marvin Gaye is natuurlijk een zeer bekwame zanger, maar meestal weet hij me er niet mee te raken, en zijn muziek is ook een beetje hit en miss. Nummers als What's Going On en Inner City Blues vind ik prachtig, maar de rest van dat album vind ik veel minder. De rest van zijn oeuvre ken ik minder goed, maar is ook een kwestie van: de ene keer goed, de andere keer stukken minder. Dit nummer is ingetogen, maar kabbelt maar een beetje voort. Er gebeurt maar weinig in het nummer, en duurt wel 7 minuten lang. Het klinkt wel fijn, absoluut, maar heeft te weinig in zich om echt een topper te zijn. De instrumentatie klinkt wel lekker, Marvin zingt wel aardig, en nog een leuk blazersolootje. Maarja, het moge duidelijk zijn, veel meer dan 'wel aardig' wordt het nergens. Gewoon fijne achtergrondmuziek.
Cijfer: 6,5
1483 ♫ [1776] Aphex Twin - Vordhosbn (2001)
Ooit wil ik nog eens helemaal in de elektronische muziek duiken. Er is daar zoveel moois in te vinden, en ik ken nog zo weinig. Aphex Twin is een grote naam en heeft ook een hoop gemaakt, waarvan ik dit nog niet ken. Drukke, zenuwachtige beats met mooie zweverige synths vormen een mooi contrast in dit nummer. Erg leuk gedaan, en een nummer waar een hoop in te horen valt, waardoor je er naar blijft luisteren. Dat denk ik tenminste, want ik hoor het nog maar voor de eerste keer. Prima dus.
Cijfer: 8
1482 ♫ [1230] Mercury Rev - Nite And Fog (2001)
Een mooi popliedje van Mercury Rev, dat echter niet helemaal weet op te vallen. Vooral de zang is geslaagd, ik vind zijn stem erg mooi. Muzikaal klinkt het ook goed, af en toe richting theatraal, leuke roffelende drums. Het liedje zelf is echter niet meer dan wel aardig, en eigenlijk wat onopvallend. Het weet zich niet te onderscheiden van het gemiddelde popliedje. Toch best aardig.
Cijfer: 7
1481 ♫ [1903] The Black Heart Procession - A Light So Dim (1999)
En dan het geweldige A Light So Dim. Redelijk wat bekendheid verworven op MuMe doordat het favoriete nummer van Lukas is. Ook ik vind het erg mooi, het zit namelijk boordevol met sfeer. En als ik ergens van hou in muziek, naast emotie, is het wel sfeer. Een prachtig sfeervol intro dat enigszins duister en spannend klinkt, waarna het nummer ineens wordt ingeleid door een pianootje en de zang er inkomt. Het nummer gaat volgens mij over een schip op zee (maar heb nooit echt op de tekst gelet) en dat is ook precies de sfeer die is neergezet door de instrumentatie. Je hebt het gevoel alsof je op een schip in het donker bent, beetje heen en weer schommelend, verdwaald op zee. De wind die in je gezicht blaast. Erg mooi gedaan.
Cijfer: 9
0
geplaatst: 11 januari 2012, 20:30 uur
Nouu, nu heb je de nummer 1 van Lukas Twinkelende 1250 verraden 
Je bent het cijfer van Overload vergeten

Je bent het cijfer van Overload vergeten

0
geplaatst: 11 januari 2012, 20:53 uur
760 ♫ [0819] Tori Amos - Silent All These Years (1991)
Komt uit haar debuut, haar piano en breekbare zang spelen hier de hoofdrol. Werd vaak een Kate Bush-kloon genoemd maar is eigenzinnig genoeg om die vergelijking te overstijgen.
Cijfer: 8,5
759 ♫ [0239] Radiohead - Knives Out (2001)
Dit is een gitaarsong van Radiohead (nadat ze in Kid A vrijwel volledig op de elektronische toer gingen). Een fraaie melancholieke song met de kenmerkende klagerige zang van Tom Yorke.
Cijfer: 9
758 ♫ [-------] Van Morrison - Into The Mystic (1970)
Dit klinkt inderdaad luchtiger en toegankelijker dan de nummers op Astral Weeks. De blazers spelen hier een belangrijke rol maar het is toch Van Morrison zelf die met zijn zang en tekst het nummer naar hoog niveau tilt.
Cijfer: 8,5
757 ♫ [0646] Sigur Rós - Flugufrelsarinn (1999)
Afkomstig uit Ágætis Byrjun, dit klinkt duister en mysterieus met klaaglijke zang die inderdaad goed bij de melodie past. Mooie opbouw naar een sterke climax.
Cijfer: 8,5
756 ♫ [0490] Tindersticks - My Oblivion (2003)
Beste nummer ooit zou ik het niet noemen en zelfs niet het beste Tindersticks-nummer maar wel prachtige melancholie mede door de diepe stem en de violen. Wel een tikkeltje langdradig.
Cijfer: 8
755 ♫ [-------] Caribou - Odessa (2010)
Dit kende ik niet en elektronische dance draai ik niet vaak maar in zijn genre vind ik dat prima: het funky ritme, de baslijn, de achtergrondgeluiden, dit is 100x inventiever die dance-nummers in de huidige top-40. Misschien zal ik dit nummer nog vaker draaien, het is mogelijk een groeier.
Cijfer: 7,5
754 ♫ [1004] Tindersticks - Buried Bones (1997)
Voor de tweede keer Tindersticks. Heerlijke melodie, vocalen en die violen in de achtergrond, dit is wederom een topsong.
Cijfer: 9
753 ♫ [1377] Serge Gainsbourg - Cargo Culte (1971)
Eén van de grootste en tevens meest omstreden chansonniers in Frankrijk, schreef vele hits voor anderen maar ook op eigen naam bracht hij interessant materiaal uit. Zijn doorrookte fluisterstem is wel uniek en het nummer heeft een relaxte maar aparte sfeer en zulke gruizige gitaren zijn ongewoon in een Franse chanson.
Cijfer: 8
752 ♫ [0716] Belle & Sebastian - Le Pastie De La Bourgeoisie (1997)
Dit vlotte nummer heeft een prettige melodie, het valt mij daarnaast op dat de productie voller is dan de andere songs van Belle & Sebastian waarbij die orgel er het meeste uitspringt.
Cijfer: 8
751 ♫ [1389] Sonic Youth - Schizophrenia (1987)
De wat lieflijke maar ook wat monotone zang vormt hier een tegengewicht voor de gruizige gitaren. De gitaarrifs vind ik uitstekend en bepalen grotendeels de song.
Cijfer: 8
Komt uit haar debuut, haar piano en breekbare zang spelen hier de hoofdrol. Werd vaak een Kate Bush-kloon genoemd maar is eigenzinnig genoeg om die vergelijking te overstijgen.
Cijfer: 8,5
759 ♫ [0239] Radiohead - Knives Out (2001)
Dit is een gitaarsong van Radiohead (nadat ze in Kid A vrijwel volledig op de elektronische toer gingen). Een fraaie melancholieke song met de kenmerkende klagerige zang van Tom Yorke.
Cijfer: 9
758 ♫ [-------] Van Morrison - Into The Mystic (1970)
Dit klinkt inderdaad luchtiger en toegankelijker dan de nummers op Astral Weeks. De blazers spelen hier een belangrijke rol maar het is toch Van Morrison zelf die met zijn zang en tekst het nummer naar hoog niveau tilt.
Cijfer: 8,5
757 ♫ [0646] Sigur Rós - Flugufrelsarinn (1999)
Afkomstig uit Ágætis Byrjun, dit klinkt duister en mysterieus met klaaglijke zang die inderdaad goed bij de melodie past. Mooie opbouw naar een sterke climax.
Cijfer: 8,5
756 ♫ [0490] Tindersticks - My Oblivion (2003)
Beste nummer ooit zou ik het niet noemen en zelfs niet het beste Tindersticks-nummer maar wel prachtige melancholie mede door de diepe stem en de violen. Wel een tikkeltje langdradig.
Cijfer: 8
755 ♫ [-------] Caribou - Odessa (2010)
Dit kende ik niet en elektronische dance draai ik niet vaak maar in zijn genre vind ik dat prima: het funky ritme, de baslijn, de achtergrondgeluiden, dit is 100x inventiever die dance-nummers in de huidige top-40. Misschien zal ik dit nummer nog vaker draaien, het is mogelijk een groeier.
Cijfer: 7,5
754 ♫ [1004] Tindersticks - Buried Bones (1997)
Voor de tweede keer Tindersticks. Heerlijke melodie, vocalen en die violen in de achtergrond, dit is wederom een topsong.
Cijfer: 9
753 ♫ [1377] Serge Gainsbourg - Cargo Culte (1971)
Eén van de grootste en tevens meest omstreden chansonniers in Frankrijk, schreef vele hits voor anderen maar ook op eigen naam bracht hij interessant materiaal uit. Zijn doorrookte fluisterstem is wel uniek en het nummer heeft een relaxte maar aparte sfeer en zulke gruizige gitaren zijn ongewoon in een Franse chanson.
Cijfer: 8
752 ♫ [0716] Belle & Sebastian - Le Pastie De La Bourgeoisie (1997)
Dit vlotte nummer heeft een prettige melodie, het valt mij daarnaast op dat de productie voller is dan de andere songs van Belle & Sebastian waarbij die orgel er het meeste uitspringt.
Cijfer: 8
751 ♫ [1389] Sonic Youth - Schizophrenia (1987)
De wat lieflijke maar ook wat monotone zang vormt hier een tegengewicht voor de gruizige gitaren. De gitaarrifs vind ik uitstekend en bepalen grotendeels de song.
Cijfer: 8
0
geplaatst: 11 januari 2012, 23:25 uur
1930 ♫ [1824] Adele - Make You Feel My Love (2008)
Op Dylans toch wel lichtelijk overroepen comebackplaat Time Out Of Mind (1997) vind ik dit nog één van de meest vreselijke doodsreutels. Nu is het best begrijpelijk en bon ton voor een jonge muzikante om een nummer van Dylan op plaat te zetten, maar dit is wel een opvallende keuze in dat opzicht. Nog opvallender is, dat haar sobere versie me, in tegenstelling tot het origineel, wel op de juiste manier weet te kietelen. Een beetje doodgedraaid op de radio, maar toch: het mooie liedje kunnen vinden in zo’n barre, sentimentele opname: het is geen wonder dat Adele tegenwoordig een alomtegenwoordige superster is. En ze is niet eens aan de crack!
Cijfer: 7,6
1929 ♫ [0638] Travis - Turn (1999)
Wederom zo’n band waarvan ik, voor MuMe, nooit geweten heb dat er ook echt serieuze liefhebbers waren die dit konden waarderen, buiten Groot Brittannië althans. Ik snap ook eerlijk gezegd niet zo goed waarom deze band hier aan de vergetelheid moet worden onttrokken? Een band die zorgt dat alle indievakjes netjes worden aangekruist (zeurderige zanglijn? Check! Rinkelende gitaarloopjes? Check!), maar veel meer dan aan te horen opgeklopt sentiment heeft het in mijn oren zelden opgeleverd (behalve dan hun ietwat briljante cover van Britney Spears’ Baby One More Time (aanrader!)). Hier hoor ik niets in wat me naar de platenzaak zou noden. Wat een irritante clip ook, trouwens.
Cijfer: 5,5
1928 ♫ [-------] Tenpole Tudor - Wunderbar (1981)
Pretpunk? Je moet er maar opkomen. En dan waarschijnlijk nog steeds kunnen leven van de royalties van één dronken moment van inspiratie. Proost, mannen. Ooit ga ik ook nog een carnavalshit scoren. In muzikaal opzicht, en vanuit nuchtere toestand: Ik stoor me niet aan deze ongein, maar daar is ook alles mee gezegd.
Cijfer: 4,6
1927 ♫ [1311] Bloc Party - Like Eating Glass (2005)
Bloc Party is zo’n band waarvan ik altijd heb vermoed dat ik ze ooit goed moet gaan vinden, maar de liefde is nog niet geëxplodeerd in een regen van stralend vuurwerk ofzo. Moet zeggen dat ik dit nummer wel met plezier heb beluisterd (kan me vaag herinneren het wel vaker te hebben gehoord toen het uitkwam, trouwens) al vond ik vooral de stuwende drumpartij erg goed. Die Kele is niet mijn favoriete vocalist in de moderne pop, maar zijn stem contrasteert daar goed mee, waardoor er een spannende, elektrische drive in het nummer ligt. Die Edge-gitaartjes hoeven van mij dan weer niet zo.
Linkje voor Marcel
Cijfer: 6,9
1926 ♫ [1729] Theatre Of Hate - Do You Believe In The Westworld (1982)
Theatre Of Hate! Klinkt als een dijenkletser! Waar ik hier een soort kerkhofmetal verwachtte, kreeg ik eerder een soort conceptueel/ politieke postpunk , ik vermoed in de titel een verwijzing naar Orwell. Vooral in de laatste minuut is het muzikaal niet oninteressant, en met het marcheerritme wordt een knappe spanning opgebouwd die past bij alle grote ideeën en meningen die hier duidelijk aan ten grondslag liggen. Die gitaar/toetsdingetjes in het refrein zijn ook leuk gedaan. En toch blijf ik een beetje achter met een gevoel van… nou en?
Cijfer: 6,2
1925 ♫ [-------] The Courteeners - The Opener (2010)
Dit heb ik een paar keer moeten beluisteren, omdat ik dacht dat ik wel iets zou missen. Toch bleef de conclusie helaas ongewijzigd: ik snap er geen klap van wat dit soort obligate Britpop by numbers in hemelsnaam in een lijst als dit te zoeken heeft?
Cijfer: 5,1
1924 ♫ [-------] Toto - Africa (1982)
Voordat ik actief was op deze site zijn sommige users hier volgens mij zo getraumatiseerd geraakt door zeurende Toto-hooligans (of zoiets dergelijks) dat de band een beetje een musica non grata is geworden op MuMe, zoiets als de Dire Straits. Of misschien heb ik iets verkeerd begrepen? Ik heb de indruk dat er soms wel een beetje overdreven wordt gereageerd op deze muziek, zowel positief als negatief.
Ik kan daar toch niet echt in meegaan. Toto ken ik sowieso alleen van hun twee á drie hits, waarvan ‘Africa’ de bekendste en ik denk ook wel de beste is. Die synthriffjes zijn wel een enorm kazige gemeenplaats, en ondanks de gepassioneerde zang is het me niet helemaal duidelijk wat ze precies willen communiceren met dit nummer, maar als popliedje blijft het prima functioneren, volgens mij.
Cijfer: 6,9
1923 ♫ [-------] Scott Walker - The Old Man's Back Again (Dedicated To The Neo-Stalinist Regime) (1969)
Naar mijn mening past het de bescheiden liefhebber om soms zijn commentaar te beperken tot: dit had ik nooit eerder gedraaid. En: wat een ontdekking. En: ik zit serieus te overwegen de bijbehorende cd (Scott 4) maar direct aan te schaffen via een webwinkel. En: Pfff!
Vlekkeloze, barokke sixtiespop met een heerlijke scheut venijnig, ironisch melodrama en een melodie die je meteen in je hart sluit.
Cijfer: 8,9
1922 ♫ [-------] The Meters - Funky Miracle (1969)
Een grote naam in het funkgenre, waar ik niet zo veel verstand van of affiniteit mee heb, normaal gesproken. Dit soort deuntjes kan ik vaak niet zo goed van elkaar onderscheiden.
Het samenspel tussen orgel, gitaar en ritmesectie is hier absoluut grappig gedaan, maar was het niet mogelijk om van een band met een dusdanige reputatie iets te nomineren met iets meer… pit, ofzo? Of is dat niet waar deze band om draaide?
Cijfer: 6,2
1921 ♫ [-------] William Bell - I Forgot To Be Your Lover (1968)
Linkje voor Marcel
Ik houd erg van soulzangers (m/v) die emotie kunnen overbrengen zonder in je oor te krijsen en in je nek te hijgen. Emoties doseren, zoals bijvoorbeeld de grote Sam Cooke dat zo briljant kon, is vaak veel effectiever dan gillen als een speenvarken over pijn en onheil.
Ook dit nummer is een goed voorbeeld van uitstekend gedoseerde emotie: het schuldgevoel en verdriet worden zo zalvend gebracht, dat het in eerste instantie bijna apathisch overkomt. Bij nadere beluistering werd ik volkomen overtuigd door en meegezogen in de gevoelswereld van dhr Bell, stond ik klaar om zijn vriendinnetje te bellen en te roepen: ‘Neem hem terug, mens! Je ziet toch hoe hij aan het lijden is!’
Mooie subtiele blazers op de achtergrond ook.
Cijfer: 7,8
Op Dylans toch wel lichtelijk overroepen comebackplaat Time Out Of Mind (1997) vind ik dit nog één van de meest vreselijke doodsreutels. Nu is het best begrijpelijk en bon ton voor een jonge muzikante om een nummer van Dylan op plaat te zetten, maar dit is wel een opvallende keuze in dat opzicht. Nog opvallender is, dat haar sobere versie me, in tegenstelling tot het origineel, wel op de juiste manier weet te kietelen. Een beetje doodgedraaid op de radio, maar toch: het mooie liedje kunnen vinden in zo’n barre, sentimentele opname: het is geen wonder dat Adele tegenwoordig een alomtegenwoordige superster is. En ze is niet eens aan de crack!
Cijfer: 7,6
1929 ♫ [0638] Travis - Turn (1999)
Wederom zo’n band waarvan ik, voor MuMe, nooit geweten heb dat er ook echt serieuze liefhebbers waren die dit konden waarderen, buiten Groot Brittannië althans. Ik snap ook eerlijk gezegd niet zo goed waarom deze band hier aan de vergetelheid moet worden onttrokken? Een band die zorgt dat alle indievakjes netjes worden aangekruist (zeurderige zanglijn? Check! Rinkelende gitaarloopjes? Check!), maar veel meer dan aan te horen opgeklopt sentiment heeft het in mijn oren zelden opgeleverd (behalve dan hun ietwat briljante cover van Britney Spears’ Baby One More Time (aanrader!)). Hier hoor ik niets in wat me naar de platenzaak zou noden. Wat een irritante clip ook, trouwens.
Cijfer: 5,5
1928 ♫ [-------] Tenpole Tudor - Wunderbar (1981)
Pretpunk? Je moet er maar opkomen. En dan waarschijnlijk nog steeds kunnen leven van de royalties van één dronken moment van inspiratie. Proost, mannen. Ooit ga ik ook nog een carnavalshit scoren. In muzikaal opzicht, en vanuit nuchtere toestand: Ik stoor me niet aan deze ongein, maar daar is ook alles mee gezegd.
Cijfer: 4,6
1927 ♫ [1311] Bloc Party - Like Eating Glass (2005)
Bloc Party is zo’n band waarvan ik altijd heb vermoed dat ik ze ooit goed moet gaan vinden, maar de liefde is nog niet geëxplodeerd in een regen van stralend vuurwerk ofzo. Moet zeggen dat ik dit nummer wel met plezier heb beluisterd (kan me vaag herinneren het wel vaker te hebben gehoord toen het uitkwam, trouwens) al vond ik vooral de stuwende drumpartij erg goed. Die Kele is niet mijn favoriete vocalist in de moderne pop, maar zijn stem contrasteert daar goed mee, waardoor er een spannende, elektrische drive in het nummer ligt. Die Edge-gitaartjes hoeven van mij dan weer niet zo.
Linkje voor Marcel
Cijfer: 6,9
1926 ♫ [1729] Theatre Of Hate - Do You Believe In The Westworld (1982)
Theatre Of Hate! Klinkt als een dijenkletser! Waar ik hier een soort kerkhofmetal verwachtte, kreeg ik eerder een soort conceptueel/ politieke postpunk , ik vermoed in de titel een verwijzing naar Orwell. Vooral in de laatste minuut is het muzikaal niet oninteressant, en met het marcheerritme wordt een knappe spanning opgebouwd die past bij alle grote ideeën en meningen die hier duidelijk aan ten grondslag liggen. Die gitaar/toetsdingetjes in het refrein zijn ook leuk gedaan. En toch blijf ik een beetje achter met een gevoel van… nou en?
Cijfer: 6,2
1925 ♫ [-------] The Courteeners - The Opener (2010)
Dit heb ik een paar keer moeten beluisteren, omdat ik dacht dat ik wel iets zou missen. Toch bleef de conclusie helaas ongewijzigd: ik snap er geen klap van wat dit soort obligate Britpop by numbers in hemelsnaam in een lijst als dit te zoeken heeft?
Cijfer: 5,1
1924 ♫ [-------] Toto - Africa (1982)
Voordat ik actief was op deze site zijn sommige users hier volgens mij zo getraumatiseerd geraakt door zeurende Toto-hooligans (of zoiets dergelijks) dat de band een beetje een musica non grata is geworden op MuMe, zoiets als de Dire Straits. Of misschien heb ik iets verkeerd begrepen? Ik heb de indruk dat er soms wel een beetje overdreven wordt gereageerd op deze muziek, zowel positief als negatief.
Ik kan daar toch niet echt in meegaan. Toto ken ik sowieso alleen van hun twee á drie hits, waarvan ‘Africa’ de bekendste en ik denk ook wel de beste is. Die synthriffjes zijn wel een enorm kazige gemeenplaats, en ondanks de gepassioneerde zang is het me niet helemaal duidelijk wat ze precies willen communiceren met dit nummer, maar als popliedje blijft het prima functioneren, volgens mij.
Cijfer: 6,9
1923 ♫ [-------] Scott Walker - The Old Man's Back Again (Dedicated To The Neo-Stalinist Regime) (1969)
Naar mijn mening past het de bescheiden liefhebber om soms zijn commentaar te beperken tot: dit had ik nooit eerder gedraaid. En: wat een ontdekking. En: ik zit serieus te overwegen de bijbehorende cd (Scott 4) maar direct aan te schaffen via een webwinkel. En: Pfff!
Vlekkeloze, barokke sixtiespop met een heerlijke scheut venijnig, ironisch melodrama en een melodie die je meteen in je hart sluit.
Cijfer: 8,9
1922 ♫ [-------] The Meters - Funky Miracle (1969)
Een grote naam in het funkgenre, waar ik niet zo veel verstand van of affiniteit mee heb, normaal gesproken. Dit soort deuntjes kan ik vaak niet zo goed van elkaar onderscheiden.
Het samenspel tussen orgel, gitaar en ritmesectie is hier absoluut grappig gedaan, maar was het niet mogelijk om van een band met een dusdanige reputatie iets te nomineren met iets meer… pit, ofzo? Of is dat niet waar deze band om draaide?
Cijfer: 6,2
1921 ♫ [-------] William Bell - I Forgot To Be Your Lover (1968)
Linkje voor Marcel
Ik houd erg van soulzangers (m/v) die emotie kunnen overbrengen zonder in je oor te krijsen en in je nek te hijgen. Emoties doseren, zoals bijvoorbeeld de grote Sam Cooke dat zo briljant kon, is vaak veel effectiever dan gillen als een speenvarken over pijn en onheil.
Ook dit nummer is een goed voorbeeld van uitstekend gedoseerde emotie: het schuldgevoel en verdriet worden zo zalvend gebracht, dat het in eerste instantie bijna apathisch overkomt. Bij nadere beluistering werd ik volkomen overtuigd door en meegezogen in de gevoelswereld van dhr Bell, stond ik klaar om zijn vriendinnetje te bellen en te roepen: ‘Neem hem terug, mens! Je ziet toch hoe hij aan het lijden is!’
Mooie subtiele blazers op de achtergrond ook.
Cijfer: 7,8
0
Onweerwolf
geplaatst: 12 januari 2012, 00:27 uur
Gefixed:
Leonard Cohen - Sisters Of Mercy
Bloc Party - Like Eating Glass
William Bell - I Forgot To Be Your Lover
Leonard Cohen - Sisters Of Mercy
Bloc Party - Like Eating Glass
William Bell - I Forgot To Be Your Lover
0
geplaatst: 12 januari 2012, 11:30 uur
Snoeperd schreef:
750 ♫ [0620] Serge Gainsbourg & Jane Birkin - Je T'aime... Moi Non Plus (1969)
En gaat dit nummer nou over sex, ik hoor die vrouw namelijk een potje hijgen.
750 ♫ [0620] Serge Gainsbourg & Jane Birkin - Je T'aime... Moi Non Plus (1969)
En gaat dit nummer nou over sex, ik hoor die vrouw namelijk een potje hijgen.
Nee, het gaat over het plakken van een lekke band

0
geplaatst: 12 januari 2012, 13:08 uur
Sandokan-veld schreef:
en ondanks de gepassioneerde zang is het me niet helemaal duidelijk wat ze precies willen communiceren met dit nummer, maar als popliedje blijft het prima functioneren, volgens mij.
Africa ontstond door een documentaire op de TV. David Paich keek begin jaren '80 een documentaire op TV over de slechte toestanden in Afrika. Hij werd zo gegrepen door dat beeld (It's gonna take a lot to drag me away from you) dat hij er een nummer over schreef. Hij was er echter nog nooit geweest en de tekst is de fantasie van Paich over hoe het daar zou zijn (As sure as Kilimanjaro rises as like Olympus above the Serengeti).en ondanks de gepassioneerde zang is het me niet helemaal duidelijk wat ze precies willen communiceren met dit nummer, maar als popliedje blijft het prima functioneren, volgens mij.
Hoewel ik me wel afvraag waarom je denkt dat Dire Straits musica non grata is. Love Over Gold scoorde zelfs nog top 20 bij beste albums van de 80's. Brothers In Arms viel toen net buiten de top 40. Dat van Toto heb ik ook vaak gelezen en de nasporen zijn nog goed te vinden in de vorm van de vele top 10-noteringen van de Toto-albums (veelal door mensen met een vorm van Toto in hun naam).
0
geplaatst: 12 januari 2012, 13:16 uur
Snoeperd schreef:
743 ♫ [0723] Venetian Snares - Szamár Madár (2005)
De zogenaamde breakcore/klassiek nominatie van het vorige nummer was een goede, ik zet het nu nog wel 'ns op. Dit nummer begint ook veelbelovend. Er wordt spanning gecrëeerd met de eerste duistere tonen. De combinatie van electronic en klassiek is op dit nummer nog beter te horen. Nu is het meer een combinatie, terwijl het vorige gescheiden was. Dit klinkt al even mooi en boeiend als het vorige nummer en ik ben benieuwd naar meer. Ik ga deze groep en dit nummer vooral vaker luisteren.
743 ♫ [0723] Venetian Snares - Szamár Madár (2005)
De zogenaamde breakcore/klassiek nominatie van het vorige nummer was een goede, ik zet het nu nog wel 'ns op. Dit nummer begint ook veelbelovend. Er wordt spanning gecrëeerd met de eerste duistere tonen. De combinatie van electronic en klassiek is op dit nummer nog beter te horen. Nu is het meer een combinatie, terwijl het vorige gescheiden was. Dit klinkt al even mooi en boeiend als het vorige nummer en ik ben benieuwd naar meer. Ik ga deze groep en dit nummer vooral vaker luisteren.
Venetian Snares is geen groep, maar een solo artiest
.... inderdaad geweldig nummer dit, waarbij wel vermeld mag worden dat een hoop van de spanning in dit nummer ook te vinden is in de bron van de klassieke samples.. Elgar's Celloconcert (door Du Pre)
0
geplaatst: 12 januari 2012, 13:56 uur
Sandokan-veld schreef:
1923 ♫ [-------] Scott Walker - The Old Man's Back Again (Dedicated To The Neo-Stalinist Regime) (1969)
Naar mijn mening past het de bescheiden liefhebber om soms zijn commentaar te beperken tot: dit had ik nooit eerder gedraaid. En: wat een ontdekking. En: ik zit serieus te overwegen de bijbehorende cd (Scott 4) maar direct aan te schaffen via een webwinkel. En: Pfff!
Vlekkeloze, barokke sixtiespop met een heerlijke scheut venijnig, ironisch melodrama en een melodie die je meteen in je hart sluit.
Cijfer: 8,9
1923 ♫ [-------] Scott Walker - The Old Man's Back Again (Dedicated To The Neo-Stalinist Regime) (1969)
Naar mijn mening past het de bescheiden liefhebber om soms zijn commentaar te beperken tot: dit had ik nooit eerder gedraaid. En: wat een ontdekking. En: ik zit serieus te overwegen de bijbehorende cd (Scott 4) maar direct aan te schaffen via een webwinkel. En: Pfff!
Vlekkeloze, barokke sixtiespop met een heerlijke scheut venijnig, ironisch melodrama en een melodie die je meteen in je hart sluit.
Cijfer: 8,9
Gewoon doen, denk dat ie je wel bevalt.
0
geplaatst: 12 januari 2012, 14:24 uur
chevy93 schreef:
Hoewel ik me wel afvraag waarom je denkt dat Dire Straits musica non grata is. Love Over Gold scoorde zelfs nog top 20 bij beste albums van de 80's. Brothers In Arms viel toen net buiten de top 40.
Hoewel ik me wel afvraag waarom je denkt dat Dire Straits musica non grata is. Love Over Gold scoorde zelfs nog top 20 bij beste albums van de 80's. Brothers In Arms viel toen net buiten de top 40.
Grappig dat juist jij dat zegt, omdat ik dit vooral baseer op de ruzies die jij de hele tijd loopt te maken over deze band. Ik vind de Dire Straits bij lange na niet zo goed als jij, maar als je sommige users hoort in die discussies is het echt de walgelijkste band ooit. Ik heb nooit begrepen waarom een redelijk gematigde gitaarband in hemelsnaam zo polariseert.
Verder bedankt voor de aanvullende info over Africa. Ik vind het als statement nog steeds niet heel erg overtuigend. Maar zoals ik al zei: tof popliedje.
0
geplaatst: 12 januari 2012, 14:54 uur
1150 ♫ [0678] Carter The Unstoppable Sex Machine - A Prince In A Pauper's Grave (1991)
Doet me heel erg denken aan The Decemberists. Heel theatraal en met veel bombast. Een grappige tekst, maar mij iets te theatraal. Een soort minimusical, maar geef dan toch maar The Marinere’s Revenge Song.
Cijfer: 5,8
1149 ♫ [1683] The Gathering - Eléanor (1995)
Ja, een bekende naam. Maar toen bleken het die herriemakers uit ons eigen land te zijn. Ik heb vaak gedacht wel klaar te zijn om wat goede metalalbums te ontdekken, maar dit nummer toont maar weer eens aan dat ik dat absoluut niet ben. De vrij rustige stukken zijn goed te doen, maar dat volle, harde gitaargeluid kan ik nog steeds niet aanhoren. En hoewel het nog altijd beter is dan grunts, is zo’n bombastisch stemgeluid ook behoorlijk slecht. Net een stervende zwaan. Niet iets waar ik van kan genieten. Vorig nummer, Strange Machines, kreeg toch een aardig cijfer.
Cijfer: 4,2
1148 ♫ [1959] Low - Monkey (2005)
De verandering van sound is echt per album te horen. Het gaat steeds meer naar de poppy sound die ze afgelopen jaar met hun laatste album bereikten. Hier zit het donkere element er nog wel in, maar is het al minder traag en sloom. Dat is imo niet echt een verbetering, maar dit is nog best aardig. Nog altijd rauw, maar nu energiek.
Cijfer: 6,2
1147 ♫ [1014] Explosions In The Sky - With Tired Eyes, Tired Minds, Tired Souls, We Slept (2001)
Eerder gaf ik al een 9,0 aan een ander nummer van dit album. Het is dan ook een meesterlijk goed album. Deze glijdt iets meer voorbij en is minder stand alone, maar nog altijd 12 minuten meesterlijke (post)rock. Gemeen en furieus, zoals ze het daarna niet meer zouden maken.
Cijfer: 8,7
1146 ♫ [0893] The Kinks - Shangri-La (1969)
Bijna naadloos gaat het vorige nummer over in Shangri-La, grappig. Een vrolijk, relatief lang nummer van deze 60s-band die niet uit de schaduw van The Beatles en The Byrds wist te klimmen. Net zoals veel van hun nummers is het het toch net niet. Eén ding waren ze zeker: veelzijdig. Deze kant spreekt me gewoon niet zo aan. In plaats van een flauwe Knopfler-grap zal ik eindigen met een tip voor de filmliefhebbers: Lost Horizon (1937) - MovieMeter.nl.
Cijfer: 5,4
1145 ♫ [-------] Arcade Fire - Rococo (2010)
Een nummer moet meer bevatten dan een (hier) irritante zanger die een beetje Rococo roept en wat slappe gitaarakkoorden. Na een veelbelovend begin mondt het zoals gewoonlijk weer uit in een uitbarsting van Arcade Fire-clichés. Blijkbaar is het voor die band wel geoorloofd op herhaling te gaan.
Cijfer: 5,0
1144 ♫ [-------] Sufjan Stevens - They Are Night Zombies!! They Are Neighbors!! They Have Come Back From The Dead!! Ahhhh! (2005)
Ah, daar is ‘ie weer, de man met de lange tracknamen. Ik heb vaak nagedacht over wat ik nou van hem vindt. Maar het is voor mij volstrekt onmogelijk een goede mening over hem op papier te zetten. Ik hoopte bij het album iets te lezen wat mij daarbij kon helpen, maar ik vond wel iets anders interessants:
Cijfer: 5,6
1143 ♫ [1314] Godspeed You! Black Emperor - East Hastings (1997)
Van de furieuze klanken van Explosions in the Sky naar de apocalyptische sound van East Hastings. Wat mij betreft het hoogtepunt van de postrock. Rustige opbouw met een ingehouden, maar effectieve uitbarsting. Niks is geforceerd en elk moment raakt.
Cijfer: 9,4
1142 ♫ [-------] Ultravox - The Voice (1981)
Ultravox is Vienna. Zo zullen ze over 20 jaar herinnerd worden. Een enkele jongere zal ook nog van Dancing with tears in my eyes gehoord hebben, maar The Voice? Ok, het is wat simpel, maar toch. Vooral wanneer Ure stopt met zingen hou je toch een sterk muzikaal outro over. Voorlopig zal ik ze ook alleen maar herinneren van Vienna, maar wellicht.. als ik hun albums eens induik.
Cijfer: 5,9
1141 ♫ [1020] Manu Chao - Me Gustas Tu (2000)
Zonnige klanken van een Spaanse Fransman. Niet heel denderend, maar sijpelt rustig tussen al het geweld door. Goed door zijn eenvoud, maar diezelfde eenvoud zorgt er toch ook wel voor dat ik hier niet hoog voor kan geven. Grappig dat deze in de Top 2000 precies één plekje lager staat, op 1142.
Cijfer: 6,0
Een saai tiental met weinig stof tot nadenken.
Doet me heel erg denken aan The Decemberists. Heel theatraal en met veel bombast. Een grappige tekst, maar mij iets te theatraal. Een soort minimusical, maar geef dan toch maar The Marinere’s Revenge Song.
Cijfer: 5,8
1149 ♫ [1683] The Gathering - Eléanor (1995)
Ja, een bekende naam. Maar toen bleken het die herriemakers uit ons eigen land te zijn. Ik heb vaak gedacht wel klaar te zijn om wat goede metalalbums te ontdekken, maar dit nummer toont maar weer eens aan dat ik dat absoluut niet ben. De vrij rustige stukken zijn goed te doen, maar dat volle, harde gitaargeluid kan ik nog steeds niet aanhoren. En hoewel het nog altijd beter is dan grunts, is zo’n bombastisch stemgeluid ook behoorlijk slecht. Net een stervende zwaan. Niet iets waar ik van kan genieten. Vorig nummer, Strange Machines, kreeg toch een aardig cijfer.
Cijfer: 4,2
1148 ♫ [1959] Low - Monkey (2005)
De verandering van sound is echt per album te horen. Het gaat steeds meer naar de poppy sound die ze afgelopen jaar met hun laatste album bereikten. Hier zit het donkere element er nog wel in, maar is het al minder traag en sloom. Dat is imo niet echt een verbetering, maar dit is nog best aardig. Nog altijd rauw, maar nu energiek.
Cijfer: 6,2
1147 ♫ [1014] Explosions In The Sky - With Tired Eyes, Tired Minds, Tired Souls, We Slept (2001)
Eerder gaf ik al een 9,0 aan een ander nummer van dit album. Het is dan ook een meesterlijk goed album. Deze glijdt iets meer voorbij en is minder stand alone, maar nog altijd 12 minuten meesterlijke (post)rock. Gemeen en furieus, zoals ze het daarna niet meer zouden maken.
Cijfer: 8,7
1146 ♫ [0893] The Kinks - Shangri-La (1969)
Bijna naadloos gaat het vorige nummer over in Shangri-La, grappig. Een vrolijk, relatief lang nummer van deze 60s-band die niet uit de schaduw van The Beatles en The Byrds wist te klimmen. Net zoals veel van hun nummers is het het toch net niet. Eén ding waren ze zeker: veelzijdig. Deze kant spreekt me gewoon niet zo aan. In plaats van een flauwe Knopfler-grap zal ik eindigen met een tip voor de filmliefhebbers: Lost Horizon (1937) - MovieMeter.nl.
Cijfer: 5,4
1145 ♫ [-------] Arcade Fire - Rococo (2010)
Een nummer moet meer bevatten dan een (hier) irritante zanger die een beetje Rococo roept en wat slappe gitaarakkoorden. Na een veelbelovend begin mondt het zoals gewoonlijk weer uit in een uitbarsting van Arcade Fire-clichés. Blijkbaar is het voor die band wel geoorloofd op herhaling te gaan.
Cijfer: 5,0
1144 ♫ [-------] Sufjan Stevens - They Are Night Zombies!! They Are Neighbors!! They Have Come Back From The Dead!! Ahhhh! (2005)
Ah, daar is ‘ie weer, de man met de lange tracknamen. Ik heb vaak nagedacht over wat ik nou van hem vindt. Maar het is voor mij volstrekt onmogelijk een goede mening over hem op papier te zetten. Ik hoopte bij het album iets te lezen wat mij daarbij kon helpen, maar ik vond wel iets anders interessants:
lebowski schreef:
Hoe vaak kom je een muzikant tegen met een volstrekt eigen geluid? Zou niet weten met wie ik Stevens moet vergelijken.
En dat is precies de reden dat iets zinnigs over dit album zeggen zo moeilijk is. Ook na herbeluistering van dit nummer ben ik inspiratieloos. Het doet me gewoon niks. Ik zal straks weer eens het album opzetten, hopend toch nog iets te kunnen zeggen.Hoe vaak kom je een muzikant tegen met een volstrekt eigen geluid? Zou niet weten met wie ik Stevens moet vergelijken.
Cijfer: 5,6
1143 ♫ [1314] Godspeed You! Black Emperor - East Hastings (1997)
Van de furieuze klanken van Explosions in the Sky naar de apocalyptische sound van East Hastings. Wat mij betreft het hoogtepunt van de postrock. Rustige opbouw met een ingehouden, maar effectieve uitbarsting. Niks is geforceerd en elk moment raakt.
Cijfer: 9,4
1142 ♫ [-------] Ultravox - The Voice (1981)
Ultravox is Vienna. Zo zullen ze over 20 jaar herinnerd worden. Een enkele jongere zal ook nog van Dancing with tears in my eyes gehoord hebben, maar The Voice? Ok, het is wat simpel, maar toch. Vooral wanneer Ure stopt met zingen hou je toch een sterk muzikaal outro over. Voorlopig zal ik ze ook alleen maar herinneren van Vienna, maar wellicht.. als ik hun albums eens induik.
Cijfer: 5,9
1141 ♫ [1020] Manu Chao - Me Gustas Tu (2000)
Zonnige klanken van een Spaanse Fransman. Niet heel denderend, maar sijpelt rustig tussen al het geweld door. Goed door zijn eenvoud, maar diezelfde eenvoud zorgt er toch ook wel voor dat ik hier niet hoog voor kan geven. Grappig dat deze in de Top 2000 precies één plekje lager staat, op 1142.
Cijfer: 6,0
Een saai tiental met weinig stof tot nadenken.
0
geplaatst: 12 januari 2012, 17:55 uur
750 ♫ [0620] Serge Gainsbourg & Jane Birkin - Je T'aime... Moi Non Plus (1969)
Jane Birkin is toch wel een bekende actrice waarmee Serge Gainsbourg dit nummer opnam. Wellicht dé hijgplaat van de 20e eeuw, destijds controversieel maar nu een gigantische evergreen.
Cijfer: 8,5
749 ♫ [-------] Midlake - Winter Dies (2010)
Winter dies ... koning winter lijkt nu inderdaad gestorven te zijn. Midlake ken ik nog niet lang maar dit nummer bevalt mij goed: mooie stemmenwerk, een beetje sprookjesachtig, ook wat lonkend naar de progrock van de jaren '70.
Cijfer: 8
748 ♫ [1276] Songs: Ohia - Being In Love (2000)
Melodisch zit het erg goed in elkaar, ook de arrangementen zijn even gewaagd als sfeervol met name die orgel. Interessante band, daarvan moet ik ook iets aanschaffen.
Cijfer: 9
747 ♫ [1835] De La Soul - Me Myself And I (1989)
Rond die tijd was hiphop erg populair en De La Soul droeg daar ook bij. Grappig en swingend, hun hits vond ik allemaal leuk.
Cijfer: 8
746 ♫ [0693] Leonard Cohen - Sisters Of Mercy (1967)
Met Leonard Cohen hebben wij één van de grootste poëten in de lijst. Opmerkelijk ook hoe hij met beperkte middelen en een vrij monotone stem de luisteraar tot vervoering weet te brengen.
Cijfer: 9
745 ♫ [0706] Pixies - The Happening (1990)
De schreeuwzang van Frank Black kan mij soms een tegensteken maar dit is wel een degelijk en vrij aanstekelijk rocknummer waarbij ik het laatste deel het beste vind.
Cijfer: 7,5
744 ♫ [-------] Steely Dan - Do It Again (1972)
Steely Dan was met hun gedistingeerde en licht jazzy poprock erg succesvol in de jaren '70 en dit was hun eerste hit. Dit nummer biedt veel afwisseling en is allesbehalve alledaags, zowel melodisch als ritmisch vind ik het erg knap en die gitaarsolo is ook apart.
Cijfer: 9
743 ♫ [0723] Venetian Snares - Szamár Madár (2005)
Dit nummer lijkt alsof het afkomstig is uit een film. Dat klassieke deel boeit mij wel maar de percussie die wordt ingezet na zo'n 3 minuten breekt de sfeer en stoort mij erg. Vanwege het mooie klassieke gedeelte wil ik wel een voldoende geven.
Cijfer: 6
742 ♫ [0598] White Lies - Farewell To The Fairground (2009)
White Lies was inderdaad een hype in 2009 maar echt bijzonder vind ik deze band niet. Teveel een rip-off van Editors, een beetje vlak gezongen al vind ik dit nummer niet onaardig.
Cijfer: 6
741 ♫ [0419] Aretha Franklin - Respect (1967)
Er werd in 1967 niet alleen psychedelica gebracht maar ook veel goede soul. Prachtig nummer dat oorspronkelijk van Otis Redding is en Aretha Franklin brengt het met verve. Respect!
Cijfer: 9
Jane Birkin is toch wel een bekende actrice waarmee Serge Gainsbourg dit nummer opnam. Wellicht dé hijgplaat van de 20e eeuw, destijds controversieel maar nu een gigantische evergreen.
Cijfer: 8,5
749 ♫ [-------] Midlake - Winter Dies (2010)
Winter dies ... koning winter lijkt nu inderdaad gestorven te zijn. Midlake ken ik nog niet lang maar dit nummer bevalt mij goed: mooie stemmenwerk, een beetje sprookjesachtig, ook wat lonkend naar de progrock van de jaren '70.
Cijfer: 8
748 ♫ [1276] Songs: Ohia - Being In Love (2000)
Melodisch zit het erg goed in elkaar, ook de arrangementen zijn even gewaagd als sfeervol met name die orgel. Interessante band, daarvan moet ik ook iets aanschaffen.
Cijfer: 9
747 ♫ [1835] De La Soul - Me Myself And I (1989)
Rond die tijd was hiphop erg populair en De La Soul droeg daar ook bij. Grappig en swingend, hun hits vond ik allemaal leuk.
Cijfer: 8
746 ♫ [0693] Leonard Cohen - Sisters Of Mercy (1967)
Met Leonard Cohen hebben wij één van de grootste poëten in de lijst. Opmerkelijk ook hoe hij met beperkte middelen en een vrij monotone stem de luisteraar tot vervoering weet te brengen.
Cijfer: 9
745 ♫ [0706] Pixies - The Happening (1990)
De schreeuwzang van Frank Black kan mij soms een tegensteken maar dit is wel een degelijk en vrij aanstekelijk rocknummer waarbij ik het laatste deel het beste vind.
Cijfer: 7,5
744 ♫ [-------] Steely Dan - Do It Again (1972)
Steely Dan was met hun gedistingeerde en licht jazzy poprock erg succesvol in de jaren '70 en dit was hun eerste hit. Dit nummer biedt veel afwisseling en is allesbehalve alledaags, zowel melodisch als ritmisch vind ik het erg knap en die gitaarsolo is ook apart.
Cijfer: 9
743 ♫ [0723] Venetian Snares - Szamár Madár (2005)
Dit nummer lijkt alsof het afkomstig is uit een film. Dat klassieke deel boeit mij wel maar de percussie die wordt ingezet na zo'n 3 minuten breekt de sfeer en stoort mij erg. Vanwege het mooie klassieke gedeelte wil ik wel een voldoende geven.
Cijfer: 6
742 ♫ [0598] White Lies - Farewell To The Fairground (2009)
White Lies was inderdaad een hype in 2009 maar echt bijzonder vind ik deze band niet. Teveel een rip-off van Editors, een beetje vlak gezongen al vind ik dit nummer niet onaardig.
Cijfer: 6
741 ♫ [0419] Aretha Franklin - Respect (1967)
Er werd in 1967 niet alleen psychedelica gebracht maar ook veel goede soul. Prachtig nummer dat oorspronkelijk van Otis Redding is en Aretha Franklin brengt het met verve. Respect!
Cijfer: 9
0
geplaatst: 12 januari 2012, 18:19 uur
Sandokan-veld schreef:
maar als je sommige users hoort in die discussies is het echt de walgelijkste band ooit.
Ik kan me geen echte discussie herinneren. Hooguit wat geïrriteerde uitingen van mijn kant (of van de andere kant na mijn zoveelste lofuiting). Niets wat er niet bij hoort op een forum als deze. Ik kan me ook geen berichten herinneren waarbij men echt heel erg negatief is over Dire Straits. Verder dan "saai en eentonig" komt men over het algemeen niet. Verder kan niemand ook erkennen dat Knopfler een sterke gitarist (en lyricst, maar daar kan ik best inkomen als je dat niet zo ervaart) is en alleen al daarom zijn er bands die slechter zijn. Of je het leuk vindt, moet je zelf weten. Misschien lees jij berichten op een andere manier dan ik?maar als je sommige users hoort in die discussies is het echt de walgelijkste band ooit.
Ik vind het als statement nog steeds niet heel erg overtuigend. Maar zoals ik al zei: tof popliedje.
Ik vraag me af in hoeverre het een statement was. Volgens mij is Toto nooit geëngageerd geweest en hebben ze dat ook nooit willen zijn. In de clip kom ik ook weinig tegen wat te maken heeft met een statement. Dat laatste is dan ook hetgeen wat mij (en iedere liefhebber) zo in het nummer aanspreekt.
0
geplaatst: 12 januari 2012, 18:36 uur
Tsja, misschien is het inderdaad mijn indruk, Chevy. Ik hoop dat je het niet erg vindt als ik niet heel het forum ga napluizen op zoek naar negatieve uitlatingen over de Dire Straits. In ieder geval ben ik blij dat jij je als fan niet eraan ergert. 
Ik ging ervan uit dat je verhaal over Africa bedoelt was om een diepere betekenis of bedoeling in het nummer te duiden, vandaar mijn wellicht misplaatste gebruik van het woord 'statement'.
Je uitleg heeft me niet echt kunnen overtuigen van de aanwezigheid van een diepere grond in dit nummer, maar die hoeft er ook niet altijd te zijn, natuurlijk.

Ik ging ervan uit dat je verhaal over Africa bedoelt was om een diepere betekenis of bedoeling in het nummer te duiden, vandaar mijn wellicht misplaatste gebruik van het woord 'statement'.
Je uitleg heeft me niet echt kunnen overtuigen van de aanwezigheid van een diepere grond in dit nummer, maar die hoeft er ook niet altijd te zijn, natuurlijk.
0
Onweerwolf
geplaatst: 12 januari 2012, 19:08 uur
chevy93 schreef:
Ik heb vaak gedacht wel klaar te zijn om wat goede metalalbums te ontdekken, maar dit nummer toont maar weer eens aan dat ik dat absoluut niet ben.
Ik heb vaak gedacht wel klaar te zijn om wat goede metalalbums te ontdekken, maar dit nummer toont maar weer eens aan dat ik dat absoluut niet ben.
Dat gaat 'm nooit meer worden. Als je The Gathering ttv Anneke al te extreem is dan kun je metal wel vergeten. Wellicht muv klassieke heavy metal a la maiden.
0
geplaatst: 12 januari 2012, 19:29 uur
Of misschien moet ie juist bij het andere einde van het spectrum beginnen 

* denotes required fields.

