Het hoeft niet immer bitt're ernst te zijn, hoi123... Er kan ook heel veel creativiteit en muzikaliteit gaan zitten in acts die iets gimmick-achtigs hebben. Zoals Yello en The B-52's. Maar goed, wie weet zie je nog eens in dat dit beide geweldige songs zijn .

1910 ♫ [1426] Violent Femmes - Blister In The Sun (1982)

Trivia: het laatste dat ik luisterde voordat ik aan deze ladder begon, was Josh T Pearsons topzware dweep-met-americanaplaat Last Of The Country Gentlemen. Het blijkt weer hoe belangrijk het kan zijn in welke volgorde je nummers luistert: in dit geval gaf het de Violent Femmes, nog meer dan anders, de verfrissende kracht mee van limonade met ijs in de zomer.
Een band die zijn tijd blijkbaar ver vooruit was (alles aan dit nummer schreeuwt nineties, maar blijkbaar stamt dit uit 1982), uitstekend liedje dat lekker rommelig op plaat is geblerft, en het gaat nog over masturbatie ook nog. Wat wil je nog meer? De reguliere top 2000 mocht willen dat ze zulke juweeltjes kon herbergen.
Cijfer: 8

1909 ♫ [-------] Oceansize - Women Who Love Men Who Love Drugs (2003)

Ondanks de nog best ironische titel (of projecteer ik hier nou mijn eigen gevoel voor ironie) best een plaat met een hoog self serious /emo-gehalte, en eentje waar ik niet veel kaas van kan maken, eerlijk gezegd. Alleen de opbouw is me enigszins duidelijk: drie minuten geweeklaag, twee minuten gitaarorkaan, drie minuten pielen /outro. Alleen die orkaan is nog wel interessant voor mij, voor de rest is het een beetje als kijken naar iemand anders zijn vakantiefoto’s: vast heel erg leuk. Voor de doelgroep.
Cijfer: 5,1

1908 ♫ [1751] The Modern Lovers - Pablo Picasso (1976)

Dit is zo’n nummer dat je af en toe eens tegen komt op MuMe, en dat is helemaal niet erg, want het is zowel grappig als swingend als muzikaal interessant (of in ieder geval goed gespeeld), geen combinatie die nou zo vaak voorkomt. Ik wil niet zeggen dat ik meteen alle Modern Lovers-platen heb besteld en me heb ingeschreven bij de fanclub, maar er mogen zeker meer nummers komen van dit gezelschap als ze meer hebben van dit niveau. Volgens mij heb ik ook al wel eerder iets over dit nummer gezegd, ik hoop maar weer dat wat hier staat consequent is met mijn eerdere mening. Je hebt zo weer een discussie met Chevy ofzo
Cijfer: 7,5

1907 ♫ [1005] Wilco - How To Fight Loneliness (1999)

Hoewel ik een groot (GROOT) Wilcofan ben, heb ik altijd wel een beetje moeite gehad met dit nummer, juist omdat het bijna té intens is. De vraag wordt bijna of het wel goed voor je gesteldheid is om dit soort muziek te luisteren, gruwelijk mooi maar walgelijk oprecht: ‘How to fight loneliness/ just smile all the time/ shine your teeth till meaningless/ sharpen them with lies..’ Staren in een open wond. En dan sober geproduceerd, maar ingekleurd met mooie pianoklanken van wijlen Jay Bennett. Toch wel mooi uiteindelijk. Voor af en toe.
Cijfer: 7,6

1906 ♫ [-------] Snow Patrol - Just Say Yes (2009)

Gaap! Next!
Cijfer: 4,1

1905 ♫ [0956] Antony And The Johnsons - One Dove (2009)

In de scheiding der geesten die de androgyne muzikant Antony oproept, neem ik dan weer een aardig neutrale positie in. De even vaak gevreesde als gehate stem kan ik goed hebben, en een aantal nummers vind ik zeker schitterend. Andere dingen glijden een beetje langs me heen, niet omdat de emoties niet oprecht overkomen, maar omdat het naar mijn smaak soms een beetje te gestileerd en artistiek is. Dit nummer zit een beetje in het midden. Wat meer dissonant had ook hier wel gemogen van mij, maar uiteindelijk overtuigt het net voldoende om de volle lengte te blijven boeien.

Cijfer: 7,3

1904 ♫ [1493] Black Sabbath - Planet Caravan (1970)

Apart om hier een nummer aan te treffen dat vooral lijkt bedoeld als een adempauze tussen de relatieve mayhem van Paranoid en Iron Man op de betreffende plaat van Sabbath. Als nogal casual Black Sabbath luisteraar is dat althans mijn lezing, maar misschien heeft het nummer wel een cultaanhang van heb ik jou daar. Al hoor ik er zelf niet veel meer in dan een paar minuutjes aangenaam plingeldepling. Zeer goed te doen, verder, zolang je de belachelijke tekst negeert.

Cijfer: 6,4

1903 ♫ [1264] Electric Light Orchestra - 10538 Overture (1971)

Ik heb ELO altijd een beetje een surrogaat-Beatles gevonden, maar dat is misschien een snobisme. Dit nummer voldoet in zoverre wel aan mijn vooroordelen dat het een fascinerende productie heeft (met elk geluidje lijken ze grootser dan groots te willen zijn) en het gebruikelijke talent voor gouden melodie, maar dat er weinig in hoor waarbij ik denk, nou, het zou toch verdomd jammer zijn als ik deze muziek niet had leren kennen.

Cijfer: 6,2

1902 ♫ [-------] Fields Of The Nephilim - Last Exit For The Lost (1988)

Achter deze nogal esoterische bandnaam (google maar eens op Nephilim) gaat een soort gothische wave schuil, waarbij je gaat vermoeden dat ze de boeken van Aleister Crowley iets te serieus nemen. U weet wel, verborgen wijsheid waarin volgens de 'ingewijden' het ware levensgeluk is te vinden, al hoor je dat geluk aan de muziek zelden af. Dat blijft minutenlang somberen met hier en daar een snik ter variatie.
Is dat erg? Mmm nee, niet echt. Hoewel het niet in mijn karakter ligt om dit soort muziek voor mijn plezier te draaien, is het fijn ronddobberen in dit grijze ven van tien minuten sipheid, waarbij vooral de fijne opbouw van het nummer hier mag worden geroemd.
Cijfer: 7

1901 ♫ [-------] Pavement - Gold Soundz (1994)

Ik heb een beetje een haat/liefdeverhouding met Pavement. Het is bijna not done om iets lelijks over Pavement te zeggen, dat is zoiets als een puppy in elkaar schoppen. Maar deze band is bijna de belichaming van dat sfeertje in de rock van die periode, van ‘niets is belangrijk, fuck alles, als je iets serieus neemt ben je gek’ waar ik aan het einde van de jaren negentig wel een beetje klaar mee was, eerlijk gezegd.
Paradoxaal genoeg hebben ze wel weer een bijna kinderlijk talent om een bepaalde goudgerande melancholie in hun liedjes naar voren te laten komen. Zelfs al roepen ze in een nummer, net voor een refrein: ‘Coming to the chorus now!’ Daarom heb ik dit toch weer drie keer achter elkaar beluisterd. Maar die video is dan ook echt een meesterwerkje, natuurlijk, dat scheelt ook.
Cijfer: 7,5

Ja, dat was weer hilarisch in al z'n voorspelbaarheid. Als muziek leuk is is het natuurlijk per definitie kut, dat weet elke tiener

Mja, voor mij zit er nog steeds een grens tussen irritante en vooral niet-grappige meligheid en grappige, vrolijkmakende en nog steeds totaal pretentieloze liedjes. Dan kan ik best een voorspelbare zuurpruim zijn, maar so be it. Ik houd het op een goed gevoel voor humor.

Gelukkig heb ik niet zo'n goed gevoel voor humor.

Zie de laatste smiley.

Ik was dan ook bloedserieus.

Ik ben het trouwens wel heel erg met dat laatste bericht van Micha eens.

Volgens mij hoort daar een knipoog bij.

editje er ook nog even opgooien; ik zie de humor in die genoemde songs gewoon niet helemaal, en als ze dan ook muzikaal nog eens bar weinig voorstellen, blijft er weinig meer over om goed te vinden. Voor de rest kan ik goede grappige muziek vaak echt wel waarderen; Violent Femmes, Pixies en DANGERDOOM zijn stuk voor stuk groepen die zichzelf echt niet serieus nemen, maar die ik toch redelijk vaak beluister. De cijfers die hier gegeven worden zijn echt niet altijd representatief voor mijn hele smaak.

Ik ben geen tiener, maar ik vind de B52's ook strontvervelend

Aangepast.

1080 ♫ [1809] The Chameleons - Home Is Where The Heart Is (1985)
Ze zullen waarschijnlijk nooit mijn band worden. Het klinkt best aardig en de duistere kant heeft wel wat, maar ik mis de emotie. Het is alleen allemaal zo klinisch.

Cijfer: 6,1

1079 ♫ [-------] AC/DC - Let There Be Rock (1977)
What’s in a name? Back in Black staat eigenlijk al sinds ik op MuMe zit op het luisterlijstje. En dit album moet ik eigenlijk ook al veel te lang beluisteren. Rock van hoog niveau en echt raar dat dit soort muziek niet hoger staat. Vooral die stuwende bas van Mark Evans is van wereldklasse.
Enige minpunt is de gitaar die wel wat minder scherp had mogen klinken. Dat is het voornaamste waarom ik Whole Lotta Rosie boven dit nummer prefereer.

Cijfer: 7,3

Werkende YouTube-link: Let There Be Rock

1078 ♫ [0964] Dusty Springfield - Goin' Back (1966)
At Her Very Best. Dat staat er op Spotify en dat is een mooie waarheid. Dusty Springfield is één van de beste witte soulzangeressen die ik ken. Met dat vleugje pop zorgt ze ervoor dat het en goed klinkt en ze oprecht over komt. Het helpt natuurlijk ook dat ze schitterend kan zingen.

Cijfer: 7,3

1077 ♫ [1298] The Selecter - On My Radio (1980)
Jaja, nietszeggend 80s-singletje nummer 78. Leuk om een keertje gehoord te hebben en nu weet ik gelijk dat ik niks gemist heb. Gauw doorgaan..

Cijfer: 5,2

1076 ♫ [0880] Kate Bush - The Big Sky (1985)
Ik heb echt niks met Hounds of Love, geef mij maar de Bush van The Kick Inside. Het soort art pop waar ik absoluut niets mee heb. Raar stemmetje, heel erg druk, maar uiteindelijk matcht het niet met elkaar. Goed drumwerk, leuk gitaarspel, maar combinatie van factoren valt tegen.

Cijfer: 5,8

1075 ♫ [0605] The Sisters Of Mercy - Alice (1983)
Is typisch Sisters of Mercy een compliment of niet? Voor mij geeft het aan dat het best ok is, maar niet speciaal. Wat onderscheid Sisters of Mercy van die andere 80s-giganten? Overtoffen op elk vlak. Geen schande, maar er springt niks tussenuit bij deze band.

1074 ♫ [0376] Smokey Robinson & The Miracles - The Tracks Of My Tears (1965)
Grappig hoe de zanger (Smokey Robinson, I assume) klinkt als Paul Simon. Die naam was het eerste wat me te binnen schoot. Vrolijk is het zeker. Of het echt zo goed is, vind ik moeilijk te zeggen, maar als eerste kennismaking is het niet slecht. De tweede keer vond ik het nummer alweer beter dan de eerste keer. Vooral omdat de samenzang goed gelukt is.

Cijfer: 6,4

1073 ♫ [-------] Pearl Jam - Yellow Ledbetter (1992)
Kijk, dit is de Pearl Jam die ik wil zien. Rustig, maar nog wel met gevoel. Alles wat Just Breathe niet is. Sterk gitaarspel van McCready dat veel wegheeft van het spel van Jimi Hendrix (vergelijk de opening van Little Wing maar eens met dit nummer) en hier nog een frisse Eddie.

Cijfer: 7,4

1072 ♫ [1064] Suede - The Wild Ones (1994)
Van de sterke rock van Pearl Jam naar de prachtige britpop van Suede. Eén van de vele prachtige nummers op Dog Man Star. Gepolijst en strak, maar toch nog met een scherp randje. Beter kan ik het ook niet omschrijven.

Cijfer: 7,2

1071 ♫ [0743] R.E.M. - How The West Was Won And Where It Got Us (1996)
Niet de R.E.M.-sound die mij zo trekt, maar toch heeft dit nummer zeker wat. Vooral dat experimentele laagje kan ik niet altijd waarderen. Het hangt heel erg van mijn stemming af of ik deze kant van R.E.M. wel leuk vind. Vandaag dan geluk, morgen kan het weer anders zijn.

Cijfer: 6,5

Op Back In Black staan deze beide nummers niet hè. Dat is op Let There Be Rock. Het album met deze en dus Whole Lotta Rosie. De andere nummers zijn ook geweldig, dus ik zal het album zeker proberen.

En verder zijn Back In Black, voor mij net hun beste, en Highway to Hell is ook heel erg de moeite waard. En als je honger naar topmuziek dan nog niet gestild is dan....

650 ♫ [1674] The Walkabouts - The Light Will Stay On (1996)

Train to Mercy is een geweldig nummer. Deze is mij nog onbekend. Dit nummer maakt een megastijging dit jaar. Dit is wat meer een popnummer. Het is mooi gezongen door de zangeres en af en toe een zanger. Het spreekt dan ook meteen wel aan de eerste luisterbeurt. Maar zoveel indruk als Train to Mercy maakt het niet. Maar wie weet komt dat met het aantal luisterbeurten.

Cijfer: 7,8

649 ♫ [0343] Lloyd Cole And The Commotions - Forest Fire (1984)

Lloyd Cole heeft erg leuke muziek, en ik ken het al een tijdje. Het is geniale popmuziek zonder poespas. Vooral het frisse vrolijke gitaarspel bevalt me heel erg. Verder is het zeer fijn gezongen door Lloyd Cole, het heeft dan ook een geniaal refreintje. Forest Fire vind ik zijn leukste denk ik, ook beter dan dé klassieker Rattlesnakes.

Cijfer: 8,8

648 ♫ [0842] Billy Joel - Goodnight Saigon (1982)

Dit is die andere grote klassieker van hem. In onze top 2000 zijn de rollen met Piano Man omgedraaid. Wat mij betreft is dat onterecht. Ondanks dat dit niet slecht is, vind ik het soms wat aan de saaie kant en het grijpt me gewoon stukken minder dan Piano Man. Bij Piano Man is alleen dat pianoriedeltje al verschrikkelijk geniaal. Hier heb ik eigenlijk niks dat ik geniaal vind.

Cijfer: 7,3

Goodnight Saigon

647 ♫ [0687] Tori Amos - Cornflake Girl (1994)

Cornflake Girl is ook een van die beroemde singles die Tori uitbracht. In tegenstelling tot de nummers van Little Earthquakes hoor ik deze pas voor het eerst. Het is weer de typische Tori Amos. Eentje die geweldig kan zingen en heerlijke compositie kan bouwen. Ik kan nu nog niet heel goed oordelen over dit nummer. Al zitten er weer genoeg mooie elementen in die dit tot een topsong kunnen maken.

Cijfer: 7,5

646 ♫ [1120] Ride - Unfamiliar (1990)

Ride beviel niet echt tot nu toe. Dit nummer brengt daar een beetje verandering in. Want hier ligt de gejaagde sound van deze band me goed. Unfamiliar is een heerlijk nummer, vooral de zang vind ik fantastisch. En ik hou ook van de mooie melodie die achter het nummer zit. Dit is een erg mooie ontdekking en Today Forever ga ik zeker luisteren.

Cijfer: 9

645 ♫ [0184] Bob Dylan - I Want You (1966)

I Want You is een vrij korte Dylan-song, het komt van Blonde on Blonde af. Bob Dylan is weer geweldig op dit nummer. Als je dit nummer hoort wordt je vrolijk. Dit is een hemels nummer van hem. Bij de eerste luisterbeurt ben ik gelijk helemaal verkocht. De geweldige riffjes en melodietje vormen in combinatie met de prachtige zang een fenomenaal nummer dat ik nog heel vaak ga luisteren. Volgens mij is dit zo'n nummer waar je geen genoeg van kan krijgen.

Cijfer: 9,5

644 ♫ [0873] Dead Kennedys - Holiday In Cambodia (1980)

We gaan verder met het magnum opus van deze grote punkband. Holiday In Cambodia kreeg ik van iemand getipt en het was bij de eerste keer luisteren al raak. Het wordt gedragen door de geweldige stem van de zanger. Die heel duister kan zingen. Het is namelijk niet vrolijk a la de Ramones maar een stuk donkerder. Vooral de regel voor het refrein wordt meesterlijk gezongen. Het is echt ongelooflijk mooi. Net als het catchy refrein. Een van de betere punknummers die ik ken.

Cijfer: 9,3

643 ♫ [0523] Nick Drake - Time Has Told Me (1969)

Time Has Told Me mag het veel geroemde album Five Leaves Left openen. Het is meteen een indrukwekkend nummer zo op het begin. Nick Drake lijkt in het begin een vrij gewone stem te hebben, maar na meerdere luisterbeurten weet hij je ziel binnen te dringen op geweldige wijze. Vooral de nummers die ik ken van Pink Moon zijn bijna kippevelgevend zo mooi. Het is dat ik Five Leaves Left nog niet zo goed ken, maar bij meerdere luisterbeurten zal hij ook op dit album weer mijn zieltje winnen. Een van de velen die hij postuum heeft veroverd.

Cijfer: 7,8

642 ♫ [0500] Pink Floyd - Astronomy Domine (1967)

Qua Pink Floyd kom ik niet veel verder dan de drie beroemdste. Ik heb nu wel Animals op m'n ipod staan waarvan ik soms een stukje opzet. Ik weet dat ik nog veel te ontdekken heb in het Pink Floyd-oeuvre. Dit nummer ken ik dan ook niet. Het klinkt als een soort psychedelische shit met af en toe nog wel iets dat lijkt op pop ertussendoor. Het levert een erg interessant en goed nummer op. Vooral het instrumentgebruik vind ik zeer bijzonder. Ik denk dan ook dat Piper At the Gates of Dawn iet voor mij is. Omdat ik erg van de pyschedelische jaren '60 houd.

Cijfer: 8,5

Astronomy Domine

641 ♫ [0234] Pink Floyd - Arnold Layne (1967)

Arnold Layne is een van de twee beroemde non-album tracks van Pink Floyd. Mijn gevoel dat de beginperiode van Pink Floyd wel eens interessant kan zijn wordt met dit nummer bewezen. Arnold Layne heeft een minder dikke pyschedelicalaag over zich heen maar het is er wel degelijk aanwezig. Het is een ontzettend mooi popnummer, met een erg fijne baslijn en het is geweldig gezongen.

Cijfer: 8,8

Prima tiental met maar één onvoldoende.

1240 ♫ [1175] Thelonious Monster - Body And Soul (1994)
Behoorlijk veel nietszeggend gewah-wah en afgezaagde klessik-rok-schemaatjes, behoorlijk weinig dat me positief opvalt en uitnodigt om hier nog eens naar te luisteren. Niet eens catchy.
Cijfer: 4

1239 ♫ [0659] Van Morrison - Tupelo Honey (1971)
Een wat groter top-2000-gehalte dan zijn vorige nummers, dit, maar – dat ik het ooit nog eens zou zeggen – daar bedoel ik niet per sé iets slechters mee. Toegegeven, het klinkt allemaal stukken makkelijker en na twintig luisterbeurten weet ik niet of ik deze even goed zou kunnen waarderen als de andere twee, maar het is wel wat ik op dit moment even graag wil horen. Een ontroerend liefdesliedje met vertrouwd hemelse zang van Van en ook nog eens een verrukkelijke instrumentatie (die percussie! ) heeft niet altijd de meest gecompliceerde gekheden nodig om te overtuigen. Van Morrison is toch wel één van mijn favoriete singer-songwriters (of hoe ik al de mannekes en vrouwkes in deze categorie ook moet noemen) uit deze tijd.
Cijfer: 9,4

1238 ♫ [1092] The Shadows - Apache (1960)
Leuk wild-west-sfeertje, maar bij dit soort nummers vraag ik me altijd af hoe je nu echt een ongekend luisterorgasme kunt ervaren bij het beluisteren; het is allemaal echt niet slecht, maar ook behoorlijk vlak en jolig. Gezellige om naar te luisteren bij zo'n echt indiaans bandje, u weet wel, met die veren in hun haar, maar niet heel veel meer dan dat.
Cijfer: 6

1237 ♫ [0715] Dead Can Dance - Persephone (The Gathering Of Flowers) (1987)
Dead Can Dance is tot op de dag van vandaag muziek die totaal buiten een genre- en tijdsvak voor mij valt. Onderhand ben ik erachter gekomen dat het genre, om mee te beginnen, niet uit te leggen valt; de meeste (vooruit, alle) geïnteresseerden kijken me toch wat bevreemd aan als ik DCD in het hokje van “een soort kerkmuziek met invloeden uit de hele wereld, in een onverstaanbaar taaltje gezongen met ook nog heel veel strijkers en bellen en o ja, ook nog operazang” probeer te plaatsen. Maar de meesten (vooruit, sommigen) zijn in een open bui toch nog overdonderd door de ongelooflijke pracht die deze muziek uitstraalt. Vooruit, bij iedere beschrijving lijkt DCD zo ongeveer de pretentieuste band op aarde, maar alles hieraan klinkt zo natuurlijk ([/hippietermen]) en vooral zo belachelijk sfeervol en ook emotioneel dat in ieder geval ik het gewoon helemaal vergeet. Alleen maar van het luisteren van de onheilspellende, klein gehouden eerste minuut lig ik al half kwijlend op de grond, om nog maar te zwijgen over bijvoorbeeld de prachtige vioolpartijen in combinatie met Gerrard’s engelenstem. Alsof je even een tijdssprong van zeshonderd tot tweeduizend jaar terug in de tijd neemt. Om al dit gezeik van mij dus in twee woorden te beschrijven: Onaardse muziek.
Cijfer: 10

1236 ♫ [-------] De La Soul - Eye Know (1989)
Zo, dat was even het grootste contrast dat ik tot nu toe bij het bespreken ben tegengekomen. Toch blijft dit ook na het koude bad van kleurige luchtigheid een meer dan degelijke hiphoppert, al blijft het jammer dat de rapper zich wel heel erg braaf houdt bij zo’n opbeurende beat vol met lekkere gitaarloopjes, blazers, fluitjes en achtergrondkoortjes. Zonnige gezelligheidsmuziek dus; niet al te hoogstaand en dat boeit ze volgens mij ook niet echt.
Cijfer: 7,2

1235 ♫ [-------] David Bowie - The Bewlay Brothers (1971)
Bowie lijdt in sterke mate onder het Astral Weeks-syndroom; ik weet en merk dat het allemaal verdomd goed in elkaar zit, dat Bowie muzikaal redelijk een genie was en ik kan ook geen enkel minpunt aan zijn muziek toekennen, behalve dat het juist door zijn ingewikkeldheden me gewoon niet heel erg grijpt. Genoeg inventieve wendingen en spannende melodieën te vinden hier, alleen gewoon te weinig dat me echt iets in de trant van “goh, wat verlang ik meer te luisteren naar al deze prima uitgevoerde bevreemdende muziek” doet denken. En het leukste is nog dat ik het waarschijnlijk erg goed ga vinden na vele luisterbeurten, ik heb er nu alleen even niet de tijd voor. Meer dan goede, maar ongrijpbare muziek, dus.
Cijfer: 6,9

1234 ♫ [-------] Salt-N-Pepa - Push It (1987)
en nog steeds sta ik daar achter; dat dit melige en wel heel erg nietszeggende hitparadegedoe op zo’n hoge positie in een lijst van nota bene de 2000 beste nummers aller tijden staat, is nog steeds op zijn minst apart. Maar, om nu eens voor één keer gezellige Roeland naar boven te laten komen, dit is gewoon zo fout op een hilarische manier dat ik er toch wel een voldoende aan moet gaan geven; op dezelfde manier dat je Rick Roll’d wordt, maar toch maar even glimlachend het nummer uitluistert. Slecht op een goede manier, om het kort te zeggen. Ben ik verwarrend? Het mag, ik ben een puber.
en de verontwaardigde vergelijkingen als “en dit twintig minuten durende doedelzakprognummer vind jij slechter dan Salt ’N Pepa?!!1!”’ mogen beginnen..
Cijfer: 6,5

1233 ♫ [1289] Sly & The Family Stone - Stand! (1969)
Funky passages worden afgewisseld met zoete stukjes waar je gerust mee op bezoek bij je toekomstige schoonouders kunt komen. Slecht worden laatstgenoemde stukken niet, maar het haalt wel de vaart uit een bij vlagen erg meezing- en dansbaar nummertje dat weliswaar ook zonder zijn ietwat gelikte stukken nog boven de gemiddelde ladderfunkert uitsteekt.
Cijfer: 6,8

1232 ♫ [1021] Bob Dylan - Don't Think Twice, It's All right (1963)
Blijft knap hoe meneer Dylan op zijn drieëntwintigste, als ik het goed heb, klonk als iemand van minstens drie keer zo oud, maar om eerlijk te zijn voegt het wel wat toe aan het lieflijke, zachte sfeertje dat dit nummer uitstraalt. Kan niet zeggen dat ik overdonderd door heftige emoties die vrijkomen tijdens vele wanhopige passages, maar een prettig hippiemeefluitertje is het zeker, al helemaal door het prima gitaarspel.
Cijfer: 7,1

1231 ♫ [1467] Van Morrison - Cyprus Avenue (1968)
Weer een Van en omdat het zo lullig klinkt om geen commentaar te hebben; de vioolpartijen die wederom vakkundig in het nummer verweven zijn, vallen deze keer wel positief op. Toch zou ik deze wel het minste langsgekomen nummer van Van Morrison willen noemen, om de simpele reden dat het wel echt té repetitief en ratelend voorbijgaat en daardoor de mentale speelduur deze keer langer dan ooit wordt. Maar ja, het onderhand wel bekend verhaaltje van groeien en mooie sfeertje en zo. Tot nu toe in ieder geval niet heel erg indrukwekkend, maar alweer nergens ook maar een beetje slecht.
Cijfer: 6,7

1460 ♫ [1743] The Frames - Fitzcarraldo (1996)

Ik associeer The Frames met rustige luisterliedjes, maar dit rockt toch wel wat meer. Niet heel erg, het blijft grotendeels toch wel rustig, maar met toch wat onderhuidse spanning voelbaar, en opbouw naar refreinen die wat meer rocken. Uiteindelijk gaat het naar het einde pas echt rocken, waarbij de zanger zowat begint te schreeuwen. Helaas is er echter niks aan het nummer waardoor het me echt pakt. Geen emotie, geen sfeer, geen sterk liedje met mooie melodieën. Het klinkt best aardig, maar is eigenlijk niet zo bijzonder. Gewoon een doorsnee rocknummer dat verder niet echt opzienbarend is.
Cijfer: 5,5


1459 ♫ [1208] The Kinks - Lola (Live) (1979)

The Kinks is een band die helemaal in m'n straatje ligt, maar waar ik toch niet echt een klik mee heb. Toch heeft de band wel wat leuke liedjes, maar daar valt deze wat mij betreft niet onder. Een typische simpele stadion-meezinger. Deze live-versie bevestigt dat helemaal, en voegt ook weinig toe aan het origineel, behalve dat het publiek meezingt, wat van mij niet zo hoeft. Veel te simpel, en in de live-versie zelfs vervelend.
Cijfer: 3

1458 ♫ [0875] Edwyn Collins - A Girl Like You (1994)

Eigenlijk een beetje een one hit wonder (noem nog maar eens een nummer van hem op…) al zat ie ook nog in Orange Juice. Bijzonder aanstekelijk liedje, dat echt ontzettend leuk is geproduceerd. Heerlijke ritmesectie die je vanzelf mee laat bewegen, leuk xylofoondeuntje, en een lekker distortion-gitaartje erdoorheen. Het is dus niet alleen een bijzonder leuk liedje, maar ook nog eens bijzonder sterk verpakt. En ik hou nou eenmaal van leuke popliedjes.
Cijfer: 8,3

1457 ♫ [1497] Animal Collective - Summertime Clothes (2009)

De één vindt het hoofdpijn-muziek, de ander vindt het briljant, maar wat je er ook van vindt, je kan moeilijk ontkennen dat het originele muziek is, en dat de band een heel eigen geluid heeft. Zelf vind ik briljant overdreven, maar erg leuke muziek vind ik het wel. De band is ook zo'n band die leuke popliedjes in ingenieuze jasjes verpakt (in ieder geval het album Merriweather Post Pavillion, de albums daarvoor zijn weer heel anders). Bij een eerste luisterbeurt word je overmand door alle geluidjes, maar de liedjes zelf zijn eigenlijk heel erg toegankelijk (en leuk!). Door het muzikale gedeelte waar heel veel in te horen is gaat het ook nog eens niet snel vervelen. Ik word er zelf in ieder geval erg vrolijk van (en heb het album persoonlijk eigenlijk altijd vrij toegankelijk gevonden). Leuke vrolijke melodietjes, leuke geluidjes, ik ben blij.
Cijfer: 9

1456 ♫ [1679] Traffic - Dear Mr. Fantasy (1967)

Traffic… ja, weleens van gehoord, maar echt plaatsen kan ik het niet. Even opgezocht en het blijkt de band van Steve Winwood te zijn. Ik vind er persoonlijk niet veel aan, nogal saaie sixties-gitaarrock. Veel saai gitaarspel, oninteressante zang, en het sleept zich maar traag voort. Nee, hier kan ik bijzonder weinig mee. Die gitaarsolo's kunnen me direct gestolen worden, dus dan ga ik in een dergelijk genre op zoek naar een mooi liedje, fijne melodieën, óf sfeer, óf emotie. Dat vind ik alledrie niet terug. Het is een en al saaiheid.
Cijfer: 4

1455 ♫ [0732] Tom Waits - Time (1985)

Tom Waits heb ik nooit wat mee gehad, terwijl het wel in mijn straatje ligt, als ik kijk naar wie dat allemaal goed vinden. Het beginwerk waar ie nog normaal zingt, kan ik nog wel hebben, maar zeker het latere werk waar ie nogal een rauwe stem heeft en nogal potten-en pannen-intrumentatie gebruikt, kan ik niks mee. Dit nummer valt me daardoor in eerste instantie heel erg mee, want hoewel het al van 1985 is, klinkt zijn stem nog best aangenaam, en is het eigenlijk gewoon een akoestisch gitaarliedje. Helaas wel een vrij saai en matig liedje dat me niks doet. Het kabbelt maar wat voort, en wordt geen moment interessant. En omdat het zó saai is, heb ik nog liever de potten- en pannen-Tom, met rauwe stem.
Cijfer: 2

1454 ♫ [1889] Slint - Washer (1991)

Weer een nummer van de post-rock-klassieker. Een ingetogen nummer met emotionele tekst (heeft veel met de dood te maken, volgens mij). Het nummer sleept zich traag voort, wat bij de emotionele tekst past, en een gitaarmotiefje keert telkens terug, wat in z'n geheel zorgt voor een zekere spanning. Als geheel weet het me echter niet zo te boeien als je verwachten van een dergelijke som der delen, maar ik vind het best een aardig nummer, hoewel het me iets te lang duurt. Het weet me helaas net niet te raken zoals het zou moeten doen.
Cijfer: 7

1453 ♫ [1820] Cocteau Twins - Blue Bell Knoll (1988)

De Cocteau Twins hebben één geweldige troef: hun zangeres. Zij is alleen al een hele goede reden om naar de muziek te gaan luisteren. Vaak klinkt de muziek ook nog eens leuk, da's mooi meegenomen. Als liedje vind ik dit niet heel interessant, maar dat is niet eens zo heel erg omdat het instrumentaal wordt goedgemaakt. Naast haar zweverige stem wat zweverige synths, en uiteindelijk nog een mooie gitaarlag eroverheen. Het geeft het geheel iets mysterieus en…... zweverigs dus. Best leuk dus, maar behoort zeker niet tot hun beste werk.
Cijfer: 7,3

1452 ♫ [1579] Blur - Out Of Time (2003)

Een Blur-nummer uit hun latere periode, die ik nog niet zo goed ken. Wat me meteen opvalt, is de prachtige stem van Damon Albarn. Eén van de mooiste stemmen die ik ken, en het past perfect in dit melancholische liedje. Het is een liedje dat me pakt, en nog wordt wat opgefrist door wat interessante instrumentatie en mooie sfeereffecten. Dat zou niet eens nodig zijn geweest, dit is zo'n liedje dat ook op alleen akoestische gitaar nog overeind blijft. Maar de sfeereffecten maken het wel nog niet wat interessanter. Erg mooi liedje.
Cijfer: 8,5

1451 ♫ [1417] Venetian Snares - Hajnal (2005)

Leuk dat Venetian Snares er ook in staat. Een eigenzinnige artiest die klassieke muziek vermengt met breakbeats. Veel mensen vinden dat een verschrikking, denk ik. Ik vind het bijzonder fijn. Hij gebruikt mooie vioolmelodieën en voegt er een een hoop spanning aan toe. Ook een hoop sfeer is aanwezig in zijn muziek, neem nou het stukje in Hajnal waar het eventjes "stilvalt" en dat best wel jazzy is… wat een sfeer. Dit nummer heeft veel in zich; sfeer, spanning, en je kan er ook nog op uit je dak gaan. Wat wil je nog meer? Topnummer.
Cijfer: 8,5

Clochard Twins?

Scherp!

Ach, geeft alleen maar aan dat ik het met veel interesse lees .

Hajnal is een van de electronic-nummers uit de lijst die ik nog vaak draai. Zelfde geldt voor Surf Solar. Fantastisch nummer ook.

640 ♫ [-------] Editors - All Sparks (2006)

Editors is een band uit de golf van de postpunk-revival. Qua geluid leunen ze nog het meest tegen Interpol aan. Maar de band is over het algemeen wat bombastischer. Het eerste album dat ik van ze luisterde is vrij goed. Al zal ik het zelf niet rekenen tot de topalbums die de postpunk-revival opleverde. Maar heel goed heb ik het ook nog niet geluisterd. The Back Room ken ik zelfs helemaal niet. All Sparks maakt me dan wel erg benieuwd. Dit nummer heeft een geniale riff. Ik krijg heel erg veel zin om de Editors weer te gaan luisteren, en dat komt allemaal door dit nummer en dat zegt volgens mij genoeg.

Cijfer: 9

639 ♫ [0814] The Doors - Five To One (1968)

The Doors reken ik nu al tot de beste bands van de jaren '60 en mijn ontdekkingstocht is nog lang niet afgelopen. Five to One ken ik nog niet. Maar het is weer pure Doors-kwaliteit. Jim Morrison heeft een van de meest bijzondere strotten. Heerlijk rauw en bluesy. Het is een wat rustigere Bon Scott, maar wel met de zelfde kwaliteiten. Over de compositie kan ik nog niet zo veel zeggen, daar voor moet ik het nog wat vaker horen. Maar het staat vast dat het weer de Doors-elementen bezit die ik zo mooi vind.

Cijfer: 7,5

638 ♫ [0779] Dexy's Midnight Runners - Come On Eileen (1982)

Deze jaren '80 band ken ik niet, ik heb er zelfs nog nooit van gehoord. Bij de intro wordt ik meteen gepakt. Dat vioolloopje is namelijk erg leuk. Het nummer zelf is op het randje van te melig. Maar het wordt niet zo feestelijk dat het me gaat irriteren. Het is natuurlijk allemaal wel hapklare muziek. Maar zulke nummers zijn ook leuk. Het refreintje is namelijk onweerstaanbaar. En het gebruik van veel instrumenten zorgt voor een aangename feeststemming.

Cijfer: 7,8

637 ♫ [0916] The Shins - New Slang (2001)

De knuffelpop van The Shins komt voor de tweede keer dit hondertal langs. New Slang is het meesterwerkje van het meesterwerkje Oh, Inverted World. New Slang mag ruiken aan de kwaliteit van het wonderschone popliedje Saint Simon, maar het staat niet op gelijke hoogte. New Slang bevat alle elementen van Saint Simon. Maar ik vind het net iets minder geniaal. New Slang is wel een fantastisch popnummer, het is heerlijk laidback en heeft een kwaliteit die je moet koesteren door het niet kapot te draaien.

Cijfer: 9,3

636 ♫ [1216] Camel - Lady Fantasy (1974)

Camel is een progrockband uit de jaren '70. In de periode dat ik King Crimson ontdekte had ik Camel opgezocht, maar ik heb het niet meer geluisterd. Het nummer begint met een heerlijke intro met fraai gitaarspel en volgens mij keyboard. Deze band lijkt ook wel enigszins op King Crimson. Vooral omdat het de soort progrock is die ik kan waarderen en mooi vind. In dit werkstukje van 12 minuten spat de muzikaliteit eraf. Vooral het gitaarspel is heerlijk. Ik ga Camel snel weer luisteren.

Cijfer: 9

635 ♫ [0358] The Specials - Too Much Too Young (1979)

Voordat we hun niet-ska magnum opus bereiken komen we eerst nog bij Too Much Too Young. Dit is een nummer dat de ska heel erg ademt. Het nummer heeft vrolijke melodieën en een heerlijk swingritme. Let ook op die kleine solo, erg lekker. Verder is het gewoon een heerlijk popnummer met fijne zang, lekker door elkaar, daar houd ik wel van.

Cijfer: 8

634 ♫ [0588] Led Zeppelin - The Rain Song (1973)

Ik weet nog dat mijn vader een keer zei dat Led Zeppelin op albumgebied niet zoveel gepresteerd had. Kletskoek natuurlijk. Dat is te zien aan de gemiddeldes van de eerste 7 albums op MuMe. En ook goed te zien is de enorme verscheidenheid van de nummers in de ladder. De nummers komen namelijk van 6 verschillende albums. Deze van Houses of the Holy. The Rain Song is een grotendeels akoestisch nummer. Ik vind het een erg sfeervol nummer. The Rain Song is prachtig, Led Zeppelin is een band die wel eens tot een van mijn favoriete bands zou kunnen uitgroeien. Ik ken pas twee albums, waar veel topnummers opstaan.

Cijfer: 8,5

633 ♫ [0817] Neil Young - Out On The Weekend (1972)

Out on the Weekend vind ik misschien wel het mooiste Neil Young-nummer. Dat begint al met het geweldige intro. Het mondharmonicaspel is prachtig. Neil Young zingt vrij ingetogen en dat vind ik een fijn stemgeluid. Het maakt het tot een prachtig rustig nummer, een van zijn mooiste naar mijn bescheiden mening.

Cijfer: 9,3

632 ♫ [0534] Pink Floyd - Pigs (Three Different Ones) (1977)

Ik ken Animals muzikaal gezien nog niet zo goed, maar het verhaal en concept erachter vind ik geweldig. Maatschappijkritiek van topniveau zal ik maar zeggen. Animals is een van de weinige albums die er in zijn geheel in staat als je de Pigs on the Wings niet meerekend. Eigenlijk vind ik Pigs gewoon een lang popnummer. De gezongen stukken zijn geweldig. Vooral de manier waarop alles wordt uitgesproken is meesterlijk. Deze zin bijvoorbeeld: Bus stop rat bag. Ha, ha, charade you are, muzikaal gezien is het ook nog eens van het allerhoogste niveau. Maar dat is ook waar Pink Floyd bekend om staat: Het enorme vakmanschap dat ze hebben.

Cijfer: 9,5

631 ♫ [0506] Low - Lullaby (1994)

Vanaf seconde 1 is dit een intrigerend meesterwerkje. Het begint met alleen diepe bas en de mooie volle stem van de zangeres. Er zit superveel spanning in Lullaby. De kale instrumentatie heeft iets onheilspellends. Het basgitaarspel is ook met heel veel gevoel gebracht. Ik neurie alles mee. Wanneer er een tempoversnelling komt wordt je alleen nog maar verder het nummer ingezogen, voor zover dat nog niet het geval was. Het gitaarspel begint ook buitenaards mooi te worden. Daarna blaast het nummer langzaam uit, al had het van mij nog langer mogen duren deze mooie trip.

Cijfer: 9,3

650 ♫ [1674] The Walkabouts - The Light Will Stay On (1996)
Van Walkabouts bezit ik helaas geen album maar dit is een frisse en aangename folky popsong met prima vocalen.
Cijfer: 8,5

649 ♫ [0343] Lloyd Cole And The Commotions - Forest Fire (1984)
Hun singles uit de beginperiode vind ik de sterkste. Luchtige popsong die ook een beetje lui klinkt mede door de zang en die gitaar op het einde zorgt voor een donker einde.
Cijfer: 8

648 ♫ [0842] Billy Joel - Goodnight Saigon (1982)
Dit vind ik het beste nummer van Billy Joel, met veel verbetenheid gezongen over de Viëtnamoorlog, werd tevens zijn grootste hit.
Cijfer: 9,5

647 ♫ [0687] Tori Amos - Cornflake Girl (1994)
Het sprankelende pianowerk tilt het nummer tot een hoog niveau, maar haar Kate Bush-actige zang en de compositie
Cijfer: 9

646 ♫ [1120] Ride - Unfamiliar (1990)
Staat helaas niet op mijn exemplaar van Nowhere, maar ik vind het een puike song zeker wat de bas en gitaarlijnen betreft.
Cijfer: 8

645 ♫ [0184] Bob Dylan - I Want You (1966)
Een luchtig en vrolijk Dylan-nummer, tevens één van zijn grootste hits. Heel fine mondharmonica en zang; zelfs Dylan-haters moeten dit nummer wel leuk vinden.
Cijfer: 9

644 ♫ [0873] Dead Kennedys - Holiday In Cambodia (1980)
Dit is geen pokkeherrie waarmee punk vaak geassocieerd wordt maar wel degelijk melodieus, inderdaad ook duister maar ik vind vooral de gitaarriffs en het refrein sterk.
Cijfer: 8,5

643 ♫ [0523] Nick Drake - Time Has Told Me (1969)
Dit is natuurlijk van een heel andere orde. Introvert en ingetogen maar daarom niet minder krachtig met een fluwelen stem die ook indringend is.
Cijfer: 9

642 ♫ [0500] Pink Floyd - Astronomy Domine (1967)
De vroege Pink Floyd met Syd Barett ligt mij erg goed, klinkt erg mysterieus. Als je van een psychedelische trip houdt, draai dan dit nummer en ook het album Piper At the Gates of Dawn waar dit nummer afkomstig is, ik vind het gewoon fantastisch.
Cijfer: 9,5

641 ♫ [0234] Pink Floyd - Arnold Layne (1967)
Dit werd als losse single uitgebracht en staat niet op het debuut maar had er zo op gekund. Wat meer poppy maar doet niet onder voor Astronomy Domine. Heerlijk, die mysterieuze sfeer en orgel, ook dit vind ik geweldige psychedelica.
Cijfer: 9,5

AC/DC - Let There Be Rock
Pink Floyd - Astronomy Domine

fixed

Tussen het schaatsen door even snel een rijtje:

630 ♫ [0994] Fleetwood Mac - Need Your Love So Bad (1968)

Need Your Love So Bad komt nog uit de jaren '60-periode van de band en klinkt anders dan de nummers op Rumours. Dit nummer heeft een erg relaxede vibe ingebouwd. Dat maakt het nummer erg fijn, net als het klassieke refrein.

Cijfer: 8,3

629 ♫ [0777] The Who - Behind Blue Eyes (1971)

Behind Blue Eyes vind ik een van de mooiste nummers die ik ken van The Who. Het gitaarspel is verbluffend. Het is ontzettend sfeermakend. Net als de fantastische vocalen, dit werkje van de Who is nogal indrukwekkend.

Cijfer: 8,8

628 ♫ [0989] Sigur Rós - Hoppípolla (2005)

Sigur Ros album Takk is nog steeds erg goed, maar de eerste twee albums werden niet overtroffen. Toch is er genoeg moois te vinden en daarom staan in de top 2000 ook nummers van Takk. Hoppipolla is best wel een popnummer, er wordt niet echt opgebouwd naar een climax, het wordt kort gehouden. In 4 minuten gebeurt desondanks meer dan genoeg. Het is een heerlijk vrij bombastisch nummer met goede vocalen. Op gegeven moment heb je een stukje dat vreselijk mooi is. Iets na de 2 minuten als er een tempoversnelling/bombastischer moment komt. Puur genieten.

Cijfer: 8,8

627 ♫ [-------] John Grant - Marz (2010)

I Wanna Go to Marz kon nog weinig bekendheid genieten voordat het genomineerd werd, het nummer was niet al te lang uit. Misschien heeft dit nummer meegelift op het succes van Midlake in de ladder. Midlake is hier namelijk de band die de instrumentatie verzorgd. Het pianoloopje is zo mooi dat menig huisvrouw het meteen op een huilen zet. Gelukkig ben ik daar te stoer voor, maar ik kan zeker niet ontkennen dat ik niet geraakt wordt door dit nummer. Midlake's instrumentatie zet een kippevelgevende melodie neer, dat is al bijna niet meer te verpesten. John Grant heeft een fijne stem en zingt vooral het refrein met veel kracht en passie. Sowieso een van de beste nummers uit 2010.

Cijfer: 9,8

626 ♫ [1000] Led Zeppelin - Babe I'm Gonna Leave You (1969)

Laatst voor het eerst het debuut van Led Zeppelin geluisterd, met natuurlijk deze klassieker erop. Babe I'm Gonna Leave You is een akoestisch nummer met af en toe wat drums erbij waarop de zanger zijn kunsten kan vertonen. De zanger van Led Zeppelin heeft een prachtige aparte stem, live moet dat toch geweldig geweest zijn zo'n stem. Je zit gewoon soms met je mond open te luisteren naar zijn meesterlijke uithalen. Natuurlijk is er meer te beleven, want het is een epische ijzersterke compositie.

Cijfer: 9

625 ♫ [0229] Radiohead - Jigsaw Falling Into Place (2007)

Ik heb niet al te veel met In Rainbows, wel een paar mooie nummers (Reckoner en 15 Step maar voor de rest veel middelmaat voor Radiohead's doen), Jigsaw Falling Into Place vind ik eigenlijk maar wat oppervlakkig en ook middelmatig. Maar middelmatig is voor Radiohead's doen nog steeds erg goed. En Jigsaw Falling Into Place is bij herbeluistering weer een stuk beter dan ik dacht. Vooral dat riffje is heel erg goed. Maar wat ik nog steeds heb is dat het steeds net niet, telkens als ik denk, nu komt er een mooi stukje, blijft de zang hetzelfde ,Thom Yorke kan veel beter. Alhoewel ik wel moet zeggen dat het einde wel erg goed is.

Cijfer: 7,5

624 ♫ [-------] Marillion - Incommunicado (1987)

Marillion heeft een aantal goede nummers, maar de band heeft me nog nooit echt gegrepen. Deze ook niet. Ik vind er maar weinig an, het klinkt gewoon saai en nergens een puntje van: O dat is mooi! Ook de zang vind ik maar al te matig. Nee, snel verder.

Cijfer: 5

623 ♫ [0577] dEUS - Little Arithmetics (1996)

dEUS is niet alleen de grootste band van België, op Musicmeter lijkt het wel een internationale topband te zijn met 3 albums in de top 250 en enkel sterke gemiddeldes. Wat dEUS in ieder geval is, is een van de meest eigenzinnige en meest afwisselende bands die er is. Vooral op de eerste twee albums is het een grote mix van allerlei stijlen. Dit is de grote hit van het tweede album. Het heeft iets onweerstaanbaars. Het heeft een fijn en aanstekelijk riffje en Tom Barman zingt gevoelig en heel lief. Een vrijwel perfect popliedje.

Cijfer: 9,3

622 ♫ [-------] Roxy Music - For Your Pleasure (1973)

Na de posite van Roxy Music in de Oor top 40 heb ik het titelloze album van ze er eens bijgepakt. Het was bij een aantal nummers meteen raak. In het bijzonder If There Is Something. Verder ken ik helemaal niks van ze en dit is nieuw voor mij. Het fijne gitaar/piano combinatie loopje is fraai. En al snel valt ook de aparte zang van de zanger op. Het tweede, instrumentale deel is erg sterk en ik weet zeker dat ik hier met een bijzonder nummer te maken heb.

Cijfer: 8,3

621 ♫ [0976] Yazoo - Situation (1982)

Situation moet ik al ergens gehoord hebben, volgens mij in de 2012 editie. Volgens mij heeft het zelfs punten van mij gekregen. Situation is namelijk een plezant nummertje uitgerust met fijne drive en topmelodie. Dit moet een grote hit zijn geweest toen in de jaren '80. Het lijkt me dan ook heerlijk voor in de auto op de radio. Keihard zetten die handel en meeblèrren.

Cijfer: 9

1070 ♫ [-------] Archive - Bullets (2009)
Archive is één van de grootste ladderontdekkingen van het bespreken van deze top 2000. Sinds Lights een paar maanden geleden houd het maar niet op met goede nummers van ze. Dit was één van die follow-ups die ontdekte na het beluisteren van Controlling Crowds. Precies genoeg herkenbare/gangbare elementen, maar toch ook dat gestoorde.

Cijfer: 8,6 en dat is 3 uit 3 die hoger dan een 8,5 krijgt.

1069 ♫ [-------] The Killers - Somebody Told Me (2005)
Ik heb bij The Killers al eens eerder geschreven dat ik niet snapte wat de fuss all about is ( ). Maar als ik dit nummer weer hoor, moet ik daar misschien op terugkomen. Sterke indierocknummer die zich vooral profileert door een bijzonder aanstekelijk refrein.

Cijfer: 7,2

1068 ♫ [-------] Fischer-Z - Red Skies Over Paradise (1981)
Een stem uit duizenden. Hoewel ik zijn naam wel eens vaker gehoord had, was het door de Greatest Hits van dazzler dat ik erachter kwam dat deze man meer was dan een eenmalig hitje (The Worker). En dat terwijl So Long eigenlijk bekender is. Zijn nummers (voor zover ik ze ken) hebben wel wat aanstekelijks, maar het is allemaal zo... kitscherig. Eigenlijk een soort combinatie van de destijds heersende new wave en (verlate, zonder n) prog. Misschien prog omdat hij me doet denken aan Jon Anderson (van Yes).

Cijfer: 6,3

1067 ♫ [1049] Nancy Sinatra & Lee Hazlewood - Some Velvet Morning (1967)
Hier heb ik echt nog nooit van gehoord. Is Hazlewood een soort countryheld? Hij heeft in ieder geval zo’n typische countrystem. Over dit nummer: erg zweverig, maar wel mooi. De stemmen passen mooi bij elkaar en de instrumentatie is ook duidelijk ingericht als een tweekamp. Ik vraag me bij dit soort nummers altijd af wie dit nomineert en waarom. Dat is zeker niet negatief bedoeld.

Cijfer: 6,7

1066 ♫ [0946] R.E.M. - Bang And Blame (1994)
R.E.M., de band waarvan de meeste albums vertegenwoordigd zijn? Misschien wel leuk om uit te zoeken (Bowie zal ook een goede kans maken). Het eerste wat er uitspringt is de baslijn. Die het nummer dat volle geluid geeft wat ik zo adoreer. Een stevig nummer, zoals ik ze niet gewend ben van R.E.M. Stipe’s stem gaat niet zo goed samen met stevige gitaren, vind ik. Zeer sterke coupletten, maar het refrein (als ik het zo mag noemen) doet toch wel afbreuk aan het nummer. In ieder geval de eerste keer dat mij opvalt hoe goed de bas klinkt bij R.E.M. Wellicht ook goed te horen in andere nummers?

Cijfer: 6,6

1065 ♫ [0660] Dead Can Dance - Summoning Of The Muse (1987)
De eerste komt van beneden, deze dus. Ik hou normaal gesproken absoluut niet van dit soort religieuze sektegezang, maar de manier waarop zij muziek maken is erg imposant. Rationele benaderingen werken hier niet bij mij, maar dit is echt muziek waarbij ik bereid ben het te ondergaan. Die 5 minuten zijn dan ook zo om.

Cijfer: 7,2

1064 ♫ [1570] Dead Can Dance - In Power We Entrust The Love Advocated (1984)
De andere komt van boven. En gelijk is een stijlverschil te horen. Van een hoge vrouwenstem naar een relatief lage mannenstem en veel minder sfeergericht en meer als een duistere popsong. De schakel tussen de echte new wave en hun latere werk? Mij maakt het niet uit, ik vind ze allebei even goed. Hier springt vooral het gitaarwerk er uit. Soms op de voorgrond, soms subtiel op de achtergrond. Toepasselijk zal ik ze dan ook met hetzelfde cijfer belonen.

Cijfer: 7,2

1063 ♫ [1044] Heaven 17 - Temptation (1983)
Schoolvoorbeeld van bands die je tegenkomt als je je verdiept in de 80s. Een paar maanden terug kwam mijn moeder aan met How Men Are ("ik ben benieuwd wat je hier van vindt"). Ik vind het een beetje vage popmuziek. Geen idee wat ik hier mee aan moet. Er gebeurt aardig wat en het steekt goed in elkaar, maar het blijft zo plat. Het is af en toe ook net een stom musicalnummer. Ja, dat zie ik al helemaal voor me. Met die gedachte heb ik het nummer verpest voor mezelf.

Cijfer: 5,1

1062 ♫ [1544] Blur - Coffee & TV (1999)
Ongeïnspireerd is het word dat ik zoek. Tuurlijk klinkt het niet verkeerd en het zal best goed in elkaar steken, maar waar is die beleving? Wat heeft dit nummer waarom ik het zou moeten verkiezen boven duizenden andere nummers? Het antwoord is niks. Dit nummer heeft 0,0 te bieden dat iets toevoegt aan mijn muzikale wereldje.

Cijfer: 5,7

1061 ♫ [0636] Bruce Springsteen - Jungleland (1975)
Deze zomer heb ik dit album op vakantie een aantal keer gedraaid. Thunder Road kende ik al, Born to Run uiteraard ook al en zodoende was Jungleland de grote klapper. Uniek als Bruce is, weet hij ook dit nummer naar zijn hand te zetten. Ik vind zijn geluid (niet specifiek bij dit nummer) iets te scherp om het tot mijn favorieten te rekenen, maar een nummer dat bijna 10 minuten duurt en geen seconde verveelt, kan toch onmogelijk geen goed nummer zijn? Vooral dat laatste couplet is schitterend.

Cijfer: 7,4

YouTube-link: Jungleland

Coffee & TV is juist een hartstikke leuk nummer, staat meer dan terecht in deze lijst

En Archive is inderdaad een goede band. Bullets is mijn succesvolste nominatie.

Single top 100: 18 (5 weken)
Top 40 laadt nu niet.

Werd wel nummer 1 in de US Dance. Don't Go was wel een grote (wereldwijde) hit, zie ik. Wikipedia zegt echter wel dat deze (= Situation) alleen in Nederland en in de VS als single is uitgegeven.

1230 ♫ [-------] Charles Mingus - Better Git It In Your Soul (1959)

Ja, ligt me wel. Hoewel de sfeer geen millimeter boven het gebruikelijke nachtclubberige, warme maar ondertussen ronduit stereotype jazzpeil ligt, ontbreekt er precies genoeg gepriegel en zijn er precies genoeg eigenzinnige elementen (de naar de achtergrond gewerkte schreeuwen, volumewisselingen, handjeklaps) om dit tot een vlotte en opzwepende jazzsong te maken waar de spannende blazers het misschien nog wel het best doen. Beste instrumentale nummer in dit genre wat ik tot nu toe ben tegengekomen.
Cijfer: 8,2

1229 ♫ [1010] Sex Pistols - Anarchy In The U.K. (1976)

God Save the Queen, die we zo’n 750 besprekingen geleden waren tegengekomen, had wel wat charmants door zijn stompzinnigheid. Jammer genoeg verdrinkt deze, hoewel hij ook weer niet echt stompzinnig te noemen valt, wel echt in zijn drie-akkoordjes-met-nasale-zang-structuur. Veel vervelend gekrijs, weinig wol en vooral weinig dat echt de boze/blije/wat dan ook emotie op me hoort over te brengen.
Cijfer: 4,3

1228 ♫ [-------] Phoenix - Lisztomania (2009)

Voor het niet al te vaakst kan ik Chevy’s bespreking eigenlijk woord voor woord kopiëren wat dit nummer betreft; voor zijn vier minuten erg prettig, meezingbaar en fris en desondanks toch een ongelooflijk niemendalletje in de zin van dat ik geen idee zou hebben welk idee er nou eigenlijk achter zat. Wel wat beter dan de vijftig in een dozijn zangeresjesgitaarpop die ook nog eens langs komt drijven, maar even nietszeggend.
Cijfer: 6,5

1227 ♫ [1114] Duffy - Warwick Avenue (2008)

We schrijven 2009 – ja, voor mij is dat wel een beetje lang geleden - en brugklassertje Roeland zit ongelovig te kijken naar zijn muziekleraar die uit zit te leggen waarom dit volgens hem de beste muziek is die ooit is gemaakt, naast de oh zo legendarische Bietels (overigens heb ik een vermoeden dat dit precies de enige twee artiesten slash bands van de laatste honderd jaar waren die hij überhaupt kende, maar goed). Eerste waar hij over begon was de blijkbaar geniale tekst (I want to be free/Baby you've hurt me/You don't love me/I want to be free/Baby you've hurt me, commentaar is overbodig), om vervolgens te beginnen over Duffy’s blijkbaar fantastische, mij veel te nasale stemgeluid en de originaliteit van het nummer (of ik ben gek, of dit is de nog makkelijker in het oor liggende versie van de duizenden soulzangeresjes van vijftig jaar geleden). Deze leraar en doldwaze Hoi hebben het op muziekvlak nooit echt goed met elkaar kunnen vinden en dat blijkt dus wel uit het feit dat ik Duffy stiekem een nogal gezichtsloos en saai zangeresje, dat comfortabel meelifte met de gezellige popsoulopleving van een paar jaar geleden vind – dan vond ik mevrouw Winehouse, echt niet vanwege haar dood, toch stukken spannender. Maar goed, een lekker refreintje heeft dit wel hoor.
Cijfer: 4

1226 ♫ [0582] Johnny Cash - A Boy Named Sue (1969)

Vermakelijke tekst met vooral een geinige uitsmijter, hoewel het weer lekker redneckerig klinkt, maar erg veel andere redenen om dit te luisteren zijn er niet. Muzikaal weinig te beleven, volgens mij juist omdat Cash zo verstaanbaar mogelijk moet blijven, maar voor één of twee keer is het nog best leuk, totdat ik ook muzikaal het redelijk hoge klompendansgehalte begon op te merken. Weinig speciaals aan, kortom.
Cijfer: 4,7

1225 ♫ [1086] Tears For Fears - Head Over Heels (1985)

Ja, ik weet dat ik voorspelbaar word en volgens mij hoef ik zelfs nauwelijks met argumenten aan te komen hierbij. Kort dan maar weer: verschrikkelijk kitscherig, nep-dramatisch zoals geen enkele andere band, gedateerd en vlak. Ik val in herhaling, ja.
Cijfer: 3,1

1224 ♫ [-------] Rachel's - Water From The Same Source (2003)

Hoewel ook de postrock in de vorm van zo veel mogelijk strijkers, toeters en bellen naar buiten halen me soms wat begint te vervelen, begrijpt deze groep toch wel heel goed hoe het wel moet; een ongebruikelijk strijkersmotief dat wordt uitgebouwd, maar nooit echt vervalt in het steeds harder worden en boem-climax. Nee, dit nummer stopt abrupt en blijft daarvoor wat ongrijpbaar – ook door de geweldige en eigenzinnige percussie. Niet bijzonder dramatisch of sfeervol, maar toch heel mooi.
Cijfer: 8,5

1223 ♫ [0765] Belle & Sebastian - Get Me Away From Here, I'm Dying (1996)

Samen met The Stars of Track and Field denk ik het beste B&S-nummer dat ik ken. Nooit, zelfs niet in voorgenoemde, heeft deze band melancholiek zo subtiel verweven met zulke meezingbare melodietjes en zulke geniale teksten. Daarom ook zo toepasselijk in verschillende situaties en misschien nog wel het best in dat soort dagen waarin de titel wel heel erg herkenbaar klinkt; antidepressiva in de vorm van hemelse blazers, gruwelijk lekkere akkoorden en de onderhand vertrouwde stem van Murdoch, die ervoor zorgt dat je, hoe somber ook, altijd een stukje gelukkiger zachtjes aan het meezingen bent.
Cijfer: 9,8

1222 ♫ [1288] The Jam - Down In The Tube Station At Midnight (1978)

Aan het eind van het tiental word ik vaak wat inspiratieloos en op een zondag zoals dit ben ik het helemaal, dus dan maar de saaie beschrijving die u ongetwijfeld al vaker hebt gehoord: inwisselbaar is het allemaal wel, maar een heerlijk bassriffje en een prima refrein zijn ook inbegrepen. Geen onvoldoende, maar ja, het gebruikelijke vergeet-gedoe.
Cijfer: 6,8

1221 ♫ [1984] Caravan - In The Land Of Grey And Pink (1971)

Ook zonder naar de albumpagina gekeken te hebben had ik wel kunnen raden dat dit zo’n kort tussendoortje op een pittig lange proggert zou zijn; alles zit vol van proggy, ietwat kitscherige akkoordjes en zang, maar voor de verandering boeit het eens niet zo veel, want ook al is het qua sfeer nogal vlak, het nummer heeft iets, overigens redelijk typisch van het genre, sprankelends en kleurrijks, dat me wel aanstaat. Wel wordt de desondanks voor de rest best fijne zanger wat lachwekkend als hij naar het einde toe de laagte in gaat, maar het is goed.
Cijfer: 7

640 ♫ [-------] Editors - All Sparks (2006)
Lijkt sterk op Interpol die eveneens de mosterd heeft gehaald bij de postpunk anno 1980 alleen is het wat bombastischer. Die gitaarriff vind ik geweldig maar voor het overige mocht er wat meer eigenheid.
Cijfer: 7,5

639 ♫ [0814] The Doors - Five To One (1968)
Wellicht één van de rauwste Doors-nummers, klinkt grimmig en bluesy. Dit beschouw ik niet als één van hun beste al zullen The Doors altijd één van mijn lievelingsbands van de jaren '60 blijven.
Cijfer: 8

638 ♫ [0779] Dexy's Midnight Runners - Come On Eileen (1982)
Het was hun grootste hit, erg vrolijk feestnummer waarbij de viool en het refrein onweerstaanbaar zijn.
Cijfer: 8,5

637 ♫ [0916] The Shins - New Slang (2001)
In de jaren '00 waren The Shins meesters van de ogenschijnlijk simpele maar doordachte pure popsong. Vocaal, melodisch en arrangementen ... hier klopt alles. Onbegrijpelijk dat deze band nauwelijks gehoor kreeg bij het grote publiek.
Cijfer: 9,5

636 ♫ [1216] Camel - Lady Fantasy (1974)
Deze progrockband is minder bekend dan bv. Yes of Genesis maar moet wat mij betreft niet onder doen. Een 12-minuten werkstuk die de vakmanschap bewijst zonder overdreven pretentieus of bombastisch te zijn.
Cijfer: 8,5

635 ♫ [0358] The Specials - Too Much Too Young (1979)
Deze band vermengde in dit nummer ska met punk. Het levert een vrolijk, swingend en energiek nummer.
Cijfer: 8

634 ♫ [0588] Led Zeppelin - The Rain Song (1973)
Led Zeppelin was natuurlijk één van de topbands in de eerste jaren '70. Algemeen beschouwd als hardrockband maar dit sfeervol en ijl akoestisch nummer met violen is ook één van hun parels.
Cijfer: 9

633 ♫ [0817] Neil Young - Out On The Weekend (1972)
Out on the Weekend beschouw ik ook één als de mooiste nummers van Neil Young. Ingetogen maar emotioneel zoals alleen Neil Young dat kan met zijn karakteristieke mondharmonica.
Cijfer: 9,5

632 ♫ [0534] Pink Floyd - Pigs (Three Different Ones) (1977)
Pigs moet je zien als onderdeel van het conceptalbum Animals gebaseerd op Animal Farm van Georges Orwell. Niettemin een indrukwekkend maatschappijkritisch werkstuk met veel afwisseling en vakmanschap.
Cijfer: 9

631 ♫ [0506] Low - Lullaby (1994)
Als ik naar dit nummer luister moet ik aan the Cure denken door het gitaargeluid, de onheilspellende sfeer en ook de titel van het nummer maar de zang is totaal anders. Een intrigerend en meeslepend nummer vind ik het wel.
Cijfer: 8,5

En dan te bedenken dat ik eerst jouw bespreking bij Mingus wilde kopiëren met een erbij.

Een leuke clip.

Overigens was Yazoo - Situation een niet al te grote hit in Nederland, heeft wel nog de top 20 gehaald, maar stond slechts vijf weken genoteerd. Don't Go daarentegen...

Een leuke clip, een heerlijk liedje en een van de fijnste zangstemmen van de laatste 20 jaar.