Grappig dat je dat zegt. Ik heb Coffee and TV ook altijd een wat minder liedje gevonden van Blur, en dat is mede te danken aan het feit dat de coupletten door Graham Coxon worden gezongen. Maar ook gewoon omdat ik het niet zo'n sterk liedje vind, wat te zeurderig.

Haha, dat is waar ook. Coxon zingt dat nummer. Toch vind ik zijn stem ook wel wat hebben. Zijn eerste soloplaat heeft ook een paar fantastische nummers (de latere heb ik nooit beluisterd). Het is overigens ook niet een van mijn Blur-favorieten, maar ik zou er nog wel een 7,5 of 8 aangeven.

630 ♫ [0994] Fleetwood Mac - Need Your Love So Bad (1968)
Dit komt uit de blues-periode van Fleetwood Mac en vind ik niet minder interessant dan hun succesperiode later de jaren '70. Witte blues op zijn best waarbij vooral de gitaar blijft hangen.
Cijfer: 8,5

629 ♫ [0777] The Who - Behind Blue Eyes (1971)
Een relatief rustig maar daarom niet minder krachtig nummer van The Who met geweldige vocalen waarbij het na zo'n 2 minuten in rock overslaat.
Cijfer: 9

628 ♫ [0989] Sigur Rós - Hoppípolla (2005)
Dit nummer is inderdaad korter en ook wat bombastischer dan de nummers uit hun vorige albums maar de kenmerkende stijl en de magie blijven intact. Met name die pianoriedel vind ik mooi.
Cijfer: 8

627 ♫ [-------] John Grant - Marz (2010)
Voor mij nog onbekend maar ik vind het een meer dan prachtig nummer: die piano-intro, de folky arrangementen, ook vocaal en melodisch vind ik het een heerlijk nummer.
Cijfer: 9,5

626 ♫ [1000] Led Zeppelin - Babe I'm Gonna Leave You (1969)
Begint akoestisch maar na een tijd gaat het naadloos over in stevige rock. De zang van Robert Plant ... er zijn weinig rockzangers die vocaal in zijn buurt komen.
Cijfer: 9

625 ♫ [0229] Radiohead - Jigsaw Falling Into Place (2007)
Niet hun beste nummer uit In Rainbows maar toch wel zeer sterk. Akoestisch up-tempo-nummer waarbij Tom Yorke in de strofes lager zingt dan wij van hem gewend zijn.
Cijfer: 8

624 ♫ [-------] Marillion - Incommunicado (1987)
Marillion heeft stilistisch duidelijk de mosterd gehaald bij Genesis. Met de zang zit het goed maar dit nummer wil mij niet grijpen zoals met de meeste andere nummers van Marillion wel het geval is, het beklijft niet echt.
Cijfer: 5,5

623 ♫ [0577] dEUS - Little Arithmetics (1996)
dEUS is inderdaad de grootste rockband in België. Vrij apart nummer met de nodige prikkeldraad maar niettemin behoorlijk toegankelijk met goede combinatie van gitaar en orgel.
Cijfer: 9

622 ♫ [-------] Roxy Music - For Your Pleasure (1973)
Roxy Music was in de jaren '70 even eclectisch en eigenzinnig als dEUS later. De spanning wordt goed opgebouwd door de combinatie van piano en gitaar. Ook de aparte croonende zang van Brian Ferry moet vermeld worden.
Cijfer: 8,5

621 ♫ [0976] Yazoo - Situation (1982)
Situation is de opvolger van hun grote hit Don't Go. Meer van hetzelfde maar minder krachtig al is de zang van Allison Moyet wel prima. Toch vreemd dat deze hoger staat dan de klassieker Don't Go.
Cijfer: 7,5

Bruce Springsteen - Jungleland linkje aangepast.

Zeker het album eens gaan luisteren, Luc! Een van de mooiste 'liedjesplaten' van de laatste paar jaar.

Als ik het goed heb mijn nominatie die het verst gekomen is. Live ook zeker een keer proberen mee te maken en daarbij een ongelooflijk vriendelijke kerel (heb nog even met hem in de Donner, Rotterdam staan praten de dag na het concert toen ik hem daar tegen het lijf liep).

En dat album moet je inderdaad zeker in zijn geheel gaan luisteren net als zijn werk met de band The Czars.

Volgens mij heb ik vorig jaar Where Dreams Gonna Die beluisterd. Dat was toen één van de mooiste ontdekkingen van de ladder. Noteerde ontdekkingen destijds echter niet, dus ben hem weer vergeten.

De winter is nu terug springlevender dan ooit! Dat andere nummer van Midlake (Roscoe op 691) krijgt tenslotte van mij 9,5 i.p.v. 8,5 (na het album beluisterd te hebben), geweldig nummer!

Young Bride komt ook nog voorbij. En volgend jaar staat Head Home ook in de lijst, want die is door mij genomineerd en is derde geworden in zijn ladder.

Ik zie Roscoe, Young Bride en Head Home een beetje als de 'grote drie' van deze band. In mijn pasgemaakte top 100 staan ze op 12,16 en 19.

Vind je het album ook goed?

Wat ik van dit album vind, zie hier.

Ok leuk, het gaat waarschijnlijk nog flink groeien. Nu vind ik ieder nummer vrij geweldig. Al zijn de laatste twee nummers niet meer zo bijzonder, maar dat komt ook omdat het korte nummers zijn en meer als een soort outro aanvoelen.

Absoluut, dit kan ik beamen!

Overigens heet het nummer niet Marz maar I Wanna Go to Marz.

620 ♫ [0242] Snow Patrol - Run (2003)

Je hebt van die wat suffe rockbands uit de jaren '70. Snow Patrol is een beetje de suffe rockband van de jaren '00. Snow Patrol staat wat mij betreft vaak garant voor buitengewoon saaie nummers met een licht oversentimenteel sausje. Maar vooral de sufheid ligt er dik bovenop. Soms hebben ze dan nog wel een aardig nummertje, Just Say Yes vind ik stiekem een van de leukste en Chasing Cars is ook nog wel te pruimen, de rest hoort in de categorie saaie poprockliedjes die zo geschaard kunnen worden naast liedjes van bijvoorbeeld The Script. Hier kan ik dan ook gewoon niks aan vinden.

Cijfer: 4,8

619 ♫ [0546] Ennio Morricone - Once Upon A Time In The West (1972)

Ennio Morricone heb ik laatst ontdekt en ik ga zijn beroemde soundtracks de komende tijd goed doorbeluisteren. Dit nummer is hemels, ook zeer sentimenteel, maar hier stroomt de emotie als warme chocolademelk naar binnen, al is de Westerse sfeer in dit nummer heel wat warmer dan het koude winterweer van de laatste weken. Het heeft ook wel wat triests in zich, de melodie is groots gebracht, maar er zit ook verdriet in. Ik heb de film nog nooit gezien. Maar de soundtrack is nu al geweldig.

Cijfer: 9,5

618 ♫ [0475] Jacques Brel - Mijn Vlakke Land (1965)

De 24 grootste successen maken de laatste weken overuren. Jacques Brel heeft mij geraakt en daarom heb ik de cd uit de kast van mijn ouders gepakt. Louter mooie nummer, waaronder dit nederlandstalige pareltje. Het is mooie rijmelarij, een beetje poëzieachtig en met de kenmerkende en fantastische instrumentatie op de achtergrond.

Cijfer: 8,8

617 ♫ [0501] The Beatles - Something (1969)

Something vind ik een van de leukste liedjes van de Beatles.Something is heerlijk jaren '60 laidback. Zoals wel meer liedjes uit de jaren '60. Something is zo'n nummer die je van begin tot einde meeblèrt en die je vanaf de tweede luisterbeurt al helemaal kan dromen. En dat vind ik de klasse van de Beatles, zij hebben ontzettend veel van deze liedjes, bijvoorbeeld Sgt. Pepper staat helemaal vol met dit soort liedjes.

Cijfer: 9,3

616 ♫ [0486] Saybia - I Surrender (2004)

In het begin van de jaren '00 kwam deze band met erg mooie liedjes en bijbehorende albums. Deze poprock heeft een licht sentimenteel en melancholiek laagje en dat maakt de muziek heel aangenaam om op te zetten of op de radio te horen. I Surrender is een fraai popnummer. Het refrein is heel erg goed. De nummers van Saybia mag ik graag en misschien moet ik ze maar eens een luisterbeurt gunnen. Second You Sleep wordt toch breed gewaardeerd.

Cijfer: 9

615 ♫ [0971] Porcupine Tree - Anesthetize (2007)

Dit is een van de weinige nummers die ik al kende van Porcupine Tree. Fear of a Blank Planet vind ik een goed album, staat op 3,5*. En Anethetize is een van de betere nummers. Dit vind ik vooral instrumentaal gezien erg goed. Er zijn vele verschillende aanstekelijke riffs en ook de drums vind ik mooi. Maar vocaal gezien is het evenveel genieten. Hetgene wat dit nummer zo geweldig maakt is het soort van refreintje. Waar ik in veel Porcupine Tree nummers geen aantrekkingsfactor vind, is dat hier wel het geval. Meesterlijk nummer.

Only apathy from the pills in me
Its all in me, all in you
Electricity from the pills in me
Its all in me, all in you
Only eMpTV, cult philosophy

Cijfer: 9,3

614 ♫ [0846] Morphine - Buena (1993)

Al is het weer een tijdje geleden dat ik deze heb beluisterd omdat ik Good nu aan het ontdekken ben, was ik toch zeer overdonderd door de sound van Morphine. Buena is en blijft het beste nummer voor mij. Dit is een en al heerlijkheid. Morphine kan je definiëren als funk/soul poprock. En dat is een combinatie die ik graag hoor. De mooie baslijntjes en gitaarriffjes combineren fantastisch met de gejaagde en scheurende blazers. En in dit nummer komt dat eruit op z'n best. Dat refreintje is overheerlijk. De scheurende blazers en heerlijke soulvolle stem van de zanger maken dit refrein helemaal! Morphine is een band die veel te bieden heeft, en ik ben nog in volle ontdekkingstocht.

Cijfer: 9,8

613 ♫ [-------] The Clash - Should I Stay Or Should I Go (1982)

London Calling vind ik een geweldig album, maar wat betreft de rest ben ik een groentje op Clash-gebied. Ik weet wel dat de sound op de meeste andere album veel meer punkgericht is. Dit nummer komt echter na London Calling en echt punk is het niet. Het is wel een superstrak gespeeld nummer die heel erg aanstekelijk is. Het heeft mooie samenzangen en fijne zanglijntjes. Toch zonde dat deze band zoveel problemen had met de platenmaatschappij, volgens mij had de Clash nog heel wat klassiekers kunnen neerzetten.

Cijfer: 8,5

612 ♫ [-------] Mike Oldfield - Theme From "Tubular Bells" (1973)

Na de toch mooie nummers in de kelder van de top 2000 van Mike Oldfield ben ik ook benieuwd geworden na Tubular Bells. Het nummer kwam me meteen bekend voor. Voor horrorfilms als The Excorsist heb je sfeervolle spannend muziek nodig. Daar weet Mike Oldfield wel raad mee door in 1973 dit nummer te maken. Het deuntje heeft heel veel in zich. Super spannend, meeslepend en er zijn variaties op te maken. Zo verwisseld het nogal eens van tempo of van instrumentgebruik er rond om heen. Dit alles zorgt voor een afwisselend meeslepend werkstuk. Ik ben benieuwd hoe het hele album is.

Cijfer: 9,3

611 ♫ [0868] Al Stewart - Year Of The Cat (1976)

Chevy93's lievelingsnummer als ik zijn top 100 mag geloven. Zelf heb ik het nog nooit gehoord. Het eerste wat opvalt is de erg mooie melodie. Na het intro begint de zanger, de eerste zinnen is het even wennen, maar eigenlijk bevalt de zang erg snel. Het nummer heeft veel te bieden, vooral het instrumentgebruik vind ik erg goed. En de saxofoon klinkt ook prachtig. Ik ga dit vaker luisteren, want het bevalt goed deze eerste luisterbeurt.

Cijfer: 8

Year of the Cat

Dat klopt.

Overigens ben je je cijfer bij Anesthetize vergeten. En ik dacht (en denk) dat ze MTV zeggen en niet eMpTV.

Edit: zo te zien melden verschillende bronnen ook "cod" philosophy ipv cult philosophy.

Edit2: In the band Porcupine Tree's new album, Fear of a Blank Planet, lead singer/songwriter Steven Wilson refers to cod philosophy in the dark song "Anestesize" which explores the plight of our youth....boredom, drugs, mtv and cod philosophy.
NationMaster - Encyclopedia: Cod philosophy

620 ♫ [0242] Snow Patrol - Run (2003)
Ik verkies duidelijk Run boven hun recente hitsingles inclusief Say Yes. Dit nummer dat mij een beetje aan Pink Floyd doet denken bevat tenminste nog spanning en gewaagde arrangementen. Al reken ik Snow Patrol ook niet tot de topbands van de jaren '00.
Cijfer: 7,5

619 ♫ [0546] Ennio Morricone - Once Upon A Time In The West (1972)
Ennio Morricone brengt geweldige soundtracks en dit is er zo één, leerde ik overigens kennen door de film. Klinkt romantisch maar met dramatische ondertoon wat ook prima bij deze film past.
Cijfer: 9

618 ♫ [0475] Jacques Brel - Mijn Vlakke Land (1965)
In Vlaanderen wellicht zijn populairste nummer misschien omdat het in het Nederlands is gezongen. Het Frans lijkt Jacques Brel beter te liggen maar dit is een poëtisch nummer op onnavolgbare wijze door Brel vertolkt.
Cijfer: 8,5

617 ♫ [0501] The Beatles - Something (1969)
Een meeslepende parel geschreven door George Harrison die hiermee bewijst compositorisch niet onder te moeten door voor John Lennon & Paul McCartney. Productioneel is het ook een topnummer.
Cijfer: 9

616 ♫ [0486] Saybia - I Surrender (2004)
Van Saybia bezit ik nog geen album maar afgaande op dit nummer moet ik er wel eens eentje aanschaffen. Doet mij een beetje aan Radiohead denken maar bevat toch voldoende eigenheid en het belangrijkste: het is een pakkende popballad, wat melancholiek, fraai uitgevoerd.
Cijfer: 8,5

615 ♫ [0971] Porcupine Tree - Anesthetize (2007)
Fear of a Blank Planet vind ik één van de beste albums van Porcupine Tree, dit nummer duurt 17 minuten lang maar verveelt geen moment door de afwisseling met rustige en heftige stukken die naadloos in elkaar vloeien. Productioneel en tekstueel staat het als een huis, zo'n beetje te vergelijken met Pink Floyd.
Cijfer: 9

614 ♫ [0846] Morphine - Buena (1993)
Ligt tussen blues en jazz met dreigende bas, saxofoon en donkere stem, een unieke stijl. Vergt misschien meerdere luisterbeurten maar deze band weet met beperkte middelen veel sfeer te creëren.
Cijfer: 8

613 ♫ [-------] The Clash - Should I Stay Or Should I Go (1982)
Dit rocknummer werd vooral bekend door een reclamespot. Niet hun beste nummer maar aanstekelijk en meezingbaar is het zeer zeker.
Cijfer: 8

612 ♫ [-------] Mike Oldfield - Theme From "Tubular Bells" (1973)
Dit nummer leerde ik kennen door de film The Excorsist hoewel het aanvankelijk niet bedoeld was als soundtrack. Maar het paste perfect bij de film door de spanning en sfeer al is op zich al een meeslepend en afwisselend werkstuk.
Cijfer: 9

611 ♫ [0868] Al Stewart - Year Of The Cat (1976)
Dat vond ik in 1976 al één van de beste popsongs dat jaar en nu nog steeds. Zeer sterke melodie, zang en tekst en ook dat instrumentale gedeelte met veel afwisseling is om te smullen.
Cijfer: 9,5

610 ♫ [-------] Nina Simone - Ain't Got No/I Got Life (1969)

Nina Simone herken je meteen aan haar wat mannelijke stem. Het is een unieke stem in de muziekwereld en uit haar stem zijn heel wat mooie composities ontstaan. Van dit werkje ben ik meteen onder de indruk. In dit korte nummertje zit heel veel passie en energie. Het is vooral heerlijk rauw en energiek gebracht en dat bevalt mij goed.

Cijfer: 9

609 ♫ [0879] The Jimi Hendrix Experience - Foxy Lady (1967)

Jimi Hendrix-nummers kunnen er vaak zo lekker inknallen. Dit is er zo een. De intro is echt geweldig! De vuige riff is geniaal, net als de prachtige stem van Jimi Hendrix. Vooral hoe hij de titel uitspreekt is geweldig. Foxy Lady behoort niet eens tot mijn favoriete Jimi-nummers, maar een meesterlijk nummer is het wel.

Cijfer: 9,3

608 ♫ [0325] Nick Cave And The Bad Seeds - The Weeping Song (1990)

Voor Nick Cave is dit lang niet de hoogste notatie. Dat zou je niet denken als je dit nummer hoort. The Weeping Song vind ik namelijk tergend mooi. Op The Good Son staan voornamelijk ballads. En Nick Cave is daar een kei in. Het is toegankelijk, maar niet te makkelijk. Mijn vader vindt het bijvoorbeeld ook geweldig. De donkere tonen combineren goed met het aanstekelijke refrein. En de emotie spat van het nummer af, en dat is allemaal de verdienste van Nick Cave's diepe zware stem.

Cijfer: 9

607 ♫ [0810] INXS - Never Tear Us Apart (1988)

INXS kende ik nog niet, maar dat het een jaren '80 band is wist ik al wel. Het is best een grappig nummer. Het geeft je een beetje zo'n 'van voor naar achter, van links naar rechts'-gevoel. Verder vind ik het niet allemaal even hoogstaand. Maar leuk is het wel. Maar zo hoog?

Cijfer: 6,8

606 ♫ [1160] Roberta Flack - Killing Me Softly With His Song (1973)

Volgens mij zijn hier miljoenen covers van te vinden. Ik hoor het ook altijd in tal van uitvoeringen, ik weet dan ook niet of dit het origineel is. Dit is een mooie uitvoering. Want zo bijzonder vind ik het nummer niet. Het is altijd aangenaam om te luisteren, maar zou nooit tot een favoriet van mij kunnen uitgroeien. Het is meer zo'n nummer waarbij mijn moeder van zou gaan huilen. Maar ik? Nee, ik luister er graag naar, en ik vind het einde ook wel heel erg mooi, maar de andere nummers van haar zijn sterker. Compared to What bijvoorbeeld.

Cijfer: 8

605 ♫ [0656] Donna Summer - I Feel Love (1977)

De beroemde disco uit de jaren '80 moet natuurlijk ook vertegenwoordigd zijn. De disco-fans worden goed bediend met dit leuke disco-nummer. Het heeft alles wat disco nodig heeft volgens mijn wetten. Het heeft een catchy dansbaar deuntje. Veel te hoge zang om mee te kunnen zingen en een fijn refrein. Geslaagd! Met een pluim voor de zangeres.

Cijfer: 7,8

604 ♫ [1554] Del Shannon - Runaway (1961)

Er zijn veel jaren '60 nummers die ik blijkbaar al ken. Dit is ook een gevalletje: ken ik al lang. Runaway is een fijn aanstekelijk nummer met een gouden deuntje en een aantal fantastische zangers/zangeressen. Toprefreintje ook.

Cijfer: 9

603 ♫ [1653] Genesis - The Musical Box (1971)

Genesis ken ik nog niet goed genoeg. Maar ik weet ook niet of de muziek mij wel helemaal gaat boeien. Hun beroemde album vind ik in elk geval te lang, want er staan wel enkele geweldige nummers op. Dit nummer luister ik nu voor het eerst en ik kan nou niet zeggen dat ik er veel aan vind. Het nummer gaat nogal langs me heen. Ik hoop dat ik het mooier ga vinden met de luisterbeurten die ik het nog ga geven. Al is de solo wel leuk.

Cijfer: 5,8

602 ♫ [1573] Hooverphonic - Mad About You (2000)

Bij Hooverphonic dacht ik aan een rockbandje uit de jaren '00, maar misschien komt dat door de Stereophonics. In ieder geval, dit is heel wat anders dan zulke rock. Dit is heel leuke droompop. Het nummer is heerlijk dromerig en heel heel verleidelijk gezongen. Zo verleidelijk dat ik meteen de foto van de zangeres ben gaan opzoeken. Helaas valt dat wel wat tegen. Maar misschien is het ook niet helemaal mijn leeftijdsgroep. Dit nummer gaat wel nog vaak op de repeat.

Cijfer: 9

601 ♫ [0489] Fleetwood Mac - Never Going Back Again (1977)

Rumours is pop ten top. Het wordt niet voor niets aangemerkt als een van de beste albums uit de popgeschiedenis. Dat is meer dan terecht. Elk nummer heeft iets leuks, zo ook deze. Het lichte riffje is fijn, maar ook het refrein dat ogenschijnlijk makkelijk uit de mouw wordt geschud. Volgens mij hadden de leden van Fleetwood Mac in deze tijd niet veel moeite om goede popnummers te schrijven. Dit is maar een van de vele mooie. En dan staat de allerbeste dit jaar niet eens in de lijst. Volgend jaar gelukkig wel.

Cijfer: 8,8

1060 ♫ [0788] Blur - Song 2 (1997)
Alweer Blur, maar ditmaal een behoorlijk bekend nummer. Wist alleen niet dat het van Blur was. Whoo hoo! Wikipedia geeft uitsluitsel wanneer ik dit nummer voor het eerste hoorde: Fifa World Cup 98. Eerder hadden we al The Rockafeller Skank en nu dan deze. Wel erg kort, dat is dan weer jammer. Vlot, sterk en bijzonder aanstekelijk. Zo mogen ze er meer maken!

Cijfer: 7,2

1059 ♫ [0900] Air - Sexy Boy (1998)
All I Need ken ik al, maar die vind ik niet zo boeiend. Sexy Boy is al wat spannender, maar nog steeds heb ik niet het gevoel echt wat te missen als ik dit album niet beluister. Een warme productie met godzijdank niet zulke overdreven soundscapes, maar die stemvervorming raakt kant noch wal. Misschien in albumcontext een stuk beter.

Cijfer: 6,0

1058 ♫ [1557] 10cc - Dreadlock Holiday (1978)
Een wisselvallig nummer met een weergaloze clip. Een tijd lang heb ik dit nummer ook doodgedraaid, maar als je het dan weer hoort na een tijdje, blijft het een geniaal nummer. Heerlijke tekst en dichter kwam witte reggea niet bij de real deal.

Cijfer: 8,7

1057 ♫ [0628] Blur - For Tomorrow (1993)
En dan ook gelijk de derde binnen 6 nummers. Een stuk opgewekter en vrolijker dan het vorige nummer (niet dat Song 2 depressief is), maar ook een stuk minder boeiend. Uitzitten en doorgaan. Daar komt het helaas toch op neer. La, la, la, la, la. En die manier waarop hij tomorrow uitspreekt..

Cijfer: 5,9

1056 ♫ [1056] Anne Clark - Our Darkness (1984)
Vroege dance? Gaat al langzaam richting de beat-georiënteerde muziek, maar behoud de popstructuur van de jaren daarvoor. Het resultaat mag er wezen. Inclusief de typische jaren ’80-gebreken een leuk nummer. Grappig ook dat ze op precies dezelfde plek staat als vorig jaar.

Cijfer: 6,3

1055 ♫ [1078] Moby - Natural Blues (2000)
“Tja, in 1999 vond ik dit echt een overdonderend album.
Anno 2010 klinkt het album als geheel toch minder spannend.”
Zo valt te lezen bij het album (dat dus uit 1999 komt) en dat was eigenlijk ook wel mijn gedachte. Máár, met een andere invalshoek, namelijk door dit album meer te zien als relaxte chillmuziek, is het anno 2012 toch nog altijd een zeer sterk nummer. Zoals dat hoort bij dit soort ‘relaxmuziek’ glijdt het voorbij, maar niet onopgemerkt. Een bepaalde flow zorgt ervoor dat je rustig blijft luisteren. Met een soort verplichting om te blijven luisteren, omdat je dat heerlijke gevoel niet kwijt wilt raken. Deze mate van drang om te blijven luisteren, heb ik niet vaak bij nummers die ik voor het eerst beluister.

Cijfer: 7,3

Album komt dus uit 1999, niet 2000

1054 ♫ [1203] dEUS - Bad Timing (2005)
Ik verdiep me om de een of andere reden niet echt in dEUS. Ik heb hun laatste album een paar keer gedraaid, ken wat losse nummers en die zijn toch zeker niet slecht. Vooral die onderhuidse spanning (die hier duidelijk hoorbaar is) is van een niveau dat niet veel bands gegeven is. Wat ik begrijp is dat dEUS uit twee delen bestaat (de eerste drie albums, en de laatste drie albums). Dat is een indeling die niet juist is, omdat het qua bandsamenstelling niet in overeenstemming is, maar het gemiddelde bevestigd deze tweedeling wel enigszins. Ik denk (maar dat is in principe op weinig meer gebaseerd dan onderbuikgevoel) dat ik de tweede adem van dEUS erg goed ga vinden. 7 minuten duurt het nummer maar liefst. Ik had het gevoel pas 3 minuten aan het luisteren te zijn.

Cijfer: 7,8

1053 ♫ [1431] The Alan Parsons Project - The Turn Of A Friendly Card (1980)
Op Spotify staat de volledige versie (16 minuten), ik heb vorig jaar Part Two genomineerd, maar Part One stond al in de lijst. Wat beoordeel je dan? Aangezien ik de rest toch als individueel zie (Part One en Part Two wil ik best als één zien), kies ik dus voor de gewijzigde opzet halverwege vorig jaar. Part One mist die geweldige gitaarsolo, Part Two heeft een couplet te weinig. Gecombineerd zou het een wereldnummer geworden zijn dat nog hoger in mijn top 250 zou zijn gekomen. Nu heb ik ze er los in staan. Part Two iets hoger dan Part One. Waarom ze nou een nummer over gokken moesten schrijven, weet ik niet precies, maar wat een schitterende tekst toch ook. Op Wikipedia valt te lezen dat het outro van Nothing Left to Lose (een schitterend nummer, overigens) een verwijzing is naar Bloudy Tourist van 10CC. Zo valt alles weer op z’n plek.

Cijfer: 9,4

1052 ♫ [1635] 10cc - I'm Not In Love (1975)
..want over 10CC gesproken: daar zijn ze weer! Hier hetzelfde verhaal als Dreadlock Holiday. Al een hele tijd niet meer gedraaid, maar wat een heerlijk nummer is het toch. Ook zeker de moeite waard om te zien hoe de productie van dit nummer tot stand is gekomen. Had ik het bij Moby over een goede flow, dit is pas een goede flow. Het beluisteren van dit soort nummers herinnert me eraan hoe de grote jongens klinken.

Mooiste stukje:
I keep your picture
Upon the wall
It hides a nasty stain that's lying there

Cijfer: 8,5

1051 ♫ [1670] Tasmin Archer - Sleeping Satellite (1992)
Is dit nummer alweer 20 jaar oud?
Dit zou zo nu uit kunnen komen en een grote hit kunnen worden. Maar het is wel logisch eigenlijk. Geen overproductie, echt drumwerk en een zangeres die daadwerkelijk een houdbaarheidsdatum van langer dan een maand heeft. Uit de categorie vergeten klassiekers is dit toch wel één van de leukere ontdekkingen.

Cijfer: 7,4

1050 ♫ [1037] Pearl Jam - Nothing As It Seems (2000)
Ik ken de Pearl Jam van nu, ik ken de Pearl Jam van 20 jaar geleden, maar ik kan me niet herinneren ooit iets van daartussen beluisterd te hebben. Ondanks dat dit nummer (qua naam) heel bekend is, staat me er niks van bij. En bij deze is mijn ongelijk bewezen. Die oude passie, die beleving is hier nog voor 200% aanwezig. Wat is McCready toch een geweldige gitarist.

Cijfer: 7,6

1049 ♫ [1827] Blind Melon - No Rain (1992)
Stelt dit nummer nou echt zoveel voor dat het naast artiesten als Pearl Jam, Billy Joel en R.E.M. mag staan? Dit soort vrolijke, luchtige nummers mogen er ook best tussen staan. En ik heb ze zeker slechter gehoord. Kwam toevallig ook bij de clip. Ik geloof dat de naam vandaar zo bekend leek, die clip heb ik zeker eerder gezien.

Cijfer: 6,4

1048 ♫ [1174] Placebo & David Bowie - Without You I'm Nothing (1999)
Twee grote spelers uit het alternatieve rockcircuit van twee verschillende generaties. Bij voorbaat geslaagd? Placebo is niet bepaald mijn favoriete artiest en ik ben zeker geen Bowie-adept, maar dit nummer vind ik een aangename samenwerking. Hoewel aangenaam een verkeerde woordkeuze is gezien de constante dreiging die van het nummer uit gaat. Overigens hebben ze er goed aan gedaan Bowie te kiezen, want Robert Smith past niet bij het nummer. Bowie heeft veel meer die stoïcijnse, doordringende stem.

Cijfer: 6,8

1047 ♫ [0617] System Of A Down - Chop Suey! (2001)
Daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai! Ja, met dat metalcliché heb ik dit nummer wel weer mooie samengevat. Het ergste is nog dat ze met de rustige tussenstukken laten merken dat ze best goede muziek kunnen maken. Ok, ik geef het toe, metal is ab-so-luut mijn genre niet. Op een aantal uitzonderingen na, die waarschijnlijk op één hand te tellen zijn, is het kommer en kwel.

Cijfer: 4,1

1046 ♫ [1807] Billy Joel - Leningrad (1989)
Nog niet zo heel lang geleden leren kennen door de Top 2000. Wij hebben een soort Top 2000 Radio die 24/7 de Top 2000 uitzend en op z’n tijd beluister ik die dan. En zo leer ik de nummers kennen die ik heb gemist. Zo ook Leningrad. Belachelijk of bijzonder knap? Dat hij zulke accurate oorlogsnummers kan schrijven zonder er ook maar iets van mee te hebben gemaakt. Ik vind het knap. Schitterende tekst. Wellicht dat te glad geproduceerd, maar dat deert niet als je zulke schrijfcapaciteiten hebt.

Cijfer: 8,8

1045 ♫ [-------] Pearl Jam - Garden (1991)
Nou, daar is dan weer een nominatie van mij. Er waren tijden dat ik iedere keer kippenvel kreeg van de uithaal van Eddie (I will waaaaaaaaaaaalk). Die tijd is nu wel voorbij en ik zou hem dit jaar niet meer nomineren, maar het blijft een schitterend nummer. Bij vlagen stevige rock, bij vlagen gevoelig. Ten was dan ook de ideale combinatie tussen deze twee.

Cijfer: 8,8

1044 ♫ [-------] R.E.M. - Half A World Away (1991)
Iedere scheet die R.E.M. laat is heilig in de ladder denk ik wel eens. Het maximale aantal nominaties is echt te veel voor een band als deze. Maar dan hoor ik weer een nummer van ze en ze zijn allemaal van hoog niveau. De optelsom is niet opeens fenomenaal, maar ieder nummer individueel (van hun zwaarteperiode dan) is zeker de moeite waard. Vaak heel sterk neigend naar de ultieme popsong. Toch trek ik hun sound niet een heel album. Vandaar dat de cijfers misschien niet goed weergeven wat ik van R.E.M. vind.

Cijfer: 7,3

1043 ♫ [1065] Pulp - I Spy (1995)
Geen Common People, geen Disco 2000, nee I Spy is hun beste nummer. Dat rustige, ‘duistere’ begin en dan komt het nummer vervolgens langzaam op gang. Steeds meer emotie in de stem om uiteindelijk te eindigen met het heerlijke la, la, la (ja, in dit nummer wel goed gebruikt). Een vrij slecht omschrijving, maar dit is er eentje om in te lijsten. Laten we het daar maar op houden.

Cijfer: 8,3

1042 ♫ [-------] Alphaville - Big In Japan (1984)
Pas toen ik het album op ging zoeken, kwam ik erachter dat dit nummer een lange en een korte versie had. De volledige versie heeft meer diepgang vind ik. Niet zozeer vanwege het intro, maar de instrumenten komen beter uit de verf. Luister ook hoe de baslijn een iets langzamere Enjoy the Silence is. Of dus eigenlijk hoe Enjoy the Silence een versnelde Big in Japan is. Veel beter ook dan dat saaie nummer van de heer Waits.
Misschien dat ik volgend jaar nog een nummer van Alphaville nomineer.

Cijfer: 9,6

1041 ♫ [0894] Angelo Badalamenti & Julee Cruise - Falling (1990)
Een paar tientallen geleden kwam de soundtrack van Twin Peaks daarna. Mijn vlam voor Lynch werd weer aangewakkerd, ik kocht seizoen 1 en die heb ik inmiddels gekeken. Grappig genoeg krijgen we nu dus een paar tientallen hoger nog een nummer uit dezelfde serie. Waarom deze hoger staat is mij een raadsel, maar dit nummer (dat altijd aan het begin van een aflevering langskomt) zorgt ervoor dat ik seizoen twee nog meer moet hebben! Mwa, deze combinatie werkt voor mij niet zo. Misschien ook omdat de zang totaal niet past bij het beeld dat ik bij de instrumentatie heb.

Cijfer: 5,7

610 ♫ [-------] Nina Simone - Ain't Got No/I Got Life (1969)
Haar prachtige zang is zeer herkenbaar, ze zingt met veel passie en soul en tilt het nummer de hoogte in, al vind ik die op zich ook wel goed.
Cijfer: 8

609 ♫ [0879] The Jimi Hendrix Experience - Foxy Lady (1967)
Geweldige gitaarriffs krijgen wij hier te horen, erg energiek bluesy nummer en de ruige zang past er goed bij.
Cijfer: 9

608 ♫ [0325] Nick Cave And The Bad Seeds - The Weeping Song (1990)
Dit vind ik een van de mooiste ballads van Nick Cave, een genre waarin hij meester is en waar zijn diepe stem goed van pas komt. Even donker als ontroerend, die pauken en handklaps zijn een fijne toevoeging.
Cijfer: 9,5

607 ♫ [0810] INXS - Never Tear Us Apart (1988)
Eén van de weinige ballads van INXS, ze zijn meer thuis in dansbare rocksongs. Toch een sterk nummer met aanstekelijke violen.
Cijfer: 8

606 ♫ [1160] Roberta Flack - Killing Me Softly With His Song (1973)
Softsoul op haar best en dat is vooral te danken aan de zang van Roberta Flack maar het nummer zelf is natuurlijk ook een schitterende en vaak gecoverde evergreen.
Cijfer: 9

605 ♫ [0656] Donna Summer - I Feel Love (1977)
Geweldige combinatie van de queen of disco met de vernieuwende ritmebox van Giorgio Moroder, pionier en zelden overtroffen in het dance-genre.
Cijfer: 9,5

604 ♫ [1554] Del Shannon - Runaway (1961)
Eén van de beste rock'n roll-nummers begin jaren '60 dankzij de unieke rauwe zang van Del Shannon, dat orgeltje en natuurlijk de ijzersterke melodie, ook vaak gecoverd.
Cijfer: 9,5

603 ♫ [1653] Genesis - The Musical Box (1971)
Dit komt uit de beginperiode van Genesis, begint wat folky waarna het symfonische gedeelte met knappe gitaarsolo komt. Vergt inderdaad meerdere luisterbeurten maar is toch meeslepend.
Cijfer: 8

602 ♫ [1573] Hooverphonic - Mad About You (2000)
Rond die periode zat Hooverphonic op haar hoogtepunt. Dromerig en meeslepend, een tikkeltje jazzy met zwierige zang.
Cijfer: 9,5

601 ♫ [0489] Fleetwood Mac - Never Going Back Again (1977)
Fleetwood Mac was in de jaren '70 (samen met Abba) de grootmeester van de pure pop. Even inventief als aanstekelijk en bovendien tijdloos.
Cijfer: 9

Bad Timing Eén van mijn favoriete (misschien wel mijn absolute favoriete?) dEUS nummer

Jaartal moet natuurlijk 1968 zijn.

Volgens wikipedia en allmusic is het 1972. De film komt uit '68, de soundtrack uit '72.

1220 ♫ [1425] The Alan Parsons Project - Eye In The Sky (1982)
Om nu even alle beschrijvingen die weer in mijn hoofd schieten bij het horen van dit soort hersenloze kitsch, maar die onderhand allemaal al wel eens gebruikt zijn, te vermijden: van al de gedateerde 80’s-prut is dit, zou ik bijna willen zeggen, het ergste van allemaal. Ik kan me bijna niet voorstellen dat de makers het niet uitproestten bij het componeren van zo’n belachelijk bombastisch intro, vol met vervelende gitaren en ultragedateerde synths die voor de zoveelste keer een soort proggy einde van de wereld moeten voorstellen. Leuker nog: hoe ze na een soort “kijk daar, de lucht kleurt in allerlei melancholieke kleuren terwijl een gigantisch robotskelet steden kapotslaat”-belachelijkheid doodleuk aankomen met een glibberig liefdesliedje dat vrolijk boven alle kitsch die ik tijdens het bespreken tot nu toe ben tegengekomen uitstijgt. Hoe ik het vind? Bijna schattig, op dezelfde manier als dat een neefje van 3 je probeert te ergeren door speelgoedautootjes naar je hoofd te gooien, maar na een tijdje weer oud vertrouwd oervervelend.
Cijfer: 1,8

1219 ♫ [0884] Tindersticks - Tiny Tears (1995)
Doodse, ijzige sfeer? Meh, ik krijg bij deze muziek eerder een wat nachtelijk, warm whiskybar-gevoel, mede door de fijne strijkers. Net zoals in zo’n situatie – ja, ik ben in een vergelijkingenbui vandaag - krijg ik echter na een tijdje wel genoeg van de doorrookte bromstem en de minimale ondersteuning en richt ik mijn aandacht allesbehalve geïrriteerd of geïnteresseerd ergens anders op. Wel moet ik eerlijk toegeven dat bij de wat minder vlakke strijkeruitbarstingen die soms om de hoek komen kijken even opkijk, ook omdat deze niet bepaald in het plaatje dat bij de rustigere stukken gecreëerd wordt passen.
Cijfer: 6,8

1218 ♫ [0650] Muse - Butterflies And Hurricanes (2003)
En ziehier het bewijs dat mijn mening eigenlijk niet serieus genomen hoeft te worden. Hoewel Absolution qua sfeer niet en qua instrumentatie nauwelijks verschilt van de andere albums van deze band waar ik meestal oh zo gelukkig op afgeef, heeft bijna ieder nummer op het album wél de overtuigingsfactor die bij de rest van hun albums bijna in het negatieve loopt. Zo bombastisch dat smakeloos alweer een understatement is en zo cliché qua apocalyptische lijntjes dat ieder pluspunt alweer ongeldig verklaard zou moeten worden, maar nu komt het grootste dooddoener van iedere bespreking: ik vind ’t gewoon erg lekker. Vraag me niet waarom ik het alleen van dit album vind, maar kijk me maar virtueel ongelovig aan terwijl ik stiekem erg zit te genieten van deze edelkitsch. Ik ben raar.
Cijfer: 7,8

1217 ♫ [1055] Bob Dylan - Blowin' In the Wind (1962)
Ja, wel wat minder eigen dan Dylan op zijn latere albums zou zijn, een wat meer redneckerig gitaartje, een minder geniale tekst en een wat minder spannende compositie. Maar deze staan tegenover zijn nog steeds oerdegelijke stem, de vertrouwde mondharmonica en een misschien wel nóg mooier nostalgisch sfeertje dat wordt neergezet. Al bij al ligt het niveau wederom op prima, maar niet overdonderend; een niveau dat jammer genoeg niet al te vaak wordt overtroffen door deze meneer.
Cijfer: 7

1216 ♫ [-------] Rose Royce - Love Don't Live Here Anymore (1978)
Afgezien van het feit dat dit gewoon wat gedateerd is, kan ik hier eigenlijk geen minpunt aan opnoemen behalve dat alles zo oninteressant klinkt.. Ik kan me één minuut nadat dit nummer is afgelopen nog wat in die tijd vast heel erg vooruitstrevende synth-achtige dingen en wat vocale acrobatiek herinneren, voor de rest is het allemaal door me heen gegleden. Misschien moet ik wat luisteroefeningen gaan doen, voor nu in ieder geval het ultieme meh-cijfer.
Cijfer: 5

1215 ♫ [0554] Lou Reed - Vicious (1976)
Hoewel de beste man meerdere ongekend geniale klassiekers heeft gemaakt, kan een deel van zijn oeuvre me… Niet bekoren is te sterk verwoord, eerder weer gewoon niet zoveel boeien. Drie ietwat afgezaagde akkoorden en een gezellig refreintje en als toppunt van durf wat gitaargepriegel is niet echt wat ik zoek in een nummer dat overal zo hoog wordt gewaardeerd. Prettig vergeetmateriaal, maar niet voor de eerste keer in dit tiental vooral vergeetmateriaal.
Cijfer: 6,2

1214 ♫ [-------] Ann Peebles - I Can't Stand The Rain (1974)
Ik moet het eerste echt overtuigend trieste soulnummer nog eens tegenkomen, want hoe mooi ook, deze opwekkende blazers en zonnige melodietjes passen naar mijn mening nog steeds niet bij een voor de rest heel fraai break-up nummer. Als ik echter niet naar de redelijk mislukte tekst-sfeercreatie luister, hoor ik weer eens een soulnummer dat boven de gigantische zoete brij van soulmiddelmaat uitsteekt; eerdergenoemde heerlijke blazers en melodietjes passen mooi met de eenvoudige maar treffende percussie, de naar soul-maatstaven erg herkenbare stem van Peebles en het prima geen-idee-wat-voor-instrument-motiefje. Erg lekker, gaat waarschijnlijk wel in mijn nu nog nogal korte lijst van goede soulerts.
Cijfer: 7,6

1213 ♫ [1575] Johnny Cash - Delia's Gone (1994)
Oud vertrouwd gevalletje van slechter zonder de tekst, maar dan niet helemaal; de nogal jolige begeleiding geeft dit nummer een nogal slap gezicht, maar de geflipte en jammer genoeg eveneens oeramerikaanse tekst geeft het toch wel weer een wat meer eigen sfeer en laat je in ieder geval niet helemaal white trash voelen. Wel worden de cliché one more round’s na een tijdje nogal vervelend en heb ik eigenlijk ook niet bijster veel met de niet bepaald mooie bromstem van Cash.
Cijfer: 5,5

1212 ♫ [0828] Cat Stevens - Morning Has Broken (1972)
Tja.. Lief liedje, maar zo knullig dat ik de beste man het liefst een aai over zijn bol zou willen geven; er had best wel wat meer durf of emotie in mogen komen, vooral in de stem van deze meneer, die bij vlagen zo zoet klinkt dat ik er wat ongemakkelijk van word. Wel heeft ’t een prima pianopartij en ach, muzikaal is er naast de tientallen ultrakitschy melodieën niet al te veel mis mee, heur.
Cijfer: 6,1

1211 ♫ [1259] Fish - The Company (1990)
Kitsch zei u? We beginnen met en sluiten dit tiental af met een heerlijke lading glibberige gitaartjes, blokfluiten en pijnlijk slechte stukjes vioolbombast, maar hier is het allemaal zó erg dat ik de titel die ik aan de opener gaf meteen weer aan een andere toeken; echt, maar echt heel erg ongelooflijk belachelijk verschrikkelijk vervelend, dit. Echt. Voor de rest weinig nuttigs over te vermelden.
Cijfer: 1

Alweer een fout in de MuMe-administratie dus..

De betrouwbaarheid van MusicMeter is wat dat betreft sowieso betrekkelijk aangezien de gebruikersgroep gewoon significant kleiner is.

Volgens discogs is de eerste release uit 1969: klik

ah.

600 ♫ [0519] John Lennon - Imagine (1971)

Imagine is een heerlijk nummer en mag van mij wel hoger dan dat die nu staat, wellicht ligt het aan de klassiekersstatus dat hij het bij ons niet zo goed doet. Ik zelf vind het in ieder geval een zeer krachtig en emotioneel topnummer.

Cijfer: 9,3

599 ♫ [0841] Steppenwolf - Born To Be Wild (1968)

Al kwam de titel en de artiest me bekend voor, ik wist niet meer hoe het nummer ging. Ik ken hem uiteindelijk wel. Een heerlijke Amerikaanse High Road-song, ik zie voor me hoe Amerikanen met dit nummmer op door de woestijn scheuren. Net als ik wel eens met Still D.R.E. op door de straten wil scheuren.

Cijfer: 8

598 ♫ [1155] Porcupine Tree - Lazarus (2005)

Nooit geweten dat Lazarus zo mooi was. Ik kende het al wel. Maar pas nu slaat het echt in. Ik wordt omvergeblazen, dit zou wel eens het mooiste Porcupine Tree-nummer kunnen worden. Van zulke korte piano nummers mogen ze wel vaker maken.

Cijfer: 9,3

597 ♫ [0324] Sigur Rós - Viðrar Vel Til Loftárása (1999)

Ágætis Byrjun is een groeibriljantje. Ik begin het alsmaar beter te vinden en ik sluit niet uit dat dit ooit heel hoog gaat komen in mijn albumlijst. Dit is een van de vele erg goede nummers. Die intro is een start van een nummer vol hemelsheid, want na die intro kan het nummer al niet meer stuk. Heel mooi.

Cijfer: 8,8

596 ♫ [0369] Leonard Cohen - First We Take Manhattan (1988)

Leonard Cohen is van de trieste akoestische liedjes. Hier experimenteerd hij wat met elektronische beats, deze beat brengt een soort vaart in het nummer. Ik moet wel even wennen aan deze soort Cohen, die bijgestaan wordt door een vrouwenkoortje. De mooie stem van Leonard Cohen is wel gewoon aanwezig. Ik moet er even aan wennen, maar het klinkt erg mooi. Vooral als Cohen alleen zingt.

Cijfer: 7,8

Manhattan

595 ♫ [-------] Roxy Music - Dance Away (1979)

Dit is een onbekende Roxy Music voor mij. De eerste keer luisteren was ik niet zo geconcentreerd aan het luisteren, maar toch hoorde ik al leuke dingen. Na een keertje wel met de gedachten erbij luisteren bevestigt wat ik al dacht, dit is een erg fijn nummer. Prachtig popnummer.

Cijfer: 8,8

594 ♫ [0864] The Church - Antenna (1988)

Dit zou zo de tweede grote klassieker kunnen zijn van The Church. Zo klinkt het in ieder geval wel. Het is een al net zo fijn dromerig popnummer als Under the Milky Way. Het is wellicht iets simpeler. Maar minstens even goed.

Cijfer: 8,8

593 ♫ [0563] Pixies - Gigantic (1988)

Waar Doolittle een kruising is van zomerse pop en scherpe rock is het op Surfer Rosa juist vooral die scherpe poprock. Er zijn niet veel bandjes die strakker kunnen spelen dan de Pixies. Kim Deal zet een fantastische baslijn neer en kan erg mooi zingen, op Gigantic krijgt ze uitgebreid de kans dat te laten zien.

Cijfer: 8,5

592 ♫ [0442] The Sound - Winter (1984)

Ik ken niet heel veel nummers van The Sound, eigenlijk alleen die uit de ladder omdat ik From the Lions Mouth nog moet gaan luisteren. Maar de sound van The Sound bevalt mij goed, het is fijne helder geproduceerd poprock-muziek en de zanger is bij vlagen super. Deze is erg lekker.

Cijfer: 8,3

591 ♫ [1577] Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet (2007)

Het vorige nummer van Porcupine Tree was geweldig, de tweede in het rijtje is dan weer een stuk minder. Ik vind dit nogal oppervlakkig. Het gaat de hele tijd op hetzelfde tempo en met dezelfde riff door. De zang doet me helemaal niks in tegenstelling tot bij Lazarus. Een van de nummers waardoor er niet meer in zit dan een 3,5* bij Fear of a Blank Planet.

Cijfer: 5,5

Top-10 nrs. 601-700:

1. Al Stewart - Year Of The Cat (1976)
2. The Shins - New Slang (2001)
3. Pink Floyd - Astronomy Domine (1967)
4. Hooverphonic - Mad About You (2000)
5. Nick Cave And The Bad Seeds - The Weeping Song (1990)
6. Gerry Rafferty - Baker Street (1978)
7. Boudewijn De Groot - Welterusten, Mijnheer De President (1966)
8. Neil Young - Out On The Weekend (1972)
9. The Beatles - I Am The Walrus (1967)
10. Billy Joel - Goodnight Saigon (1982)

Bottom-5 laat ik achterwege, enkel Anne Clark kreeg minder dan 5.

Gemiddelde tot nu toe: 7,99