1450 ♫ [1102] White Lies - Unfinished Business (2009)

Ik heb nooit begrepen waarom de White Lies eventjes zo populair waren. Toegegeven, ze pasten perfect in die hele stroom van bandjes waar ook o.a. Editors bijhoorden (voor m'n gevoel). Ik vond de White Lies-nummer echter maar oppervlakkig en totaal niet interessant, met nog een matige zanger ook. Dit nummer strookt daar precies mee, het klinkt behoorlijk doorsnee en dertien in een dozijn, en het heeft wel wat weg van een versie van Editors zonder leuke liedjes. Wel natuurlijk het grote gebaar. Het klinkt alsof het nog heel wat is, maar dit doet me dus echt helemaal niks, en valt volledig weg in de grijze massa.
Cjfer: 5

1449 ♫ [1823] Ali Farka Touré - Savane (2006)

Hoewel ik niet zoveel met blues heb, kan ik bepaalde blues best waarderen. Dit valt daaronder, omdat het gewoon een fijne sfeer uitstraalt, en de Afrikaanse gitaartjes het toch net wat anders maken dan de gemiddelde blues waar er al zoveel van is en die naar mijn idee toch al snel redelijk hetzelfde klinkt. Dit is ook geen typische blues. Hier wordt niet geklaagd over het leven (of misschien ook wel, dan zou ik de tekst er eens na op moeten slaan, maar zo klinkt het niet), hier wordt gewoon lekker gespeeld, en als ik zou moeten samenvatten wat dit uitstraalt, is het: relaxed!
Cijfer: 7,2

1448 ♫ [-------] Built To Spill - Traces (2006)

Built to Spil is zo'n band die me nooit tegenvalt. Tot nu toe in ieder geval, maar er zijn twee albums die ik nog niet ken, waaronder het album waar dit nummer opstaat. De albums die ik wel ken, vind ik stuk voor stuk erg goed. Ze hebben een mooie popliedjes-kant en een Neil Young-achtige lange gitaarstukken-kant. Dit behoort tot de popliedjes, en is zeker fijn. Toch vind ik het niet tot hun beste werk horen. Aan het eind nog een fijn gitaarstukje (maar niet Neil Young-achtig). Klinkt prima, maar ze hebben betere nummers.
Cijfer: 7,5

1447 ♫ [1385] Neutral Milk Hotel - Oh Comely (1998)

M'n eigen nominatie! En een prachtige, al zeg ik het zelf. Acht minuten lang gaat Jeff Mangum door met z'n prachtige maar intrigerende tekst, over niet veel meer dan wat gitaarspel. Meer heb je niet nodig, en Jeff weet het ook nog eens prachtig en vooral vol met emotie te brengen. Het zit vol met kippenvelmomenten voor mij, acht intense minuten. Het hoogtepunt is wel "we know who our enemies AAAAAAAAAARE", waarna er een blazertje in komt en Jeff Mangum mee-"ladiedaat" met het blazertje. Maar elk gedeelte van het liedje kan me wel raken, je voelt bijna de passie van Jeff Mangum. Eigenlijk vat het einde van het liedje het perfect samen, want dan als het afgelopen is, hoor je iemand op de achtergrond roepen: HOLY SHIT!
Cijfer: 10

1446 ♫ [-------] John Cougar Mellencamp - Jack And Diane (1982)

Hier niet zo bekend, maar het was een nummer 1-hit in Amerika. Ik vind het dan ook typisch Amerikaanse muziek. Heeft ook ergens wel wat weg van Springsteen, ook tekstueel. Toch vind ik de muziek van Springsteen vele malen interessanter. Mellencamp vind ik niet zo'n bijzonder mooie stem hebben, en dit nummer heeft een lelijke jaren '80-productie (die drums…). Verder is het wel een aardig liedje, maar weinig bijzonders.
Cijfer: 5,5

1445 ♫ [-------] Anekdoten - Hole (1999)

Een ruim tien minuten durend prognummer, dat kan een lange zit zijn, maar dat valt best mee. Ik vind de zang namelijk vrij aardig, een mooi stemgeluid, met emotie. Het is soms wel wat te dramatisch om me echt te boeien, en er gebeurt wat te weinig. Daardoor neigt het wel erg naar het saaie. Het heeft wel heel erg een afwisseling van rustige stukken opbouwend naar wat hardere stukken, daar zou je wat post-rock in kunnen horen. Helaas heb ik daar niet zoveel mee. Hoewel deze muziek me niet echt stoort, verveelt het me wel snel, en doet het me bijzonder weinig.
Cijfer: 5

1444 ♫ [1375] Elliott Smith - Between The Bars (1997)

Elliott Smith valt helemaal in m'n straatje, maar weet me toch nooit echt te raken, en dan worden die ingetogen liedjes al snel vrij saai. Toch zijn er een aantal Smith-liedjes die wel bij me werken. Deze hangt er een beetje tussenin. Omdat het zo kort is, heeft het niet echt de tijd om saai te worden, en daarbij is het best een mooi liedje. Zijn stem heeft voor mij echter weinig emotionele lading. Een aardige tekst, die me toch ook niet écht weet te raken. En daardoor valt dit liedje een beetje tussen wal en schip. Geen topper, maar ook weer niet verkeerd.
Cijfer: 7

1443 ♫ [0255] Antony And The Johnsons - Spiralling (2005)

Antony and thé Johnsons is misschien wel één van de grootste love/hate-artiesten van MuMe. Je moet er van houden, die stem. Maar toch zit ik tussen love en hate in. Ik weet nog toen ik voor het eerst een nummer van hem hoorde, toen vond ik het verschrikkelijk. Dat is enigszins bijgetrokken, maar echt veel doet het me meestal niet. Enkele nummers kan ik zeer waarderen, maar vaak genoeg kan ik er weinig mee. Dit vind ik wel een mooi nummer, hij zingt hier naar mijn mening ook erg sterk. In de coupletten erg ingetogen, en het is ook nog eens een mooi liedje. Het bouwt mooi op naar een dramatische climax met strijkers. Ik zag het al aankomen, maar ach, ik kan het hebben.
Cijfer: 7

1442 ♫ [0509] Bram Tchaikovsky - Sarah Smiles (1979)

Bram Tchaikovsky is eigenlijk een two-hit-wonder, want volgens mij zat ie ook nog in The Motors toen die een erg leuke hit scoorden met Airport. Dat is één van mijn favoriete popliedjes, en daar kan Sarah Smiles niet tegenop, maar deze is ook best aardig. Er zit een lekkere vaart in, waardoor je zo mee gaat bewegen. Toch is het niet meer dan een best leuke jaren '70-hit voor me. Aardige zang, aardig liedje, leuk gearrangeerd, maar nergens zo overtuigend als Airport.
Cijfer: 6,5

1441 ♫ [0938] The Velvet Underground - Sister Ray (1968)

Met Sister Ray hebben we wat heel vroege noiserock te pakken. Lekker distortion op de gitaren, lekker rammelend geluid, en zeventien minuten doorrammelen! Lou Reed zingt er af en toe nog wat doorheen, verder wordt er gewoon lekkere herrie (maar dat bedoel ik niet in de zin van 'hard') gemaakt met de gitaren, en het gaat maar door en door! Ik vind het erg lekker, hoewel ik best begrijp dat mensen er niks aan vinden. In de tekst heb ik me verder nooit zo verdiept, maar dankzij alle effecten op de gitaren en weet ik veel wat gebeurt er genoeg in het nummer om me te blijven boeien. En ik hou wel van een lekkere portie noise-rock en overstuurd geluid.
Cijfer: 8

Ja, die David Lindley is een rare zangeres, ja.

Ik werd toevallig wel gelijk gegrepen door het nummer. Vooral die schitterende tekst in het Load-Out-gedeelte. Volgens mij ook het favoriete nummer van Co Jackso, niet?

Dat klopt, nog steeds mijn favoriet

580 ♫ [0973] Nick Drake - At The Chime Of A City Clock (1970)
Dit is een langer nummer van Nick Drake, ook rijker gearrangeerd met violen en blazers die bij momenten in de weg lijken te staan. Toch is dat een prachtig nummer dankzij zijn zang en tekst.
Cijfer: 8

579 ♫ [1706] Jackson Browne - The Load-Out / Stay (1977)
Een live-nummer die uit twee delen bestaat waarvan het tweede stuk een cover is nl. van Maurice Williams and the Zodiacs. Uitstekend gezongen, ik vind Jackson Browne een geweldige zanger en melodisch en tekstueel is het nummer ook niet te versmaden.
Cijfer: 9

578 ♫ [0378] The Stranglers - Always The Sun (1986)
The Stranglers hadden toch wel een aantal prima singles uitgebracht en dit is er één. Aanstekelijk nummer, vooral die gitaar maakt het nummer af.
Cijfer: 8,5

577 ♫ [-------] The Shirts - Laugh And Walk Away (1979)
The Shirts scoorden hier twee hits nl. Tell Me Tour Plans en deze Laugh And Walk Away en allebei klinken ze nog steeds fris en onweerstaanbaar. Jammer dat deze band nadien in de vergetelheid is geraakt.
Cijfer: 8,5

576 ♫ [0691] Porcupine Tree - Blackest Eyes (2002)
Porcupine Tree komen wij vaak tegen in de MuMe-ladder. Het nummer neigt naar metal door de zware gitaarriff maar heeft ook rustige momenten. In ieder geval erg afwisselend en instrumentaal zeer degelijk.
Cijfer: 8

575 ♫ [1322] The Chameleons - Thursday's Child (1983)
The Chameleons liggen sterk in de hoek van Joy Division/Echo & the Bunnymen en missen hierdoor wat eigenheid. Je hoort dadelijk dat dit uit de jaren '80 afkomstig is door de productie, gitaarsound en zang maar het nummer kan voor mij best.
Cijfer: 7

574 ♫ [0914] dEUS - Sister Dew (1999)
Komt uit hun derde album The Ideal Crash, dEUS klinkt meer ingetogen en romantisch maar ook daar zijn ze een meester in.
Cijfer: 9

573 ♫ [0425] Ride - Leave Them All Behind (1992)
Gruizige gitaarsound gecombineerd met samenzang, klinkt een beetje mysterieus. Al duurt het nummer mij ook wat te lang waardoor ik mijn aandacht na een tijd moeilijk kan vasthouden.
Cijfer: 7,5

572 ♫ [0682] Matia Bazar - Ti Sento (1985)
Een Italiaanse hit die ik na een tijd wist te waarderen. Prima zang, refrein en synthesizerklanken, dit nummer blijft overeind.
Cijfer: 8

571 ♫ [0319] Oasis - Wonderwall (1995)
Hun bekendste nummer, je hoort duidelijk dat ze de mosterd bij The Beatles hebben gehaald maar het wordt gebracht met wat meer branie. Niet eens hun beste uit Morning Glory maar onderhoudend is het nummer zeker wel.
Cijfer: 8,5

570 ♫ [0553] Echo & The Bunnymen - Villiers Terrace (1980)

Villiers Terrace luidt de titel van dit nummer, het voelt ook wel een beetje aan alsof het op een terras is gespeeld. Het is fijne sfeervolle muziek, van een bandje die de mensen op straat een beetje probeert te vermaken, terwijl de Spaanse zon al ondergaat. Ja, zo'n sfeertje bedoel ik dus.
Deze Echo & the Bunnymen is heerlijk, het is een fijne compositie en goed geproduceerd.

Cijfer: 8,3

Villiers Terrace

569 ♫ [0780] The Cure - Push (1985)

Push is instrumentaal weer eens een topnummer van de band. Instrumentaal is deze band van bijna ongeëvenaarde klasse, The Cure kan fantastische melodieën componeren. Push is met zijn geniale riff een prachtig nummer. Het is meeneuriën geblazen. Daarna komt er nog zang in. Maar zelfs zonder die zang is het al geniaal.

Cijfer: 9

568 ♫ [0866] The Chameleons - Second Skin (1983)

Second Skin kwam vorig jaar binnen en stijgt nu door naar een nog mooiere positie. Dit nummer valt meteen op door de fijne en aanstekelijke riff. Het is eigenlijk van hetzelfde niveau als Thursday Child. Het enige irritatiepuntje ligt bij de iets te computerachtige drums, verder erg goed.

Cijfer: 7,8

567 ♫ [1101] King Crimson - Starless (1974)

Starless is van mijn meest recente zogeheten topontdekkingen. Ik kende In the Court al, maar nooit de moeite genomen om Red te luisteren. Laatst toch maar gedaan. En toen ik bij Starless was aanbelandt en net de muziek wilde afzetten omdat ik dacht genoeg gehoord te hebben, (de twee nummers ervoor vind ik niet zo bijzonder namelijk) hoor je de eerste tonen van Starless. Betoverend gewoon. Deze melodie is kippevelgevend, buitenaards mooi. Resultaat ervan is dat het in mijn netgemaakte top 100 al op nummer 61 staat na zo'n ongeveer 4/5 luisterbeurten.
King Crimson is koning in sfeer zetten. Dit nummer bevat sfeer in overvloed. Daarnaast heeft het een fraaie opbouw. Eerst laten ze je 2 minuten lang van de melodie genieten voordat de zanger heel mooi gaat zingen. Dit zinnetje is fantastisch gezongen: Starless and bible black
Na 4 minuten start het instrumentale gedeelte. Dat is buitengewoon boeiend en vol mooiigheid. Het wordt bij vlagen echt fantastisch met heerlijke solo's en telkens blijft die sfeer en meeslependheid er. Op het einde keert de prachtige beginsmelodie weer terug en is de cirkel weer rond.

Cijfer: 10

Starless

566 ♫ [-------] Mumford & Sons - Little Lion Man (2009)

Ik ben benieuwd naar het tweede album van ze die meer naar doomfolk gaat en ik ga ze op Pinkpop zien. Het eerste album kan ik ook goed waarderen, al zijn de Fleet Foxes wel een stuk beter. Het is wel heerlijke springerige folkmuziek met bij soms fraai samenzangen. Het album is redelijk constant met een aantal uitschieters waaronder deze. Vooral het refreintje is top. The Cave mag dit jaar wel eens worden toegevoegd aan de lijst, dat vind ik de beste. En volgens mij kwam deze bij de 2012-editie in de herkansingen. Gekkigheid!

Cijfer: 8,8

565 ♫ [0350] Stevie Wonder - I Wish (1976)

Iedereen moet Songs In the Key of Life van Stevie Wonder ken ik, naar mijn mening een muziekplaat die denk ik iedereen goed kan waarderen. Het heeft van alles, vrolijke liedjes, goede funkdrive en mooie melodieën. I Wish swingt aan alle kanten en is fantastisch gezongen door Stevie Wonder die in zijn uithalen geweldig is.

Cijfer: 8,8

564 ♫ [0445] Led Zeppelin - Since I've Been Loving You (1970)

Naar Led Zeppelin kan ik altijd luisteren. Ze hebben prachtige gevarieerde en grootse rockmuziek gemaakt. Since I've Been Loving You is weer hoog niveau. Het begint al goed bij de uithaal in het begin. Dan is de toon meteen gezet. Die uithalen zijn altijd meesterlijk. Dit is dé Led Zeppelin-kwaliteit. Erg fraaie compositie met een goede lome drive.

Cijfer: 9

563 ♫ [0642] The Smiths - A Rush And A Push And The Land Is Ours (1987)

Een van mijn leukste Smiths-nummers. Iedere band moet naar mijn mening een nummer hebben die je altijd even kan opzetten (behalve bij post-rock ofzo dat gaat een beetje moeilijk.) Ik bedoel zo'n lekker feel good-nummertje, zoals deze dus. Waar The Smiths meestal zwaar op de maag ligt is dit een en al vrolijkheid. De intro is fantastisch, als je met dit zinnetje begint: There's too much caffeine In your bloodstream , kan de rest van het nummer al niet meer stuk. Want het nummer heeft een fijne melodie en een erg plezierig refrein.

Cijfer: 9,5

562 ♫ [-------] Guns N' Roses - Paradise City (1987)

Paradise City is een van de grootste meezingers aller tijden. Het is een nummer dat het altijd geweldig doet op het feest. Paradise City is dan ook vooral een op het refrein gebaseerd nummer, met sporadisch het meesterlijke gitaarspel van meneer Slash en een tussendoorgepropt coupletje. De boodschap in het refrein is eentje waar de meesten zich ook wel in kunnen vinden.

Cijfer: 8,5

561 ♫ [0784] The Rolling Stones - Wild Horses (1971)

En dan nu, een van de allermooiste van de Rolling Stones. Deze heb ik leren kennen door de uitstekende Kate Bush-cover. Daar wordt het nummer vooral gedragen door de stem van mevrouw. Maar bij de Rolling Stones wordt er ook nog eens een vrij enge sfeer neergezet. Een koude sfeer. Het gitaarspel wekt deze sfeer op, het gitaarspel is briljant. De zang is natuurlijk anders dan Kate Bush, maar ik heb altijd erg van het stemgeluid van Mick Jagger gehouden, hij kan ontzettend veel emotie in zijn stem leggen. Refrein is classic natuurlijk.

Cijfer: 9,8

560 ♫ [0467] Eurythmics - Sweet Dreams (Are Made Of This) (1983)

Dit nummer vind ik echt de top van de jaren '80 pop. Dit is een van de beroemdste nummers uit de jaren '80 en ik denk dat vrijwel iedereen het refrein kent, het is ook erg populair in mijn vriendengroep. Het is zeer aanstekelijk en eigenlijk ben ik al verkocht bij de intro. Laat dan ook nog een ultiem meezingrefrein komen en het feest is compleet.

Cijfer: 9

559 ♫ [0613] Air - All I Need (1999)

Ik hoor ieder jaar weer op Musicmeter: leuk dat Air in de Radio 2 Top 2000 staat. En hij staat daar ook gewoon hoger dan hier. Raar vind ik dat, want dit nummer zou eigenlijk moeiteloos de top 500 moeten halen.
Dit nummer blinkt uit in zijn melodieusheid en relaxedheid. Ik wist eigenlijk nooit was lounge was, maar door dit nummer heb ik dat leren kennen. Ik werd na een feest een keer wakker op een soort loungebank en dit nummer werd opgezet. Dan leer je de betekenis kennen. Een heerlijke relaxedheid overspoelt je, met steeds op het juiste moment het juiste geluidje. En dan bezit het nummer ook nog eens van die prachtige zwoele zang en een onsterfelijk refrein. Iedere keer zing ik weer mee met een half overslaande stem. Het magnum opus van Air.

Cijfer: 9,8


All I Need

558 ♫ [0774] Nick Cave And The Bad Seeds - The Ship Song (1990)

Het is een van de toegankelijkere nummers van Nick Cave en net als ik was mijn vader bijvoorbeeld helemaal weg van dit nummer en het bijbehorende album. Mijn vader heeft mijn muzieksmaak beïnvloedt met zijn favoriete bands en nu ik de controle heb over zijn ipod kan ik ook invloed uitoefenen op zijn muzieksmaak. Hij moet niks hebben van een aantal soorten muziek, maar ik heb hem al mooie dingen laten ontdekken. Zo is The xx eigenlijk een beetje een bandje van mijn vader en mij, net als Angus & Julia Stone en laatst is daar Nick Cave bijgekomen. Dit werkje is heel intrigerend en ik was er meteen weg van na het luisteren van The Ship Song. Het is een nummer waarvan elke zin raak is en het hoogtepunt is toch wel het zeer emotionele refrein. Deze zingende Hans Teeuwen moet door mij nog voor een groot deel ontdekt worden. Maar met dit nummer en album in de pocket kan de discografie eigenlijk niet echt tegenvallen.

Cijfer: 9,5

557 ♫ [0311] Novastar - Wrong (2000)

Novastar bivakkeert altijd op het randje van de kitscherigheid en dat wil soms misgaan. Maar hij heeft prima nummers, al zal een heel album mij nooit zo boeien. Dit nummer is zijn grootste hit en het is een best leuk nummer. Goed refreintje en mooi gezongen. Maar het is me wel een beetje te zuiver gezongen om echt indruk op mij te maken.

Cijfer: 7,8

556 ♫ [0488] Blur - Parklife (1994)

Het titelnummer van een van de sleutelalbums van de britpop eist een terechte plek op in onze top 2000. Mijn favoriete Blur-song komt van dit album, dat is namelijk To the End.
Maar heel Parklife is zeer genietbaar en vol fijne en vrolijke liedjes. Parklife is deels spoken word waarbij er steeds tussendoor parklife geroepen wordt. Het refreintje is briljant en zit tegen het To the End-niveau. And They all go hand in hand: schitterend gezongen zinnetje door muzikaal genie Damon Albarn.

Cijfer: 9,3

Parklife

555 ♫ [0194] The Jam - A Town Called Malice (1982)

Na twee erg hoge posities valt dit nummer ineens buiten top de top 500. Een nogal schamele prestatie dus.
A Town Called Malice is een zalig rocknummer. Het heeft een geluks-feeling, dat komt door de opgewekte melodie. Verder valt het vrij dromerige refrein op. Sowieso lijk je het hele nummer op wolken te zitten. Dikke compliment voor deze band, want dit is heerlijk.

Cijfer: 8,8

554 ♫ [0495] Marillion - Fugazi (1984)

Het enige nummer dat eigenlijk roet kan gooien in dit rijtje is deze, omdat Marillion afwisselend goede en slechte nummers had. Maar zelfs deze klinkt mij goed in de oren. Het begint met alleen de piano en een wat tegen het dramatisch aanzingende zanger, maar juist hier valt dat erg mooi uit. Het tweede punt waarop het kan worden afgekeurd zoals bij een vorige nummer is teveel bombast. Nee, bombast is aanwezig, maar er is in ieder geval een goede opbouw daar naartoe waardoor het stukken beter klinkt dan The Great Escape, die erin verdrinkt. Naar het einde begint het wel wat minder te boeien. Toch is dit best gelaagd.

Cijfer: 7,5

553 ♫ [0791] U2 - Tomorrow (1981)

Tomorrow van U2 ken ik nog niet. Het komt uit de begindagen van U2, nog voor The Joshua Tree. Maar de sfeer is er duidelijk al wel aanwezig, dezelfde woestijnsfeer als op The Joshua Tree wordt hier ook opgewekt. In het stukje van Dazzler lees ik dat dit een afscheid is van de overleden moeder van Bono. Ik vind de tekst erg sterk, het laat een mooie moederliefde zien. Kom je morgen terug? Anders kan ik niet slapen. Precies wat een kind zou denken denk ik. Verder is de compositie zeer sterk, het heeft een goede opbouw en de Tomorrow-stukken zijn stuk voor stuk erg goed.

Cijfer: 8,5

552 ♫ [0576] The Jimi Hendrix Experience - Little Wing (1968)

Jimi Hendrix zijn topnummers stellen mij nooit teleur. Alles wat in de top 2000 staat is briljant. De albums moeten nog wel wat beter op me inwerken. Al kan ik het overgrote deel wel waarderen zijn er ook sommige moment waar ik niet veel aan vind. Maar vast staat dat Jimi Hendrix sound geweldig is en dat vertaald hij vaak in ijzersterke nummers zoals Little Wing. Little Wing heeft een heerlijke drive. En ook het gewaardeerde gitaarspel zit boordevol kwaliteit. En gelukkig is dit pas zijn tweede klassieker met Foxy Lady die langs komt. Dat betekent dat we nog heerlijk veel songs te horen krijgen.

Cijfer: 9

551 ♫ [0178] Joy Division - Dead Souls (1979)

Dead Souls ken ik pas sinds ik het Substance-album ken. Ik had niet gedacht dat dit zo'n ontzettend goed album nog zou zijn. Natuurlijk kende ik het meesterlijke Atmosphere al, en de andere bekende nummers. Maar er waren genoeg nummers die mij erg verrastten. De onbekende nummers, maar ook het bekendere Dead Souls. Dead Souls bestaat uit een fijne riff en instrumentatie die veel afwisseling biedt. Na 2 minuten begint Ian Curtis met zingen. In combinatie met tekst blijkt de riff nog sterker te zijn. Zoals altijd is de zang van Ian Curtis indrukwekkend, in mijn interpretatie gaat dit over de pers en andere mensen die hem de hele tijd blijven stalken. En hij heeft daar schoon genoeg van, blijkt uit zijn wanhopige zang. Dit is ook pas Joy Division's eerste klassieker. Sterker nog, dit is pas hun eerste notering. Dat betekent dat er nog 8 zalige nummers komen!

Cijfer: 9

Nou, dit gaat potverdomme een goed tiental worden.

1030 ♫ [0217] The Cranberries - Zombie (1994)
De wereldhit uit ’94 is de afgelopen jaren opeens (weer) enorm populair geworden. Dat idee krijg ik ten minste. Opeens kwam het overal hoog in de lijsten binnen en eigenlijk een beetje hetzelfde verhaal als met Hallelujah van Jeff Buckley. Ondanks dat de populariteit er nooit om gelogen heeft, bereikte het nummer opeens weer het grote publiek en werd het weer veel gedraaid. Dit soort powersongs liggen mij niet zo vaak, maar Zombie is een leuke uitzondering (net zoals o.a. Mother Earth van onze eigen Within Temptation). Krachtig en met veel emotie gezongen.

Cijfer: 8,1

1029 ♫ [-------] Crowded House - Don't Dream It's Over (1987)
Behoorlijk overgang van Zombie naar Crowded House, maar dat maakt niet uit. Don’t Dream It’s Over is namelijk in de afgelopen 2 jaar van leuk naar ultiem popnummer gaan. Van het simpele, maar effectieve gitaarwerk van Neil (dito drumwerk van Hester) tot de melancholieke keyboardsolo van Froom. Maar luister maar eens goed en hoor die heerlijk zwoele bas van Seymoor.
En hoewel ik de betekenis van de tekst nooit heb geweten (ook nooit heb opgezocht, bewust overigens), vind ik dit echt een bijzonder mooie tekst. Vooral deze zin:
In the paper today tales of war and of waste
But you turn right over to the T.V. page
Een waarheid waar je eigenlijk niet mee geconfronteerd wilt worden.

Crowded House, de band van de perfecte popsongs. Maar dit is de enige echte, de ultieme popsong!

Cijfer: 9,8

1028 ♫ [0789] Boston - More Than A Feeling (1976)
Dit soort nummers zijn de top van de AOR (nu mag het wel toch? ). Samen met Keep On Loving You van REO Speedwagon één van mijn betere Top 2000-ontdekkingen. Toen ik de Top 2000 voor het eerst door aan het pluizen was (2007 hebben we het dan over), kwamen nummers als Keep On Loving You, More Than a Feeling, Mrs. Robinson, Driver’s Seat en Losing My Religion naar voren. Dat was dan ook een tijd lang (voor mij is een jaar best lang ) mijn smaak. Pas later, toen ik op MuMe kwam, leerde ik ook andere muziek kennen. De rest is bekend, maar dit soort muziek is me tot nu toe altijd bij gebleven. Mijn top 250 haalt het tegenwoordig niet meer (op een aantal uitzonderingen na), maar ze kunnen nog altijd op een hoog cijfer rekenen. Vooral More Than a Feeling is op z’n tijd een prachtige meezingballad.

Cijfer: 7,8

1027 ♫ [-------] Kim Wilde - Cambodia (1981)
Echt zo’n Arrie-nummer (of zit ik nu helemaal fout?). Net iets anders dan de doorsnee gladde zangeressen van de jaren ’80, maar het doet me nog steeds vrij weinig. Ik vind overdreven productie zelfs eerder tegenwerkend. Hoewel edelkitsch veel te ver gaat, is het toch weer zo’n ouderwets irritante 80s-productie.

Cijfer: 5,1

1026 ♫ [0320] Guns N' Roses - Sweet Child O' Mine (1987)
Had ik dit een paar jaar geleden besproken, dan had ik dit ongetwijfeld iets tussen een 9,5 en een 10 gegeven. Stukgedraaid is het woord dat perfect past bij mijn beleving bij dit nummer. Ik heb het daarna dan ook een hele tijd links laten liggen. Zakte steeds verder weg uit mijn top 250, maar recentelijk ergens onderin blijven steken, omdat het (zo op z’n tijd) wel een bijzonder sterk nummer is. De zang van Axl stoort steeds meer, maar het gitaarwerk van Slash blijft van de bovenste plank.

Cijfer: 8,3

1025 ♫ [0172] U2 - One (1991)
Dat is dus al de derde megaklassieker in dit rijtje dat van een dikke groep A-positie naar buiten de top 1000 zakt. En wederom weer een slechte verandering. One was nooit mijn favoriet van U2. Ik was altijd fan van Sunday Bloody Sunday, With or Without You of Where the Streets Have No Name. Later leerde ik meer kennen en zodoende kwamen nummers als Pride, Unforgettable Fire en Vertigo bij. Maar One hield toch altijd een bittere nasmaak. Vooral vanwege die overdreven hoge positie in de top 2000. Hoewel het me er zeker niet van weerhouden heeft het nummer (hoog) op te nemen in mijn top 250 zakte het nummer steeds verder weg. Maar toen stuitte ik op deze uitvoering:


Meer emotie heb ik sindsdien niet meer gehoord bij Bono. Ook Edge heb ik niet beter horen spelen dan hier.

Cijfer: 8,8

P.S. Belachelijk dat dit er uit werd gestemd tijdens de U2-editie van dazzler’s Greatest Hits-spel.

1024 ♫ [-------] Carl Perkins - Blue Suede Shoes (1955)
Zoals ik begrijp het origineel van Elvis’ (bekendere) versie. Ik juich dit soort toevoegingen altijd toe in de lijst, ondanks dat ik relatief weinig heb met de rock n’ roll van de jaren ’50. Als ik het goed begrijp heeft Perkins zelf aan Elvis gevraagd of hij een versie wilde maken met meer rock n’ roll. Dat heeft hij dan goed gedaan. Alleen de zang van Elvis is wat sterieler bij zijn versie van Blue Suede Shoes. Deze is best ok. Helaas niet meer dan dat.

Cijfer: 6,1

1023 ♫ [-------] Beach House - Silver Soul (2010)
Had ik Beach House bij Zebra nog niet toegevoegd aan het 10’s-lijstje dan is dat bij deze gebeurd. Vorige keer kon ik er niet al te veel over kwijt en nu eigenlijk nog steeds niet. Ook hier weer een warm geproduceerd nummer. Een nummer dat ik niet kan overanalyseren, omdat ik te veel gegrepen wordt door die broeierige sfeer.

Cijfer: 7,2

1022 ♫ [0849] Antony And The Johnsons - I Fell In Love With A Dead Boy (2001)
De een nog mooier dan de andere. Doet het hier in huis niet zo bijzonder goed heb ik gemerkt (misschien de hate/love-stem?), maar des te beter met de koptelefoon. Zelden raakt een zanger(es) zo vaak die goede snaar. Mijn toplijstje dat ik bijhoud komt nu vol met Antony & The Johnsons te staan.

Cijfer: 8,3

1021 ♫ [1632] Frank Black - Los Angeles (1993)
Hoewel ik niet zo veel had verwacht van een nummer van de zanger van de Pixies, kon ik toch geen teleurstelling onderdrukken toen bleek dat het laatste nummer uit dit fenomenale rijtje niet zo goed bleek te zijn. Maar dan opeens, na alle drukte, komt opeens een grote deken over je heen. Een grote deken van mooie muziek. En dan gaan die laatste 2 minuten opeens heel erg snel. Rustig, beheerst gitaarwerk en heel rijk gearrangeerd.

Cijfer: 6,7

Sterker nog: ik hem hem zelfs genomineerd! Dus je zit helemaal goed.

1020 ♫ [1418] Jackson C. Frank - Milk And Honey (1965)
Eerder hadden we al Don’t Look Back, dat was niet zo’n succes. Opmerkelijk dat Blues Run the Game (toch wel het enige nummer waar ik hem van kende) zoveel lager staat. Maar deze is ook schitterend. Geproduceerd door Paul Simon. Leuke anekdote: Paul Simon, Art Garfunkel en Al Stewart (Al speelt gitaar op één van de nummers) waren in de studio en mochten niet toekijken, omdat Jackson C. Frank te verlegen was.

Cijfer: 7,5

1019 ♫ [0537] Neil Young & Crazy Horse - My My, Hey Hey (Out Of The Blue) (1979)
Dit is dan de akoestische versie. Geef mij maar de elektrische gitaar in Into the Black, of toch niet? Allebei schitterende nummers en als ik de een hoor, denk ik dat de andere het beste is. Out of the Blue heeft prachtig (clean) gitaarwerk, Into the Black heeft de passievolle zang van Neil. Het gras is altijd groener aan de overkant..

Cijfer: 7,2

1018 ♫ [0936] Curtis Mayfield - Ghetto Child (1997)
Sterke soulfunk (funksoul? Funky soul?) van één van de weinige artiesten die mij echt kan boeien bij dit soort muziek. Zoals wel vaker is het de bassist die de show steelt. Hoewel de zang van Curtis uiteraard niet genegeerd kan worden.

Cijfer: 7,2

Hoezo komt dit uit ’97? Google levert sowieso maar barweinig info. Is dit een demoversie van Little Running Child?

1017 ♫ [1617] The Cult - Love Removal Machine (1987)
Ja, dit jaar hoorde ik de rip-off van Start Me Up al voor de MuMe Ladder. Nu ben ik een Beatles-man, dus zolang er echt wat mee gedaan wordt, vind ik het prima. De agressieve zangstijl is niet iets waar ik voor warm loop, maar wat vooral opvalt zijn de weergaloze baslijnen en het ijzersterke gitaarspel. Is dit nummer hét bewijs dat The Cult zoveel meer is dan het zoveelste 80s-bandje in deze lijst? Ik ga me eens wagen aan een volledig album.

Cijfer: 7,4

1016 ♫ [-------] Anathema - Fragile Dreams (1998)
Met Anathema leerde ik kennis maken door jassn voor het Super Tip-Topper spel. Ja, dat was een album van ruim 10 jaar daarna, maar deze band is geloof ik niet bijster veel veranderd. Het ‘probleem’ met dit soort bands (o.a. ook Madrugada en de latere Pearl Jam) is dat het allemaal goed klinkt, maar dat er niks uitspringt. Goede gitaristen, drummers die hun werk goed doen en zangers die geen valse noot raken. Maar waar is die gitarist die de gestoorde solo eruit gooit? Waar is de drummer die het drumstel in tweeën probeert te slaan? Waar is de zanger die zijn emoties kwijt MOET? Die mis ik altijd. Het is goed, maar niet zo goed als dit soort bands zouden kunnen zijn.

Cijfer: 6,8

1015 ♫ [1453] Low - Breaker (2007)
Nee, dit is absoluut niet de Low waar ik een tijdje terug zo voor gevallen ben. Wat een aanfluiting is dit nummer, zeg.

Cijfer: 4,7

1014 ♫ [1001] B.B. King - The Thrill Is Gone (1997)
Je hebt mensen als Steve Vai en Van Halen. Helemaal aan de andere kant van het spectrum vind je mensen als B.B. King. Hij weet precies de juiste noot op het juiste moment te raken. En hoewel ik best een hoge dunk heb van deze lijst, vind ik het echt belachelijk dat dit nummer niet op z’n minst bij de beste 500 staat. Wat een gitaarwerk.

Cijfer: 8,7

1013 ♫ [1726] Gil Scott-Heron & Brian Jackson - The Bottle (1974)
Een soort allegaartje. Soul, funk, wellicht wat prog (die fluit) en pop. Allemaal vermengt met elkaar en het resultaat mag er zijn. Prima vibe. Altijd leuk om dit soort eigenaardige nummers in de lijst terug te zien.

Cijfer: 6,9

1012 ♫ [1859] PJ Harvey - The Dancer (1995)
Ik heb niet zoveel met PJ Harvey. Haar laatste album vond ik zelfs het dieptepunt van 2011. Maar dit mag er toch best zijn. Nog steeds niet echt onder de indruk, maar de aantrekkingskracht van dit nummer is bijzonder hoog. Misschien toch nog niet afschrijven deze dame.

Cijfer: 6,6

1011 ♫ [-------] Wire - The 15th (1979)
Zolang het punkgehalte van Wire maar laag blijft, zijn ze een goede band. Wat hier dus het geval is. Redelijk ingetogen, met gevoel gezongen. Helaas blijft het toch Wire en ondanks de sympathieke synths(?) toch nog die distorted sound.

Cijfer: 6,3

550 ♫ [0483] Travis - Why Does It Always Rain On Me (1999)

Travis kwamen we al twee keer tegen met frisse popnummers. Deze is er ook weer zo een. Dit is van die niets aan de hand-pop en daar lust ik wel pap van. Het nummers leunt op het prachtige refrein, maar de zachte melodie moet ook genoemd worden.

Cijfer: 8,5

549 ♫ [0837] The Mission - Tower Of Strength (1988)

Aan het begin van het nummer vond ik het niet echt goed klinken. Het leek wel of het niet zo geproduceerd is. Maar dat blijkt mee te vallen. Want het wordt erg goed als de zanger zingt: For Me en dan meteen bijgeestaan wordt door een invallend deuntje. Vanaf daar ga ik het nummer echt goed vinden. Het blijkt dan ook het refrein te zijn. Het is geweldig dat stuk in het nummer.

Cijfer: 8,3

548 ♫ [1631] The Alan Parsons Project - Old And Wise (1982)

Deze valt in de categorie suffe maar toch ook wel weer leuke klassiekers. Want kom op, suf en zwijmelend is het wel. Maar toch, als ik de eerste tonen van het nummer hoor wordt ik blij. Want vooral dat stukje voordat het echt begint is al erg mooi. De rest van het nummer is ook zeer genietbaar. Wel een beetje heel erg oversentimenteel. Maar dat staat me hier niet tegen. Wat mij betreft wel een terechte klassieker. Al kan het zich niet meten met de meeste andere klassiekers uit de top van de radio 2 top 2000.

Cijfer: 7,5

547 ♫ [0464] Queens Of The Stone Age - No One Knows (2002)

No One Knows is het beroemdste nummer van Queens of the Stone Age. En staat slechts op 547. Je gaat merken dat de grootste succesnummers uit 2002 het niet heel goed hebben gedaan, omdat we dit honderdtal ook nog drie Interpol nummers gaan tegenkomen die voorheen in de top 500 stonden. Mijn part staan al deze nummers rond de top 250.
Afijn, over het nummer. No One Knows is een adrenalineshot. Bij de eerste tonen ga ik al uit mijn dak. Dit is de buiten de lijntjes hardrock waar ik van houd. Daarbij is dit fantastische nummers ook prachtig gezongen. Het refrein is echt dermate fantastisch dat ik de lyrics maar even post, en de ahhh daarin beschrijft het voldane gevoel dat ik na dit nummer heb.

And I realize you're mine
Indeed a fool of mine
And I realize you're mine
Indeed a fool and mine
Ahhh

Cijfer: 9,5

546 ♫ [0422] The Black Crowes - Remedy (1992)

Ik heb The Black Crowes in mijn iTuens gestaan. Maar ik heb ze nog niet geluisterd. Dit nummer is dus de eerste kennismaking. Wat ik hoor is een erg fijn rocknummer met een goede drive. Ook hebben de zanger en zangeres goede zangcapaciteit wat het nummer erg aangenaam maakt. Het barst niet van de originaliteit, maar heeft mij wel benieuwd gemaakt naar het album, omdat ik altijd wel in ben voor een portie van zulke rock.

Cijfer: 8

545 ♫ [0259] The Verve - Bittersweet Symphony (1997)

Dit is de grootste hit van The Verve, maar ik kan me voorstellen dat ze er zelf een hekel aan hebben gekregen door alle perikelen erom heen. Dit is misschien wel de ultieme festivalhit. De vioolmelodie is de drijvende kracht in het nummer en daarmee heb je eigenlijk al driekwart van het nummer, want de zang is ook wel goed, maar met de melodie hebben we wel het hoogtepunt te pakken.

Cijfer: 8,3

Bittersweet Symphony

544 ♫ [0289] The Zombies - Time Of The Season (1969)

Dit is sowieso een van meest zalige nummers uit de jaren '60 op een van de meest zalige albums uit de jaren '60. Met Odessey & Oracle waren de Zombies op Beatles-niveau muziek aan het maken. Het nummer zelf begint met een topdrive en topmelodie. En daarna meteen het laidback gezongen: It's the time of the season. In de intro stoppen de Zombies meteen heel veel hemelsheid. Daarna leer je de schoonheden van de pop kennen in prachtige samenzangen en het geniale refreintje. Het orgeltje wat ook nog inzet is ook prachtig. Het nummer zit dan ook meesterlijk in elkaar. Vooral de zanglijnen zijn echt van absurd hoog niveau. Ieder zinnetje in het couplet en refrein wordt anders gezongen. Het eindigt in een prachtige instrumentale climax. Ik ben blij dat ene Engelse journalist dit album onder de aandacht heeft gebracht. Want deze band verdient het. Volgend jaar ga ik denk ik een van de andere topnummers van dit album nomineren. Want het hele album staat vol met dit soort pareltjes als Brief Candles, Care of Cell 44, A Rose For Emily en Butcher's Tale zijn slechts een aantal van de prachtnummers.

Cijfer: 9,8

543 ♫ [-------] Supertramp - The Logical Song (1979)

Supertramp mag niet onderschat worden, het is namelijk een erg succesvolle en goede band. En de band heeft vier albumklassiekers wat niet veel bands en artiesten voor elkaar krijgen. The Logical Song is een fijn popnummer. Het heeft goede zanglijnen en sowieso vind ik de zanger erg goed. En de toevoeging van de blazers is heel goed gekozen. De krijsende blazers zijn geweldig, vooral als ze op het einde de overhand krijgen.

Cijfer: 8,8

542 ♫ [0395] The Stone Roses - I Am The Resurrection (1989)

The Stone Roses is een volgens mij breed gewaardeerde band hier. Ik heb het album een keer opgezet, maar het kon me toen nog niet zo boeien. Maar eigenlijk heb ik het geen eerlijke kans gegeven. Het is vooral op basis van I Wanna Be Adored, wat ik wel een goed nummer vind maar de klassiekerstatus snap ik niet helemaal. Dit nummer is namelijk een stuk beter vind ik. Het gedeelte met de zang werd ik even betoverd, dat is erg mooi. Het instrumentale gedeelte is meer een tripje. Een geweldige trip welteverstaan.

Cijfer: 9

541 ♫ [0254] The Kinks - You Really Got Me (1964)

Dit Kinks-nummer is helemaal niet representatief voor het Kinks-oeuvre. Dit is voor Kinks-begrippen erg hard. Toen ik mijn vader vertelde over de Kinks, zie hij, die band van die herrie van You Really Got Me? Nou, toen had ik You Really Got Me nog nooit gehoord dus ik snapte niet waar hij het over had. Ik ken de Kinks voornamelijk van de perfecte popalbums en de daarbij behorende perfecte popliedjes als het goddelijke Sunny Afternoon. You Really Got Me mag dan wel niet symbool staan voor het Kinks-oevure, het is wel een heel lekker nummer. Die riff is een klassieker binnen de riffs. En de refreinen en zanglijntjes zijn bij vlagen briljant. Een wervelstrom van 2 minuten is een goede beschrijving voor dit nummer.

Cijfer: 9

570 ♫ [0553] Echo & The Bunnymen - Villiers Terrace (1980)
Klinkt vrij kaal en rauw en zelfs een beetje rammelend, elementaire new wave met Doors- en Joy Division-invloeden maar niettemin vrij eigenzinnig.
Cijfer: 8

569 ♫ [0780] The Cure - Push (1985)
Weer een new wave-band uit de jaren '80 maar dit klinkt vrolijk waarbij vooral de gitaar en bas een rol spelen. De zang van Robert Smith komt pas halverwege invallen. Ook in vrolijke nummers komt The Cure goed uit de verf.
Cijfer: 8

568 ♫ [0866] The Chameleons - Second Skin (1983)
New wave blijkt op MuMe erg populair te zijn. The Chamelions staan voor mij een trapje lager dan de twee vorige bands wegens minder eigenheid. Al is dat een degelijk nummer met sterke riff, de mix had beter gekund en die mechanische drums steken mij tegen.
Cijfer: 6

567 ♫ [1101] King Crimson - Starless (1974)
Van King Crimson bezit ik vooralsnog enkel hun eerste twee albums. Starless is een relatief ingetogen progrocknummer, erg sfeervol met goed opgebouwde spanning en hoegenaamd niet bombastisch. Toch eens Red aanschaffen waar dit nummer opstaat.
Cijfer: 8,5

566 ♫ [-------] Mumford & Sons - Little Lion Man (2009)
Dit nummer betekende de doorbraak van Mumford & Sons en terecht, eigenzinnige folkrock met het gebruik van een banjo, schitterende vocalen en bovenal een heerlijke, tijdloze song.
Cijfer: 9

565 ♫ [0350] Stevie Wonder - I Wish (1976)
Eén van zijn beste songs, lekker funky, vrolijk en opzwepend. Vooral de zang en de blazers vind ik geweldig.
Cijfer: 9,5

564 ♫ [0445] Led Zeppelin - Since I've Been Loving You (1970)
Bluesy rockballad, vrij zwaarmoedig waarbij de hoge uithalen van Robert Plant opvallen. Natuurlijk draagt de gitaar van Jimmy Page ook veel bij.
Cijfer: 8,5

563 ♫ [0642] The Smiths - A Rush And A Push And The Land Is Ours (1987)
Een vrij lichtvoetig nummer met prettige melodie en de karakteristieke mistroostige stem van Morrissey, één van de beste zangers in die tijd.
Cijfer: 8,5

562 ♫ [-------] Guns N' Roses - Paradise City (1987)
Hun recente album kan mij gestolen worden maar de nummers in hun beginperiode kunnen voor mij nog altijd. Stampende hardrock met opzwepende riff, erg meezingbare tekst.
Cijfer: 8,5

561 ♫ [0784] The Rolling Stones - Wild Horses (1971)
Dit vind ik ook zowat de beste Stones-ballad vooral door de samenzang in het sterke refrein en de combinatie van melodieuze akoestische gitaar met piano. De coupletten zijn veel emotie gezongen door Mick Jagger.
Cijfer: 9,5

Voor een groot deel , dit tiental.

1200 ♫ [1235] Grizzly Bear - Two Weeks (2009)

Oftewel, hoe transformeer ik een eerst nogal mislukte sample genoeg om het nummer dat erachter zit ook nog eens een hoop toegevoegde waarde te geven. Te frequent gebruikt, ietwat saai en iets meer dan ietwat vlak pianoloopje uit deze (nummer kreeg ook een onvoldoende) klinkt plotseling zwierig, sfeervol en kleurrijk; wat vrolijke achtergrondkoortjes, verschrikkelijk bevredigende strijkers en roffelpercussie en heerlijke refreintjes wel niet met een saaie sample kunnen doen. Weer wat geleerd vandaag en tegelijkertijd vier keer achter elkaar grenzeloos genoten van dit feestje.
Cijfer: 9,4

1199 ♫ [1761] Trentemøller & Ane Trolle - Moan (2006)

Fluisterende vocaliste die je half uitnodigt om even lekker onder het bed monsters te spotten wordt gecombineerd met op het begin eveneens fluister-, maar op het eind krakende schreeuwelectronica, die het nummer bijna een angstaanjagend effect geeft. Hitgevoelig, zei meneer Snoeperd, maar voor mij te verwrongen en duister om er op te bewegen, laat staan meezingen (Ook al klinkt de elektronische beat op het einde wel wat groovy, het is dansbaar op een enge manier. Ja dat kan.). Geschikt om op een donkere zondagavond gefascineerd en vervreemd naar m’n omgeving te kijken is het wel. Prachtige vierminutentrip weer.
Cijfer: 9,7

1198 ♫ [-------] Earth And Fire - Seasons (1970)

Geen twintig minuten durend doedelzakgepingel deze keer, maar prima, recht voor zijn raap rock met een heerlijk gebrek aan pretenties, hoewel de verschillende wendingen in het nummer het niet het allergemakkelijkste luistervoer maken. Prima zang en vooral positief opvallende percussie en voor het eerst in een redelijk lange tijd voor de rest geen enkel punt dat me ook maar een klein beetje opviel.
Cijfer: 6,8

1197 ♫ [1200] Dick Dale & His Del-Tones - Misirlou (1962)

Hoewel er ook nog enkele cowboys in het sfeerbeeld van dit nummer rondvliegen, is er ook ruimte voor enkele sjeiks en Mexicanen; best kleurrijk tussendoortje, dit. Overigens wel iets te veel nutteloos gitaargepruts, maar de prima percussie maakt wel wat goed. Leuk achtergrondkoortje ook.
Cijfer: 7

1196 ♫ [-------] The Velvet Underground - What Goes On (1969)

Lekker zoet nummertje met net een paar dissonanten erin die het allemaal wel een beetje, maar niet buitengewoon spannend maken, oftewel Velvet Underground na hun selftitled album. Weinig mis mee, maar ik heb toch iets liever de vuige, rauwe en politiek incorrecte VU die tekstueel nog lekker in zijn poep-en-plasfase zit, zelfs Sister Ray, een nummer dat ik onderhand wel beter heb leren waarderen. Maar goed, prima luistervoer weer, heur.
Cijfer: 7,3

1195 ♫ [-------] The Sound - I Give You Pain (1987)

Wat is dit? Mezelf voorbereidend op een oud vertrouwd laag cijfer voor een nogal belabberde wavert, werd ik gewoon verrast en bijna geraakt door dit nummer. Hopeloze zang, simpele maar mooie gitaarriff in combinatie met wat mooi en vernietigend gepiep. Natuurlijk, de productie laat genoeg te wensen over, maar bij de uithalen van Borland op het einde was Hoi toch even een zielige Hoi. Binnenkort hun bejubelde en al een tijdje niet gedraaide, maar een jaar geleden door mij verafschuwde From The Lion’s Mouth toch maar weer opzetten. Onzekere fase toch, die puberteit.
Cijfer: 8

1194 ♫ [1844] Archive - Again (2002)

En om de doldwaze avond af te maken een wat minder nummer van een band die redelijk fantastisch lijkt te zijn (ongeveer vijf nummers beluisterd, dus mijn mening staat nog niet helemaal vast). Vooruit, mooie strijkers, maar de tekst neigt te veel naar een compilatie van wat de gemiddelde tiener op Twitter zegt en alles klinkt net iets te nep-sfeervol zoals alleen maar prog kan. Wel is de mondharmonica een verrassende en ook redelijk geslaagde toevoeging en echt slecht klinkt het allemaal niet; muzikaal bij vlagen zelfs redelijk geweldig. Gewoon niet heel erg legendarisch.
Cijfer: 6,2

1193 ♫ [-------] Sly & The Family Stone - Dance To The Music (1968)

En hiermee heeft deze groep James Brown overtroffen als ultieme funknummer. Eén groot en ultradansbaar funkfeest met in iedere hoek goddelijke melodieën die vooral zo ontieglijk opzwepend zijn dat meebewegen weer eens verplicht is. Geweldig gedumdum ook.
Cijfer: 9

1192 ♫ [1465] The Sundays - Here's Where The Story Ends (1990)

Nog nooit gehoord, maar toch klinkt deze verschrikkelijk vertrouwd; nostalgische en warme gevoelens worden meteen opgeroepen, terwijl ik geen enkele herinnering met dit nummer heb beleefd. De dromerige zangeres en gitaarakkoorden zijn misschien redenen (zeggen dat ik het gewoon eens op de radio heb gehoord klinkt zo ongezellig) dat ik meteen in knuffelstand spring, maar hoe dan ook wil ik na één luisterbeurt dit al even betitelen als een redelijk perfect liefdesliedje. Als het mag.
Cijfer: 9,2

1191 ♫ [1870] Electric Light Orchestra - Standin' In The Rain (1977)

Goh wat leuk, net geen perfect tiental door deze vrolijke spelbrekers. Zoals je met plaatsvervangende schaamte en stiekem ook een aardige portie ergernis kijkt naar mensen die het op feesten nodig lijken te vinden om alles zo hard mogelijk (mee) te schreeuwen, zit ik op dit moment af te vragen of het nu echt nodig was om alles aan dit nummer zo groots en indrukwekkend mogelijk te maken, al helemaal omdat het averechts gaat werken; smakeloos en vervelend stukje bombast, dit.
Cijfer: 2,7

560 ♫ [0467] Eurythmics - Sweet Dreams (Are Made Of This) (1983)
Eurythmics vind ik één van de beste hitgroepen in de jaren '80 en dit vind ik één van hun beste hits. Soulvolle synthipop, Annie Lennox was destijds één van de beste zangeressen.
Cijfer: 9

559 ♫ [0613] Air - All I Need (1999)
Het lieftallige stemgeluid van Beth Hirsch past goed bij dit romantisch en zwoel en relaxt liedje, zweverig
Cijfer: 8,5

558 ♫ [0774] Nick Cave And The Bad Seeds - The Ship Song (1990)
Een toegankelijke ballad van Nick Cave maar het is één van mijn favoriete nummers van hem. Vooral het refrein en dat einde met de xylofoon vind ik meesterlijk.
Cijfer: 9,5

557 ♫ [0311] Novastar - Wrong (2000)
Novastar oftewel Joost Sweegers is een meester in de pure, pakkende popsong. Daarnaast vind ik de zang en rinkelende gitaar geweldig. Wrong? No!
Cijfer: 9,5

556 ♫ [0488] Blur - Parklife (1994)
Spoken word-coupletten gekoppeld aan een catchy refrein en gitaarriff, het klinkt bovendien Brits tot en met en Blur wordt dan ook terecht de belichaming van de Britpop genoemd.
Cijfer: 8

555 ♫ [0194] The Jam - A Town Called Malice (1982)
Postpunk gekoppeld aan een Motown-ritme, dit was hun enige echte hit hier van deze toch wel onderschatte band. Blijft fris, vrolijk en energiek klinken.
Cijfer: 9

554 ♫ [0495] Marillion - Fugazi (1984)
Niet mijn favoriete Marillion-nummer, het klinkt mij te theatraal en ook wat te bombastisch al biedt dit nummer ook kwaliteit en afwisseling.
Cijfer: 5,5

553 ♫ [0791] U2 - Tomorrow (1981)
Uit hun album Oktober, U2 klinkt erg emotioneel en het nummer heeft ook een desolate landelijke sfeer waarbij het nummer halverwege openbarst. Een beetje apart voor U2's doen door de wat folky arrangementen maar aangrijpend.
Cijfer: 9

552 ♫ [0576] The Jimi Hendrix Experience - Little Wing (1968)
Een kort en wat meer ingetogen nummer van Jimi Hendrix, klinkt bluesy met wat psychedelica en studio-effecten. Zijn gitaarwerk is als gewoonlijk geniaal maar het mocht wat langer duren.
Cijfer: 8,5

551 ♫ [0178] Joy Division - Dead Souls (1979)
Dead Souls komt uit de beginperiode van Joy Division. Klinkt donker met wanhopige zang gekoppeld aan grimmige gitaarsound. Niet hun beste maar een staalkaart voor wat gaat komen en van grote invloed op vele jaren '80-bands.
Cijfer: 8

Gefixed:

Echo & The Bunnymen - Villiers Terrace
King Crimson - Starless
Air - All I Need
Blur - Parklife
The Verve - Bittersweet Symphony

Deze was al besproken en gefixed naar 1972.

Nou, daar gaan we dan. Het laatste tiental.

1010 ♫ [1566] Tim Hardin - Reason To Believe (1966)
Waarschijnlijk in de top 10 kortste nummers in de lijst. Wie mij een beetje gevolgd heeft, weet dat korte nummers zelden echt indruk maken op mij (in dat opzicht heeft Co Jackso gelijk dat ik inderdaad meer van de lange nummers ben). Mooi is het zeker, maar na een paar keer knipperen met je ogen is het voorbij. Helaas.

Cijfer: 6,4

1009 ♫ [1964] Tim Buckley - Pleasant Street (1967)
Tim Buckley, de man die het net niet is of de man die de plek precies weet te raken? Ik ben er nog niet uit. Maar ik zal deze het voordeel van de twijfel geven. Mooi nummer. Wel een rare stem af en toe.

Cijfer: 7,2

1008 ♫ [1303] Belle & Sebastian - The Blues Are Still Blue (2005)
Pfff, waar zijn die lieve popliedjes gebleven? Waar is die goed geproduceerde song? Nee, dit doet mij niks. Veel te zoet gezongen en het krabbelt maar wat voort.

Cijfer: 5,1

1007 ♫ [0357] Grandaddy - He's Simple, He's Dumb, He's The Pilot (2000)
Blijkbaar heb ik al eerder een nummer van ze een 5 gegeven, maar toch heb ik dit nummer vanwege de hoge positie in de 2000-toplijst al op mijn te beluisteren-lijst gezet. Als een soort droom vliegt dit nummer langs. Je wordt op een reis genomen waarvan je niet helemaal zeker bent wat je tegen gaat komen, maar het blijkt iedere keer prachtig te zijn. Rare ervaring, maar een hele mooie ontdekking!

Cijfer: 8,1

1006 ♫ [1006] Curtis Mayfield - Freddie's Dead (1972)
Iets minder imposant basspel en dan gaat de funk er gelijk een heel stuk af. Die zomerse is misschien ook niet echt goed voor deze tijd, maar ook dan ben ik van mening dat hij beter kan. Het blijft echter Curtis, dus die flow is alsnog uiteraard meer dan voldoende.

Cijfer: 6,2

1005 ♫ [0379] Johnny Cash - Solitary Man (2000)
Ik weet niet of dit ook een cover is, maar een mooie uitvoering. Wat meer snelheid erin waardoor je niet de slome, eentonige Cash krijgt, maar met wat meer pit. Nu komt goed naar voren hoe schitterend zwaar zijn stem is.

Cijfer: 7,2

1004 ♫ [-------] Long John Baldry - Walk Me Out In The Morning Dew (1981)
Een bluesmuzikant die zo’n 10 jaar te laat was? Of mooi eigenzinnig? Mooi ook hoe ik er achteraf pas achter kwam eerst een live-uitvoering beluisterd te hebben. Nu moet ik zeggen dat het origineel toch wel tegenvalt na die mooie live-uitvoeringen. Bij deze dus allemaal de uitvoering van Evening Conversation beluisteren.
Aan de andere kant heeft het origineel wel een mooie gitaarsolo.

Cijfer: 6,8 (voor de live-uitvoering)

Nummer stond al op dit album: Long John Baldry - Long John Baldry (1980). 1980 dus.

1003 ♫ [1586] The Pogues - Fiesta (1988)
Hoog sterren.nl-gehalte, maar omdat het in het Engels is, mag het blijkbaar. Ok, kwalitatief is het niveau wel iets hoger, maar de Carnavalsfeer hangt er wel heel erg omheen. Ah, ik zie het al, komt uit de jaren ’80.

Cijfer: 4,7

1002 ♫ [0992] Porcupine Tree - Deadwing (2005)
De opener van het album met twee gezichten. De pracht van Porcupine Tree en het harde geluid komen mooi samen op Deadwing. Wat ik daar van vind, wisselt heel sterk, maar over het algemeen kan ik het goed hebben. Dit is een heerlijke opener, maar er staan mooiere nummers op het album.

Cijfer: 7,3

1001 ♫ [-------] The Beatles - Let It Be (1970)
En we eindigen dit vijfhonderdtal met mijn eigen nominatie. Net zoals bij Garden geldt dat ik het nu niet meer zou nomineren (staat niet eens meer in mijn top 250), maar niettemin een klassieker die in de lijst hoort. Eén van mijn eerste kennismaking met The Beatles (en mijn eerste bewuste!). We zongen dit tijdens muziek in de eerste klas. Mooi nummer met een (te?) simpele tekst en die de kracht van deze prachtband goed weergeeft. Alleen hoezo is dit nou weer de laagste Beatles-nummer?

Cijfer: 8,2

De openingstrack: Neil Diamond - Feel of Neil Diamond (1966)

Nou, daar komen de grote statistieken:

Gemiddeldes, tussen haakjes het gemiddelde van het slechtste, resp. beste tiental
1500-1401: 6,27* (5,57*; 7,06*)
1400-1301: 6,43* (6,10*; 6,75*)
1300-1201: 6,61* (6,07*; 7,16*)
1200-1101: 6,79* (5,53*; 7,45*)
1100-1000: 7,01* (6,47*; 7,62*)

Top 10 (ontdekkingen): Getal tussen cijfer en positie geeft de positie inclusief niet-ontdekkingen.
9,2 [13] 1379 ♫ [0705] Antony And The Johnsons - The Lake (2004)
9,0 [16] 1443 ♫ [0255] Antony And The Johnsons - Spiralling (2005)
9,0 [17] 1408 ♫ [-------] Yann Tiersen - Comptine D'un Autre Été: L'après-Midi (2001)
8,9 [19] 1374 ♫ [1955] Archive - Lights (2006)
8,8 [21] 1122 ♫ [-------] Angus & Julia Stone - Yellow Brick Road (2010)
8,7 [26] 1194 ♫ [1844] Archive - Again (2002)
8,7 [28] 1105 ♫ [1290] Bob Dylan - Desolation Row (1965)*
8,6 [31] 1224 ♫ [-------] Rachel's - Water From The Same Source (2003)
8,5 [35] 1492 ♫ [1483] Levellers - Liberty Song (1991)
8,5 [36] 1477 ♫ [1698] Absynthe Minded - My Heroics, Part One (2005)
Met nog een eervolle vermelding voor I See A Darkness van Bonnie 'Prince' Billy.

*) herontdekt

Flop Top 10 a.k.a. herman Top 10 (zowel bekend als onbekend):
4,0 1499 ♫ [1441] Ochre - Infotain Me (2006)
4,0 1451 ♫ [1417] Venetian Snares - Hajnal (2005)
3,0 1495 ♫ [1379] The Charlatans - Then (1990)
3,0 1494 ♫ [1511] Fuck Buttons - Surf Solar (2009)
3,0 1468 ♫ [1840] Fun Lovin' Criminals - The Fun Lovin' Criminal (1996)
3,0 1432 ♫ [1592] Tom Waits - Big In Japan (1999)
3,0 1426 ♫ [1667] Doves - Snowden (2005)
2,7 1158 ♫ [1357] Aphex Twin - Windowlicker (1999)
1,5 1203 ♫ [-------] Laurie Anderson - O Superman (For Massenet) (1981)
1,0 1441 ♫ [0938] The Velvet Underground - Sister Ray (1968)

Aantal keer ≥7,5*: 120 keer (waarvan 39 maal >8,5*)
Aantal keer <5,5*: 78 keer (waarvan 21 maal ≤4,5*)

Totaal gemiddelde van 1500-1001: 6,62*

Ik heb toch liever je floplijst, Chevy. Vooral Surf Solar en Sister Ray zijn:

Inderdaad, zeer sterke floplijst. Alleen O Superman en Tom Waits vind ik wat minder, die van Doves ken ik niet, de andere zeven stuk voor stuk goed tot geweldig. Je doet je reputatie als tegenpool weer eer aan.

Inderdaad een prachtlijst. Afgezien van Fun Lovin' Criminals die ik te vaak gehoord heb allemaal nummers die een 9 of hoger scoren. Als ik een top 10 uit Chevy's flop en top 10 zou samenstellen, zou alleen Yann Tiersen uit zijn toplijst daarin schitteren.

Lol, die hele flop top 10 lijst is briljant

550 ♫ [0483] Travis - Why Does It Always Rain On Me (1999)
Lichtvoetige maar frisse pure popsong, helder geproduceerd, een beetje de Britse equivalent van Crowded House. Vooral de coupletten vind ik prachtig.
Cijfer: 8,5

549 ♫ [0837] The Mission - Tower Of Strength (1988)
De productie had wat soberder mogen zijn, verder vind ik dat een sterk nummer al heeft deze band te weinig een eigen sound.
Cijfer: 7

548 ♫ [1631] The Alan Parsons Project - Old And Wise (1982)
Wat zwijmelend maar klef is het niet en ook niet honingzoet. Wel melancholiek met mooie zang van Colin Blunstone die wij ook kennen van Zombies een beetje verder.
Cijfer: 7,5

547 ♫ [0464] Queens Of The Stone Age - No One Knows (2002)
Wat mij betreft één van de beste rocknummers van de jaren '00. Heeft een heerlijk ritme dankzij de geweldige bas en drums, uitstekende zang ook.
Cijfer: 9,5

546 ♫ [0422] The Black Crowes - Remedy (1992)
Bluesrock dat wat retro aandoet - je zou het eerder begin jaren '70 klasseren -, inderdaad niet erg origineel maar wel een fijn rocknummer met veel vaart en prima volle zang.
Cijfer: 8

545 ♫ [0259] The Verve - Bittersweet Symphony (1997)
Hun bekendste nummer maar ook één van hun beste. geweldig nummer, psychedelisch getint en die vioolsamples blijven in je hoofd hangen.
Cijfer: 9,5

544 ♫ [0289] The Zombies - Time Of The Season (1969)
Inderdaad een echte popklassieker uit de jaren '60. Origineel en fris nummer waarbij de orgel een grote rol speelt, een tikkeltje psychedelica maar ook licht jazzy getint, onvergetelijk gewoon.
Cijfer: 9,5

543 ♫ [-------] Supertramp - The Logical Song (1979)
Supertramp was inderdaad een topband in de jaren '70 met 4 sterke albums op rij. Eén van hun meest toegankelijke songs met herkenbare zang waarbij de sax een fijne toevoeging is.
Cijfer: 8,5

542 ♫ [0395] The Stone Roses - I Am The Resurrection (1989)
Uit hun sterk debuut die ze noot meer konden overtreffen. Dit lonkt naar de jaren '60-pop met maar duidelijk in een eigen jasje, ook wat pretentieuzer door de tempowisselingen.
Cijfer: 8,5

541 ♫ [0254] The Kinks - You Really Got Me (1964)
Een schoolvoorbeeld van hoe een rocknummer moet klinken: een catchy gitaarriff (de moeder van alle gitaarriffs), een onweerstaanbare melodie en tekst die niet uit het hoofd te slaan is en veel energie. Zelfs de grootste depressievelling wordt hier vrolijk van.
Cijfer: 10

1190 ♫ [-------] Porcupine Tree - Way Out Of Here (2007)

Ik heb het ongetwijfeld in een miniem verschillende vorm gezegd, maar hier viel het zo op dat ik toch even in herhaling moest vallen: de apocalyptische, ultrabombastische sfeer die hier en bij andere proggerts wordt neergezet is zo ongelooflijk over de top dat het averechts werkt en in de harde stukken alle sfeer wordt vervangen door, ja, wat slechte-b-film-climaxachtige taferelen waar ik echt geen fan van ben. Toch is het niet helemaal kommer en kwel, want de rustige stukken slagen wel in ongemakkelijk en somber overkomen, muzikaal zit het waanzinnig goed in elkaar (des te schrijnender wordt de bombast dus) en het metalgebeuk tussendoor klinkt ook prima. Dus als we nu eens synthesizers en overgeproduceerde herrie in dit genre gaan verbieden, komt het ooit nog wel eens goed. Bij vlagen.
Cijfer: 6,3

1189 ♫ [-------] Otis Redding - Wonderful World (1965)

Deze meneer heeft enkele (en dan heb ik zijn oeuvre nog niet eens helemaal uitgekamd) fantastische nummers bomvol sfeer en prachtige melodieën gemaakt en daardoor is het extra pijnlijk hoe jolig en vlak dit nummer dit klinkt; afgezien van de prima blazers stijgt dit nergens uit boven de zoete kwijlstandaard met zijn op z’n best nogal aandoenlijke tekst, saaie melodieën en bovenal het gebrek aan elementen die me echt overtuigen om vrolijk met de versufte percussie mee te hupsen. Zo zoet en braaf dat het storend wordt, niet voor de eerste keer.
Cijfer: 4,6

1188 ♫ [-------] World Party - Ship Of Fools (1987)

Aangezien ik na een tweede luisterbeurt nog geen enkel plus- of minpunt kan ontdekken, is de enige conclusie die ik kan trekken dat dit niet onaangenaam glijmateriaal zonder enige opvallende factor is.
Cijfer: 6

1187 ♫ [1214] Brian Eno - Baby's On Fire (1974)

Zeurende zang en ellenlange gitaarsolo’s worden gecombineerd en leveren tot mijn verrassing een erg lekker en gedurfd nummer af, hoewel de zang iets minder zeurderig en de gitaarsolo iets minder ellenlang mocht zijn. Min keer min is plus, in ieder geval soms, maar ik moet wel toegeven dat mijn hersenen nog steeds op de glijstand staan en deze dus toch wat onopgemerkt is voorbijgegaan.
Cijfer: 7,4

Werkende link

1186 ♫ [-------] Antony And The Johnsons - You Are My Sister (2005)

Het kleinste spoortje van succesvol overgebrachte emotie of sfeer (afgezien van een lila huiskamer vol met bloemetjes waar een dame van zestig je zwoel aan zit te kijken) wordt vakkundig weggewerkt door de bijna vies klinkende gitaar en violen en de tekst die gelijk staat aan een verplicht gedichtje over hoe veel je van je familie houdt van een mokkende puber. Nog meer? Oh ja, Boy George sluit qua spekgladde en onaangename uithalen perfect aan op de ultravibrato van Hegarty. En het is allemaal echt, echt heel erg kitscherig. Maar dat had ik vast al gezegd.
Cijfer: 2,5

1185 ♫ [1616] Cocteau Twins - Donimo (1984)

De Cocteau Twins ten tijde van Treasure klinkt net zo, misschien wel plechtiger en gedateerder dan iedere andere band uit deze tijd, maar om een onverklaarbare reden kan ik het hier heel goed hebben. De engelenzang van Fraser zorgt bij vlagen zelfs kippenvel op, al helemaal als het zachte, emotionele gitaargepluk hoorbaar is, maar ook bij de op een goede manier bombastische climaxen; het heeft allemaal een soort hemels, zwevend sfeertje dat me echt even wegvoert. De perfecte muziek om je, of nog beter, het leven te overdenken en ondertussen ook nog even intens te genieten van het prachtige refrein.
Cijfer: 8,8

1184 ♫ [-------] Grace Jones - Pull Up To The Bumper (1981)

Funky en best lekker, maar wel vlak en vooral heul lang; na drie minuten heb ik echt wel genoeg van gedateerde handjeklaps, claxons en wat vocale acrobatiek en dan wordt anderhalve minuut plotseling onrealistisch lang. Dit is net wat te saai om gewoon glijmateriaal te zijn, eerder gewoon zo’n nummer waarbij je plotseling een duizendtal andere nummers wil gaan beluisteren. Had het liever gedaan, maar die stomme ik vindt dat je nummers voor becijfering helemaal moet uitluisteren met als gevolg ergernis aan het einde.
Cijfer: 5

1183 ♫ [0755] The Chameleons - Tears (1986)

Nog een band waar ik prima mee overweg kan; het gitaargeluid is niet bijzonder eigenzinnig maar wel mooi en de zanger heeft begrepen dat zo dramatisch mogelijk hijgen meestal niet voor zo’n mooi effect zorgt. Met de verbeten gitaarpartijen is ook duidelijk waar het betere, dat dan weer wel, Interpol zijn mosterd heeft gehaald. Prima wavenummertje van een band die ik nog eens moet opzoeken.
Cijfer: 7,5

1182 ♫ [1076] Ride - Nowhere (1990)

Slepend stukje herrie dat me voor de verandering eens echt weet te raken in plaats van me even laat opkijken. Nu is de herrie ook wel het enige echte pluspunt, want de zang en eigenlijk de eerste twee minuten zijn niet zo heel erg speciaal, maar ik laat m’n stemming niet verpesten; de tweede helft van het nummer is zo allesvernietigend dat ik deze voor de verandering waarschijnlijk echt ga onthouden. Beste nummer van Ride tot nu toe.
Cijfer: 8,3

1181 ♫ [-------] Interpol - The New (2002)

Ha, het eerste nummer in een tijdje dat me weer zo’n groot oud vertrouwd muzikaal orgasme geeft dat al mijn beschrijvingen onherroepelijk stupide zullen worden. We gaan ervoor: The New is één van de weinige nummers die echt in ieder passage, die weer een ingrijpende verandering op die daarvoor is, heel erg overtuigend overkomt. Overtuigend genoeg om me bij de eerste, klein gehouden en liefdevolle minuut een geweldig warm gevoel te geven, om bij de opbouw naar de hel die uitbarst me op het puntje van mijn stoel genageld te hebben en om bij de uitgebarsten hel me echt in elkaar te laten krimpen door de bijna duivelse gitaarlijnen en de kilheid in de stem van Banks. Tegen mijn principes in moet ik overigens vermelden dat deze zes minuten durende brok geniaalheid overigens ook perfect is; iedere om de prominent aanwezige bas geweven gitaarlijn is waanzinnig knap gespeeld en uitgevoerd, zonder de algehele emotie ook maar iets in te perken. Na een stuk of honderd luisterbeurten ben ik nog steeds na iedere luisterbeurt weer stomverbaasd over alles van dit overdonderende stuk muziek; genoeg om nog steeds niet echt beschreven te hebben wat voor effecten dit allemaal op me heeft, zie ik nu. Ik geef het op.
Cijfer: 10+

Wel opmerkelijk dat 8 van de 10 uit mijn floplijst uit de regio 1499-1426 komen. En voorlopig maakt The Mercy Seat uitstekende kans om in de flop 5 te komen.

Tja, als je toch luistert met oorkleppen op, kun je net zo goed Aardige prog, 6,3 neerzetten. Er zitten amper synths in dit nummer. En als ze er al in zitten, zijn ze amper hoorbaar. Je hoort ze alleen tijdens de gitaarsolo in het begin en dan nog moet je heel goed luisteren.

En als er iets over the top is, dan zijn het wel bands als Slint, Neutral Milk Hotel en zo'n beetje de helft van je bands in je top 10. Maar dat is dan weer een andere discussie. Way Out of Here heeft overigens niet zo heel veel met prog van doen, de prog zit hem in de andere nummers op dit album. Beoordelen op de naam van het beestje?

Tja, wat is een leven zonder aannames Chevy


Niet alles kan zo down to earth zijn als ons aller sprookjesprinses Joanna

Dan zal ik wel doof zijn, want bij iedere bombastische uitspatting hoor ik synthesizers. Als dat ze niet zijn, is het gewoon een geheim, mysterieus proginstrument dat alleen voor de echt ingewijde saaierds is.

edit: Bij herbeluistering hoor ik van 1:30 tot 4:11 synths, van 5:40 tot het einde van het nummer weer.

Nope, toch echt beoordelen op wat ik van het nummer vind. Je kan me alles verwijten, behalve dat ik nummers al afreken als ik de bandnaam zie. Kan ook zo 10 goede nummers van de afgelopen 100 noemen van bands die ik eigenlijk niet zo goed vind.

Daarnaast kun je ook alles van Slint en Neutral Milk Hotel verwijten, behalve dat ze over de top zijn; bij Slint wordt alleen bij Washer en GMC (neem hier aan dat je het over Spiderland hebt) echt wat herrie uit de kast gehaald, maar dat voldoet toch echt niet aan de kitschy uitbarstingen met honderdmiljoenmiljardontelbaar lagen dramatiek. Emotioneel is het wel heftig ja, dat wel. NMH vind ik al helemaal knap gevonden, aangezien het feit dat op bijna ieder nummer alleen een gitaar en misschien een blazer wordt gespeeld. Ook weer zware kost ja, maar dat is echt iets heel anders.

Iedere keer dat mijn wansmaak blijkt, wordt Joanna er weer bijgehaald. Traumatische ervaring met deze prachtige dame beleefd?

Ja hoor, alsof over the top per se volumegerelateerd is... Als Oh Comely niet over the top is, weet ik het ook niet meer. Paar andere voorbeelden: A Man Needs a Maid van Neil Young en zo'n beetje alles van Sigur Rós. Allemaal vrij rustige en minimalistische nummers.
Wow, jij bent echt heeeeeeeeeeeel erg.