Oh ja, uiteraard, dan bedoel ik die andere knakker ... de essentie van mijn punt blijft iig wel hetzelfde, maar dank voor de correctie

verder @Arrie, ik kan het denk ik niet echt uitleggen, is meer een gevoelskwestie, volgens dezelfde redenering ken ik ook de term bandje-bandje, die we ongetwijfeld ook nog langs gaan horen komen ... zal tegen die tijd wel proberen het enigszins toe te lichten.

na de vorige relatief goede groep, nu een groep waar ik niks mee kan, zlef Sigur Ros weet het niet te redden emt dit nummer


1950. James Carr - Dark End of the Street

4,6

Ging voorbij zonder dat ik er erg in had, niet heel storend dus, maar veel te saai om me vast te houden en verdient daardoor lang geen voldoende.


1949. A Tribe Called Quest - Electric Relaxation

6,1

Net als het eerdere hiphop-nummer is dit me veel te laidback, doe het mij maar een stuk aggressiever, beats mogen veel harder, wel heel fijne bassen hierin, dus er zit zeker potentie in.


1948. The Specials - Rat Race

6,5

Dit doet me al veel meer dan het vorige ska-nummer, nog neit helemaal mijn ding, maar hier zou ik me zeker een avondje mee kunnen vermaken als ik dit live zou zien. Goede voldoende, maar eens een plaatje van draaien, denk wel dat het iets is waar ik snel genoeg van krijg.


1947. 65daysofstatic - Radio Protector

5,4

Vond dit vroeger een geweldige plaat, in mijn postrock-periode, heb het nu al zeker 3 jaar niet gehoord, was dus wel benieuwd. Doet me nu toch een stuk minder, toch, als ik kijk naar hoe het in mijn geheugen staat doet het me meer dan ik verwachtte. Denk dat ik dit nu een van de betere nummers van het album zou vinden.


1946. Coldplay - Amsterdam

6,0

Eerste plaat die ik kocht, en nog steeds kan ik het nummer zonder probleem meezingen, maar ik vind het toch wel wat minder dan toen. Staat wel tegenover dat het een van de betere nummers van het album is, daarom haalt ie nog een voldoende. Toch hoeft het niet zo nodig meer voor mij, vind zijn stem ook niet echt fijn meer.


1945. Sigur Rós - Fljótavík

4,9

Het zal geen geheim zijn dat ik ooit ( ) op nummer 1 had staan en ik Sigur Ros dus zeker goed kan waarderen. Dit nummer kan ik dan echter maar weinig mee, niet slecht, maar het wordt me net iets te verzorgd. Die strijkers kan ik op deze manier bijvoorbeeld niet heel goed tegen. Ik zal ( ) wel weer eens een keer opzetten.


1944. Blackfield - Pain

3,1

Ik heb een tijd gehad dat ik (geloof het of niet) Deadwing een geweldig album vond. Dat is inmiddels een tijdje geleden en sinds die tijd heb ik bijna geen Porcupine Tree meer geluisterd. Aan Blackfield ben ik nooit toegekomen, maar aangezien in Porcupine Tree altijd als Opeth-light bestempelde zal ik dit maar als Opeth-light-light gaan bestempelen, en eigenlijk blijft er dan weinig over aangezien ik de heavy kant van Opeth veruit de beste vind. (Naar Damnation kan ik bijvoorbeeld niet luisteren zonder in lachen uit te barsten)


1943. The Stone Roses - Sally Cinnamon

3,7

Heb ooit het self-titled album een paar keer geluisterd en snapte toen niet waarom dit album zo hoog aangeslagen werd, en snap het nog steeds niet, er gebeurt niks waar ik veel mee kan. Ben al geen groot Smiths-fan, maar daar kan ik dan toch nog wel een stukje meer mee.


1942. Suede - Pantomime Horse

6,2

Een beetje van hetzelfde laken een pak, al heeft dit toch veel meer een eigen geluid, hier hoor ik nog in wat mensen mooi zouden kunnen vinden. Niet direct mijn ding, maar op zijn manier kan ik het toch wel waarderen dit te horen.


1941. Mike Oldfield - Ommadawn, part one

1,8

Na de vorige Oldfield met een 1 te hebben beoordeeld zag ik hier behoorlijk tegenop. Na een tijd luisteren kom ik tot de conclusie dat het minder vervelend is dan de vorige, maar daar is het meeste positieve wel mee gezegd, gaat nog steeds een beetje het ene oor in en het andere uit. Naar het einde toe wordt ie toch wel weer erg vervelend... maar zal het voor de vorm toch ietsjes hoger geven.


1940. Genesis - Duke's Travels

2,3

Genesis staat bij mij altijd bekend als de band die dat ene geniale nummer maakte (Dancing with the Moonlit Knight), verder erger ik me minder aan de gladde instrumentatie dan bij veel andere dignen, maar ik vind de nummers gewoon niet sterk. Waar Gabriels stem nog wel eens positief uit de hoek wilde komen is die er hier ook niet meer, dus er blijft niet veel over om wel goed te vinden. En het duurt 8,5 minuut... minder dan de vorige, maar nog steeds te lang.

Wel fijn dat je meedoet, Scientist. Nu staat hoi123 niet meer zo alleen in zijn... uhm... smaak die het minst met de mijne overeenkomt.

...en hier ook niet in.

Je blijft het proberen, hè.

Benieuwd wie de volgende wordt die bij iets recents van Marillion begint over de vocale kwaliteiten (of het gebrek hieraan) van Fish. De teller staat als ik me niet vergis op 2.

De prog-politie houd in dit forum een flinke vinger aan de pols.
En net als bij de echte politie moet dat soms ook, voor je het weet zitten wij naar weer een solo van (honderd)40 minuten te luisteren

Op MuMe zitten veel liefhebbers van progrock en ook postpunk, vandaar dat die stromingen ruim vertegenwoordigd zijn in de MuMe top-2000. Nu ben ik ook liefhebber van beide stromingen maar lang niet alleen daarvan.

Ik hou wel veel van (de traditionele) soul maar met de latere R&B (arrenbie) heb ik veel minder, veel te gelikt.

1939. Low - In Metal

6,1

Low heeft een hoop moois, helaas hoort dit nummer daar neit direct bij, beetje veel van hetzelfde. Ze zingt wel mooi, maar de geweldige sfeeropbouw die ik van Low gewend ben komt er hier minder goed uit dan op veel andere nummers. Desondanks geen slecht nummer.


1938. The Mothers Of Invention - Little House I Used To Live In

4,3

Had hier veel meer van verwacht, ben een groot freejazz-fan en ken ook dingen van Zappa die ik prachtig vind, maar dit is een beetje doelloos gefreak op de vierkante millimeter. Het feit dat ik geen fan ben van gitaren in jazz zal er zeker niet bij helen dat ik dit neit zo weet te waarderen.


1937. The Band - It Makes no Difference

4,1

Aardig nummer, doch niet heel bijzonder, weer de gitaar net wat teveel op de voorgrond. Verder doet de muziek erg weinig, behalve een beetje voortkabbelen als begeleiding van de zanger. Er is zoveel interessanters.


1936. Johnny Cash - God's Gonna Cut You Down

7,1

Degelijke instrumentatie, degelijke stem, hij heeft alleen wel betere nummers gedaan. Toch een verademing na een hele hoop middelmatige nummers.


1935. Scott Matthew - White Horse

3,8

Heb de naam al vaak langs zien komen hier op MuMe, maar als ik dit zo hoor is het goed dat ik er nog niet aan begonnen ben. Klinkt als iemand die een beetje op het succes van Antony mee probeert te liften ofzo. Alleen zijn de geforceerd gevoelige instrumentaties wel erg over de top, en doet zijn stem me ook veel minder. (Heb ik bij Antony beiden ook wel eens last van, maar veel minder)


1934. Atmosphere - The Waitress

8,2

Al een beter Atmosphere-nummer dan de vorige, wat sluit het allemaal goed op elkaar aan. Heeft nog wel steeds last van het mankement dat hiphop niet verdrietig moet zijn, maar boos, om mij echt over de streep te kunnen trekken.


1933. Kashmir - Melpomene

7,4

In mijn Coldplay-tijd was Kashmir ook een band waar ik graag naar mocht luisteren, dat is er sindsdien behoorlijk vanaf gegaan, gelukkig komen we hier een van hun beter nummers tegen, die ik toch nog steeds zeer aardig vind. Steekt een eind boven een hoop andere dingen in deze richting uit. (Betwijfel of mensen dit van me verwacht hadden )


1932. Death Cab for Cutie - Crooked Teeth

3,1

Hebben veeeeeel sterkere nummers, dit is een gezapig popliedje waar een beetje willekeurig in geschreeuwd wordt, gaat nergens over. Ben ook nooit echt Plans gaan luisteren, maar transatlanticism vind ik een prima album.


1931. Supersister - No Tree Will Grow

6,8

Dit heeft dan nog wel weer iets, niet heel bijzonder, maar er is toch goed over het nummer nagedacht, en de stem past prima bij de muziek die ik te horen krijg. Doe mij nog meer van dit soort dingen

Ruim vertegenwoordigd

Nuja, Pink Floyd heeft inderdaad het maximaal aantal nominaties.

@The Scientist , jij hebt de laatste weken wel heel wat rotliedjes gehoord zeg.

en ook elke keer weer beslissen of het nu een 4,3, 4,4 of 4,65 gaat worden, ook best lastig.

Overigens wordt Supersister ook tot de prog gerekend dus cijfer wellicht nog wat aanpassen naar beneden

Gelukkig staat er ook heel veel moois tussen

hier bijvoorbeeld 2 erg goeie

1930. Adele - To Make You Feel My Love

8,1

Van Adele heb ik veel liever het latere album, en van dit nummer heb ik liever de Dylan-versie, toch heeft ze wel een erg mooie stem, en blijft het een erg mooi nummer. Het feit dat ik nooit naar de radio luister helpt wellicht mee, ben nooit met dit nummer doodgegooid.


1929. Travis - Turn

4,4

De ultieme brave-jongetjes-pop-band, samen misschien met Death Cab for Cutie, klinkt mij dan ook veel te braaf in mijn oren. De keren dat de zanger moet uithalen doet hij dit nog veel te gecontroleerd, veel te gecontroleerd dit. De begeleiding is wel beter dan op andere nummers van ze.


1928. Tenpole Tudor - Wunderbar

1,2

Is dit een grap? In ieder geval geen geslaagde.


1927. Bloc Party - Like Eating Glass

8,0

Het debuut van Bloc Party heb ik me altijd geweldig mee vermaakt, zo ook dit nummer. Erg sterk nummer, niet ontzettend bijzonder, maar ze hebben echt een eigen geluid. Hoop dat we nog meer van ze gaan horen.


1926. Theatre Of Hate - Do You Believe In The Westworld

6,3

Instrumentatie bevalt me nog zeer aardig, heeft een aantal creatieve trekjes. Kan alleen niet zoveel met de stem, die het vast in de jaren 80 goed gedaan zal hebben. Het ge'ohohohoh' hadden ze helemaal achterwege moeten laten, toch ben ik ook de beroerdste niet en kan ik voor het instrumentale verhaal best een voldoende geven


1925. The Courteeners - The Opener

2,5

Dit vast al te hippe bandje weet mij totaal niks te doen, doen niks wat neit al 300 keer beter eerder gedaan is. Verder heeft de zanger gewoon een vervelende stem.


1924. Toto - Africa

3,6

Ik lijd een beetje aan het TOTO-syndroom, de meeste (vooral doorgewinterde) MuMe'ers zullen dan precies weten waar ik het over heb, het bewijs dat negatieve reclame bestaat. Verder is Africa helemaal grijsgedraaid natuurlijk. Vooraf zag ik dit als aardig doch braaf MOR-rocknummertje waar niet al te veel in te beleven valt, bij beluistering viel het me echter toch redelijk tegen, die stem bezorgt me echt de rillingen en er is niks dat het nummer beter maakt. De hierboven genoemde persoon zou me dan vast weer op de virtuositeit van de muzikanten wijzen, maar ja, daar kan ik dus niet zoveel mee.


1923. Scott Walker - The Old Man's Back Again (Dedicated To The Neo-Stalinist Regime)

6

Tja, weet niet echt wat ik erover moet zeggen. Heeft wel een mooie stem, maar vind er ook weer niet dusdanig veel aan dat ik het vaker zou gaan luisteren. Toch goed ter afwisseling.


1922. The Meters - Funky Miracle

3,2

Voorbijgegaan zonder dat ik er enig erg in had, saai nummer.


1921. William Bell - I Forgot To Be Your Lover

5,7

Goeie stem, maar al bij al me net wat te gladjes, vooral qua verdere invulling van het nummer. Ook de tekst komt behoorlijk cliche over.

Je gaat er wel snel doorheen, zeg.

nu even pauze , maar ik wil inderdaad een beetje inlopen, zodat ik enigszins parallel aan jullie kan lopen ... tegen de tijd dat ik daar ben zal ik me iets inhouden

Ja, ik moet me wel inhouden als Snoeperd niet eens doorgaat.

Ik vind dat een beetje jammer: want ik lees nu wel heel erg veel dingen waar ik dan niks mee kan behalve dat het overkomt als iemand die verplicht naar allemaal rotliedjes moet luisteren.
Daarbij worden er dan ook gelijk behoorlijke fouten gemaakt zoals bij Marillion dat het er niet echt beter op maakt.

Ik snap dat er sprake is van een soort inhaal race maar het nut om dat dan zo te doen ontgaat me een beetje.

Jammer dus (ik vind de commentaren vaak ook wel heel erg gemakzuchtig en juist door de afwijkende smaak van The Scientist is het leuker om wat beters te lezen dan wat we nu voorgeschoteld krijgen: gemiste kans in mijn ogen).

Hmmm... kan ik enigszins inkomen, wat betreft de dingen die ik wel aardig vind...

Wat betreft de dingen die ik slecht vind denk ik niet dat ik mezelf een plezier doe door er veel meer over te schrijven, en denk ik ook niet dat ik anderen echt een plezier zou doen door er langer over door te gaan... Ik kan proberen losse stukken subjectief te omschrijven, maar dat zou denk ik meer een soort opsomming van negatieve statements worden. Ook kan ik best proberen er het een en ander objectiefs over te zeggen (zoals hoe het nummer opgebouwd is, welke instrumenten gebruikt worden, etc.) maar denk dat dat een stuk beter bij het album kan.

Wat betreft de dingen die ik echt goed vind denk ik dat ik al aardig wat schrijf, dus dat het daar niet echt op van toepassing is.

Wat de dingen die ik aardig vind betreft zal ik proberen er iets dieper op in te gaan

Ik zal ook de lay-out van mijn berichten enigszins aanpassen, want die werkt ook niet heel erg mee.

Het probleem voor mij is dat je nu 'gemaakt' overkomt: 'kijk mij eens lekker afwijken van de rest'.
Dat klopt op zich ook wel maar als ik dan de indruk krijg dat je er nauwelijks naar luistert en je gaat overkomen als iemand die er ook geen moeite voor doet en slordig is dan ontgaat me het nut van dit soort besprekingen terwijl ik ze graag volg of ik het er nu mee eens ben of niet.

Ik lees alles in dit topic met plezier en tot nu toe jouw bijdrages (nog) niet om de genoemde redenen.
Juist van jou had ik anders verwacht en dat is ook de reden dat ik hier weer eens reageer in de hoop The Scientist te gaan lezen zoals ik wat meer gewend ben: als de liefhebber met de afwijkende smaak (en dat die mijlenver van de mijne verwijderd is neem ik op de koop toe ).

Kan natuurlijk ook komen door mijn wat hoge verwachtingen

1750 ♫ [1178] Queensrÿche - Silent Lucidity (1990)

Queenrÿche is toch een metalband? De metalnummers die ik van hun geluisterd heb zijn best goed. Dit is heel anders. Ik vind het wel aardig. Maar ik prefeer de nummers met een flinke dosis metal.

Cijfer: 7,5

1749 ♫ [1223] Ride - Sennen (1990)

Ride voor de tweede maal. Dit nummer bevalt me beter. Ik vind het wat melodieuzer ogen en hoor een betere compositie. Veel kan ik niet van dit nummer maken. Maar alleraardigst is het wel.

Cijfer: 7

1748 ♫ [1210] Dave Ball - In Strict Tempo (1993)

Ja, wat moet ik hier van denken. Het is zo fout als maar kan.
Soms kan fout leuk zijn, maar hier is dat niet het geval. De zang is me te lelijk. Ook de blije melodie ligt me niet. En na een keer luisteren blijft dat refrein al hangen. En dat is hier niet fijn.

Cijfer: 5,5

1747 ♫ [1737] Sonic Youth - Sunday (1998)

Ik heb nu nummers van Sister en Daydream Nation gehoord, heel erg verschillend. En dit nummer is ook weer anders. Dit is heel erg dromerig. Het heeft een mooie melodie. En de zang is niet bijzonder, maar weet je wel te raken. Sonic Youth is een band waar ik me nog nooit echt in heb verdiept, dat zou ik wel moeten doen, want volgens mij hebben ze een erg goede discografie.

Cijfer: 8

1746 ♫ [1549] Yardbirds - Heart Full Of Soul (1965)

Een bandje uit 1965 met het woord Soul in de naam. Dat zal wel soul zijn, dacht ik. Nee, dat is het niet, het is blues met een rocklaagje.
Er zit een fantastisch rauw randje aan het nummer. Het riffje is fantastisch. Net als de zang. Dat is gewoon pure klasse. Het is aanstekelijk, maar draagt wat droevigheid mee in zijn stem. Zeer goed.

Cijfer: 8,3

1745 ♫ [1169] James Brown - Please Please Please (1956)

Ik geniet altijd van die heerlijke drive in James Brown-nummers. Heerlijke uitspattingen gaan aan je voorbij. Bijvoorbeeld in zijn beroemde nummers. Hier is dat ook het geval. De instrumentatie is vrij rustig. Maar James Brown gaat als een gek te keer. En dat vind ik erg gaaf. Het nummer klinkt daardoor zo ontzettend lekker.

Cijfer: 8,5

1744 ♫ [1700] Ride - Birdman (1994)

Alweer Ride, voor de tweede keer in het rijtje zelfs. Toch weer een heel ander nummer. Deze bevalt mij het best. Weet niet waarom, het is mooi en melodieus. Het is ook wat toegankelijker. De zogenaamde shoegaze komt niet voor op dit nummer.

Cijfer: 7,5

1743 ♫ [1717] Wipers - Romeo (1981)

De Wipers zouden een grote inspiratiebron zijn geweest voor veel rockbands. Ook Nirvana zou zijn geïnspireerd door de Wipers. En daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Qua gitaargeluid herken je het wel een beetje. Dit nummer maakt mij in ieder geval benieuwd naar die Wipers. Met veel albums met een hoog gemiddelde valt er genoeg te ontdekken in deze discografie. Dit ruige gitaarnummer maakt benieuwd.

Cijfer: 8,5

1742 ♫ [0661] Editors - The Weight Of The World (2007)

Editors is een band die erg mooie muziek maakt. Het heeft wel wat weg van Interpol, maar heeft zeker een eigen geluid, iets theatraler. De zanger zorgt voor een extra pluspunt. Hij heeft ontzettend veel gevoel in zijn stem. Het nummer is een knappe compositie met een mooi refrein die met veel gevoel gezongen is. De instrumentatie wekt spanning op. Mooi nummer. Zoals velen van de Editors.

Cijfer: 9

1741 ♫ [-------] Lipps Inc - Funky Town (1980)

Bah, wat een slecht nummer zeg. Rotdeuntje, rot vervormde stem, veel te hoog. Nee, dit disconummer gooit geen hoge ogen bij mij. Later in het nummer wordt er gelukkig wat hersteld, met acceptabele zang en wat betere instrumentatie. Blijft minder.

Cijfer: 5

Je bent wat cijfers vergeten.

1750 ♫ [1178] Queensrÿche - Silent Lucidity (1990)
Een pakkend en goed opgebouwd nummer, sfeervol en mooi gezongen waarbij die violen het nummer kleuren. Minpunt zijn de drums die te vlak klinken.
Cijfer: 7,5

1749 ♫ [1223] Ride - Sennen (1990)
Het tweede nummer van Ride dat wij hier tegenkomen en weer een voltreffer. Het klinkt wat mysterieus vanwege de gitaren en hun samenzang die mij een beetje aan The Byrds doet denken, het klinkt vertrouwd en toch nieuw in de oren.
Cijfer: 8,5

1748 ♫ [1210] Dave Ball - In Strict Tempo (1993)
Dit nummer dateert van 1983 en niet van 1993. Het klinkt mij zo kitscherig met vreselijke zang dat ik het moeilijk kan uitluisteren, ik kan er niets mee. Alleen de drums zijn de moeite waard.
Cijfer: 2

1747 ♫ [1737] Sonic Youth - Sunday (1998)
Naar Sonic Youth-normen een ingetogen, zelfs wat dromerig nummer. De intro duurt wat te lang maar het nummer sleept je mee en de gitaarsound draagt bij tot de sfeer.
Cijfer: 8

1746 ♫ [1549] Yardbirds - Heart Full Of Soul (1965)
Het beste nummer van Yardbirds, de melodie en sfeer spreken mij erg aan en het klinkt nog steeds erg fris, het is ook wat psychedelisch getint vanwege de gitaarsound van Jeff Beck. Klassesong, doet beslist niet onder voor de meeste Beatles-songs.
Cijfer: 9,5

1745 ♫ [1169] James Brown - Please Please Please (1956)
Zijn eerste hit en daarom historisch. Een geweldige zanger is die man, dat gospelkoor past er bovendien goed bij.
Cijfer: 8

1744 ♫ [1700] Ride - Birdman (1994)
Voor de derde keer Ride in de MuMe-top 2000. Dit nummer overtuigt echter minder dan de vorige twee, ik vind het minder geïnspireerd, vooral op melodisch vlak en de sfeer is hier minder aanwezig, al vind ik de stemmen wel mooi. Ik weet nu welk album ik van hen ga aanschaffen.
Cijfer: 5,5

1743 ♫ [1717] Wipers - Romeo (1981)
Dit nummer moet het vooral hebben van de grimmige gitaarsound. Niet slecht en best opwindend maar na een tijd begon het mij eentonig te worden.
Cijfer: 6

1742 ♫ [0661] Editors - The Weight Of The World (2007)
Grijpt terug naar de postpunk maar klinkt theatraler met volvette gitaargeluid maar niettemin vrij toegankelijk. Tom Smith vind ik wel een mooie stem hebben en het nummer blijft hangen.
Cijfer: 7,5

1741 ♫ [-------] Lipps Inc - Funky Town (1980)
Origineel dance-nummer van ééndagsvlieg: ritme, baslijn, gitaarriff en zelfs de vervormde stem kloppen hier, dit verveelt niet.
Cijfer: 8,5

De top 2000 van MuMe bespreken? “leuk”, was mijn eerste gedachte. Ben benieuwd wat voor muziek ik tegen zal komen. Het universum is groot en het dijt alsmaar uit, onmogelijk dus dat ik alle pareltjes, zelfs de overbekende, al ken. Een beperking wil ik, voor jullie gemak, mezelf opleggen: Ik gebruik maar drie regels om een nummer te beschrijven. Kort en Bondig is het credo.

2000 ♫ [1912]
Andrew Bird - A Nervous Tic Motion Of The Head To The Left (2005)

Een 12 in een dozijn krukzitter ontpopt zich al snel tot professionele, elektronische polkarocker. Prettige stem, aanstekelijke melodieën, gevoelige violen, kleurrijk arrangement en meer van dat soort flauwe opsommingen. Heerlijk nummer, hier wil ik meer van horen.
Cijfer: 7.5

1999 ♫ [1249]
New Model Army - Vagabonds [1989]
Bombastische stompzinnigheid gemaskeerd door bombastische vioolpartijen. Het is haast een parodie op lynyrd skynyrd, al voegt deze band daar jostiband-lyrics aan toe. Een onvoldoende kan dan ook absoluut niet uitblijven.
Cijfer: 3.5

1998 ♫ [1243] Ray Charles - Come Rain Or Come Shine (1959)
Een blinde muzikant, maar zeker niet uitzichtloos. Soul is meestal een slaapverwekkend genre met ergerlijk perfecte zangers, technisch perfect dan, want zo sentimenteel als de pest. Ray Charles klinkt, net als die andere blinde soulzanger, nog wel doorleeft. Prachtige orkestraal arrangement ook.
Cijfer: 7

1997 ♫ [1166] Les Negresses Vertes - Zobi La Mouche (1988)
Volstrekt verwerpelijke feestmuziek(al heb ik het feest niet kunnen ontdekken). Zo cultureel verantwoord als krakkemikkige campings, waar men het met de hygiëne niet zo nauw neemt en de enige, niet bepaalt enigste, vrouw 200 kilo om haar botten heeft. Lelijk nummer.
Cijfer: -1

1996 ♫ [1399] Yes - Awaken (1977)
Ah, van blijdschap springt mijn hart. Dit is een progressieve rock Klassieker, inclusief virtuoos pianospel van Wakeman en een niet bepaald economische lengte. Indrukwekkend, Melodisch, kippenvelopwekkend, geniaal en van de eerste tot de laatste seconde retespannend. Perfecte Score.
Cijfer: 10

1995 ♫ [-------] Atmosphere - Always Coming Back Home To You (2003)
When life gives you lemons... vind ik nog steeds een prachtig album, maar dit is ouder en stukken minder. Zwakke beats over prima gitaarspel. Redelijk lyrics, luistert nog redelijk weg. Hiphop blijft een genre waar ik, 9 van de 10 keer, niet van hou.
Cijfer 5:

1994♫ [1833] Frank Zappa - Cosmik Debris (1974)
Frank Zappa is een Held. Het nummer is erg toegankelijk, maar bevat alle eigenschappen van een goede zappasong: Een erg leuke gitaarsolo, humoristische tekst en een origineel arrangement.
Cijfer: 9.

1993 ♫ [1613] Happy Mondays - Step On (1990)
Het is een geluk dat het nummer totaal niks pretendeert, want daardoor blijft deze standaard popper genietbaar. Lijkt enigszins op the Stone Roses: een band die ik ook wel kan waarderen. Hap –slik-wegmuziek, maar het amuseert wel.
Cijfer: 6.

1992 ♫ [1930] Calexico - The Black Light (1998)
Mysterieuze, dolende gitaren die de stem ondersteunen bij zijn zoektocht naar een hoger volume. Een lekker duister, broeierig sfeertje; niet inktzwart, maar schemerig; op het randje van dag en nacht. Een heerlijk bluesy nummer, ik zie uit naar een volgende ontmoeting met Calexio.
Cijfer 8

1991 ♫ [0619] The Last Shadow Puppets - My Mistakes Were Made For You (2008)
Last shadow puppets? Dat is toch met die knakker van arctic monkeys? Punky rockmuziek dus? Mis! Stemmige britrock was wel het laatste wat ik verwacht had, ook nog eens prachtig uitgevoerd. Leuke rol voor de strijkers. Sfeervol!
Cijfer: 9.

1990 ♫ [-------] Emmylou Harris - Boulder To Birmingham (1975)
Sentimentele countrypop, absoluut niet mijn ding. Sowieso vind ik country, over het algemeen, een afschuwelijk genre
Cijfer: 2.

1750 ♫ [1178] Queensrÿche - Silent Lucidity (1990)

Ik ben eigenlijk totaal niet bekend met deze band. Het is een wat kitscherig aandoend (die zang, die strijkers) rustig rocknummer. Beetje Skyradio-muziek eigenlijk, om eerlijk te zijn. En dan krijgen we nog een foute gitaarsolo ook. Nee, dit nummer kan ik echt niks mee. Komt op me over als een geforceerde ballad, en ja dan moeten er natuurlijk strijkers bij (ze voegen hier helemaal niks toe, behalve wat overdreven en niet passende drama). Fout, kitscherig, en vooral gewoon een vervelende ballad.
Cijfer: 4

1749 ♫ [1223] Ride - Sennen (1990)

Een nummer van één van hun EP'tjes, ik ken hem dan ook nog niet. Fijne shoegaze, al is hier niet echt sprake van een gitaarmuur. Qua sfeer is het echter wel helemaal shoegaze, en het is heerlijk dromerig. Verder klinkt het gewoon als een typisch Ride-nummer, een mooi popliedje verpakt in een dromerig jasje. Ik hou hiervan, dus dit kan weinig fout doen bij mij.
Cijfer: 8

1748 ♫ [1210] Dave Ball - In Strict Tempo (1993)

Dit heeft heel erg een jaren '80-sound, maar komt blijkbaar uit 1993. Dave Ball is, geloof ik, de helft van Soft Cell. Het doet ergens ook wel denken aan Soft Cell. Zelfs bij de zang moet ik aan Almond denken, niet zozeer qua stem, maar vooral omdat het een beetje fout en kitscherig overkomt (niet dat ik niet van Almond hou als zanger maar het is moeilijk uit te leggen). Verder nogal een moeilijk te doorgronden nummer, heel repetitief, telkens dezelfde beat met de zanger die er meer overheen praat dan zingt. Komt er nog ineens een pianootje tussendoor, vrij apart toch wel. Wat ik hier nou mee moet? Tja, vind het zeker wel wat hebben, zit een fijn gespannen sfeertje in.
Cijfer; 6,5

1747 ♫ [1737] Sonic Youth - Sunday (1998)

Sonic Youth, die zullen nog wel een stuk vaker langskomen. Ze hebben een oeuvre opgebouwd waar je u tegen zegt, en zijn een zeer grote naam in de alternatieve rock. Ik ken nog niet heel veel van ze, ook omdat ik nog steeds niet helemaal overtuigd van de band ben. Dit klinkt echter zeer fijn. Erg fijn gitaarspel, klinkt ook allemaal heel helder geproduceerd, en toch rauw. De zang wordt een beetje overstemd door de instrumenten, en erg is dat niet, want de zang klinkt toch niet geweldig. Het rockt echter wel heerlijk weg, en instrumentaal gezien zit het erg goed in elkaar. Sterk nummer!
Cijfer: 8

1746 ♫ [1549] Yardbirds - Heart Full Of Soul (1965)

Bandje waar wel een aantal bekende gitaristen in hebben gezeten (Clapton, Beck, Page). Dit nummer is geschreven door Graham Gouldman, jawel, die man zou later wereldfaam vergaren met zijn band 10cc! Het is dan ook logisch dat het meer op het liedje gericht is dan op het gitaarspel, wat je in eerste instantie eigenlijk zou verbazen. Alleen de gitaarsolo zorgt voor een schijnwerper op de gitarist maar dat vind ik net het minste gedeelte van het nummer. Gouldman liet toen al zien toch wel prima popliedjes te kunnen schrijven, hoewel het allemaal wat rommelig klinkt (al is dat natuurlijk niet per se zijn schuld). De zang spreekt me ook niet heel erg aan. Houden we over: een wel geinig jaren '60-liedje.
Cijfer: 6

1745 ♫ [1169] James Brown - Please Please Please (1956)

James Brown helemaal in het begin van zijn muziekcarrière. Ook meteen zijn allereerste single én hit ooit. Hier is de latere funk nog helemaal niet te horen, dit is juist meer een R&B-ballad. James Brown laat echter zien dat hij dat prima kan. Hij heeft een sterke stem, waar hij gepassioneerd mee zingt. Als ik zie dat dit uit 1956 komt, verbaast me dat toch wel enigszins. Het is namelijk niet heel erg te vergelijken met andere dingen uit die tijd. Ja, doet wel denken aan Fats Domino, maar waar die wat meer met de rock & roll bezig was, ligt dit nummer nog meer tegen de blues aan en legt hij misschien wel wat bouwstenen neer voor het latere soulgenre (dat toen nog niet eens bestond). In ieder geval wel een aardig nummer, al mist het toch net iets om te blijven boeien, het is iets te saai.
Cijfer: 7

1744 ♫ [1700] Ride - Birdman (1994)

Alweer Ride, deze keer iets van hun derde album waar ik ook niet bekend mee ben. Dit klinkt echter heel anders dan ik van ze gewend ben. De dromerige zang en sfeer is nog wel over, maar veel meer als een doorsnee rocknummer. Dit is niet echt meer shoegaze. Dat het meer doorsnee klinkt, betekent echter niet dat het slechter is. Dit doet me ergens wel wat denken aan de Smashing Pumpkins, ook zo'n goede band. Ook vrij dynamisch dit, de heel ingetogen bijna fluisterende zang, en dan soms ineens een gitaaruitbarsting. Best lekker rocknummer, maar toch heeft de band wel betere nummers.
Cijfer: 7,5

1743 ♫ [1717] Wipers - Romeo (1981)

En we gaan nog wat meer rocken, het gaspedaal wordt nog wat dieper ingetrapt. Een band die best wel een invloed heeft gehad, naar het schijnt, bijvoorbeeld op Nirvana. Er wordt in gepraat, er wordt in geschreeuwd, en wordt lekker op die gitaar geragd. Rock and roll! Er zit ook een heerlijk tempo in, dus dit is iets om lekker op uit je dak te gaan. Verder geen heel bijzonder nummer, gewoon lekker ongecompliceerde rock. En daar is niks mis mee!
Cijfer: 7


1742 ♫ [0661] Editors - The Weight Of The World (2007)

Ik luister er eigenlijk bijna nooit meer naar, maar toch best een leuk bandje, dit Editors. Vooral dat tweede album kon me toentertijd, alweer vier jaar geleden, erg bekoren. Op het eerste album waren ze typisch zo'n post-punkbandje waar er toen wel meer van waren (Interpol), op het tweede album kregen ze een wat grootser geluid. Iets waar velen het door voor gezien hielden, maar ik kon dat prima hebben. The Weight of the World is een rustig nummer, dat ik vergeleken met de rest van het album niet heel bijzonder vind. Het nummer is wat aan de saaie kent, en wordt wel iets té als die gitaren nogal de voorgrond komen. De drums klinken ook nogal dof. En de tekst wat cliché: every little piece in your life will mean something to someone. Het is het allemaal net niet op dit nummer.
Cijfer: 5,5

1741 ♫ [-------] Lipps Inc - Funky Town (1980)

Funkytown! Kijk, daar word ik nou vrolijk van. Een lekker ritme, leuke vrolijke melodietjes, lekker dansbaar. Ook een prima zangeres. Ken verder helemaal niks van deze groep, maar dit is toch wel een van mijn favoriete disco-nummers. De gehele muzikale aankleding lijkt goed over nagedacht, die synths, die strijkers. Een klassieker die toch wel in de top 2000 hoort. Won't you take me to... Funkytooooown! Ik swing nog even verder.
Cijfer: 8,5

Zoals ik eerder vermeldde komt dit nummer wel degelijk uit 1983.

Ah, dat verklaart het. Het viel me ook al op dat bij het nummer Sennen van Ride 1990 vermeld staat, terwijl dat nummer volgens mij uit 1991 komt (Today Forever EP uit 1991 en ook B-kant van de Vapour Trail-single uit 1991. Staat inderdaad als een bonustrack op Nowhere, maar dat is volgens mij op een heruitgave van Nowhere.

7* . Overigens, plaats je nu al die bijzinnen om je beoordelingscriteria vast te houden of ben je gewoon iemand van de lange zinnen?

3 regels tekst, niet 3 zinnen tekst Chevy, bovendien is dit een beperking die ik mezelf opleg, ik ga er losjes mee om.

Oh zo, moet je soms ook echt dingen schrappen om aan de 3 regels te komen? Of is het toevallig dat je het een aantal keer (bijna) precies haalt? Jammer trouwens dat je Emmylou niet kunt waarderen.