Nee, ik schrap veel. Over Awaken, Cosmic Debris en My Mistakes Were Made For You kan ik wel een (halve) pagina volschrijven. Ik ben aan het oefenen met het gebruik van bijzinnen, dus dat ik meer bijzinnen gebruik, is niet bepaald toevallig.

Vind het wel een rare beperking. Vind het juist leuk als je ergens uitgebreid over schrijft.

Wat Arrie zegt, doordat je jezelf een beperking oplegt, en het gebruik van veel bijzinnen, wordt het eerder een opsomming waarbij je zoveel mogelijk (korte) begrippen in één zin probeert te stoppen, wat jammer is. Maar dat is uiteraard aan jou, want ik lees ze evengoed met plezier.

Bij reviews krijg ik het beeld dat mensen de voorkeur geven aan korte stukjes tekst. Mischien is drie regels ook wel wat weinig, je begint toch al snel op te sommen. Ik kijk wel hoe ik dat bij de volgende tien aanpak.

Klopt, maar dat is erg moeilijk, want bij mijn favorieten lees ik liever lange stukken tekst. Terwijl ik bij de overige (onbekende of minder goede) nummers liever kort en bondig lees. Alleen bij jou lijkt het "veel willen vertellen in zo min mogelijke tekst". Maar dat komt wellicht door het feit dat jij je beperking nadrukkelijk bestipt. Nogmaals, het is jouw feestje en of je nou 1 of 10 regels schrijft, ik blijf het tof vinden dat men dit zo lang volhoudt.

Ball is inderdaad die andere van Soft Cell
Die zanger dat is Gavin Friday (een behoorlijke favoriet van mij die inderdaad wel te plaatsen valt in de hoek waar Almond ook een tijd bezig is geweest)

1989 ♫ [-------] Slint - Nosferatu Man (1991)
Dit vind ik een erg sterke nummer door het apocalyptische sfeertje dat vakkundig naar een climax toe bouwt. Net zoals bij veel nummers van GY!BE, slokt dit nummer de luisteraar volledig op. Erg meeslepende muziek dus. Het is ook erg leuk om te zien hoe organisch men van maatsoort wisselt. Dit geeft het nummer, ondanks de grauwe gitaren, een gestroomlijnd karakter. Even sterk als die grote slintklassieker die we vast en zeker nog in de lijst zullen tegenkomen.
Cijfer: 8

1988 ♫ [1908] The Fall - Cruiser's Creek (1985)
Ik en the Fall worden geen goede vrienden. Desondanks vind ik dit nummer niet zo erg als toen ik het een goede twee jaar terug dit voor het eerste beluisterde. Nog steeds vind ik totaal niks in deze muziek wat mij aanstaat. Op de vreselijke stem van Mark E Smith na is het niet heel slecht, maar echt genot weten deze muzikanten ook niet op te wekken.
Cijfer: 5

1987 ♫ [-------] Noah And The Whale - The First Days Of Spring (2009)
Voor Folkrock loop ik wel warm, net als voor een melancholieke sfeer. In dat opzicht lijk ik enorm op Boudewijn de Groot, voor mij is 5 minuten geleden ook melancholie. Geen wonder dus, dat ik dit nummer zo enorm kan waarderen. Als dan ook nog eens blijkt dat het nummer opbouwt naar een zeer sterke conclusie waar de violen de hoofdrol spelen, dan kan ik niet anders dan de volle score geven. Gek eigenlijk dat ik deze band niet eerder gecheckt heb.
Cijfer: 10

1986 ♫ [1462] Ray Lamontagne - Trouble (2004)
Kom kinderen, verzamel om het kampvuur, want Ray Lamontagne speelt zijn liedjes. Dit bedoel ik absoluut niet positief. Het is ontzettend vrijblijvende muziek. Nog net pakkend genoeg om mee te kunnen neuriën, maar zonder enige inhoud. Het is een nummer waarbij ik nog niet de radio uitzet, maar waarbij ik na afloop me het nummer ook niet zal herinneren.
Cijfer: 5

1985: ♫ [1603] The Skatalites - Guns Of Navarone (1967)
Ska uit 1965. Oké, dat klinkt best aardig. Met name de trompetten zijn zeer aanstekelijk. Feestelijke muziek. Niet zo bijzonder als Lee Perry´s latere werk met de upsetters of the congo´s, maar toch niet onverdienstelijk:

1984: ♫ [0686] Jimi Hendrix - Machine Gun (1970)
Jimi Hendrix vind ik een doorleefde artiest. Ik kan wel genieten van gitaarsolo’s, wat wel nodig is voor dit nummer. Het geweldige gitaarspel van Hendrix is het fundament voor dit nummer. Je moet het nummer ook vooral zien,of beter gezegd beluisteren, in het tijdsbeeld. Het is een protest tegen oorlog in het algemeen en de Vietnamoorlog in het bijzonder. Het grootste nadeel van dit nummer is het nogal jamachtige karakter. Dit maakt mij persoonlijk niet zo veel uit, de band en Hendrix zijn uitstekend op elkaar ingespeeld.
Cijfer: 8

1983: ♫ [0754] Heather Nova - Island (1994)
Heather Nova is mij zelfs van naam volstrekt onbekend. Mooie stem die het midden houdt tussen getormenteerd en liefelijk. Het gitaarspel heeft precies het zelfde sfeertje als de stem. Over het algemeen is mijn mening over vrouwenstemmen erg gepolariseerd: ik vind ze of geweldig, of totaal vreselijk. Bij Heather Nova zit ik duidelijk in het positieve kamp. In het angstige tussenstuk weet ze heerlijk uit de band te springen met tegendraadse zangpartijen.
Cijfer: 7.5

1982: ♫ [-------] Angus & Julia Stone - I'm Not Yours (2010)
Zoals ik zei, mijn mening over vrouwenstemmen is erg gepolariseerd. Mevrouw Stone hoort niet bij mijn positieve kamp. Daarnaast vind ik het album waar dit nummer vandaan komt een Overgehypte brödelplaat. Tsja, fan van dit nummer ben ik dus allerminst.
Cijfer: 3

1981: ♫ [1330] The Chemical Brothers - Hey Boy Hey Girl (1999)
Chemical Brothers ken ik vooral van hun hits Galvanice en The Salmon Dance, welke ik beide wel aardig vond. Ik heb meer met de beginperiode van deze band; 90’s dance met veel oog voor ritme. De samples zijn goed gekozen. Leuk, dansbaar nummer, maar ik heb wel eens betere dancemuziek gehoord.
Cijfer: 6.5

1980: ♫ [1939] Gram Parsons - $1000 Wedding (1974)
Country vind ik nog steeds een vreselijk genre(eigenlijk valt allen Cash wel mee). Na Harris is Parsons nog zo’n grootmeester in het genre. De enige positieve associatie die ik bij het nummer krijg, is het ommaaien van vele hillibillies met K-rose op de achtergrond, bij GTA San Andreas. Dit nummer is echter totaal slaapverwekkend. Je kunt niet elk genre waarderen, denk ik zo.
Cijfer: 4

1740 ♫ [1636] Kaiser Chiefs - Oh My God (2004)

Kaiser Chiefs vind ik een erg lekker bandje. Fijne muziek als je iets wil dat niet al te moeilijk is. Gewoon lekker meezingen op de aanstekelijke liedjes van het topdebuut van de Kaiser Chiefs. En dit het prijsnummer van het album naar mijn mening. Het nummer begint laidback, en dan die uitbarsting in het refrein. Dat is zo geweldig. Het is een ontzettend meezingbaar refrein, en dan die harde gitaren erbij, top! Het is commercieel, maar wel een ontzettend goed commercieel nummer.

Cijfer: 9,5

1739 ♫ [1723] Jackson C. Frank - Blues Run The Game (1965)

Jackson C. Frank, na positieve berichten van Hoi123 was ik hier ook wel in geinteresseerd geraakt. Ik luister zijn album soms voor het slapen gaan. Dan slaap ik lekker. Want dit is muziek die je zo in slaap wiegt. Maar soms trekt hij de aandacht weer naar zich toe. Met mooie zangpassages. Maar het blijft altijd rustig, wat het perfect maakt voor op de late avond. Blues Run the Game vind ik een van zijn sterkste nummers. Wat een prachtige stem heeft die gozer ook.

1738 ♫ [-------] Fela Kuti - Gentleman (1973)

Fela Kuti staat met het album waar Gentleman vandaan komt als genre Wereld genoteerd. Veel van zijn album worden met een fantastisch gemiddelde beoordeeld. Fans heeft hij dus zeker op Musicmeter. Als ik dit muziekstuk hoor van 14 minuten denk ik trouwens niet meteen aan Wereld, het is eerder Jazz denk ik, maar van Wereld heb ik weinig verstand dus verbeter me als het niet zo is. Dit muziekstuk boeit mij door lekkere ritmes en het hele nummer is vlot, op intro na, zo vind ik het meteen een stuk insteressanter. Zodra Fela Kuti begint te zingen wordt het al helemaal leuk. Fela Kuti bezit de kunst om leuke composities te schrijven na beluistering van meer van zijn muziek, en heeft die heerlijke Afrikaanse drive in zijn muziek.

Cijfer: 9

1737 ♫ [-------] Bruce Springsteen - Incident On 57th Street (1973)

We blijven in hetzelfde jaar. 1973. Nu een grote naam, Bruce Springsteen. Ondanks de grote naam vind ik dit nummer een stuk minder dan de vorige. Ik weet niet wat het is, maar met Bruce Springsteen heb ik nog nooit wat gehad. Vraag je me om een goed nummer van hem op te noemen. Dan kan ik dat niet. Ik ken dan niet al te veel, maar wat ik ken vind ik niet bijster interessant. Ook dit nummer, ik hoor wel goede dingen maar het doet me allemaal zo bar weinig.

Cijfer: 6,5
1736 ♫ [1533] Great Lake Swimmers - To Leave It Behind (2005)

Great Lake Swimmers, die stond al een tijdje op mijn luisterlijst. Ze hebben een stuk of wat goede albums die denk ik allemaal een luisterbeurt waardig zijn. Dat gaat er dus van komen en dat bevestigt dit nummer. Het nummer is erg rustig. Mooi gitaarspel. Het hele nummer straalt melancholiek uit. Het lijkt wel alsof achter het gitaarspel nog een hele melancholieke laag is gepropt. Dat vind ik erg mooi. Het hele nummer fascineert.

Cijfer: 8,3

1735 ♫ [-------] Siouxsie And The Banshees - Switch (1978)

Ik denk dat je snel kunt walgen van dit nummer, maar je kunt het ook gewoon leuk vinden. Ik vind het wel een geinig nummer. De zang is vals, maar dat werkt juist goed, het hele nummer is afwisselend en er zitten leuke passages in. Goedgekeurd dus. Misschien hun 4 sterren album maar eens op zoeken.

Cijfer: 7,8

1734 ♫ [-------] Madonna - The Power Of Good-Bye (1998)

De popkoningin staat ook in onze lijst. Terecht lijkt me. En niet met een van haar beroemde nummers, maar met een nummer dat niet tot haar bekendste hoort. Het album Ray of Light, de afkomst van dit nummer wordt ontzettend goed beoordeeld op Musicmeter. Ik ben er eigenlijk wel benieuwd naar. The Power of Goodbye is een ijzersterke popballad.

Cijfer: 8

1733 ♫ [-------] Interpol - Not Even Jail (2004)

In 2003 en 2004 moest Interpol zijn eerste album proberen te evenaren. Een onmogelijke opgave, als je bedenkt hoe goed dat album was. Toch kwamen ze met een album dat weliswaar niet even goed was, maar toch een zeer degelijk album. Het hele album heeft een mooi constant niveau en uitschieters naar boven. Zoals deze. Not Even Jail heet het nummer, het sleept je mee. De zanger weet tot je ziel te dringen door zijn prachtige indringende stem. Not Even Jail is een fantastisch nummer, voor mij misschien wel het hoogtepunt van het tweede album.

Cijfer: 9

1732 ♫ [1181] Porcupine Tree - Russia On Ice (2000)

Porcupine Tree is misschien wel nergens zo populair als hier op Musicmeter. De vrij toegankelijke progrock van Porcupine Tree spreekt veel mensen aan. En ook ik was verbaasd door de kracht van de albums Deadwing en Fear of a Blank Planet. Ik had niet gedacht dat deze albums mij zo goed konden bevallen.
Aan dit nummer moet ik even wennen moet ik zeggen. Het pakt me niet meteen in. Pluspunt is de zang, die prachtig ingetogen is. En de melodie vind ik ook meteen mooi. Dit klinkt interessant. Mooie samenzang ook. Pink Floyd-achtig. Hoe verder het nummer vordert, hoe beter het wordt. Hoe dichterbij ik bij het einde kom, hoe meer het nummer me boeit. Dat is een compliment. Ik denk dat Lightbulb Sun het eerstvolgende album wordt dat ik ga beluisteren.

1731 ♫ [-------] The The - The Beat(en) Generation (1989)

The The, de band van de simpleste bandnaam, de band van Uncertain Smile, maar ook van het sterke popnummer The Beaten Generation. Ik vind het een geweldig dromerig nummer. Mooi is ook de toevoeging van het instrument waar ik de naam niet van ken (help me). Echt een fantastisch nummer weer.

1740 ♫ [1636] Kaiser Chiefs - Oh My God (2004)

Ah, jeugdsentiment! Rond m'n 13e/14e was ik hier helemaal gek op! Ik luister er echt bijna nooit meer naar, maar toentertijd was het m'n favoriete bandje. Ik kan het nog steeds wel waarderen, althans, het eerste album. Daarna werd het allemaal minder. Vrij simpele maar wel erg sympathieke en energieke pop vol met aanstekelijke meezingrefreinen. Dit was één van mijn favorieten, en werd toen altijd luidkeels meegeblèrd. Wat me nu opvalt, is die achtergrondzang van de andere leden die net wat extra's toevoegt aan het nummer tijdens de coupletten, leuk gedaan. Lekker-in-het-rond-spring-en-meeschreeuw-pop!
Cijfer: 8,5 (met een halfje voor de jeugdsentiment)

1739 ♫ [1723] Jackson C. Frank - Blues Run The Game (1965)

Zijn album staat al heel lang op mijn denkbeeldige lijstje van dingen die ik nog eens wil beluisteren, omdat vooral Milk and Honey zó mooi is. Deze kende ik ook al, en is een prachtig sympathiek en ingetogen folkliedje. De man heeft een bijzonder levensverhaal, vol met ellende, en heeft maar één album uitgebracht. ZIjn muziek klinkt echter niet eens zo zwaarmoedig. En voor fijne folkliedjes met een licht melancholisch tintje ben ik altijd te porren. Erg mooi!
Cijfer: 8,5

1738 ♫ [-------] Fela Kuti - Gentleman (1973)

Ah, een persoonlijke favoriet. Ik heb me nooit zo verdiept in deze man, maar hetgeen wat ik van hem ken (waaronder dit) is echt geweldig. Opzwepende en dansbare muziek, met Afrikaanse invloeden. Het is wat jazzy maar dan geen gepingel. Dit moet eventjes op gang komen, maar als dan de bas en percussie erin komt, kan het feest beginnen! Hele zomerse muziek, die optimisme, positiviteit en energie uitstraalt. Als dan ook nog de bezwerende zang van Fela Kuti er bij komt (als het nummer zelf al over de helft van de 14 minuten is), is het plaatje compleet. Gewéldig nummer, waar ik altijd van in een goede bui geraak.
Cijfer: 10

1737 ♫ [-------] Bruce Springsteen - Incident On 57th Street (1973)

Leuk, Bruce Springsteen weer. Ik blijf toch wel een liefhebber van zijn muziek, al zijn zijn albums meestal nét geen meesterwerken (maar wel gewoon goed). Hij heeft echter wel een hoop nummers uitgebracht die tot het hoogste niveau behoren. Deze ken ik nog niet, want ik ben nog niet bekend met zijn tweede album. Het is typisch een rustig Springsteen-nummer, maar zo hoor ik hem ook het liefst. Komt alle nadruk op zijn sterke teksten. Dit nummer is vrij vol aangekleed met o.a. piano en volgens mij hoor ik zelfs een orgel-achtig instrument. Bruce zingt het allemaal weer erg mooi, en het klinkt allemaal typisch Amerikaans, maar dat vind ik helemaal niet erg. Uiteindelijk wordt het aan het eind nog allemaal best over de top, en zit het allemaal op het randje, en die gitaarsolo gaat eroverheen. Maar dat mag de pret niet deren, toch een prima nummer.
Cijfer: 7

1736 ♫ [1533] Great Lake Swimmers - To Leave It Behind (2005)

De Great Like Swimmers maken prachtige folkmuziek, die helemaal vol zit met melancholie. Helemaal mijn ding dus. Zanger Tony Dekker heeft een stem die misschien niet altijd perfect klinkt, maar juist daardoor zo mooi is. Hij weet als geen ander de emotie over te brengen, door zijn ietwat breekbare stem. Dit is muziek die me diep weet te raken. Niet veel meer dan een akoestische gitaar, breekbare zang, en prachtige melodieën, meer is er niet nodig. En dan heb ik me nog niet eens in hun teksten verdiept...
Cijfer: 10

1735 ♫ [-------] Siouxsie And The Banshees - Switch (1978)

De vorige keer dat Siouxsie langskwam, viel het me wat tegen. Dit klinkt een stuk beter, een repetitieve gitaar-riff, bezwerende zang, en een kille sfeer. Het klinkt allemaal erg afstandelijk, en dat is ook meteen de kracht. Op een gegeven moment wordt alleen nog continu de gitaar aangeslagen en zingt Siouxsie daar op zo'n manier overheen dat het allemaal een fijn mysterieus sfeertje krijgt. Het nummer schiet wel alle kanten op, want meteen daarna komt er ineens een snel drum ritme in en wordt het juist weer een up-tempo nummer. Een fijn, maar wel kil en erg sfeervol nummer.
Cijfer: 7,3

1734 ♫ [-------] Madonna - The Power Of Good-Bye (1998)

Ah, weer een persoonlijke favoriet. Al is het nog zo not done, Ray of Light van Madonna behoort tot mijn favoriete albums aller tijden, en zou met gemak in mijn top 50 van albums staan (wellicht zelfs top 20). DIt is natuurlijk wel meer een verdienste van de producer William Orbit. Het geweldige aan het album is namelijk hoe het klinkt, de hele sound. Alle geluidjes en hoe die zijn geplaatst door William Orbit, in combinatie met het hele heldere en open geluid van de muziek. Het klinkt allemaal betoverend mooi, en zelfs Madonna, die normaal een matige zangeres is, klinkt hier erg mooi. Ook hier weer zijn allerlei mooie details te horen, het is dan ook echte koptelefoonmuziek. Popmuziek, jawel, maar vol kwaliteit. Ook een fijne compositie trouwens, dit nummer.
Cijfer: 9,3

1733 ♫ [-------] Interpol - Not Even Jail (2004)

Met Interpol heb ik, op twee nummers na, erg weinig. De uitzonderingen zijn NYC en in mindere mate Evil. Het album Antics vond ik als geheel destijds ook wel aardig, geloof ik, maar heb het vervolgens nooit meer opgezet. Dit nummer is gewoon degelijke "nu-post-punk", maar ze moeten die zanger toch eens dumpen. Die kerel zingt met zo verschrikkelijk weinig emotie, en het lijkt alsof ie er totaal geen zin in heeft. Wat mij betreft de zwakke schakel van de band, al is het verder ook niet meer dan 'wel aardig'. Weet me niet echt te boeien verder, had wel lekker geklonken als ze een betere zanger hadden. Nu gewoon zeer matig.
Cijfer: 4

1732 ♫ [1181] Porcupine Tree - Russia On Ice (2000)

Porcupine Tree is zo'n band die op MuMe erg populair is maar waarvan ik het nog steeds niet helemaal begrijp. Ik wil me dan ook nog eens gaan verdiepen in de albums. Tot nu toe vind ik in ieder geval de zanger maar middelmatig, weinig bijzonder, en hij weet ook niet emotie over te brengen op me. Muzikaal is het vaak wel aardig tot soms vrij goed, maar vaak wel wat aan de saaie kant met langdradige nummers. Wat meer spanning zou niet verkeerd zijn.
Bij dit nummer hou ik m'n hart ook al vast, het duurt 13 minuten. En hier hoor ik zowaar wat spanning in, door zijn heel ingetogen, ietwat bewerkte zang, in combinatie met de ingehouden instrumentatie. Uiteindelijk krijgen we een samenzangstukje dat mij iets te veel als een Pink Floyd-kopie klinkt, en daarna gitaarspel dat ook al nogal Floydiaans klinkt maar dan nog met wat kitscherige violen erbij. Jammer, dat het zo verpest wordt, want de ingetogen stukken vond ik wel aardig. Uiteindelijk moet er nog een electrische gitaar bijkomen, en gerockt worden blijkbaar. Ook jammer, want dat past totaal niet bij de rest van het nummer. Typisch een band die af en toe best aardige ideeën heeft maar ze niet weet samen te voegen tot goede nummers (en een goede zanger mist). Potentie is er wel, maar het komt er totaal niet uit. Toch wel een vrij matig nummer...
Cijfer: 5

1731 ♫ [-------] The The - The Beat(en) Generation (1989)

The The vind ik altijd wel een geinig bandje, die ik niet echt in een hokje kan plaatsen. Niet dat het zo apart is, maar ik weet nooit echt waar het bij past. Dit is in ieder gewoon een vrolijk feelgood-nummer, met een sterke rol voor de mondharmonica. Vrolijke melodieën, lekker ritme, hier word je blij van. Een ontzettend leuk meezingrefrein ook nog eens. Muziek om tevreden je hoofd op mee te bewegen.
Cijfer: 8

Wachten jullie nou echt totdat Snoeperd verder gaat?

1860 ♫ [1219] Supergrass - Richard III (1997)

Een ander soort muziek dan ik van Supergrass gewend ben. Nou zou ik Supergrass sowieso al niet tot mijn favoriete bands scharen, maar hun vrolijke popnummers kan ik prima hebben. Dit is een stuk minder. Het klinkt als een Smashing Pumpkins-ripoff, maar dan wel een slechte.

4

1859 ♫ [-------] Broken Bells - The High Road (2010)

Dit nummer heb ik begin dit jaar beluisterd voor het Song van het Jaar 2010-topic, maar het hele nummer staat me niet meer bij. Dat is veelzeggend voor dit nummer. Slecht is het niet, de bliepjes in het begin zijn wel geinig, Mercer heeft een fijne stem en de samenzang aan het einde is geinig gedaan, maar het is wel heel veilig en standaard allemaal.

6

1858 ♫ [1622] Plastic Bertrand - Ça Plane Pour Moi (1978)

Bijna alles aan dit nummer is irritant. Irritant kitscherige trompet aan het begin, irritante zang, irritant repetitief refrein, irritant ge-oehoe. Alleen de volle gitaar is een pluspunt, maar die past dan weer niet echt bij het nummer.

2

1857 ♫ [-------] Coldplay - Fix You (2005)

Dan denk je met Just Say Yes het dieptepunt qua Sky Radio-muzak wel gehad te hebben, krijg je deze ook. Een ultiem vervelend en pompeus nummer, de personificatie van een eerste klas zeikballad. Het ergste is nog dat Chris Martin dit een revolutionair nummer vindt. Tuurlijk Chris, dit nummer is zo revolutionair als mn oma op een driewieler.

1,5

1856 ♫ [-------] Japan - Canton (1981)

Wat een verademing na het beroerde rijtje tot nu toe! Geniaal nummer van Japan, hun beste imo. Heerlijk hoe de Oosterse invloeden in de muziek worden geweven en baanbrekend basspel van wijlen Mick Karn. Het hele nummer steekt gewoon erg goed in elkaar en combineert uitstekend de waarden van de Westerse en Oosterse muziek, zonder pretentieus te worden.

10

1855 ♫ [0930] Sigur Rós - Glósóli (2005)

Dit is Sigur Rós, dromerig en met een uitstekende opbouw. Echter, dit is daarin verreweg niet hun beste nummer. Het sleept mij niet mee, het mist de magie van bv. een Vidrar Vel Til Loftarasa of een Untitled #3. Uiteindelijk wordt hier en daar zelfs een tikkeltje saai, al blijft het geheel wel fraai.

7,5

1854 ♫ [1822] Heather Nova - Walk This World (1994)

De tweede keer Heather Nova. Iets meer uptempo deze keer, maar ook nu past de ijle, ietwat hijgerige zang van Nova niet bij de begeleiding. Die is deze keer wel heel erg 13-in-een-dozijn jaren '90-poprock. Vorige keer was nog mild, maar deze muziek gaat het echt niet doen voor mij. Verder vind ik nog steeds dat ze op mn 12-jarige schoonzusje lijkt...

4

1853 ♫ [1105] Grandaddy - The Crystal Lake (2000)

Grandaddy heb ik wel eens beter gehoord dan op dit nummer. De elektronica had wat mij betreft iets meer naar voren mogen komen en zowel de zang als de begeleiding zijn vrij vlak. Desondanks hoor je toch nog wel iets van de compositionele kwaliteiten van Jason Lytle hierin terug, vandaar een hele krappe voldoende.

5,5

1852 ♫ [-------] Rammstein - Sonne (2001)

Ik weet nog heel goed wanneer ik dit nummer voor het eerst hoorde: ik was 13 en we waren op wintersport in Duitsland, toen deze clip op de Duitse tv zag. Ik zat toen nog in mijn nu-metal-periode en de clip en het nummer maakte gelijk veel indruk op me. Bij thuiskomt gelijk de cd gekocht en die compleet grijsgedraaid. Nu, ruim 10 jaar na dato, blijft deze muziek voor mij nog steeds overeind. Sterke sfeer, goed gitaarspel en ik vind de stem van Till Lindemann gewoon vet. Overigens zag ik die vakantie ook voor het eerst de clip van Daft Punk's One More Time, wat leidde tot het grijsdraaien van Discovery. Beide cd's ben ik overigens kwijt...

8

1851 ♫ [1741] Starsailor - Alcoholic (2001)

Eindelijk eens een poprock-nummer dat wel goed in elkaar steekt! Mooie piano-begeleiding en goede afwisseling van de rustige en de wat meer uptempo stukken. De zang is ietwat overdreven, maar dat past op zich wel bij het nummer. Goede tekst ook wel.

8,5

Wist je dat de tekst van Ça Plane Pour Moi behoorlijk eindbaas is?

1740 ♫ [1636] Kaiser Chiefs - Oh My God (2004)
Vrij simpele Britpop maar van het aanstekelijkste soort, dit vind ik het beste nummer van Kaiser Chiefs. Erg vlotte popsong met prima melodie en ritme en leuke tekst.
Cijfer: 9

1739 ♫ [1723] Jackson C. Frank - Blues Run The Game (1965)
Dit lijkt mij meer folk dan blues maar het is toch wel een aangenaam liedje vooral vanwege de warme stem die ook een tikkeltje droevig klinkt. Zijn enige album die hij heeft uitgebracht moet ik mij ook eens aanschaffen.
Cijfer: 8,5

1738 ♫ [-------] Fela Kuti - Gentleman (1973)
Fela Kuti heeft erg veel albums uitgebracht maar het zijn eigenlijk singles met een duur van 10-15 minuten per kant. Dit nummer komt eerst traag op gang maar wanneer het ritme wordt ingezet kan het niet meer stuk voor mij. Afro-jazz kun het noemen, het is in ieder geval opzwepend en apart en tenslotte vond ik het jammer dat het niet nog langer duurde.
Cijfer: 9

1737 ♫ [-------] Bruce Springsteen - Incident On 57th Street (1973)
Bruce Springsteen is één van mijn favorieten, dit komt uit zijn beginperiode en leerde ik later kennen. Hij kan mooie beeldende songs brengen zoals hier weer het geval is, mooi begeleid met piano al heeft het nog niet de power van zijn werk dat nadien komt.
Cijfer: 8

1736 ♫ [1533] Great Lake Swimmers - To Leave It Behind (2005)
We krijgen hier nu een akoestisch, wat melancholiek folknummer met niet geheel zuivere maar breekbare stem. Al moest ik het enkele keren beluisteren vooraleer het nummer mij definitief wist te grijpen.
Cijfer: 8

1735 ♫ [-------] Siouxsie And The Banshees - Switch (1978)
Dit nummer kende ik niet, ik heb dan enkele live-versies via YouTube beluisterd. Wel bezwerend en ook wat mysterieus ondanks of misschien juist dankzij de niet geheel zuivere zang. Wat rommelig ook maar toch de moeite waard.
Cijfer: 7

1734 ♫ [-------] Madonna - The Power Of Good-Bye (1998)
Dit is zo geen grote hit geweest maar vind ik zowat haar beste nummer uit ook haar beste album Ray of Light. Prachtige popballad, sfeervol gearrangeerd en Madonna zingt hier op haar best.
Cijfer: 9

1733 ♫ [-------] Interpol - Not Even Jail (2004)
Interpol grijpt terug naar de new wave/postpunk anno 1980 maar geven er min of meer een eigen draai aan. De vrij monotone zang wil mij eens tegenstaan maar niettemin is dit toch een indringende song - duister en vrij bombastisch - al reken ik dit niet tot hun beste.
Cijfer: 7,5

1732 ♫ [1181] Porcupine Tree - Russia On Ice (2000)
Van Porcupine Tree bezit ik 3 (prima) albums maar nog niet Lightbulb Sun waar dit nummer afkomstig is. Het begint rustig en ingetogen om geleidelijk naar een climax te groeien, het doet mij ook sterk aan Pink Floyd denken. Heden ten dage zijn dit soort nummers niet meer zo verrassend voor mij maar ondanks de lengte weet het mij te boeien door de afwisseling al vind ik dat rockende slotstuk dan weer te lang duren.
Cijfer: 7,5

1731 ♫ [-------] The The - The Beat(en) Generation (1989)
Lang niet meer gehoord (ik bezit enkel hun debuut) maar dit is een vlot en vrolijk nummer met leuke mondharmonica, dit kan voor mij altijd.
Cijfer: 8

Ervan uitgaande dat je eindbaas als positieve indicatie bedoeld niet, maar ik heb er nooit zo opgelet (werd afgeleid door het ge-oehoe). Zal t eens opzoeken...

EDIT: Mss is mijn Frans te beperkt om de eventuele diepere betekenis erin te vinden, maar vind niet zo veel bijzonders aan de tekst.

Ja.

Ik niet, maak nu een beginnetje en maak het later vanavond af. Mijn afwezigheid dit weekend kwam door een paar daagjes Parijs.

Hé, toch afgekregen. Geen dank voor de onvoldoendes.

1800 ♫ [1804] Queen - Love Of My Life (1975)

Queen is een band waar ik over het algemeen weinig problemen mee heb; prima en vlotte popsongs die je niet te serieus hoeft te nemen. Deze daarentegen bevalt stukken minder vanwege de verschrikkelijk dramatische zang van Mercury en de kitscherige pianobegeleiding. De gitaar en achtergrondkoort op het einde proberen nog wat goed te maken, maar werken averechts; maken het nummer een nog saaiere ballad dan hij al was. Jammer.
Cijfer: 3

1799 ♫ [1642] The Alan Parsons Project - The Raven (1976)

Zouteloze progkitsch verpakt in een korte speelduur. De natuurlijk vreselijk gedateerde en kut klinkende robotzang op het begin is natuurlijk niet de beste combinatie met de bekende quasi-statige maar lachwekkende zang en de coole gitaarsolo, en dat terwijl er voor de rest weinig mis is met de instrumentatie. Dan kan zelfs de lekker bombastische samenzang op het eind het niet meer goedmaken.
Cijfer: 3,5


1798 ♫ [0924] The Knack - My Sharona (1979)

Tussendoortje dat totaal niets anders pretendeert dan gewoon een lekker, meezingbaar rocknummertje te zijn en daar ook in slaagt door het lekkere ritme. Wel duurt de solo iets te lang, maar het catchy refreintje compenseert dat weer. Maar ja, het blijft toch een tussendoortje dat niets anders is dan gewoon een lekker, meezingbaar rocknummertje.
Cijfer: 6,5

1797 ♫ [1974] Archive - Collapse/Collide (2009)

Nog een band die ik steeds nog moet gaan beluisteren. Als de kortste manier om je band te beschrijven een soort elektronische kruising tussen prog- en postrock zit het in ieder geval met originaliteit wel goed, maar dit nummer bewijst ook op muzikaal vlak erg indrukwekkend te zijn. Een heerlijk ijzig en duister nummer met geweldige synths en sowieso prachtige instrumentatie. De zang is jammer genoeg iets over de top, maar dat mag de pret niet drukken. Meerdere herbeluisteringen waard.
Cijfer: 9,3

1796 ♫ [1109] Kayak - Ruthless Queen (1978)

Het eerste nummer waar ik de vergelijking met The Band kan maken en ook meteen de pretdrukker. Zo ongelooflijk suf, zoet saai en cliché dat ik ongezond veel zin krijg om de eerstvolgende persoon die ik tegenkom op zijn of haar neus te slaan. Vreselijke sytnhs, zanglijnen, gitaarsolo foute balladsfeer en vooral die (achtergrond)zang! Echt walgelijk in ieder opzicht.
Cijfer: 1,3

1795 ♫ [1373] Marillion - The Invisible Man (2004)

Je zou het beter kunnen noemen. Waar het vorige Marillonnummer me ergerde in elk opzicht, doet deze dat totaal niet. Deze is eerder zo’n nummer dat totaal door je oren heen glijdt en waarbij je na tien minuten erachterkomt dat je een nummer aan het luisteren bent en er dan toch nog een redelijk aantal woorden aan kwijtmoet. Raar, want op zich genoeg variatie; bij herbeluistering blijkt ongeveer iedere minuut een nieuwe twist hoorbaar. Laten we dan in ieder geval de enigszins duistere – maar niet lachwekkend duistere, zoals je zo vaak hoort – sfeer als pluspunt noemen. En het feit dat het niet irritant is.
Cijfer: 4,5

1794 ♫ [0733] Muse - Sunburn (1999)

Gelukkig bewijzen deze meneren in ieder geval dat kitsch echt niet alleen maar in oude progrock voorkomt. Beroepshijger Bellamy weet nog irritanter dan de piano over te komen met zijn verschrikkelijke zang en omdat harde rock zo cool is komen de veel te harde refreintjes zo uit de lucht vallen. Tekst is van hetzelfde niveau.
Cijfer: 2,5

1793 ♫ [1345] Keane - Somewhere Only We Know (2004)

Eindelijk een degelijke middenmootje na alleen lage onvoldoendes en hoge voldoendes te hebben uitgedeeld. Een prima popnummertje met de altijd fijne zang van Chaplin dat nog niet gemaakt lijkt te zijn om mee te gaan met de trends voor bands, zoals later maar al te vaak bij ze gebeurde. Het refrein is een instant meezingertje en de tekst is ook prima te doen, al helemaal voor zo’n grote hit.
Cijfer: 7,3

1792 ♫ [1258] Cannonball Adderley - Autumn Leaves (1958)

…En mijn hersenen gaan weer op standby. Instrumentale jazz is (nog) niet mijn genre en zal het de komende tijd ook niet worden vanwege de voortdurende improvisatie of de indruk daarvan, gebrek aan variatie en eerlijk gezegd ook gewoon de sufheid. Vind het allemaal prima te doen, maar kan het echt niet van elkaar onderscheiden en eigenlijk is het enige woord dat hier bij me opkomt liftmuzak. Maar niet erg om naar te luisteren hoor.
Cijfer: 4,5


1791 ♫ [-------] Jimi Hendrix - Valleys Of Neptune (2010)

Stukken beter dan de vorige van deze legende; duurt korter – belangrijk, anders krijgen we weer een gitaarsolo van vijf minuten –, heeft meer emotie – vrolijkheid – en is bovendien stukken interessanter – komt waarschijnlijk ook door de al genoemde speelduur. Nog steeds begrijp ik afgezien van de techniek niet helemaal hoe dit zo legendarisch is, maar in ieder geval goed te doen.
Cijfer: 6,8

En speciaal voor de mensen die mijn lage cijfers - ik geef toe, aan dit tiental vind ik bar weinig - niet zo lief vinden; ik heb al meerdere nummers langs zien komen die erg hoge cijfers gaan krijgen en volgens mij gaat het met de onvoldoendes enigszins meevallen. Nu mogen jullie raden welke nummers deze cijfers gaan krijgen.

Hier snap ik dus echt niks van. Bij een 4,5 denk ik aan kutnummers.

En voor de rest. Daarom ben ik zo blij dat Misterfool meedoet.

Een 4,5 geef ik voor nummers die totaal langs me heen glijden en die ook echt totaal niets met me doen, nummers waar nog duidelijk iets prettigs in zit krijgen een 5 of hoger.

Daarnaast, welk cijfer geef jij voor muziek die je weinig doet op MuMe? Ik neem aan geen 3,5* of zo?

1730 ♫ [1094] Beirut - Elephant Gun (2007)

Beirut is in korte tijd uitgegroeid tot een zeer goed bandje voor mij. Ze maken muziek zoals geen ander het ooit heeft gemaakt. De natuurlijke sound doet denken aan Neutral Milk Hotel. Maar dit zijn meer popnummers en het is allemaal net even wat toegankelijker. De albums en ep's zijn allemaal waanzinnig goed. Dit nummer is dromerig, goed gecomponeerd en lekker vrolijk. Geweldig!

Cijfer: 9

1729 ♫ [1517] Coil - Tattooed Man (2005)

Tattoed Man weet mij meteen te raken. Ik hou van de sfeervolle muziek die Coil maakt. Het album van dit nummer werd bejubeld door de recensenten en op Musicmeter liegt het gemiddelde er niet om. Alleen het aantal stemmen valt tegen. Hopelijk krijgen ze door de notitie in onze lijst wat meer aandacht op Musicmeter. Mij hebben ze in ieder geval nieuwsgierig gemaakt. De bezwerende zang en instrumentatie werkt goed bij mij.

Cijfer: 8,5

1728 ♫ [1239] Bill Withers - Who Is He (And What Is He To You) (1972)

Soul van de bovenste plank, ken enkele nummers en die zijn allemaal ijzersterk. Dit is soul zoals ik het graag hoor. Het heeft een laidback sfeertje. Daarnaast krijgt het nummer na een aantal luisterbeurten een hoog meezinggehalte.

Cijfer: 8,5

1727 ♫ [1336] Iron & Wine - Upward Over The Mountain (2002)

Ooit zijn album Our Endless Numbered Days vaak geluisterd. Maar zelfs na veel luisterbeurten kon ik niet ontdekken wat daar nou zo bijzonder aan was. Zou deze dan beter zijn. Een nummer van The Creek and the Cradle. Ja, dit bevalt iets beter. Maar na één luisterbeurt is het moeilijk oordelen. Misschien weer een kans geven, deze Sam Beam, want hij weet toch menig mens te ontroeren met zijn muziek.

Cijfer: 6

1726 ♫ [1654] The Clash - Safe European Home (1978)

Hier hebben we te maken met The Clash, The Clash die nog echte punk maakt. Het album na het album van dit nummer zou een van s'werelds grootste klasbakken worden in de muziekgeschiedenis. In dit nummer is nog niks te herkennen van de stijl van London Calling. Het is een stuk rauwer. Maar niet minder. Dit nummer is een wonderschoon punkpopnummer. Want punk is voor mij gewoon aanstekelijke pop met een flinke dosis gitaren.

Cijfer: 8

1725 ♫ [1662] Faith No More - Digging The Grave (1995)

The Real Thing ken ik van ze. En die is erg lekker. Harde rock met een scheutje funk. Niks mis mee. En een aantal topnummers. Dit is een rauw nummer van Faith No More. En goed is het ook. De songs van Faith No More zijn allemaal zeer degelijk. En ik denk dat het tijd wordt om de discografie meer uit te kammen. Want dat verdiend Faith No More. Dit nummer, compleet met prachtige achtergrondzang, hoort bij de betere nummers die ik gehoord heb van Faith No More.

Cijfer: 8,3

1724 ♫ [-------] Them - It's All Over Now, Baby Blue (1966)

Them, nog niet van gehoord. Van Morrisons bandje blijkbaar. Het nummer begint in ieder geval goed met lekker bas. Het nummer blijkt geweldig. Zanger weet je te raken met de klein beetje rauwe zang in het refrein. Het werkt geweldig, want dit is een parel van een nummer. Zoals eigenlijk veel andere nummers uit het rijtje.

1723 ♫ [1428] Cream - Tales Of Brave Ulysses (1967)

Cream vind ik een van de leukste jaren 60 acts. Disreali Gears vind ik een van de beste albums van de jaren 60, En Tales of Brave Ulysses een van de beste nummers van de jaren 60. Dit geweldige popnummer wordt ondersteunt door een stevige rocksound. Dat is toch leuk naast al die zoete pop uit de jaren 60. Ik hoop op nog meer Cream in de lijst. Want tot nu toe is dit nummer een van de beste uit de lijst.

Cijfer: 9,3


1722 ♫ [1121] Bloc Party - Helicopter (2005)

De moderne post punk revival klassiekers van Bloc Party zouden eigenlijk allen bij de beste 1000 moeten staan. De uitschieters op album Bloc Party zijn meteen van geweldige kwaliteit. Helicopter is ook al zo'n geweldig nummer. Het is gebouwd op een topmelodie en de zanger zingt daar goed en met veel gevoel over heen. Meer is eigenlijk niet nodig om dit tot een fantastisch nummer te maken.

Cijfer: 8,8

1721 ♫ [-------] Rush - Red Sector A (1984)

Dit nummer is beter dan het eerste nummer dat we tegenkwamen van Rush. Het is gewoon veel interessanter en misschien is dat omdat in dit nummer wel gezongen wordt. Het refrein is ook erg goed.

Cijfer: 8

Upward over the mountain van Iron & Wine krijgt een 10?

Onder andere ja, maar wist niet eens dat die ook nog eens langskwam.

Jep... dit is eigenlijk een van de weinige uitzonderingen. Probeer Operation: Mindcrime eens.

1790 ♫ [1415] My Bloody Valentine - You Made Me Realise (1988)

Een waar meesterwerk als de vorige nummers verwachtend, werd ik wel heel erg teleurgesteld. De dissonantie ligt te hoog om het genietbaar te maken en daarnaast is van de dromerige tederheid die de vorige nummers hadden helemaal niets over. Voor de rest wel lekker energiek en zo, maar toch wel echt pakken minder dan ik had verwacht. Maar ja, het zal wel de bittere nasmaak van verrassing zijn.
Cijfer: 6

1789 ♫ [1197] Sam Cooke - Touch The Hem Of His Garment (1956)

Tja, heb het al vaak genoeg gezegd, maar laat ik het nu dan maar voor de laatste keer zeggen om deze alinea nog enigszins vol te krijgen; het ontbreekt allemaal, lekker ironisch (heb dat volgens mij ook al gezegd ), nogal aan emotie bij soul. Altijd een technisch erg knappe zanger, maar ook bijna altijd een zanger die weinig tot geen emotie in zijn stem legt, voor zover ik hoor. De focus ligt daar ook veel te veel op; ik kan achteraf totaal niets zeggen over de instrumentatie die me opviel. Wel een prettig achtergrondkoortje, dat het niveau van “muzak” naar “muzak, maar dan iets beter” trekt.
Cijfer: 5


1788 ♫ [1621] Marvin Gaye - Ain't That Peculiar (1965)

Toch beter dan ik had verwacht. De dansbaarheid en duidelijke vrolijkheid maken dat er tenminste nog een richting in het nummer zit en dat deze ook nog eens goed overtuigt. De drums zijn goed hoorbaar en zorgen daarmee zowaar voor een memorabele instrumentatie en meneer Gaye zingt goed, maar ik had ook weinig anders verwacht van een soullegende.
Cijfer: 7,3

1787 ♫ [-------] Breakestra - Burgundy Blues (2005)

Nogal een negertmuziektiental dit tiental, al helemaal als we ook nog eens kijken naar Nujabes die straks voorbijkomt. Niet dat het een probleem is; deze bewijst dat afwisseling altijd heel erg welkom is. Vooral het goddelijke fluitje en percussie maken niet meebewegen praktisch onmogelijk. Een ongelooflijk fijn en ook daadwerkelijk funky (funknummers zijn dat namelijk niet altijd voor mij) nummertje dat misschien niet al te vaak gedraaid moet worden, maar met één luisterbeurt een instant energiestoot is. Volgens mij ook gesampled door DangerDoom, toch?
Cijfer: 9

1786 ♫ [1184] Orbital - Halcyon + On + On (1992)

Sfeervol en origineel elektronisch nummertje. De engelachtige zang is mooi verweven met de afwisselende synth en drums en creëert daarmee een aards, warm sfeertje dat langzaam opgebouwd wordt naar een redelijk indrukwekkend eindstuk. Desondanks wel iets te lang om voor de volle speelduur te blijven boeien.
Cijfer: 7,5

1785 ♫ [0753] Billie Holiday - I'm A Fool To Want You (1958)

Dit nummer geeft meteen aan waarom ik gezongen jazz veel beter kan uitstaan; de gruizige sfeer is altijd perfect hoorbaar en de aandacht ligt ook in de instrumentatie. Billie Holiday heeft een ongelooflijk doorleefde stem en weet daarmee een erg mooi melancholisch nummer te creëren, ondanks de wat goedkope tekst. Veel sfeervoller dan deze whiskymuziek vind je niet snel.
Cijfer: 8

1784 ♫ [1521] Nujabes - Feather (2005)

Met Nujabes bereikt het lijstje van artiesten die door dit topic op mijn verlanglijstje komen toch wel een heel erg hoog niveau. Hiphop is altijd een fijne afwisseling, maar dit steekt boven ieder hiphopnummer dat we tot nu toe gehad hebben, behalve die van Atmosphere – raden welk cijfer deze nu gaat krijgen. De jazzy piano is ronduit verrukkelijk en de rapperts van CYNE die erover heen gaan spelen zó los, zó gemakkelijk met hun ritmes dat het geheel echt kippenvel oplevert. Tel daarbij op de geniale tekst en we hebben het maximale cijfer, dat ik al redelijk lang niet meer heb gegeven maar nog vaak gaat voorkomen in dit honderdtal. En nog even; het blazertje in het refrein!
Cijfer: 10

1783 ♫ [-------] Warren Zevon - Werewolves Of London (1978)

Heel leuk allemaal met die bizarre en wel geinige tekst, maar als je zo nodig –kan ook wel eens goede resultaten opleveren- bijna vier minuten lang het toch niet bijster interessante pianomotiefje, kom dan in ieder geval niet aan met een saai couplet-refreindeuntje. Zo maakt meneer Zevon dat de klad en de irritatie allebei rond de tweede minuut erin komen en dan kunnen ook de tekst en het leuke refreintje het nummer niet meer redden.
Cijfer: 3,8

1782 ♫ [1539] Highwaymen - Highwayman (1985)

Ik heb een merkwaardig probleem met country en folk; vaak is het ronduit prachtig en echt één van mijn favoriete genres, totdat de sufheid begint op te treden en we beelden van klompendansende cowboys voorgeschoteld krijgen. Dan kan zelfs het meeste gevoel of de mooiste zanger het nummer niet redden. Dit nummer neigt daar naar met zijn neuzelende zangers, tekst en refrein, maar gelukkig weet de ietwat atypische instrumentatie het allemaal niet te vreselijk te maken. Toch niet echt hoogstaand, deze.
Cijfer: 5,5

1781 ♫ [1727] The Screaming Trees - Nearly Lost You (1992)

Veel rockender dan dit gaat het niet worden met de geweldige drums en erg fijne slaggitaar. Ook heeft Lanegan een geweldige, grungy stem die het nummer naar een nog hoger niveau tilt. Dan ga je je toch afvragen waarom die vervelende gitaarsolootjes door het nummer heen nodig voor zijn. Onnodig geshow van techniek, dat ervoor zorgt dat het nummer een lager cijfer krijgt dan hij had kunnen krijgen met de vorige elementen.
Cijfer: 7,3

Nummers/albums die niks verkeerds doen en wellicht langs me heen glijden (oftewel: perfecte achtergrondmuziek) geef ik minstens een voldoende. Ik geef pas een onvoldoende zodra het slecht begint te worden en ik me ga irriteren en ik er tegenop zie om het nummer/album nog een keer te draaien. Mijn 3,0*-lijst staat vol met dat soort albums. Ik begin altijd op een voldoende en langzaam gaan daar punten af of komen er punten bij.

We kunnen beter zelf mee gaan doen want de wansmaak die hier voorbij komt

Hoi123, weet je zeker dat je emotie in de zang niet gewoon verward met matige zangers?

Ja. Ik ken genoeg zangers die technisch erg knap zingen, maar ook nog emotie in hun stem leggen. Bij soulzangers heb ik (te) vaak het gevoel dat het puur gaat om de technisch knappe zang.

Ja, Sam Cooke verwijten dat hij te weinig emotie in z'n stem legt is natuurlijk een lachertje. Of kan ik hier nu beter om huilen?

Het tweede dan. Ik zeg ook niet dat Cooke dat niet doet, ik zeg wel dat ik echt geen emotie in zijn stem hoor. Ik zal wel een slechte luisteraar zijn, dan.

Om in ieder geval even met een voorbeeld te komen; in de stem van bijvoorbeeld Roberta Flack (blijf ik ook nog eens in hetzelfde genre) hoor ik wél emotie, in bijvoorbeeld Our Ages or Our Hearts, terwijl je toch echt niet van haar kan zeggen dat ze ook maar een beetje imperfecte zang heeft. Iedereen blijft verschillende dingen in muziek horen.