1600 ♫ [0484] Tricky - Black Steel (1995)
Ik weet nog wel dat ik in '95 voor het eerst de muziek van Tricky hoorde: het maakte behoorlijk veel indruk op me, het was behoorlijk anders dan de muziek die ik tot dan toe gewoon was. Een half leven later ben ik er nog steeds van onder de indruk, dit nummer is me nooit gaan vervelen. Er komt een half Public Enemy-nummer voorbij, maar de tekst komt hier wat misschien wel beter over dan in het origineel: zo boos en intens. Heerlijk ook die plakkerige beat die erin zit en de enorme drive die het nummer heeft.
Cijfer: 9

1599 ♫ [1129] Godspeed You! Black Emperor - BBF3 (1999)
En meteen nog een hoogvlieger: ook hiervan kan ik me de eerste luisterbeurt nog levendig herinneren, had de EP in 2000 gekocht en luisterde hem op bed bij mijn toenmalige vriendin. Was er compleet ondersteboven van en GYBE! is een paar jaar lang een van mijn topfavorieten geweest. De dialoog hier horend relativeert meteen mijn gedachten over het vorige nummer: hier hoor ik pas echte woede. De rant van de man gaat me nooit vervelen, denk ik. Niet het beste van GYBE!, maar wel een ongekend indrukwekkend stuk muziek waarbij ik nog altijd de volle rit op het puntje van mijn stoel zit.
Cijfer: 9,5

1598 ♫ [-------] PiL - This Is Not A Lovesong (1983)
Ah, P.I.L.! Heb dit altijd wel een tof nummer gevonden, maar sinds ik hem een keer hoorde bij het uitgaan is het wel gegroeid. Gewoon een lekkere dans- en meeschreeuwplaat. Vooral de stukken waarin het nummer in herhaling valt vind ik sterk omdat je dan merkt hoe sterk de groove van dit nummer is. Ik vind dit niet zo goed als het rauwe, intensere werk van hun eerste twee platen, maar voor mij is het wel de derde topper op rij hier.
Cijfer: 8

1597 ♫ [0928] Steely Dan - Reelin' In The Years (1973)
Hier kan ik dan weer weinig mee, van die Amerikaanse AOR. Goed gemusiceerd hoor, maar tegelijkertijd oervelend. Gekgenoeg doet dit me qua spelplezier wel een beetje aan The Boys Are Back In Town van Thin Lizzy, maar helaas heeft dit wel wat minder kloten.
Cijfer: 5

1596 ♫ [-------] John Lennon - Jealous Guy (1971)
Ik heb al jarenlang alles van The Beatles in mijn collectie, maar de Fab Four solo luisteren komt er maar niet van. Dit komt van het album Imagine dat ik ook nog nooit beluisterd heb... Nu blijk ik dit nummer toch al goed te kennen. Nu vind ik dit muzikaal geen gigantische hoogvlieger (alhoewel het wel gewoon een mooi liedje is), maar de intimiteit die Lennon aan de dag legt zorgt toch wel voor bonuspunten. Mooi hoe iemand zo uit het hart kan zingen.
Cijfer: 8

1595 ♫ [1099] Alice Cooper - School's Out (1972)
Een geinig hardrockplaatje van begin jaren '70. Zo'n nummer dat nooit echt gaat vervelen, maar me ook nooit bovenmatig heeft geboeid. Een navenante waardering dan maar:
Cijfer: 6

1594 ♫ [0336] The Byrds - Wasn't Born To Follow (1968)
Van The Byrds heb ik de eerste 4 albums inmiddels beluisterd: de eerste 3e vind ik wel aardige 60's plaatjes, de 4e erg goed. Dit nummer komt van hun 5e album wat op het programma staat als ik de eerste 4 nog wat beter ken. Maar door dit nummer twijfel ik toch wel weer een beetje. Misschien heeft het tijd nodig, maar het klinkt mij iets teveel als country & western in de oren. Nu gaat dat hier wel gepaard met wat vreemde gitaareffecten (flanger?), maar dat redt het nummer voor mij niet echt. Misschien komt de waardering nog, voor nu een onvoldoende.
Cijfer: 5

1593 ♫ [0767] Neneh Cherry - Manchild (1989)
Neneh Cherry is zo'n beetje de eerste popartiest die ik me herinner: ik was 10 toen dit uitkwam en vond haar toen geweldig en nu nog steeds eigenlijk. Met name Buffalo Stance heeft echt niets aan gaafheid ingeboet. Voor dit nummer gaat dat iets minder op, muzikaal gezien klinkt toch wat steriel door die lelijke (geloopte) strijkers uit een doosje. Maar Neneh is als artiest zo sterk dat ik me daar niet echt aan kan storen, met name als ze begint te rappen merk ik dat ik toch wel een zwak voor haar heb. Ik hoop dat Buffalo Stance ook nog in de lijst staat, die krijgt misschien wel een 10.
Cijfer: 7,5

1592 ♫ [0694] Peter Gabriel - Digging In The Dirt (1992)
Drie keer geluisterd deze: na elke luisterbeurt ging mijn cijfer een punt omhoog.
Het eerste wat opviel was meteen hoe typische begin jaren '90 dit klinkt: het lijkt wel alsof iedereen toen dezelfde producer had, zoveel muziek uit die tijd heeft een bepaalde warmte, vaak in combinatie met electronica. Zo ook hier. Heb dit destijds veel gehoord omdat MTV vaak het clipje draaide, maar ben er nooit echt wild van geweest (alhoewel ik het ook niet vervelend vond). Maar op de een of andere manier klinkt het nu toch wel bijzonder. Het jeugdsentiment speelt hier ook wel een beetje mee, maar zo op de koptelefoon kan ik hier echt van genieten. Er gebeurt zoveel in het nummer (luister maar eens naar de instrumentatie) en de ene mooie melodie wisselt de andere af. Verder merk ik nu ook hoe bijzonder de stem van Gabriel wel niet is. Emotioneel, persoonlijk, innemend, hartverwarmend. Echt een stem om van te houden. Ik ga maar eens meer van deze man opzoeken!
Op Spotify staat trouwens een compleet ander nummer onder deze artiest en titel.
Cijfer: 9

1591 ♫ [1754] Roger Daltrey - Giving It All Away (1973)
Helaas sluit ik dit tiental af met de minste van het stel. Echt een vreselijk gezapig plaatje dit. Een soort powerballad avant la lettre. Heb het nog een tweede keer opgezet om te kijken of ik niet overdreef, maar dit is absoluut mijn ding niet.
Cijfer: 2,5

Anders stroom je toch later in? Indien de tijd mij gunstig gezind is, ben ik van plan vanaf 1000 of zelfs pas vanaf 500 in te stromen.

Opmerkelijk dat de meningen van Snoeperd en Arrie over Bombtrack (RATM) totaal tegenovergesteld zijn.
Net als Arrie ben ik ook geen liefhebber van rock/metal gecombineerd met hiphop al komt RATH - hoewel puberaal en weinig subtiel - oprecht over. Helaas kregen wij nadien nog veel plattere en puberale varianten (onder nu metal) zoals Limp Bizkit.

Ik heb dat wel vaker dat mijn mening volledig tegenover die van Snoeperd staat, bijvoorbeeld bij AC/DC en Strokes. Vooral bij de wat meer ongecompliceerde en rechttoe rechtaan rockmuziek hebben Snoeperd en ik dat, heb ik het idee.

Ik kan me geweldig goed vinden in de bespreking van digging in the dirt van Herman.

Moet zeggen dat ik niet echt hoor wat er zo puberaal is aan een politiek geëngageerd nummer als dat van Rage Against The Machine. Alleen maar omdat het wat stevigere muziek is?

Ik merk de laatste tijd dat ik juist wel een voorkeur heb voor ongecompliceerde popliedjes (of dat nu jaren '60 motown of jaren '70 punk is), na een hele tijd meer experimentele en veel minder rechtlijnige dingen geluisterd te hebben. Het is een beetje een wisselwerking waarschijnlijk.

edit: thanks Luke.

Ik heb het woord puberaal niet laten vallen hoor. Ik vind er gewoon totaal niks aan. Ik heb overigens ook vaak een voorliefde voor simpele popliedjes (jaren '60 motown is een geweldig voorbeeld!).

Tja, ik kan zowel complexe of meer experimentele progrock waarderen als rechttoe rechtaan rock of catchy hitparadepop (vooral jaren '60 pop en motown), ik heb behoefte aan afwisseling en daarom ligt de MuMe top-2000 mij goed.

Tsja als je Killing in the Name puberaal vind, mis je de boodschap waarschijnlijk.

Om nog ff in te haken op de discussie die vigil de vorige pagina aanzwengelde, aangezien ik me daar ook op aangesproken voel (heb inmiddels ook een paar 1'en uitgedeeld). Ik zal het wat sterker vertellen: ik geef niet zo snel een 1 aan een nummer dat ik niet ken. Goed, George Michael kreeg van mij een 1, maar die vond ik dan ook op elk punt zwaar onvoldoende. Voor de rest kende ik de meeste nummers die ik laag beoordeeld heb al langer, en zijn ze al eerder een bron van ergernis geweest (Bee Gees, Tenpole Tudor, Fix You en zo). Sowieso ken ik het merendeel van de nummers al wel, als het niet gewoon in 10 jaar intensief met muziek bezig zijn is gebeurd, is het wel tijdens het beoordelen van de ladder gebeurd. Komt bij dat ik nummers die ik erg matig vind wel een 5 kan geven, om niemand voor het hoofd te stoten, maar dan is de verhouding weg. Dat zou betekenen dat ik ze bijna voldoende vind, en dat is absoluut niet het geval...

Voor mij precies hetzelfde, het is ook niet zozeer dat ik wat tegen ongecompliceerde rock heb, maar het valt me toevallig op dat het net om wat van die nummers gaat waar ik heel anders over denk dan Snoeperd. Er is ook genoeg ongecompliceerde rockmuziek die ik wel geweldig vind. Ik hou ook vooral heel erg van variatie, wat dat betreft kunnen we elkaar de hand schudden.

Haha, ik houd dan weer niet zo van ongecompliceerde rock, maar dat was al wel duidelijk denk ik

Rage Against The Machine komt mij wel oprecht over en ik geloof dat ze het menen maar de manier waarop ze het brengen komt mij simplistisch - om niet te zeggen lomp - over met veel stoerdoenerij. Maar totaal slecht vind ik het niet anders zou ik een 1 hebben gegeven (wat ik wel zou geven aan bv. Hot Dog van Limp Bizkit).

Heb nu voor het eerst in jaren weer Bombtrack opstaan, maar dat nummer swingt toch wel degelijk als de neten, hoor!

'Hardline, hardline after hardline!'

Tsja ik geef toe dat nu metal mss niet de beste muzieksoort is om een politieke boodschap over te dragen, maar ik vind juist de woede in dat nummer goed overkomen. Daarbuiten vind ik het ook gewoon een lekker ragnummer. Limp Bizkit past wel bij de beschrijving puberaal, maar goed dat is dan weer jeugdsentiment (de eerste 2 albums dan, daarna werd het wel heel erg kut)...

Precies

RATM heeft funk. Daar doen die paar oehs en ahs niets aan af.

Ik vind RATM dan ook helemaal geen nu-metal maar eerder het type crossover dat een RHCP of FNM ook maakt, maar dan wat minder bijgeschaafd. Even afgezien van het feit dat die term destijds volgens mij nog uitgevonden moest worden.

In ieder geval heb ik de schurende funk van Zack en zijn kornuiten altijd behoorlijk uniek gevonden en het debuut album draait hier nog steeds na al die jaren af en toe zijn rondjes en dan zit ik er weer helemaal in.

Ik heb ook altijd wel geloofd in de oprechtheid van de teksten trouwens.

Nou, die funk is dan wel ver te zoeken, zeg. Hele lichte funk-invloed, daar kan ik in meegaan. Doet er niet aan af dat ik het als een heel matig rocknummer, met mislukte aggressie en zeer matige raps vind klinken. Heeft niks met de tekst te maken, overigens.

Nog even een toelichting over mijn enen en tienen, die ik toch wel regelmatig uitdeel. Een een betekent niet dat een nummer me tot op het bot irriteert, want die nummers zijn heel zeldzaam, ik erger me bijna nooit aan muziek. Een 1 duidt erop dat ik er werkelijk niks goeds in kan ontdekken, niks dat me aanspreekt, en dat ik het heel slecht vindt. In nummers als Bombtrack van RAtM en Skin Trade van Duran Duran hoor ik werkelijk he-le-maal niks, en vind ik elk aspect slecht. Dan krijgt het gewoon een 1, daar doe ik niet moeilijk over. Ik geef ook snel tienen, maar als een nummer me echt weet te raken, of als ik er heel enthousiast van wordt, bijv., dan word ik ook al snel enthousiast in m'n cijfers.

1600 ♫ [0484] Tricky - Black Steel (1995)

Tricky zat in eerste instantie bij Massive Attack, maar ging al snel zijn eigen trip-hopweg in. Vergelijkbaar met Massive Attack, maar toch ook een eigen geluid. Op dit nummer zingt Martina Topley-Bird, een geweldige zangeres die ook op Demon Days en de laatste van Massive Attack zong. Ze rijgt snel een tekst aan elkaar over opzwepende ritmes, en rockgitaren. Interessante combinatie, en het werkt prima. Het is een prima nummer, met een ietwat exotisch sfeertje door de percussie, terwijl het ook wel als rock klinkt door de gitaren. Leuk, origineel nummer.
Cijfer: 7,3

1599 ♫ [1129] Godspeed You! Black Emperor - BBF3 (1999)

Een postrock-nummer van bijna 18 minuten, dat is een zware kluif, ik ben namelijk sowieso al niet heel erg van de postrock. Dingen als Godspeed You Black Emperor vind ik vaak wel aardig of gewon saai, maar raken doet het me meestal niet. Dit nummer had ik nog nooit van gehoord. Het begin vind ik in ieder geval al interessant, de instrumentatie is bezig met een lang intro, terwijl er mensen zit te praten, wat een soort spanning teweeg brengt. Het gesprek dat je hoort is een interview met iemand die zijn onvrede uit over de Amerikaanse overheid, een politiek boodschap dus, zoals we gewend zijn van deze band. Daarna is het weer typische postrock, die rustig begint, en langzaam opbouwt naar een climax. Vervolgens krijgen we weer een interview in dezelfde aard, dat eindigt met een gedicht, en dan gaat de muziek weer verder, erg melancholisch, mooie violen, en ja hoor, het gaat weer langzaam aan naar een climax. Het draait in de postrock allemaal om opbouwen naar climaxen, altijd hetzelfde trucje, en daar word ik snel moe van. Het klinkt allemaal wel mooi, maar het doet me bar weinig. Zulke muziek zou je volledig moeten opslokken, maar op een of andere manier heb ik met postrock altijd dat er een afstand tussen blijft.
Cijfer: 5,5

1598 ♫ [-------] PiL - This Is Not A Lovesong (1983)

Public Image Ltd., het bandje van Johnny Lydon, voorheen Johnny Rotten van de Sex Pistols. Hij kan nog steeds niet zingen, maar de muziek is er stukken interessanter op geworden dan die simpele punk (die soms ook best leuk kan zijn). Lekkere jaren '80-rock, met een op een goede manier schreeuwerige Lydon, een lekker basritme, en een fijn refrein dat zo in je hoofd blijft hangen. Simpel als wat, maar dat is meteen ook de charme van het liedje. Leuk nummer, lekker catchy, maar niet heel bijzonder.
Cijfer: 7

1597 ♫ [0928] Steely Dan - Reelin' In The Years (1973)

Steely Dan, de band die bekend staat om zijn jazzrock, en vooral om de hit Do It Again. Dit nummer heeft weinig met jazz te maken, en is gewoon een lekker pop-rocknummer, met fijne samenzang, en een leuk deuntje. Gewoon prima radiomuziek, fijn muzikaal behang, maar echt opzienbarend wordt het nergens.
Cijfer: 6

1596 ♫ [-------] John Lennon - Jealous Guy (1971)

Een nummer van Lennon dat qua stijl wat aan zijn welbekende Imagine doet denken. Een rustig popliedje, later nog veel bekender gemaakt door Roxy Muic. Het is een mooi emotioneel liedje dat erg leunt op de prima zang van Lennon en de piano. Hij weet me hier zeker mee te raken, het sober liedje, en dat geeft alleen maar meer nadruk op de prachtige melodieën. Dat gefluit aan het einde is ook wel geinig, al heeft het niet heel veel toegevoegde waarde.
Cijfer: 7,5

1595 ♫ [1099] Alice Cooper - School's Out (1972)

En we gaan weer lekker ongecompliceerd rocken! Alice Cooper heeft een lekker rauwe stem, die perfect geschikt is voor dit soort muziek, en het refrein is geweldig om mee te blèren. Ook het basspel is erg goed, en het is een lekker opzwepend in-your-face-nummer. En die gitaren gaan lekker tekeer, om vervolgens nog wat kinderachtergrondzang en roffelende drums te krijgen, het plaatje is compleet! Lekker nummer, zeg!
Cijfer: 7,5

1594 ♫ [0336] The Byrds - Wasn't Born To Follow (1968)

Een heel kort countryliedje van The Byrds, met prachtige samenzang! Dat is ook meteen de sterkste troef van het liedje, maar ik moet zeggen dat het ook gewoon een erg mooi melodieus liedje is. Heel verrassend komen er in het middenstuk allemaal spacy effecten doorheen, wat je totaal niet zou verwachten in zo'n liedje. Erg leuk gedaan.
Cijfer: 8

1593 ♫ [0767] Neneh Cherry - Manchild (1989)

Een fijn liedje van Neneh Cherry, dat wat mij betreft een beetje tussen de jaren '90-sound en de jaren '90-sound inhangt. Die drums zijn wel jaren '80, maar de rest van de muziek doet me dan weer meer aan de jaren '90 denken. Het refrein is echt prachtig, en laat ook zien dat Neneh Cherry een mooie stem heeft. De synths geven het geheel iets hemels mee, terwijl het door beats juist ook weer heel erg recht voor de raap blijft. Dat wordt nog duidelijker als Neneh ook nog een stukje gaat rappen. De combinatie van het dromerige en het in your face-gedeelte maken het samen met de sterke melodie tot een erg fijn nummer.
Cijfer: 8,5

1592 ♫ [0694] Peter Gabriel - Digging In The Dirt (1992)

Peter Gabriel is bekend geworden als frontman van Genesis, en is daarna solo nog bekender geworden met enkele grote hits. Dit is voor zover ik weet geen hit geweest, maar wel best een aardig nummer. Het probleem vind ik een beetje dat ik het zo emotieloos vindt geproduceerd. Gabriel zelf weet wel passie in zijn stem te leggen, maar de instrumentatie klinkt erg mechanisch in mijn oren. Dit nummer zou het met een ander arrangement een stuk beter doen, denk ik. Wellicht zelfs akoestisch. Als je goed naar het nummer luistert, hoor je nameijk dat het wel erg goed in elkaar zit, dat refrein is erg mooi. Nu is het een beetje een geval gan gemengde gevoelens.
Cijfer: 6,5

1591 ♫ [1754] Roger Daltrey - Giving It All Away (1973)

Solo-muziek van de zanger van The Who. Nu heb ik nooit wat met The Who gehad, ook niet met de zang, en dit liedje heb ik heel vaak gehoord op de radio, een beetje Sky Radio-muziek dus (al zal ik eerlijk zeggen dat ik het daar nooit heb gehoord, wel echte Radio 10 Gold-muziek). Ligt lekker in het gehoor, maar mij doet het weinig. Het klinkt alsof er helemaal op safe is gespeeld, wat violen erbij uiteraard, doet het vast goed bij een ballad, het is perfect binnen de lijntjes gekleurd. Dat is niet altijd erg, maar dit is ook nog eens een bijzonder kleurloos geheel.
Cijfer: 4,5

De eindstand is weer geupdate in het overzichtstopic. Jullie kunnen voorlopig vooruit tot en met # 1345.

Nog de statistieken over de nummers 1700 tot en met 1601:

Top 10

1. Belle & Sebastian - Seeing Other People
2. Crowded House - Fall at Your Feet
3. Outkast - Hey Ya!
4. Belle & Sebastian - Judy and the Dream of Horses
5. Bruce Springsteen - Highway Patrolman
6. The O'Jays - Backstabbers
7. Iron & Wine - Faded from the Winter
8. Lamb - Gorecki
9. Gazpacho - Tick Tock
10. Björk - Bachelorette

Flop 10

1. Beastie Boys - No Sleep Till Brooklyn
2. Duran Duran - Skin Trade
3. Johnny Cash - Folsom Prison Blues
4. Blackfield - This Killer
5. AC/DC - You Shook Me All Night Long
6. Rage Against the Machine - Bombtrack
7. The Strokes - The Modern Age
8. Tom Waits - 16 Shells from a Thirty-Ought-Six
9. Otis Redding - Satisfaction
10. Kasabian - Fire

Mooiste nieuwe binnenkomers

Snow Patrol & Martha Wainwright - Set the Fire to the Third Bar
Radical Face - Welcome Home
Bruce Springsteen - Highway Patrolman
Shocking Blue - Send Me a Postcard
Nick Cave & the Bad Seeds - The Carny
Eels - P.S. You Rock My World
The Smiths - Reel Around the Fountain

Mooiste stijgers (tussen haakjes aantal plaatsen gestegen)

Adam and the Ants - Stand and Deliver (173)
Iron & Wine - Faded from the Winter (300)
Killing Joke - Adorations (64)
The O'Jays - Backstabbers (110)

Jammerlijkste dalers (tussen haakjes aantal plaatsen gedaald)

Outkast - Hey Ya! (1226)
Red Hot Chili Peppers - By the Way (637)
Tim Hardin - If I Were a Carpenter (770)
Crowded House - Fall at Your Feet (922)
Red Hot Chili Peppers - Higher Ground (1020)
Belle & Sebastian - Seeing Other People (708)
Jacques Brel - La Chansn des Vieux Amants (722)
Red Hot Chili Peppers - Otherside (752)
David Sylvian - Orpheus (874)
The National - Fake Empire (720)

Gemiddeldes

2000-1901: 6,96
1900-1801: 7,11
1800-1701: 6,96
1700-1601: 6,51

Opvallend; de Peppers dalen helaas nogal met hun goede nummers.

De Peppers leveren inderdaad nogal in, dat was mij ook al opgevallen. Alhoewel ik By The Way wel echt tijdloos goed vind maar de andere twee toch een stuk minder.

1600 ♫ [0484] Tricky - Black Steel (1995)
Een apart nummer dat ik lange tijd niet meer heb gehoord, ligt tussen rock, hiphop en elektronica. Het nummer heeft een lekker ritme waarbij de zangeres het midden lijkt te houden tussen zingen en rappen. Hoewel na een tijd de verveling om de hoek loert vind ik dat wel interessant.
Cijfer: 7

1599 ♫ [1129] Godspeed You! Black Emperor - BBF3 (1999)
Dit wordt onder postrock geklasseerd maar voor mij is het evengoed progrock, weliswaar in een moderner kleedje. Dit nummer kende ik nog niet, eigenlijk zou dat in mijn straatje moeten passen en dat doet het ook maar bij momenten vind ik het wat te bombastisch door steeds opnieuw naar een climax te groeien. Wel goed opgebouwd en sfeervol, het leek alsof ik naar een drama-serie of triller keek.
Cijfer: 7,5

1598 ♫ [-------] PiL - This Is Not A Lovesong (1983)
Het bewijs dat John Lydon gevoel heeft voor humor, dit is een sneer naar de zoetsappige love-songs. Natuurlijk stelt dit artistiek niet veel voor - dat is ook niet de bedoeling - maar ik vind het erg grappig.
Cijfer: 8

1597 ♫ [0928] Steely Dan - Reelin' In The Years (1973)
Steely Dan volgde ik destijds nauwelijks maar nadien wist ik ze hoe langer hoe meer te waarderen. Gepolijst en luchtig maar dan in positieve zin, het wordt erg vakkundig gebracht, zowel de zang als de begeleiding en tenslotte vind ik ook de melodie, ritme en tekst erg fijn.
Cijfer: 8,5

1596 ♫ [-------] John Lennon - Jealous Guy (1971)
Roxy Music scoorde daar later een hit mee, de originele versie van John Lennon is sober maar erg emotioneel en vooral oprecht.
Cijfer: 8,5

1595 ♫ [1099] Alice Cooper - School's Out (1972)
Toegegeven dat het jeugdsentiment is, ik brulde het nummer destijds mee maar na al die jaren heeft het niets aan kracht ingeboet, het blijft opzwepende en aanstekelijke glamrock met de nodige rauwheid.
Cijfer: 9

1594 ♫ [0336] The Byrds - Wasn't Born To Follow (1968)
Een nummer dat ik leerde kennen van Easy Rider (daar komt die clip vandaan), die stemmen en gitaarsound vind ik geweldig evenals dat psychedelisch middenstuk met effecten, het nummer heeft een intense sfeer alsof je daadwerkelijk op een autosnelweg bevindt op een zomerdag.
Cijfer: 9,5

1593 ♫ [0767] Neneh Cherry - Manchild (1989)
Een combinatie van rap en pakkend refrein met aangename dromerige synthesizer op de achtergrond. Hoewel het ongetwijfeld tijdsgebonden klinkt blijft dit nummer moeiteloos overeind.
Cijfer: 7,5

1592 ♫ [0694] Peter Gabriel - Digging In The Dirt (1992)
Ook dit nummer is duidelijk in de tijdgeest gemaakt - dat hoor je vooral aan de percussie - maar het nummer zelf vind ik ijzersterk en afwisselend en Pater Gabriel heeft een warme, innemende en tegelijk krachtige stem.
Cijfer: 8,5

1591 ♫ [1754] Roger Daltrey - Giving It All Away (1973)
Ook Roger Daltrey heeft een geweldige en krachtige stem. Deze ballad doet mij nu wat minder dan destijds maar de uitstekende zang en begeleiding tillen het tot een behoorlijk peil.
Cijfer: 7,5

Als ik ooit een favoriete nummer top zoveel maak, zit Wasn't Born To Follow zeker en vast in de top 10. Geweldig nummer met een soort 'zonnige dag in het bos'-sfeer die mij erg ligt. Heb het nummer trouwens net als LucM ontdekt door Easy Rider.

En net als chevy, denk ik eraan om in te springen bij de laatste 1000. Enfin, we zien wel

Week 41 (nu 38) is mijn tentamenweek en vanaf woensdag die dag heb ik zeeën van tijd. Eens zien hoever ze dan zijn hier.

Wat betreft Wasn't Born to Follow. Een zeer goed nummer, ja. Maar ik vind Get To You en Dolphin's Smile van hetzelfde album nóg beter.

1590 ♫ [1156] Cream - Sunshine Of Your Love (1968)

We komen de supergroep Cream voor de tweede keer tegen. Sunshine of your Love is al even zalig als het vorige nummer. Ten eerste is de repetitieve riff geweldig. Het hele nummer is wat bluesy. Daarnaast is de zang, volgens mij van Eric Clapton, echt geweldig. Wat een drive en wat een refrein. Cream is van die geslaagde supergroepen. Geweldig.

Cijfer: 9

1589 ♫ [1643] Bauhaus - She's In Parties (1983)

She's In Parties is gebouwd op een moddervette riff. Lekker rauw maar heel lekker. Het beste aan het nummer vind ik het refrein. Het langgerekte refrein vind ik namelijk erg fijn gemaakt. Het continu langgerekt herhalen van de titel in het refrein is prachtig. Ik ben nou niet meteen benieuwd naar meer werk van ze maar ik vind dit nummer erg mooi.

Cijfer: 8,3

1588 ♫ [0544] Crosby, Stills, Nash & Young - Teach Your Children (1970)

Met Teach Your Children komen we naar mijn mening een van de echt grote klasiekers tegen. Een nummer als deze verwacht je rond de top 500. Dit nummer staat namelijk al 40 jaar lang als een huis. Dit nummer heeft het tegenovergestelde van de andere grote klassieker van ze: Almost Cut My Hair. Dat is een stuk rauwer, dit is helder en erg dromerig. Ik vind het prachtig. Déjà Vu is een van mijn favoriete albums en dit nummer is daar een van de betere op. De hemelsmooie samenzangen worden gecombineerd met helder en fris gitaarspel. Prachtig.

Cijfer: 9,5

1587 ♫ [1202] Madonna - Ray Of Light (1998)

We komen voor de tweede keer Madonna tegen en het komt net als vorig nummer af van het album Ray of Light. Opvallend is dat niet, aangezien Ray of Light een grote piek is qua gemiddelde op Musicmeter. Ik heb Ray of Light het album nog niet beluisterd. Ik weet niet of ik dat ga doen. Ik vind beide nummers die ik heb gehoord wel leuk. Leuke popliedjes gewoon. Niks mis mee. Maar ik vind ze ook niet heel speciaal. Toch verbaasd dit nummer me wel. Het klinkt op sommige momenten zo fout als maar kan, maar eigenlijk is gewoon heel oké.

Cijfer: 7,8

1586 ♫ [1611] Johan - Tumble And Fall (2001)

Tumble and Fall is een prachtige popparel van eigen bodem. Je zou denken dat het nummer niet zo speciaal is qua sound is. 13 in een dozijn kan je na 1 luisterbeurt zeggen. Gelukkig weet ik dat dat niet zo is. De melodie die op vele nummers van Johan zo mooi is, is hier ook wel mooi, maar niet speciaal. Het is vooral het hemelse refrein dat het hele nummer maakt. Het is dan ook een van de mooiste refreinen die ik ken. Het refrein is erg meezingbaar maar tegelijkertijd heel breekbaar en dat maakt het zo geweldig. Deze tijdloze popsong zou perfect radiomateriaal kunnen zijn, jammer genoeg willen de radiostations hier niks van weten.

Cijfer: 9,8

1585 ♫ [1285] Prince & The Revolution - Kiss (1986)

Prince' magnum opus heb ik aleens geluisterd en dat beviel me aardig. Fijne popsongs maar de echte genialiteit zag ik er nog niet aan. Dit nummer klinkt een beetje als de songs op dit album. Dit slaat echter gelijk aan na één luisterbeurt. Het hoog gezongen refrein is zeer fijn en de beat die er onder zit is top. Ik pak dat album van Prince er binnenkort maar weer eens bij.

Cijfer: 8,5

1584 ♫ [1842] Canned Heat - On The Road Again (1968)

Oeh, dit nummer is mooi. Ik ken het nummer omdat Katie Melua er een erg mooie cover van heeft gemaakt. De compositie van dit nummer is geweldig. De zang is erg mooi. Enkel vind ik de versie van Katie Melua mooier omdat het daar een grotere jazzy inslag heeft. En de zwoele stem van Katie Melua werkt ook beter dan de hier wat aan de hoge kant zittende stem. Maar er is geen discussie mogelijk dat dit gewoon een geweldig nummer is. Maar ik prefereer de andere versie. Ik kom dan ook gewoon uit op een erg hoog cijfer. Want om zo'n nummer te schrijven, daar heb je klasse voor nodig.

De cover ( te vinden op het album Piece by Piece) van Katie Melua, wat vinden jullie ervan?



Cijfer: 8,8


1583 ♫ [-------] Don McLean - American Pie (1971)

American Pie is een popklassieker van Don Mclean. Later is het gecoverd door Madonna. Hier hebben we te maken met de originele versie en die mag er zijn. Het is een up-tempo popnummer van 8 minuten. 8 minuten lijkt lang, maar die zijn voorbij. Zitten er dan mooie wendingen in het nummer? Nee. Eigenlijk gaat het 8 minuten achter elkaar hetzelfde. Het mooie refrein wordt afgewisseld met rake coupletten. Laat ik maar even een stukje quoten dat chevy93 bij de albumpagina heeft neergezet. Inderdaad een zeer mooi couplet namelijk:

Helter skelter in a summer swelter.
The birds flew off with a fallout shelter,
Eight miles high and falling fast.
It landed foul on the grass.
The players tried for a forward pass,
With the jester on the sidelines in a cast.

Now the half-time air was sweet perfume
While the sergeants played a marching tune.
We all got up to dance,
Oh, but we never got the chance!
`cause the players tried to take the field;
The marching band refused to yield.
Do you recall what was revealed
The day the music died?

Cijfer: 8,3

1582 ♫ [-------] Kate Bush - The Sensual World (1989)

Dan is het tijd voor de eerste maal onze sprookjeszangeres Kate Bush. Kate Bush is voor mij echt een familiezangeres. Mijn vader en moeder vinden het prachtig, via hen ken ik het ook. Mijn zusje en broertje vinden het ook erg leuk. Het wordt dan ook vaak gedraaid in de auto. Mijn vader heeft zelf een Kate Bush - Best of gemaakt. Daar staan ook een aantal nummers niet op. Moving heb ik op het debuutalbum ontdekt en zo zijn er nog een pak nummers. Dit titelnummer kende ik tot een tijdje geleden ook nog niet. Nu wel, het is een nummer met een aparte melodie, doet een beetje denken aan een aantal nummers van Hounds of Love. Dit nummer is een zeer knappe compositie, maar ik mis zelf een beetje de sprookjesachtigheid van andere nummers van haar. Wel goed, maar ze heeft vele nummers die beter zijn. Bijna alles wat op onze Best Of staat bijvoorbeeld en op The Kick Inside.

Cijfer: 8

1581 ♫ [1103] Temple Of The Dog - Hunger Strike (1991)

Dit rocknummer is vrij standaard, maar ik vind het wel erg lekker. Het refrein is vrij goed en de zangers, Chris Cornell en Eddie Vedder zijn gewoon erg goede zangers die dit nummer tot een waar rockfeest weten te maken.

Cijfer: 8

Is het niks? Ik vind het leuk

Nah, ik hou absoluut niet van het geluid van zangeresjes zoals Katie Melua, daarnaast vind ik het mooie aan deze song juist de zang van Alan Wilson en het geluid van de luit.

Helemaal eens met Onweerwolf. Katie Melua is alleen leuk als ze der mond dicht houdt...