Die van John Bonham zijn goed!
Voor de rest geen kritiek


Hij wil alleen niet helemaal afspelen bij mij
Bonham is echt een van de beste drummers ooit.

Mijn favorieten:

1. Mike Mangini (Annihilator, Steve Vai, Extreme)
2. Rick Allen (Def Leppard), speelt met één arm en daarom alleen al een vermelding waard
3. Mike Portnoy (Dream Theater)
4. Scott Rockenfield (Queensryche)
5. Tom Hunting (Exodus)

Juist en zo klinkt het dus ook. Enorm eenzijdig! Daar kan hij verder weinig aan doen, maar om hem dan bij de top van de drummers te rekenen...

1. Charlie Watts

Charlie Watts... dat is toch die gast die vaak misslaat bij Stones concerten?

Neil Peart met afstand. Degenen die hem hier niet noemen hebben hem nog nooit gehoord. Rush heeft met Neil Peart op drums en Geddy Lee op bas de beste ritmesessie in de rockwereld.

Ben ik niet met je eens. Hij haalt het maximale uit zijn mogelijkheden, hoewel het laatste Leppard-album (X) erg zwak was en ik ook Rick Allen daar niet echt vond overtuigen. Dat was dan ook het enige album wat mij niet goed beviel. Met name op het Slang-album vind ik Rick een uitstekende indruk maken, allesbehalve eenzijdig. Dat album wijkt overigens best veel af van het andere Leppard-werk.

Ik ben niet een grote Rush fan, maar Neil Peart is zeldzaam goed. Als Slayer liefhebber verbaast het me wel dat veel mensen Lombardo zo geweldig vinden, net als Lars Ulrich vind ik het maar een beperkte, rommelige drummer. (zag het weer bevestigd in het video linkje op de vorige pagina.)
Nog niet genoemd: Ian Paice (Deep Purple)

Inderdaad, en voor iemand met maar een arm is het natuurlijk geweldig wat hij doet. Dit maakt hem echter nog geen wereld-drummer.
Eén van de voornaamste redenen waarom ik nooit meer naar Def Leppard luister is de enorme beperkingen die je in het drumwerk hoort.

Als ik aan jou vraag wie de beste sprinter uit de geschiedenis was noem je waarschijnlijk ook een Jesse Owens of Carl Lewis en niet iemand met 1 been en een kunstbeen, die toevallig veel harder loopt dan de rest van de éénbenigen, maar wel 20 seconden over de 100 meter doet.

Boeit me niet wat hij tegenwoordig doet, het boeit me wat hij in de 60's en 70's deed.

Ik ben er nog wel een paar vergeten

Raymond Hererra, Fear Factory. Een van de weinig drummers die de triggers als hulpstuk gebruiken, hij drumd niet in dienste van de trigger maar laat de trigger in dienst van hem staan, ik heb hem ooit eens zonder zien spelen en daar viel hij absoluut niet door de mand.

Vinie Paul, (Ex-pantera, Damage plan) retestrak en perfect in combinatie met de monsterriffs van zijn broer.

Nicko McBrain (Iron Maiden, BrainDamage) Heefd ondangs zijn harde slag een hele Bleuzy en losse manier van spelen, zijn grote voorbeeld is Ringo Starr en dat kun je wel horen. Maakt ook op een mooie manier gebruik van zijn hele kit zinder te overheersen (wat Vinie Paul wel doet)

Ringo Starr (beatles), Perfect in zijn eenvoud, ik heb hem nog en enorme drumroffel horen geven of een uitgewerkte solo, zijn drumwerk staad perfect in dienst van de muziek.

Een werelddrummer is het misschien niet, ik vind alleen dat hij het niet slecht doet. Veel drummers zouden na een dergelijk ongeluk zoals Rick heeft gehad, meteen gestopt zijn met drummen. Dat zegt veel over zijn doorzettingsvermogen. Maar dat maakt hem uiteraard nog niet direct een werelddrummer. Die beperkingen waar jij het over hebt, vallen wel mee hoor. Hysteria en Adrenalize zijn albums met songs die zijn geschreven voor hitpotentie en daar is het drumwerk ook beduidend minder en eenzijdiger dan op bijvoorbeeld het Slang-album. Toen Leppard een minder commerciële koers ging varen, hoorde je dat direct aan het drumwerk. Ik vind Rick dus vooral op Slang erg goed spelen, maar ik heb geen uitgesproken favoriet als het om drummers gaat, wat ik wel heb met gitaristen (ook omdat ik dat zelf speel). Ik heb een lijstje van 10/15 drummers die me wel aanspreken. Maar je hebt gelijk, een top 5-notering voor Rick is wellicht net iets te hoog gegrepen, als ik ‘m bijvoorbeeld vergelijk met Mike Portnoy en Mike Mangini.

En om even in te haken op die atleten die je noemde, Mangini heeft trouwens een wereldrecord in handen: 1203 single strokes binnen 60 seconden. Het oude record stond overigens ook op naam van Mangini.

Ziek...en inmiddels heeft ie RSI?

Dat zou best wel eens kunnen, ja. Maar voor zover ik weet, is hij ongeschonden uit de 'strijd' gekomen.

Vind Tool niet heel geniaal ofzo, de muziek trekt me niet echt, maar Danny Carey is wel heeeel erg goed.

Amen

Dave Lombardo (Slayer, Grip Inc, Testament,...)
Luister eens naar The Gathering van Testament en je weet waarom!
Verder ook Van Williams (Nevermore), Gene Hoglan (Dark Angel, Strapping Young Lad, Death,...), er zijn eigenlijk zoveel goeie drummers...

1. Keith Moon (the Who)
2. Clive Bunker (Jethro Tull)
2. John Bonham (Led Zeppelin)

Kan niet kiezen, dus ik doe maar een gedeelde 2e plek

Mike Joice van The Smiths. Er expres steeds naast zitten is ook een vak apart. En knap. En goed. Vreemd verhaal eigenlijk. Ik moet dit soort dingen ook niet schrijven als ik net uit de kantine kom.

Jimmy Chamberlain (ex) Smashing Pumpkins. Erg goed. Verder vond ik de drummer van Clap Your Hands Say Yeah live ook heel erg prima

Jeff Porcaro Helaas is hij er niet meer.
Simon Phillips

Joey Heredia van o.a Steve Lukather's El Grupo is ook ontzettend goed !

inmiddels heb ik (op aanraden van o.a. TOTO) het album Kingdom of desire eens herbeluisterd en eens speciaal op het drumwerk gelet. Niet slecht, maar ook niet opvallend goed vond ik...

De Professor blijft toch Neil Peart, maar da's logisch

Hmm... Kingdom Of Desire is neem ik aan met Simon Phillips? Wil je echt goede Simon Phillips horen dan moet je veel verder terug in de tijd naar bijv. Michael Rutherford's album Smallcreep's Day bijvoorbeeld of naar de twee Duncan Browne albums waar hij op meespeelt. Of bijv. naar het album Crises van Mike Oldfield. Daar hoor je z'n unieke stijl en sound in optima forma.

En nu.. mijn lijstje van memorabele drummers:

* Bill Bruford:
zijn spel in 70's en 80's bij King Crimson is erg bijzonder en ook bij UK, zijn band Bruford en de eerste versie van Earthworks
* Andy Ward (Camel):
Helaas al jaren de weg kwijt en kampend met een slechte gezondheid maar in de jaren 70 was hij bij Camel ongeevenaard. Luister maar eens naar A Live Record van die band.

* Per Nordins (Anekdoten)
* Huxflux Nettermalm (Paatos)
Deze twee komen beide uit Zweden en hebben een schitterende flow in hun spel. Beide stuwen hun bands door hun spel op met name de cymbals naar grote hoogten.
* Mattias Olsson
Ook al een Zweed, die begin jaren 90 drumde bij de legendarische progrockband Anglagard. IIRC had hij een gedegen klassieke opleiding en dat hoor je terug in zijn spel: technisch maar ook ontzettend dynamisch. Ben erg blij dat ik hem uiteindelijk nog aan het werk heb mogen zien een paar jaar terug toen Anglagard nog weer ff bij elkaar was. Briljant.

* Christian Vander (Magma)
Ook al niet echt bekend hier ben ik bang maar ook hem vind ik erg bijzonder. Merk overigens dat ik ook heel erg af ga op de klank die een drummer weet te creeeren. Een klank die vaak een soort auditieve handtekening is. Vander speelt op van die grote Gretsch drumstellen met nog al open klinkende vellen en joekels van bekkens. Magma's muziek is een soort neoklassieke rockjazz die sterk beinvloed is door jaren 70 Miles Davis en ook John Coltrane (Vander's grote held).

* Phil Collins
ongeacht hoe mensen tegen hem aankijken door zijn eigen muziek, deze man was in zijn hoogtijdagen een fenomeen op drums. Een mooie combi van techniek en gevoel. Om een beter idee te krijgen van zijn kracht moet je naar het oudere materiaal van Genesis luisteren (alles voor 1980) maar ook zijn spel bij de band Brand X.

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan...

Ook leuk.. een lijstje met drummers die bijna alle muziek die ze aanraken kapot weten te slaan:

1. Mike Portnoy
2. Bob Dalton (ex-It Bites, zag hem vorige week bij Kino en hij weet gewoon elke subtiliteit uit de muziek te rammen... brrr...)

Misslaan gebeurd maar dat wordt blijkbaar erg uitvergroot...


Zijn partijen van o.a. Honky Tonk Woman, 19th Nervous Breakdown en Get of off my Cloud zijn super. Technisch zal het niet onovetroffen zijn, maar dat geldt voor talloze drummers. De stukken moeten ook wel bij het nummer passen.

Is dat niet die gast die het optreden van Led Zeppelin op Live Aid 1985 verkloot heb?

Phil Collins bij Led Zep.. tja.. dat is een heikel punt want dat klonk inderdaad niet best maar... uit de Live Aid documentaire komt naar voren dat de schuld van dat matige optreden niet lag bij PC (die zich terdege had voorbereid) maar dat de rest hun huiswerk niet had gedaan.

Neen, hoewel Jeff Porcaro een week voor het uitkomen van Kingdom of desire overleed, is het album nog wel met hem op drums. Simon Phillips speelde overigens later ook bij Toto wel de sterren van de hemel, bijvoorbeeld op Tambu (alleen jammer dat er dan nog wel zo veel matige nummers op dat album staan).

Ik geloof best dat Jeff een prima drummer was. Mn punt is wel dat veel Toto-fans hier wel erg gericht zijn op 1 band en dat daardoor hun inzicht over wie wel en niet beste is, in mijn beleving erg eenzijdig is.

Klopt ja, maar zelfs bij Toto geldt het niet voor alle fans. Ik heb hier wel eens opgemerkt dat hetzelfde ook in behoorlijke mate geldt voor bijvoorbeeld U2 (wat me op het weinig inhoudelijke commentaar kwam "Ja maar die zijn ook heel goed"), lees bijvoorbeeld de discussie bij The Joshua tree maar eens helemaal door.

Niettemin, als gematigd Toto-fan kan ik met name het drumwerk van Simon Phillips graag aanhoren. De beste blijft voor mij nog altijd Neil Peart, op gepaste afstand gevolgd door drummers als Ian Paice, Keith Moon en Carl Palmer.