Is dat een dikke indiaan?

Ik zeg toch ook niet dat jij hier niet gerust mag op verkenning komen o.v. die oude gewoontes van jou om dat altijd te doen vroeger bij toplijsten. Maar zoals je goed kan lezen staat er 'top' in de titel hetgeen volgens mij toch wel insinueert dat het aspect van verkenning hier toch wel na het aspect erkenning komt. Jammer dat je halsstarrigheid je niet meer toelaat om dit gewoon toe te geven en mij beschuldigd van inflexibiliteit en intolerantie.

Verder sluit ik die discussie hierbij af en kijk ik uit naar wat nu de 40 beste platen volgens het selecte kransje van MuMe'ers is geworden.

Mijn lijstje zou pas echt armoedig worden als ik Stevie Wonder, Marvin Gaye of - godbetert - Bob Marley op zou nemen, louter omdat ze alom gewaardeerde muziek gemaakt hebben.

Ik heb het dit decennium ook op 1 album per artiest gehouden, maar het valt of staat allemaal met het aanbod en de spreiding erin. In de jaren '80 hebben enkele artiesten voor mij meerdere 5*-albums gemaakt en ik vermoed dat de regel in kwestie dan ook niet voor die artiesten gaat gelden.

Volstrekt legitiem. Hoogstwaarschijnlijk zal ook in dit geval je lijst louter bestaan uit albums waaraan je 5* toekent/toegekend hebt. Idem inzake het leeuwendeel van de overige users die deze ongeschreven regel toepassen/toegepast hebben.



Ziggy Stardust schopte het tijdens de 2011-editie van dit festijn als primus inter pares uit het Bowie-oeuvre tot de derde positie in de albumlijst, en ook in betreffend artiestenklassement veroverde 'de kameleon' het bronzen eremetaal.

Je theorie gaat dus niet (per definitie) op.

Je bent een lekker ding Kas, maar je geeft wel een typische slinger aan mijn woorden - je doet het nl voorkomen alsof ik de smaak der massa koester en volg. En dat terwijl dat eerder op jouw (prog)sokkenmuziek van toepassing is.

Hoe klein de niche - als ik dat moet geloven - van progsokkers ook is, ze roeren zich zodanig dat een mens alras denkt dat prog main is, net zo main als macho MOR/AOR. En van "armoedig" spreken in context van Stevie Wonder etc - dat is zo'n stoot beneden de rock-gordel (shame, shame, shame), dat ik daar niet eens op ga reageren. Prog is niet mijn ding, maar ik verlaag me niet tot het niveau dat ik daarop de term armoedig ga plakken.

En een uitspraak als progsokkers is niet onder de gordel wil je zeggen...... Practise what you preach
Voor de rest, ben ik het er wel mee eens dat het allemaal weer blankemannen rock is, terwijl artiesten als Stevie Wonder mijns inziens ook in de eindlijst mogen staan. Bij mij heeft hij de pech dat er in dit decenium zo veel moois gemaakt is, dat zijn songs in the key of life buiten mijn top 20 moet vallen.

Lees eerst je eigen bijdrage nog eens rustig door Mju, vervolgens mijn reactie, en kom dan wat adequater terug . Of laat ook zitten anders...

Hoewel ik nu wat meer begrijp waarom mensen een artiest slechts 1 keer in hun lijst vermelden zorgt dit er wel voor dat aan de bedoeling van dit topic voorbij wordt gegaan. Namelijk dat users een top 20 maken met daarin de platen die zij het beste vinden.

Ik blijf dit een heel erg leuk topic vinden al vind ik de consequenties die deze ongeschreven regel met zich meebrengt wel een beetje jammer.

Een beetje schipperen blijft het ook gewoon. Misschien heb ik nu ook wel een tweede 4,5*-album van één artiest gemist, doordat ik dankzij de "regel" wat 4,25*- of zelfs 4,0*-albums in de onderste regionen heb gezet. Het verschil was in elk geval niet groot genoeg om diversiteit niet te laten prevaleren. In de jaren '60 was dat verschil voor mij wel te groot en ik vermoed dat dat in de jaren '80 wederom zo zal zijn.

OOR-lijst?

het idee voor dit topic, komt van dit topic:
Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Top 40 van OOR, 1971-2011

Volgens mij is het gewoon de bedoeling een top 20 van platen uit de jaren '70 (exacte woorden van chevy93 in het cursief) te maken. Je kan daarbij dus de vrijheid nemen jezelf enkele beperkingen op te leggen, zoals geen verzamelaars, livealbums en EP's of maar 1 album per artiest. Dat valt allemaal binnen de bedoeling van dit topic. Al stuurt iemand zijn jaren 70 heavy metal toplijst in. No problemo. Vrijheid blijheid.

Geen Pink Moon? En ik vond je nog wel zo'n leuke jongen.

Nee, ik had maar besloten een lelijk lijstje te maken.

Als blanke man die regelmatig wordt uitgemaakt voor mainstream/AOR/MOR/prog/rock vind ik toch dat er erg gemakkelijk vanuit wordt gegaan dat de keuze die je maakt een gemakzuchtige is.

Ik zet die keuze toch wel af tegen Wonder, Gaye e.a. uit dat decennium maar ondanks onmiskenbare talenten en prachtige muziek moet ik toch erkennen vaak te kiezen voor de bovenenoemde categorie. Eén album van Stevie Wonder haalde de eindlijst.

Net zo goed als dat ook albums van The Jam, Xtc en zelfs Patti Smith en aan de andere kant Deep purple en zelfs Queen en David Bowie bij mij net iets te kort kwamen. Je kunt maar 20 werken kiezen, ik zou zo een top 1000 van de jaren '70 kunnen maken.

Vaak is het ook nog eens een kwestie van 'hoe staat mijn pet'.
Maar het lijkt mij onzin wie dan ook voor zijn keuze te veroordelen, elke beoordeling is voor iedereen even moeilijk. Uit de hoogte doen vanwege keuze A of B of de complete eigen lijst lijkt mij niet nodig, op z'n zachtst gezegd enigszins overdreven.

Maar elkaar (blijven) tippen m.b.t goede muziek blijft altijd goed, uiteraard. Daarom is het ook leuk om naar elkaars lijstje te kijken.

Ik doe niet aan die ongeschreven regel. Rebels hè?

Ik ben het namelijk met je eens. Maarja, mensen mogen het zelf weten.

Hoe het ook zij; als een deelnemer om hem moverende redenen diversiteit verkiest boven kwaliteit is dat wat mij betreft legitiem zolang de gehanteerde marges smal zijn (het verschil tussen koploper en hekkensluiter zou wat mij betreft maximaal 1* mogen bedragen).

Een artiesten-ranking als afzonderlijk thema is een interessant project voor de toekomst en het waard om bij Chevy aan te kaarten.



Hoog tijd om daar radicaal verandering in te brengen.

Ik zal de albumlijst vergezeld van het artiestenklassement posten in het memorabele qoutes-topic. E.e.a. komt daar beter tot zijn recht dan hetgeen waarmee dat topic doorgaans opgeluisterd wordt.

Welke cijfermatige beoordeling zou je naar verwachting toekennen aan de rode lantaarndrager uit je (nog toekomstmuziek zijnde) 70´s Top 1000?

En ik maar denken dat het een regel van dit spel was om een artiest slechts één keer op te nemen. Mijn lijst kan bij deze in de prullenbak

Tuurlijk is dat geen regel. Heb me er vorig jaar wel aangehouden maar vond het in retrospect erg raar dat ik een dotje albums niet in de top 20 opnam die ik desondanks wel beter vind dan pak hem beet de nummers 15-20. Dus dit jaar gewoon zuiver gehouden en gegaan voor m'n 20 favoriete platen uit dit decennium. Want daar draait het tenslotte ook om in dit topic, is het niet?

Ja, dat weet ik. Stiekem zei ik niets in de hoop dat men alsnog mee zou helpen om heel MuMe hier een lijstje te laten inleveren.
Maar volgens mij is het deelnemers aantal nu al meer dan behoorlijk. En dan moeten we nog een week!

Wees maar niet bang Stevie Wonder haalt de lijst echt wel.

Die eerste zin ben ik met je eens. Sommigen gebruiken per definitie die regel, maar ik vind dat je die regel alleen moet gebruiken als je tussen twee gelijkwaardige albums moet kiezen en derhalve diversiteit verkiest boven eentonigheid.
Op een dergelijke manier scoren artiesten als Pink Floyd, The Beatles en The Smiths (veel?) lager dan ze eigenlijk zouden scoren als de regel niet gebruikt zou worden. Zeker artiesten die slechts één meesterwerk per decennium afleveren profiteren hiervan (bv. Joy Division, Nick Drake en Sigur Rós). Mooiste voorbeeld vind ik eigenlijk het verschil tussen Neil Young in de 60s (één meesterwerk) en Neil Young in de 70s (een stuk of 4/5 meesterwerken).

Maar laten we wel wezen, Pink Floyd stond vorig jaar gewoon met 4 platen in de lijst, evenals Neil Young en The Beatles. Het is alleen het verschil tussen een topnotering en een wat lagere, maar nog steeds zeer goede notering.

Diversiteit moet geen streven zijn, maar het zorgt wel voor afwisseling!

Na lang zwoegen en ploeteren kom ik tot volgend lijstje.

01. Joni Mitchell - The Hissing of Summer Lawns (1975)
02. Dusty Springfield - Cameo (1973)
03. Van Morrison - Veedon Fleece (1974)
04. Judas Priest - Unleashed in the East (1979)
05. Jethro Tull - Aqualung (1971)
06. The Supremes - Mary, Scherrie & Susaye (1976)
07. The Doors - L.A. Woman (1971)
08. Led Zeppelin - Physical Graffiti (1975)
09. John Coltrane - Sun Ship (1971)
10. Captain Beefheart and the Magic Band - Shiny Beast (Bat Chain Puller) (1978)
11. Tom Waits - Closing Time (1973)
12. Jimi Hendrix - Band of Gypsys (1970)
13. Rainbow - Long Live Rock 'n' Roll (1978)
14. Black Sabbath - Paranoid (1970)
15. The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)
16. Deep Purple - Machine Head (1972)
17. Philip Glass - Einstein on the Beach (1979)
18. Neil Young - Harvest (1972)
19. KISS - Dynasty (1979)
20. Elton John - Goodbye Yellow Brick Road (1973)

Achteraf plaats ik de statistieken. Daar zal ik dit jaar een artiestenlijst aan toevoegen (maw: alle noteringen van een bepaalde artiesten door de decennia heen). Vorig jaar heb ik dit geloof ik niet gedaan.

Maar laten we wel wezen, dat zal gewoon de volgende lijst zijn die alleen louter geroemde artiesten zal bevatten. Leuk voor de statistieken, maar om uitgebreid U2, Bruce Springsteen en The Beatles te bespreken vind ik ook zowat. Er is al zoveel gesproken over die artiesten en er zal 100% zeker geen verrassing tussen zitten.

Nog even wat betreft de artiestenregel: ik ben nog even een het nadenken over een andere (grotere?) aanpak van het Eindspel. Op een dergelijke manier dat men waarschijnlijk de regel niet meer kan toepassen.

Correctie: we mogen nog een week!



Pink Floyd en Neil Young presteerden dit verspreid over twee decennia (60’s en 70’s), terwijl The Beatles dit klaarspeelden in één decennium (vanzelfsprekend de 60´s).



Ik doel op een aller tijden-competitie waarbij louter artiesten genomineerd worden. Zoiets kan een legendarisch evenement opleveren.

Die hele 1-album-per-artiest-regel heb ik ook nooit begrepen. Als je dan toch moeite doet een lijstje te maken, waarom dan niet gewoon eentje met de albums die je op dat moment het beste vindt? Ik ga niet veel moeite steken in een lijstje waar vervolgens niets van klopt, omdat ik geweldige albums uit de lijst houdt omdat ik zo nodig 20 verschillende artiesten in mijn top 20 wil hebben. In mijn geval zou ik 3 van de 10 5*-albums uit de lijst moeten houden.

Ik heb maar 1 van de 12 albums met 5* weggelaten (Lick My Decals Off, Baby van Captain Beefheart). In plaats van hem twee keer in de lijst te zetten had ik nu plaats voor een album dat ik momenteel vaak draai en echt geweldig vind, Yellow Brick Road van Elton John.

Oh, heb ik nu heel veel moeite in een lijstje zitten steken waar vervolgens niets van klopt?

Nee hoor, het lijstje klopt prima en het heeft niet meer moeite gekost om te maken.

Mijn Top 20 Jaren '70

01. Pink Floyd - The Wall (1979)
02. Queen - A Night at the Opera (1975)
03. David Bowie - Station to Station (1976)
04. Lou Reed - Berlin (1973)
05. Steve Harley & Cockney Rebel - Face to Face (1977)
06. David Bowie - Low (1977)
07. Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)
08. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
09. Queen - Queen II (1972)
10. Elton John - Goodbye Yellow Brick Road (1973)
11. Deep Purple - Made in Japan (1972)
12. Iggy Pop - Lust for Life (1977)
13. Black Sabbath - Paranoid (1970)
14. Lou Reed - Transformer (1972)
15. The Who - Live At Leeds (1970)
16. Bryan Ferry - Let's Stick Together (1976)
17. Rainbow - Long Live Rock 'n' Roll (1977)
18. Pink Floyd - Atom Heart Mother (1970)
19. Jeff Wayne - War of the Worlds (1978)
20. Goblin - Roller (1976)

Ik begrijp die stelregel ook niet. Ik vind Pink Floyd de beste band van de jaren 70. Twee keer heb ik een album van hen zelfs beoordeeld met 5 sterren en daar ben ik behoorlijk zuinig mee. Het zou raar zijn als ik niet Dark Side en Wish You Were Here erin kwijt zou kunnen. Dan klopt mijn lijstje van geen kant. En ja, ook Meddle en Animals heb ik erin gezet. Obscured By Clouds is wel net afgevallen. Neil Young komt daardoor ook vaker voor.

Wel kies ik ervoor om geen verzamelaar erin te gooien en ook geen live album. Doe ik ook bij mijn persoonlijke top 10. Reden is dat het allemaal al eerder uitgebracht werk is. Mij gaat het om de studio albums, de in mijn ogen beste twintig studio albums van de jaren 70. Ongeacht de artiest.

Dames en heren. Bij deze lever ik mijn vers ingevulde top lijst van de jaren 70 in!
Het is mij opgevallen dat Neu en Suicide niet zo vaak zijn ingevult terwijl dit unieke werkjes zijn. Dit vond ik redelijk opvallend.

1. Nick Drake - Pink Moon
2. Leonard Cohen - Songs Of Love And Hate
3. Queen - Queen
4. Lou Reed - Berlin
5. Bob Dylan - Blood On The Tracks
6. Joy Division - Unknown Pleasures
7. Golden Earring - Seven Tears
8. Neu - Neu!
9. The Doors - L.a. Woman
10. Suicide - Suicide
11. The Modern Lovers - The Modern Lovers
12. The Who - Who's Next
13. Led Zeppelin - IV
14. Velvet Underground - Loaded
15. Elvis Costello - This Year's Model
16. John Martyn - Solid Air
17. Neil Young & Crazy Horse - Zuma
18. Status Quo - Live!
19. Pink Floyd - The Dark Side Of The Moon
20. Iggy & The Stooges - Raw Power

Vanwege je nummer 1 ben je nu al m'n favoriete mede MuMe-er. Maar waar is On the Beach?