Inertia Creeps

Dus aanstaande zaterdag mogen we weer een mooie, nieuwe ontdekking verwachten? (Smog! Smog!)

Nee, leuk!

Als je met zaterdag op voetbal doelt, dat doe ik nu op zondag.

Darn.

Zondag, dan. (Smog! Smog!) Alhoewel, misschien niet iets voor op weg naar de voetbal. Alsnog op zaterdag, dan maar?

Misschien vandaag nog wel, maar of ik ben het zoeken verleerd of er is werkelijk geen versie van Red Apple Falls te vinden met een beetje een degelijke kwaliteit. Eén dode torrent gevonden in lossless, maar dat is dan een dode link..

Wisselvallig lijstje, zit een hoop moois tussen, een aantal dingen waar ik helemaal niks mee heb en 2 nummers die ik nog niet ken. Dat zijn Industries of the Blind en deze:

Waarbij genoteerd dat ik het een behoorlijk gevaarlijke songtitel vind voor een Volendammer...

Destijds had hij nog een relatie met Yolanthe. Wellicht heeft hij Liza Plat (met wie hij nu getrouwd is met een kind) iets te vroeg ter sprake gebracht.

180. Leonard Cohen - Suzanne (1968)
[229][238][136][XXX][XXX]


Album: Songs of Leonard Cohen
T2000: 657 | MuMe: 85
Suzanne is een schitterend nummer en tevens één van de weinige nummers van de man waar ik vooralsnog de genialiteit van inzie. De tekst is uiteraard de sleutel tot dit nummer. De tekst, die eerst als gedicht uitgebracht werd, beschrijft met zoveel gevoel hoe een persoon je helemaal gek kan maken.

En ondanks dat het origineel onovertroffen blijft, is de Nederlandse versie van Herman van Veen wel errug goed! Deze live-uitvoering is zo ontroerend intiem. Zelfs de beste Cohen-uitvoering die ik gezien heb, komt bij lange na niet in de buurt van deze versie van Herman van Veen (uit 1969). De comment eronder spreekt boekdelen: "Wat kunnen mensen toch mooi luisteren. "
Wat muziek met mensen kan doen in beelden gevangen.



179. Madrugada - Vocal (1999)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Industrial Silence
T2000: XXXX | MuMe: 1520
Madrugada was één van de tips die ik deed door het tipspel (o.a. ook Porcupine Tree, Marillion en Atmosphere). Een tip die achteraf erg makkelijk in mijn straatje lag, maar daarom niet minder leuk. Al vanaf de eerste keer luisteren was duidelijk dat Vocal het prijsnummer was. Vooral die volle productie is iets waar ik echt van hou. Een beetje semi-duister met een paar mooie gitaaraanslagen.

Ik meen dat Lukas mij de tip gaf.

178. 16 Horsepower - Haw (1995)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: 16 Horsepower EP/Sackcloth 'N' Ashes
T2000: XXXX | MuMe: 676
Eerder hadden we al Mumford & Sons en Eagles en dan nu de laatste van het geweldige banjotrio. Sommigen zullen Haw niet kennen, omdat het een bonustrack was en in eerste instantie op EP verscheen. Zonde, want ik vind deze nog beter dan Black Soul Choir, de opener en American Wheeze. Die gejaagdheid komt bij Haw noog het beste naar voren.

177. Keane - The Starting Line (2012)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Strangeland
T2000: XXXX | MuMe: XXXX


Het eerste en tevens enige nummer uit 2012. Een teleurstelling voor sommigen wellicht. Aan de andere kant vind ik die laatste van Keane behoorlijk onderschat. Toegegeven, niet ieder nummer is even sterk en er staan wellicht wat makkelijke popdeuntjes op, maar dat maakt de beste nummers van het album niet minder mooi. In de meivakantie van vorig jaar kwam het album uit en ik weet nog dat ik die tijdens een weekendje weg snel gedownload (en beluisterd heb). Direct viel Sovereign Light Café in positieve zin op en ik heb destijds gelijk beweerd dat dát het prijsnummer van de plaat zou worden. Voor mijn gevoel is dat ook de favoriet geworden.
Enfin, The Starting Line werd me later op gewezen als “Pré-Push” voor de Verukkelijke 500 op Orinoco Radio (die radio waarop onze MuMe Top 100 te horen was). Verrek, wat was dat inderdaad een mooi nummer, zeg. De stem van Tom klinkt hier perfect. Zijn stem is ook net dat beetje irritant, zodat het nog wat prikkelt.
Bovenstaande versie van een akoestisch optreden in Kopenhagen vind ik dan ook één van hun mooiste live-optredens.

176. David Sylvian - Orpheus (1987)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Secrets of the Beehive
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Als laatste een nummer dat spijtig uit de MuMe Ladder gevallen is afgelopen jaar. Sylvian heeft ook zo’n slome zeurstem die ik niet altijd goed kan hebben, maar Orpheus heeft een bepaald moeilijk uit te leggen relaxend karakter, zodat het niet aanvoelt als lui en sloom, maar als rustig en beheerst. Vele malen mooier dan dat Forbidden Colours.

De tekst is de sleutel van alle nummers van Leonard Cohen, chevy. Gewoon de lyrics erbij houden en het inzien van de genialiteit volgt vanzelf. Hoop ik.

175. Tom Waits - Martha (1973)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Closing Time
T2000: XXXX | MuMe: 213
Hoger komen we nog o.a. Rudy, Katy en Jeanne d’Arc tegen. Als ik mijn lijst zo bekijk zitten daar best wel wat nummers tussen die een eerbetoon zijn aan iemand. Waarschijnlijk komt het omdat dergelijke nummers vanuit het hart komen. Als er zulke mooie nummers over je geschreven worden.. laat mij die Martha dan maar zijn!

174. Japan - Night Porter (1980)
[116][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Gentlemen Take Polaroids
T2000: 792 | MuMe: 191
De spatie komt, doordat er om de een of andere rare reden een spatie zit op dit album: Japan - Exorcising Ghosts (1984). Het nummer heeft bij mij even moeten rijpen, maar ook in ben uiteindelijk gevallen voor dat subtiele pianospel. Alles wat Orpheus zo goed maakt, zit hier ook in.

173. Derek and the Dominos - Little Wing (1970)
[115][090][119][XXX][XXX]


Album: Layla and Other Assorted Love Songs
T2000: 1901 | MuMe: XXXX
De versie van Jimi, veel meer blues, heb ik nooit goed gevonden, matig zelfs. Toen ik dit album voor het eerst hoorde (vanwege het evengoed geniale Layla), viel dit nummer mij toch wel in het bijzonder op. Opeens had het nummer power. Jankende gitaren en drumwerk met body.

172. The Cure - Faith (1981)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Faith
T2000: 1208 | MuMe: 488
Als er één album het domein van bassist Simon Gallup is, is het wel Faith. Een album waar te vaak aan voorbij gegaan wordt in de hysterie rond Disintegration, Pornography en “dat album waar A Forest op staat”. Blikkerige drums, een tokkelende gitaar op de achtergrond, af en toe wat synths er doorheen, maar iedere keer die geniale basloopjes.

Catch me if I fall, I’m losing hold. I can’t just carry on this way. Dit nummer gaat recht naar je hart. Langzaam wordt de spanning opgevoerd (rape me like a child, christened in blood) om uiteindelijk met een hoopvrije zucht alles op te geven.

171. Dire Straits - Walk Of Life (1985)
[074][130][051][049][059]


Album: Brothers in Arms
T2000: 309 | MuMe: XXXX
Zou het de grootste overgang zijn? Van Faith naar Walk of Life. Industrial Disease, Two Young Lovers, Walk of Life. De albumpagina’s staan vol met verzuurde reacties van mensen die te veel naar ‘serieuze muziek’ geluisterd hebben en daarom vergeten af en toe gewoon eens ongegeneerd de voetjes van de vloer te gooien. “Zo is Dire Straits helaas ook” wordt er geroepen. Nee, zeg ik u! Zo ís Dire Straits. Dire Straits is geen Telegraph Road, ook geen Brothers in Arms en al helemaal geen Private Investigations. Dat plezier in het spelen, dat is waar het om gaat. Iedereen die ze wel eens live gezien heeft, moet dat beamen.
Die synths, daar word je toch spontaan blij van? En dat gitaarwerk mag dan wel een beetje naar de achtergrond gemoffeld zijn, het is er wel degelijk.

Walk of Life is een ode aan de straatmuzikant. Diezelfde straatmuzikanten die hij in zijn jeugd eindeloos liedjes van oude legendes liet spelen, opdat hij kon genieten van muziek. Dit nummer is een eerbetoon aan die mensen en een poging om weer zo blij als een kind te worden.

Inderdaad een prachtig nummer. Ik ben sowieso al fan van Chaplins stemgeluid, maar in dit nummer vind ik zijn stem helemáál fantastisch! Het klinkty misschien wat gelikt en de emotie is misschien niet geheel oprecht, maar toch heeft zijn stem zelden zo mooi geklonken.

Leuk dat je twee nummers van Faith in je Top 250 hebt (en misschien nog wel meer?). Wel een beetje jammer dat je de twee slechtste nummers van dat album weet uit te zoeken

Martha

Vond ik eerst niet zo veel aan maar naar wat meer luisterbeurten was het kwartje gevallen

Nightporter

Nee, Lukas. Martha

Nee, Niels. Nightporter

Dat is vast alleen legaal in Volendam.

Nee, Night Porter.

170. Coldplay - Spies (2000)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Parachutes
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Ik ben niet de man van Yellow, ik ben vooral van Trouble en Spies. Hoewel ik zeker niet vind dat hun nieuwe geluid slecht is (en het gemiddelde als alleen maar zo laag, omdat het Coldplay is), maar zo breekbaar en emotioneel als op hun debuut zouden ze niet meer klinken.

169. The Verve - The Drugs Don't Work (1997)
[142][159][183][XXX][XXX]


Album: Urban Hymns
T2000: XXXX | MuMe: 185
Als ik het dan over breekbaar en emotioneel heb, hier is er nog eentje. Een tekst die weinig te raden over laat. De man die, ondanks dat het schitterend zomerweer is, nog altijd kapot gaan aan de drugs. Zo stel ik mij dat voor.

168. Scorpions - Still Loving You (1987)
[096][079][061][113][143]


Album: Love at First Sting
T2000: 429 | MuMe: XXXX
Engelszingende Duitsers, je moet er maar van houden. Scorpions is een prima rockband, soms wat slap, maar vaak genoeg ook uitstekend spul. De schrijver heeft het gezegd dat het een simpele ballad is, maar de tekst kan met wat fantasie als beschrijving van de Berlijnse Muur gezien worden. Het zou niet eens zo gek zijn. Niet voor niets werd Wind of Change een wereldhit nav de val van de Berlijnse Muur.

167. John Denver - Annie's Song (1974)
[135][112][108][XXX][XXX]


Album: Back Home Again
T2000: 488 | MuMe: XXXX
John Denver is een countrylegende, maar country is altijd al een ondergeschoven kindje geweest op MuMe. Annie’s Song vind ik de mooiste. Hij schreef het, hoe cliché, nav zijn scheiding van toenmalige vrouw Ann Martell. Een mierzoete ballad waarvan zowel het glazuur als je nekharen recht overeind gaan staan.

166. Eagles - Tequila Sunrise (1973)
[231][215][201][217][181]


Album: Desperado
T2000: 858 | MuMe: XXXX
Voeg de schitterende zomerdag van The Verve en de country van John Denver bij elkaar en je krijgt Tequila Sunrise. Geschreven door Glenn Frey en eigenlijk precies op de manier zoals beschreven in het nummer. Dit is letterlijk en figuurlijk de beste brakke zondagochtendplaat.

Mooi rijtje

Heb ook wel een zwak voor John Denver

Ik ook.

Ditto.

Ik heb een zwak voor de Scorpions.

Looooooooove, our looooooove, it shouldn't be throeeeen awieeeeee

Ik was hier al bang voor

165. Tom Petty & The Heartbreakers - Refugee (1979)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Damn The Torpedoes
T2000: 1478 | MuMe: 1278
Wat een geweldig nummer is dit toch. Ronkende gitaren, piepende orgels en zijn stem vind ik hier perfect. Een beetje een raar clownsstemmetje heeft hij wel, maar ach..

164. Antony and the Johnsons - Spiralling (2005)
[059][077][XXX][XXX][XXX]


Album: I Am a Bird Now
T2000: XXXX | MuMe: 1435
Dat intro is voor mij ver voorbij de kitschgrens die ik leuk vind. Vandaar dat dit nummer eigenlijk voor een groot deel ‘verpest’ is. Maar kijk even voorbij die eerste paar seconden en besef dat dit eigenlijk een prachtig nummer is.

163. Muse - Uprising (2009)
[181][148][168][XXX][XXX]


Album: The Resistance
T2000: 175 | MuMe: XXXX
Dit was de eerste keer dat ik Muse helemaal geweldig vond. In de FRS was daar opeens een nummer met een vette baslijn en rock zoals ik het destijds nog nooit gehoord had. Hooghartig zoals alleen Muse dat kan zijn.

162. Michael Jackson - Give In To Me (1991)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Dangerous
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Give In to Me is één van zijn meest emotionele nummers. Niet voor niets stonden op de single hiervan andere rockers (Dirty Diana en Beat It). Die magische touch van Michael (& co) is ook hier weer aanwezig. Of komt het toch door die weergaloze solo door Slash?

161. The Who - Baba O'Riley (1973)
[200][224][128][041][044]


Album: Who's Next
T2000: 137 | MuMe: 73
Even kreeg alles van The Who een onderwaardering (41 naar 224), maar The Who is te goed om mij niet terug te kunnen winnen. Dit is zo’n verdomd lekker catchy nummer waar tegelijkertijd zoveel kracht uitstraalt. Hmm.. soms moet je eigenlijk de muziek voor zich laten strelen i.p.v. mislukte pogingen doen om een nummer te beschrijven.

Martha en Nightporter

Laatste 10tal vind ik dan weer wat minder.

Chevy haalt tot nu toe een heel behoorlijk niveau , met erg mooie verrassingen.
Als dit radio was

Martha!

Dan hoop ik dat Chevy een beetje prettig stemgeluid heeft want hij vertelt hele lappen tekst tussendoor.

Is lappen tekst vertellen tussen de nummers niet de bedoeling van radio?

160. Neil Young - Ambulance Blues (1974)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: On The Beach
T2000: XXXX | MuMe: 385
Ook On the Beach vind ik een album met twee gezichten. Het eerste deel vind ik maar matig. Het tweede deel des te beter. Met in het bijzonder het titelnummer en de afsluiter. Na de warme countryklanken van Harvest moest Neil wat meer emotie erin gooien. Een keiharde aanklacht tegen de critici. Waarom weet ik eigenlijk niet, volgens mij waren de critici vrij lovend over Harvest.

159. Dire Straits - On Every Street (1991)
[217][205][188][221][186]


Album: On Every Street
T2000: 836 | MuMe: XXXX
Zes jaar heeft men erop moeten wachten. Alles werd uit de kast gehaald, beroemde mensen als George Martin, Phil Palmer en Jeff Porcaro werden erbij gehaald. En ondanks dat het album wereldwijd nummer 1 werd, was het einde toch al wel in zicht. De inspiratie leek eruit en dit was te veel een tweede Brothers in Arms. Mark wilde een andere kant op en dat maakte hij gelijk duidelijk op zijn eerste solo-album Golden Heart. Toch zal ik de beste nummers van dit (helemaal niet zo slecht als ik het doe voorkomen) album niet vergeten. Eerder al You and Your Friend en nu het titelnummer. Een nummer dat qua tekst weeral prima is, maar ook hier weer de paralellen met Brothers in Arms. Ditmaal letterlijk, want beide titelnummers bestaan uit 3 coupletten, zonder refrein, waar aan het einde van ieder couplet de titel genoemd wordt. En achteraf een gitaarsolo van een paar minuten (op On Every Street een prachtige solo door Paul Franklin op de steel guitar).

158. Duran Duran - Ordinary World (1993)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Duran Duran
T2000: 996 | MuMe: XXXX
Zowaar zelfs een ontdekking gedaan door Songpop op Facebook. Een tweede titelloze album duidt meestal op een nieuwe sound en het verschil tussen dit en een Save a Prayer is ook best groot. Daar waar Duran Duran ooit één van de grootste bands op aarde was, waren ze begin jaren ’90 een doodlopende trein. Deze mooie ballad werd hun terugkeer.
Dit nummer vormt samen met Do You Believe in Shame? en Out of My Mind een trio dat zanger Le Bon schreef voor een overleden vriend van hem.

157. Arcade Fire - Intervention (2007)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Neon Bible
T2000: XXXX | MuMe: 101
Ik ben zeker niet de persoon die juicht als Funeral voor de zoveelste keer gekozen wordt tot beste album ergens. Noch kan het me boeien of Rebellion ergens weer een top 10 bemachtigt in één van die moderne lijstjes op bv. Pitchfork of NME. Niet dat Arcade Fire een slechte band is, allesbehalve, maar als je torenhoge favorieten niet zo goed vindt als anderen heb je toch vaak je vaker negatief uit te laten dan ze waard zijn. Zo is Intervention een enorm knap nummer.
Ik heb nogal een zwak voor nummers die langzaam het tempo omhoog gooien. Dat blijkt maar weer eens. Ik heb ook zeker een zwak voor dat orgeltje.

156. Kent - OWC (1997)
[152][147][XXX][XXX][XXX]


Album: Isola
T2000: XXXX | MuMe: XXXX


Hier dan het tweede nummer van Isola. Livräddarren is de gitaar, OWC de piano. Ook hier uiteraard de originele versie.

Nee jongens, Faith


En ok, Nightporter ook

Martha, Uprising en Intervention