Scorpions

155. Neil Young - On The Beach (1974)
[113][143][XXX][XXX][XXX]


Album: On the Beach
T2000: 1774 | MuMe: 903
Though my problems are meaningless, that don’t make them go away. Alleen al vanwege deze legendarische zin hoort deze in mijn lijst.
Maar hij staat er toch vooral vanwege dat gitaarwerk. Je voelt hem zoeken naar die juiste noten. Als de zanger die die ene hoge noot eruit probeert te persen.

154. The Byrds - Get To You (1968)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: The Notorious Byrd Brothers
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Het album waar dit afkomstig van is, is misschien wel mijn favoriete 60s-album (geworden). Vol met korte, harmonieuze, lichtpsychedelische nummers zoals alleen deze legendarische formatie dat kon. Vooral de gelaagdheid van de ogenschijnlijk simpele nummers vind ik erg knap.

153. Damien Rice & Lisa Hannigan - 9 Crimes (2006)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: 9
T2000: 1492 | MuMe: 1458
Inmiddels ‘wacht’ ik alweer ruim 6 jaar op wat nieuw werk van deze man. Zijn album O blies mij, hoewel wat lang, regelmatig weg. Echter ken ik die nummers nog niet goed genoeg los, dus is het nog geen Top 250-materiaal. 9 Crimes kwam dit jaar toevallig ook binnen bij de echte Top 2000. Niet minder dan terecht natuurlijk.

152. Supertramp - Rudy (1974)
[117][084][151][213][177]


Album: Crime of the Century
T2000: 1646 | MuMe: XXXX


Live-versies werden altijd gespeeld met zwart-wit beelden (zie vanaf 3:25). Het effect geeft mooi het tempo van dit nummer aan. Eerst rustig om het station wachten, vervolgens wegscheuren met de trein. Net zoals Hide In Your Shell lijkt dit een onschuldig nummer, maar is het eigenlijk een in- en intriest nummer. Over een jongen, Rudy, die ergens onderin de maatschappij staat (And the whole world's above him) en nooit liefde gekend heeft (All through your life, all through the years / Nobody loved, nobody cared). Zijn leven is als een trein op een spoor wordt hij geleid zonder enige invloed (You'd better gain control now). En net zoals die trein zal hij helaas nooit van dat spoor af kunnen wijken (Sad but in a while he'll soon be back on his train).
En dat dan uiteraard in een stuk mooiere woorden gegoten dan ik het kan vertellen.

151. Pink Floyd - Time (1973)
[143][132][029][028][053]


Album: The Dark Side of the Moon
T2000: 274 | MuMe: 217
De eerste keer Pink Floyd pas. Die 151e heb ik eigenlijk nu alweer spijt van. Ja, die klokken zijn op een gegeven moment wel irritant, maar dit is het beste rocknummer dat ze geschreven hebben. Met letterlijk scheurende gitaren. En ja, wat wil je dan nog meer?

150. Alphaville - Forever Young (1984)
[133][144][109][174][153]


Album: Forever Young
T2000: 266 | MuMe: XXXX
Iets wat begon als een aardig, maar behoorlijk zeiknummer werd uiteindelijk de nummer 150 uit mijn Top 250. Uitgebracht tijdens de Koude Oorlog en de eerste laatste zinnen uit het eerste couplet zeggen dan ook wel genoeg:
Hoping for the best, but expecting the worst
Are you gonna drop the bomb or not?

149. The Byrds - Eight Miles High (1966)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Fifth Dimension
T2000: 1718 | MuMe: 196
Die gelaagdheid waar ik het bij Get To You over had, hoor dit nummer dan eens! Buiten dat dit nummer één van de belangrijkste uit de muziekgeschiedenis is, is het ook gewoon een dijk van een nummer.

148. The Cure - Sinking (1985)
[130][104][094][XXX][XXX]


Album: The Head On the Door
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
In 2011 werd dit nummer genomineerd voor de MuMe Ladder. Bij de voorrondes helaas eruit gestemd. Vervolgens heb ik het zelf afgelopen jaar genomineerd. Wederom hetzelfde lot. Van de 5 minuten die het nummer duurt, is bijna 2 minuten een intro waar niet veel meer dan een bas en wat gepingel op een piano klinkt.
Ik zei bij Faith al dat The Cure het beter houdt bij dit soort muziek die echt onder je huid kruipt. Mensen, dit is toch 100 maal beter dan zo’n flauw popdeuntje als Close to Me?!

I crouch in fear and wait
I'll never feel again...
If only I could remember
Anything at all

147. Supertramp - Crime Of The Century (1974)
[129][093][089][228][XXX]


Album: Crime of the Century
T2000: XXXX | MuMe: 311
Veel artiesten met meerdere noteringen in deze regio merk ik. Davies en Hodgson hebben het nooit van hun emotie moeten hebben, maar met meer passie dan in dit nummer hebben ze m.i. niet gezongen. Dit is misschien ook wel hun meest duistere nummer.


So roll up and see
How they rape the universe
How they've gone from bad to worse

146. Led Zeppelin - Since I've Been Loving You (1970)
[156][184][XXX][XXX][XXX]


Album: Led Zeppelin III
T2000: XXXX | MuMe: 1031
Ook Robert Plant moest het niet zozeer hebben van de emotie in zijn stem. Behalve op dit nummer. Een mooie atypische ballad waarbij ieder bandlid topwerk aflevert.

145. Biosphere - Poa Alpina (1997)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Substrata
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Ambient, je valt er bij in slaap of je gaat helemaal op in die eentonige brei van geluid. Substrata is zo’n plaat die ik zeker niet luister om het luisteren (dwz op de bank zitten met de koptelefoon op), maar als ‘soundtrack van het leven’ (zo noem ik het wel eens) is dit prima geschikt. Of je nou in de trein zit, door de stad loopt of gewoon op de fiets zit. Dit album en in het bijzonder dit nummer zorgt voor een heerlijk relaxt sfeertje.

144. Porcupine Tree - Piano Lessons (1999)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Stupid Dream
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Lekker popnummertje, meer kan ik er ook niet van maken.

143. U2 - One Tree Hill (1987)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: The Joshua Tree
T2000: XXXX | MuMe: 237
Nee, voor mij is One Tree Hill de klapper van U2. Enerzijds mooi ingetogen en dan langzaam die uitbarstingen met die hate/love-stem van Bono. Om diezelfde reden vind ik nummers als Unforgettable Fire en Bad ook steeds beter worden. Ze kruipen echt onder je huid.

142. Porcupine Tree - Don't Hate Me (1999)
[070][056][XXX][XXX][XXX]


Album: Stupid Dream
T2000: XXXX | MuMe: 491
Hetzelfde album, maar toch heel anders dan Piano Lessons. Een beetje zeikerig is het wel, maar Wilson heeft de perfecte stem om het niet zeikerig over te laten komen. 8 minuten even wegdromen. Daar helpen die saxofoon(?) en de gitaarsolo zeker bij.

141. The God Machine - In Bad Dreams (1994)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: One Last Laugh in a Place of Dying...
T2000: XXXX | MuMe: 1425
Dit zou een nominatie geweest zijn, ware het niet dat deze al in de ladder stond. Dit hele album is meer dan goed met veel emotionele uitbarstingen. Maar ik zou Chevy niet zijn als ik niet zou gaan voor dat ene nummer dat een mooie clean productie. Die weliswaar nog steeds wat zwaar op de maag ligt, maar niet zo chaotisch is als het openingsbod, bijvoorbeeld.

Crime of the Century Alleen om die outro zou dit nummer standaard in iedere lijst moeten staan.

Since I've Been Loving You , beste zep nummer.
On the Beach een dikke 11 en duimen omhoog voor Damien en Lisa.
Oh en Rudi of eigenlijk Rudy

In Bad Dreams!

Crime Of The Century, Since I've Been Loving You, The Byrds en Alphaville

140. The Clash - London Calling (1979)
[043][083][078][188][XXX]


Album: London Calling
T2000: 560 | MuMe: 91
Ik weet niet, ik moet aan Arnout denken bij dit nummer. Wie mijn muzikale reis gelezen heeft, weet dat ik zelf graag CD’s mag maken. Het weerhoudt onze auto ervan Skyradiomuziek door de boxen te laten klinken en het zorgt ervoor dat mijn ouders ook eens wat anders horen. London Calling was het eerste nummer op de eerste CD van mijn nieuwe ‘reeks’. Een prachtig popnummer waarbij vooral drum n’ bas een grote rol spelen.

139. Coldplay - Clocks (2002)
[XXX][XXX][XXX][XXX][188]


Album: A Rush of Blood to the Head
T2000: 9 | MuMe: 971
De laatste en dus hoogste re-entry. Nu ik beter naar muziek heb leren luisteren, hoor ik in dit nummer opeens allemaal nieuwe dingen die ik voorheen nooit hoorde. Zo spastisch als Chris Martin altijd op zijn piano speelt bij dit nummer, zo spastisch ben ik ook geworden. Letterlijk opgaan in de muziek.

138. Red House Painters - Katy Song (1993)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Red House Painters
T2000: XXXX | MuMe: 625
Of het nou wel of geen slowcore is (slower dan dit krijg je het waarschijnlijk niet), het is geweldig. Kozelek (wie ik altijd verwar met Manzarek van The Doors) geeft dit doordringende nummer de perfecte tekst. Ik zit me nu af te vragen hoe ik dit nummer ken. Ik heb geen idee eigenlijk.

137. Fleetwood Mac - Gold Dust Woman (1977)
[127][124][XXX][XXX][XXX]


Album: Rumours
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Fleetwood Mac is waarschijnlijk de grootste verliezer. Van 9 naar 6 naar 3 (met in totaal 13 verschillende in de loop der tijd). Dat wil niet zeggen dat ik de band slechter ben gaan vinden. In tegendeel, Rumours staat nu zelfs in mijn top 10. Het betekent gewoon dat ik belachelijk veel goede muziek heb ontdekt de afgelopen jaren.
Een typische Stevie Nicks-tekst met veel duistere halfonbegrijpbare verwijzingen naar haar eerdere relatie met Buckingham en deels gewoon een soort zwarte magie. Uit de documentaire over Rumours blijkt ook wel dat eigenlijk niemand precies wist waar het eigenlijk over gaat. Zijzelf niet eens.

136. Nina Simone - Sinnerman (1964)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Pastel Blues
T2000: XXXX | MuMe: 24
Ik ben één van die mensen waarbij dit nummer opeens voorbij kwam toen het opeens nog meedeed hoog in de MuMe Ladder. In 2010 moet ik net ingestapt zijn toen het nummer al uitgeschakeld was.
Bij het bespreken van de Ladder zei ik destijds al dat nummers als Highway Star en The Great Curve voor mij het ultieme voetjesvandevloer-ritme hebben. Daar heb ik Sinnerman aan toegevoegd. Dat gospelgeschreeuw moet je maar leuk vinden. Zo geweldig vind ik het ook niet, maar het stoort me allerminst. Zeker niet als ik me concentreer op de drums, de gitaar of de piano.
Over deze plaat is inmiddels eigenlijk ook al wel weer genoeg gezegd.

Lonon Calling is erg sterk.
Met de rest heb ik wat minder.

135. Explosions in the Sky - The Only Moment We Were Alone (2003)
[122][086][XXX][XXX][XXX]


Album: The Earth Is Not a Cold Dead Place
T2000: XXXX | MuMe: 1466
Post-rock is bij uitstek een genre waar je bij een liefhebber aan één woord genoeg hebt, maar waar je een non-liefhebber onmogelijk uit kan leggen wat het genre zo geweldig maakt. Het is die combinatie van uh.. drums? Iets met de gitaren! Ennuh.. ritmes? Ja, zoiets dus. Ofzo.

134. Oasis - Champagne Supernova (1995)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: (What's the Story) Morning Glory?
T2000: XXXX | MuMe: 163
Dit album mocht ik ontdekken afgelopen zomer. Daarom associeer ik deze nummers nu ook met heerlijk op je rug liggen en je voor een uurtje mee laten nemen in de wereld van de gebroeders Gallagher.

133. The Rolling Stones - Gimme Shelter (1969)
[153][113][083][155][XXX]


Album: Let It Bleed
T2000: 182 | MuMe: 22
Ik zei eerder al dat ik meer van De Kevers ben, maar voorlopig hebben we nu meer Stones dan Beatles gehad. Gimme Shelter is zo geweldig van die stormachtige bas(?) die door het hele nummer zit. Het maakt het nummer minder houterig dan veel andere Stones-nummers.

132. B.B. King - The Thrill Is Gone (1969)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Completely Well
T2000: 468 | MuMe: 1619


Hier het bewijs dat een tekst allesbehalve moeilijk hoeft te zijn. Zolang je muziek maar precies de juiste toon heeft. Als je wilt weten hoe een gitaar een orgasme krijgt, luister dan dit nummer. Of nog beter: kijk het filmpje. Blues op z’n allerallerhoogste hoogtepunt.

87 maar inmiddels.. and still playing. Wat een icoon.

131. The Alan Parsons Project - The Turn Of A Friendly Card (Part One) (1980)
[119][126][161][XXX][XXX]


Album: The Turn of a Friendly Card
T2000: 386 | MuMe: 710
Waarom ik Part One en Part Two gesplitst heb, komt doordat ik vroeger Part Two veel beter vond. Dat vind ik nog steeds, maar ik verwacht in de toekomst dat ik ze gewoon ga samenvoegen. Uit de categorie ‘kort, maar krachtig’. Later meer hierover..

The Only Moment We Were Alone is een magistraal nummer. Voor mij was het liefde op het eerste gezicht en mijn eerste en nog steeds mooiste kennismaking met post-rock (na Sigur Rós).

Dat Post-Rock uitleggen ken ik wel.
Als iemand me naar m'n favoriete band vraagt, en ik antwoord GYBE!.
Kijken al die Top 4o listeners natuurlijken vreemd.
Dan vragen ze gewoon welk genre het is (in de hoop dat het een andere commerciele dance act is). Dan antwoord ik Post-Rock kijken ze me weer vreemd aan, en vragen uitleg.
En dan sta ik daar, weet ik niet wat te zeggen.

Post-Rock een saaier subgenre is er niet, het duurt me allemaal te lang, maar ik begrijp wel waarom sommige het erg goed vinden.

Verder een zeer goede update met het beste Stones nummer, beste AP, beste Oasis nummer en B.B. King

Gimme shelter maakt eigenlijk Let it bleed tot beste (favoriet) Stones album.
De andere nummers zijn ook zeer sterk, maar op bv Exile, Beggars en Sticky Fingers staan ook zeer sterke nummers.

: Leuk lijstje tot nu toe

Meestal leg ik zo Post-Rock uit:

"Post-rock is een genre dat zich kenmerkt door zijn lange composities. In deze lange composities wordt er veel met een hard/zacht-dynamiek gewerkt. Er wordt een heel filmische sfeer gecreëerd met gitaren die soms als strijkers klinken. Post-rock richt zich niet op het technische aspect van muziek maar het emotionele aspect.

Ja, kenmerkt het genre wel goed ja.
Maar probeer dat maar tegen iemand te zeggen die luidkeels Gangnam Style mee zingt.

130. Eagles - After The Thrill Is Gone (1975)
[125][100][091][105][120]


Album: One of These Nights
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Tja, op deze hoes staat dan weer wel The voor Eagles.

Een onderschat Eagles-nummer, niet ontoevallig het B-kantje van Take It to the Limit. Beheerst door Don Henley. B.B. King zong over de thrill die weg is, dit is de rust die erna volgt.

You're afraid you might fall out of fashion
and you're feeling cold and small,
any kind of love without passion,
ah, it ain't no kind of loving at all.

129. Electric Light Orchestra - Here Is The News (1981)
[107][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Time
T2000: XXXX | MuMe: 602
VPRO ja. Een nummer dat zorgt voor een energieboost.

128. Leonard Cohen - Avalanche (1971)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Songs of Love and Hate
T2000: XXXX | MuMe: 898
Avalanche is ook zo’n nummer dat echt onder je huid kruipt. Het begint al bij de openingszin (I stepped into an avalanche, it covered up my soul) en dat gitaargetokkel houdt die spanning voor het hele nummer vast.

127. The Smiths - Some Girls Are Bigger Than Others (1986)
[106][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: The Queen is Dead
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
The Smiths staan er 3 keer in. Twee zijn er wel te raden (zeker degene die mij een beetje actief volgen) en dit is de eerste van de drie. Waarom dit nummer zo ondergewaardeerd wordt, weet ik niet. Beetje spelen met hard-zacht en gewoon enorm catchy.

126. Mark Knopfler - Speedway At Nazareth (Paris 2010) (2000)
[103][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Sailing to Philadelphia
T2000: XXXX | MuMe: XXXX


En de winnaar van helft 2 is, onbewust, Speedway at Nazareth. Het nummer komt van het album Sailing to Philadelphia (vandaar het jaartal), maar ik kies voor een live-versie. Geen gezeik met wel officieel of niet officieel, ik heb nu aardig wat bootlegs mogen horen van Mark en inmiddels dus ook aardig wat Speedway at Nazareths, want die speelt hij graag.

Ja het blijft lekkere radio, die van Cohen en The Smiths zijn dan wel favoriet, sterker nog komen uit mijn album top 10

Ik vind het nummer van The Smiths een beetje makkelijk en ook wat ongepast op het album. Ik ben in ieder geval blij dat het de afsluiter is van een verder bijna perfect album.

125. Led Zeppelin - Stairway to Heaven (1972)
[073][046][060][032][032]


Album: Led Zeppelin IV
T2000: 3 | MuMe: 36
De klassieker onder de klassiekers. Een nummer dat ik simpelweg niet kan negeren. Wel voor het eerst buiten de top 100, maar nog steeds een dijk van een nummer.

124. Mark & Clark Band - Worn Down Piano (1977)
[105][107][068][147][091]


Album: Double Take
T2000: 107 | MuMe: 433
Dit nummer ben ik tot nu toe nergens anders tegengekomen dan in de Top 2000 (en dus in de MuMe Ladder). Waarschijnlijk de beste one-hit wonder die ik ken. Een ruim 8-minuten durend muzikaal verhaal met een mooi samenspel tussen gitaar, piano en zang.

123. Eagles - Doolin Dalton/Desperado (Reprise) (1973)
[110][115][080][110][XXX]


Album: Desperado
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Doolin’ Dalton is een geweldig nummer. Desperado is een geweldig nummer. Combineer die twee en je krijgt dit prachtige nummer. Perfect einde van een weergaloos album. Vooral die subtiele banjo op het einde is een geniale ingeving geweest.

The queen of diamonds let you down,
She was just an empty fable
The queen of hearts you say you never met
Your twisted fate has found you out
And it' fin'lly turned the tables
Stole your dreams and paid you with regret

122. Camel - Nimrodel/The Procession/The White Rider (1974)
[128][158][187][XXX][XXX]


Album: Mirage
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Lady Fantasy was zeer sterk, deze is nog even een tandje beter. Een 9-minuten durend epos vol met virtuoze gitaar- en toetsensolo’s.

121. The Stranglers - Golden Brown (1981)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: La Folie
T2000: 430 | MuMe: 66
Ik mag graag luisteren naar 80s-unicums als Maid of Orleans en deze Golden Brown. Ze hebben wat magisch, iets sprookjesachtig. Een klavecimbel die je zowel in de pruikentijd waant (kan ook aan de clip liggen) als bijdraagt aan een sterke hedendaagse popsong. Onderschat ook zeker de kracht niet van de (contra?)bas die zorgt voor dat warme, volle geluid.

Eagles - Doolin Dalton/Desperado , inderdaad zeer mooi gedaan, de totale zangprestatie is erg sterk.
De hese stem van Henley is leading.

Bart Meuleman schreef eens over Eagles:
Het monstersucces vd Eagles hindert het denken en schrijven over de muziek die zij maakten.

Ik weet niet precies wie Bart Meuleman is, maar..

120. Nils Frahm - Ambre (2010)
[045][091][138][XXX][XXX]


Album: Wintermusik
T2000: XXXX | MuMe: 1624
Twee piano’s, om het effect wat te versterken. Maar wat dit nummer zo goed maakt, is dat het letterlijk huiskamermuziek is (“chamber music”). Kleine zuchtjes, een stoel die aangeschoven wordt, dat soort dingen. Het geeft deze muziek authenticiteit en maakt het meer dan een paar instrumenten die ingespeeld worden en opgenomen. Subtiele details onderscheiden deze plaat en maken dat je dit 100 keer kan luisteren en steeds nieuwe dingen kan horen.

119. Creedence Clearwater Revival - I Put A Spell On You (1968)
[144][081][077][101][068]


Album: Creedence Clearwater Revival
T2000: 132 | MuMe: 232
Ondanks dat ik Creedence Clearwater Revival goed kan hebben, hebben alleen dit nummer en Suzie Q (#122) in mijn Top 250 gestaan. Zo furieus en krachtig als bij deze cover hebben ze dan ook niet meer geklonken. Die doorleefde stem van Fogerty en zijn (en broers) gitaarwerk, maar ook vooral het mitrailleurachtige drumwerk van Doug Clifford. Heerlijk!

118. Porcupine Tree - Arriving Somewhere But Not Here (2005)
[090][064][XXX][XXX][XXX]


Album: Deadwing
T2000: XXXX | MuMe: 653
Eén van de 20 nummers die 10+ minuten duren. Van dhr. Wilson moet ik nodig meer solowerk gaan ontdekken, maar het is toch bijna onmogelijk dat hij nummers heeft gemaakt die nóg beter zijn dan dit? De metal-invloeden die ze kregen vanaf In Absentia kan ik bij tijd en wijlen goed hebben. Lekkere tempowisselingen ook.

117. Supertramp - Don't Leave Me Now (1982)
[095][063][XXX][XXX][XXX]


Album: …Famous Last Words
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Wel grappig dat dit nummer iedere keer in de buurt van bovenstaand nummer stond.
Dit werd letterlijk de zwanenzang van Supertramp. Nog wat aardige nummers werden gemaakt zonder Roger Hodgson, maar dit was hun laatste meesterwerk. Het nummer is ook beduidend minder frivool geproduceerd dan een Hide In Your Shell of een Child of Vision, die tekstueel toch beduidend zwaarder op de maag liggen. De piano klinkt niet meer zo mooi, het orgeltje op de achtergrond voegt wat extra drama toe en de zang van Hodgson is volgens mij iets scheller geproduceerd voor meer impact. Een laatste stuiptrekking. Wild Theme was het afscheid van Dire Straits, dit werd het afscheid van Supertramp.

De beroemde laatste woorden werden:
Don't leave me now
All alone in this crazy world
When I'm old and cold and grey and time is gone...

116. Michael Jackson - Man in the Mirror (1987)
[151][155][076][059][131]


Album: Bad
T2000: 204 | MuMe: XXXX


Toen hij stierf vond men het massaal nodig om een heleboel nummers van hem te draaien. Daar was ik overigens geen uitzondering op. Met name dit nummer bleek gevoelig. Of het nou gewoon zo’n goed nummers of dat het kwam uit een soort van melodramatische zelfreflectie (immers, het is ‘wij’ die Michael kapot gemaakt hebben met de vele negatieve publiciteit) maakt niet zo veel uit. Het nummer is en blijft ijzersterk.

Ondanks hij het live volgens mij nog nooit gezongen heeft, was het toch altijd één van de vele hoogtepunten tijdens concerten. Jankende mensen, flauwvallende concertgangers, een groot koor achter hem, alles werd er uit de kast gehaald. Maar het toppunt is toch wel de uitvoering tijdens het befaamde concert in Boekarest tijdens de Dangerous-tour. Terwijl dit nummer (en daarmee één van de meest legendarische concerten uit de muziekgeschiedenis) langzaam tot een einde komt, wordt Michael in een jetpack gehesen en vliegt zo een rondje over het publiek, naar de coulissen.

Stairway To Heaven. Word Down Piano en Man In The Mirror

Verder nog uitstekende platen van CCR, Supertramp, Eagles en The Stranglers

Haha, al die flauwvallende en jankende mensen.

Mooi nummer hoor, maar wel apart dat er zo'n chaos kan ontstaan bij een live concert.

Prettig te weten dat we hier waarschijnlijk wel veilig zijn voor Music.