Kan dat ook iets met elkaar te maken hebben?

Wel heftig trouwens heicro. Dat is echt een schrikbeeld van elke muziekliefhebber. Enig idee hoe het is ontstaan? Te veel concerten zonder oordoppen? Heb je er verder veel last van in het dagelijks leven?

Nou..ik loop ms soms n beetje achter..vandaar dat ie er ms nog niet in staat bij mij..sowieso is het aanbod erg groot en ik heb geen zin om er elke week heel veel nieuwen in te gooien...

Het is een smakelijk gevarieerd lijstje uit allerlei windstreken met hoge noteringen voor zowel Engels-, Frans- als Nederlandstalig en iedere week toch minstens een paar verrassingen. Met die Pretty Flamingo ben je overigens lekker snel.

Ja dat dan ook wel weer..meestal kijk ik naar t aanbod van anderen en pik ik er een paar in en dan kan t voorkomen dat er n bekende doorheen glipt..ik kan daar zelf niet zo mee zitten..deze week zag ik de flamingo en dacht..pik in..en Sloop liet ik dan zitten..

Van de top 20 heb ik aan 17 nummers een puntenbijdrage geleverd. Wat dat betreft volg ik als een mak schaapje de kudde.
"Follow me" (nr. 17) heet geheel toepasselijk het hoogst genoteerde nummer waaraan ik geen punten heb geleverd. Dit is een single die bij mij net de top 40 niet haalde. Goede compositie, goede B-kant. Ik vind alleen dit duo harmonisch niet zo goed klinken voor een top 20 notering. Hun klankkleuren passen niet echt lekker bij elkaar.
Dat geldt niet voor de volgende groep op nr. 18 die eveneens mijn top 20 niet haalde. Uitstekende bij elkaar passende klankkleuren: The Hollies.
Dit overigens redelijke nummer haalt voor mij toch de zwakkere kanten van the Hollies naar boven. Niet verrassend of afwijkend genoeg t.o.v. wat ze eerder hebben uitgebracht (noem het diversiteit), niet origineel (denk aan Evie Sands) en om met heicro te spreken: enigszins "soft en poppy". Daarbij gaan ze zeker in 1966 nog mijn lijstjes halen. "Bus stop" bijvoorbeeld vind ik beter.
Op 26 december 1965 introduceerde ik al Charles Aznavour (nr. 19): maar deze werd pas weken later door anderen opgepakt. Ik denk dat menigeen de kerstborrel nog moest verwerken.
Wat dat betreft was de timing van dit nummer voor mij ook niet geweldig in die periode van het jaar. Franse chansons doen het bij mij veel beter als de temperatuur buiten minimaal 23 graden is en de zon schijnt.

Mijn gehoorverlies gaat gepaard met tinnitus die ik heb opgelopen door veel te harde muziek in het verleden. En ja, ik ondervind wel regelmatig hinder, maar heb er ook mee leren leven.

Top-40: week 16 van 1966.

29. The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine Any More
Het begint al met een machtige intro maar daarna ontvouwt zich een geweldige popsong door de intense sfeer mede door de zang en de licht bombastische productie.
Cijfer: 9,5

33. Cliff Richard and The Shadows - Blue Turns To Grey
Cliff Richard vind ik op zijn best als hij begeleid wordt door The Shadows en het is een aanstekelijke en meer dan degelijke - overigens door Jagger & Richard geschreven - poprocksong.
Cijfer: 8

36. Spencer Davis Group - Somebody Help Me
De tekst is wat doorsnee hoewel geloofwaardig maar het erg aanstekelijke ritme, de gitaarriffs, de vitaliteit en vooral de bluesy, soulvolle zang van Steve Winwood maken alles goed.
Cijfer: 8

39. Chér - Bang Bang (My Baby Shot Me Down)
Hier is het vooral de melodie die het hem doet alsook de zang van Cher. Schitterende begeleiding ook met make de viool, vooral in dat snelle stukje.
Cijfer: 8,5

40. The Beach Boys - Sloop John B
Ook hier veel lof, The Beach Boys weten als geen ander de zon in huis te brengen met dit stemmig en vitaal meezingnummer waarbij de zang wederom een lust voor het oor is.
Cijfer: 9

16 april 1966 week 16

01 (04) 04 Alan Price Set - I Put a Spell on You
02 (03) 04 The Beach Boys - Sloop John B.
03 (01) 05 The Byrds - Eight Miles High
04 (02) 04 The Beatles - Norwegian Wood
05 (05) 05 Ferré Grignard - Ring, Ring, I've Got to Sing
06 (06) 08 The Kinks - Dedicated Follower of Fashion
07 (07) 08 The Yardbirds - Shapes of Things
08 (08) 08 The Beatles - Nowhere Man
09 (09) 04 The Association Along Comes Mary
10 (---) 01 Simon & Garfunkel - I Am A Rock

11 (10) 04 Lyme & Cybelle - Follow Me
12 (12) 03 The Mamas & the Papas - Monday Monday
13 (19) 02 Donovan - You're Gonna' Need Somebody On Your Bond
14 (14) 03 Boudewijn de Groot - Welterusten, Mijnheer de President
15 (17) 03 Love - My Little Red Book
16 (11) 07 Donovan - Sunny Goodge Street
17 (---) 01 The Searchers - Take It Or Leave It
18 (15) 08 Tim Hardin - How Can We Hang On To A Dream
19 (---) 01 Chris Montez - The More I See You
20 (---) 01 Manfred Mann - Pretty Flamingo

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/b/bc/I-am-a-rock-ep-ps.jpg/200px-I-am-a-rock-ep-ps.jpg

Na de solo single van Paul Simon is deze 'I Am A Rock' versie samen met Art Garfunkel aanmerkelijk rijker qua geluid. Top 10 waardig.

The Searchers coverden veel....en zeer succesvol. Ten tijde van 'Take It Or Leave It' waren ze al door de wol geverfd en dat is te horen. The Rolling Stones zetten hun eigen originele uitvoering overigens pas twee dagen later op de plaat.

De liedjes van Chris Montez en Manfred Mann zijn eenvoudig, maar liggen na 50 jaar nog altijd prettig in het gehoor.

1966 - week 15

1. (02) (3w) The Beatles - Norwegian Wood (This Bird Has Flown) #1
2. (01) (3w) Dusty Springfield - You Don't Have to Say You Love Me #2
3. (05) (3w) Sarah Vaughan - A Lover's Concerto
4. (03) (5w) Lyme & Cybelle - Follow Me
5. (04) (9w) Marvin Gaye - One More Heartache #3
6. (---) (1w) Koko Taylor - Wang Dang Doodle
7. (11) (2w) Solomon Burke - I Feel a Sin Coming On
8. (08) (2w) Love - My Little Red Book
9. (---) (1w) Boudewijn de Groot - Welterusten Mijnheer de President
10. (06) (6w) Charles Aznavour - La Bohème #2

11. (16) (2w) Jr. Walker & the All-Stars - (I'm a) Road Runner
12. (07) (4w) The Byrds - Eight Miles High
13. (---) (1w) Françoise Hardy - Tu Peux Bien
14. (---) (1w) The Shangri-Las - He Cried
15. (13) (5w) Gene Chandler - (I'm Just a) Fool for You
16. (09) (8w) Ike & Tina Turner - Two Is a Couple
17. (17) (8w) The Lovin' Spoonful - Daydream
18. (12) (3w) The Association - Along Comes Mary
19. (10) (7w) Tim Hardin - How Can We Hang On to a Dream
20. (14) (7w) James Brown - Ain't That a Groove

Zowaar blues in mijn top 20! Ondanks dat het me zou moeten aanspreken, ik heb namelijk een liefde voor zwarte muziek en een interesse in de slavernij en de eeuwenlange onderdrukking van de zwarte man in Amerika, waar de blues veel mee te maken heeft. Toch grijpt het me zelden écht, hoe doorleefd het ook is. Wang Dang Doodle is echter een fantastische ontdekking. Doorleefd voelt het niet, eerder energiek en vol levenslust.

Er was in die tijd veel protest tegen de Vietnam-oorlog, ook buiten Amerika. Boudeijn de Groot deed daar ook mee, om vervolgens onbedoeld de rest van zijn leven protestzanger genoemd te worden. Ook een geweldig nummer, voelt heel erg gemeend. De nog prille twintiger was blijkbaar al ontzettend begaan met de wereld.

Françoise Hardy zorgt voor met afstand het kortste liedje in de lijst: slechts 1.44. Ik ken überhaupt maar weinig liedjes die zo kort duren. Het knappe is dat Tu Peux Bien voor mij helemaal niet uitzonderlijk kort aanvoelt. Meer heeft ze niet nodig voor dit ontzettend fijne popliedje. Voelt ook helemaal niet onaf.

Tot slot The Shangri-Las met weer een flinke dosis tienerdramatiek. Mary heeft een oogje gekregen op een andere jongen en het daarom uitgemaakt met haar vriendje, en ach, die arme jongen is er kapot van. Niemand kan zo'n soort liedje mooier brengen dan dit meidengroepje.

Week 16:

01 (01) 05 The Byrds - Eight Miles High #4
02 (04) 03 The Beatles - Norwegian Wood
03 (02) 09 The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine Anymore #1
04 (16) 03 The Contours - Just A Little Misunderstanding
05 (05) 04 Beach Boys - Sloop John B.
06 (03) 04 Dusty Springfield - You Don't Have To Say You Love Me
07 (06) 04 The Association - Along Comes Mary
08 (09) 06 The Kinks - Dedicated Follower of Fashion
09 (20) 02 Love - My Little Red Book
10 (18) 08 The Poets - Baby Don't You Do It
11 (07) 08 The Temptations - Get Ready
12 (08) 08 Donovan - Sunny Goodge Street
13 (12) 03 Barbara Lewis - Don't Forget About Me
14 (13) 02 The Mama's & The Papa's - Monday Monday
15 (14) 07 Bob Dylan - One Of Us Must Go (Sooner or Later)
16 (11) 04 Sam & Dave - Hold On! I'm A Comin'
17 (10) 09 Michel Polnareff - La Poupée Quit Fait Non #1
18 (15) 02 Boudewijn de Groot - Welterusten Mijnheer de President
19 (17) 02 The Four Shells - Hot Dog
20 (**) 01 Het - Kejje Nagaan

exit:
Kim Weston - Helpless

Rustig weekje hier, enkel Het komt binnen met hun single vol maffe rijmelarij. Het is lang geen Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan, wat bij mij erg goed scoorde , maar toch vind ik het wel een leuk nummer. Ben benieuwd wat er hierna nog van Het langskomt, want dit zijn de enige twee nummers die ik van ze ken.

Het is vooral de week van de drie flinke doorstijgers, waarvan de Schotse The Poets wellicht het meest in het oog loopt, aangezien die al 2 maanden genoteerd staan in mijn lijst. Dit nummer kan ik voorlopig geen afscheid van nemen, het zit zo goed in elkaar met die heerlijke beat en dat mysterieuze gitaarwerk. Echt een lekker stuiternummer. Helaas brak de band, begeleid door Stones-manager Andrew Loog Oldham nooit echt door. Ik las net wat in Yeah Yeah Yeah van Bob Stanley en moest wel lachen om het volgende citaat: "Being from Glasgow meant they were so remote from the London-based record companies they may as well have been from Iceland".

Over The Contours niets in Yeay Yeah Yeah, maar wat een geweldig Motown-nummer is dat toch eigenlijk!

Inderdaad een geweldig nummer en leuk dat herman zijn belofte nakomt om te citeren uit Yeah Yeah Yeah.
Wat een schande dat dit overigens fantastische boek the Contours niet noemt. Er wordt wel een heel hoofdstuk besteed aan Motown waarbij wordt aangegeven dat ze de elektriciteitsrekening in 1960 nauwelijks nog konden betalen terwijl the Contours binnen een paar jaar letterlijk licht in de duisternis brengen.
Opvallend is dat het boek Yeah Yeah Yeah the Contours niet noemt terwijl de lyrics van het nummer "Just a little misunderstanding" beginnen met, je raad het al, Yeah Yeah Yeah.......
Wat een gemiste kans.

Overigens komt het nummer pas bij mij volgende week binnen. Hij komt volgens verschillende bronnen aanstaande maandag uit. Maar aangezien rateyourmusic het nummer op maart dateert had ik herman ook al eerder kunnen volgen. Ik zet hem als jullie het niet erg vinden bij de aprilreleases.

Week 16 1966: (16-4-1966)
01 (01) 05 Alan Price set - I put a spell on you
02 (03) 05 Sam and Dave - Hold on, I'm comin'
03 (02) 05 The Byrds - Eight miles high
04 (05) 05 The Beach Boys - Sloop John B
05 (10) 03 Percy Sledge - When a man loves a woman
06 (04) 04 The Beatles - Norwegian Wood
07 (08) 04 The Capitols - Cool Jerk
08 (09) 04 The Who - La-La-La Lies
09 (14) 03 Love - My little red book
10 (13) 03 Chris Montez - The more I see you

11 (06) 07 The Young Rascals - Good lovin'
12 (07) 06 The Association - Along comes Mary
13 (11) 04 Les Fleurs de Lys - Circles
14 (12) 03 Mama's and the papa's - Monday Monday
15 (17) 06 Ferré Grignard - Ring, ring, I've got to sing
16 (---) 01 Simon and Garfunkel - I am a rock
17 (---) 01 Neil Diamond - Solitary man
18 (---) 01 Manfred Mann - Pretty Flamingo
19 (22) 03 Bob Dylan - A rainy day women #12 #25 / Pledging my time
20 (15) 08 The Yardbirds - Shapes of things

21 (16) 04 Dusty Springfield - You don't have to say you love me
22 (29) 02 The Supremes - Love Is Like An Itching In My Heart
23 (---) 01 Lee Dorsey - Confusion
24 (26) 03 The Throb - Fortune teller / Believe in me
25 (25) 03 Spencer Davis Group - Somebody help me
26 (---) 01 The Searchers - Take it or leave it
27 (34) 02 David Bowie - Do anything you say
28 (18) 07 The Ugly Ducklings - Nothin'
29 (19) 08 The Kinks - Dedicated follower of fashion / Sittin on my sofa
30 (21) 08 Tim Hardin - How can we hang on to a dream

31 (36) 02 The Motleys - My race is run
32 (21) 07 The Who - Substitute
33 (23) 07 Zu zu blues band - Zu zu man
34 (24) 07 The Troggs - Lost girl
35 (27) 03 Het - Kejje nagaan
36 (28) 06 Them - Call my name
37 (40) 02 Junior Walker -I'm a road runner
38 (37) 02 Wim Sonneveld - Tearoom tango
39 (---) 01 Boudewijn de Groot - Welterusten Mijnheer de President
40 (---) 01 Bush - To die alone

Uitstekende keuze Arrie! Ook dit nummer komt bij mij volgende week binnen. Maar in dit geval zat ik fout met de releasedatum. Ik had het nummer fout op september 1966 staan, dat is de maand dat een andere single van haar uitkomt, deze had bij de maartreleases voorbij moeten komen.

Ik weet bij dit nummer precies hoe lang ik het al ken, namelijk sinds 1989. Toen kocht ik in de boekhandel het boek "The heart of rock and soul" van Dave Marsh. In dat boek staat de persoonlijke top 1001 van de schrijver die vooral een liefhebber is van Doo wop, Soul en Hip hop, kortom zwarte muziek. Ik heb het destijds uitgelezen als een spannende roman. De lijst zelf is nu nog makkelijk terug te vinden op het internet maar het was wat langer zoeken naar de begeleidende tekst erbij. Bij elk nummer stond een kleine recensie.
Nummer 663 was voor Wang dang doodle van Koko Taylor met op gitaar Buddy Guy. En ik heb haar destijds direct beluisterd in de plaatselijke fonotheek vanwege het bijschrift in het boek (die ik zo snel niet op internet kon vinden). De intensiteit van het nummer en de afwijkende tekst t.o.v. de versie van Howlin' Wolf die ik al langer kende maakte mij destijds erg nieuwsgierig....

Overigens staan er twee nummers in mijn top 10 die zeer hoog in de top van Dave Marsh stonden die ik langer ken dan 1989 en elders bij de deelnemers van dit topic erg bescheiden scoren. Het is kortom weer tijd voor enige support.

Op nummer 23 bij Marsh stond mijn huidige nummer 2 "Hold on I'm coming" van Sam and Dave.
Wat een energieke zang en begeleiding is dit. Of zoals Marsh het uitdrukt: Al Jackson (the drummer) plays as if Sam & Dave persuaded him that you could be arrested for not popping the one hard enough.
En wat het karakter van het nummer betreft stelt Marsh: And if you know a greater statement of sexual urgency, keep it to yourself because it probably really is illegal.

Op nummer 31 bij Marsh stond mijn huidige nummer 5 "When a man loves a woman" van Percy Sledge. Even los van de mening van Marsh uit het pre-internet tijdperk, wat wordt dit nummer op internet verkeerd begrepen.
Ten eerste wordt de releasedatum op wikipedia ten onrechte op half april 1966 gezet terwijl die toen al een paar weken in de Bildboard hot 100 staat.
Ten tweede worden her en der de lyrics bij dit nummer fout geciteerd. Het is niet "trying to hold on to your precious love" (zie link). Dat zong Micheal Bolton in 1991. Hij had wat mij betreft het nummer ook mogen noemen: "When a man wrapes a number".
Het is ook niet "trying to hold on to your hot blood long". Dan had het nummer waarschijnlijk geheten "When a man loves a vampire".

Het is "trying to hold on to your heartless love". Het nummer gaat feitelijk over een man die alles verliest (zijn beste vriend, al zijn geld) aan een foute vrouw. Want "loving eyes can never see". Bekijk hoe geniaal deze tekst de vertwijfeling van deze verliefde man weergeeft.
Zijn stem brengt de passie tot het laatste moment. Je merkt nauwelijks dat hij buitengewoon sterk instrumentaal begeleid wordt, ook niet als op het laatst de blazers een poging doen hem van het podium weg te blazen. Ook het achtergrondkoortje is fantastisch.

Welterusten Mijnheer de President. Mooie opbouw met een bescheiden instrumentaal begin en een stevig orkestraal einde waardoor de ingehouden emoties tot een maximum lijken te komen. Een visionaire tekst uit 1965 over de Amerikaanse oorlog in Vietnam waar eigenlijk al duidelijk in gesteld wordt dat Mijnheer de President deze oorlog niet kan winnen, hetgeen 10 jaar later ook zou blijken. Kortom voldoende redenen om deze in mijn Top 40 terecht te laten komen.
Ook bij velen anderen staat deze hoog. Het is één van de succesvolste nummers uit 1966 in de MuMeladder. Bij LucM scoort het nummer een rapportcijfer 9. Bij 6 van de 8 mensen in dit topic staat deze in de top 20. Bij heicro nr.14, bij luigifort nr.17, bij johan de witt nr.16, bij herman nr.18, bij 50tracks nr.20, bij Arrie op 9. Alleen bij Justus18 en Marzipaintree is deze nog niet in de top 20 te vinden maar staat wel in de top 40. Deze zal de komende week dan ook wel de algehele wekelijkse MuMe top 20 gaan halen!

Tot zover de welgemeende complimenten.

Ik kan nu al voorspellen dat deze bij mij de Top 20 niet gaat halen.
Dat ligt toch vooral aan de tekst. De tekst kent een aantal zwakke elementen. Het rijmschema is soms zwak (die vergissing laatst met dat bombardement), (huis-thuis). De tekst is soms cynisch (denk maar niet) dan weer belerend (u zult toch wel weten). Hij had het beter consequent cynisch kunnen houden want dat komt ook overeen met de cynische titel van het nummer.
OK, dit zijn kleinigheden. Maar daar blijft het niet bij.

Er staan fouten in de tekst (vergeet het vierde van die tien geboden). Iedereen denkt dat het "gij zult niet doden is" maar dat is het zesde gebod. Het vierde gebod is in de Joods-protestante wereld het onderhouden van één rustdag per week. In de katholieke wereld is het dat je je ouders moet eren. Kortom het vierde gebod is totaal niet in overeenstemming met de tekst van het nummer.

Hij is boos en wie boos is zegt dingen die niet kloppen? Opvallend heb ik het altijd gevonden dat veel nieuwe Nederlandse artiesten halverwege jaren 60 massaal Engels gingen zingen en dat deze troubadour in het Nederlands zingt en uitgerekend iemand tot de orde roept die Engelstalig is.

Uiteraard is de tekst niet van Boudewijn de Groot maar van Lennaert Nijgh. Lennaert had ook al snel bedenkingen bij de tekst. Boudewijn vond het later tekstueel zelf ook niet Lennaerts beste nummer. Hij heeft het na 1969 nauwelijks nog gezongen. Hij werd vaak protestzanger genoemd maar wilde daarmee niet geïdentificeerd worden. Waarom eigenlijk niet?
En hij vond al snel de tekst gedateerd en oppervlakkig (met onvoldoende goede argumentatie). Maar als een nummer verder goed is dan kan je dat aanpassen. Blijkbaar zijn dat dan geen eenvoudige aanpassingen (zoals bijvoorbeeld het wijzigen van u in jij). De tekst moet voor Boudewijn blijkbaar flink op de schop om het weer op zijn repertoire te krijgen.
Ik begrijp wat hij bedoelt met onvoldoende argumentatie. Het nummer herhaalt veelvuldig het doden van mensen (46 doden, eenzaam stervend, vermoord, omgekomen, etc.) maar negeert bijvoorbeeld de economische en psychologische argumenten tegen oorlog. Hoeveel sterker was het nummer geweest als er benadrukt was dat de oorlog ook leidt tot mensen die weliswaar deze overleven maar die voor altijd getraumatiseerd zullen blijven door de verschrikkingen ervan, die nooit meer "wel te rusten" kunnen ervaren.

Maar los van al die argumenten is er volgens mij nog meer aan de hand. Dit interview geeft uitsluitsel.

Boudewijn de Groot blijkt een liefhebber te zijn van gewelddadige games. Verlekkerd vertelt hij hoe mooi zijn tegenstanders uit elkaar spatten als hij ze doodschiet. Boudewijn blijkt zelf te streven naar overwinning en naar macht. Macht over de game waarbij de overwinning is het uitspelen ervan. Boudewijn behoort niet tot die mensen die ziek zijn van geweld. Integendeel, hij krijgt er energie van. Maar voor hem geldt wel dat een mensenleven telt. Elke neergeschoten tegenstander levert namelijk bonuspunten op. Boudewijn is zelf mijnheer de president binnen de wereld van zijn game.
Zijn drijfveer is naar eigen zeggen wraak. Maar is wraak niet de brandstof van elke oorlog? Stuurde president Johnson niet voor het eerst manschappen nadat het Ton-kin incident plaats vond? Was een dieptepunt niet het My-lai incident, een vreselijke wraakoefening van een onderdeel van het Amerikaanse leger?

Leest Boudewijn dan geen goede boeken vraagt de interviewer in het interview. Nee, want daar valt hij bij in slaap. Welterusten Boudewijn.
Een andere vraag uit het interview. Zitten er dan geen nadelen aan het spelen van games? Ja, het is verslavend en ze kosten veel tijd, het is eigenlijk zonde van je tijd.

Ineens besef ik dat het vierde gebod van de tien geboden, schijnbaar ten onrechte genoemd in het nummer, heel goed bruikbaar is in deze situatie. Je zou eigenlijk van iedere gameverslaafde minstens één gameloze dag per week moeten eisen.

Ik denk dat ik dat als Musicmeter junk ook ga doen. Niet dat Musicmeter zonde van mijn tijd is of veel tijd kost, maar er zijn ook andere dingen in het leven. Daarom vanaf nu elke zondag geen Musicmeter!

Ik zie dat het al laat is en zondag. Ik stop ermee.
Welterusten, allemaal.

1966 - Week 16

16 15 AW
01 01 08 The Kinks - Dedicated Follower Of Fashion #2
02 02 05 The Byrds - Eight Miles High
03 12 04 Dusty Springfield - You Don't Have To Say You Love Me
04 16 03 Mamas & Papas - Monday Monday
05 17 03 Boudewijn De Groot - Welterusten Mijnheer De President
06 18 03 The Beatles - Norwegian Wood
07 19 02 David Bowie - Do Anything You Say
08 20 02 Manfred Mann - Pretty Flamingo
09 03 08 The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine Anymore #2
10 04 08 The Beatles - Nowhere Man

11 05 08 The Hollies - I Can't Let Go
12 07 06 Serge Gainsbourg - Docteur Jekyll et Monsieur Hyde
13 08 06 Brian Wilson - Caroline, No
14 13 04 Donovan - Josie
15 ** 01 Neil Diamond - Solitary Man
16 ** 01 Petula Clark - A Sign Of The Times
17 ** 01 Del Shannon - The Big Hurt
18 ** 01 Simon & Garfunkel - I Am A Rock
19 ** 01 The Beach Boys - Sloop John B
20 ** 01 Bob Dylan - Rainy Day Women #12 & 35

Verdwenen
The Shadows Of Night - Gloria
The Purple Hearts - Of Hopes And Dreams And Tombstones
Tim Hardin - How Can We Hang On To A Dream?
Michel Polnareff - La Poupée Qui Fait Non #2
The Spats - She Done Moved
The Golliwogs - Fragile Child

50 Tracks Rearviewmirror Top 40 week 16 1966

01 - 02 - 04 The Beatles - Norwegian Wood
02 - 01 - 05 The Byrds - Eight Miles High
03 - 03 - 08 The Young Rascals - Good Lovin'
04 - 04 - 06 Them - Call My Name
05 - 06 - 04 The Beach Boys - Sloop John B.
06 - 07 - 04 Dusty Springfield - You Don't Have To Say You Love Me
07 - 08 - 05 Sam & Dave - Hold On, I'm Comin'
08 - 14 - 04 Chrispian St Peter - Pied Piper
09 - 15 - 03 Mamas & the Papas - Monday Monday
10 - 11 - 06 The Who - A Legal Matter

11 - 18 - 02 Manfred Mann - Pretty Flamingo
12 - 05 - 10 Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich - Hold Tight
13 - 19 - 02 The Bush - Don't You Fret / To Die Alone
14 - 20 - 03 Boudewijn de Groot - Welterusten Mijnheer De President
15 - ---- - 01 The Merseys - Sorrow
16 - 16 - 07 Paul Revere & the Raiders - Kicks
17 - 13 - 08 The Beatles - Nowhere Man / What Goes On
18 - 10 - 05 The Spencer Davis Group - Somebody Help Me
19 - 22 - 04 The Capitols - Cool Jerk
20 - ---- - 01 Simon & Garfunkel - I Am A Rock

21 - 24 - 03 The Motions - Why Don't You Take It / My Love Is Growing
22 - 28 - 02 David Bowie - Do Anything You Say
23 - 23 - 03 The Bosweeds - Run Pussy Cat (Faster Pussycat! Kill! Kill!)
24 - 27 - 02 The Contours - Just A Little Misunderstanding
25 - 09 - 08 The Kinks - Dedicated Follower Of Fashion
26 - 26 - 03 Percy Sledge - When A Man Loves A Woman
27 - 30 - 02 The Shangri Las - He Cried
28 - 25 - 03 Bob Dylan - Rainy Day Women #12 & 35
29 - 32 - 02 Jr. Walker & the All-Stars - (I'm a) Road Runner
30 - 33 - 02 The Four Shells - Hot Dog (My Baby's Comin' Home)

31 - 21 - 04 Les Fleur De Lys - Circles
32 - 12 - 06 The Association - Along Comes Mary
33 - ---- - 01 Neil Diamond - Solitary man
34 - 29 - 03 The Throb - Fortune Teller / Believe In Me
35 - 17 - 10 The Temptations - Get Ready
36 - ---- - 01 Del Shannon - The Big Hurt
37 - ---- - 01 The Searchers - Take It Or Leave It
38 - ---- - 01 Koko Taylor - Wang Dang Doodle
39 - ---- - 01 The Selfkick - Gosh!, I'm your woman not your wife
40 - 31 - 05 Sandy Coast - That Girl Was Mine

Sorrow werd vooral bekend door David Bowie. Verreweg de beste track op Pin Ups en een van de hoogtepunten in zijn oeuvre. Het is eigenlijk een B-kantje van The McCoys uit 1965 (die stiekem heel veel leuke liedjes hadden). The Merseys scoorden er mee in de UK.

http://hitparade.ch/cdimag/the_merseys-sorrow_s.jpg

Week 16:

01 01 05 The Byrds - Eight Miles High #4
02 02 08 The Kinks - Dedicated Follower of Fashion
03 05 04 Dusty Springfield - You Don't Have to Say You Love Me
04 08 03 Love - My Little Red Book
05 03 09 The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine Anymore #2
06 07 04 Charles Aznavour - La Bohème
07 11 03 The Beatles - Norwegian Wood
08 04 08 The Beatles - Nowhere Man
09 14 03 Mamas & the Papas - Monday Monday
10 18 02 Manfred Mann - Pretty Flamingo

11 06 08 The Hollies - I Can't Let Go
12 16 03 Boudewijn de Groot- Welterusten Mijnheer De President
13 09 08 Tim Hardin - How Can We Hang On To A Dream?
14 19 02 The Shangri Las - He Cried
15 20 02 The Beach Boys - Sloop John B
16 10 06 Brian Wilson - Caroline, No
17 ---- 01 Simon and Garfunkel - I Am a Rock
18 ---- 01 Neil Diamond - Solitary Man
19 ---- 01 Lyme & Cybelle - Follow Me
20 ---- 01 The Merseys - Sorrow

Verdwenen:
The Temptations - Get Ready (8 wk)
The Vagrants - I Can't Make A Friend (5 wk)
Sam & Dave - Hold On! I'm a Comin' (3 wk)
The Association - Along Comes Mary (5 wk)

Nooit geweten dat Solitary Man al zo oud was

1966 - Week 17

17 16 AW
01 02 06 The Byrds - Eight Miles High #1
02 03 05 Dusty Springfield - You Don't Have To Say You Love Me
03 04 04 Mamas & Papas - Monday Monday
04 01 09 The Kinks - Dedicated Follower Of Fashion #2
05 05 04 Boudewijn De Groot - Welterusten Mijnheer De President
06 06 04 The Beatles - Norwegian Wood
07 07 03 David Bowie - Do Anything You Say
08 08 03 Manfred Mann - Pretty Flamingo
09 15 02 Neil Diamond - Solitary Man
10 16 02 Petula Clark - A Sign Of The Times

11 17 02 Del Shannon - The Big Hurt
12 18 02 Simon & Garfunkel - I Am A Rock
13 19 02 The Beach Boys - Sloop John B
14 20 02 Bob Dylan - Rainy Day Women #12 & 35
15 09 09 The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine Anymore #2
16 10 09 The Beatles - Nowhere Man
17 12 07 Serge Gainsbourg - Docteur Jekyll Et Monsieur Hyde
18 14 05 Donovan - Josie
19 ** 01 The Merseys - Sorrow
20 ** 01 The Searchers - Take It Or Leave It

Verdwenen
Brian Wilson - Caroline, No
The Hollies - I Can't Let Go

Helemaal mee eens wat Bowie en The McCoys betreft!
Ik ben Sorrow van The McCoys bij de oktoberreleases van 1965 ten onrechte vergeten. De A-kant "Fever" staat wel in het lijstje (nr. 16).

Op de cover van het door 50 tracks genoemde coveralbum Pin Ups uit 1973 staat overigens links Twiggy.
http://cdn.fashionmagazine.com/wp-content/uploads/2016/01/david-bowie-pinups-200x200.jpg
Zij was volgens de Engelse krant Daily Express het gezicht van 1966.

In januari 1966 bracht ze een single uit als onderdeel van het duo Twiggy & Anne onder de titel "Some Do, Some Don't (Some Will, Some Won't)". Op onderstaande foto staat ze met deze Anne eveneens links. Ze was toen nog totaal onbekend.
https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS5zYcayAAJgKd0zBqE6awXQoQI7e8-ioczzcACPuF57CU5x_VV

Een paar weken na deze foto liet ze haar kapsel, geheel tegen de nieuwe tijdgeest in, helemaal kort knippen. Ze werd model en in april 1966 werd ze zeker in Engeland heel snel beroemd. Eind 1966 zou ze inmiddels getransformeerd zijn tot een wereldberoemd topmodel met als resultaat een androgyne broodmagere pin up.
Wat mij betreft geen vooruitgang, maar smaken verschillen om heicro maar weer eens vrij te citeren.

Overigens dachten veel Britten in die tijd dat ze niet alleen de mooiste muziek ter wereld maakten, het beste konden voetballen (wat misschien toen ook wel zo was) maar ook dat ze de mooiste vrouwen ter wereld voortbrachten. De UK had bijvoorbeeld al twee jaar achter elkaar de miss world verkiezingen gewonnen en eindigde sinds 1960 steevast in de top.

De single van het damesduo haalde geen enkele top en er is op internet nog steeds geen goede link van te vinden.

Week 16:

01 (01) 06 The Who - Substitute
02 (03) 03 The Beach Boys - Sloop John B
03 (10) 02 Bob Dylan - Rainy Day Women #12 & 35
04 (13) 02 The Mamas & the Papas - Monday Monday
05 (07) 03 The Beatles - Norwegian Wood (This Bird Has Flown)
06 (02) 07 Tim Hardin - How Can We Hang on to a Dream
07 (06) 04 The Byrds - Eight Miles High
08 (04) 07 Cher - Bang Bang (My Baby Shot Me Down)
09 (18) 02 Captain Beefheart & His Magic Band - Diddy Wah Diddy
10 (05) 07 The Yardbirds - Shapes of Things
11 (14) 05 Lyme And Cybelle - Follow Me
12 (11) 05 Brian Wilson - Caroline No
13 (19) 04 Garnet Mimms - I'll Take Good Care Of You
14 (09) 06 The Seeds - Try To Understand/The Other Place
15 (08) 09 The Temptations - Get Ready
16 (22) 03 Dusty Springfield - You Don't Have to Say You Love Me
17 (27) 02 The Van Dykes - No Man Is An Island
18 (17) 06 Tim Tam And The Turn-Ons - Wait A Minute
19 (12) 08 Norma Tanega - Walkin’ My Cat Named Dog
20 (26) 03 The Bostweeds - Faster Pussycat! Kill! Kill!
21 (30) 02 Percy Sledge - When a Man Loves a Woman
22 (29) 03 Neil Christian - That's Nice
23 (33) 02 Het - Kejje Nagaan
24 (24) 05 Them - Call my name
25 (25) 08 Bob Dylan - One of Us Must Know (Sooner or Later)
26 (16) 05 The Monitors - Greetings (This is Uncle Sam)
27 (39) 02 The Shangri Las - He Cried
28 (15) 09 New Colony Six - I Confess
29 (21) 06 The Outsiders - Felt Like I Wanted to Cry/I Love Her Still, I Always Will
30 (23) 04 Sam and Dave - Hold On, I'm Comin'
31 (36) 02 Boudewijn de Groot - Welterusten Mijnheer De President
32 (31) 03 Wim Sonneveld - Tearoom-Tango (Je hebt me belazerd)
33 (**) 01 Donovan - You're Gonna' Need Somebody On Your Bond
34 (20) 07 The Kinks - Dedicated Follower of Fashion
35 (**) 01 The Four Shells - Hot Dog
36 (34) 03 Les Fleurs de Lys - Circles
37 (35) 03 The Golliwogs - Fragile Child
38 (28) 07 Het Cocktail Trio - Soep Met Speldjes
39 (**) 01 The Bush - To Die Alone / Don't You Fret
40 (32) 08 Johnny Cash - The One On the Right Is On the Left

Exit:
Lou Christie - Outside The Gates Of Heaven
The Harden Trio - Tippy Toeing
The Answers - It's Just A Fear

Weinig opmerkelijks deze week. Hoewel ik deze muziekperiode niet bewust heb meegemaakt is het een enorme strijd tussen later opgedane nostalgie, klassiekers die soms mee en soms tegen vallen en verrassende nieuwe liedjes.
Ik kan niet overal bij stilstaan, maar als ik er eentje uit mag pikken is dat That's Nice van Neil Christian. Ik kende dat nog niet, maar het doet me heel erg aan de George Baker Selection denken. Het nummer zou mijn top 20 nog wel eens kunnen halen.
Een andere toelichting is misschien ook op zijn plaats: Welterusten Meneer de President zal ik zo rond het Watergateschandaal hebben leren kennen. Ik vond dat toen prachtig. Pas later ben ik muziek gaan verzamelen en een van de eerste artiesten was Boudewijn de Groot. Ik was toen een jaar of 15 en begreep maar niet waarom ik juist dat liedje dat ik 5 jaar eerder erg mooi vond toen al niet meer helemaal zag zitten. Er zijn mensen die dit allemaal prachtig kunnen beargumenteren, maar ik kom vaak niet verder dan ik voel er niets bij of juist wel.
Nog een derde dan: The Alan Price Set heeft bij mij geen enkele kans. Ik ben opgegroeid met CCR en ik heb later het origineel van Jay Hawkins enorm weten te waarderen. Ik heb The Alan Price Set wel een paar keer beluisterd, maar het blijft voor mij een soort vastgelopen morph tussen het origineel en de versie van CCR.

http://www.mtv.co.uk/sites/default/files/styles/carousel_wide/public/mtv_uk/playlists/2014/01/24/promo_thisweekstop20.jpg?itok=oB3GhC7K
van 16 april 1966 week 16


01 (02) The Beatles - Norwegian Wood 152 (130)
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/4/41/Norwegian_Wood_(This_Bird_Has_Flown)_-_The_Beatles.jpg/220px-Norwegian_Wood_(This_Bird_Has_Flown)_-_The_Beatles.jpg
02 (01) The Byrds - Eight Miles High 151 (163)
03 (03) The Beach Boys - Sloop John B 105 (95)
04 (05) Dusty Springfield - You Don't Have to Say You Love Me 100 (90)
05 (10) The Mamas & the Papas - Monday Monday 89 (52)
06 (04) The Kinks - Dedicated Follower of Fashion 75 (91)
07 (12) Love - My Little Red Book 68 (42)
08 (---) Boudewijn de Groot - Welterusten, Meneer de President 56 (---)
http://plzcdn.com/resize/500-500/upload/b66dc44cd9882859d84670604ae276e6aW1hZ2VzLmpwZw==.jpg
09 (08) The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine Anymore 52 (64)
10 (09) The Beatles - Nowhere Man 47 (60)
11 (13) Alan Price Set - I Put a Spell on You 44 (42)
12 (---) Manfred Mann - Pretty Flamingo 42 (---)
13 (11) Sam & Dave - Hold On! I'm A Comin' 42 (51)
14 (06) The Association Along Comes Mary 42 (69)
15 (14) Lyme & Cybelle - Follow Me 41 (40)
16 (19) Charles Aznavour - La Bohème 30 (33)
17 (17) The Young Rascals - Good Lovin' 30 (37)
18 (15) The Yardbirds - Shapes of Things 30 (40)
19 (07) Tim Hardin - How Can We Hang On To A Dream 30 (68)
20 (---) Simon & Garfunkel - I Am Rock 26 (---)


Verdwenen:
Brian Wilson - Caroline, No
The Hollies - I Can't Let Go
The Who - Substitute

Top-40: week 17 van 1966.

31. The Jets / Crispian St. Peters - Pied Piper / The Pied Piper
Die van Crispian St. Peters is het origineel dacht ik. De versie van The Jets kende ik niet en vind ik redelijk maar niet zo bijzonder want ze voegen te weinig eigenheid aan toe. De zang van Crispian St. Peters past beter voor dit nummer.
Cijfer: 6 / 7,5

34. Freddy - Hundert Mann Und Ein Befehl
Twee weken geleden het origineel van SSgt Barry Sadler (verlaag ik naar 6,5) en er wordt meteen op gesprongen om het nummer te coveren. Inspiratieloos en overbodig, zo kan ik het bestempelen.
Cijfer: 4

36. Gert, Hermien, Helen en Fred - Corsica D'Amore
Klef en uiterst oubollig natuurlijk (lijkt een nummer van voor de oorlog) maar het heeft nog wel sfeer en melodie wat bij sommige huidige hitmakers al teveel gevraagd is.
Cijfer: 4

38. The Who - A Legal Matter
Aanstekelijk en energiek met speelse piano en drums, The Who was beslist één van de vele prima Britse bands die de top-40 destijds kleurden.
Cijfer: 8,5

1966 - week 16

1. (03) (4w) Sarah Vaughan - A Lover's Concerto #1
2. (01) (4w) The Beatles - Norwegian Wood (This Bird Has Flown) #1
3. (02) (4w) Dusty Springfield - You Don't Have to Say You Love Me #2
4. (13) (2w) Françoise Hardy - Tu Peux Bien
5. (04) (6w) Lyme & Cybelle - Follow Me
6. (06) (2w) Koko Taylor - Wang Dang Doodle
7. (07) (3w) Solomon Burke - I Feel a Sin Coming On
8. (14) (2w) The Shangri-Las - He Cried
9. (05) (10w) Marvin Gaye - One More Heartache #3
10. (08) (3w) Love - My Little Red Book

11. (09) (2w) Boudewijn de Groot - Welterusten Mijnheer de President
12. (---) (1w) Carla Thomas - Let Me Be Good to You
13. (11) (3w) Jr. Walker & the All-Stars - (I'm a) Road Runner
14. (---) (1w) Simon & Garfunkel - I Am a Rock
15. (10) (7w) Charles Aznavour - La Bohème #2
16. (12) (5w) The Byrds - Eight Miles High
17. (---) (1w) Ike & Tina Turner - Dear John
18. (---) (1w) James Brown - New Breed (The Boo-Ga-Loo) Pt. 1
19. (15) (6w) Gene Chandler - (I'm Just a) Fool for You
20. (18) (4w) The Association - Along Comes Mary

Sarah Vaughan pakt de koppositie. Ik vind het echt prachtig gezongen.

Verder een fijn Stax-plaatje van Carla Thomas, de nieuwe Simon & Garfunkel, een instrumentaal plaatje van James Brown (toch wat minder bijzonder, maar klinkt wel lekker) en een opmerkelijk nummer van Ike & Tina. Hierin zingt Tina richting ene John, een man die haar in hun relatie enorm heeft mishandeld. Het opmerkelijke hieraan is natuurlijk dat Tina ook mishandeld is door Ike, haar man, en vooral dat Ike dit nummer heeft geschreven. Verder muzikaal gezien wel wat minder interessant dan Two Is a Couple.

23 april 1966 week 17

01 (01) 05 Alan Price Set - I Put a Spell on You
02 (02) 05 The Beach Boys - Sloop John B.
03 (03) 06 The Byrds - Eight Miles High
04 (04) 05 The Beatles - Norwegian Wood
05 (10) 02 Simon & Garfunkel - I Am Rock
06 (05) 06 Ferré Grignard - Ring, Ring, I've Got to Sing
07 (06) 09 The Kinks - Dedicated Follower of Fashion
08 (07) 09 The Yardbirds - Shapes of Things
09 (14) 04 Boudewijn de Groot - Welterusten, Mijnheer de President
10 (09) 05 The Association Along Comes Mary

11 (17) 02 The Searchers - Take It Or Leave It
12 (12) 04 The Mamas & the Papas - Monday Monday
13 (13) 03 Donovan - You're Gonna' Need Somebody On Your Bond
14 (17) 04 Love - My Little Red Book
15 (08) 09 The Beatles - Nowhere Man
16 (19) 02 Chris Montez - The More I See You
17 (20) 02 Manfred Mann - Pretty Flamingo
18 (---) The Haunted - 1-2-5
19 (---) The Troggs - Wild Thing
20 (---) Neil Diamond - Solitary Man

http://www.rock.co.za/files/haunted_cd.jpg

De single release van de Canadeze garage-rockband The Haunted is lastig te achterhalen. 'Early 1966' zegt Wikipedia. Tijd dus om te plaatsen.
Dat een goede song niet ingewikkeld hoeft te zijn bewijst The Troggs met 'Wild Thing' en Neil Diamond overtuigt als zanger én als songwriter. Dit vond Johnny Cash jaren later ook met zijn cover.

Week 17:

01 (02) 04 The Beatles - Norwegian Wood #1
02 (04) 04 The Contours - Just A Little Misunderstanding
03 (01) 06 The Byrds - Eight Miles High #4
04 (05) 05 Beach Boys - Sloop John B.
05 (06) 05 Dusty Springfield - You Don't Have To Say You Love Me
06 (03) 10 The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine Anymore #1
07 (09) 03 Love - My Little Red Book
08 (10) 09 The Poets - Baby Don't You Do It
09 (07) 05 The Association - Along Comes Mary
10 (08) 07 The Kinks - Dedicated Follower of Fashion
11 (15) 08 Bob Dylan - One Of Us Must Go (Sooner or Later)
12 (14) 03 The Mama's & The Papa's - Monday Monday
13 (**) 01 Bob Lind - Truly Julie's Blues (I'll Be There)
14 (12) 09 Donovan - Sunny Goodge Street
15 (13) 04 Barbara Lewis - Don't Forget About Me
16 (20) 02 Het - Kejje Nagaan
17 (**) 01 James Brown and The Famous Flames - It's a Man's Man's Man's World
18 (11) 09 The Temptations - Get Ready
19 (16) 05 Sam & Dave - Hold On! I'm A Comin'
20 (18) 03 Boudewijn de Groot - Welterusten Mijnheer de President

exit:
Michel Polnareff - La Poupée Quit Fait Non #1
The Four Shells - Hot Dog

Bob Lind scoort zijn tweede hit bij mij na Elusive Butterfly. Truly Julie's Blues is eigenlijk de b-kant van Remember The Rain, maar haalt mijn lijstje (nog) niet. TJ's B had ook zo van Donovan kunnen zijn, trouwens.

James Brown doet het eigenlijk erg matig in dit topic gezien zijn enorme discografie en muzikale status als één van de grootste artiesten aller tijden. Daar ben ik zelf ook wel debet aan, zijn meeste singles komen ook niet in mijn lijst. Dit is een erg fraaie ballad en ik denk een van zijn bekendste nummers. Ben benieuwd of dit wel potten weet te breken hier.

Neil Diamond - Solitary Man bewaar ik nog even als tip.

edit: ik had dit een uurtje geleden al geschreven. Zal je zien dat JB in de tussentijd ook bij Arrie binnenkomt.

Die James Brown-klassieker komt bij mij volgende week ook! En die gaat wel wat hoger binnenkomen dan New Breed.

Deze interessante analyse van Justus18 geeft goed weer hoe belangrijk persoonlijke ervaringen en smaakverandering een rol kunnen spelen bij muziekkeuzes.
Het maakt niet veel uit dat je een bepaalde periode al dan niet bewust hebt meegemaakt. Later opgedane nostalgie is zeker niet minder waard.

Over zijn voorbeeld 2 en 3 heb ik al geschreven, laten we zijn eerste voorbeeld nemen.
"That's Nice" heb ik in de jaren 60 voor het eerst gehoord en vond dat nummer toen meteen conform de titel.
In de loop der jaren werd de liefde wat minder. Je zou het kunnen vergelijken met kauwgom, de smaak verdwijnt na lang kauwen. Die laatste ontwikkeling beschrijft Justus18 ook bij zijn ervaring met Boudewijn de Groot.
"That's Nice" kwam voor mijn gevoel nog erg vaak voorbij in allerlei radioprogramma's tot diep in de jaren 80. Het is ook niet uit te sluiten dat het in mijn geheugen vaak voorbij gekomen is en dat de werkelijkheid totaal anders is, ook al omdat Justus18 het nummer nog niet kende.
Justus18 geeft bij "That's Nice" voor mij een verklaring waar ik niet op gekomen zou zijn: de George Baker Selection. Deze groep begon veelbelovend en was de eerste succesvolle jaren van haar bestaan erg hip. Vooral de stem van de zanger, geweldig. Maar langzaam aan werden ze voor mij saai en vervelend, ze verflensten en vertruttigden. Met terugwerkende kracht begon ik ook hun vroegere werk minder mooi te vinden.

Het omgekeerde komt ook voor. In de jaren 70 heb ik lang gezocht naar een nummer van The Coasters uit 1958, "Yakety Yak". Ik kende het alleen vanuit de spaarzame informatie over popmuziek uit die tijd, ze waren ooit nummer 1 geweest in Amerika.
Ik had het nummer nooit gehoord en vermoedde dat het de basis vormde voor het nummer van Neil Christian omdat Neil dezelfde woorden gebruikte, "Yakety Yak". Groot was mijn teleurstelling toen ik het nummer van The Coasters voor het eerst hoorde, dat moet begin jaren 80 geweest zijn. Het was veel en veel minder dan het nummer van Neil Christian.

Tegenwoordig denk ik er anders over. The Coasters klinken steeds frisser, maar dat is inderdaad wat Justus18 aangeeft, een nauwelijks te beargumenteren gevoel. Want waarom behouden bepaalde nummers wel hun smaak als je er lang op blijft kauwen? Of gaan sommigen zelfs na jaren beter smaken?
Inmiddels is "That's Nice" voor mij enigszins vervlogen nostalgie en zijn The Coasters later opgedane nostalgie. Toch heb ik mijn oude liefde "That's Nice" nog één weekje een plek in mijn persoonlijke top 40 gegund.

Weinig vrolijkheid bij de nieuwkomers van de top 40 van 50 jaar geleden. Een nummer wat lijkt van voor de oorlog, een nummer wat lijkt van tijdens de oorlog en een nummer over een relatie in oorlog. En tenslotte een nummer wat lijkt te gaan over een kinderlokker.
Wat Freddy en zijn oorlogsnummer betreft verbaas ik mij over de korte hoge notering (één week nr. 34) van dit nummer in de top 40. Ik heb wel eens gelezen (Hitdossier, 1965-1977 p. 31) dat platenmaatschappijen voor een hitnotering soms een fles drank achterlieten op het bureau van de samenstellers. Het zou mij niets verbazen dat het hier gebeurd is, want wie in Nederland koopt dit?
En die fles smaakte goed maar was wel binnen een week leeg.

Wat de pied Piper betreft. Het origineel is van Changin' Times en die kreeg reeds noteringen van 50tracks en Justus18. The Jets waren eerder dan Crispian St. Peters en beiden kenden elkaars opname niet voordat ze het uitbrachten.

Het komt soms voor dat je over een bepaald onderwerp wil schrijven en dat je daarbij door een ander het onderwerp al aangereikt krijgt. Dat is het geval met James Brown waarbij ik had willen aangeven dat ik alsnog het nummer "Papa's got a brand new bag" in mijn jaarlijst van 1965 wil opnemen. Deze was ik volkomen vergeten en moet minstens in de top 15. Die jaarlijst heb ik veel te snel in elkaar gezet nadat ik slechts een maandje 1965 achter de rug had (slap excuus).
Maar dat excuus zal niet gelden voor 1966; "It's a Man's Man's Man's World" gaat bij mij potten breken in de weeklijstjes en in de jaarlijst van 1966.

Papa's got a brand New bag kreeg verder ook een te bescheiden ontvangst binnen dit topic hoewel heicro en Justus18 nog een beetje hun best deden. Maar de nr.19 als hoogste notering in de weeklijstjes van herman, die brak geen potten.

Herman gaat echter nog veel verder in bovenstaande quote en geeft aan dat het hele oeuvre van James het erg matig doet binnen dit topic. Dat betwijfel ik, maar ik laat mij graag overtuigen. Wat is het referentiekader? Zijn enorme discografie aan singles? Maar is deze kwantiteit ook kwalitatief goed genoeg?

Als je de scores binnen het topic afzet tegen de Amerikaanse top 40 dan valt het reuze mee. Alle relevante singles scoorden beter in dit topic (m.u.v. bovenstaande Pgabnb). Dus herman, wat bedoel je precies?