"Sneakin' Sally Thru The Alley" kwam sneaky mijn top 40 binnen op nummer 40. Dat mag nog niet want deze single is van 1971. De juiste keuze had moeten zijn:
40 (---) 01 Jimmy Cliff - Many rivers to cross / Hello Sunshine
De Jamaicaanse release.

https://www.top40.nl/bundles/top40frontend/img/global/top40logo_small.png

WEEK 37

01 | 03 | 06 | Black Sabbath | Paranoid
02 | 01 | 08 | Matthew's Southern Comfort | Woodstock
03 | 06 | 04 | Strawbs | Forever
04 | 04 | 06 | Earth & Fire | Wild And Exciting
05 | 05 | 06 | The Seeds | Bad Part Of Town
06 | ** | 01 | Magna Carta | Airport Song
https://media.hitparade.ch/cover/200/magna_carta-airport_song_s.jpg
07 | 02 | 07 | The Stooges | Down On The Street
08 | 09 | 04 | Mid Day Rain | Friday Mourning | Welcome To The Rain
09 | 10 | 03 | I Luv Wight | Let The World Wash In
10 | 14 | 02 | The Who | See Me, Feel Me
11 | 13 | 04 | Wigwam | Pedagogi | Häätö
12 | 12 | 07 | Neil Diamond | Cracklin' Rosie
13 | 15 | 05 | Crown's Clan | No Place For Our Minds
14 | 21 | 02 | Crosby, Stills, Nash & Young | Our House
15 | 07 | 10 | Zendik | Is There No Peace
16 | 19 | 04 | Blue Mountain Eagle | Sweet Mama
17 | 18 | 04 | Focus | Why Dream
18 | 08 | 08 | Mashmakhan | As The Years Go By
19 | 27 | 02 | The Les Humphries Singers | To My Father's House
20 | 26 | 03 | Gracious | Once On A Windy Day
21 | 11 | 08 | The Peddlers | Tell The World We're Not In
22 | 24 | 04 | Moebius Bottle | O My Mother
23 | ** | 01 | Amon Düül | Eternal Flow
https://media.hitparade.ch/cover/200/amon_dueuel-eternal_flow_s.jpg
24 | 31 | 02 | Aleph | Tocatta
25 | 16 | 07 | Hawkwind | Hurry On Sundown
26 | 30 | 03 | Q65 | Sexy Legs
27 | 17 | 09 | Michael Nesmith & The First National Band | Joanne
28 | 20 | 09 | Smokey Robinson & The Miracles | The Tears Of A Clown
29 | 34 | 02 | Manfred Mann Chapter III | Happy Being Me
30 | ** | 01 | Eric Clapton | After Midnight
31 | 38 | 02 | Brainbox | Doomsday Train
32 | 22 | 09 | Steve Miller Band | Going To The Country
33 | 37 | 03 | The Delfonics | When You Get Right Down To It
34 | 40 | 02 | Paul Davis | I Just Wanna Keep It Together
35 | ** | 01 | Barclay James Harvest | Taking Some Time On
36 | 23 | 09 | September | Little Sister
37 | ** | 01 | Bintangs | Liontamer
https://media.hitparade.ch/cover/200/bintangs-liontamer_s.jpg
38 | 25 | 06 | Bobby Bloom | Montego Bay
39 | 28 | 10 | Golden Earring | Back Home
40 | 29 | 05 | Spooky Tooth | Better By You, Better Than Me

Uit de lijst:

* Steppenwolf | Screaming Night Hog
* Jimmy Cliff | Wild World
* Ken Saul | Warm Summer Rain
* Grand Funk Railroad | Closer To Home | I'm Your Captain
* The Spinners | It's A Shame

Blikvanger deze week is het schitterende Airport Song van Magna Carta die in 1972 een zéér verdienstelijke Nederlandse bewerking kreeg in de vorm van Gerard Cox waarbij de heerlijke vrouwenstem het helemaal jaren 70 maakt.

Eternal Flow van Amon Düül is 'ietwat' mysterieus en onheilspellend, maar o zo fijn nummer.

Het zal wel weer Letty de Jong zijn. Typisch jaren 70 inderdaad. Mooie vrouwenstem, dat is zeker.

242 Dave & Ansel Collins - Double Barrel / v.2 - aug-70, Techniques, UK
RYM 98
Genre Reggae
http://images.45cat.com/dave-and-ansell-collins-double-barrell-vers-1-fontana-s.jpg
David Hepworth komt met deze single in zijn boek "1971 Never a dull moment" en plaatst hem op de playlist van juli 1971. Zo krijg je inderdaad nooit een saai moment als je er singles uit andere jaren bij gaat halen.

In Nederland is dit in 1971 de tweede reggae single die een nummer 1 hit behaald. De eerste was Desmond Dekker met Isrealites. De Nederlandse wikipedia is daarvan zo onder de indruk dat ze het nummer ook in 1971 plaatsen inclusief het moment van de opname.
Dat is niet juist. Het nummer doet er wel bijna een jaar over een hit te worden. Maar als die eenmaal de Nederlandse top 40 in is dan duikt die razendsnel naar de top.

Het is natuurlijk wel een nummer dat meer 1971 voelt dan 1970. Ik ken hem zelf ook pas van 1971. Maar we pakken nou eenmaal hier zoveel mogelijk de vroegste release.
Elvis Costello neemt hem op bij zijn top 500 van beste nummers aller tijden. Hij geeft daarbij aan hoe belangrijk en invloedrijk dit nummer was voor de Jamaicaanse muziek van de komende jaren.

De single kent een dubbele double barrel. De B-kant is ook een double barrel maar dan in een andere versie. Die is ook zeer de moeite waard en misschien wel beter dan de A-kant. Vooral omdat de instrumentale begeleiding nog meer tot zijn recht komt. En dan hoor je hoe goed deze single is.

243 The Who - Young man blues (live) / Substitute (live) - sep-70, Decca, USA
RYM niet in top 1000
Genre Blues Rock
http://images.45cat.com/the-who-young-man-blues-1970-2-s.jpg

Dit is weer een live opname van het beroemde concert in Leeds van 14 februari 1970. Beter dan de Summertime Blues van hetzelfde concert vind ik deze. Ook dit is weer een cover.
Maar de cover gebaseerd op het origineel van Eddie Cochran en de originelere cover van Blue Cheer vond ik bij the Who minder nieuwe elementen bevatten dan deze. Hoewel ik het nummer Summertime Blues hoger heb zitten dan Young man Blues.

De originele pianoversie van Mose Allison uit 1957 is meer afwijkend en staat ook bekend als Back Country Suite: Blues.
Verder is deze liveversie van the Who zeer indrukwekkend. The Who speelde deze al als Detours in 1964. Het was tevens de inspiratie voor My Generation, die grote hit in 1965.
Roger Daltrey komt met een aantal statements waarin ik mij als jonge Marzi heel goed in herken. En de band antwoord met muzikaal geweld alsof ze een overschot aan hormonen hebben. Waarbij vooral Keith Moon een fraaie show weggeeft.

Ik snap niet helemaal waarom deze niet in de RYM top 1000 staat. Op basis van aantal stemmen en waardering zou dat wel moeten en het is gewoon een reguliere single.
De single werd in deze vorm alleen in de VS uitgebracht alwaar die nergens de top 100 wist te bereiken.
Door de inmiddels toegenomen grote vraag is deze single tegenwoordig voor de verzamelaars één van de duurste singles uit 1970. Zo krijgt die single op zijn oude dag toch nog de erkenning die het verdient.

244 Amon Düül - Eternal Flow / Paramechanical World - aug-70, Ohr, Du
RYM 261
Genre Krautrock
http://images.45cat.com/amon-duul-eternal-flow-ohr-s.jpg
Mooi geformuleerd.
Dit is ook weer een nummer dat zo uit de jaren 80 had kunnen stammen vanwege de sfeer. En dat komt niet alleen omdat de albumhoes een soort Colour of Spring gevoel bij mij oproept. Het zijn the Flaming lips, Sonic youth en Joy division die dat muzikaal gezien versterken.

Jaren 80, dan moet ik weer aan johan de witt denken. Zijn alter ego is al in de jaren 70 van de 17e eeuw vermoord dus die kon niet veel hebben met de jaren 80. Maar dat heeft onze musicmeter Johan zeker wel, mits er geheimzinnige gitaren bij betrokken zijn.

Hier klinken de elektrische gitaren laag en somber en vormen ze een achtergrondkoor samen met een eveneens neerslachtige bas. De zanger klinkt alsof zijn laatste uur geslagen heeft. Hij lijkt de jaren 80 niet meer te halen. Dat is de eeuwige cyclus van dood en leven.
De B-single zit in dezelfde pessimistische categorie en is ook zeer de moeite waard.

Het klinkt ook anders dan Amon Düül eerder heeft gemaakt. Het is minder chaotisch en lawaaiig. Hun eerdere krautrock klonk vaak als buskruit.

Maar hier smaakt krautrock naar een smaakvol opgediend gerecht met een gebalanceerde mix van diverse kruiden. Met een beetje Velvet Underground en een snufje Syd Barrett Pink Floyd smaakt het verder voor mij naar de jaren 80. En misschien ook wel tijdloos.

245 Black Merda! - Cynthy-ruth / Reality, aug-70, Chess, USA
RYM 575
Genre Funk rock
https://www.musicmeter.nl/images/cover/47000/47767.300.jpg
Veel slordigheden in mijn laatste top 40. Bij de eveneens Funk rockende Meters op nummer 28 ontbreekt groepsnaam en B-kant. En bij Black Merda! had ik de groepsnaam en titel omgewisseld.

Black Merda! is niet een mooie zwarte vrouw zoals Black Betty of een andere Black magic woman uit de jaren 70. Het gaat over Black Murder maar dan fonetisch neergezet. In het boek van Mark Anthony Neal "What the Music Said: Black Popular Music and Black Public Culture" uit 1999 maakt Mark de balans op van de 20e eeuw. Hij geeft aan dat er nimmer zoveel repressie in de 20e eeuw was vanuit de overheid tegen de Afro-Amerikanen als in de periode 1968-1972. Met FBI en andere overheidsinfiltraties in Black Panthers en moorden tot gevolg (zoals Fred Hampton in 1969). Studenten die werden doodgeschoten bij the Jackson State College in Mississippi en Southern University in Louisiana. Dus we zitten midden in een soort van moordgolf.

Je hoort in Cynty-Ruth veel gehuil om Cynthy-ruth. Is zij een vrouw? Is zij vermoord? Het wordt mij niet duidelijk, In ieder geval doen diverse goedwillende mensen hun best om het gehuil te stoppen. Tevergeefs, en dat is maar goed ook want zo worden we getrakteerd op een spannend terugkerend refrein.
De gitaren huilen mee en zijn duidelijk geïnspireerd op Jimi Hendrix.

246 Barclay James Harvest - Taking Some Time On / The Iron Maiden - aug-70, Barclay, UK
RYM 497
Genre Rock
https://www.musicmeter.nl/images/cover/53000/53732.300.jpg
Eigenlijk ben ik geen liefhebber van Barclay James Harvest. Hun grootste hit in Nederland die eind 1975 uitkomt "Titles" is een wat geforceerde weergave van allerlei Beatles titels en arrangementen.
Ze doen hun naam "Poor man’s Moody Blues" helemaal eer aan als ze in 1977 het als nummer op "Gone to Earth" uitbrengen. Ze herbruiken het beddengoed van the Moody Blues uit 1968 en dat wordt het er allesbehalve frisser op.

Maar Barclay James Harvest in 1970 is van een andere orde. Hier gebruiken ze een mooi en dansbaar rifje. De single duurt eigenlijk te kort. De fade out wordt te vroeg ingezet en daarmee doen ze de titel van hun single geen eer aan.
Maar op de albumversie dansen de instrumenten lekker lang door. Vooral de gitaar en mellotron geven het nummer (ook de singleversie) zo'n rijk geluid dat ik mij totaal niet meer kan voorstellen waarom ze later de titel "Poor man’s Moody Blues" kregen.

247 Jimmy Cliff - Many rivers to cross / Hello Sunshine - apr-70, Beverley's , Jam
RYM Niet in top 1000
Genre Reggae
https://www.musicmeter.nl/images/cover/79000/79607.300.jpg?cb=1546055940
Deze single is al van april 1970. Het komt van de titelloze LP uit december 1969.
De oudste singleversie is van Percy Sledge uit maart 1970. En in oktober 1970 komt de single van Little Milton Campbell uit. Ik passeer die twee rivierversies schijnbaar achteloos voor mijn top 40.

Merkwaardig, want ik vind ze eigenlijk beter stromen. Zeker qua zang en expressie.
Jimmy Cliff zingt het wat overstemd waardoor zijn stem te schel overkomt. Alsof zijn microfoon te hard staat.

Maar Jimmy Cliff is wel de bron van al deze riviernummers. En deze oerversie kent dat prachtige orgelintro, dat ontbreekt bij Milton. Alsof je in een prachtige kerk zit en stil staat bij het aardse bestaan vol met moeizaam doorwaadbare plekken. Terwijl ze een mooie brug naar de eeuwigheid bieden.
Deze heilige oerversie mag in 1970 niet in mijn top 40 ontbreken.

Week 35 1970: (12-09-70)
01 (01) 06 Black Sabbath - Paranoid / The Wizard
02 (03) 05 Lee Dorsey - Yes we can / O Me-O, My-O
03 (07) 04 Donny Hathaway - I hear voices (Everything is verything) / Tryin' Times
04 (05) 05 Part time lover - Ann Peebles - Part time lover / I Still Love You
05 (09) 03 Crosby Stills Nash and Young - Wooden ships / Sea of madness
06 (04) 06 Funkadelic - I Wanna Know If It's Good to You? (vocal) / (instrumental)
07 (02) 06 Charles Wright And The Watts 103rd Street Rhythm Band - Express yourself /
Living On Borrowed Time
08 (08) 05 The Seeds - Bad Part of Town / Wish me up
09 (11) 04 James Taylor - Fire And Rain / Anywhere Like Heaven
10 (16) 04 Roberta Flack - Reverend Lee / Business Goes On As Usual

11 (06) 08 The Stooges - Down in the street / I Feel Alright (1970)
12 (23) 02 Dave & Ansel Collins - Double Barrel / v.2
13 (13) 05 Earth and fire - Wild and exciting / Vivid Shady land
14 (26) 02 The Who - Young man blues (live) / Substitute (live)
15 (---) 01 The Who - See me feel me / Tommy Ouverture
16 (---) 01 The Beatles - Two of us / Across The Universe
17 (21) 03 Jake Holmes - So close / Django and Friend
18 (17) 04 Partridge family - I think I love you / Somebody Wants To Love You
19 (12) 06 Caravan - Hello Hello / If I Could Do It All Over Again I'd Do It All Over You
20 (27) 02 Amon Düül - Eternal Flow / Paramechanical World

21 (28) 02 The Meters - Message from the meters / Zony Mash
22 (35) 03 Santana - Soul sacrifice pt 1 / pt 2
23 (10) 07 Aretha Franklin - Don't play that song (you lied) / Let it be
24 (31) 02 Black Merda! - Cynthy-ruth / Reality
25 (---) 01 Les Humphries Singers - To my father's house / Micheal
26 (39) 02 Barclay James Harvest - Taking Some Time On / The Iron Maiden
27 (22) 05 Jimmy Cliff - Wild World / Be aware
28 (---) 01 Magna Cartha - Airport Song / Elizabethan
29 (40) 02 Jimmy Cliff - Many rivers to cross / Hello Sunshine
30 (14) 07 Grateful dead - Uncle John's band / New Speedway Boogie

31 (15) 07 Hawkwind - Hurry on sundown / Liberty
32 (18) 07 Neil Diamond - Cracklin' Rosie / Lordy
33 (19) 09 Smokey Robinson & The Miracles - The Tears of a Clown / Promise Me
34 (20) 06 Flying burrito Bros - Man In The Fog / Cody, Cody
35 (24) 05 The Four Tops - Still water (love) / Still water (love)
36 (25) 05 Spirit - Animal Zoo / Red light roll on
37 (29) 04 The Beatles - Oh! Darling / Maxwell's Silver Hammer *
38 (---) 01 Elephant Memory - Moongoose / I Couldn't Dream
39 (---) 01 Boudewijn de Groot - Verdronken vlinder / Beneden alle peil *
40 (33) 03 Family - The Weavers Answer / Strange Band / Hung Up Down

Week 37 (12 september)
37 36 AW
01 (02) 05 Black Sabbath - Paranoid/The Wizard
02 (01) 10 James Brown - Get Up (I Feel Like Being Like a) Sex Machine (Part 1 & 2)
03 (05) 06 Elephant’s Memory - Mongoose
04 (04) 06 Grateful Dead - Uncle John's Band/New Speedway Boogie
05 (08) 05 Bobby Bloom - Montego Bay
06 (03) 10 The Band - Whispering Pines/Lonesome Suzie*
07 (11) 05 Earth & Fire - Wild And Exciting/Vivid Shady Land
08 (13) 05 Funkadelic - I Wanna Know If It's Good to You?
09 (15) 04 Lee Dorsey - Yes We Can Part 1/O Me-O, My-O
10 (12) 05 Family - Strange Band
11 (18) 03 Partridge Family - I Think I Love You/Somebody Wants To Love You
12 (09) 09 Dionne Warwick - Paper Maché
13 (14) 06 Tom Jones - I (Who Have Nothing)
14 (10) 06 Neil Diamond - Cracklin' Rosie/Lordy
15 (06) 08 Smokey Robinson & the Miracles - The Tears Of a Clown/Promise Me
16 (07) 10 Golden Earring - Back Home/This Is the Time Of the Year
17 (21) 06 Spooky Tooth - Better By You, Better Than Me/Waitin' For the Wind
18 (23) 03 James Taylor - Fire And Rain/Anywhere Like Heaven
19 (22) 03 Donny Hathaway - I Hear Voices (Everything Is Everything)/Tryin' Times
20 (26) 03 Wigwam - Pedagogi/Häätö
21 (27) 03 Skin Alley - Tell Me
22 (**) 01 Crosby, Stills, Nash & Young - Our House
23 (25) 04 The Originals - We Can Make It Baby
24 (29) 02 Mid Day Rain - Welcome To the Rain/Friday Mourning*
25 (17) 05 The Seeds - Bad Part Of Town/Wish Me Up
26 (**) 01 The Les Humphries Singers - To My Father's House
27 (20) 07 Mashmakhan - As the Years Go By
28 (19) 04 Five Flights Up - Do What You Wanna Do
29 (**) 01 Dusty Springfield - How Can I Be Sure/Spooky
30 (30) 04 Ann Peebles - Part Time Lover/I Still Love You
31 (31) 03 Crown's Clan - No Place For Our Minds
32 (37) 02 Q65 - Sexy Legs
33 (39) 02 Brian Hyland - Gypsy Woman
34 (34) 02 Moebius Bottle - O My Mother
35 (**) 01 Dave & Ansel Collins - Double Barrel/Version 2
36 (36) 04 Spirit - Animal Zoo/Red Light Roll On
37 (**) 01 Aleph - Tocatta
38 (24) 13 East Of Eden - Jig-a-Jig/Marcus Junior*
39 (**) 01 I Luv Wight - Let the World Wash In
40 (16) 08 Blood, Sweat & Tears - Hi-De-Ho

Exit
06 The Stooges - Down On the Street/I Feel Alright (1970) 138
09 Wim Sonneveld - Het Dorp/Wat Moet Ik Doen Zonder Jou 229
09 The Who - Summertime Blues/Heaven And Hell 193
06 Mountain - Mississippi Queen 111
02 Blue Mountain Eagle - Sweet Mama 6
01 Gracious - Once On a Windy Day 1

Laten we dat vandaag eens proberen af te ronden.

190 Exuma - The Obeah Man / Junkan Oo - jun-70 - Mercury, USA
RYM 24
Genre psych caribean folk
http://images.45cat.com/exuma-the-obeah-man-mercury-s.jpg

Bij dit nummer moet je eigenlijk het boek lezen van Leendert van der Valk: Voudou van New Orleans naar Cotonou op het ritme van de Goden. En met dat boek moet je reizen naar de Bahama's, die eilandengroep tussen Cuba en Florida.

Reis dan eerst naar het prachtige eiland Exuma en ontmoet er de Obeah man. Niet zo'n man die naaldjes in poppetjes prikt om bepaalde mensen pijn te doen. Maar een man die in contact staat met Afrikaanse oergoden die je zinnen zodanig prikkelen zodat je elke moeilijke situatie in het leven kan doorstaan.

Bezoek daarna de stad Nassau waar van 1706 tot 1718 de piraten hun republiek hadden gesticht. Ga mee op een piratenschip en laat je door de piraten achter op een onbewoond eiland. Zwem daarna in het diepblauwe water terug tussen de mensenhaaien naar de bewoonde wereld. Pak zeker ook nog één van de tropische cyclonen mee die jaarlijks met 250 kilometer per uur over de eilanden razen.
Het zal de spannendste maar ook mooiste reis van je leven worden.

191 Amon Düül II - Archangels Thunderbird / Excerpt From Soap Shop - jun-70, Liberty, Du
RYM 60
Genre Krautrock
http://images.45cat.com/amon-duul-ii-archangels-thunderbird-liberty-4-s.jpg
In Duitsland pakken ze het weer eens radicaal aan. Ze stichten een strenge commune. Amon Düül genoemd naar een Afrikaanse God en een Aziatische sterveling.
Om geld te verdienen richten ze vanuit die gemeenschap twee muziekgroepen op.

Bij Amon Düül I was de creativiteit het belangrijkst en werd er veelvuldig van personeel gewisseld. Het album Collapsing/Singvögel Rückwärts & Co.vind ik niet echt een aanrader.
Amon Düül II ging voor de muzikaliteit met een meer vastere bezetting. Het album Yeti is voor mij zeker een aanrader.

‘Archangels Thunderbird’ is de single A-kant. Deze klinkt als een protoversie van Gothic Rock. Zangeres Renate Knaup lijkt een vrouwelijke elf uit de Lord of the Rings saga. De Everywhere eye ziet en volgt je overal in het nummer. Renate heeft het over de tower of sleep waar Edgar Allen (Poe?) verhalen verteld. Ik zie hordes Orks uit de aarde opdoemen.

De chaos is compleet. Maar de muziek is prachtig.

192 The Band - Whispering Pines / Lonesome Suzie - Capitol, FR
RYM 100
Genre Folk Rock
http://images.45cat.com/the-band-whispering-pines-emi-capitol-s.jpg

Deze doet het heel goed bij Justus18. En terecht. Het nummer is briljant.

Een prachtige sfeer die zo op een vijf sterren album van Neil Young had gekund.
Deze is minder vals gezongen uiteraard. Maar ook niet te zuiver.
Mooi gespeeld, cyclisch alsof elk einde een nieuw begin is. Maar toch met spannende onverwachte momenten.

Whispering pines, crying seagulls.
Met Lonesome Suzie van de Big Pink op de B-kant.

Waarom heeft deze single geen hoge positie bij mij gescoord?
Omdat het nummer in een moeilijke periode van mijn leven zat.
Ik kon de golven niet laten binnenstromen. Ik hoorde de pijnbomen niet fluisteren.

Soms komen de juiste nummers op het verkeerde moment.
Maar met de gemoedstoestand van nu had die bij mij veel, veel hoger kunnen en moeten reiken.

193 Chairmen of the board - Everything's Tuesday / Patches * - jul-70, Invictus, USA
RYM 208
Genre Soul
http://images.45cat.com/chairman-of-the-board-everythings-tuesday-invictus-s.jpg
Hier ga ik met overtuiging voor de B-kant.

Vaders zijn in veel Afro-amerikaanse nummers geen helden. Of ze moeten God of Jezus zijn. Maar in nogal wat nummers was the real "papa" a rollin stone.

Maar er zijn genoeg uitzonderingen. Vorig jaar scoorden the Winstons in mei 1969 een grote hit bij mij met "Color Him Father". The Chi-lites hadden een maand later, in juni 1969, bijna bij mij een top 40 notering te pakken met "Let Me Be The Man My Daddy Was".

En dan is er in 1970 Patches.
Het leven is zwaar. Dat ondervond papa al. En dan sterft ie ook nog.

Maar papa leeft voort. Als voorbeeld om te volgen. Het leven blijft zwaar. Maar papa maakt alles lichter. En als de hemelse vader ook nog voorbij komt en zonen ook weer papa's worden dan stuiven we keihard af op een happy end. En dat geldt ook voor de vrijwel net zo goede versie van Clarence Carter.

Google heeft het ook niet makkelijk. Want die denken dat patches van Clarence Carter gaat over dezelfde dochter in het liedje van Dickey Lee. Een treuriger einde is hier nauwelijks denkbaar.

194 Golden Earring - Back Home / This Is the Time of the Year - jul-70, Polydor, NL
RYM 135
Genre hard rock
http://images.45cat.com/golden-earring-back-home-polydor-s.jpg
Het nummer werd in januari 1970 geschreven tijdens de Amerikaanse tour, ver van huis.

Die tour werd nog geen succes. Het kostte meer geld dan het opleverde. Hun platenmaatschappij Atlantic deed ook niet al teveel moeite om ze in de V.S. te promoten, laat staan in de hitlijsten te krijgen. Hun "eight miles high" werd geen succes.

Dus dan maar dichter bij huis met "Back Home". Het werd voor het eerst gespeeld tijdens het Duitse popfestival in Aken. De band komt hier met een nieuwe drummer Cesar Zuiderwijk. In Duitsland werd het een hit: nummer 15.

Maar de grootste hit scoorden ze thuis. En daar werd het op punten de allergrootste hit van the Golden Earring in de geschiedenis van de Veronica / Nederlandse top 40. Groter dan Radar of weekend love.

Ik had er meer mee in 1970 dan nu. Maar het nummer blijft heerlijk en vertrouwd. Net als thuis.

195 The Who - Summertime Blues [live] / Heaven and Hell - jul-70, Track, UK
RYM 69
Genre Hard Rock
http://images.45cat.com/the-who-summertime-blues-polydor-7-s.jpg
Jeugdigheid speelt bij the Who een belangrijke rol. Menigeen krijgt in de lente van zijn leven wel eens the Summertime blues, een herfstachtig gevoel. Origineel opgenomen in de lente van 1958 door Eddie Cochran, uitgebracht in de zomer van 1958 en piekend in de hitlijsten in de herfst van 1958. En dan was het ook nog een B-kantje.

Summertime blues werd weer in de winter van 1970 door the Who live vertolkt en opgenomen. En dat doen ze uitstekend, ze hebben kunnen profiteren van alle voorlopers (Eddie, Beach boys, Blue Cheers, Jimmi Hendrix) en dat doen ze optimaal.

Ook hier wordt de single in de zomer uitgebracht. Voor de B-kant kiezen ze de studioversie van Heaven and Hell. Dat is een matige versie. Misschien wilde ze ons met deze B-kant echt een summertime blues gevoel geven. Dat is dan goed gelukt.
Maar gelukkig is er wel een middel tegen. De live-versie van hetzelfde concert in Leeds.

196 Blue Planet - I'm Going Man I'm Going / Nothing in the World - jul-70, Philips, NL
RYM 296
Genre Rock
http://images.45cat.com/blue-planet-im-going-man-im-going-philips-s.jpg
Net als de Earring heeft deze band als thuisbasis Den Haag. En toen de Earring weer "Back home" waren van hun grote toernee door de V.S. was het Blue Planet die in hun voorprogramma mocht spelen.

Deze band verdient beter. Niet alleen in onze lijstjes waar ik ze ook buiten de puntenzone gehouden heb, maar ook in de Nederlandse pophistorie.
Hun naam is geïnspireerd op David Bowies grote hit "Space oddity". Ze hebben nooit een LP geleverd, maar wel een aantal mooie singles. Waaronder deze als eerste. Ook de wat zwaardere B-kant. is zeer de moeite waard.

Maar de A-kant is toch mijn favoriet. Het was volgens mij de eerste Nederlandse band die met een mellotron de top 40 wist te halen. Maar het kan zijn dat ik een mellotronnummer gemist heb.

Ron Bausch was de wat bewegingloze zanger maar met een mooi stembereik die grote hoogte kon bereiken. Gitarist Aad van de Kreeft kon fantastisch spelen. De band bestond uiteindelijk slechts twee jaar en viel door gebrek aan succes uit elkaar.

Met zanger Ron kwam het nooit meer goed. Hij stierf helaas als een uitgebluste junk in 1983 in de goot. 36 jaar oud. En zo ging hij veel te vroeg heen van onze blauwe planeet.
Doodzonde.

De oude serie is klaar. Als het goed is zijn al mijn 247 nieuwkomers tot vorige week besproken.

Week 37


37 36 AW
01 (01) 06 Black Sabbath - Paranoid/The Wizard 72 - 69
02 (02) 05 Earth & Fire - Wild And Exciting/Vivid Shady Land 51 - 47
03 (07) 04 Lee Dorsey - Yes We Can Part 1/O Me-O, My-O 39 - 32
04 (03) 04 The Seeds - Bad Part Of Town/Wish Me Up 37 - 45
05 (06) 03 Funkadelic - I Wanna Know If It's Good to You? 36 - 33
06 (04) 07 The Stooges - Down On the Street/I Feel Alright (1970) 32 - 42
07 (19) 02 Donny Hathaway - I Hear Voices (Everything Is Everything)/Tryin' Times 28 - 18
08 (**) 01 The Who - See Me, Feel Me/Tommy Ouverture 25 - 11
09 (05) 04 Neil Diamond - Cracklin' Rosie/Lordy 24 - 35
10 (10) 10 James Brown - Get Up (I Feel Like Being Like a) Sex Machine (Part 1 & 2) 23 - 24
10 (10) 08 Matthew's Southern Comfort - Woodstock 23 - 24
10 (**) 01 James Taylor - Fire And Rain/Anywhere Like Heaven 23 - 14
13 (15) 02 Elephant’s Memory - Mongoose 22 - 20
13 (17) 02 Strawbs - Forever 22 - 19
15 (07) 05 Grateful Dead - Uncle John's Band/New Speedway Boogie 21 - 32
15 (15) 02 Ann Peebles - Part Time Lover/I Still Love You 21 - 20
15 (**) 01 Partridge Family - I Think I Love You/Somebody Wants To Love You 21 - 15
18 (**) 01 Bobby Bloom - Montego Bay 20 - 17
18 (**) 01 Crosby, Stills, Nash & Young - Wooden Ships/Sea Of Madness 20 - 16
20 (13) 05 The Band - Whispering Pines/Lonesome Suzie 19 - 22
20 (**) 01 Wigwam - Pedagogi/Häätö 19 - 12
20 (**) 01 Magna Carta - Airport Song 19 - 0

Exit
(09) 08 Smokey Robinson & the Miracles - The Tears Of a Clown/Promise Me 10 - 30
(12) 04 Charles Wright And the Watts 103rd Street Rhythm Band - Express yourself/Living On Borrowed Time 18 - 23
(13) 02 Mashmakhan - As the Years Go By 7 - 22
(17) 03 Hawkwind - Hurry On Sundown/Liberty 0 - 19
(19) 04 Zendik - Is There No Peace/Aesop 10 - 18
(19) 08 Golden Earring - Back Home/This Is the Time Of the Year 9 - 18

Week 37 is een zeer bijzondere week. Laat ik beginnen bij de nummer 1. Nog nooit eerder heeft een nummer bij alle paneldeelnemers tegelijkertijd op 1 gestaan en het maximale aantal punten behaald. Proficiat ArthurDZ!
Verder zijn er maar liefst 6 nieuwe binnenkomers. Ik kan makkelijk uitvoerig de loftrompet steken over de laagste, maar volgens de traditie moet ik iets zeggen over de hoogste.
Wat moet ik ermee? Ik ben groot liefhebber van The Who, misschien wel fan. De breuk tussen pre-historische pop en moderne pop leg ik uitdrukkelijk bij My Generation. Ik kan nooit genoeg benadrukt krijgen dat deze band niet alleen in één adem genoemd moet worden met The Beatles en The Stones, maar misschien wel de beste is van die drie.
Maar dit nummer? Als kind vond ik het prachtig en het heeft misschien de kiem gelegd voor mijn latere adoratie. Als ik er nu naar luister stelt het niet veel voor. Het is een fragment uit een groter geheel, dat losstaand wellicht indrukwekkend kan overkomen, maar het voor mij niet is. Het mag wat mij betreft diep opgeborgen worden in de archiefkast van de pophistorie. I'm Not Gonna Take It!

Ik heb alles met veel plezier gelezen. Hartelijk dank!
Er zat ook regelmatig wel iets tussen waar ik op zou willen reageren, maar om diverse redenen achterwege heb gelaten.
Toch nog een nabrandertje: hoewel ik Whispering Pines een mooi nummer vind, is de hoge klassering van de single te danken aan het B-kantje Lonesome Suzie.

Dank! Een terechte nabrander. Bij mij is het verschil tussen A- en B-kant niet zo evident maar er was nog wel wat weggevallen na:
Met Lonesome Suzie van de Big Pink op de B-kant.

I guess just watching you, has made me lonesome too
With you in sight, the lost are found

Ook de uitvallers bij mijn top 40 van vorige week 35 waren weggevallen.

Uitvallers
AW {HP}
06 {13} Spooky Tooth - Better By You, Better Than Me / Waitin' For The Wind
06 {09} Steve Miller band - Going To The Country / Never Kill Another Man
06 {18} Sugarloaf - Green-eyed lady / West Of Tomorrow
02 {36} We gotta get you a woman - Todd Rundgren
01 {01} James Brown - Get Up (I Feel Like Being A) Sex Machine
10 {01} 25 or 6 to 4 - Chicago / Where Do We Go From Here

Ik ben ook liefhebber. Ik vind ze niet beter dan The Beatles of The Stones. Maar zeker de nummer drie als we de popbands selecteren die uit de jaren 60 voortkwamen.

Als we slechts de beste 5 tracks uit het hele oeuvre nemen dan winnen the Kinks het duidelijk. Als beste band binnen de jaren 60 winnen the Kinks nipt de bronzen medaille. Maar als we naar het complete plaatje kijken dan pakken the Who bij mij duidelijk de derde plaats, mede door een groter aantal matige albums van the Kinks in de jaren 80 en 90.

248 The Who - See me feel me / Tommy Ouverture - sep-70, Decca, USA
RYM 50
Genre Art Rock
http://images.45cat.com/the-who-see-me-feel-me-decca-s.jpg
Je kan bij dit nummer allerlei associaties krijgen. De analogie met the Wall van Pink Floyd, de autist versus de blinde en dove wereld, de metafoor met het christen- en hippiedom en de erfenis van de Indiase goeroe Meher Baba.

Justus zijn betoog kan ik begrijpen. We moeten niet blind en doof zijn voor het grotere geheel. The Who die veel met elementen van jong zijn (My generation, Young man blues, Kids are all right) werkt en elementen van veranderende bewustwording (Substitute, I can see for miles, who are you) stoppen die elementen ook in het groter geheel van Tommy.

De vergelijking met Sesamstraat lijkt flauw zeker als je hem nog verder doortrekt. Het gaat wat ver om Ernie met Uncle Ernie te vergelijken, Gerda Havertong met the Acid Queen en de gestrande carrière van poppenspeler Kevin als alter ego van Elmo erbij te halen. Ook de spiegel waarin Ienemiene kijkt als ze eenzaam is en roept "Waar is iedereen?" berust voornamelijk op toeval.

Maar toch is de vergelijking met Sesamstraat voor mij treffend. Mijn kinderen keken vroeger eindeloos naar Sesamstraat. Als ouders gebruikten we dat programma om onze kinderen stil te krijgen. Ze waren dan in een andere wereld die blind en doof was voor de onze.

Sesamstraat komt oorspronkelijk uit hetzelfde jaar als Tommy: 1969. Ik kan mij de flipperkast goed herinneren waarin ze tot 12 leerden tellen. Hier zie je bijvoorbeeld drie, zeven en tien terug. Die flipperkast konden mijn kinderen eindeloos in herhaling zien en is voor mij het symbool van Sesamstraat.

Totdat, het moment dat er iets in hun brak. Ze wilden het niet meer. Ze vonden Sesamstraat en de flipperkast niet meer leuk en nog erger, ze hadden Sesamstraat nooit leuk gevonden.
Een volgende levensfase is bereikt, er is geen weg meer terug. De wereld is groter dan Sesamstraat. Er moeten bergen beklommen worden.

Die straat wordt pas weer geopend als een nieuwe generatie wordt geboren. Althans dat mag je hopen.

En daarom trek ik "See me feel mee" weer uit die diepe archiefkast van de pophistorie waarin die door Justus is opgeborgen. Zowel het eind als het begin van Tommy staat symbool voor de levensfase waarin ik nu verkeer.

Deze single flippert zeker mijn top 12 binnen en we zien wel waar het balletje de komende weken naar toe rolt.
Ik zet de A- en B-kant van de single eindeloos op repeat totdat we weer kunnen roepen:
Het is een jongen.
Of een meisje. Dat maakt niet uit.

249 The Beatles - Two of us / Across The Universe - aug-70, Apple, Fil
RYM Niet in top 1000
Genre Psychedelic folk
http://images.45cat.com/the-beatles-two-of-us-apple-s.jpg
Dit is voor mij de laatste Beatles single. The Beatles zijn niet meer.
Voor mij is dit de ideale afsluiter. De single was al in juni gepland om uit te brengen door Apple. Maar om wat voor reden ook, vertikten ze het in heel veel landen uit te brengen in 1970, waaronder Nederland.

Behalve op de Filipijnen. Daar weten ze dat in de Bijbel bij Prediker staat: belofte maakt schuld. En wat is er mooier dan om af te sluiten met één van de favorieten van Paul op de A-kant en met één van de favorieten van John op de B-kant vooral vanwege de tekst die niet toevallig ook van John kwam.

Het is waar dat in diverse landen, waar ze de bijbel ook kennen, deze single in de jaren 90 alsnog werd uitgebracht. Waardoor die in het allertijden lijstje van RYM in de top 1000 staat. Misschien is dat een goede keuze, het lijkt erop dat veel beloftes in de bijbel ook wat langer op zich laten wachten.

Maar ik wacht niet langer omdat deze single zo goed bij 1970 past. Op de A-kant zijn we weer eens op weg naar huis.
We weten dat het Linda en Paul zijn. We hopen op een lang en gelukkig leven.
We weten ook dat het John en Paul zijn. We hopen op verzoening.
We weten dat het leven niet altijd geeft wat het beloofd. Maar we blijven hopen.

De B-kant is mijn favoriet. Dit is groter dan thuis. Groter dan het leven. Het hele universum trekt hier voorbij.
In 2008 werd de muziek van dit nummer door de NASA gebruikt om richting de poolster uit te zenden. Via radiogolven die bijna net zo snel zijn als het licht.

Ze hopen daarbij dat er ergens leven is dat het opvangt. In ieder geval duurt het zeker 300 jaar totdat het bij de poolster aankomt. Paul McCartney kwam direct met een bericht: doe de groeten aan de Aliens.

Ondertussen bevat de Beatles boodschap de belofte: Nothing's gonna change my world.
En dat eindeloos in herhaling.

Ik lees de Bijbel weer eens waarin Prediker stelt: Wat je beloofd hebt, moet je ook doen.
De Prediker begint zijn verhaal met de eeuwigdurende herhaling van de dingen op aarde zoals dat ook verwoord is door Pete Seeger in "Turn turn turn". Dat nummer kwam uit op het album Folk Matinee en in precies de periode (1962) dat the Beatles begonnen aan hun opmars.

In de Prediker lees ik verder: De ogen zijn nooit klaar met kijken, de oren zijn nooit klaar met horen. Alles wat er gebeurd is, zal steeds weer gebeuren. En alles wat er gedaan is, zal weer worden gedaan. Er is nooit iets nieuws onder de zon. Soms gebeurt er iets waarvan de mensen zeggen: "Kijk, dit is iets nieuws." Maar dan is het lang geleden ook al gebeurd, voordat wij er waren.

Deze afsluiter zal op de poolster te beluisteren zijn als wij er niet meer zijn. Het kan altijd weer een nieuw begin zijn maar er is niets nieuws onder de zon of onder de poolster.
Iedereen, inclusief de Aliens, moeten beseffen dat het al eerder gedaan is, in ieder geval 300 jaar eerder. Maar de oren zullen nooit klaar zijn met horen.
Ik ben het eens met John. Dit is één van de geniaalste teksten in het Beatles oeuvre.

250 Les Humphries Singers - To my father's house / Micheal - aug-70, Decca, NL
RYM niet in top 1000
Genre Pop soul
http://images.45cat.com/les-humphries-singers-michael-decca-s.jpg

In 1998 keek ik op de radiosite van de publieke omroep en kreeg ik te lezen dat Les Humphries was overleden.
Daar schreef ik toen:
R.I.P. Les Humphries. Go in harmony to your father's house.
There'll be no cryin' there, there'll be no dyin' there.

Een dag later las ik op diverse media waaronder deze: Les Humphries is niet dood.

Het was de eerste en laatste keer dat ik een bericht schreef bij een overlijdensbericht van een bekende artiest. Tot op de dag van vandaag vermijd ik het R.I.P. topic op musicmeter.
Ik laat mij niet opnieuw voor joker zetten.

Tien jaar later, in 2008, keek ik opnieuw op de radiosite van de publieke omroep en kreeg ik te lezen dat Les Humphries was overleden. Sterker nog, hij was al maanden eerder in 2007 overleden en dat is nu pas ontdekt.
Uiteraard hield ik mij stil.

Maar dit keer bleek het waar. Of om met zijn woorden te spelen:
If it was not true, You know they would have told you so.
En dat is tot op heden het geval.

Triest waren de woorden van zijn eigen zoon als reactie op de late ontdekking van zijn vaders dood.
Mijn vader had vrijwel niets meer over om te erven, anders hadden we zijn dood wel eerder ontdekt.

Dus als zijn vader een eigen huis had gehad dan was zijn zoon meteen "to his father's house" gegaan?

Dat geldt voor mij ook. Het lijkt alsof het in een grote kathedraal is opgenomen met een immens groot gospel koor. Het arrangement is heerlijk en vlot. Deze komen we eigenlijk voor het eerst pas tegen bij Edwin Hawkins in 1967.
Alles straalt zoveel levensvreugde uit dat ik hoop dat er een hemel is.
En als het niet waar is, dan hoeft niemand mij dat te vertellen.

251 Magna Carta - Airport song / Elizabethan - sep-70, Vertigo, UK
RYM niet in top 1000
Genre Progfolk
http://images.45cat.com/magna-carta-airport-song-vertigo-6-s.jpg

In 1970 las ik nog de Kijk, tegenwoordig een maandblad maar toen een weekblad.
Ik las destijds in dat blad wat Magna Carta betekende.
De vazallen van de Engelse koning Jan zonder Land wilden meer privileges, daarom ondertekende ze samen een oorkonde voor een nieuwe betere situatie, de Magna Carta.

De jongere Marzi vond het een mistige, onbegrijpelijke uitleg. Magna Carta, wat een rare naam. Oorkonde? Privileges? In het woordenboek stond voorrecht. Maar wat is dan weer voorrecht? Vazallen, volgens de encyclopedie waren dat leenmannen die land leenden? Maar hoe kan dat van een koning die geen land heeft? En waarom was die Jan, koning van Engeland, maar toch zonder land?

Later begreep ik dat ook deze Jan problemen had met de erfenis van zijn vader.

Toen ik Magna Carta voor het eerst op de radio hoorde kleefde er ook iets mistigs aan deze groep. Magna Carta werd uiteindelijk een band zonder hits met het voorrecht dat ze drie nummers tegelijk in de top 2000 hadden.

De Airport Song, hun Magnum Opus, was het nummer dat ik wel meteen begreep. Dat is misschien ook de verdienste van Gerard Cox. Maar ik begreep meer van het lied dan erin werd gelegd.
De mist waardoor de vliegtuigen niet kunnen vertrekken maar wat ook symbool staat voor de onzekere situatie waarin de zanger verkeerd.
Een man alleen maar met een foto die symbool staat voor een verleden wat hij niet wil of kan loslaten.
De zon die je letterlijk in het zuiden kan vinden maar die ook symbool staat voor een mooiere toekomst. Kijk maar naar de Tommy movie.

Dit nummer was een prachtige oorkonde naar een nieuwe betere situatie.
Dat deze niet in de top 1000 van RYM staat is voor de oudere Marzi volstrekt onbegrijpelijk.

252 Elephant Memory - Moongoose / I Couldn't Dream - jun-70, Metromedia, USA
RYM 537
Genre Psychedelic Funk
http://images.45cat.com/elephants-memory-mongoose-1970-4-s.jpg

Ik weet niet of jullie dat ook zo ervaren. Ik zie een grote giftige cobra voor me.
Hij wil er alles aan doen om niet gedood te worden door een mongoose.
De mongoose is een zoogdier dat lijkt op een slang met pootjes.
De mongoose is de listige slang uit het hof van Eden voordat die gestraft werd door God.
Zal die oude slang de nieuwe slang verrassen?
Kijk maar wie de winnaar is

Ik weet niet of jullie dat ook zo ervaren. Ik zie Ian Dury voor me .
Hij wil er alles aan doen om geslagen te worden met een stok.
De mongoose is een nummer dat lijkt op zijn rhythm stick.
De mongoose is de keiharde stok uit 1970 waarmee Ian graag geslagen wordt
Zal die oude stok harder slaan dan de nieuwe stok?
Luister maar wie de winnaar is

253 Boudewijn de Groot - Verdronken vlinder / Beneden alle peil * - sep-70, Decca, NL
RYM 124
Genre Folk pop
http://images.45cat.com/boudewijn-de-groot-verdronken-vlinder-decca-s.jpg

De A-kant kennen we al als B-kant van Onder ons. Die kwam in 1967 al bij mij binnen en haalde net niet de top 30. Die andere A-kant uit 1967 zien we pas in 1973, voor het eerst volgens mij, terug op het album dubbel twee. De B-kant van Onder Ons kennen we al van het album "Voor de overlevenden" uit november 1966.

Van dat album hadden ze in 1966-67 ook al "Ken je dat land", "het land van Maas en Waal", "Testament" en "Vrienden van vroeger" op single uitgebracht. Die tracks haalden allemaal wel ergens een lijstje van Marzi, herman of Justus18.

Jammer genoeg hebben ze die verdronken vlinder opnieuw uitgebracht. Niet dat het een slecht nummer is, zeker en bepaald niet, maar het heeft zijn beurt gehad.
Liever had ik "Naast jou" op single gezien. Met als A-kant "Beneden alle peil".

Gelukkig hebben ze die laatste in 1970 wel als B-kant uitgebracht. Daardoor fladdert die boven het peil van de mooiste 40 van week 36 uit 1970 en verdrinkt deze single niet tussen al die mooie tips.