Daar zijn er een aantal van, ja. Maar duidelijk niet de meerderheid!

Kanonne! Zwaar ontbijt vandaag!

Mooie omschrijving over PF titan57nl, maar ik kan er toch helemaal niets mee. Wat wil je nou eigenlijk zeggen? Dat PF grensverleggend was?

Even voor de duidelijkheid, titan57nl: Ik bedoelde niet dat ik jouw opmerking niet serieus nam. Ik bedoelde dat ik de opmerkingen van eenieder die zegt dat PF overschat is niet serieus neem!

Pink Floyd-zeloten zitten op hun eigen 'pie in the sky' en zijn 190% overtuigd van het gelijk dat ze zelf geclaimd hebben. Mij doet dat erg weinig - ik draai het object van hun verafgoding wel eens, in de vorm van vinyl - ik word er rustig van omdat ik vol weemoed terugdenk aan da early 70s toen een Limbo-maat uit m'n introductiegroep me kennis liet maken met het gezelschap.

Het wordt echt leuk als ze je de genialiteit van die band aan de broek willen smeren. Steevast vliegen termen als "invloedrijk, grensverleggend" en "megaklassiekers" je om de oren. PF-fans zijn als Jehova-getuigen, hardnekkig zouden ze je het allerliefst met de voet tussen jouw muzikale deur het paradijs inloodsen. Soms verliezen ze daarbij het semantische kompas der realiteit volledig uit het oog, zoals hieronder - de cursivering is van mijn hand; de tekst is van een PF-zeloot:



Dat tweede het verwijst naar het eerste "het" en dus "begrip" - en als je het begrip "begrip" oprekt, raak je het semantische spoor volkomen bijster; ook de collocatie "begrip" en "bewegen" is een bizarre: de term begrip kenmerkt zich juist door geen of heel beweging beweging (in betekenis). De poster verslikte zich in de niveau's van zijn eigen metataalgebruik.

Nou sla ook jij weer onzin uit, Mjuman. Zinsontleden is een vak, zullen we in casu maar zeggen. Nog lastig genoeg overigens bij deze on-zin:

Pink Floyd / is / de enige band / die / het begrip muziek / heeft weten op te rekken tot / buiten de kaders / waarbinnen het zich beweegt.

Je had dus "het begrip muziek" mogen cursiveren om je punt duidelijk te maken. Geeft niks, we maken allemaal wel eens een foutje, maar als je gaat kommaneuken, kun je 'm krijgen ook.

Dat deed pijn - die komma. Nog even terug dan maar - lees het gewoon nog eens die zin en laat 'em doordringen: ik denk dat iemand wil zeggen dat PF het begrip muziek een nieuwe (laat ik 'ns PF-zelotisch denken), onverwachte invulling heeft gegeven. Waarom moet je dat vaag maken door te stellen dat het begrip (muziek idd) wordt "opgerekt" tot buiten de kaders waarbinnen "het zich beweegt". Een dergelijke zin zit vol interne semantische tegenstrijdigheden:

1. hoe begrijpelijk is een begrip dat zich beweegt? Dat maakt het nl onmogelijk om het ooit 100% te begrijpen.

2. En als je het begrip niet begrijpt hoe kan je dan zien dat iemand het "uitgerekt heeft tot buiten de kaders". En impliceert het woord "oprekken" op zich al niet dat je een grens, zeg "kader" overschrijdt?

Wil je iets bloemrijk zeggen, soit - maar schrijf dan semantisch transparant. Zoals het er staat lijkt het een Brabantisme als "hij heeft nooit niks gedaan".

De opmerking van zaaf is op zijn plaats

Eigenlijk staat er dus simpelweg dat Pink Floyd de kaders van het begrip muziek heeft opgerekt. Nu ben ik niet vies van wat talige versieringen, maar dat wat echt essentieel is, ontbreekt: de argumentatie.

Mjuman heeft dus wel een punt: het is erg typisch voor (o.a.) Floydfans om een bepaalde status te claimen aan de hand van lege woorden. Je leest bijna nooit wat nou daadwerkelijk grensverleggend en invloedrijk is. Men denkt hier vaak dat alleen een stelling genoeg is (terwijl de informatiewaarde dan nihil is en er ook geen persoonlijke mening wordt uitgedrukt). Buiten Musicmeter werkt het zo niet.

De invloed van Pink Floyd hoor je vaak (bijv. Gilmours gitaarstijl), maar hebben ze daadwerkelijk iets nieuws verzonnen? Ik vraag het me af.

Pink Floyd is kunst voor de middenklasse, avant garde voor een groot publiek. Creatief, eigenzinnig, maar ook melodieus en toegankelijk. Een vrij unieke combinatie, maar vernieuwend? Afgezien van hun debuutalbum niet echt. Wel vrijwel altijd beter dan de concurrentie. Iets dat voor mij veel zwaarder telt.

Ben het daar wel mee eens. Avant-garde voor een groot publiek is in de praktijk onmogelijk, maar ik begrijp wat je bedoelt. Je proeft dat vaak ook terug in reacties van fans: sommigen zouden de albums het liefst in het Guggenheim of Tate Modern draaien.

Bovengemiddelde band, maar ik draai ze tegenwoordig nog maar met mate. Veel te vaak gehoord en die constante ophemeling vind ik ook wel een beetje irritant. Pink Floyd is voor mij een beetje als kibbeling: anderhalf jaar wekelijks op hetzelfde moment gegeten, daarna drie jaar nooit meer. Vorig jaar één keer gegeten, maar ik heb er nog steeds geen zin in. En kibbeling is ook niet echt culinair, maar wel verheven boven de AH en de snackbar.

Floyd zal voor mij altijd een speciaal plekje houden, maar ik draai het ook een stuk minder regelmatig dan vroeger.
Ik denk dat de sfeer van de muziek, maar ook de onderwerpen tekstueel ( vanaf zeg maar Dark Side Of The Moon ) iets dat blijft aanspreken. De toegankelijkheid speelt ook een rol.

Ik vind het dan weer irritant dat constant dezelfde users maar al te graag kenbaar maken dat ze Pink Floyd helemaal niet zo'n goede band vinden.

Er zijn vele fans van vele bands die een bepaalde status claimen voor ''hun'' band.
Beetje makkelijk om daar alleen de Floyd Jehova's voor aan te spreken...

Pink Floyd musiceerde op het snijvlak van hoge en lage cultuur. De band is perfect vergelijkbaar met FC Barcelona: rockmuziek en voetbalsport als verheffing.

Hetzelfde kan beweert worden over Kluun-lezers en Jiskefet-kijkers...

Mooie lijst met nagenoeg geen verrassingen. Thanx chevy 93 voor je inspanningen.
De Pink Floyd discussie lijkt me overigens zinloos. Deze lijst is een afspiegeling van de gemiddelde smaak. Niets meer en niets minder.

Komt wellicht omdat er over en weer in algemene of cryptische termen wordt gereageerd. Pink Floyd heeft zich laten kennen op een aantal toch wel heel verschillende albums, die je allemaal afzonderlijk op hum merites kunt beoordelen. Hoewel ik zeker geen PF-liefhebber ben, vond ik hun vormexperimenten op hun albums en scores t/m Meddle, (ont)spannend en inspirerend. Overigens heeft Stalin natuurlijk gelijk.

PF - Pijnenburg Freters: hapt zo heerlijk weg. Eerlijk is eerlijk: hier geen PF onder 3,5 *. Ik word alleen dat hoseanna-geroep een beetje zat, maar dat geldt net zo zeer voor Bob Dylan, Frank Zappa, Tom Waits, Radiohead, Michael Jackson, Dire Straits - ook d'n Sjef's fave ontkomt er niet aan - The Cure en zo kan ik nog wel ff doorgaan.

Meddle is mijn PF fave - niets zo fijn als een mental floss op One of These Days (knop naar rechts) - mede voor old time sake, met Atom Heart Mother als goede 2e

Ach, ik vind het al leuk dat je ze tussen dergelijke namen plaatst. Daar kan menig user hier nog een puntje aan zuigen.

Dat is dan mooi meegenomen.

Wat Mjuman zegt, heb ik met Deep Purple, Hendrix, Beatles, Clapton, etc. Allemaal wel goede albums gemaakt, maar ik word er ook wel eens moe van.

Staat Dire Straits niet tot Pink Floyd zoals bijv. Coldplay zich verhoudt tot Radiohead? Als light versie.

Als je hier doelt op verering door fans, dan is dat mooi meegenomen.

Het beste album van Coldplay is net iets beter dan het beste album van Radiohead, dus die vergelijking klopt wel aardig.

Staat Dire Straits niet tot Pink Floyd zoals bijv. Coldplay zich verhoudt tot Radiohead? Als light versie. [/quote]Het beste album van Coldplay is net iets beter dan het beste album van Radiohead, dus die vergelijking klopt wel aardig. [/quote]


daar ben ik het dan niet weer mee eens haha.

helemaal vergeten hieraan mee te doen door alle drukte

Op basis van punten:
544 David Bowie
491 Pink Floyd
328 Neil Young
243 The Rolling Stones
243 Bob Dylan
241 Bruce Springsteen
233 Queen
220 Fleetwood Mac
217 Genesis
210 Lou Reed
210 Stevie Wonder
207 The Doors
187 Led Zeppelin
181 Marvin Gaye
178 Supertramp
176 Kate Bush
150 Can
149 Joy Division
148 Joni Mitchell
147 Nick Drake

Hmmm..
Ik weet dat ik het niet zo moet zien, maar als het een "belangrijkste artiesten van de jaren 70" zou moeten voorstellen dan zou ik het met onderstaande lijstje meer eens zijn (kwam ik laatst tegen op "acclaimedmusic"):

1 David Bowie
2 Neil Young
3 Stevie Wonder
4 Bob Marley and The Wailers
5 The Rolling Stones
6 Led Zeppelin
7 The Clash
8 Marvin Gaye
9 Pink Floyd
10 Bruce Springsteen
11 Sex Pistols
12 Joni Mitchell
13 John Lennon
14 Elvis Costello
15 Bob Dylan
16 Roxy Music
17 Ramones
18 Kraftwerk
19 The Who
20 Al Green
21 Lou Reed
22 Steely Dan
23 Van Morrison
24 Black Sabbath
25 Funkadelic/Parliament

Overigens is dit niet mij voorkeurslijst. Wel ben ik het er mee eens dat Joni Mitchell en Van Morrison (zij het veel te laag) er tussen staan.
Stevie wonder krijgt hier op MM met zijn 5 top albums op rij (en met als afsluiter misschien wel hét album van het decennium) veel te weinig waardering. Zelfde geldt voor Marvin Gaye.

De hegemonie van Bowie is compleet!

Leuk lijstje. Ik las ergens dat de Rolling Stone indertijd Neil Young uitriep tot "artist of the decade" voor de 70s, en ik dacht toen meteen: hee, en Bowie dan? Dus met de eerste twee kan ik het in ieder geval al helemaal mee eens zijn, in welke volgorde dan ook. Misschien dat de Stones iets te hoog staan?

Roling Stone is Amerikaans en Neil is een in Amerika levende Canadees.
Overigens zo'n blad als NME (UK) vindt dus weer vaak Engelse bandjes toonaangevend.

Klopt natuurlijk wat je zegt, maar ze hebben bij de Rolling Stone ook vaak zeer Engelse voorkeuren. Toen ze in 1987 een lijst van de 100 beste elpees van de afgelopen 20 jaar (dus 1967-1987) publiceerden, stonden in de top-10 platen van de Beatles (2x), de Stones, de Sex Pistols op #2! , Bowie, Van Morrison (nou ja, Iers) en John Lennon solo. (En het debuut van Hendrix, in Engeland opgenomen .) En in hun lijstje van de beste platen van de jaren 80 stond de Clash (uit 1979) op 1.