Luid en duidelijk!

Dat vraagt inderdaad om reactie en verklaring. Alhoewel er nog niks verkeerd hoeft te zijn met het idee en het elitaire aspect ervan (als gelijkdenkende onder elkaar), heeft de oproep zelf (op deze ''van A tot Z'' site) en zijn denigrerende karakter wel een arrogant tintje inderdaad.


Oké, dat geeft al iets meer verduidelijking over je definitie van een volwassen muzikale smaak. Heb je al nagedacht hoe je een onderscheidt wil gaan maken tussen deze ervaren luisteraars en de nieuwkomers, en waar het punt zich voor doet dat iemand wel of niet geschikt is (leeftijd, actieve luisterjaren, Radiohead muzieksmaak)? Misschien iets van een aanmeldformulier erbij?

Wederom iets voor De Snijtafel. Ik hoor het ze al helemaal bespreken..

Hoogtepunt tout court is misschien wat veel gezegd maar er zit toch wat leuke muziek bij voor op feestjes. Veel van die genres zijn kwalitatief misschien niet hoogstaand, maar zorgen wel voor een leuke sfeer. Kijk maar naar hoeveel succes die ninetiesfuiven e.d. nog hebben. Ik vind dit decennium het hoogtepunt van de feestmuziek.

Tuurlijk meen ik dat. Verder snap ik niet zo goed wat het met een badkamer of asfalt heeft te maken.

haha, ik wel

Einstürzende Badkamers.

Omdat het inhoudsloos muzikaal populisme is, met de daarvoor noodzakelijke ritmische, muzikale en compositorische eenvormigheid, slechts bedoeld om grote getale in beweging en roes te kunnen krijgen, waarbij het rijke scala aan gevoelens dat muziek en tekst kan losmaken, wordt gereduceerd tot collectieve instant euforie. Het is maar een veronderstelling, hoor....

De boog hoeft toch niet altijd gespannen te staan? Alsof iedereen altijd en alleen maar naar 100% verantwoorde muziek mag luisteren die vol staat van allerhande gevoelens en emoties. Een beetje escapisme op z'n tijd is niets mis mee wat mij betreft.

Sowieso wordt hier gesuggereerd dat alle dansbare elektronische muziek bedoeld is om de massa's tot eenheidsworsten te reduceren. Ik vind het toch wel opmerkelijk dat zo'n stelling een beschuldiging is van ongenuanceerdheid en standaardisatie, aangezien die uitspraak zelf wars is van iedere nuance en een hele brede hoek van de muziek generaliseert.

1 Neutral Milk Hotel- In the Aeroplane over the Sea (1998)
2 Bonnie 'Prince' Billy- I See a Darkness (1999)
3 The Roches- Can We Go Home Now (1995)
4 The Wedding Present- Seamonsters (1991)
5 Pixies- Trompe le Monde (1991)
6 Palace Music- Lost Blues & Other Songs (1997)
7 Jonathan Richman- Jonathan Goes Country (1990)
8 Pixies- Bossanova (1990)
9 Bonnie 'Prince' Billy- Blue Lotus Feet (1998)
10 Bjork- Debut (1993)
11 Belle & Sebastian- The Boy with the Arab Strap (1998)
12 Blur- Modern Life Is Rubbish (1993)
13 The Wedding Present- Hit Parade 1 (1992)
14 John Hiatt- Walk On (1995)
15 XTC- Nonsuch (1992)
16 Wilco- Summerteeth (1999)
17 Bjork- Post (1995)
18 R.E.M.- Monster (1994)
19 Palace Music- Viva Last Blues (1995)
20 Magnapop- Magnapop (1992)
21 Los Lobos- Kiko (1992)
22 Jonathan Richman- Jonathan, Te Vas a Emocionar! (1994)
23 Jonathan Richman- Surrender to Jonathan! (1996)
24 Bjork- Homogenic (1997)
25 XTC- Apple Venus, Pt. 1 (1999)
26 Kevin Coyne- Sugar Candy Taxi (1999)
27 Raymond van het Groenewoud- De Minister van Ruimtelijke Ordening (1994)
28 Jonathan Richman- I, Jonathan (1992)
29 Palace Brothers- Palace Brothers (1994)
30 Wilco- AM (1995)

Wederom een mooi initiatief met prachtige discussies!!
Over bovenstaande: een eurohouse-plaat staat niet in de lijst (al twijfelde nog of de door Ray en Anita gesigneerde No Limits er eigenlijk niet in hoorde)... maar het was natuurlijk wel degelijk een gigantisch hoogtepunt van de jaren '90, of je er van houdt of niet en of je het inhoud vond hebben of niet. Daarnaast werd er zeer veel zeer interessante hip-hop uitgebracht (boeiender en creatiever dan in de jaren '80 imo), maar ook die platen hebben de lijst niet gehaald, want bij mij was het toch vooral de ontdekking van gitaren die het decennium kenmerkte (en waar toevallig ook aardig wat aardigs mee werd uitgebracht). Hierboven zijn al een paar prachtige lijstjes verschenen, maar wil iemand mij nog even uitleggen waarom er zo ongelofelijk gedweept wordt met Ride en vooral Neutral Milk Hotel? De gedachten rond OK Computer volg ik en beaam in meestal, maar die twee genoemde bands begrijp ik echt niet. Wie helpt mij, wat mis ik..?? O ja, bijna het lijstje vergeten Wat lastig en wat moeilijk. Heb mezelf de berperking van maximaal twee artiesten opgelegd en ook Greatest Hits titels vermeden....

1. Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)
2. Pearl Jam - Ten (1991)
3. Kent - Isola (1997) wel de Zweedse versie natuurlijk!!
4. Depeche Mode - Songs of Faith and Devotion (1993)
5. Sigur Rós - Ágaetis Byrjun (1999)
6. dEUS - The Ideal Crash (1999)
7. R.E.M. - Automatic for the People (1992)
8. INXS - Welcome to Wherever You Are (1992)
9. Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)
10. Soulwax - Much Against Everyone's Advice (1998)
11. Cardigans - Gran Turismo (1998)
12. George Michael - Listen Without Prejudice Vol.1 (1990)
13. Kent - Kent (1995)
14. Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)
15. Radiohead - OK Computer (1997)
16. Live - Throwing Copper (1994)
17. The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)
18. Tori Amos - Little Earthquakes (1992)
19. Roxette - Joyride (1991)
20. dEUS - In a Bar Under the Sea (1996)
21. Jamiroquai - Emergency on Planet Earth (1993)
22. Depeche Mode - Violator (1990)
23. Muse - Showbiz (1999)
24. a-ha - East of the Sun, West of the Moon (1990)
25. Radiohead - The Bends (1995)
26. Pearl Jam - Vitalogy (1994)
27. David Bowie - Earthling (1997)
28. Urban Dance Squad - Persona Non Grata (1995)
29. Portishead - PNYC (1997)
30. Ace of Base - Happy Nation (1993)
31. U2 - Aachtung Baby (1991)
32. Cardigans - First Band on the Moon (1996)
33. Nick Cave & The Bad Seeds - The Boatman's Call (1997)
34. Madonna - Ray of Light (1998)
35. Buffalo Tom - Let Me Come Over (1992)
36. Skik - Niks Is Zoas 't Lek (1997)
37. K's Choice - Paradise in Me (1995)
38. Nirvana - MTV Unplugged in New York (1994)
39. Arid - Little Things of Venom (1999)
40. R.E.M. - Out of Time (1991)

Mooi, dat je The Roches in je lijst hebt opgenomen!

Mooie lijst, Wilbur!

Ride: een mooie brug tussen lawaaiige shoegaze en melodieuze britpop. Tweede album haalde net mijn lijstje en de eerste staat er niet al te ver vanaf.

Neutral Milk Hotel staat voor mij ook hoog in de lijst der MuMe-raadselen. Maar goed, zodra er iemand vals begint te zingen, is er altijd het risico dat er iemand opstaat en roept "wat een emotie!" en dat er dan een heel bataljon gebruikers achteraan hobbelt.

Haha, wat een vooroordelen.

Verder wat panjoe zegt.

Ik vind NMH fantastisch vanwege de teksten (en instrumentatie), dat de zanger er af en toe een beetje naast zit valt me niet eens zo op. Het is een aparte stem die perfect in het plaatje past.

Gabber en Two Unlimited zijn ultimately NMD (niet mjuman's ding) - maar deze gierend uit de bocht vliegende frase behoeft wel enige correctie. Vrind kistenkuif moet zich ernstig vergissen.

Ok, het opkomend hedonisme is een teken des tijds en het massale egocentrisme (focus op de eigen kick and rush) is niet altijd even fijn, maar - zou ik haast willen zeggen - waar kan ik tekenen voor een fijne maandelijkse dosis escapisme, roes en euforie - voor een milde vergoeding?

Het minimale van techno, soms tot het alleruiterste gereduceerd (dubtechno), het hanteren van Verfremdungseffekten, technieken als een 'drop' met pal daarop een heftige 'burst', repetitieve patronen - doen al die zaken nergens anders aan denken? De man-machine gedachte (al gehuldigd door o.m. John Foxx, Throbbing Gristle en Clock DVA in de 80s) is dat niet een heel bijzonder Verfahren? Dan noem ik nog niet eens boeiende experimenten waarbij electronic wordt gepaard aan 'gevonden' geluiden of aan traditionele akoestische instrumenten.

You 'd better think twice, voordat ge weer zo'n ondoordachte gedachtenfart laat vliegen.

Ok, ik heb nu de pisvlieg in de pot geplakt, opdat een serieus in muziek geïntresseerde voortaan niet meer zo klakkeloos naast de pot piest.

Hoeveel hiphop platen moet je gehoord en bar slecht bevonden hebben om niet als boer die het onbekende niet lust afgeserveerd te worden?

Inderdaad, ik luister ook wel eens naar Dire Straits...

Private Investigations is toch ook gewoon een rap, damn die Knopfler komt daar hard

Vroeger ook wel - uitsluitend na een avond zwaar stappen als de handel - met enige hulp - naar buiten moést. Tegenwoordig weet ik me te matigen en heb ik dat niet meer nodig

Luister eens naar de climax van 'Seagull' (Ride) en het titelnummer van In The Aeroplane Over The Sea is toch één van de puurste liefdesliederen ooit, als je dat niet hoort

En Dire Straits is natuurlijk gewoon geweldig, gekkerds

Er werd eerder duidelijk gesproken over Eurohouse en gabber. Er bestaat zat goede electronische muziek, maar die werd door de volksdansende massa juist genegeerd, omdat dit niet zo simpel binnenkwam.
Het gaat hier in mijn ogen dan ook juist om de a-ritmische en niet-dansbare elektronische muziek.
Wellicht zie jij bepaalde muzikale pareltjes in deze "stijlen" maar ik ben ze niet tegengekomen (misschien ook omdat ik er met een grote boog omheen liep).

GrafGantz:
Over escapisme: allemaal leuk en aardig, maar heb je het dan bijvoorbeeld niet over de middelen die je nodig had om deze die gabber ramp te kunnen waarderen?

En las ik nu echt hier dat 2Unlimited een hoogtepunt was? Dat is flauw. Zo'n stelling maakt gelijk een serieuze discussie onmogelijk.

Ik kwijl gezellig mee

In de wieg gelegd om zangeres te worden. Dat kon niet anders dan een prachtige carriere worden met zo'n stem.

Vergeet Nakatomi niet menschen!!
En vooral Dune!!!!
Hyper Hyper