Keith Richard niet te vergeten.

Is Adrian Smith beter dan Dave Murray van Iron Maiden? Heb wel een zwak voor Dave.
Ook goede, doch onderschatte gitarist: Chris Rea.
En dan dat supertalent uit The Corrs, de broer van de drie zusjes. Zulke solo's! Laatste is een flauw grapje. Sorry. Haal hem uit de band en niemand merkt het ...

Er zijn gitaristen die echt een stukje vernuft weten te produceren, maar je hebt ze ook die gewoon mooi spelen kunnen. Dus ook een topgitarist is een subjectieve status. Zo vind ik Mark Knopfler zeker geen briljant gitarist, maar wel vind ik zijn spel erg mooi. Mijn lijstje topgitaristen is dan ook in willekeur: Al Di Meola, Steve Vai, Jimmy Page, David Gilmour, Jan Akkerman, Joe Satriani, Stevie Ray Vaughn, Gary Moore en Mark Knopfler.

Hier sluit ik me bij aan. Hackett is de meester. Phil Collins zei ooit over hem dat in de tijd dat Hackett bij Genesis kwam, Robert Fripp (waar ik ook een groot liefhebber van ben) de beste gitarist ter wereld was, maar dat ze omdat ze Fripp niet bij de band konden krijgen tevreden waren met de op één na beste

Toch verkies ik persoonlijk Hackett boven Fripp of welke andere gitarist dan ook. De man weet de meest scheurende riffs, de lekkerste licks, de prachtigste tokkels en de meest bizarre geluiden uit zijn gitaar te toveren en dit alles met een zodanige subtiliteit dat je er bang van wordt.

Verder sluit ik me wat symfogitaristen betreft aan bij het lijstje van namen die al eerder zijn genoemd:
- David Gilmour (Pink Floyd; lekker bluesy en speelt ook lapsteel)
- Andrew Latimer (Camel; meesterlijke subtiliteit)
- Steve Howe (Yes; vooral vanwege zijn klassiek georiënteerde stukken)

Twee symfogitaristen die ik nog niet meen te hebben gezien, maar zeker aan het lijstje dienen te worden toegevoegd zijn:
- Martin Barre (Jethro Tull; wat een timing en ritmegevoel)
- Gary Green (Gentle Giant; net als Gilmour een lekkere bluesy feel maar dan net ietsje anders)



Mooi betoog over de meerwaarde van een gitarist als Edge, die ik persoonlijk ook zeer bewonder. Voor U2 is hij de perfecte gitarist en zowel zijn spel als zijn sound zijn magnifiek in hun eenvoud en klasse.

Iets minder eenvoudig maar met net zoveel klasse: als we het over gitaristen hebben die binnen hun spel slag- en solopartijen afgrijselijk goed weten af te wisselen gaat wat mij betreft de sigaar toch wel naar Brian May. Ik ben al jaaaaaren Queen-fan maar herinner me nog goed één van de eerste keren dat ik naar At The Beeb luisterde (must have voor alle Queen-fans!!!). Ongelooflijk hoe May over het fretboard racet om dan weer hier een riedeltje, dan weer daar een lickje en dan weer zo een riffje te spelen. Hulde!!!

Hendrix overtuigde me over diezelfde gave te beschikken toen ik de eerste keer de integrale beeldopname van zijn optreden op Woodstock zag. Mooi ook om te zien dat ie zelden kijkt naar wat ie speelt

En dan wil ik ten slotte nog een lans breken voor een gitarist die ik heel hoog heb zitten maar naar mijn idee veel te weinig credit krijgt: PETE TOWNSHEND!
Townshend zei ooit over zichzelf dat ie er niet zoveel aan vond om briljante dingen te doen op gitaar en dat ie het eigenlijk veel toffer vond om door middel van zijn spel de rest van de band aan te sporen om te gekke dingen te doen. Een mooie uitspraak van een muzikant die zichzelf in dienst stelt van een geweldige band. En toch, als ik dan bijvoorbeeld naar zo'n nummer als Bargain luister (van Who's Next) en dan de manier waarop hij in de coupletten Daltrey's vocalen afwisselt met loeivette gitaarlicks zoals alleen Townshend dat kan mag Brian May hem ook wel eventjes aan die sigaar laten teugen!

Muziek is een kunstvorm; bij kunst hoort kunde, kunde heb je in gradaties: 1 daarvan is virtuositiet. Maar muziek is zeker geen sport; zo van de snelste, de beste.

Muziek is vooral ook het overdragen van een gevoel; het uitdrukken van emoties; dus kan het zijn dat een beperktere gitarist, toch heel goed een gevoel kan overbrengen wat je aanspreekt.
Voorbeeld: Richards of Townsend

Tegelijkertijd kan een virtuoos je mateloos irriteren.

Het scala aan menselijke gevoelens is heel breed; zo ook mijn liefde voor het spel van een zeer gevarieerde groep gitaristen.
Maar altijd staat dat bij mij voorop: lukt het de persoon in kwestie om met behulp van een paar stukken hout en wat snaren mij te raken.

Wie dat zijn?
Ach, er zijn er veel genoemd ; missen doe ik er wel een paar: allereerst
PETER GREEN- Need Your Love so Bad/ Green Manalishi/ Oh Well; great stuff
GREG SAGE ( he will hate it) - 1 van de meest herkenbare, eigen sound; een virtuoos die het niet zo nodig hoeft te laten horen.
Maar mijn bek valt ook open bij het luisteren naar een duo
als RODRIGO Y GABRIELA

Shit, verzonden voordat ik klaar was ( ben zelf duidelijk geen virtuoos).
Wie ik verder nog wil noemen:
DAVID LINDLEY- met wie heeft hij nou niet gespeeld; maat van Ry Cooder; misschien wel zijn mooiste werk samen met Jackson Browne, de live uitvoering van Running on Empty; wow.
En last but not least:
ADRIAN BELEW- zowel solo als zijn werk met o.a. Talking Heads en Laurie Anderson.

Een vraagje, twee eigenlijk:
- Hoe hoog moet je Charlie Burchill van Simple Minds inschatten? Ik ben een fan, vind zijn sound uniek, maar meen dat hij ook beperkingen heeft.
- En Chris Rea? Hij kan een gevoelige snaar raken bij mij.

Who cares about beperkingen als iets je gewoonweg raakt

Ben het trouwens met je eens dat Charlie Burchill hier vermeld dient te worden. Ik vind Sparkle in the Rain een absoluut meesterwerk waar Charlie met zijn spel en sound toch een behoorlijke stempel op heeft gedrukt. Zeker een karakteristiek gitarist!

Van Chris Rea ken ik te weinig om over te oordelen. Maar nogmaals, het maakt niet uit hoe hoog de meute iemand inschat, zolang jij je kicks maar krijgt!!!

steve morse, joe satriani, john petrucci, andy latimer, mike stern,francois van bemmel,eddy van halen...ik vergeet wellicht nog een paar virtuozen

ik weet het niet, ze hebben allen wel iets speciaals

dus voor mij bestaat er geen "de beste gitarist"

Ook Mike Oldfield verdient zijn plaatsje ...

Heb hem live gezien en het is dus gewoon een steengoede gitarist! Ik weet niet hoe gitaarpuristen dat inschatten, maar de man haalt iedere noot dus moeiteloos, schudt er te pas en te onpas wel wat solootjes uit (waar kan) en heeft inderdaad zo'n typerend gitaargeluid, dat alleen daarom al de vlag omhoog moet

heb hem ook live gezien en dat viel me echt vies tegen! Deze man was enkel maar aan het tokkelen (in de slechte zin van het woord) geen enkele noot kwam er vloeiend uit, niks liep over. Je hoorde de man echt van noot naar noot slaan terwijl als het overloopt veel mooier is.

Ik ben best een groot Simple minds fan maar dit vond ik dus drie keer niks

lijkt mij ook!

net als Steve Hackett en Steve Rothery

Steven Wilson van Porcupine Tree!

- Stevie Ray Vaughan
- Jimmy Page

Is onze eigen Jan Akkerman al genoemd?

Vergeet Slash niet!

Joe Satriani, Steve Lukather en Steve Vai

Wie 1 is daar hoef ik niet lang over na te denken maar tussen 2 en 3 twijfel ik al heel lang. Als ik Crossroads hoor denk ik Clapton moet 2 zijn maar als ik Stairway to heaven hoor dan denk ik weer dat 't tog Page moet zijn Na Clapton komt er naar mijn id een redelijk groot gat naar de rest. Blackmore en Van Halen vind ik geniaal maar op zich zou ik er ook Steve Vai of Joe Satriani of zo neer kunnen zetten. Gewoon persoonlijke voorkeur

1. Jimi Hendrix (All along the watchtower)
2. Jimmy Page (Stairway to heaven)
3. Eric Clapton (Crossroads)
4. Ritchie Blackmore (Child in time)
5. Eddie Van Halen (Eruption)

Nog niet genoemd maar o zo lekker: Lindsey Buckingham (Fleetwood Mac) En natuurlijk Snowy White

en het gitaar-tandem Kerry King & Jeff Hanneman van Slayer(t) ??

of Black Francis en Joey Santiago ?

en vergeet James 'Fucking' Iha niet...

te veel om op te noemen, zo blijkt uit 7 pagina's gitaristengewauwel.

Misschien niet de beste, maar misschien wel 1 van de snelste gitaristen op dit moment: Michael Angelo Batio

Dit is gewoon wreed: Clip

+1

lol!

1. Alexi Laiho
2. Chuck Schuldiner
3. Kerry King
4. Rhandy Rhoads
5. Adrian Smith
6. Mikael Ackerfeldt
7. Zakk Wylde
8. Kirk Hammett
9. Joe Satriani
10. John Frusciante

Met een eervolle vermelding voor Kurt Cobain, hij was zeker niet de beste gitarist die er rond liep, maar hij bedacht wel legendarische simpele riffjes (Smells Like Teen Spirit, Come As You Are) die nog lang gespeelt gaan worden.

Wow die man is echt snel. Mijn gitaarleraar heeft het vaak over hem. Alleen die zanger .

Wat te denken van Alvin Lee (Ten Years After)

Elliot Easton is inmiddels mijn favoriete gitarist.

Adam Jones
James Iha