Muziek / Toplijsten en favorieten / De Beste Gitarist
0
geplaatst: 14 november 2006, 22:01 uur
Steve Hackett en de gitarist van Echo & The Bunnymen ook hoog in mijn lijstje.
0
geplaatst: 14 november 2006, 22:17 uur
Steven Wilson van Porcupine Tree. Als je het over talent hebt!
0
geplaatst: 25 november 2006, 23:07 uur
Bjorn Berge; als je die live ziet spelen valt je mond open van verbazing!!!
0
geplaatst: 25 november 2006, 23:25 uur
Laatste tijd veel naar Terje Rypdal aan het luisteren.. dat is pas gitaarspelen zeg 
.
Niks snel, veel geimproviseerd, veel gevoel. Ergens tussen Jazz en de Shine-on-you-crazy-diamond-Floyd in.
If Mountains Could Sing is een aanrader voor mensen die het eens willen proberen. Zijn album van dit jaar, Vossabrygg, is ook zeker de moeite waard.
.Niks snel, veel geimproviseerd, veel gevoel. Ergens tussen Jazz en de Shine-on-you-crazy-diamond-Floyd in.
If Mountains Could Sing is een aanrader voor mensen die het eens willen proberen
. Zijn album van dit jaar, Vossabrygg, is ook zeker de moeite waard.
0
geplaatst: 26 november 2006, 00:58 uur
Na hem afgelopen donderdag live te hebben gezien wil ik graag aan dit lijstje toevoegen: Kelly Joe Phelps. De absolute fingerpickin' koning van dit moment, en hij zingt er nog eens fantastisch bij ook.
0
geplaatst: 6 juli 2007, 00:13 uur
technisch misschien niet, maar gezien het gevoel dat hij erin legt: Jimi Hendrix
0
geplaatst: 6 juli 2007, 01:21 uur
Keigoed: Jimi, Van Halen, Cliff Burton (bass), Page
Cool: Kerry King
Cool: Kerry King
0
geplaatst: 6 juli 2007, 10:39 uur
Heel goed zijn dus:
- Mark Knopfler
- Chris Rea
- Eric Clapton
- Steve Hackett
- Lindsay Buckingham
- Mike Oldfield
- twee van de drie gitaristen van Iron Maiden
En ondanks al zijn beperkingen heb ik ook een zwak voor Charlie Burchill.
- Mark Knopfler
- Chris Rea
- Eric Clapton
- Steve Hackett
- Lindsay Buckingham
- Mike Oldfield
- twee van de drie gitaristen van Iron Maiden
En ondanks al zijn beperkingen heb ik ook een zwak voor Charlie Burchill.
0
geplaatst: 31 juli 2007, 23:00 uur
En Kasperbert zag dat hij hier nog niets gepost had, hetgeen hij vrij vreemd acht, aangezien hij zelf gitaar speelt. Afijn, bij deze dan.
Ik zal eerst maar eens beginnen met een blaatverhaal waarin ik mezelf voor een zeer intrigerende filosofische vraag stel: wat is eigenlijk de definitie voor goed gitaarspel? Is dat snel over je gitaar scheuren of is het juist op ontdekkingsreis gaan om nieuwe technieken te vinden? Of is het gewoon doodeenvoudig met veel gevoel je instrument bespelen? Zelf ben ik daar nog steeds niet uit. Wat ik echter wel weet is wat mijn 5 favoriete gitaarhelden zijn. Hier vind je ze op een rijtje met foto's, want foto's zijn hip:
5. Steve Rothery (Marillion)
De eerste in het lijstje, Steve Rothery, is de enige die je niet snel in een lijstje 'top 100 gitaristen aller tijden' zou terugvinden in mijn lijstje. Geeft niet, dit is duidelijk een gitarist die bij het woord 'gevoel' hoort. De solo's vallen altijd precies op het juiste moment en raken steeds elke gevoelige snaar aan. Met name op Marbles schijnt deze meneer echt met fantastische solo's op bijvoorbeeld 'Fantastic Place' (even off-topic: combineer daar de ronduit gevoelige stem van Steve Hogarth bij en je hebt al een bijzonder magisch combo).
4. Steve Vai (David Lee Roth, Whitesnake, solo)
Heel eerlijk gezegd heb ik nog bijzonder weinig echte muziek gehoord van deze man. Vanwaar dat hij dan in mijn lijstje staat? Simpel: mijn gitaarleraar is behoorlijk fan van deze man, waardoor ik zelf ook regelmatig stukjes mee naar huis krijg om te oefenen. Dit is iemand die eigenlijk puur op techniek in dit lijstje staat: niet supersnel, maar wel ontzettend veel variatie in de solo's. Daarnaast spreekt de rauwe stijl van de solo's me ook erg aan.
3. John Petrucci (Dream Theater, Liquid Tension Experiment, solo)
Ook van deze man is mijn gitaarleraar fan. Niet heel erg verwonderbaarlijk: het belachelijk snelle gitaarspel van John Petrucci kan veel MuMe users niet ontgaan zijn. Sommigen ergeren zich kennelijk daaraan, anderen kwijlen bij het zien van het indrukwekkende tempo waarin Petrucci kan spelen. Daarnaast weet Petrucci ook wat betreft riffs indruk te maken: het riff in het eerste deel van 'A Change of Seasons en 'Glasgow Kiss' bewijzen dit maar al te goed.
2. David Gilmour (Pink Floyd, solo)
Wil je zowel gevoel als techniek op de gitaar horen? Enter David Gilmour. Deze man liet met 'Shine on You crazy Diamond' al zien dat de kracht van een nummer kan zitten in solo's. David Gimour's bekendste solo is ongetwijfeld die in Comfortably Numb. Ik sta soms nog altijd met m'n oren te klapperen dat mensen deze solo 'cliche' durven te noemen. In techniek en emotie is dit namelijk wel muzikaal gezien zijn grootste hoogtepunt ooit bij Pink Floyd en maakt het daardoor denk ik mijn favoriete solo aller tijden.
1. Joe Satriani (solo, korte tijd in Deep Purple)
Gevoel, snelheid en techniek hebben we al gezien. Wat als we nou proberen al deze drie elementen bij een artiest samen te laten komen? Dan zou Satriani er ongetwijfeld met die eer van door gaan. Zowel wat betreft riffs als solo's weet deze man indruk te maken. Hij is heerser van pull off's en hammer on's, maar weet ook hele kalme melodietjes te maken die ideaal zijn voor een strandvakantie op Hawaii. In Surfing with the Alien zien we dat deze man ook nog eens met een vies hoge snelheid kan spelen, dus ik heb zomaar het vermoeden dat dit wel eens mijn favoriete gitaarheld kan zijn.
Ik zal eerst maar eens beginnen met een blaatverhaal waarin ik mezelf voor een zeer intrigerende filosofische vraag stel: wat is eigenlijk de definitie voor goed gitaarspel? Is dat snel over je gitaar scheuren of is het juist op ontdekkingsreis gaan om nieuwe technieken te vinden? Of is het gewoon doodeenvoudig met veel gevoel je instrument bespelen? Zelf ben ik daar nog steeds niet uit. Wat ik echter wel weet is wat mijn 5 favoriete gitaarhelden zijn. Hier vind je ze op een rijtje met foto's, want foto's zijn hip:
5. Steve Rothery (Marillion)
De eerste in het lijstje, Steve Rothery, is de enige die je niet snel in een lijstje 'top 100 gitaristen aller tijden' zou terugvinden in mijn lijstje. Geeft niet, dit is duidelijk een gitarist die bij het woord 'gevoel' hoort. De solo's vallen altijd precies op het juiste moment en raken steeds elke gevoelige snaar aan. Met name op Marbles schijnt deze meneer echt met fantastische solo's op bijvoorbeeld 'Fantastic Place' (even off-topic: combineer daar de ronduit gevoelige stem van Steve Hogarth bij en je hebt al een bijzonder magisch combo).
4. Steve Vai (David Lee Roth, Whitesnake, solo)
Heel eerlijk gezegd heb ik nog bijzonder weinig echte muziek gehoord van deze man. Vanwaar dat hij dan in mijn lijstje staat? Simpel: mijn gitaarleraar is behoorlijk fan van deze man, waardoor ik zelf ook regelmatig stukjes mee naar huis krijg om te oefenen. Dit is iemand die eigenlijk puur op techniek in dit lijstje staat: niet supersnel, maar wel ontzettend veel variatie in de solo's. Daarnaast spreekt de rauwe stijl van de solo's me ook erg aan.
3. John Petrucci (Dream Theater, Liquid Tension Experiment, solo)
Ook van deze man is mijn gitaarleraar fan. Niet heel erg verwonderbaarlijk: het belachelijk snelle gitaarspel van John Petrucci kan veel MuMe users niet ontgaan zijn. Sommigen ergeren zich kennelijk daaraan, anderen kwijlen bij het zien van het indrukwekkende tempo waarin Petrucci kan spelen. Daarnaast weet Petrucci ook wat betreft riffs indruk te maken: het riff in het eerste deel van 'A Change of Seasons en 'Glasgow Kiss' bewijzen dit maar al te goed.
2. David Gilmour (Pink Floyd, solo)
Wil je zowel gevoel als techniek op de gitaar horen? Enter David Gilmour. Deze man liet met 'Shine on You crazy Diamond' al zien dat de kracht van een nummer kan zitten in solo's. David Gimour's bekendste solo is ongetwijfeld die in Comfortably Numb. Ik sta soms nog altijd met m'n oren te klapperen dat mensen deze solo 'cliche' durven te noemen. In techniek en emotie is dit namelijk wel muzikaal gezien zijn grootste hoogtepunt ooit bij Pink Floyd en maakt het daardoor denk ik mijn favoriete solo aller tijden.
1. Joe Satriani (solo, korte tijd in Deep Purple)
Gevoel, snelheid en techniek hebben we al gezien. Wat als we nou proberen al deze drie elementen bij een artiest samen te laten komen? Dan zou Satriani er ongetwijfeld met die eer van door gaan. Zowel wat betreft riffs als solo's weet deze man indruk te maken. Hij is heerser van pull off's en hammer on's, maar weet ook hele kalme melodietjes te maken die ideaal zijn voor een strandvakantie op Hawaii. In Surfing with the Alien zien we dat deze man ook nog eens met een vies hoge snelheid kan spelen, dus ik heb zomaar het vermoeden dat dit wel eens mijn favoriete gitaarheld kan zijn.
0
geplaatst: 1 augustus 2007, 00:44 uur
Stonden Ted en Andy van Wishbone Ash dr al in? Anders bij deze.
Ik luisterde laatst weer eens naar Argus en kwam erachter dat Ted Turner's solo tijdens The King Will Come één van de vetste is die ik ken. Heeeeeeeel bijzondere solo; hij doet echt van alles daar.
Ik luisterde laatst weer eens naar Argus en kwam erachter dat Ted Turner's solo tijdens The King Will Come één van de vetste is die ik ken. Heeeeeeeel bijzondere solo; hij doet echt van alles daar.
0
geplaatst: 1 augustus 2007, 10:46 uur
ik denk dat bij iedereen de definitie van de beste gitarist anders is
er zijn talloze goede gitaristen , bekende en minder bekende .
mijn top 5
1 Mark Knopfler
2 David Gilmour
3 Eric Clapton
4 Richie Blackmoore
5 Eddy V Halen
het is maar net waar iemand warm of koud van wordt..
er zijn talloze goede gitaristen , bekende en minder bekende .
mijn top 5
1 Mark Knopfler
2 David Gilmour
3 Eric Clapton
4 Richie Blackmoore
5 Eddy V Halen
het is maar net waar iemand warm of koud van wordt..
0
geplaatst: 9 augustus 2007, 17:46 uur
- Slash
- Van Halen
- Synyster Gates
- John Petrucci
- Mark Knopfler
- Van Halen
- Synyster Gates
- John Petrucci
- Mark Knopfler
0
geplaatst: 15 augustus 2007, 01:18 uur
ik schreef
Maar mijn bek valt ook open bij het luisteren naar een duo
als RODRIGO Y GABRIELA
Maar mijn bek valt ook open bij het luisteren naar een duo
als RODRIGO Y GABRIELA
Ik vermoed dat er na het aanstaande Lowlands hier wel meer reacties zullen komen op dit duo
0
geplaatst: 15 augustus 2007, 01:44 uur
In de categorie "oudjes"; Mississippi John Hurt, Earl Scruggs (de banjo is een verkapte gitaar 
) en van eigen bodem The Watchman (Ad van Meurs).
) en van eigen bodem The Watchman (Ad van Meurs).
0
Bobiej
geplaatst: 16 augustus 2007, 10:11 uur
De beste gitarist, kom ik later nog es uitgebreid op terug.
0
geplaatst: 17 augustus 2007, 09:37 uur
1.Jimmy Hendrix
2.Jhon Frusciante
3.Graham Coxon
4.Matthew Bellemy
5.Russel Lissack
2.Jhon Frusciante
3.Graham Coxon
4.Matthew Bellemy
5.Russel Lissack
0
lambf
geplaatst: 24 augustus 2007, 18:49 uur
Scott Hull (Agoraphobic Nosebleed, Japanese Torture Comedy Show, Pig Destroyer)
0
geplaatst: 24 augustus 2007, 22:53 uur
Ritchie Blackmore is gewoon schitterend,vooral omdat hij nooit twee keer dezelfde solo speelt.Wat hij altijd maakt(e) van de "Child in Time"-solo bv.,technisch zullen er wel beteren zijn maar qua inventiviteit is hij niet te evenaren.Zijn vervanger Morse is ook wel een heel begaafd gitarist maar het zijn gewoon zijn nummers niet,je hoort dat ze van iemand anders zijn.
En Hendrix natuurlijk,alles wat hij verzon was een instant classic.M'n favoriet is Machine Gun,je weet niet wat je overkomt.
En voor de rest
3.Duane Allman
4.Jimmy Page
5.Randy Rhoads
En Hendrix natuurlijk,alles wat hij verzon was een instant classic.M'n favoriet is Machine Gun,je weet niet wat je overkomt.
En voor de rest
3.Duane Allman
4.Jimmy Page
5.Randy Rhoads
0
fastpulseboy
geplaatst: 25 augustus 2007, 00:54 uur
de beste gitarist.....
djeez
ikzelf natuurlijk
djeez
ikzelf natuurlijk
* denotes required fields.