Muziek / Toplijsten en favorieten / MuMeAfrekening 2016 (voor persoonlijke hitlijsten)
zoeken in:
0
geplaatst: 6 januari 2017, 11:25 uur
herman schreef:
Volgens mij zijn stukjes geen vereiste, al is het wel een leuke extra en heeft Arrie dat zeer goed gedaan afgelopen jaar.
Als jij het rekenwerk doet, wil ik in ieder geval best wel stukjes schrijven, al zal ik niet altijd kunnen. Maar er is vast wel iemand die back-up wil zijn of het samen wil doen in wat voor vorm dan ook.
Zullen we het 2017-topic dan maar opstarten? Kan niet wachten.
(quote)
Volgens mij zijn stukjes geen vereiste, al is het wel een leuke extra en heeft Arrie dat zeer goed gedaan afgelopen jaar.
Als jij het rekenwerk doet, wil ik in ieder geval best wel stukjes schrijven, al zal ik niet altijd kunnen. Maar er is vast wel iemand die back-up wil zijn of het samen wil doen in wat voor vorm dan ook.
Zullen we het 2017-topic dan maar opstarten? Kan niet wachten.
Ik wil me zeker ook mee inzetten, maar alles alleen gaat me niet lukken/zie ik niet zitten (een deel van mezelf zit er ook serieus aan te twijfelen mume en andere internetactiviteiten voor onbepaalde tijd op pauze te zetten). Punten invoeren/opvolgen, tekstjes, allemaal goed voor mij, maar een echt goeie excell zou zeker handig zijn dus ik duim mee dat kaj iets in elkaar kan steken

Anders start ik in de loop van de namiddag of avond het nieuwe topic op?

1
geplaatst: 6 januari 2017, 11:34 uur
Mooie lijst tot nu toe, relatief veel dat ik niet ken maar dat komt doordat ik de eerste helft van 2016 nog op reis was.
Ik verwacht zeker 2 keer Bowie, moderat, scheef, the spoils, You want it darker, Drunk drivers en burn the witch in de top-10, waarbij ik zou gokken op deze top-3
1. Lazarus
2. Burn the witch
3. You want it darker
Bijna allemaal gevestigde namen bij nader inzien
Ik verwacht zeker 2 keer Bowie, moderat, scheef, the spoils, You want it darker, Drunk drivers en burn the witch in de top-10, waarbij ik zou gokken op deze top-3
1. Lazarus
2. Burn the witch
3. You want it darker
Bijna allemaal gevestigde namen bij nader inzien
3
geplaatst: 6 januari 2017, 11:58 uur
1
geplaatst: 6 januari 2017, 11:58 uur
40. The Strokes - OBLIVIUS (796 punten)
"I can't stay awake too long / You never wqit for some ohter generation"
In 2001 werden The Strokes onthaald als de grote relevatie in de rockmuziek, maar ik heb het idee dat ze een beetje buiten beeld waren geraakt. Afgelopen jaar brachten ze echter een EP'tje uit dat voor velen weer een schot in de roos was, met OBLIVIUS als de vertrouwd klinkende single. Het lijkt trouwens ook wel meer een gewoonte te worden om ook EP'tjes (of losse singles) tussendoor uit te brengen ipv per se albums, Massive Attack deed het bijvoorbeeld ook. De band kan zich dan volledig op enkele nummers richten, waardoor de kwaliteit mogelijk een stuk hoger wordt. Wat dat betreft kan het erg positief zijn.
39. The Radio Dept. - Swedish Guns (803 punten)
"Who can be to blame for Swedish guns? / A clue, it's in the name/ A diabolic shame"
Zelf volg ik The Radio Dept. al jaren maar Swedish Guns lijkt eindelijk de grote doorbraak op MuMe te zijn. Ditmaal geen onbezorgde dreampop, maar een geëngageerder nummer, waarbij ze de hoge export van wapens door Zweden bekritiseren. Muzikaal is het wel gewoon een dromerig popliedje. De dance-invloeden van het lager genoteerde We Got Game zijn hier wat meer afwezig, en de melodieën zijn hier wat terneergeslagen. Ze brengen hun boodschap niet op felle wijze, maar lijken simpelweg teleurgesteld te zijn en zich er bij neer te leggen...
38. Brynjolfur - M25 (808 punten)
Een artiest van de Faeröer-eilanden, dat zien we niet vaak! Het gaat om een producer die hier echt een knallende dancetrack heeft afgeleverd. Hij is weleens eerder voorgekomen in de MuMeAfrekening, o.a. met I Love You en Chain Glass, maar nooit eerder haalde hij de EindAfrekening. Dat doet ie nu wel, en meteen behoorlijk hoog met deze instrumentale dansvloerkraker. In dat soort is het echter niet eens het hoogste nummer. Ik krijg hier zelf een beetje een trance-gevoel van begin jaren '00 bij.
37. Minor Victories - A Hundred Ropes (818 punten)
"Lungs full about to burst / Like a pulley of a hundred ropes"
Nog een notering voor de supergroep rondom Slowdive's Rachel Goswell. Zij is hier zelf meer op de voorgrond met haar zang, en muzikaal is het nu behoorlijk gedreven, met zowel invloeden van Mogwai (de opbouw, de drums) en Editors (het theatrale). Heel mooi om te zien hoe ieder lid bijdraagt aan de sound van Minor Victories. Donker en spannend maar toch ook hoopvol (de strijkers).
36. Underworld - I Exhale (825 punten)
"Life, it's a touch / Everything is golden"
De grote namen van de jaren '90 doen het goed in dit topic. Het duo bracht na zes jaar weer een album uit, en het werd naar mijn idee stukken beter ontvangen dan dat voorgaande album. Het heeft alle Underworld-elementen, maar voelt toch nieuw. De lekker stevig doorstampende dance-beats, de stream-of-consciousness-lyrics, op een haast apathische manier gebracht, het mag allemaal geen verrassing heten. Maar I Exhale is gewoon weer ontzettend lekker.
35. Snakehips (ft. Tinashe & Chance the Rapper) - All My Friends (856 punten; 6e in de weeklijst)
"Only human in the heaving heat of the animals / Bitter brown salt stinging on my tongue"
Met All My Friends hebben we weer één van de Top 40-hits te pakken. Maar het is niet zulke lege platte muziek. Sterker nog, het is zelfs een aanklacht jegens de leegheid van het uitgaansleven. Tinashe en Chance the Rapper kunnen zich er totaal niet in vinden terwijl al hun vrienden zich bezatten. Ook productioneel gezien is het helemaal niet zo plat. Snakehips is een duo dat net komt kijken, maar ze laten meteen horen best wat potentie te hebben: ze leveren een sfeervol stukje muziek in de hoek van de moderne R&B, dat zowel het grote publiek als het alternatieve publiek kan bekoren.
34. The Stone Roses - Beautiful Thing (856 punten; 2e in de weeklijst)
"So soul sucking vampire / How you love to steal the vibe"
Eén van de comebacks van het jaar, maar nog niet de meest succesvolle comeback. The Stone Roses waren alweer een paar jaar samen en hadden al rondgetourd, maar dit jaar brachten ze voor het eerst in meer dan twintig jaar nieuwe muziek uit. Twee singles verschenen er. De eerste single, All for One, viel nogal tegen, maar de tweede werd massaal omarmd. Daarin horen we alles wat The Stone Roses zo goed maakte: o.a. een ijzersterke ritmesectie en de lekker nonchalante zang van Ian Brown. Verschil is natuurlijk dat de verrassing een stuk minder groot is dan in 1989: dit kennen we allemaal wel van de band. Maar dat maakt het niet minder aangenaam.
33. liv - Wings of Love (885 punten)
"How many hearts does it take to break this body? / 'Til I feel like somebody?"
Naast Minor Victories was er dit maar nog een supergroep: liv. De band wordt geleid door Lykke Li, en bevat verder meerdere mensen die op de achtergrond behoorlijk grote namen in de commerciële popmuziek zijn. Commercieel is dit liedje echter helemaal niet, het heeft juist een heel nostalgisch gevoel, waarbij de clip zelfs het beeld geeft van een soort zweverige hippie-commune. Muzikaal gezien is die associatie ook niet heel gek, en daarbij weten al die grote namen bij elkaar heel d hoe ze een perfect popliedje moeten schrijven. Waarvan akte.
32. Pumarosa - Cecile (889 punten)
"The blood like / There was a forest fire"
Pumarosa was de grote ontdekking van vorig jaar. Slechts één single brachten ze toen uit, Priestess, maar die sloeg ook meteen in als een bom. Ondertussen zijn we een jaar verder en zijn er nog maar twee nummers bijgekomen, plus nog enkele demo's/livesessies. Erg opschieten doet het dus niet. Van die twee nieuwe nummers deed Cecile het ook weer erg goed. Het is een wat poppier liedje dan Priestess, maar ook weer met een fraaier outro. Die best wat langer had mogen duren.
31. David Bowie - I Can't Give Everything Away (901 punten)
"The blackout hearts, the flowered news / With skull designs upon my shoes"
Na de dood van David Bowie is er besloten om nog één clip/single uit te brengen, namelijk die van I Cam't Give Everything Away. Het behaalde bij ons niet het succes als dat van Lazarus en Blackstar, maar dat kan ermee te maken dat iedereen onderhand al het album had grijsgedraaid. Het is ook een nummer waar je allerlei betekenissen uit kan halen, maar laat ik dat niet doen en alleen verwijzen naar de mondharmonica, die referereert aan de mondharmonica in A New Career in a New Town van zijn album Low. Wat hij daarmee wilde zeggen, laat ik in het midden.
Het zal vermoedelijk Bowie's laatste single ooit zijn: een prachtig afscheid, kunnen we wel stellen.
"I can't stay awake too long / You never wqit for some ohter generation"
In 2001 werden The Strokes onthaald als de grote relevatie in de rockmuziek, maar ik heb het idee dat ze een beetje buiten beeld waren geraakt. Afgelopen jaar brachten ze echter een EP'tje uit dat voor velen weer een schot in de roos was, met OBLIVIUS als de vertrouwd klinkende single. Het lijkt trouwens ook wel meer een gewoonte te worden om ook EP'tjes (of losse singles) tussendoor uit te brengen ipv per se albums, Massive Attack deed het bijvoorbeeld ook. De band kan zich dan volledig op enkele nummers richten, waardoor de kwaliteit mogelijk een stuk hoger wordt. Wat dat betreft kan het erg positief zijn.
39. The Radio Dept. - Swedish Guns (803 punten)
"Who can be to blame for Swedish guns? / A clue, it's in the name/ A diabolic shame"
Zelf volg ik The Radio Dept. al jaren maar Swedish Guns lijkt eindelijk de grote doorbraak op MuMe te zijn. Ditmaal geen onbezorgde dreampop, maar een geëngageerder nummer, waarbij ze de hoge export van wapens door Zweden bekritiseren. Muzikaal is het wel gewoon een dromerig popliedje. De dance-invloeden van het lager genoteerde We Got Game zijn hier wat meer afwezig, en de melodieën zijn hier wat terneergeslagen. Ze brengen hun boodschap niet op felle wijze, maar lijken simpelweg teleurgesteld te zijn en zich er bij neer te leggen...
38. Brynjolfur - M25 (808 punten)
Een artiest van de Faeröer-eilanden, dat zien we niet vaak! Het gaat om een producer die hier echt een knallende dancetrack heeft afgeleverd. Hij is weleens eerder voorgekomen in de MuMeAfrekening, o.a. met I Love You en Chain Glass, maar nooit eerder haalde hij de EindAfrekening. Dat doet ie nu wel, en meteen behoorlijk hoog met deze instrumentale dansvloerkraker. In dat soort is het echter niet eens het hoogste nummer. Ik krijg hier zelf een beetje een trance-gevoel van begin jaren '00 bij.
37. Minor Victories - A Hundred Ropes (818 punten)
"Lungs full about to burst / Like a pulley of a hundred ropes"
Nog een notering voor de supergroep rondom Slowdive's Rachel Goswell. Zij is hier zelf meer op de voorgrond met haar zang, en muzikaal is het nu behoorlijk gedreven, met zowel invloeden van Mogwai (de opbouw, de drums) en Editors (het theatrale). Heel mooi om te zien hoe ieder lid bijdraagt aan de sound van Minor Victories. Donker en spannend maar toch ook hoopvol (de strijkers).
36. Underworld - I Exhale (825 punten)
"Life, it's a touch / Everything is golden"
De grote namen van de jaren '90 doen het goed in dit topic. Het duo bracht na zes jaar weer een album uit, en het werd naar mijn idee stukken beter ontvangen dan dat voorgaande album. Het heeft alle Underworld-elementen, maar voelt toch nieuw. De lekker stevig doorstampende dance-beats, de stream-of-consciousness-lyrics, op een haast apathische manier gebracht, het mag allemaal geen verrassing heten. Maar I Exhale is gewoon weer ontzettend lekker.
35. Snakehips (ft. Tinashe & Chance the Rapper) - All My Friends (856 punten; 6e in de weeklijst)
"Only human in the heaving heat of the animals / Bitter brown salt stinging on my tongue"
Met All My Friends hebben we weer één van de Top 40-hits te pakken. Maar het is niet zulke lege platte muziek. Sterker nog, het is zelfs een aanklacht jegens de leegheid van het uitgaansleven. Tinashe en Chance the Rapper kunnen zich er totaal niet in vinden terwijl al hun vrienden zich bezatten. Ook productioneel gezien is het helemaal niet zo plat. Snakehips is een duo dat net komt kijken, maar ze laten meteen horen best wat potentie te hebben: ze leveren een sfeervol stukje muziek in de hoek van de moderne R&B, dat zowel het grote publiek als het alternatieve publiek kan bekoren.
34. The Stone Roses - Beautiful Thing (856 punten; 2e in de weeklijst)
"So soul sucking vampire / How you love to steal the vibe"
Eén van de comebacks van het jaar, maar nog niet de meest succesvolle comeback. The Stone Roses waren alweer een paar jaar samen en hadden al rondgetourd, maar dit jaar brachten ze voor het eerst in meer dan twintig jaar nieuwe muziek uit. Twee singles verschenen er. De eerste single, All for One, viel nogal tegen, maar de tweede werd massaal omarmd. Daarin horen we alles wat The Stone Roses zo goed maakte: o.a. een ijzersterke ritmesectie en de lekker nonchalante zang van Ian Brown. Verschil is natuurlijk dat de verrassing een stuk minder groot is dan in 1989: dit kennen we allemaal wel van de band. Maar dat maakt het niet minder aangenaam.
33. liv - Wings of Love (885 punten)
"How many hearts does it take to break this body? / 'Til I feel like somebody?"
Naast Minor Victories was er dit maar nog een supergroep: liv. De band wordt geleid door Lykke Li, en bevat verder meerdere mensen die op de achtergrond behoorlijk grote namen in de commerciële popmuziek zijn. Commercieel is dit liedje echter helemaal niet, het heeft juist een heel nostalgisch gevoel, waarbij de clip zelfs het beeld geeft van een soort zweverige hippie-commune. Muzikaal gezien is die associatie ook niet heel gek, en daarbij weten al die grote namen bij elkaar heel d hoe ze een perfect popliedje moeten schrijven. Waarvan akte.
32. Pumarosa - Cecile (889 punten)
"The blood like / There was a forest fire"
Pumarosa was de grote ontdekking van vorig jaar. Slechts één single brachten ze toen uit, Priestess, maar die sloeg ook meteen in als een bom. Ondertussen zijn we een jaar verder en zijn er nog maar twee nummers bijgekomen, plus nog enkele demo's/livesessies. Erg opschieten doet het dus niet. Van die twee nieuwe nummers deed Cecile het ook weer erg goed. Het is een wat poppier liedje dan Priestess, maar ook weer met een fraaier outro. Die best wat langer had mogen duren.
31. David Bowie - I Can't Give Everything Away (901 punten)
"The blackout hearts, the flowered news / With skull designs upon my shoes"
Na de dood van David Bowie is er besloten om nog één clip/single uit te brengen, namelijk die van I Cam't Give Everything Away. Het behaalde bij ons niet het succes als dat van Lazarus en Blackstar, maar dat kan ermee te maken dat iedereen onderhand al het album had grijsgedraaid. Het is ook een nummer waar je allerlei betekenissen uit kan halen, maar laat ik dat niet doen en alleen verwijzen naar de mondharmonica, die referereert aan de mondharmonica in A New Career in a New Town van zijn album Low. Wat hij daarmee wilde zeggen, laat ik in het midden.
Het zal vermoedelijk Bowie's laatste single ooit zijn: een prachtig afscheid, kunnen we wel stellen.
3
geplaatst: 6 januari 2017, 20:24 uur
30. Lindstrøm - Closing Shot (908 punten)
Lindstrøm is één van de grote namen in de nu-disco, en dit jaar liet hij weer een heerljk dansbare track op de dansvloeren en misschien ook wel de woonkamers los. In ruim acht minuten tijd bouwt hij het nummer heel fraai uit, en gooit hij het vol met fijne synthesizermelodieën over een lekkere groove. Een en al positiviteit, dat kunnen we zo af en toe wel gebruiken.
Binnenkort komt er trouwens een single met St. Lucia, lees ik. Iets om naar uit te kijken.
29. Eefje de Visser - Staan (915 punten)
"We maken samen lange zinnen / Zonder einde en beginpunt / En daar staan we in"
Tot mijn vreugde zijn er steeds meer Nederlandse artiesten, vooral zangeressen, die op hoog niveau in hun eigen taal zingen. Een goed voorbeeld daarvan is Eefje de Visser, die vanaf haar tweede album een echte MuMe-lieveling werd. Nee Joh en De Bedoeling werden daarvan ook grote hits in de MuMeAfrekening. Naar het derde album werd dan ook reikhalzend uitgekeken, en de eerste single (Scheef) werd meteen goed ontvangen. Staan is de opvolger, en is een prettig in het gehoor liggend popliedje in de typische Eefje-stijl.
28. Dua Lipa - Be the One (971 punten)
"I see in blue, I see in blue, I see in blue, oh when you see everything in red"
Als we het hebben over nieuwkomers in de zin dat de allereerste muziek van de artiest in 2016 werd uitgebracht, dan is Dua Lipa de succesvolste nieuwkomer van dit jaar. Het grappige is dat dit óók geldt voor de rest van Nederland, het werd een enorme hit in de top 40 en zelfs een nummer 1-hit in de 3FM Mega Top 50 en de Vlaamse Ultra Top 50. Ik vermoed trouwens dat de zangeres niet veel hits meer gaat scoren in ons topic omdat haar muziek wel een heel commerciele richting opgaat. Be the One is naar ik heb begrepen haar enige nummer tot nog toe waar ze niet zelf aan heeft geschreven. Het is namelijk van de hand van opkomende producer Digital Farm Animals die ook de man achter Galantis' No Money is. Zowel Dua Lipa als Digital Farm Animals maken niet echt muziek in het straatje van MuMe, maar dit lijkt een toevalstreffer te zijn.
27. Angel Olsen - Sister (1001 punten)
"I want to go where nobody knows fear / I want to follow my heart down that wild road"
We passeren de 1000'punten-grens. Er zijn overigens drie nummers die zelfs de 2000 punten-grens zijn gepasseerd, maar dat terzijde. Angel Olsen deed het het hele jaar al prima, de eerste twee singles (Intern en Shut Up Kiss Me) van haar nieuwe album werden erg goed opgepakt en die hebben de eindlijst net niet gehaald. Ze wist echter pas echt te overtuigen met deze derde single. Grappig, want dat zie je niet vaak, meestal is de leadsingle toch het succesvolst. Intern en Shut Up Kiss Me klonken voor haar doen verrassend hip, maar Sister is een fraai stukje uitgesponnen folk-rock, waarin haar mooie stemgeluid goed naar voren komt.
26. Radiohead - Present Tense (1040 punten)
"This dance is like a weapon of self-defence against the present tense"
Regelmatig komt het voor dat Radiohead nummers al jaren live speelt, alvorens ze eens op te nemen. Zo ook Present Tense, dat ze in 2009 voor het eerst live speelden. Volgens Genius is het nummer geïnspireerd door samba en bossanova; grappig, dat had ik er zelf niet uitgehaald. Present Tense is echt Radiohead ten voeten uit, maar al die typische Radiohead-elementen komen wel op een prachtige wijze samen. Als ik nou een liedje zou moeten noemen dat de band samenvat, dan is dit een goede optie. De emotionele tekst en zang van Yorke weten aan te grijpen, en er is veel te ontdekken in de instrumentatie. Radiohead bevestigt weer eens waarom ze zo'n grote status hebben.
25. Nick Cave and the Bad Seeds - Jesus Alone (1093 punten)
"You're a young girl full of forbidden energy / Flickering in the gloom"
Ergens half 2015 stortte de veertienjarige zoon van Nick Cave van een klif en overleed. Een heftige gebeurtenis die Cave zeer heeft beïnvloed. Ze waren toen bezig met een album, maar hebben dat tijdelijk stopgezet, om later met een ander gemoed verder te gaan. Het zou voor een heel donkere sfeer in de muziek zorgen. Er werd een documentaire bij het album gemaakt, waarop we een kijkje kregen in de totstandkoming van het album, en dit nummer was het eerste dat we hoorden. Dat hakte er flink in. Het gaat weliswaar niet over de noodlottige gebeurtenis in Cave's leven, maar als hij 'with my voice I am calling you' zingt, kan je maar één ding denken...
24. DIIV - Under the Sun (1110 punten)
"To be free, be awake / Big breath that you can't fake / Once you've begun"
DIIV was de eerste winnaar van de MuMeAfrekening: Doused was alhier de grootste hit van 2012. Dat we vier jaar later nog niet uitgekeken zijn op de muziek van Zachary Cole Smith en de zijnen, dat bewijst Under the Sun. Het weet het grote succes van 2012 niet te herhalen, maar een 24e plaats is zeer verdienstelijk. DIIV gooit allerlei invloeden in een blender, een beetje post-punk/new wave, een beetje shoegaze/dreampop, sprankelende gitaren, een gedreven sound, en een goed liedje: Under the Sun.
23. Grimes - Kill V. Maim (1130 punten)
"You gave up being good when you declared a state of war"
En na de winnaar van 2012 gaan we meteen door met de winnares van 2015. REALiTi wist dat jaar de meeste punten te behalen, en Flesh Without Blood deed het ook erg goed met een 14e plaats. Het knappe is: de meeste artiesten van wie het album meteen veel gedraaid wordt, scoren vervolgens niet goed meer met de singles, maar Grimes heeft daar geen last van. Kill V. Maim is typisch zo'n gek popliedje zoals Grimes ze maakt: een cheesy intro, maar uiteindelijk is het een soort post-punk (althans, die bas/gitaar heeft wel dat gevoel) volgegooid met elektronica en het hoge stemmetje van Grimes... ofzo. Op een gegeven moment krijgen we zelfs een cheerleaderstukje: B! E! H! A! V! E! Een wat onnavolgbaar liedje, maar wel waanzinnig catchy!
22. Grimes - California (1175 punten)
"You only like me when you think I'm looking sad"
En nog een keer Grimes! Ze heeft gewoon weer twee keer de top 25 gehaald. Een prestatie van formaat, om dat twee jaar op rij te doen. In California haalt ze uit naar Pitchfork, één van de meest geliefde én bekritiseerde muziekjournalistieke sites. Het lied zelf is - alweer - ontzettend tongue in cheek, met (hoe komt ze daar nu weer op?) de beat van Rihanna's Pon de Replay als basis. Maar ook is het nummer weer waanzinnig catchy en lekker eigenzinnig.
21. Nick Cave and the Bad Seeds - I Need You (1204 punten)
"In my heart, I need you"
Ook Nick Cave heeft dit jaar tweemaal de top 25 gehaald. Om dezelfde redenen als ik hierboven noemde, is ook I Need You enorm aangrijpend. Die donkere, terneergeslagen sfeer, en Cave zelf die zingt dat hij iemand mist... zou het over zijn zoon gaan, of is dat gewoon onterechte projectie? Het geeft het nummer in ieder geval een extra lading. Het nieuwe album van Nick Cave is niet heel toegankelijk, bij momenten zelfs niet erg melodieus en wat monotoon, maar het draagt allemaal bij aan de donkere en emotionele sfeer die de muziek uitstraalt.
Lindstrøm is één van de grote namen in de nu-disco, en dit jaar liet hij weer een heerljk dansbare track op de dansvloeren en misschien ook wel de woonkamers los. In ruim acht minuten tijd bouwt hij het nummer heel fraai uit, en gooit hij het vol met fijne synthesizermelodieën over een lekkere groove. Een en al positiviteit, dat kunnen we zo af en toe wel gebruiken.
Binnenkort komt er trouwens een single met St. Lucia, lees ik. Iets om naar uit te kijken.29. Eefje de Visser - Staan (915 punten)
"We maken samen lange zinnen / Zonder einde en beginpunt / En daar staan we in"
Tot mijn vreugde zijn er steeds meer Nederlandse artiesten, vooral zangeressen, die op hoog niveau in hun eigen taal zingen. Een goed voorbeeld daarvan is Eefje de Visser, die vanaf haar tweede album een echte MuMe-lieveling werd. Nee Joh en De Bedoeling werden daarvan ook grote hits in de MuMeAfrekening. Naar het derde album werd dan ook reikhalzend uitgekeken, en de eerste single (Scheef) werd meteen goed ontvangen. Staan is de opvolger, en is een prettig in het gehoor liggend popliedje in de typische Eefje-stijl.
28. Dua Lipa - Be the One (971 punten)
"I see in blue, I see in blue, I see in blue, oh when you see everything in red"
Als we het hebben over nieuwkomers in de zin dat de allereerste muziek van de artiest in 2016 werd uitgebracht, dan is Dua Lipa de succesvolste nieuwkomer van dit jaar. Het grappige is dat dit óók geldt voor de rest van Nederland, het werd een enorme hit in de top 40 en zelfs een nummer 1-hit in de 3FM Mega Top 50 en de Vlaamse Ultra Top 50. Ik vermoed trouwens dat de zangeres niet veel hits meer gaat scoren in ons topic omdat haar muziek wel een heel commerciele richting opgaat. Be the One is naar ik heb begrepen haar enige nummer tot nog toe waar ze niet zelf aan heeft geschreven. Het is namelijk van de hand van opkomende producer Digital Farm Animals die ook de man achter Galantis' No Money is. Zowel Dua Lipa als Digital Farm Animals maken niet echt muziek in het straatje van MuMe, maar dit lijkt een toevalstreffer te zijn.
27. Angel Olsen - Sister (1001 punten)
"I want to go where nobody knows fear / I want to follow my heart down that wild road"
We passeren de 1000'punten-grens. Er zijn overigens drie nummers die zelfs de 2000 punten-grens zijn gepasseerd, maar dat terzijde. Angel Olsen deed het het hele jaar al prima, de eerste twee singles (Intern en Shut Up Kiss Me) van haar nieuwe album werden erg goed opgepakt en die hebben de eindlijst net niet gehaald. Ze wist echter pas echt te overtuigen met deze derde single. Grappig, want dat zie je niet vaak, meestal is de leadsingle toch het succesvolst. Intern en Shut Up Kiss Me klonken voor haar doen verrassend hip, maar Sister is een fraai stukje uitgesponnen folk-rock, waarin haar mooie stemgeluid goed naar voren komt.
26. Radiohead - Present Tense (1040 punten)
"This dance is like a weapon of self-defence against the present tense"
Regelmatig komt het voor dat Radiohead nummers al jaren live speelt, alvorens ze eens op te nemen. Zo ook Present Tense, dat ze in 2009 voor het eerst live speelden. Volgens Genius is het nummer geïnspireerd door samba en bossanova; grappig, dat had ik er zelf niet uitgehaald. Present Tense is echt Radiohead ten voeten uit, maar al die typische Radiohead-elementen komen wel op een prachtige wijze samen. Als ik nou een liedje zou moeten noemen dat de band samenvat, dan is dit een goede optie. De emotionele tekst en zang van Yorke weten aan te grijpen, en er is veel te ontdekken in de instrumentatie. Radiohead bevestigt weer eens waarom ze zo'n grote status hebben.
25. Nick Cave and the Bad Seeds - Jesus Alone (1093 punten)
"You're a young girl full of forbidden energy / Flickering in the gloom"
Ergens half 2015 stortte de veertienjarige zoon van Nick Cave van een klif en overleed. Een heftige gebeurtenis die Cave zeer heeft beïnvloed. Ze waren toen bezig met een album, maar hebben dat tijdelijk stopgezet, om later met een ander gemoed verder te gaan. Het zou voor een heel donkere sfeer in de muziek zorgen. Er werd een documentaire bij het album gemaakt, waarop we een kijkje kregen in de totstandkoming van het album, en dit nummer was het eerste dat we hoorden. Dat hakte er flink in. Het gaat weliswaar niet over de noodlottige gebeurtenis in Cave's leven, maar als hij 'with my voice I am calling you' zingt, kan je maar één ding denken...
24. DIIV - Under the Sun (1110 punten)
"To be free, be awake / Big breath that you can't fake / Once you've begun"
DIIV was de eerste winnaar van de MuMeAfrekening: Doused was alhier de grootste hit van 2012. Dat we vier jaar later nog niet uitgekeken zijn op de muziek van Zachary Cole Smith en de zijnen, dat bewijst Under the Sun. Het weet het grote succes van 2012 niet te herhalen, maar een 24e plaats is zeer verdienstelijk. DIIV gooit allerlei invloeden in een blender, een beetje post-punk/new wave, een beetje shoegaze/dreampop, sprankelende gitaren, een gedreven sound, en een goed liedje: Under the Sun.
23. Grimes - Kill V. Maim (1130 punten)
"You gave up being good when you declared a state of war"
En na de winnaar van 2012 gaan we meteen door met de winnares van 2015. REALiTi wist dat jaar de meeste punten te behalen, en Flesh Without Blood deed het ook erg goed met een 14e plaats. Het knappe is: de meeste artiesten van wie het album meteen veel gedraaid wordt, scoren vervolgens niet goed meer met de singles, maar Grimes heeft daar geen last van. Kill V. Maim is typisch zo'n gek popliedje zoals Grimes ze maakt: een cheesy intro, maar uiteindelijk is het een soort post-punk (althans, die bas/gitaar heeft wel dat gevoel) volgegooid met elektronica en het hoge stemmetje van Grimes... ofzo. Op een gegeven moment krijgen we zelfs een cheerleaderstukje: B! E! H! A! V! E! Een wat onnavolgbaar liedje, maar wel waanzinnig catchy!
22. Grimes - California (1175 punten)
"You only like me when you think I'm looking sad"
En nog een keer Grimes! Ze heeft gewoon weer twee keer de top 25 gehaald. Een prestatie van formaat, om dat twee jaar op rij te doen. In California haalt ze uit naar Pitchfork, één van de meest geliefde én bekritiseerde muziekjournalistieke sites. Het lied zelf is - alweer - ontzettend tongue in cheek, met (hoe komt ze daar nu weer op?) de beat van Rihanna's Pon de Replay als basis. Maar ook is het nummer weer waanzinnig catchy en lekker eigenzinnig.
21. Nick Cave and the Bad Seeds - I Need You (1204 punten)
"In my heart, I need you"
Ook Nick Cave heeft dit jaar tweemaal de top 25 gehaald. Om dezelfde redenen als ik hierboven noemde, is ook I Need You enorm aangrijpend. Die donkere, terneergeslagen sfeer, en Cave zelf die zingt dat hij iemand mist... zou het over zijn zoon gaan, of is dat gewoon onterechte projectie? Het geeft het nummer in ieder geval een extra lading. Het nieuwe album van Nick Cave is niet heel toegankelijk, bij momenten zelfs niet erg melodieus en wat monotoon, maar het draagt allemaal bij aan de donkere en emotionele sfeer die de muziek uitstraalt.
0
geplaatst: 6 januari 2017, 20:26 uur
Silent_shout schreef:
Mooie lijst tot nu toe, relatief veel dat ik niet ken maar dat komt doordat ik de eerste helft van 2016 nog op reis was.
Ik verwacht zeker 2 keer Bowie, moderat, scheef, the spoils, You want it darker, Drunk drivers en burn the witch in de top-10, waarbij ik zou gokken op deze top-3
1. Lazarus
2. Burn the witch
3. You want it darker
Bijna allemaal gevestigde namen bij nader inzien
Mooie lijst tot nu toe, relatief veel dat ik niet ken maar dat komt doordat ik de eerste helft van 2016 nog op reis was.
Ik verwacht zeker 2 keer Bowie, moderat, scheef, the spoils, You want it darker, Drunk drivers en burn the witch in de top-10, waarbij ik zou gokken op deze top-3
1. Lazarus
2. Burn the witch
3. You want it darker
Bijna allemaal gevestigde namen bij nader inzien
Nog meer voorspellingen?
S_S noemt acht nummers; welke twee mist ie nog? Als ze al kloppen natuurlijk...

0
geplaatst: 6 januari 2017, 20:39 uur
Mooi tiental!
En ook van mij nog eens lof voor Arrie, vooral dat je zelf alle songs die de lijst halen beluisterd en er in slaagt ook bij nummers waar je zelf weinig mee hebt iets positief te schrijven vind ik erg knap.
Ik ging nog opmerken dat er zo ongeveer ter hoogte van nummer 29 een foutje in staat, maar dat heb je al verbeterd.
En ook van mij nog eens lof voor Arrie, vooral dat je zelf alle songs die de lijst halen beluisterd en er in slaagt ook bij nummers waar je zelf weinig mee hebt iets positief te schrijven vind ik erg knap.
Ik ging nog opmerken dat er zo ongeveer ter hoogte van nummer 29 een foutje in staat, maar dat heb je al verbeterd.

0
geplaatst: 6 januari 2017, 20:49 uur
JoaMuse schreef:
Ik ging nog opmerken dat er zo ongeveer ter hoogte van nummer 29 een foutje in staat, maar dat heb je al verbeterd.
Ik ging nog opmerken dat er zo ongeveer ter hoogte van nummer 29 een foutje in staat, maar dat heb je al verbeterd.
Geert was sneller met opmerken.

0
geplaatst: 6 januari 2017, 20:52 uur
Wow Arrie wat maak je er weer een hoop werk van, heerlijk leesvoer! 
En alvast bedankt voor alle moeite die je erin hebt gestoken om dit topic weer levend te maken, hulde.
Voorspelling Top 10:
1. David Bowie - Lazarus
2. Radiohead - Burn the Witch
3. David Bowie - Blackstar
4. Leonard Cohen - You Want it Darker
5. Massive Attack - The Spoils
6. The Avalances - Frankie Sinatra
7. Radiohead - Daydreaming
8. Teleman - Dusseldorf
9. Car Seat Headrest - Vincent
10. Eefje de Visser - Scheef

En alvast bedankt voor alle moeite die je erin hebt gestoken om dit topic weer levend te maken, hulde.
Voorspelling Top 10:
1. David Bowie - Lazarus
2. Radiohead - Burn the Witch
3. David Bowie - Blackstar
4. Leonard Cohen - You Want it Darker
5. Massive Attack - The Spoils
6. The Avalances - Frankie Sinatra
7. Radiohead - Daydreaming
8. Teleman - Dusseldorf
9. Car Seat Headrest - Vincent
10. Eefje de Visser - Scheef
1
geplaatst: 6 januari 2017, 20:53 uur
Grappig die observatie over bossanova en samba bij Radiohead's Present Tense. Die invloed was me al wel opgevallen, wellicht dat het nummer daarom erg goed heeft gescoord bij mij (i.t.t. bijvoorbeeld Burn The Witch dat ik niet meer dan aardig vind). Ik ben wel een liefhebber van met name bossanova.
Ik verbaas me wel over de hoge notering van Dua Lipa. Voor top40-berichten een prima liedje, maar hier valt ie voor mij wel een beetje uit de toon.
Ik verbaas me wel over de hoge notering van Dua Lipa. Voor top40-berichten een prima liedje, maar hier valt ie voor mij wel een beetje uit de toon.
0
geplaatst: 6 januari 2017, 21:25 uur
Car Seat Headrest 3 keer top-20 dan? Straf! (of is het mij nu ontgaan dat 1 van de 3 al gepasseerd is)
4
geplaatst: 7 januari 2017, 11:31 uur
20. PJ Harvey - The Wheel (1223 punten)
"A revolving wheel of metal chairs / Hung on chains, squealing"
Ik heb het idee dat dit een jaar is van veel gevestigde artiesten die sterk nieuw werk uitbrengen. Een goed voorbeeld is PJ Harvey, al zo'n 25 jaar bezig maar nog totaal niet ingezakt. Bovendien ontwikkelt ze zich. Waar ze voorheen heel persoonlijke liedjes schreef, heeft ze nu het engagement opgezocht. En daar is ze erg gepassioneerd over, zo blijkt wel iit de gedrevenheid van haar nieuwe album en een nummer als The Wheel.
19. Michael Kiwanuka - Love & Hate (1243 punten)
"You can't steal the things that god has given me / No more pain and no more shame and misery"
Ik kende zelf Michael Kiwanuka alleen van Home Again en dat vond ik, toegegeven, een beetje een Sky Radio-liedje waar weinig in zat. Dan is Love & Hate wel andere koek. Een soort combinatie van folk, soul en rock, zeven minuten lang, waarin hij kritiek geeft op de huidige maatschappij. Aan het eind worden we zelfs getrakteerd op een heuse gitaarsolo, aangekleed door fluwelen strijkers.
18. Agnes Obel - Familiar (1264 punten)
"We took a walk to the summit at night, you and I / To burn a hole in the old grip of the familiar, you and I"
Agnes Obel wist haar 36e plaats uit 2013 (The Curse) flink te overklassen, met een nummer waarin ze wat experimenteert. Zo heeft ze haar eigen stem bewerkt tot dat van een soort mannelijk ecyborg (naar eigen zeggen) waar ze mee duetteert. Hoe mooi haar tweede album ook was, het was wel meer van hetzelfde, dus het is heel fijn dat ze eens iets anders probeert. Tegelijkertijd is het in de basis ook weer gewoon een fraai pianoliedje, maar nu met iets meer spanning ingebouwd.
17. PJ Harvey - The Community of Hope (1309 punten)
"Here's the Hope Six Demolition Project, stretching down to Benning Road / A well-known pathway of death, at least that's what I'm told"
En nog een keer PJ Harvey: ze had een goed jaar! Ze uit in dit nummer kritiek op het project waarbij ergens nieuwe middenklassewoningen worden gebouwd, en de oudere woningen die ook voor lagere inkomens beschikbaar waren, worden gesloopt. Het nummer voelt voor mij heel cynisch aan, net als een groot deel van het album. The Community of Hope is een zorginstelling in de wijk waarover ze zingt, maar ze legt de nadruk op 'hope', juist om te benadrukken dat die er toch niet echt is? Ook weer zo'n gepassioneerde rocksong, net als The Wheel.
16. Car Seat Headrest - Vincent (1314 punten; 3e in de weeklijst)
"They got a portrait by Van Gogh on the Wikipedia page for clinical depression / Well, it helps to describe it"
Ook een band die een zeer goed jaar had, daar is dan eindelijk hun eerste notering, Car Seat Headrest! Ik denk dat het voor velen de eerste kennismaking met de band was, maar ze zijn dan ook enorm doorgebroken dit jaar, ook buiten MuMe. Toevallig is laatste het geplande optreden on de Tolhuistuin verplaatst naar de grote zaal van Paradiso. Car Seat Headrest draait om Will Toledo, die het ooit als soloproject begon en dingen in zijn auto opnam omdat ze zo persoonlijk waren dat hij niet wilde dat iemand het hoorde. Vandaar de bandnaam. Dat persoonlijke is niet verdwenen: Toledo heeft gevochten of vecht nog steeds met depressie, en zingt daar openlijk over. Dit doet hij over rock die een sterk jaren '90-gevoel in zich heeft. Denk aan Pavement zonder de nonchalance. En in dit geval lekker uitgesponnen, met uitgebreide gitaarstukken en een fraaie climax.
15. Cigarettes After Sex - Affection (1314 punten; 2e in de weeklijst)
"So what does it mean of I tell you to go fuck yourself / Or if I say that you're beautiful to me"
Nog een band waar veel deelnemers waarschijnlijk niet eerder van hadden gehoord. De band maakt een soort slowcore, die doet denken aan bands als Mazzy Star en Low. Traag voortbewegende liedjes waarop het heerlijk wegdromen is. En, ik benadruk, met een zanger! Dat het maar duidelijk is, mensen vergissen zich daar nog weleens in en komen daar dan ongeveer een minuut voor de band live voor hun neus staat achter. ?
14. Car Seat Headrest - Fill in the Blank (1384 punten)
"You have no right to be depressed / You haven't tried hard enough to like it"
En alweer Car Seat Headrest: zoals gezegd hadden ze een erg goed jaar. Ook hier zingt hij heel openhartig over zijn depressie, en bekritiseert hij onder andere mensen die het niet serieus nemen. Er is nog te weinig erkenning voor klinische depressie als een ziekte, goed dat iemand daarover zingt. Fill in the Blank is wat meer rechttoe-rechtaan dan Vincent, maar met dezelfde emotionele lading en geldingsdrang.
13. The Last Shadow Puppets - Aviation (1409 punten)
"The colourama in your eyes / It takes me on a moonlight drive"
Alex Turner heeft het druk met zijn Arctic Monkeys en Miles Kane met zijn solocarrière, maar de twee vrienden vonden toch een gaatje in hun agenda om weer samen muziek op te nemen. Dat resulteerde meteen in twee noteringen in de Eindafrekening. De mannen haalden zelfs bijna de top 10! Aviation was een onafgemaakt liedje dat Miles Kane nog had liggen voor een soloplaat, maar het voelde toch als een Last Shadow Puppets-liedje voor hem, en dat had hij goed aangevoeld. De theatrale strijkers doen het liedje veel goed.
12. David Bowie - Blackstar (1419 punten)
"Something happened on the day he died / Spirit rose a metre, then stepped aside"
Veel mensen hadden Blackstar veel hoger ingeschat, maar die vergeten dat het nummer in 2015 al aardig wat punten vergaarde, zoveel zelfs dat toen al op de 44e plaats van de Eindafekening stond. Nou hadden we toen een andere puntentelling en een ander deelnemersaantal, dus de punten zijn niet te vergelijken. Daarom heb ik voor de aardigheid eens gekeken wat er zou gebeuren als je de punten van de nummer 44 van dit jaar hierbij zou optellen, en dan kom je uit op een derde plaats! Maar zo werkt het spelletje niet, en dus mist Blackstar de top 10.
Het was het eerste nummer dat we hoorden van het beladen Blackstar-album maar aanvankelijk nog zonder iets te weten van zijn aankomende dood. Er zitten mogelijk best wat verwijzingen naar zijn dood in het nummer, waardoor zijn dood het eem extra lading gaf. Het zou dus goed kunnen dat zijn dood dit nummer weer een extra boost gaf. Het is ook één van de moeilijkere, ontoegankelijkere nummers in de lijst, en zal dus best wat tijd hebben gehad om te doorgronden. Wellicht viel het kwartje dus ook pas voor sommigen na zijn overlijden en het beluisteren van zijn album. Dat maakt het ook echt een 2016-hit!
11. Teleman - Düsseldorf (1423 punten)
"Don't you want to know why I left you there / Alone on the carousel spinning away"
Na het zware Blackstar kunnen we even bijkomen met een luchtig, catchy popliedje. Een groot deel van de band maakte ooit al naam als Pete & the Pirates, maar die band viel uit elkaar en ze gingen verder met Teleman, vernoemd naar een Duitse klassiek componist. In die hoedanigheid hebben ze al best wat sterke singles gemaakt, ik heb zelf 23 Floors Up en Fall on Time veel gedraaid, voordat op MuMe massaal de kwartjes vielen bij Düsseldorf. En de singles die erna kwamen, die scoorden alweer niet echt... Toch merkwaardig.
"A revolving wheel of metal chairs / Hung on chains, squealing"
Ik heb het idee dat dit een jaar is van veel gevestigde artiesten die sterk nieuw werk uitbrengen. Een goed voorbeeld is PJ Harvey, al zo'n 25 jaar bezig maar nog totaal niet ingezakt. Bovendien ontwikkelt ze zich. Waar ze voorheen heel persoonlijke liedjes schreef, heeft ze nu het engagement opgezocht. En daar is ze erg gepassioneerd over, zo blijkt wel iit de gedrevenheid van haar nieuwe album en een nummer als The Wheel.
19. Michael Kiwanuka - Love & Hate (1243 punten)
"You can't steal the things that god has given me / No more pain and no more shame and misery"
Ik kende zelf Michael Kiwanuka alleen van Home Again en dat vond ik, toegegeven, een beetje een Sky Radio-liedje waar weinig in zat. Dan is Love & Hate wel andere koek. Een soort combinatie van folk, soul en rock, zeven minuten lang, waarin hij kritiek geeft op de huidige maatschappij. Aan het eind worden we zelfs getrakteerd op een heuse gitaarsolo, aangekleed door fluwelen strijkers.
18. Agnes Obel - Familiar (1264 punten)
"We took a walk to the summit at night, you and I / To burn a hole in the old grip of the familiar, you and I"
Agnes Obel wist haar 36e plaats uit 2013 (The Curse) flink te overklassen, met een nummer waarin ze wat experimenteert. Zo heeft ze haar eigen stem bewerkt tot dat van een soort mannelijk ecyborg (naar eigen zeggen) waar ze mee duetteert. Hoe mooi haar tweede album ook was, het was wel meer van hetzelfde, dus het is heel fijn dat ze eens iets anders probeert. Tegelijkertijd is het in de basis ook weer gewoon een fraai pianoliedje, maar nu met iets meer spanning ingebouwd.
17. PJ Harvey - The Community of Hope (1309 punten)
"Here's the Hope Six Demolition Project, stretching down to Benning Road / A well-known pathway of death, at least that's what I'm told"
En nog een keer PJ Harvey: ze had een goed jaar! Ze uit in dit nummer kritiek op het project waarbij ergens nieuwe middenklassewoningen worden gebouwd, en de oudere woningen die ook voor lagere inkomens beschikbaar waren, worden gesloopt. Het nummer voelt voor mij heel cynisch aan, net als een groot deel van het album. The Community of Hope is een zorginstelling in de wijk waarover ze zingt, maar ze legt de nadruk op 'hope', juist om te benadrukken dat die er toch niet echt is? Ook weer zo'n gepassioneerde rocksong, net als The Wheel.
16. Car Seat Headrest - Vincent (1314 punten; 3e in de weeklijst)
"They got a portrait by Van Gogh on the Wikipedia page for clinical depression / Well, it helps to describe it"
Ook een band die een zeer goed jaar had, daar is dan eindelijk hun eerste notering, Car Seat Headrest! Ik denk dat het voor velen de eerste kennismaking met de band was, maar ze zijn dan ook enorm doorgebroken dit jaar, ook buiten MuMe. Toevallig is laatste het geplande optreden on de Tolhuistuin verplaatst naar de grote zaal van Paradiso. Car Seat Headrest draait om Will Toledo, die het ooit als soloproject begon en dingen in zijn auto opnam omdat ze zo persoonlijk waren dat hij niet wilde dat iemand het hoorde. Vandaar de bandnaam. Dat persoonlijke is niet verdwenen: Toledo heeft gevochten of vecht nog steeds met depressie, en zingt daar openlijk over. Dit doet hij over rock die een sterk jaren '90-gevoel in zich heeft. Denk aan Pavement zonder de nonchalance. En in dit geval lekker uitgesponnen, met uitgebreide gitaarstukken en een fraaie climax.
15. Cigarettes After Sex - Affection (1314 punten; 2e in de weeklijst)
"So what does it mean of I tell you to go fuck yourself / Or if I say that you're beautiful to me"
Nog een band waar veel deelnemers waarschijnlijk niet eerder van hadden gehoord. De band maakt een soort slowcore, die doet denken aan bands als Mazzy Star en Low. Traag voortbewegende liedjes waarop het heerlijk wegdromen is. En, ik benadruk, met een zanger! Dat het maar duidelijk is, mensen vergissen zich daar nog weleens in en komen daar dan ongeveer een minuut voor de band live voor hun neus staat achter. ?
14. Car Seat Headrest - Fill in the Blank (1384 punten)
"You have no right to be depressed / You haven't tried hard enough to like it"
En alweer Car Seat Headrest: zoals gezegd hadden ze een erg goed jaar. Ook hier zingt hij heel openhartig over zijn depressie, en bekritiseert hij onder andere mensen die het niet serieus nemen. Er is nog te weinig erkenning voor klinische depressie als een ziekte, goed dat iemand daarover zingt. Fill in the Blank is wat meer rechttoe-rechtaan dan Vincent, maar met dezelfde emotionele lading en geldingsdrang.
13. The Last Shadow Puppets - Aviation (1409 punten)
"The colourama in your eyes / It takes me on a moonlight drive"
Alex Turner heeft het druk met zijn Arctic Monkeys en Miles Kane met zijn solocarrière, maar de twee vrienden vonden toch een gaatje in hun agenda om weer samen muziek op te nemen. Dat resulteerde meteen in twee noteringen in de Eindafrekening. De mannen haalden zelfs bijna de top 10! Aviation was een onafgemaakt liedje dat Miles Kane nog had liggen voor een soloplaat, maar het voelde toch als een Last Shadow Puppets-liedje voor hem, en dat had hij goed aangevoeld. De theatrale strijkers doen het liedje veel goed.
12. David Bowie - Blackstar (1419 punten)
"Something happened on the day he died / Spirit rose a metre, then stepped aside"
Veel mensen hadden Blackstar veel hoger ingeschat, maar die vergeten dat het nummer in 2015 al aardig wat punten vergaarde, zoveel zelfs dat toen al op de 44e plaats van de Eindafekening stond. Nou hadden we toen een andere puntentelling en een ander deelnemersaantal, dus de punten zijn niet te vergelijken. Daarom heb ik voor de aardigheid eens gekeken wat er zou gebeuren als je de punten van de nummer 44 van dit jaar hierbij zou optellen, en dan kom je uit op een derde plaats! Maar zo werkt het spelletje niet, en dus mist Blackstar de top 10.
Het was het eerste nummer dat we hoorden van het beladen Blackstar-album maar aanvankelijk nog zonder iets te weten van zijn aankomende dood. Er zitten mogelijk best wat verwijzingen naar zijn dood in het nummer, waardoor zijn dood het eem extra lading gaf. Het zou dus goed kunnen dat zijn dood dit nummer weer een extra boost gaf. Het is ook één van de moeilijkere, ontoegankelijkere nummers in de lijst, en zal dus best wat tijd hebben gehad om te doorgronden. Wellicht viel het kwartje dus ook pas voor sommigen na zijn overlijden en het beluisteren van zijn album. Dat maakt het ook echt een 2016-hit!
11. Teleman - Düsseldorf (1423 punten)
"Don't you want to know why I left you there / Alone on the carousel spinning away"
Na het zware Blackstar kunnen we even bijkomen met een luchtig, catchy popliedje. Een groot deel van de band maakte ooit al naam als Pete & the Pirates, maar die band viel uit elkaar en ze gingen verder met Teleman, vernoemd naar een Duitse klassiek componist. In die hoedanigheid hebben ze al best wat sterke singles gemaakt, ik heb zelf 23 Floors Up en Fall on Time veel gedraaid, voordat op MuMe massaal de kwartjes vielen bij Düsseldorf. En de singles die erna kwamen, die scoorden alweer niet echt... Toch merkwaardig.
1
geplaatst: 7 januari 2017, 11:57 uur
Mooie stukjes! Mooie lijst tot nu toe!
Benieuwd naar de top 10.
Benieuwd naar de top 10.
0
geplaatst: 7 januari 2017, 12:17 uur
Vanavond maak ik eerst mijn eigen top 40, en daarna plaats ik nummer voor nummer de top 10. Ik kan niet voorspellen hoe laat, dat hangt er net vanaf hoe laat ik klaar ben met mijn werk.
0
geplaatst: 7 januari 2017, 14:42 uur
Mijn voorkeur gaat ook uit naar Fall in Time van Teleman. Zit wat mij betreft net iets meer vernuftig in elkaar en ook meer catchy dan Düsseldorf.
Familiar van Agnes Obel staat ook in mijn top 10. Ik moet zeggen dat ik de uitvoering live wat tegen vond vallen. Ik had gehoopt dat die "mannelijke" tweede stem ook live te horen zou zijn.
Familiar van Agnes Obel staat ook in mijn top 10. Ik moet zeggen dat ik de uitvoering live wat tegen vond vallen. Ik had gehoopt dat die "mannelijke" tweede stem ook live te horen zou zijn.
0
geplaatst: 7 januari 2017, 15:02 uur
Je hebt de vaart er goed inzitten Arrie! Met al die voor mij nog onbekende liedjes is het moeilijk bij te houden. 
Ik beluister ze niet allemaal, maar wel diegenen die ik vorig jaar een paar weken lang heb grijsgedraaid maar inmiddels alweer maanden links laat liggen (The Strokes en Pumarosa bijvoorbeeld) én diegenen waarbij je verhaaltjes genoeg interesse wekken.
De fijnste ontdekking tot nu toe is Closing Shot van Lindstrøm. Ik ben benieuwd wat k verder nog voor moois tegenkom.

Ik beluister ze niet allemaal, maar wel diegenen die ik vorig jaar een paar weken lang heb grijsgedraaid maar inmiddels alweer maanden links laat liggen (The Strokes en Pumarosa bijvoorbeeld) én diegenen waarbij je verhaaltjes genoeg interesse wekken.
De fijnste ontdekking tot nu toe is Closing Shot van Lindstrøm. Ik ben benieuwd wat k verder nog voor moois tegenkom.
0
geplaatst: 7 januari 2017, 19:34 uur
Hmm, die PJ Harveys doen me niet bijzonder veel. En dat terwijl ik van The Glorious Land en The Words That Maketh Murder onlangs eindelijk de schoonheid een beetje ben gaan inzien. Jammer.
Love & Hate is prachtig en van Düsseldorf word ik spontaan blij. Heerlijk liedje! Deze twee zouden in mijn Afrekening ook aardig gescoord hebben denk ik.
Aviation en Familiar kende ik al en die zijn ook erg goed. Mooie lijst tot nu toe.
Love & Hate is prachtig en van Düsseldorf word ik spontaan blij. Heerlijk liedje! Deze twee zouden in mijn Afrekening ook aardig gescoord hebben denk ik.
Aviation en Familiar kende ik al en die zijn ook erg goed. Mooie lijst tot nu toe.

0
geplaatst: 7 januari 2017, 19:38 uur
Co Jackso schreef:
Mijn voorkeur gaat ook uit naar Fall in Time van Teleman. Zit wat mij betreft net iets meer vernuftig in elkaar en ook meer catchy dan Düsseldorf.
Ik heb ze net allebei voor het eerst beluisterd en voelde alleen bij Düsseldorf de drang om op repeat te klikken. Die vind ik ook het eerste gehoor véél aanstekelijker.Mijn voorkeur gaat ook uit naar Fall in Time van Teleman. Zit wat mij betreft net iets meer vernuftig in elkaar en ook meer catchy dan Düsseldorf.
Familiar van Agnes Obel staat ook in mijn top 10. Ik moet zeggen dat ik de uitvoering live wat tegen vond vallen. Ik had gehoopt dat die "mannelijke" tweede stem ook live te horen zou zijn.
Toen ik die single voor het eerst hoorde vond ik die tweede stem maar niets, maar inmiddels ben ik er best op gesteld geraakt. Als die stem live ineens wegvalt wordt het wel wat kaal. Jammer.
2
geplaatst: 7 januari 2017, 20:33 uur
10. The Avalanches - Frankie Sinatra (1461 punten)
Eerste notering: 4 juni, Dance Lover
Nummer 1 van: Dance Lover, ArthurDZ, Snoeperd, Lukas, 7744leon, Marzipaintree, herman, Gretz, Sundance
Ook in de lijst van: Arrie, Vince vega, arcade monkeys, panjoe, kemm, JoaMuse, Grecio, Magick1
"Frankie me boy don't know / You have the perfect voice to sing calypso"
Ik weet niet hoeveel mensen hadden verwacht dat er nog een tweede album van The Avalanches zou komen, maar ikzelf in ieder geval niet meer. En, eerlijk is eerlijk, ik dacht: misschien maar goed ook, want als er een komt, zal ie vast tegenvallen... Zal ik er nog een naast zeg!
Het debuutalbum van de groep is een behoorlijk uniek album, dat vrijwel volledig bestaat uit samples en aanvoelt als een soort knotsgekke achtbaanrit door hun wereld van samples. Met de single Since I Left You bewezen ze toen goed in staat zijn een pakkend popliedje te schrijven, en Frontier Psychiatrist werd een bescheiden klassieker, de rest van het album was ook gaaf maar bij vlagen onnavolgbaar.
Hoe volg je zo'n album op, na zestien jaar?
Met de leadsingle verrasten ze in ieder geval vriend en vijand! Ze waren op het sterke idee gekomen om rappers toe te vroegen (en niet zomaar rappers!). Frankie Sinatra valt meteen op door de ontzettend catchy sample van calypso-grootheid Wilmoth Houdini, geplaatst over een soort hoempapa-beat. Vervolgens krijgen we een rapper die door zijn eigenzinnigheid perfect past bij Avalanches, namelijk Danny Brown, en we krijgen zelfs nog een stukje van underground hiphopfavoriet MF Doom. Los daarvan gebeurt er echt van alles in het nummer, ze gooien er zelfs nog een stuke The Sound of Music doorheen (waarom ook niet?). Knotsgek is echt de beste omschrijving van The Avalanches en dit nummer, in de meest positieve zin van het woord.
Frankie Sinatra werd dé zomerhit van de MuMeAfrekening, uiteindelijk resulterend in een mooie tiende plaats.
Eerste notering: 4 juni, Dance Lover
Nummer 1 van: Dance Lover, ArthurDZ, Snoeperd, Lukas, 7744leon, Marzipaintree, herman, Gretz, Sundance
Ook in de lijst van: Arrie, Vince vega, arcade monkeys, panjoe, kemm, JoaMuse, Grecio, Magick1
"Frankie me boy don't know / You have the perfect voice to sing calypso"
Ik weet niet hoeveel mensen hadden verwacht dat er nog een tweede album van The Avalanches zou komen, maar ikzelf in ieder geval niet meer. En, eerlijk is eerlijk, ik dacht: misschien maar goed ook, want als er een komt, zal ie vast tegenvallen... Zal ik er nog een naast zeg!
Het debuutalbum van de groep is een behoorlijk uniek album, dat vrijwel volledig bestaat uit samples en aanvoelt als een soort knotsgekke achtbaanrit door hun wereld van samples. Met de single Since I Left You bewezen ze toen goed in staat zijn een pakkend popliedje te schrijven, en Frontier Psychiatrist werd een bescheiden klassieker, de rest van het album was ook gaaf maar bij vlagen onnavolgbaar.
Hoe volg je zo'n album op, na zestien jaar?
Met de leadsingle verrasten ze in ieder geval vriend en vijand! Ze waren op het sterke idee gekomen om rappers toe te vroegen (en niet zomaar rappers!). Frankie Sinatra valt meteen op door de ontzettend catchy sample van calypso-grootheid Wilmoth Houdini, geplaatst over een soort hoempapa-beat. Vervolgens krijgen we een rapper die door zijn eigenzinnigheid perfect past bij Avalanches, namelijk Danny Brown, en we krijgen zelfs nog een stukje van underground hiphopfavoriet MF Doom. Los daarvan gebeurt er echt van alles in het nummer, ze gooien er zelfs nog een stuke The Sound of Music doorheen (waarom ook niet?). Knotsgek is echt de beste omschrijving van The Avalanches en dit nummer, in de meest positieve zin van het woord.
Frankie Sinatra werd dé zomerhit van de MuMeAfrekening, uiteindelijk resulterend in een mooie tiende plaats.
2
geplaatst: 7 januari 2017, 20:52 uur
9. Moderat - Reminder (1477 punten)
Eerste notering: 7 februari, Vince vega
Nummer 1 van: panjoe, curufin, DenDimi, Gretz, Eigenwijze 30
Ook in de lijst van: Vince vega, VladTheImpaler, 7744leon, Silent_shout, Dance Lover, Sundance, herman, cosmic kid, stardust_be, kemm, Sfeermaker, Marzipaintree
"And while the rain keeps coming down / A rope of hope's too thin to climb"
De laatste jaren lijkt de wereld behoorlijk in brand te staan, en lijkt de maatschapij uitzichtsloos. Dit beïnvloedt ook de culturele uitingen, en dit nummer van Moderat lijkt daar een voorbeeld van te zijn. Het refrein 'burning bridges light my way' zou kunnen betekenen dat alle ellende hun wel laat zien welke kant het op moet, maar tegelijkertijd in het bovenstaande citaat dat er eigenlijk nauwelijks hoop meer is. Een behoorlijk deprimerend nummer dus, en dat voor een dancetrack! In de elektronische klanken hoor ik dan ook wel de nodige hoop terug, en dat is mooi: ondanks dat muziek de donkere tijden niet kan verdrijven, kan het wel een bepaald gevoel bewerkstelligen onder het publiek.
Eerste notering: 7 februari, Vince vega
Nummer 1 van: panjoe, curufin, DenDimi, Gretz, Eigenwijze 30
Ook in de lijst van: Vince vega, VladTheImpaler, 7744leon, Silent_shout, Dance Lover, Sundance, herman, cosmic kid, stardust_be, kemm, Sfeermaker, Marzipaintree
"And while the rain keeps coming down / A rope of hope's too thin to climb"
De laatste jaren lijkt de wereld behoorlijk in brand te staan, en lijkt de maatschapij uitzichtsloos. Dit beïnvloedt ook de culturele uitingen, en dit nummer van Moderat lijkt daar een voorbeeld van te zijn. Het refrein 'burning bridges light my way' zou kunnen betekenen dat alle ellende hun wel laat zien welke kant het op moet, maar tegelijkertijd in het bovenstaande citaat dat er eigenlijk nauwelijks hoop meer is. Een behoorlijk deprimerend nummer dus, en dat voor een dancetrack! In de elektronische klanken hoor ik dan ook wel de nodige hoop terug, en dat is mooi: ondanks dat muziek de donkere tijden niet kan verdrijven, kan het wel een bepaald gevoel bewerkstelligen onder het publiek.
1
geplaatst: 7 januari 2017, 21:02 uur
8. The Slow Show - Ordinary Lives (1492 punten)
Eerste notering: 27 augustus, stardust_be
Nummer 1 van: Silent_shout, Sundance, DjFrankie, stardust_be, curufin
Ook in de lijst van: Vince vega, ArthurDZ, musician, Sander14, ranboy, VladTheImpaler, Marzipaintree, 123poetertjes, Dance Lover, iamsander, Eigenwijze 30
"I'm looking at the crowd / Hope they understand / That everything is changing"
Het is mooi om te zien hoe The Slow Show met elke single een grotere hit weet te scoren. Met Bloodline begon het succes in 2015 al aardig te komen, Breaks Today deed het eind 2015/begin 2016 nog beter, en met de laatste single weten ze zelfs de achtste plaats in de Eindafrekening te halen. Volgens mij is het allemaal begonnen met hosanna-berichten van aERodynamIC en vele vergelijkingen met The National, maar ondertussen zijn ze die vergelijking toch echt ontgroeid. The Slow Show heeft zijn eigen geluid gevonden, gekenmerkt door het eigen stemgeluid van Rob Goodwin, en de theatraliteit dmv strijkers en blazers. Barokke pop, zeg maar. De band heeft zicj onderhand opgewerkt tot ene gevestigde naam op MuMe, met deze achtste plaats als een hoogtepunt in hun carrière.
Eerste notering: 27 augustus, stardust_be
Nummer 1 van: Silent_shout, Sundance, DjFrankie, stardust_be, curufin
Ook in de lijst van: Vince vega, ArthurDZ, musician, Sander14, ranboy, VladTheImpaler, Marzipaintree, 123poetertjes, Dance Lover, iamsander, Eigenwijze 30
"I'm looking at the crowd / Hope they understand / That everything is changing"
Het is mooi om te zien hoe The Slow Show met elke single een grotere hit weet te scoren. Met Bloodline begon het succes in 2015 al aardig te komen, Breaks Today deed het eind 2015/begin 2016 nog beter, en met de laatste single weten ze zelfs de achtste plaats in de Eindafrekening te halen. Volgens mij is het allemaal begonnen met hosanna-berichten van aERodynamIC en vele vergelijkingen met The National, maar ondertussen zijn ze die vergelijking toch echt ontgroeid. The Slow Show heeft zijn eigen geluid gevonden, gekenmerkt door het eigen stemgeluid van Rob Goodwin, en de theatraliteit dmv strijkers en blazers. Barokke pop, zeg maar. De band heeft zicj onderhand opgewerkt tot ene gevestigde naam op MuMe, met deze achtste plaats als een hoogtepunt in hun carrière.

2
geplaatst: 7 januari 2017, 21:13 uur
7. Radiohead - Daydreaming (1601 punten)
Eerste notering: 8 mei, arcade monkeys
Nummer 1 van: 7744leon, arcade monkeys, ranboy, luigifort, Eigenwijze 30
Ook in de lijst van: VladTheImpaler, Vince vega, Dwejkk_, herman, curufin, johan de witt, ArthurDZ, stardust_be, Marzipaintree, Gretz, Sundance, Sander14, Snoeperd
"Dreamers / They never learn / Beyond the point / Of no return"
Ik benoemde al eerder de scheiding van Thom Yorke en zijn partner. Daydreaming is een nummer waar dit heel erg in terugkomt. Aan het eind hoor je de woorden 'half of my life' afgespeeld, en laten hij nou de helft van zijn leven met Rachel Owens samen geweest zijn. Een emotioneel geladen nummer dus. De band weet deze emotionele lading in hun muziek te uiten. De muziek klinkt ietwat vervreemdend, met een droevige sfeer. The King of Limbs, het voorlaatste album van Radiohead, werd relatief wat minder goed ontvangen, maar het lijkt erop dat ze zich met A Moon Shaped Pool helemaal hebben herpakt en gewoon weer de lievelingetjes van de alternatieve muziekwereld zijn, resulterend in vijf noteringen in de Eindafrekening!
Eerste notering: 8 mei, arcade monkeys
Nummer 1 van: 7744leon, arcade monkeys, ranboy, luigifort, Eigenwijze 30
Ook in de lijst van: VladTheImpaler, Vince vega, Dwejkk_, herman, curufin, johan de witt, ArthurDZ, stardust_be, Marzipaintree, Gretz, Sundance, Sander14, Snoeperd
"Dreamers / They never learn / Beyond the point / Of no return"
Ik benoemde al eerder de scheiding van Thom Yorke en zijn partner. Daydreaming is een nummer waar dit heel erg in terugkomt. Aan het eind hoor je de woorden 'half of my life' afgespeeld, en laten hij nou de helft van zijn leven met Rachel Owens samen geweest zijn. Een emotioneel geladen nummer dus. De band weet deze emotionele lading in hun muziek te uiten. De muziek klinkt ietwat vervreemdend, met een droevige sfeer. The King of Limbs, het voorlaatste album van Radiohead, werd relatief wat minder goed ontvangen, maar het lijkt erop dat ze zich met A Moon Shaped Pool helemaal hebben herpakt en gewoon weer de lievelingetjes van de alternatieve muziekwereld zijn, resulterend in vijf noteringen in de Eindafrekening!
1
geplaatst: 7 januari 2017, 21:27 uur
6. Car Seat Headrest - Drunk Drivers / Killer Whales (1614 punten)
Eerste notering: 28 maart, arcade monkeys
Nummer 1 van: arcade monkeys, Silent_shout, Dwejkk_, musician, Sundance
Ook in de lijst van: VladTheImpaler, 7744leon, Co Jackso, Marzipaintree, ArthurDZ, stardust_be, Dance Lover, JoaMuse, johan de witt, Lukas, Sfeermaker
"You share the same fate as the people you hate"
Ik denk dat dé grote doorbraak, dé grote ontdekking van dit jaar, die van Car Seat Headrest is. Een jaar geleden hadden ze nog nauwelijks bekendheid, en nu staan ze gewoon drie keer in de top 20, iets dat geen enkele artiest ze nadoet. Sterker nog: het is een primeur in de vijf jaar dat dit topic bestaat! Drunk Drivers / Killer Whales gaat volgens Will Toledo zelf over 'post-party melancholia'. Dronken achter het stuur kruipen en mijmeren over het leven van het bestaan dus. Er zit echter ook het nodige engagement in. 'Drunk drivers' is een metafoor voor de negatieve effecten die we op anderen hebben door jezelf voorop te stellen, en voor het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel van mensen. Hij haalt hierbij op een gegeven moment ook het gevangenschap van orka's en schreeuwt boos uit dat het zo niet hoeft te zijn. Toledo is dus een artiest die niet alleen lekkere rockmuziek maakt, maar daar ook nog scherpe teksten met inhoud bij schrijft.
Eerste notering: 28 maart, arcade monkeys
Nummer 1 van: arcade monkeys, Silent_shout, Dwejkk_, musician, Sundance
Ook in de lijst van: VladTheImpaler, 7744leon, Co Jackso, Marzipaintree, ArthurDZ, stardust_be, Dance Lover, JoaMuse, johan de witt, Lukas, Sfeermaker
"You share the same fate as the people you hate"
Ik denk dat dé grote doorbraak, dé grote ontdekking van dit jaar, die van Car Seat Headrest is. Een jaar geleden hadden ze nog nauwelijks bekendheid, en nu staan ze gewoon drie keer in de top 20, iets dat geen enkele artiest ze nadoet. Sterker nog: het is een primeur in de vijf jaar dat dit topic bestaat! Drunk Drivers / Killer Whales gaat volgens Will Toledo zelf over 'post-party melancholia'. Dronken achter het stuur kruipen en mijmeren over het leven van het bestaan dus. Er zit echter ook het nodige engagement in. 'Drunk drivers' is een metafoor voor de negatieve effecten die we op anderen hebben door jezelf voorop te stellen, en voor het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel van mensen. Hij haalt hierbij op een gegeven moment ook het gevangenschap van orka's en schreeuwt boos uit dat het zo niet hoeft te zijn. Toledo is dus een artiest die niet alleen lekkere rockmuziek maakt, maar daar ook nog scherpe teksten met inhoud bij schrijft.
2
geplaatst: 7 januari 2017, 21:41 uur
5. Leonard Cohen - You Want It Darker (1860 punten)
Eerste notering: 23 september, Sundance
Nummer 1 van: ArthurDZ, Dwejkk_, stardust_be, herman, iamsander, Sundance, Eigenwijze 30, johan de witt
Ook in de lijst van: Vince vega, Arrie, musician, luigifort, Marzipaintree, Dance Lover, curufin, Silent_shout, Sander14, JoaMuse, Magick1
"I struggled with some demons / They were middle-class and tame"
We kunnen wel stellen dat het een bewogen jaar was, ook in de muziekwereld, en niet in het minst om het overlijden van een aantal hele grote artiesten, die zelfs nog zeer actief waren. Eén daarvan is Leonard Cohen, die op late leeftijd weer was gaan touren uit financiele noodzaak: hij was bedrogen door zijn manager. Hij kreeg de smaak te pakken, deed shows van drie uur, en ging ook weer muziek opnemen. Sinds zijn 78e heeft hij nog drie albums uitgebracht die bovendien erg goed werden ontvangen. Het album dat dit jaar verscheen leek wel erg te verwijzen naar een mogelijke aankomende dood, zeker dit titelnummer. Cohen leek er zelf ook al te berusten dat het niet lang meer zou duren, al had het best langer kunnen duren als hij niet was gevallen. Hoe dan ook bleek hij achteraf kanker te hebben, zo heb ik begrepen, dus deze muziek is geschreven met het einde in zicht. En wie kan de berusting daarin nou mooier verwoorden dan een poeet als Leonard Cohen?
Eerste notering: 23 september, Sundance
Nummer 1 van: ArthurDZ, Dwejkk_, stardust_be, herman, iamsander, Sundance, Eigenwijze 30, johan de witt
Ook in de lijst van: Vince vega, Arrie, musician, luigifort, Marzipaintree, Dance Lover, curufin, Silent_shout, Sander14, JoaMuse, Magick1
"I struggled with some demons / They were middle-class and tame"
We kunnen wel stellen dat het een bewogen jaar was, ook in de muziekwereld, en niet in het minst om het overlijden van een aantal hele grote artiesten, die zelfs nog zeer actief waren. Eén daarvan is Leonard Cohen, die op late leeftijd weer was gaan touren uit financiele noodzaak: hij was bedrogen door zijn manager. Hij kreeg de smaak te pakken, deed shows van drie uur, en ging ook weer muziek opnemen. Sinds zijn 78e heeft hij nog drie albums uitgebracht die bovendien erg goed werden ontvangen. Het album dat dit jaar verscheen leek wel erg te verwijzen naar een mogelijke aankomende dood, zeker dit titelnummer. Cohen leek er zelf ook al te berusten dat het niet lang meer zou duren, al had het best langer kunnen duren als hij niet was gevallen. Hoe dan ook bleek hij achteraf kanker te hebben, zo heb ik begrepen, dus deze muziek is geschreven met het einde in zicht. En wie kan de berusting daarin nou mooier verwoorden dan een poeet als Leonard Cohen?
4
geplaatst: 7 januari 2017, 21:54 uur
4. Eefje de Visser - Scheef (1922 punten)
Eerste notering: 15 december 2015, Poeha
Nummer 1 van: kaj_666, Gretz, Sander14, Poeha, Eigenwijze 30, Sunderland
Ook in de lijst van: Dance Lover, Vince vega, curufin, stardust_be, Sundance, gerre, Dwejkk_, JoaMuse, arcade monkeys, DenDimi, kemm, VladTheImpaler, Snoeperd, 7744leon, cosmic kid, Silent_shout
"Ik rijd duizelig rond tussen stadsgeluidsgolven tot we langzaam aan boven komen drijven en ik zie dat we traag maar vanzelf boven water komen"
Daar is dan eindelijk het Nederlandse nummer van het jaar! Het is de eerste keer dat Nederlandse artiest de top 10 van de Eindafrekening haalt. Het mooie is dat ze dat ook nog in haar eigen taal doet. Dat is zelfs de eerste keer dat een nummer in het Nederlands de top 50 haalt.
Nou moet ik bekennen dat me alsnog niet geheel duidelijk is waar het nummer overgaat, maar Eefje de Visser weet wel heel kunstig om te gaan met taal. Dat is echter zeker niet haar enige kracht. Scheef weet ook uit te blinken in sfeer, neergezet door subtiele electronica en haar fraaie stemgeluid. Qua sound weet ze ook echt iets eigens neer te zetten, dat helemaal niet misstaat tussen internationale grootheden als Radiohead. Een artiest om trots op te zijn.
Eerste notering: 15 december 2015, Poeha
Nummer 1 van: kaj_666, Gretz, Sander14, Poeha, Eigenwijze 30, Sunderland
Ook in de lijst van: Dance Lover, Vince vega, curufin, stardust_be, Sundance, gerre, Dwejkk_, JoaMuse, arcade monkeys, DenDimi, kemm, VladTheImpaler, Snoeperd, 7744leon, cosmic kid, Silent_shout
"Ik rijd duizelig rond tussen stadsgeluidsgolven tot we langzaam aan boven komen drijven en ik zie dat we traag maar vanzelf boven water komen"
Daar is dan eindelijk het Nederlandse nummer van het jaar! Het is de eerste keer dat Nederlandse artiest de top 10 van de Eindafrekening haalt. Het mooie is dat ze dat ook nog in haar eigen taal doet. Dat is zelfs de eerste keer dat een nummer in het Nederlands de top 50 haalt.
Nou moet ik bekennen dat me alsnog niet geheel duidelijk is waar het nummer overgaat, maar Eefje de Visser weet wel heel kunstig om te gaan met taal. Dat is echter zeker niet haar enige kracht. Scheef weet ook uit te blinken in sfeer, neergezet door subtiele electronica en haar fraaie stemgeluid. Qua sound weet ze ook echt iets eigens neer te zetten, dat helemaal niet misstaat tussen internationale grootheden als Radiohead. Een artiest om trots op te zijn.
2
geplaatst: 7 januari 2017, 22:16 uur
3. Massive Attack (ft. Hope Sandoval) - The Spoils (2148 punten)
Eerste notering: 31 juli, stardust_be
Nummer 1 van: curufin, Vince vega, herman, stardust_be, luigifort, Eigenwijze 30, Dwejkk_, Gretz
Ook in de lijst van: arcade monkeys, ArthurDZ, Arrie, Co Jackso, panjoe, Dance Lover, johan de witt, Silent_shout, Marzipaintree, Sundance, Sander14, Sfeermaker
"I don't even know her but I hope that she comforts you tonight"
Lange tijd leek de strijd om hit van het jaar te worden een tweestrijd tussen twee grootheden. Op een gegeven moment merkte ik echter dat Massive Attack maar punten bleef pakken, en het echt waanzinnig goed deed. Zo goed dat ik even het gevoel had dat ze zich ging mengen in de strijd, en wie weet zelfs voor een enorme verrassing zorgen. Uiteindelijk kwam Massive Attack daar toch voor te kort, maar The Spoils is wel het enige nummer dat enigszins in de buurt is weten te komen van de onbetwiste top 2.
Massive Attack begon het jaar al goed met de relase van de Ritual Spirit-EP. Daarop stonden hits als Take It There en Voodoo in My Blood, maar die zijn allebei net aan tekortgekomen voor de Eindafrekening. Die EP had de typische broerige, donkere Massive Attack-sfeer. Een aantal maanden later kwamen ze echter met deze single, The Spoils, die eerder een tegenovergestelde sfeer heeft en meer vergelijkbaar is met bijv. Teardrop. De muziek doet licht en hoopvol aan, weliswaar met een lichte tristesse, mede door de bijdrage van Hope Sandoval. Het is een bitterzoet liedje over, voor mijn gevoel, een onmogelijke liefde.
Voor Hope Sandoval was het ook een prachtjaar, want naast de top 3-notering van deze gastbijdrage haalde ze ook twee keer de eindlijst met haar Warm Inventions. Massive Attack oogst dit enorme succes overigens 25 jaar na hun grote doorbraak (Unfinished Sympathy).
Eerste notering: 31 juli, stardust_be
Nummer 1 van: curufin, Vince vega, herman, stardust_be, luigifort, Eigenwijze 30, Dwejkk_, Gretz
Ook in de lijst van: arcade monkeys, ArthurDZ, Arrie, Co Jackso, panjoe, Dance Lover, johan de witt, Silent_shout, Marzipaintree, Sundance, Sander14, Sfeermaker
"I don't even know her but I hope that she comforts you tonight"
Lange tijd leek de strijd om hit van het jaar te worden een tweestrijd tussen twee grootheden. Op een gegeven moment merkte ik echter dat Massive Attack maar punten bleef pakken, en het echt waanzinnig goed deed. Zo goed dat ik even het gevoel had dat ze zich ging mengen in de strijd, en wie weet zelfs voor een enorme verrassing zorgen. Uiteindelijk kwam Massive Attack daar toch voor te kort, maar The Spoils is wel het enige nummer dat enigszins in de buurt is weten te komen van de onbetwiste top 2.
Massive Attack begon het jaar al goed met de relase van de Ritual Spirit-EP. Daarop stonden hits als Take It There en Voodoo in My Blood, maar die zijn allebei net aan tekortgekomen voor de Eindafrekening. Die EP had de typische broerige, donkere Massive Attack-sfeer. Een aantal maanden later kwamen ze echter met deze single, The Spoils, die eerder een tegenovergestelde sfeer heeft en meer vergelijkbaar is met bijv. Teardrop. De muziek doet licht en hoopvol aan, weliswaar met een lichte tristesse, mede door de bijdrage van Hope Sandoval. Het is een bitterzoet liedje over, voor mijn gevoel, een onmogelijke liefde.
Voor Hope Sandoval was het ook een prachtjaar, want naast de top 3-notering van deze gastbijdrage haalde ze ook twee keer de eindlijst met haar Warm Inventions. Massive Attack oogst dit enorme succes overigens 25 jaar na hun grote doorbraak (Unfinished Sympathy).
0
geplaatst: 7 januari 2017, 22:18 uur
26 punten verschil tussen de nummers 1 en 2, dus het is maar net de vraag welke kant het kwartje op is gevallen... 

0
geplaatst: 7 januari 2017, 22:33 uur
Lol, zoveel goede nummers in de toptien en mijn enige tag komt van The Slow Show, met een single die ik inmiddels één van de mindere nummers uit de gehele lijst vind.
. Al hadden Scheef, Drunk Drivers en Reminder ook wel ruimschoots mijn afrekening gehaald als ik destijds al had meegedaan.
Sowieso toont de top 100 opvallend veel overeenkomsten met wat ik dit jaar zoal veel heb geluisterd. Ik kan makkelijk een eindlijstafrekening maken van een nummer of veertig.
. Al hadden Scheef, Drunk Drivers en Reminder ook wel ruimschoots mijn afrekening gehaald als ik destijds al had meegedaan.Sowieso toont de top 100 opvallend veel overeenkomsten met wat ik dit jaar zoal veel heb geluisterd. Ik kan makkelijk een eindlijstafrekening maken van een nummer of veertig.
0
geplaatst: 7 januari 2017, 22:35 uur
Wel benieuwd wie er op 1 staat.. Hopelijk wordt het niet de zoveelste episode in de "Musicmeter=Radioheadmeter"-saga...
* denotes required fields.
