Dat is correct.

Heren, heren,

In het wedstrijdje verplassen zijn enige sputters Bitches Brew terechtgekomen op albums die ik oprecht koester.

Het lijkt nu meer op Stink Floyd dan Pink Floyd.

Niet weer doen, he.

Pink Floyd krijgt er weer flink van langs en dat mag en kan natuurlijk.
Maar in vrijwel elke lijst scoren ze toch bijzonder hoog in dit decenium.
Dan kun je blijven afkraken tot je een ons weegt, kennelijk heeft het wel iets losgemaakt.
Ik krijg sterk de indruk, daar de band groot is geworden, het al snel afgevuurd wordt, want velen hebben het hier over overschat, maar veel verder komt het niet.
Nee, virtiuoos was het niet, maar het geheel was wel effectief genoeg en veel van de onderwerpen zijn nu nog actueel.
Ikzelf draai het veel minder dan vroeger, mede omdat ik de albums van haver tot kort ken.
Inmiddels ligt mijn iinteresse op andere vlakken, maar met name Animals en The Wall, koester ik nog altijd.

Dat er meer zwart in mag beaam ik.
Ik beloof beterschap en wil mij ook zeker meer in soul en funk uit die periode gaan verdiepen.

Eindelijk Dark Side Of The Moon op 1 (en Wish You Were Here op 2).
Ik kan me hierin helemaal vinden.

Dat ze hoog scoren, zegt mij totaal niks. Net zo veel eigenlijk als dat een nummer zoals Bohemian Queen - een vreselijk nummer!!! - elke keer op nummer 1 van de top 2000 staat.
In de eerste helft van de seventies kon ik Pink Floyd zeer waarderen, maar toen kwam in de tweede helft van de seventies de new-wave opzetten en toen was het voor mij snel gebeurd met Pink Floyd. Dat DSOTM en WYWH hoog scoren, voilá, maar die andere twee albums van Pink Floyd "Animals" en "The Wall" horen absoluut niet in de top 10 thuis. Daarom - ik zeg het nogmaals - vier albums van Pink Floyd in de top 10 vind ik daarom schromelijk overdreven en getuigt voor mij van een zeer eenzijdige muzieksmaak.

If you didn't care what happened to me,
And I didn't care for you,
We would zig zag our way through the boredom and pain
Occasionally glancing up through the rain.
Wondering which of the buggars to blame
And watching for pigs on the wing.

Aangezien politiek niet openbaar toegestaan is, voldoe ik even met de tekst van het openingsnummer. Genoeg aanknopingspunten rondom neoliberalisme, vervreemding, individualisme. Het tijdperk van Iron Margaret, economische voorspoed über alles. Dit album staat verre van de realiteit. Dit album ís de realiteit. Anno 2016 zijn we nog altijd niet veel opgeschoten.

Een en ander heb ik hier al verwoord: Genesis - Selling England by the Pound (1973). Daar mbv de teksten van Peter Gabriel, iemand die jou ook kan smaken. Als er iemand geëngageerd is, is hij het wel. Mocht je (of iemand anders) nog meer interesse hebben, kan ik per pm een en ander verder duiden.

Zo, genoeg hier over dit zijpaadje.

edit: oh ja, nog even over Animals: Pink Floyd’s Animals: An indictment of capitalism, and ideological support

Sorry, maar dan hoor ik toch liever een tekst over iemand die damesondergoed van waslijnen jat dan dit soort cliché politiek correcte moralisme zoals bij Pigs
Ieder zijn meug
Dat, en muzikaal, die open C en G kampvuur akkoordjes,....
Raar eigenlijk dat hoe bij sommige muzikanten naarmate ze beter leren spelen het resultaat imo alleen maar saaier en risicolozer wordt, en dat geld voor mij ook voor de productie van de vier PF albums.
Nee, doe mij ook maar hun begin periode wat voor mij creatief een stuk avontuurlijker klinkt.

Na het vertrek van Syd Barret, moesten de overige leden op eigen benen staan en dat ging met stapjes.
Ummagumma bijv. is met al die solostukken een overschatting van heb ik jou daar.
De titeltrack van Atom Heart Mother is ambitieus, maar onzorgvuldig ingespeeld ( met name de ritmesectie)
Dan kan het creatiief hartstikke leuk zijn, maar je wilt als muzikant beter worden.
Je wilt het live namelijk ook live waar maken.
Daarbij groeide met name Roger Waters als componist en tekstschrijver.
De nadruk muzikaal technisch kwam meer op het conto van Gilmour en Wright.
Waters is en was geen geweldig muzikant, evenals Mason.
Dat het op een gegeven moment mainstreamer wordt is een feit, maar is dat een zonde ?
Hadden ze dan door moeten gaan met de psychedelische insteek, die eigenlijk met Barret aan boord echt creatief uitpakt ?
Maar dat is mijn mening.

Overigens ben ik van mening dat Animals en The Wall spannender materiaal herbergt dan Dark Side Of The Moon en Wish You Were Here.

Bedankt voor je heldere uiteenzetting bikkel2. Leerzaam!
Maar was het ook niet simpelweg omdat die hele LSD psychedelica rage überhaupt een aflopende zaak was?

Deze hele discussie hier heeft er wel voor gezorgd dat ik me weer voor het eerst in eeuwen weer eens een beetje in PF ben gaan verdiepen.
In de jaren 70 hoorde ik voor het eerst TDSOTM via mijn oudere broer. Ik was daar als 12 jarig jochie zo van onder de indruk dat ik van mijn zakgeld ook een PF album wou kopen. Relics was het goedkoopste plus nog dat ik die tekening op de hoes wel geinig vond
Al hun andere albums heb ik leren kennen met cassettebandjes, bij vrienden thuis en later met MP3's.
Achteraf gezien vind ik het meest boeiende van hun oeuvre: TPATGOD, The Early Singles en dus ook Relics.
Hun pionierswerk dus.

Ik ga helemaal met je mee betreft de afloop van de pschydelische periode en The Piper At The Gates Of Dawn, fantastische plaat.
Er moest uiteindelijk iets anders gebeuren.
Ik ben op mijn beurt weer niet kapot van A Saucerfull Of Secrets, Ummagumma en Atom Heart Mother - al zijn er stukken ( meer de songgerichte ) op die plaat die overtuigen.
En de latere albums zonder Waters vindt ik erg zoutloos.
Ik ben dus zeker geen Floydliefhebber die alles omarmt.

Desalnietemin een mooi decenium de 70's.
Er valt nog genoeg te ontdekken in ieder geval.

Grappig, Michel. Ik vind juist A Saucerful Of Secrets interessanter dan The Piper At The Gate Of Dawn. Ummagumma boeit mij ook niet. Atom Heart Mother is al een stuk beter en vanaf Meddle vind ik de band echt goed.

Een laat woordje van dank Chevy! Knap werk, zoals gewoonlijk

De top-50 (en bij uitbreiding de top-100) ziet er heeeeel knap uit. Alleen het gebrek aan Nederlandstalige muziek is best wel schrijnend. De 70s zijn toch wel de hoogdagen van de Vlaamse en Nederlandse kleinkunst! Een beetje verrassend dat er geen enkel album de 100 haalt :/

Genoeg gezeurd! Volgend jaar hopelijk beter

Dit jaar dit topic amper gevolgd (waarvoor excuses), maar bij deze een 'note to self' om naar volgend jaar toe meer reclame te maken over volgende platen (willekeurige volgorde), vermits schromelijk over het hoofd gezien in de top 100:

-Roy Harper - Stormcock (1971)
-Rory Gallagher - Rory Gallagher (1971)
-Joni Mitchell - Hejira (1976)
-J.J. Cale - Troubadour (1976)
-Fotheringay - Fotheringay (1970)
-Funkadelic - Maggot Brain (1971)
-The Allman Brothers Band - At Fillmore East (1971)
-Marvin Gaye - Here, My Dear (1978)
-Elvis Costello & The Attractions - This Year's Model (1978)
-Sandy Denny - Sandy (1972)
-Bill Withers - Still Bill (1972)
-Richard & Linda Thompson - I Want to See the Bright Lights Tonight (1974)

En Rock Bottom moet de top 50 in!


PS: lollige PF discussie als 'spin-off'