The BONUS CUTS 1 of 10; 1990
Innocence-Let's push it




Het project Innocence met de opmerkelijke stem van zangeres Gee Morris releaste 5 singles van het album Belief de charts in, 4 top 40 hits in Engeland en in Nederland een schamele 32ste plaats voor debuut single Natural thing. Het album zou later in de jaren '90 als chill out album in een hokje gestopt kunnen worden, maar ten tijde van de release in 1990 paste het perfect tussen de downtempo club beats van acts als Beats International, Family Stand, The Chimes en natuurlijk de moeder dezer acts, Soul II Soul.
Bij Innocence hangt er wel een meer psychedelisch tintje rond, op de album versie van Natural thing wordt een gitaarsolo van Pink Floyd's Shine on you crazy diamond in het nummer ingeweven.
Ook de album versie van Let's push it pingelt lekker met een gitaar en klappend drumritme, maar voor de single werd het nummer drastisch geremixed en aangepast aan de housevloeren.
Het project werd opgezet door Brian Harris, Mark Jolley en Anna Jolley en kreeg in 1992 een vervolg met het album Build, dat een veel gelikter en organischer sound had en wat verder van de clubs af leek te drijven. Het deed ook een flink stuk minder dan het debuut.
Hulde aan de AVRO maandag die de 5e single Remember the day als Radio en televisie tip bombardeerde, wat dat betreft stak de AVRO wel vaak de nek uit, vast ook ingefluisterd door Robin Jaydee Albers, die maandagmiddag vooral vond ik echt geweldig, ook omdat altijd de binnenkomers van de Engelse top 40 uitgebreid werden besproken.

Let's push it is in ieder geval waard om weer even in de aandacht gepushed te worden, voor de echte chillkoningen en koninginnen ook hier de album versie

Prima project dat Innocence. Heb het altijd goed kunnen waarderen.

en weer even een tipje dat het niet haalde, misschien ook bubbling onder de 100 van jordidj1





Dit kwam, zag en overwon even heel hard in 2002 en hoorde je overal en nergens en verdween daarna alweer snel in de vergetelheid bij mij, maar bij af en toe gebruik nog lekker

The BONUS CUTS 2 of 10; 2001
Rui da Silva-Touch me


Hmmm dit had eigenlijk de top 50 wel in gemogen achteraf gezien, dit nummer heb ik toch wel grijs gedraaid en was 1 van de anthems van de zomer van 2001.
Rui da Silva is van Portugese komaf dus dan mag je wel wat Ibiza aanvoelende temperaturen en temperament verwachten. Toch was Touch me een vreemde eend in de Silva bijt want het gros van zijn werk stampt wel wat dieper en ver van poppy door. De producer heeft flink wat nummers uitgebracht waar ik o.a. Amidar hier even wil uitlichten, om even een feel te krijgen
Rui Da Silva - Amidar - YouTube

Tergende opbouw met spooky klikbliepjes.

Touch me is van een heel ander spectrum en de perfecte combinatie van een aanstekelijke hook en dwingende synth klanken, dat kan alleen maar tot meebleren leiden

The BONUS CUTS 3 of 10; 1994
Livin' Joy-Dreamer

Livin' Joy was een Italiaans eurodance project van de Visnadi broers Paolo en Gianni.
Met Livin' Joy werd vooral geld vergaard waardoor minder commerciele uitstapjes gefinancierd konden worden. Paolo Visnadi bracht een reeks 12"s uit die het goed deden op de Europese clubvloeren zoals Hunt's up Visnadi - Hunt's Up (Live Mix) - YouTube

Livin' Joy kwam mid 90's opzetten met een serie hits aangevoerd door Dreamer, dat in het laatste kwartaal van 1994 voorzichtig een hitje werd.Het nummer wordt gezongen door Janice Robinson, een Amerikaanse zangeres die ook nummers heeft geschreven voor o.a. Kristine W en Taylor Dayne.
In de UK werd Dreamer pas in de zomer van 1995 een hit, mede dankzij een nieuwe remix van Rollo waardoor het nummer ook een 2e kans kreeg in Nederland maar toch niet boven de eerste notering van het origineel uitkwam, dat behaalde de 23ste plaats.

Robinson verliet Livin' Joy vlak daarna waarna de act in 1996 terugkwam met een andere zangeres, wederom een Amerikaanse, Tameka Starr.
Opnieuw werd er een grote hit gescoord, met het nummer Don't stop movin' waarin euro en de clubhouse gezellig hand in hand gaan. Daarna volgden nog wat singles die het qua hitsucces een pak minder deden zoals Where can I find love. De Visnadi broers gingen ondertussen ook de boer op met het project Alex Party.

Hier het origineel van Dreamer nog maar eens

Net als Kristine W's Feel What You Want een echte 90's dance klassieker. Mooie keuze. Althans in mijn ogen dan.

Lekker hoor, ik zie het bij jullie wel wanneer ik m in mijn 1994 lijst kan opnemen

The BONUS CUTS 4 of 10; 1999
Agnelli & Nelson-Everyday

Vandaag hier ook maar weer eens verder,
Agnelli & Nelson is een Trance producersduo uit Noord-Ierland. Zij waren samen met Chicane de voornaamste act op het Xtravaganza label (met dat strakke oog dat je aankijkt) en hadden (in de UK) 4 hitsingles waaronder Embrace, Hudson Street en deze Everyday. Ook werd er lekker geremixed, voor Ferry Corsten, Louise Redknapp en U2 onder andere.

In 1999 buitelden de Trance anthems en klassiekers over elkaar heen, waarschijnlijk het topjaar voor het genre op zowel commercieel als ook in creatief opzicht, daarna ging het genre toch meer terug naar de underground. Misschien dat men bang was voor de Millenium Bug en nog probeerde alles wat kon op plaat te slingeren.

Everyday was in ieder geval HOT al deed het hier bar weinig. Het zwierf zoals vaak als instrumental rond en voor de single release wordt er dan een vocal aan toegevoegd, in dit geval van Laura Campbell. Dat is echter niet de dame die je in de clip ziet paraderen, want dat is een appetijtelijk model die lipsynct.

De Lange remix is overigens de versie die meestal in trance mixen voorbij komt, ik plaats ze beiden.
In 2002 verscheen een nieuwe versie van Alex Gold, die echter weinig toevoegt naar mijn mening.

The BONUS CUTS 5 of 10; 2002
Fischerspooner-Emerge


Oftewel 1 van de potsierlijkste hypes van de early naughties.
Het uit New York afkomstige duo Warren Fischer en Casey Spooner lanceerde zichzelf in 2002 met het album #1 (met zeer lelijke cover ) waarop de classic Emerge de bekendste track is.
Het nummer zelf ontsproot aan de hype machine het woord Electroclash.
Emerge bouwt en bouwt en leunt op 80's aandoende basloopjes, handclaps en een spanningsveld van synthgeluidjes en aanzwellende nerveuziteit. Ondanks deze zeer geslaagde opbouw wandelen Fischer en Spooner precies op het dunne koord dat zowel uitslaat naar de clubkant als naar een popvocal publiek, daar zorgt het meegebrachte meisje wel voor om nog een extra handreiking naar de mainstream te geven. You don't need to tear away zingt ze hoopvol.
Naar het einde toe wordt de zang van Casey Spooner nog even door de gehaktmolen gehaald en na een dikke 4 minuten val je weer terug op aarde.
Voeg daarbij nog artwork en performance en bizarre make up en imagery aantoe waar Lady Gaga bang voor wegrent en je hebt zo'n grote hype dat de boel daarna alleen maar kon tegenvallen.

Valt ook wel mee natuurlijk want het eropvolgende album Odyssey was prima te pruimen.
In 2019 doet Fischerspooner nog steeds mee maar ze Emergen niet zo expressief meer als op die megatrack

even een nummertje dat niet genoeg lijstwaardig is maar wel leuk.

het Australische duo Madison Avenue had rond de eeuwwisseling een kneiter van een hit met Don't call me baby en volgde dat nummer op met deze discohouse single, die ik eigenlijk leuker vind.
In Engeland haalde dit nog een nette 10e plaats. In Nederland deden de 2 singles het beduidend minder al haalde Don't call me baby wel de top 40

niet in de lijst maar een kwaliteitsproduct uit Nederland dat best onderschat werd door het grote publiek

heerlijke drive met piano

ik ga hier af en toe wat nummers neer gooien die niet bij Ooit in de Top 40/Dance meter/The History Of House zullen opduiken/nog zijn behandeld.

De Duitse DJ Tom Novy had een grote clubhit in 2004 met Your body en in 1998 een pseudo hitje met Superstar, samen met de bevriende DJ Eniac.

Vreemd genoeg is het nummer Now or never met Lima geen grote hit geweest, het zit in de periode 1999/2000/2001 waarin veel disco en funkplaatjes worden afgestroopt om te samplen, door mensen als Phats 'n Small en Love Connection. Dit levert vaak dikke (zomer) hits op.

Now or never is gebaseerd op dezelfde sample als waar Feel the same van Triple X op is gebouwd, Delegation-You and I. Het klinkt voor mijzelf nog steeds fris en vrolijk, oordeel zelf.