Ik vrees dat ik die toelichting me wel bekend zal voorkomen

Jullie mogen anders altijd vertellen welke nummers je tot hier toe gemist hebt
en van welke keuzes je toch wel een beetje verbaasd opkeek, mocht dat zo zijn.

Dat het geen sexy topic zou worden, had ik voorspeld.
Maar ik ga door want ik vind het zelf wel een leuke formule.

Call My Name vind ik inderdaad geen overtuigend nummer.
Het klinkt alsof een andere groep OMD probeert na te doen.

Toch zat er live een zekere vibe in die je ook terugvindt in de videoclip.
Ik heb het nummer pas op de laatste nipper geschrapt, omdat het me dankbaar
doet terugdenken aan de eerste keer dat ik Andy live zal tijdens de Sugar Tax tour.

Uiteindelijk vond ik Walk Tall toch mooier voor het evenwicht in mijn overzicht.

Je hoeft je niet te verantwoorden hoor

Ik doelde op je Sister Marie opmerking en niet dat je Call my name niet noemde. Ik vind het een fijn liedje maar ja Sugar Tax is voor mij een 5 sterren album. Wel heel fijn dat je All She Wants noemde want dat had het als a kant ook best goed gedaan denk ik, erg sterke tekst.

18. DREAM OF ME (BASED ON LOVE'S THEME) EP
https://www.mupload.nl/img/f7xkjb8wal53s.jpg

Dream of Me / Can I Believe You / Love and Hate You / The Place You Fear the Most

Het tweede soloalbum dat Andy onder de OMD vlag maakte heette Liberator. De titel verwijs naar een gevoel van artistieke bevrijding. Sugar Tax was het eerste album dat McCluskey een appeltje voor de dorst opleverde. Het moordende platencontract met Virgin in de jaren '80 zorgde ervoor dat de groep kon leven van de voorschotten. Met de verzamelaar werden gemaakte schulden afbetaald. Gek genoeg zorgde die vrijheid muzikaal voor een wel erg bizarre koerswijziging.

A1. DREAM OF ME (BASED ON LOVE'S THEME) ♪

I had an idea
Based on a love theme

A2. CAN I BELIEVE YOU ♪

Everything crumbles when your expectations fail to meet your needs
Everything withers when the seeds you sow are strangled by your dreams

De eerste single Stand Above klonk verdacht veel als een remake van Sailing on the Seven Seas, maar dan met een soort Status Quo stamp erdoorheen. De opvolger Dream of Me werd een kleine hit. Dit keer vormde Barry White's Love Theme de inspiratiebron. Maar dat was maar het halve verhaal. Dat Andy ook goed naar Hang On in There Baby van Johnny Bristol uit hetzelfde jaar 1973 had geluisterd werd er niet bij verteld. Vooral in de instrumentale break hoor je de unieke OMD stempel op deze semi-cover.

B1. LOVE AND HATE YOU ♪

I wouldn’t blame you if you had to run away
I couldn’t stand to live like this another day
But i would sell my soul to get you back today

B2. THE PLACE YOU FEAR THE MOST ♪

Take me to the place you fear the most
Show me all the demons and the ghosts

Op Liberator bezondigde Andy zich aan de Eurohouse, een genre waarvan hij geen kaas had gegeten. Hoewel er uit een massa demo's werd gepuurd, werden onder supervisie van co-arrangeur Phil Coxon de verkeerde tracks voor het album uitgewerkt. Er wordt wel eens beweerd dat de b-kanten uit deze periode sterker waren dan de meeste albumtracks. De song die nog het dichtst bij de doorwinterde OMD stijl zat, was Love and Hate You, waarmee de haat-liefde verhouding tot dit album kan worden samengevat.

ps. De derde single van Liberator heette Every Day en is wellicht de minst tot de verbeelding sprekende single uit heel het oeuvre van Orchestral Manoeuves in the Dark. Op de single van Dream of Me is walrus Barry zelf te horen op backing vocalen. Op het album moesten die gewist worden. Can I Believe You is de b-kant van Stand Above Me en The Place You Fear the Most van Dream of Me.

19. WALKING ON THE MILKY WAY EP
https://www.mupload.nl/img/whwbxln5xawab.jpg

Walking on the Milky Way / The New Dark Age / The Black Sea / Very Close to Far Away

Liberator bleek een misbaksel. De enige plaat van OMD die ik een onvoldoende geef. Drie jaar later probeert Andy met Universal een laatste keer de vinger aan de muzikale pols te houden. De twaalf nummers zijn hoorbaar doordrongen van de meer commerciële variant van de Britpop. We zijn in de tweede helft van de jaren '90. Met Walking on the Milky Way blikt McCluskey terug op het vak als popartiest. Eén van de betere singles uit de solo-periode.

A1. WALKING ON THE MILKY WAY ♪

When I was only seventeen
My head was full of brilliant dreams
My heart would call and I would gladly go

At twenty one the world was mine
And I was yours and you're divine
And nothing else would matter to us so

A2. THE NEW DARK AGE ♪

Around the world, we are crying
Around the world, we're dying

So welcome, my friends, to the end
The final page, of the new dark age

Walking on the Milky Way wordt gedragen door een kerkorgel. Hoewel Andy zichzelf op OMDs tiende album nadrukkelijk als atheïst profileert (It's Universal) blijft hij geboeid door het appeal van religieuze klanken. Zijn moeder zong in het kerkkoor en daar ontwikkelde Andy zijn kerk-oor. De CD-single telt twee b-kanten, waarvan The New Dark Age als een blije verademing klinkt. Dit is OMD zoals ik ze het liefste hoor. Er schuilt ook weer een zweem van de jaren '80 in het arrangement.

B1. THE BLACK SEA ♪

Everything we do
Nothing remains true
I am frightened I'm a liar
And I'm tortured by desire

B2. VERY CLOSE TO FAR AWAY ♪

I'm very close to letting go
Even closer than you know
I need what you have, need what you give
I need your love to make me live

De titelsong was de tweede en laatste single van Universal. Het album werd nauwelijks gepromoot. Met The Boy from the Chemist Is Here to See You had Andy een Britpop hit in handen... maar de invloed van Pulps Disco 2000 was te opzichtig. Toch telt het wat met stijloefeningen overladen album een paar pareltjes. The Black Sea laat een haast neoklassieke incarnatie van OMD horen en Very Close to Far Away had in de credits de naam van ene Paul Humphreys staan. Was het een voorteken of een onbereikbare droom dat Andy en Paul ooit nog zouden samenwerken? Herlees de titel om de kansen in te schatten.

ps. Grappig om in 1996 OMD in de Britse hitparade te zien staan naast OMC met... How Bizarre...

20. THE OMD REMIXES EP
https://www.mupload.nl/img/iqy4wvrkfnv2u.jpg

Floating on the Seven Seas / Pandora's Box [abstract mix]
Call My Name [12" remix] / Dream of Me (Based on Love's Theme) [interstellar mix]

In 1998 (exact tien jaar na zijn voorganger) verscheen The OMD Singles, hun tweede Best Of. Het compilatiealbum werd vergezeld van de single The OMD Remixes met daarop een door Sash! bewerkte versie van Enola Gay en een door Moby hertekende visie op Souvenir. Ik concentreer me op een paar remixen van de jaren '90 singles. De meeste ervan zijn het beluisteren niet waard omdat er weinig van de originele song overblijft. Maar deze vier hebben een lekkere vibe.

A1. FLOATING ON THE SEVEN SEAS ♪

In hogere sferen met een snuifje OMD.

A2. PANDORA'S BOX [abstract mix] ♪

Een vleugje exotiek voor bij je cocktailglas.

B1. CALL MY NAME [12" remix] ♪

Omdat een goed deejay altijd zijn publiek verwent.

B2. DREAM OF ME (BASED ON LOVE'S THEME) [interstellar mix] ♪

Chilling op OMD muziek.

The OMD Singles werd in Frankrijk uitgebracht met een zwarte hoes en een bonus CD met moderne remixen van OMD klassiekers. Maar nog interessanter is het om te weten dat The OMD Singles gepromoot werd door Andy en Paul samen. Ze verschenen samen op foto en traden samen op in een paar televisieprogramma's. The Listening Pool, het project dat Paul samen met zijn OMD buddies Malcolm en Martin had opgezet was nooit verder geraakt dan een album en een EP.

21. SISTER MARY SAYS EP
https://www.mupload.nl/img/6ilofd9m9xhxs.jpg

Sister Mary Says / Idea 1 / New Babies: New Toys / New Holy Ground

In 2007 trad OMD voor het eerst in twintig jaar op in de originele bezetting. Het album Architecture & Morality werd integraal gebracht en aangedikt met de bekendste hits. In 2008 verscheen (exact 20 en 10 jaar na de vorige edities) de derde OMD compilatie MESSAGES. Op een bonus DVD stonden alle videoclips. Andy en Paul kondigden een nieuw album aan en dat verscheen in 2010. History of Modern was een statement. Vroeger waren we pioniers en ontwierpen we de toekomst van de pop. Vandaag wordt alles gerecycled. OMD heeft niet meer de pretentie te vernieuwen, maar probeert zo goed mogelijk OMD te zijn.

A1. SISTER MARY SAYS ♪

Life is full of sorrow and you need a restful hand
So call yourself believers and you'll all get fooled again

A2. IDEA 1 ♪

...

History of Modern bestond voor de helft uit oude songs uit het solo-tijdperk van Andy (de jaren '90) die om de een of andere reden nooit voorbij de demofase waren geraakt. Zo werd er jaren gespeculeerd op een album met onuitgebracht materiaal. Het nummer Sister Mary Says zou een topper zijn. In zijn definitieve versie uit 2010 klonk de song wat mij betreft te veel als een pastiche van de commerciële jaren '90 OMD sound. B-kant Idea 1 was het eerste nummer dat Andy en Paul na al die jaren weer samen schreven.

B1. NEW BABIES: NEW TOYS ♪

There's no heaven there's no hell
Cream will float but shit will sell
Step aside avoid the smell
I surrender, ring the bell

B2. NEW HOLY GROUND ♪

Take a look at yourself and walk to the edge
And take a deep breath and be someone else
Take a look at yourself and see what is found
Step into the light onto new holy ground

Uit een heel ander hout was New Babies: New Toys gesneden. Heel even klonk OMD weer als in haar begindagen op een snerende song die wilde afrekenen met de muziekbusiness waarin Andy zich de afgelopen jaren met gemengde gevoelens had begeven. Een nummer 1 voor Atomic Kitten met zijn compositie Whole Again, maar evengoed weer uitgespuwd van zodra de meidengroep grof geld begon te scheppen. New Holy Ground reflecteert over de uiteindelijke comeback met OMD.

22. HISTORY OF MODERN EP
https://www.mupload.nl/img/ynxv3xhzpomcp.jpg

History of Modern (Part I) / VCR / History of Modern (Part II) / Green

De eerste single van History of Modern was de draak If You Want It. Een nummer waar Andy hard in geloofde, maar dat werd afgewezen toen hij nog met meidengroepen werkte. Het probleem van de song is dat hij in de akkoorden te veel op Walking on the Milky Way lijkt. Wat de fans liever zagen, was een nieuw nummer dat Andy en Paul samen hadden gemaakt. Aan die omschrijving beantwoordde uiteindelijk de derde single en titeltrack. Het verscheen op single in een beknopte remix.

A1. HISTORY OF MODERN (PART I) ♪

Everything you say, everything you do
All the things you own, all the things you knew
Everyone you love, everyone you hate
All will be erased and replaced

A2. VCR ♪

Watch things on vcrs
With me and talk about big love
I think we're superstars

History of Modern (Part I) blijft het fijnst in zijn albumversie. Hoewel het een doorsnee popsong betreft, heeft de song in de keuze van het synthesizergeluid iets uplifting. Al van bij de eerste live concerten van het nieuwe album bleek het nummer een schot in de roos. Ik heb er ook fijne herinneringen aan omdat ik met een paar mensen van het fanforum bij mocht zijn toen die nieuwe songs op het podium gebracht werden. Bonustrack VCR is een cover van de song van The xx. Een blijk van waardering aan je jonge generatie.

B1. HISTORY OF MODERN (PART II) ♪

The last mistake, you ever make
Thinking modern's new forever
Can you feel it coming down
Can't you see it all around

B2. GREEN ♪

And so you're once again tonight
Just praying for light
When thoughts that haunt you so
Will slowly let you go

Dat History of Modern nog een (Part II) op het album had, mag je zien als een knipoog naar de twee versies van Joan of Arc op Architecture & Morality. HOM II was één van de weinige werkstukjes van Paul op het comeback album. Humphreys liet ook zijn licht schijnen op Green, een song die Andy al in 1994 klaar had, maar waar hij het juiste arrangement niet voor vond. Dat Paul van onschatbare waarde is als het gaat om het zoeken naar het perfect OMD arrangement, zal blijken op hun volgende en voorlopig laatste album.

23. METROLAND EP
https://www.mupload.nl/img/d6mbjtf1hv5a9.jpg

Metroland / Kill Me / Stay with Me / The Future Will Be Silent

Volgens Andy moest History of Modern beschouwd worden als het Johannes de Doper album. De plaat die de echte comeback voorafging. En hij had gelijk. Pas op het in 2013 verschenen English Electric componeren Andy en Paul weer als een hecht team. Geen ouwe koeien die uit de gracht worden getakeld en opgeboend, maar gloednieuwe composities. En de oude OMD fan in mij kan maar niet genoeg krijgen van de perfecte balans die op EE eindelijk weer de glorie van vroeger oproept.

A1. METROLAND ♪

You say run away
I say here we stand
Today is yesterday
Everyday in Metroland

A2. KILL ME ♪

The journey to freedom that's torn from the past
Vision of future one that may last
Goodbye to the old days, I'm holding a new hand
I'm leaving you now for the new promised land

Metroland wordt als eerste single gekozen en stampt opvallend stevig voorbij. Zoals we van OMD gewend zijn dendert de song op een treinritme door de woonkamer. Met een net iets te opzichtige knipoog naar hun geestelijke vaders Kraftwerk. Gelukkig redt de melodie de song die in albumformaat een beetje te lang duurt. OMD excelleert eens te meer op het bonusmateriaal dat bij het album hoort. Kill Me is verrassend mooi, wellicht net iets te pastoraal voor het album. Lees hieronder meer over de bonustrack.

B1. STAY WITH ME ♪

If only time could fall or stumble
On all the years we claimed
If only time could heal us all with
No-one left to blame

B2. THE FUTURE WILL BE SILENT ♪

The future is the shadow of today

De derde single van het album was het wat dunnetjes klinkende Night Café dat OMDs bewondering voor de schilder Edward Hopper (zie Crush album) weer even in de verf zette. Zelf zou ik voor Stay with Me geopteerd hebben. Een nummer van en door Paul. Mid-80's pop van het zuiverste water. Klinkt als Modern Talking maar met zo veel meer diepgang en bezieling. The Future Will Be Silent stipt net als de wat kortere geluidscollages op English Electric het thema van de plaat aan. Vintage is het nieuwe modern.

Een blikje achter de schermen: Andy's commentaar bij de bonustrack Kill Me.

Kill Me was actually one of the first ideas that we had for the songs that would form the English Electric collection. I mentioned to Paul that it would be interesting to try a looped vocal idea something like our old song 4-Neu, and suggested the words "kill me". He sent me back the harp arpeggio, chord structure, his own sung chorus and spoken female voice (the first time that I was introduced to the Vox Machina programme). In our usual manner I determined to 'butcher' Paul's sweet track to create the OMD balance of beauty and pain. I introduced the glitchy drums and my lyrics began as purely dark. However, as time elapsed the focus of the lyric became more uplifting. It tells of a journey through pain and darkness to another brighter light. The 'kill me' phrase is rather cathartic now, referring to sloughing off an old skin (killing the past or ones former self) and starting again.

24. DRESDEN EP
https://www.mupload.nl/img/c13gcjanelahx.jpg

Dresden / The Great White Silence / Helen of Troy / The Final Song

Dresden was de tweede single van English Electric. Een perfecte update van Enola Gay. En er was meer moois te vinden op het album. Helen of Troy bijvoorbeeld, waarmee Andy in de thematiek van de song een soort update brengt van Joan of Arc. Voeg daar Stay with Me, een moderne versie van Souvenir aan toe en de schaduw van de drie grootste OMD klassiekers hangt over de plaat.

A1. DRESDEN ♪

Torn the children far away
Burned the house where they once played
This terrifying wall of pain
Is pouring down upon me once again

A2. THE GREAT WHITE SILENCE ♪

The crude great white silence
Crawls in from the dark
Crushes your soul
Criples your heart and it's gone

Een van de grootste bombardementen tijdens WO II was dat op Dresden. Dit keer vallen de bommen met duizenden tegelijk uit de hemel. Een snedige baslijn verbindt het nummer ook muzikaal met Enola Gay. Een song met meer hitpotentie dan Metroland, maar van chart succes liggen Andy en Paul niet meer wakker. The Great White Silence is een b-kant die omwille van zijn inertie niet op het album geraakte. Het is in de synthesizerpatronen dat men de handen van de meesters herkent.

B1. HELEN OF TROY ♪

Helen of Troy
Is that your name
Stupid girl
Stupid game

B2. FINAL SONG ♪

Break all the bones of the dying man
Drink the blood from the poison can
Singing in the dark when the crowd has gone
The empty words of the final song

Helen of Troy heeft een meer traditionele songstructuur. En een hoop hitpotentie. Prachtige popsong met veel liefde vormgegeven. En dat laatste kan zeker gezegd worden van Final Song. Een muzikaal coda met een geut vitriool. Dat OMD zich wel degelijk kan toeleggen op meer complexe songstructuren is het best op het betere albumwerk te horen. English Electric moet je in één rit uitluisteren. De opbouw van het album is magnifiek. En de bonustracks laten een band horen die nog steeds niet te beroerd is om een gek idee om te buigen in interessante muziek. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

In 24 zelfverzonnen EP's maakte ik een persoonlijk reis doorheen het oeuvre van OMD.
Hoewel het aantal volgers wellicht op één hand te tellen was (hoe dan ook dank daarvoor),
vond ik zelf bijzonder aangenaam om met deze formule te werken.

Ik begon steeds met een single en een b-kant of bonustrack op de eerste EP helft
en ging dan door met twee albumtracks of een minder essentiële, maar fijne single.

22 EP's telde samen 88 songs en er zaten ook twee mini-albums van in totaal 12 songs in.
Dat waren dus samen 100 tracks... sommige titels kwamen weliswaar twee keer voorbij.

Hier gaat zeker een vervolg op komen al denk ik nog even na over de artiest in kwestie.

Leuk topic hoor! Heb zelfs een beetje zin gekregen om me aan English Electric te wagen

Zou ik zeker doen. Hoewel de muziek duidelijk hedendaags klinkt,
voel je om de en of andere mysterieuze reden de oude OMD vibe weer.
Iets wat ik na de jaren '80 alleen nog sporadisch op Sugar Tax kon terugvinden.

De balans tussen Paul en Andy.
De invloed van Paul is moeilijk definieerbaar, maar maakt hoorbaar een verschil.

En er zit een groeimarge op de plaat, dat wijst altijd op voldoende kwaliteit.

Work, Omsk en Adieu Sweet Bahnhof waren de eerste Nits albums op mijn draaitafel.
Dat moet in het jaar 1985 geweest zijn. De 13 miniatuurtjes op Work maakten de meeste indruk.

Ik ben de band trouw blijven volgen tot dAdAdA en haakte af na Alankomaat.
Tot ik Les Nuits in de winkels tegenkwam en zag dat Robert Jan Stips weer terug was.
Strawberry Wood was één grote trip doorheen het unieke, muzikale landschap van de band.
Ik besloot om vanaf Wool weer alles in huis te halen.

Ik probeer op mijn eigenzinnige wijze mijn favoriete 100 nummers te selecteren.
Dat gebeurt in zelfverzonnen ep's of mini-albums die fungeren als aparte hoofdstukjes.
Ik hoop dat ik meer mensen kan boeien dan met het verhaal over OMD.

01. TENT mini-LP
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7966.300.jpg

Tutti Ragazzi / The Young Reporter / Out of Suburbia / Tent / A to B - C to D / Hook of Holland

Het avontuur begint bij het tweede en eigenlijke debuut Tent (1979).
Toen waren The Nits nog een erg strakke Beatles meets new wave band.
Die Beatles factor zit verborgen in de liedjes op de A-kant van dit mini-album.
De B-kant focust meer op de new wave invloeden die zorgen voor het experiment.


A1. TUTTI RAGAZZI ♪
Tutti Ragazzi werd een klein hitje in Nederland en heeft die prestatie ongetwijfeld te danken
aan het sprankelende sixties orgeltje en de haast zorgeloze frisheid van de boy meets girl tekst.

A2. THE YOUNG REPORTER ♪
The Young Reporter brengt mij bij de klare lijn pop van The Nits.
Zo omschrijf ik hun muziek het liefst, naar analogie met de tekenstijl van Hergé.
Het lijkt wel of dit nummer over Kuifje zelf gaat.

A3. OUT OF SUBURBIA ♪
Out of Suburbia is een nummer van gitarist Michiel Peters dat best op single had gekund.
Hier is goed te horen dat de Britse pop van onder meer The Beatles een inspiratiebron waren.


B1. TENT ♪
Het titelnummer van Tent zet de groep met beide voeten in het new wave tijdperk.
Zo hoekig vormgegeven dat het nummer van bijvoorbeeld Devo had kunnen geweest zijn.

B2. A TO B - C TO D ♪
En in dit nummer zou je een band als The Police kunnen herkennen.
Opnieuw zo'n van vervreemding doordrongen schets van Michiel Peters.

B3. HOOK OF HOLLAND ♪
Henk Hofstede schreef het leeuwenaandeel van de songs en speelde nog toetsen.
Hook of Holland blikt zowel in zijn vrijere muzikale vorm als in zijn beschrijvende tekst
vooruit op een toekomst waarin de band een volstrekt eigen muziektaal zal ontwikkelen.

02. NEW FLAT mini-LP
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7965.300.jpg

New Flat / Holiday on Ice / Bobby Solo / Zebra / Office at Night / Statue

De 14 nummers op New Flat zitten nog in dezelfde stropdas als de 15 stuks op Tent.
Toch is de sfeer grimmiger, zijn de arrangementen experimenteler en is de kleur donkerder.
New Flat is of je het nu wil of niet de postpunk plaat van The Nits.


A1. NEW FLAT ♪
De titelsong heeft patserige drums en vervaarlijk scheurende gitaren.
Achter de knoppen van deze tweede NIts plaat voor CBS zit Robert Jan Stips.
Hij producete ook de twee Tent singles en kent de band dus al van in de beginfase.

A2. HOLIDAY ON ICE ♪
Misschien wel de gemiste hit. Holiday on Ice verscheen enkel in Duitsland op single.
Minder neurotisch dan de titelsong en een mooie balans tussen synths, gits en vocalen.

A3. BOBBY SOLO ♪
De tweede single liet zich iets te gemakkelijk vangen aan het Italiaans van Tutti Ragazzi.
Lied over de Italiaanse charmezanger uit de jaren '60 dat enkel maar een pastiche wil zijn.
Al zit er net genoeg venijn in de staart van de song voor inclusie op deze mini-LP.


B1. ZEBRA ♪
Een steeds terugkerend thema in de liedjes van gitarist Michiel Peters is de urbanisatie.
Niemand die zo treffend kan zingen over steden, gebouwen, straten, verkeerstekens en -paden.

B2. OFFICE AT NIGHT ♪
De klare lijn van Hergé en hoezen van Mondriaan.
Dat de voormalige Rietveld studenten zich over de beeldende kunst zouden buigen in hun songs,
lag voor de hand. Hier vormen de lege straten en blikken van Edward Hopper het onderwerp.

B3. STATUE ♪
Wat schreef Michiel toch prachtige nummers over vervreemding.
Over een man die verandert in een standbeeld. Staat muzikaal als een huis.


ps. Ik ben nog steeds op zoek naar 7" singles van Holiday on Ice en Bobby Solo.

Gelukkig staat mijn favo er ook bij

Statue

03. RED TAPE EP
https://www.mupload.nl/img/vargxwwehfov7.jpg

Red Tape / Umbrella Army / The Lodger / Hobbyland

A1. RED TAPE ♪
She was always thinking that the others were the losers and that they could never kill her too
Het hitje dat The Nits een plaats bezorgde op de betere new wave verzamelaar.

A2. UMBRELLA ARMY ♪
He's one in a crowd that's dressed in grey / He won't run to catch his train
Een leger van regenschermen droomt van een weekje Europa in de zon.


B1. THE LODGER ♪
Behind the thick green curtain everybody's whispering
De suspense van Hitchcock sluipt binnen in het werk van The Nits.

B2. HOBBYLAND ♪
Little shops and little houses / Tiny trains that always run on time
Man sluit zich op in zijn eigen modelbouwwereld.

Work (1981) is samen met Ting (1992) mijn favoriete Nits album.
Als je de bonustracks meetelt is het de enige plaat waarop Michiel Peters
meer composities aandraagt dan Henk Hofstede. Een plaat met miniatuurtjes
die zorgvuldiger en warmer gearrangeerd werden dan op de twee voorgangers.

04. SLIP OF THE TONGUE EP
https://www.mupload.nl/img/hs6uaprtnh5xp.jpeg.jpg

Slip of the Tongue / Oriental Skies / Empty Room / Hands of the Watch

A1. SLIP OF THE TONGUE ♪
Beware of the slip of the tongue / Don't say nothing when the company is wrong
Met jazz en houtblazers doorspekte single die het succes van Red Tape niet wist te verlengen.

A2. ORIENTAL SKIES ♪
You'll never get to the heart, The heart of the matter
You'll never get to the point, You only scratch the surface
Als de Melopee van Paul Van Ostaijen glijdt deze b-kant over de rivier.


B1. EMPTY ROOM ♪
Sun in an empty room on the wall
Opnieuw is een schilderij van Edward hopper het decor van de song.
Klare lijn muziek om je bovenkamer bij op te ruimen.

B2. HANDS OF THE WATCH ♪
I'm counting every hour / Must be a new delay
Wait on a suitcase / Tomorrow, tonight and today
Koffer, station en klok: de liedjes op Work klinken als surrealistische schilderijen.

Akoestische instrumenten doen hun intrede in het muzikale spectrum van de groep.
Die bestaan voorlopig nog steeds uit bassist Alex Roelofs, drummer Rob Kloet,
zanger en toetsenist Henk Hofsteden en gitarist en zanger Michiel Peters.

Robert Jan Stips had het druk met zijn eigen volbloed popalbum UP
en is daarom niet van de partij als producer. Stips - U.P. (1981)

Top weer dazzler!

Zeker top dazzler. Keep up the good work. De EP's van The Nits zijn mij onbekend. Eens kijken of ik die ergens kan vinden.

Die vind ik natuurlijk zelf uit.
Een kapstok om mijn overzicht aan op te hangen.

Krijgen mijn docenten uit het verre verleden toch nog gelijk...bij het begin beginnen Broem -en-begrijpend lezen is niet je sterkste kant Mooie kapstokjes die EP's van je

Hoofdstuk 1
TENT 1979 / NEW FLAT 1980 / WORK 1981

Tent legt de klemtoon op de songs die beter gerijpt zijn dan op hun echte debuut uit 1978.
Een hoekig, maar voldoende catchy geluid met korte verhaaltjes over doorsnee mensen.
Er is een link met de korte popsongs uit de jaren '60 waarmee The Nits zijn opgegroeid.

New Flat legt de klemtoon op structuren. Vormgeving en experiment staan voorop.
Het album is scherper en donkerder. Vervreemding is een thema in het heersende postpunk klimaat.
De groep kopieert minutieus de thuis uitgekiende en voorbereide demo's in de studio naar de plaat.

Work legt de klemtoon op de inhoud, gaat meer in de diepte.
Waren de songs nog portretten (Tent) of schetsen (New Flat) op de voorgangers,
dan worden het nu miniatuurtjes, vaak surrealistische schilderijtjes waar de strakke muzikale vorm
versoepeld wordt om een inhoud te dragen, maar voldoende minimaal blijft om klaar en helder te zijn.

Net zoals Hergé met een paar potloodlijnen het gezicht van kapitein Haddock
een veelheid aan expressie geeft, zo bouwen The Nits strak en helden hun songs op.
Tot zover wat ik met de klare lijn van de Nits muziek bedoel.

U.P. 1981

Ondertussen heeft Robert Jan Stips zich aan zijn eerste popalbum UP gewaagd.
Misschien werd hij als producer van New Flat getriggerd door de klare poptaal van The Nits.
Rob Kloet drumt mee op een paar nummers en de plaat verschijnt ook op het CBS label.

Bassist Alex Roelofs wil zich meer toeleggen op studiowerk en besluit The Nits te verlaten.
Lang moet er niet gezocht worden naar een plaatsvervanger.

De groep begint met Stips aan haar tweede hoofdstuk.
Dat van de ontwikkeling van een definitief eigen geluid en de grote doorbraak.

05. NESCIO EP
https://www.mupload.nl/img/cwvd464vgc1lb.jpg

Nescio / Man of Straw / A Touch of Henry Moore / Shadow of a Doubt

A1. NESCIO ♪
Omsk is geen warm album, daarvoor is het klankpalet te exuberant.
Alleen Nescio ontsnapt met verve uit dit experimentele keurslijf.
The Nits breken met Nescio door in Vlaanderen.

A2. MAN OF STRAW ♪
De b-kant van Nescio laat een song horen die rammelt als een skelet.
Michiel Peters droeg vaak niet veel meer aan dan een ideetje, zoals dit verhaal
over een vogelverschrikker. In de studio werd het ideetje dan muzikaal aangekleed.
Met een hoofdrol voor de geniale percussionist die Rob Kloet heet.

And there is more to it / Than meets the eye knew it

B1. A TOUCH OF HENRY MOORE ♪
Op A Touch of Henry Moore zijn vorm en inhoud in perfecte evenwicht.
Een muzikaal kunstwerkje over een koppel beeldhouwers. A Touch of Henry Moore
zal een carrière lang op de playlist van de groep blijven staan. Een signatuursong.

B2. SHADOW OF A DOUBT ♪
"Oh I'm undecided..." klinkt als "Ik weet het niet..." en derhalve vormt dit ingetogen coda
een inclusio met Nescio dat diezelfde plaatkant magistraal opent. Je zou kunnen vermoeden
dat de groep op Omsk nog niet helemaal zeker is van de te varen koers. Stijloefeningen alom.

Op Omsk pakken The Nits uit met een breed muzikaal palet. Veelkleurigheid is troef.
Toch musiceert het viertal nog steeds vanuit de identiteit van de drie individuele songschrijvers.
Rob Kloet mag weliswaar meer accenten leggen. Het experiment wordt nergens geschuwd.

06. THE VERMILLION PENCIL EP
https://www.mupload.nl/img/ucugfbrj2g1cw.jpg

Vermillion Pencil / Jardin D'hiver / Walter & Connie / Spirits Awake

A1. VERMILLION PENCIL ♪
Geen betere metafoor om het verbrede kleurenpalet van The Nits te illustreren dan deze titel.
The vermillion pencil is in the right hand / The colours I like I understand. Ik hou van de Nits kleuren.
Toch kon deze tweede en laatste single op geen enkele manier tippen aan het succes van Nescio.

A2. JARDIN D'HIVER ♪
Het met bevroren strijkers doorstreepte Jardin D'hiver haalt een paar verzen
uit Tombe la Neige van Adamo. En ik las ooit een gedicht van Herman De Coninck
waarin hij het over dezelfde lichtbundels had, maar ik heb het nooit terug gevonden.
De achtergrondvocalen op Omsk zijn van Mathilde Santing en Fay Lovsky.


B1. WALTER & CONNIE ♪
Walter en Connie leerden hun volk Engels spreken.
Robert Jan Stips liet de tekst uiteindelijk vallen op een compositie
waarvan de sprekende melodie zich als een oorwurm in je brein nestelt.

B2. SPIRITS AWAKE ♪
Michiel Peters droeg maar vier composities aan.
Daarmee zette hij een stap opzij voor nieuwkomer Stips.
En op die manier werd Omsk een album van muzikale uitersten.

Op Omsk waren The Nits niet te beroerd om aan name dropping te doen.
Bijna elk nummer verwijst naar één of ander kunstenaar of ander cultuuricoon.

We hadden Henry Moore en Barbara Hepworth en we hebben Nescio van De Titaantjes .
Verder is er is Belgische surrealist Rene Magritte in de bonustrack Indoor Painting (Outdoor Sketching).
Of Grace Jones in de lekkere b-kant van Vermillion Pencil (met lidwoord op de singlehoes).

Mooi dazzler, de achtergrondverhalen.
Heel leerzaam en vermakelijk leesvoer.
Mooi topic man.

07. SKETCHES OF SPAIN EP
https://www.mupload.nl/img/fiioi3xyei3ev.jpg

Sketches of Spain / Bild am Sonntag (As Usual) / Dapper Street / Memories Are New III

A1. SKETCHES OF SPAIN ♪
Het eerste nummer waarvan Hofstede en Stips samen de muziek schrijven.
Opnieuw wordt er verwezen naar een bestaand kunstwerk en de bijhorende historiek.
De eerste single die van de hitparadevolger in mij een meerwaardezoeker maakte.

A2. BILD AM SONNTAG (AS USUAL) ♪
Misschien was dit broze nummer van Michiel Peters geen goede single keuze.
Een a capella versie had de b-kant van Sketches of Spain al gesierd en de mijmering
over WO II sloot op album krachtiger aan bij het verhaal van de Spaanse burgeroorlog.
Opvallend wel dat dit de enige single A-kant zou blijven van Peters.


B1. DAPPER STREET ♪
Als er op Kilo nog een nummer in aanmerking kwam voor single release
was het dit stukje poëzie, geïnspireerd door De Dapperstraat van J.C. Bloem.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

B2. MEMORIES ARE NEW III ♪
Als je wil weten waarom ik zo'n fan ben van de accenten die Robert Jan Stips
in het oeuvre van The Nits legt, volstaat het om naar dit prachtnummer te luisteren.

Tussen Dapper Street en Memories Are New hoor je een visverkoper buiten roepen:
"Eén guldentje de kilo!". Die quote bleef op band bewaard en schonk de plaat haar titel.

Eind 1983 verscheen het mini-album Kilo.
Robert Jan was ondertussen geïntegreerd in de groep en de bijhorende spelvreugde
had een paar nieuwe nummers opgeleverd. Kilo bezat de warmte die Omsk moest missen.
Kilo is zonder meer het meest evenwichtige album van The Nits in deze bezetting.

Mooie story dazz.

Ik heb bij de Nits altijd het idee dat zij ondanks hun grensverleggende songs, altijd de authentiekheid van steden en landen( Europa) omarmen.
Kunst speelt ook een grote rol idd.
Maar het kan dan weer net zo goed gaan over een voetbalclub waar de familie Hofstede speelde, J.O.S Days in dit geval.
De clipjes zijn ook zo typerend Europees.
Jeugdsentiment is ook nooit ver weggeweest bij de groep.

08. MASK EP
https://www.mupload.nl/img/kr0skerqg8g6x.jpg

Mask / Mountains in Minutes / Woman Cactus / The Poor Man's Pound

A1. MASK ♪
Dat Mask als eerste single werd gekozen van het nieuwe album verbaast me wel.
Wellicht wilde men meteen met de grote trom indruk maken in de huiskamers der Lage Landen.
Best een goed nummer natuurlijk, maar het mist toch wel een zeker pop- of rockgevoel.

A2. MOUNTAINS IN MINUTES ♪
Mountains in Minutes was de b-kant van Mask en heeft wel een rock-vibe.
Op het album heeft het nummer een felle tweelingbroer die Silly Fool heet.
Het mag opvallen dat The Nits al een tijdje zonder echte bassist zitten.

B1. WOMAN CACTUS ♪
Woman Cactus is met stip de gemiste hitsingle van Adieu Sweet Bahnhof.
Ik moet steeds denken aan de wereldhit Sukiyaki van Kyu Sakamoto uit 1963.
Een beetje hengstenbal in de teksten want "this is not comme il faut."

B2. POOR MAN'S POUND ♪
Robert Jan schreef de tekenfilmmuziek voor Ferdy de Mier.
Dit maar even om te zeggen dat zo'n stukje als het maatschappijkritische
Poor Man's Pound niet toevallig klinkt als een verloren gewaaide soundtrack.

Jaap Eggermont producet The Nits. Er werd door CBS ingezet op een internationale doorbraak.
Dat is meteen te horen op de glibberige opener van het album die het om onbegrijpelijke redenen
niet tot single schopte. Stips en Peters zorgen samen voor ongeveer de helft van de composities.
Hofstede doet de rest. Het geluid laveert tussen dat van Joe Jackson en Prefab Sprout.