De Site / Gebruikers / Wat draai je nu? #26
3
Dessin
geplaatst: 11 april 2025, 07:46 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/919000/919921.jpg?cb=1739979760Uit de nieuwsbrief van februari jl. waarin de lancering wordt aangekondigd:
"Hospice at Ten: Live in Chicago is misschien een beetje een ongewoon livealbum, dat voortvloeit uit de manier waarop we deze optredens in 2019 presenteerden. De band van mezelf, Michael Lerner en Tim Mislock, had minimale instrumentatie op het podium: twee stemmen, een akoestische gitaar, een elektrische gitaar en een snaredrum. Door deze beperkingen wilden we Hospice in een pure vorm ten gehore brengen.
Het publiek voor deze uitverkochte shows was ongelooflijk — pin-drop stil tijdens de muziek, meeslepend tussendoor en af en toe onzeker; respectvol stil moeten blijven of applaudisseren. Vanuit ons perspectief op het podium laten die reacties van het publiek de sfeer passen bij onze uitvoering van de nummers.
Maar door terug te luisteren naar deze opnames en mezelf als luisteraar te plaatsen, vond ik de stilte tussen de nummers ook krachtig. Het onderstreepte een huiveringwekende sfeer, goed afgestemd op de performance. En dus heb ik er bij het samenstellen en bewerken van deze opnamen voor gekozen om de geluiden van het publiek tussen de nummers door te wijderen.
Het resultaat is een bijzonder spookachtig livealbum, evenals wat ik ben gaan beschouwen als alternatieve versie van Hospice: duidelijk anders dan het originele studioalbum uit 2009, maar een geestverwant."
"Hospice at Ten: Live in Chicago is misschien een beetje een ongewoon livealbum, dat voortvloeit uit de manier waarop we deze optredens in 2019 presenteerden. De band van mezelf, Michael Lerner en Tim Mislock, had minimale instrumentatie op het podium: twee stemmen, een akoestische gitaar, een elektrische gitaar en een snaredrum. Door deze beperkingen wilden we Hospice in een pure vorm ten gehore brengen.
Het publiek voor deze uitverkochte shows was ongelooflijk — pin-drop stil tijdens de muziek, meeslepend tussendoor en af en toe onzeker; respectvol stil moeten blijven of applaudisseren. Vanuit ons perspectief op het podium laten die reacties van het publiek de sfeer passen bij onze uitvoering van de nummers.
Maar door terug te luisteren naar deze opnames en mezelf als luisteraar te plaatsen, vond ik de stilte tussen de nummers ook krachtig. Het onderstreepte een huiveringwekende sfeer, goed afgestemd op de performance. En dus heb ik er bij het samenstellen en bewerken van deze opnamen voor gekozen om de geluiden van het publiek tussen de nummers door te wijderen.
Het resultaat is een bijzonder spookachtig livealbum, evenals wat ik ben gaan beschouwen als alternatieve versie van Hospice: duidelijk anders dan het originele studioalbum uit 2009, maar een geestverwant."
Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
* denotes required fields.