Geen Dire Straits meer in mijn top 10, maar het debuutalbum van The Stone Roses neemt de plaats in

allemaal nieuwe platen

niet de allerbeste maar gewoon goeie die ik de laatst tijd geluisterd heb of bezig ben te beluisteren, voor de gëinteresseerden dus...

Mijn lichtjes aangepaste Top 10.

01. (01) Elvenking - Heathenreel (2001)
02. (02) Volbeat - Rock the Rebel / Metal the Devil (2007)
03. (__) John Coltrane - A Love Supreme (1965)
04. (03) Dream Theater - Images and Words (1992)
05. (__) Joanna Newsom - The Milk-Eyed Mender (2004)
06. (04) Rise Against - Siren Song of the Counter Culture (2005)
07. (06) Muse - Origin of Symmetry (2001)
08. (08) Santana - Abraxas (1970)
09. (09) Pixies - Doolittle (1989)
10. (__) Ensiferum - Iron (2004)

Dat plaatje van Ensiferum ken ik al zeer lang, en vondt het altijd erg schitterend. Is echter nooit in mijn top 10 gekomen, maar nu na 3 jaar, luister ik het nog steeds met regelmaat, en vindt ik het nog altijd even geweldig, waardoor het nu een plekje in mijn top 10 verdient.

Joanna Newsom is terug van weg geweest, snap niet waarom ik haar debuut-album er ooit heb uitgehaald, want het is gewoon fantastisch. Een andere nieuwkomer is A Love Supreme van John Coltrane. Dat komt door mijn recent opwaaiende Jazz-liefde.

Wat Elvenking betreft, dat is al 4 jaar de onbetwiste nummer één in mijn top 10. Een album die heel veel betekend voor mij, en zal waarschijnlijk ook nooit meer van die plaats zal worden verstoten.

De nummer 1 OMD is een plaats gezakt naar nummer 2. Marillion stijgt van 2 naar 1. Season's End is enkel wel vervangen door Brave.

Ik heb overigens wel vaak de neiging om elk Marillion album wat ik luister (oke niet elk maar zeker wel een stuk 7) op de 1ste plaats te zetten. Ik lijk wel Marillionblind

Eruit:
Charlie Haden - Liberation Music Orchestra

Erin:
Come - Don't Ask, Don't Tell

The Mars Volta - Deloused in the Comatorium exit

Otis Redding - Otis Blue enter

mooie ruil!

Mijn persoonlijke top 5 staat de laatste tijd behoorlijk vast, maar vanaf nummer 6 kan er van alles veranderen. Toen ik gisteren "The Seldom Seen Kid" van Elbow voor het eerst beluisterde, kreeg ik hetzelfde gevoel als toen ik "Tubular Bells" van Mike Oldfield, "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" van The Beatles en "Disintegration" van The Cure voor het eerst hoorde. Daarom heb ik "The Seldom Seen Kid" van Elbow vandaag al in mijn persoonlijke top 10 geplaatst. "A Night At The Opera" van Queen is naar plaats 11 verwezen.

Ik heb F#A# (Infinity) een paar plaatsjes opgeschoven naar plaats 4, Disintegration verplaatst van 8 naar 10 en Doolittle vervangen door het geweldige Perect From Now On van Built To Spill.

Met pijn in mn hart heb ik BE van Pain Of Salvation uit mijjn top 10 verwijderd. In de periode 2004-2008 was ik overtuigd dat het een van de beste cd's ooit was en in retrospectief is het dé cd die aan de basis lag van mijn huidige muzieksmaak, maar ook aan een voorliefde voor filosofie en ethiek. BE is voor mij erg van waarde maar ik kan niet langer ontkennen dat de sentimentele waarde vele malen hoger werd dan de drang om er naar te luisteren.

Dus verwelkom ik Shit & Shine in de top 10

The Unforgettable Fire maar weer eens omgeruild voor The Joshua Tree (die stond voorheen ook al in mijn top 10).

Mijn recente ontdekking The Flashbulb komt met stip binnen op 5 in mijn top 10. Ook Closer van Joy Division komt de gelederen verrijken. Dit gaat ten koste van The Field en Harmonium.

Joy Division is met Closer op plaats 10 binnengekomen ten koste van Emergency On Planet Earth van Jamiroquai.

een kleine (tijdelijke) wijziging doorgevoerd. Ik heb Anthony Braxton - Saxophone Improvisations, Series F (1972) van plaatst 10 naar plaats 6 geschoven. De Beatles zijn er (tijdelijk) even uit en ik heb Les Rallizes Denudes - '77 Live (1991) er weer ingezet. Wat is en blijft dat toch een rete strakke plaat.

In afwachting tot ik er helemaal uit ben wat nu mijn tien grootste parels zijn, heb ik hem maar eens helemaal volgestampt met jazz

Nieuwe nummer 9 en 10.

Twee veranderingen doorgevoerd daarnet. The Strokes en At the Drive-In hebben plaats moeten ruimen voor twee albums die een stuk ouder zijn: 'Real Life' van Magazine en 'A Flock of Seagulls'.

Na afgelopen weekend de artistieke top periode (1972 - 1976) van Stevie Wonder weer eens beluisterd te hebben tot de conclusie gekomen dat Songs in the Key of Life in mijn top 10 behoort te staan.......

Na lang wikken en wegen besloten om Temple of the Dog - Temple of the Dog er dan maar uit tehalen..........

Dat zijn nog eens goede wissels!

Ik doe maar eens met je mee voor de verandering

Het jaren 80-gehalte nog wat verder opgekrikt door Tuxedomoon van 6 naar 3 te laten stijgen.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het onmogelijk is om een top 10 favoriete albums te plaatsen. Ik heb er ook moeite mee om nummers cijfers te geven. Vaak vind je het mooi, of je vind het niet mooi. Als je een album een cijfer wilt geven tel je gewoon alle mooie nummers bij elkaar op. Alleen nu krijg je ook nog te maken met stemmingswisselingen, de ene keer vind ik Cannibal Ox mooi, en de andere keer luister ik liever naar Pink Floyd. Ik denk dat ik mijn top 10 verwijder en hem volgende week opnieuw maak. Dan kan ik in tussentijd even goed nadenken .

Ik neem mijn eigen top 10 dan ook niet echt serieus, en hoop stiekem dat anderen dat wel doen.

Het is me wat, al dat dwepen met de jaren 80.

Anita Meijer is nieuwe binnen op nummer 2. George Baker daalt van 1 naar de vierde plek en maakt plaats voor mijn nieuwe nummer 1: Dennie Christian.

Hoeba hoeba hop, Dennie in galop; gelukkig heb je nog wel Ria Valk op 3 gehandhaafd (oa "Worstjes op mijn borstjes") - één van mijn favo's. Bij mij is Hou me vast - Ruth Jaccott nieuw op 8 ten nadele van Vader Abraham.

Je moet dan ook niet gek op kijken als die borstjes van Ria binnenkort Dennie weer van de eerste plaats afstoten.

Sam Dees is terug, Donnie eruit. Verder is de volgorde van nummers 4 t/m 10 danig door elkaar gehusseld.

Ik wil Days of Mars van Delia Gonzales en Gavin Russom er inzetten, maar welke moet er dan uit?

Vrij veel OLM* in toptien: 40% - daar kan er wel 1 vanaf.


*OLM (term van mjulady): ouwe-lullenmuziek - staat bij mij boven op werkkamer; ik verbaas me alleen telkens over de platen waarvoor ik incidenteel dispensatie krijg: Bob Marley, Marvin Gaye - punk niet, Cocteau Twins wel.

Ja, daar zat ik ook aan te denken. Ik voel me niet zo'n OL, dus zowel Pink Floyd, Can als King Crimson is wel wat veel van het goede...

Goed, exit KC dan maar... die staat nu ook het laagste.