Met alle spelletjes en discussies op het forum, de berichten bij de albums, kom je toch regelmatig een aantal die-hards op MuMe tegen.
Nu is er al het topic waarin je je kunt voorstellen aan iedereen, maar ik kan me ook ook voorstellen dat je iets specifieks van een bepaalde user zou willen weten. Het lijkt mij wel leuk om dit d.m.v het doorgeven van een vraag aan een door jou uitgekozen user te doen. Als deze bereid is daarop te antwoorden kan die weer een vraag stellen aan een andere door hem/haar uitgekozen user. Voel je je niet geroepen te antwoorden kaats de bal dan terug naar de vragensteller, zodat die een nieuwe vraag voor een andere user kan bedenken.
Als voorbeeld wil ik wel (heel simpel) beginnen met een vraag aan

NEO:

Met al jouw beoordelingen over filmsoundtracks mogen we er allemaal van uitgaan dat je ook onwijs veel films ziet.
Hoe vaak ga je gemiddeld in een jaar naar de bioscoop ?

leuk idee, maar misschien wel mensen op de hoogte stellen als je ze die vraag stelt dmv een pm. maar misschien ga ik te ver.

Dat valt op zich reuze mee als je kijkt naar hoe vaak ik naar een gewone film in een bioscoop ga en ervoor betaal. Dan zou ik zo aan de 30 misschien zitten hooguit. Maar aangezien ik al sinds 2001 als vrijwilliger werk in Flmhuis Schiedam, heb ik daar allerlei voordelen mee zoals dus het gratis mogen zien van alle films die er draaien. En aangezien ik praktisch iedere donderdag ga en in sommige gevallen ook zaterdag middag een dienst heb en in de avond ook ga, kan dat soms dus 3 keer per week zijn. Dus naar schatting zo'n 80 films in mijn filmhuis minimaal per jaar met de 30 erbij= gemiddeld 110. Overigens huur ik praktisch nooit en kijk veel rechtstreeks van tcm of een andere zender. Maar dat is bijzaak en was niet de vraag

Nu moet ik dan dus een vraag voor iemand verzinnen maar heeft iemand anders er eentje voor iemand want ik heb even geen idee?

Nou ik heb er wel eentje voor Titan:

Had jij naast de bergen cd's die netjes op alfabet hebt staan datzelfde nu ook met de bandjes?

Haha, wat denk je zelf? Natuurlijk! Dat is vooral handig wanneer je bandjes hebt waar alleen maar nummers van 1 act op staan. Daarentegen had (en heb) ik bandjes waar op de ene kant een andere act staat dan op de andere. In dat geval geeft de act op de A-kant de doorslag. De bandjes met 1 act heb ik apart gearchiveerd van de bandjes met twee acts. De bandjes met 1 act lopen van ABC tot Neil Young. Die met 2 acts lopen van Aemen (met op de B-kant Belle and Sebastian) tot Zita swoon (met op de B-kant Soulwax).

Ik ga even nadenken over een vraag aan een ander.

Een vraag voor Onderhond:

Jij richt je volledig op één genre. Hoe zorg je ervoor dat je binnen dat genre niets mist?

Laten we het maar houden op zo weinig mogelijk missen, wat niks missen is zelfs binnen 1 genre onmogelijk.

Om simpel te antwoorden, het internet. Vroeger vertrouwde ik op verzamelCDs, maar daar kom je niet ver mee, en je bent voornamelijk gebonden aan de mensen die dat alles samenstellen.

Tegenwoordig is het meer een combinatie van factoren.

* Labels: in de electronic wereld vaak klein genoeg om kwalitatief stabiele releases uit te brengen binnen een bepaald subgenre. Dus wanneer je een leuke release te pakken krijgt van een nog onbekend label, is het best zo'n label verder uit te pluizen. Goeie websites met samples helpen hierbij uiteraard.

* Vertrouwenspersonen: zonder dit soort mensen raak je ook nergens. Mensen als een Goodfella, Yak, tovenaar, wiens focus toch (net) anders ligt komen met aanraders. Als die bevallen, en het label was me verder onbekend, heb ik weer een heel nieuw terrein om te ontdekken. Daarom ben ik ook blij met mensen als een sietse en cichlisuite, die een soort van entry point vormen in andere subgenres die me (afgezien van enkele releases) nog onbekend zijn. Wat ik bijvoorbeeld op een MuM nog mis zijn mensen die me wegwijs zouden kunnen maken in de wereld van Goa Trance en Trip-Hop. Wat ik er van ken is geweldig, maar te weinig, en het ontbreekt me aan tijd om daar ook nog eens extra tijd in te steken.

*Discography van een bepaalde artiest uitbreiden. En natuurlijk weer liefst releases op onbekende labels.

* Op zoek gaan naar albums van artiesten waar je enkel een leuke remix van kent (de remixende artiest, dus niet de geremixte).

Uiteindelijk komt het steeds op hetzelfde neer. Het vinden van entry points, hooks die je interesse wekken, en van daaruit labels uitpluizen, en zo steeds verder je netwerk uitbreiden van interessante dingen. En het internet is hierbij een niet te missen instrument.

Over mijn vraag denk ik nog even na

Mijn vraag gaat naar Zachary, m'n vreemdste MuM-maatje hier

Je berichtjes zijn vaak een genot om lezen, vooral door het gebruik van uitvoerige analogieën en een stevige dosis knipoog. Vroeg me af of dit literair talent ook elders toegepast werd (schrijven van columns, boeken, poëzie, whatever,...) of dat het zich puur beperkt tot MuM en in mindere mate MM

Dat snap ik nu niet. Ben ik vreemd omdat ik gepassioneerd brochures van koelkasten verzameld? Ben ik vreemd omdat ik onlangs afgetuigd werd in ons lokaal postzegelsverzamelaars-clubje "Voor altijd herfst in ons hart"? Het zijn vragen die een mens bezighouden wanneer de dansvloer leeg is en het gemoed vol




Wel, dank u zéér (maar laten we de berichten van JB, ElMeroMero, herman & koninklijke uwzelve niet vergeten. Die mensen boren diep in zichzelf om de laatste morzel emotie die de muziek in hen teweegbrengt onder woorden te brengen.

Ik geloof dat ik die personen bewonder, en wanneer ik te veel Milky Ways achter de kiezen heb, beschouw ik dat kwartet als een soort voorlopige bekroning van de evolutie van de luisterende mens. Nu moet ik wel stellen dat de invloed van bovenstaande overvloedig genot verwekkend suikergoed op het menselijk brein nog niet wetenschappelijk getest is

Columns? Man, ik zou me dood schamen mocht ik er één durven te schrijven. Hier in België heb je de meesterlijke Hugo Camps & Bernard Dewulf die dagelijks hun fijne letterensnipsels in mijn krant rondstrooien. In de "Humo" heb je de columns van Arnon Grunberg, Herman Brusselmans, Kees Van Kooten, Jan Mulder & Hugo Matthijsen. En o - de zaterdag is er nog een Nederlands meisje (Rense van de Greef?) die van die grappige zinnenprikkelende columns schrijft in de krant.

Wat zou ik schrijven in een column? Ik zou bijvoorbeeld mijn mening kunnen neerpennen over de kwaliteit van de sandwiches met préparé in de hoofdstad van de duivensport (te weten: Kièvres). Doe ik daar iemand plezier mee?

Poëzie? Sjonge, sjonge. Ik heb het wel eens geprobeerd. Het leek nergens op (in het genre van: "Ik hou van jou/Jij houdt van mij/Samen zijn we blij."). Desondanks heb ik vertrouwen in het gegeven dat het me ooit wel eens gaat lukken om een flinter poëzie te schrijven voor dat ene meisje. Ik heb me alvast een das met bloemetjes en een appelblauwzeegroen ruitjespak aangeschaft om het staande op een Jupiler-bak voor haar luidkeels te reciteren. De kleren heb ik al, nu nog het gedicht

Boeken? Misschien moet ik wel eens een stukje Vestdijk-DNA in mijn lichaam opnemen Feit is, ik ben gek op boeken. Tweede vaststaand feit: ooit schrijf ik die roman. Als is het laatste wat ik doe. Ik twijfel aan zowat alles (soms moet ik mijn paspoort erbij nemen om te achterhalen hoe ik nu weer heet), maar ik heb een rotsvast vertrouwen in mijn queeste naar mijn roman. Toch vreemd, uiterst vreemd - die arrogantie van mij

Mijn vraag aan ElMeroMero:

"Hoe slaag je erin om telke male die verdomd prachtige cd's te traceren?"

Dezelfde vraag kan ik wel aan jou stellen, Zachary, want jij hebt deze site het afgelopen jaar toch ook wel vetgemest met enkele platen die bij mij zijn uitgegroeid tot persoonlijke favorietjes (met name Max Richter en JSBX).

Laten we het erop houden dat mijn methoden om nieuwe muziek te ontdekken niet veel anders zijn dan die vele andere mensen: een gouden tip van een kennis, een goedgeschreven recensie in een tijdschrift of, nog simpeler, een gelukkige greep uit de bakken van de platenzaak "omdat het hoesje er zo mooi uitzag".

Kortom: de "ultieme oplossing" voor het ontdekken van nieuwe muziek schiet helaas voorlopig ook aan mij voorbij. Ik doe ook maar wat

Het helpt natuurlijk wel een beetje dat ik in mijn muzieksmaak (in tegenstelling tot mijn rustige karakter) altijd een avonturier ben geweest. Als tiener met mijn brakke vijfdehands platenspeler of als oudere jongere met de vernuftige MP3-speler ben ik altijd met een kleine muzikale Odyssee bezig geweest.

Met andere woorden: in het bezichtigen van een "oud" muziekeilandje lonken al weer snel weer nieuwe paradijselijke archipels aan de horizon waar het ogenschijnlijk veel beter toeven is dan op het platgelopen oude strandje

En die vernieuwingsdrang heeft het afgelopen jaar door MusicMeter een enorme impuls gekregen door de inbreng van muzikale gelijkgezinden (zoals jijzelf en andere muzikale poolvorsers op deze site ). De goedbelegde muziekboterham van weleer is toch wel in een jaar tijd gegroeid in een heus lopend buffet "á volonté".

Kortom, dit heeft mij wel geholpen om van allerlei genres nieuwe dingen te ontdekken en mijn oren dermate te conditioneren dat al dat nieuwe spul opeens ook écht als muziek in de oren begon te klinken.

En daar willen nog (vooral de laatste tijd) nog wel eens verrassend goede dingen uitrollen inderdaad

Mijn eigen vraag(eigenlijk zijn het er twee) is voor blabla:

In het begin van MusicMeter plempte je in een hoog tempo een enorme hoeveelheid (hoogst interessante mag ik wel zeggen ) jazzplaten op de site om het daarna qua activiteit een beetje zijn beloop te laten (een incidentele post nagelaten als je -voor veel mensen- controversiële stemmingsgedrag weer eens op de hak werd genomen ).

Ben je de laatste tijd niet meer zo met muziek bezig of zijn daar andere redenen voor ? Kan het zijn dat we een actievere blabla mogen bewonderen als er zich meer jazzliefhebbers zich op de site zouden melden ?

Het lijkt mij namelijk erg leuk om wat meer over de platen van Keith Jarrett te lezen zonder dat ik daar zelf eerst een berichtje plaats.

Goeie vraag .

Ik heb in ieder geval nog een stuk of 800 cd's te gaan die ik sowieso zelf in huis heb dus aan het aanbod ligt het niet, het is meer dat ik een soort van te lui ben op het moment om die allemaal in te gaan voeren, zeker sind er een verbeterde versie is van DVDprofiler waarin nog allerlei data ingevoerd moet worden.
Aangezien films op het moment mijn grootste passie is staat op het moment dus mijn MuM activiteit op een lager pitje, maar vrees niet ik moet nog een stuk of 300 DVD's doen van de bijna 1200 en dan heb ik weer meer tijd voor MuM en kan ik er weer eens voor gaan zitten om lekker een paar cdtjes toe te voegen.


Misschien, maar ik denk van niet, ik ben nooit zo'n prater en al helemaal niet over muziek, dat vind ik nogal lastig want voor mij is muziek toch eigenlijk primair een emotionele belevenis die ik voor mezelf niet wil verpesten door er diep over na te gaan denken waarom iets mij in vervoering brengt of juist niet, hoewel dat laatste meestal wel makkelijker is.
Ik ben ook beter in goed een antwoord ergens op geven dan dat ik zelf op goed geluk ergens over kan schrijven of zeggen.


Als ik meer tijd heb zal ik eens kijken of ik wat voor je kan verzinnen.

Hopelijk heb ik je vraag een beetje naar je zin beantwoord, ga ik nu eens broeden over mijn vraag en aan wie ik 'm ga stellen.

[quote]blabla schreef:

aparte username dan

Die heeft ook een historie, stamt uit m'n beginjaren achter de putter (dik 20 jaar geleden), ik had toen toen nog de illusie dat ik allerlei flitsende programma's kon maken, maar ik kwam nooit verder dan allerlei in- en out-tro geouwehoer en daar is de naam blabla uit voort gekomen.
Sinds die tijd is blabla overal en nergens altijd m'n nickname geweest.

Mijn vraag aan JonnieBrasco:
Hoe voelt het nu om eindelijk een goed lopend spel te hebben gevonden met 'hoeslink'.

Ik vind het in ieder geval heel leuk, alleen al om de fantasieen te volgen die de mensen soms hebben om een vervolg te verzinnen.

Het is een leuk spel geworden, maar als ik al het "dit heb ik bedacht"-gevoel heb, dan wordt dat vaak meteen overschaduwd door een "shit ik weet alweer geen nieuwe hoes"-gevoel. Meer heb ik er niet over te zeggen.

Is inderdaad zeer interessant om te zien op welke criteria mensen linken. Enkel een bepaald (letterlijk) element, kleur, compositie, sfeer, mooie hoes of anything goes ... met een beetje goeie wil kan je zelfs parallellen trekken tussen de hoeslinks en de muziekkeuze van bepaalde personen

Mijn vraag gaat naar Yak, wiens top-10 ik zeer bewonder. Yak, commentaar bij je favoriete albums is zelden te vinden. Wat is hier nou precies de reden van en wat ga je in de toekomst aan dit 'mankement' doen?

Aiai... da's een zeer terechte vraag natuurlijk.

Het klinkt vrij lullig, maar hoe intens ik ook kan genieten van bepaalde platen, ik kan gewoon niet onder woorden brengen wat ik nou helemaal voel. En dus schrijf ik maar niks. En het stomme is: wanneer ik de analyse erop loslaat, heb ik juist vanalles te zeiken op mijn favoriete albums. De zanger van Modest Mouse kan bijvoorbeeld écht niet zingen. Elk nummer van Stereolab is gewoon languit hangen op de distorted orgeltjes met een Neu!-beat eronder en een beetje 'pa-de-da, la-la-la'. Een nummer van Sparklehorse heeft als refrein "Pretty girl, milking a cow, oh yeah", kom óp zeg! Maar tegelijkertijd is dit alles zo ongelooflijk weergaloos godsgruwelijk tot tranen toe ontroerend mooi dat ik er sprakeloos van word.

Ik geniet ervan, maar kan niet uitleggen waarom. Daarom begin ik er maar helemaal niet aan. Af en toe word ik getriggerd door een MuM-user en weet ik wel eens wat flauw gebrabbel neer te pennen, maar het is een zeldzaamheid. Verder dan wat kreten ("Schitterend!" "Prachtig!" "Kippenvel!" "Boehoehoe, wat mooi!") kom ik gewoon niet. En tja.. dat voegt niet echt veel toe aan een discussie, toch?

Ik heb dan ook wel veel respect voor een Zach of een Onderhond die gewoon feilloos weet neer te pennen wat een album goed maakt. Doe ik ze niet na. En wat ik in de toekomst aan dit 'mankement' ga doen? Daar heb je me. Misschien gewoon eens wat favorieten bij de horens vatten en maar zien waar het schip verhaaltechnisch strandt.

Prachtig antwoord, bedankt. Je mag de volgende vraag bedenken.

Niks lulligs aan, ik heb eigenlijk precies hetzelfde, dus ik kan me het heel erg goed voorstellen.

Ik heb nog wel een vraagje aan topicstarter aERo: ergens een hele tijd geleden postte je dat je de door jou verafschuwde jazz eindelijk was gaan waarderen. Zeg mij welke plaat de doorslag gaf, zodat ik er ook achteraan kan.

Maar hoe staat het er nu mee? Was het een opvlieging en laat je die jazz nu weer lekker links liggen danwel verder pruttelen, of is het intussen een religie geworden? Voor mij is dit wel interessant om te weten, want ik ben eveneens zo iemand bij wie jazz weigert te vallen terwijl ik het toch best wil proberen. Hoe meer variatie in de platenkast, hoe beter! Maar ik weet gewoon niet wat bv. de essentiële platen zijn, omdat ik niemand ken die naar jazz luistert.

Het is geleidelijk aan gegaan. Het begon een beetje met artiesten als bv. Silje Nergaard (een dame die je moet zoeken in de categorie Norah Jones, Jamie Cullum), en ook de jazz kanten van favorieten als Prince, Tom Waits en Joni Mitchell. Dat ging daarna naar Chet Baker, Billie Holiday, Ella Fitzgerald, om zo weer door te gaan naar bv. Miles Davis, John Coltrane of een Charles Mingus (dEUS bracht mij op zijn spoor).
Als ik dan toch een album moet aanwijzen dan is dat Miles Davis' Kind of Blue. Ik zal hier zeker niet uniek in zijn

Het jazz-avontuur is niet op een zijspoor beland (in tegendeel zelfs), maar een religie is het zeker ook (nog) niet. Ik merk wel dat als ik b.v. Charles Mingus heb opgezet het moeilijk terugschakelen is naar een goede rockband, terwijl andersom geen probleem is. Zelf vind ik genoemde Mingus ook een rock-artiest onder de jazz muzikanten. Misschien omdat het voornamelijk een uitstekende bassist is. Ik heb er niet genoeg verstand van om dit als feit te verkopen, maar zo voelt het gewoon. Ik ben een rock-liefhebber, maar funk doet het ook erg goed (vandaar ook mijn jaren '80 passie voor Prince), vandaar dat juist hij het erg lekker doet bij mij.
De afdeling Chet, Billie en Ella is gewoon altijd goed: lekker relaxed, kun je je geen buil aan vallen.

Essentiële platen kan ik je niet aangeven, want juist jazz is toch best pittig. Wil je het proberen doe het dan net als ik geleidelijk aan. Luister b.v. eens naar de compilatie-cd's samengesteld door Jules Deelder. Dat swingt de pan uit en ligt niet zwaar op de maag. Haal daar de krenten uit de Deelder-pap en kijk eens of het bevalt.
Eén tip: geef niet te snel op, dat deed ik ook altijd (misschien omdat ik er gewoonweg niet aan toe was).
Ik ben heel erg benieuwd.

Mag ik tot slot alle bovengenaamde users zeggen dat dit topic tot nu toe geworden is wat ik er van verwacht had Ik lees de stukken graag, en heb het gevoel toch net even wat meer te weten te komen over bepaalde mensen, juist diegenen met wie ik muzikaal niets heb (ja Onderhond: jouw stuk was zeer aangenaam te lezen, goede vraag van Titan ook, ik begrijp jouw standpunten al heel wat beter nu).
Maar nu moet ik dus weer gaan nadenken over een vraag...........

OK: aan een wat nieuwere user LEBOWSKI.

Uit jouw berichtjes maak ik op dat je een wat oudere jongere bent (wat dat ook moge zijn natuurlijk)
Heb je het gevoel dat je hier veel oppikt aan "nieuwe dingen" ?
Was dat ook de bedoeling van jouw komst hier ? Of zit je hier meer om juist het wat oudere werk te promoten ? (Laten we eerlijk zijn, we missen dat toch nog wel een beetje hier).
Sowieso doet leeftijd er niet toe naar mijn idee, maar het is wel een feit dat de wat "ouderen" hier meer bewuste muziekhistorie achter de kiezen hebben dan de jongere users, wat verder niks zegt over hun smaak.
Mocht ik er naast zitten met mijn veronderstelling voor wat betreft het oudere jongere zijn, en ben je een hippe 18-jarige: neem de vragen dan maar wat minder nauw voor wat betreft die leeftijd.

Lebowski jij mag aan het woord en geef het daarna weer door zou ik zeggen

Nou ik ben van 1963, dus daar heb ik al één van je vragen beantwoord. Tja, ik ben eigenlijk in eerste instantie terechtgekomen op MM om nieuwe muziek te ontdekken. Ik ben altijd een fanatiek verzamelaar van vinyl geweest en heb ongeveer 3000 lp’s staan. Maar om de een of andere reden bleef ik een beetje hangen in mijn eigen ‘hokje’, hoewel dat nog steeds een royaal bemeten kamertje is. Ik ben groot geworden met Led Zeppelin, Uriah Heep, Queen en Deep Purple, en de jazz van mijn vader, en die bevolken mijn draaitafel nog regelmatig.
De jaren tachtig heb ik eigenlijk in zijn geheel doorgebracht in het onvolprezen Vera, en de kick van nieuwe muziek ontdekken was een geduchte concurrent van andere verleidingen in die tijd (hoewel ze vaak ook goed samen bleken te gaan :evil). Ik heb daar bands gehoord waar ik helaas op MM niets over terug vind, zoals Celibate Rifles, Me & The Heat, Nomads, Spear of Destiny en Naked Prey (gelukkig wél veel van de onvolprezen Gun Club op MM). Dat was mijn muziek! Ik heb al een lijst en zal in de eerste de beste miezerige lenteweek deze site eens verrijken met een stuk of wat – in mijn ogen – klassiekers uit die tijd en uit mijn tienerjaren.

Met de komst van house, techno etc zonk de moed mij in de schoenen. Ik heb geen oordeel over de kwaliteit ervan, maar het stond zo ver af van waar ik van houd: liedjes. Dus mijn collectie stagneerde.

MAAR…

Een nieuwe muzikale jeugd lijkt aangebroken . Zo kwam ik op MM terecht en eerlijk is eerlijk, ik heb via deze site al aardig wat nieuwe muziek ontdekt, bands die voor velen van jullie gesneden koek zijn, maar voor mij volstrekt nieuw. Ik luister nu veel naar Muse, Boards of Canada, Sufjan Stevens, Rufus Wainwright. Ook zijn er weer oude liefdes onder mijn aandacht gebracht, zoals The Feelies en Cabaret Voltaire.

Dus aERodynamIC, ik ben hier gekomen om een hernieuwde honger te stillen en moet concluderen dat ik het juiste adres gevonden heb. Maar nu ik hier toch ben zal ik af en toe ook wat missing links vullen en de oudere jongere uithangen, want mijn muzikale hart klopt in de seventies.

Ik geef het woord graag aan Herman, maar mijn vraag zou voor nog een paar MM-ers kunnen gelden. Ik heb soms het idee dat je alles weet van wat er verschijnt, wat er op de markt is, wie de producers zijn, welk sampletje gejat is en ga zo maar door. Hoeveel uur van je week gaat er eigenlijk in muziek en alles wat daarmee te maken heeft zitten?

Dank je wel, Lebowski, ik voel me vereerd.

Het klinkt heel flauw, maar ik ben eigenlijk altijd wel met muziek bezig. Behalve als ik slaap, dus toch al gauw 16 of 17 uur per dag. Ik heb het niet van huis uit meegekregen, dus het begon pas op mijn 10de met het nauwgezet bijhouden van de top 40 (waarvan ik elke week de leukste liedjes opnam). Eigenlijk is daar weinig verandering in gekomen. Waar ik vroeger de top 40 opnam en mijn 'muziekkennis'door Erik de Zwart ed. kreeg opgelepeld, struin ik nu het internet af op zoek naar muziek die wel eens iets voor mij zou kunnen zijn.

Muziek is echt mijn grootste hobby, zo niet een van mijn primaire levensbehoeften. Ik heb niet echt het gevoel dat ik er tijd in investeer. Het is eerder andersom; wanneer ik een middag van huis ben zonder muziek, verlang ik er wel weer naar om thuis te komen en iets op te zetten. Als ik studeer schrijf ik wel 's lijstjes van platen die ik dan zou willen draaien, etc. Je zou het eerder een verslaving kunnen noemen. Soms is dat ook wel vervelend: het drukt andere zaken waar ik me ook in wil verdiepen wel 's naar de achtergrond. Zo lees ik minder dan ik zou willen, kijk ik weinig televisie, zie ik te weinig films, etc.

Het is dat ik nog andere hobby's heb, maar muziek neemt toch wel het meerendeel van de tijd in. Veel sociale activiteiten met vrienden zijn ook muziekgerelateerd: het bezoeken van concerten, DJ'en met een maatje, naar feesten gaan, etc.

Ik luister volgens mij wel een uur of 12 per dag naar muziek, wat prima te combineren valt met internetten. Op internet lees en schrijf ik vooral over muziek (ik kan toch wel zeggen dat MuMe mijn grootste hangout is, maar vroeger was ik ook actief in nl.muziek en ik lees ook de Subs en diverse weblogs). Ik lees ook tijdschriften, maar wel veel minder dan vroeger, toen ik achtereenvolgens een abonnement op de Hitkrant (!) en Oor had. Afgezien van het informatievergarings-aspect ben ik ook op andere manieren actief bezig met muziek:

*Ik speel ook wel 's voor barman, waarbij muziek erg belangrijk is, want is een van de zaken die de sfeer het sterkst bepaald.

*Ik DJ ongeveer 1 a 2 keer per maand. Dat kost me sowieso elke keer een nacht, maar daarnaast spreek ik ook vaak af met mijn DJ-maatje om nieuwe CDs te kopen (kost een hele middag, koopzondagen zijn ideaal hiervoor) of een middagje te oefenen en elkaar dingen te laten horen. Dit laatste vind ik erg leuk, DJ'en voor een leuk publiek (ik ben dol op buitenlandse studenten, want die zijn heerlijk enthousiast) is echt het mooiste wat er is. Vooral als je er genoeg van je eigen smaak in kan proppen.

*Ik bezoek ook concerten (gemiddeld eens in de twee weken, denk ik) en zat zelf nog 's in een bandje (maar dat was niet zo'n succes, ik heb niet de discipline een instrument echt te leren beheersen).

*Ik ben een lijstjesfetisjist. Ik vind het leuk om op de computer lijstjes te maken. Verlanglijstjes, favorietenlijstjes, concertenlijstjes, etc. Ik heb in excel netjes mijn muziekcollectie geordend, maar ik heb ook een (bijna, i'm working on it) compleet overzicht van alle optredens die ik ooit gezien heb (loopt nu in de honderden). Ik kan rustig uren bezig zijn met het in elkaar draaien van (soms onzinnige) lijstjes.

Ik kan kortom wel zeggen dat muziek wel een erg groot deel van mijn leven in neemt. De meesten van mijn vrienden hebben ook wel een bovengemiddelde interesse in muziek. Ook vriendinnetjes ontmoette ik bij concerten (Charlatans en Belle & Sebastian kunnen daarom niet meer stuk voor mij).

Ik heb ook een redelijke brede smaak en blijf maar dingen ontdekken en ontdekken. Een mooi geschreven bericht waar het enthousiasme van afspat (en die kom je hier gelukkig genoeg tegen) zet me dan snel weer aan het werk.

Maar goed, genoeg gezegd, ik hoop dat het antwoord afdoende was. Ik ga me even beraadslagen op een volgende vraag, want dat vind ik nog verdomd lastig.

Voordat ik mijn vraag stel wil ik nog even zeggen dat ik dit een erg leuk topic vind en dat de berichten met veel aandacht lees. Lebowski: ik heb een cd'tje van The Nomads, ik zal 's kijken of ik die toe kan voegen.

Maar goed, nu mijn vraag en wel aan de grote baas himself: Jordy. Ik vraag me af hoe jij je aanwezigheid op Musicmeter beleeft: als moderator of als muziekliefhebber? Ben je druk bezig je te irriteren aan opdringerige vragen, koppige users en onzinnige berichten, of ben je hier vooral als muzikale veelvraat met een behoorlijke brede smaak die steeds op zoek is naar nieuwe muziek en laat je de eventuele 'moderatiestress' makkelijk van je afglijden?

Ik ervaar m'n aanwezigheid iets meer als moderator. Ik heb (misschien een hiphopalbum hier of daar nagelaten) qua interssantheid niet het idee dat mijn berichten echt boven het gemiddelde uitsteken. Heb nog niet echt iemand gevonden waar ik wat aan heb op het gebied van nieuwe muziek, al heb ik zeker wel wat erg leuke dingen ontdekt dankzij de site.

Moderatorstress valt overigens erg mee hoor, zoveel wordt er niet geplaatst wat niet door de beugel kan

Hmn weer een site waar ik een goede vraag voor iemand moet verzinnen... ik kom er nog op terug!

Jordy niet zo treuzelen zeg!

ik sla over

:O



jammer