Bedankt voor het antwoord Timmie. Je bent mijn held. Nu mag jij dus een vraag bedenken voor iemand anders.

Beter laat dan nooit.

Dit plaatste ik in januari 2007 in het topic "Leeftijd verandert smaak muziek":



De ommezwaai komt omdat ik me voorheen altijd stortte op een genre, daar ging ik me in verdiepen, maar na een tijd was ik er dan ook alweer zat van. Punk, metalcore en post-hardcore (de revival met bands als Funeral for a Friend) waren al bijna afgevallen toen ik me ging storten op hiphop. Ik luisterde enkel nog screamo, metal, hardcore (ik reken melodische dingen als Rise Against maar even tot hardcore) en de bekende indiebands die ik in mijn quote noemde.

Toen ik hiphop begon te ontdekken, verloor ik al gauw mijn interesse in metal, en zo ging het eigenlijk één voor één. Als resultaat bleef alleen hiphop nog overeind staan in 2007. Vijf jaar later ben ik er nog steeds niet op uit gekeken, maar merk ik wel dat er de laatste twee jaar bijna niks meer wordt uitgebracht wat ik ook daadwerkelijk leuk vind. Wat mij betreft kun je wel stellen dat hiphop dood is.

oké @ Hoi123

Je bent net als ik nog vrij jong en ik vraag me af hoe jij muziek ontdekt, ik weet dat je vaak muziek ontdekt in het recensie-topic maar verdiep je je na het schrijven van een recensie ook verder in andere albums van de getipte artiesten en hoe ontdek je albums buiten het topic? En wat voor muziek luisterde je voordat je smaak zich begon te ontwikken?

Beetje lange vraag maar ach je houdt van recensies schrijven

Ook ik kan hier grotendeels uit mijn vorige bericht quoten. Maar ik zeg het met plezier nog een keer.

Voordat mijn smaak zich, nu iets meer dan een halfjaar geleden, begon te ontwikkelen, luisterde ik vooral achtergrondmuzak, vooral een groot deel van de top-40 maar ook wat rockmuziek zoals Arctic Monkeys en Queens of the Stone Age. Ik kon mijn smaak niet echt uitgebreid noemen en ik luisterde er ook niet echt naar, ik vond het gewoon fijn om mee te zingen. Ik vind AM en QOTSA tot op de dag van vandaag goede bands, maar er bestaat natuurlijk veel beter, veel emotioneler en sfeervollere bands en artiesten. Die muziek ontdekte ik in de gedaante van Neutral Milk Hotel. Die kwam ik tegen in de top-10 van een aantal users, dus downloadde ik die met de gedachte dat dit net zoals Arctic Monkeys zou zijn.
Gelukkig was niets minder waar. Na Neutral Milk Hotel ben ik meerdere bands gaan ontdekken via nog meer top-10's, en zo ging het maar door. Tot een maandje geleden. Toen heb ik een aantal topics ontdekt zoals het Reviewtopic, maar ook via de Favoriete Nummers KO, Het Rock Album vd Week en de ladders heb ik een aantal albums ontdekt, het Tiptopic meegerekend.

Dat was het antwoord op je laatste vraag, maar ik dwaal wat af.
Na het schrijven van een recensie of een hoog cijfer geven aan een album verdiep ik me meestal een tijdje later pas in de rest van de discografie van de artiest. Waarom? Simpelweg omdat ik wel een tijdje vooruit kan met dat album. Meestal ontdek ik de rest van de discografie ongeveer een maand later.

Ik muziek ontdek buiten het topic simpelweg door heel veel te surfen op MuMe. Ik kijk naar vergelijkbare top-10's (Dat is nog steeds mijn grootste manier van albums vinden), ik kijk naar recensies of ik download gewoon op goed geluk een album dat me interessant lijkt. Het enige probleem is dat mijn wachtlijst van albums die ik nog wil downloaden/kopen nu onderhand wel erg groot wordt door het Tiptopper-Topic, Reviewtopic en al de andere manieren. Maar ja, dat is gewoon een luxeprobleem.

Over het schrijven van recensies: Sinds een weekje probeer ik iedere twee dagen een recensie te schrijven. Ik zie mezelf nog als een beginnende recensieschrijver, en ik kijk dan ook goed naar de recensies van Deric, aERodynamIC en Sandokan-veld. Ik probeer wat in de buurt te komen van hun recensies, maar meestal lukt het nog niet.

Maarja, dat was mijn volgens mij redelijk uitgebreide antwoord op je vraag. Ik hoop dat je er wat mee kan.

Dan heb ik ook nog een vraag voor jou: Hoe kan Neutral Milk Hotel bij jou in een half jaar van 2 naar 5 sterren? Ik snap dat je er 1 ster bij doet, maar 3 sterren?

En nu ook een vraag voor mij.

heb ik ook gehad met Ys

Ook al werkt het spel niet zo: Ik zal je vraag wel even beantwoorden.

Albums groeien bij mij erg vaak. De helft van de albums die in mijn top 10 staan, hebben ooit bij mij op een (denkbeeldige) onvoldoende gestaan. Deze vond ik misschien wel de slechtste van allemaal. Een knettervalse stem met knettervalse instrumenten, compleet met teksten die schijnbaar over niets lijken te gaan en (toen) geen merkbaar gevoel.
Totdat ik eens wat recensies over de plaat ging bekijken, om nou eens goed te zien wat er nou goed aan was. Ik zag dat Oh Comely, een nummer dat ik toen altijd skipte vanwege de lengte (ik hield toen niet van lange nummers). Dus ik ging die beluisteren. En ik was overdonderd. Nog nooit had ik zo'n emotie in een nummer gehoord. Ik wou meer, en dus ging ik de rest van de plaat beluisteren. En dat was overdonderend. Dit gebeurde allemaal in een vakantie waar ik goede herinneringen aan heb, dus dat helpt ook nog. Na de vakantie zette ik hem meteen in mijn top-10, al was hij nogal een vreemde eend in de bijt tussen al de Arctic Monkeys, Foo Fighters en Queens of the Stone Ages. En daar heeft hij op nummer 3 gestaan tot gisteren. Toen beluisterde ik in een niet al te vrolijke bui dit album. Toen viel alles dat nog niet op zijn plek was gevallen op zijn plek. De sfeer was optimaal, Mangum's stem zat zo vol met emotie dat ik één en al kippenvel kreeg en de beelden die ik bij het album kreeg waren sterker dan tevoren. Ik wist meteen dat ik hem op nummer 1 ging zetten in mijn top-10, platen zoals dit zijn er echt nauwelijks.

De vraag voor jou is dezelfde vraag die Sandokan aan mij gaf:

Hoe heb je de smaak die je nu hebt gekregen, en noem 5 nummers die belangrijk (let op, niet de beste nummers) waren voor je smaak van nu.

Ik hoop dat je er wat mee kan.

goed antwoord, al is het moeilijk om steeds met nieuwe vragen te komen...

Maar ik stel de vraag aan Don omdat ik er ook echt in geïntresserd ben, hij is namelijk ook een "nieuwe" user van ongeveer mijn leeftijd. Je hebt overigens wel gelijk.


Bij Ys heb ik geen hoop meer.

wat is je leeftijd als ik vragen mag?

Ik heb een zeer uitgebreid antwoord op de vraag van hoi123:

Hoe heb je de smaak die je nu hebt gekregen, en noem 5 nummers die belangrijk (let op, niet de beste nummers) waren voor je smaak van nu.

Hoe heb ik de smaak die ik nu heb gekregen? Een deel komt door mijn ouders: Het Metal-gedeelte door mijn vader en de meer Blues en Rock dingen van mijn moeder en zelf ontdek ik ook veel door veel op Musicmeter te surfen, zo ontdek ik snel nieuwe artiesten. Maar toen ik 6 was was Linkin Park het helemaal voor mij, Hybrid Theory werd echt grijsgedraaid en het was mijn favoriete album. Hier is het allemaal begonnen, dus Runaway van Linkin Park staat bij de 5 nummers.

Daarna kwam meer de Metal: Slayer, Metallica, Anthrax enz. Maar toen ik in de Veronica een review las van Ghost Reveries van Opeth werd ik erg benieuwd naar dat album. Ik downloadde het album en dit was echt iets nieuws voor mij, meer progressief. Ik was toen trouwens 9, erg jong voor een Opeth-fan dus. En binnen no time had ik alle albums van Opeth, Morningrise vind ik eigenlijk nog beter. Maar het nummer The Grand Conjuration is het nummer waar het progressieve allemaal mee begon, dus die staat ook in mijn lijst. Dus ik begon meer Prog te ontdekken en kwam natuurlijk uit op Pink Floyd en het album Dark Side of the Moon wat ik in het begin eigenlijk erg saai vond, ik was toen 10. Maar ik kocht voor moederdag Live At Pompeii en ik kijk mee met mijn moeder en maak muziek mee zoals ik het nog nooit heb gehoord, vooral Echoes weet me iedere keer mee te nemen, mijn favoriete nummer aller tijden, maar ook een die er voor heeft gezorgd dat ik veel andere Prog Rock-bands ben gaan luisteren.

En toen kwam Textures, die geweldige band uit Nederland met hun geweldige debuutalbum Polars, een van de beste albums ooit gemaakt in Nederland! De tegendraadsheid sprak me gelijk aan, hierdoor ging ik bands als Meshuggah en The Dillinger Escape Plan luisteren. En er zat ook saxofoon in en dat vond ik enorm mooi en er zit dus veel saxofoon in Jazz, dus er begon weer een nieuw avontuur. Dat album heeft een heel nieuw soort muziek geopend voor mij. Dillinger, de eerste keer snap je er niks van, maar na een half jaar begon het toch te waarderen. Milk Lizard heb ik altijd gaaf gevonden, dus die staat ook op de lijst. Jazz, ik begon met Miles Davis vorig jaar, Bitches Brew, eigenlijk een rare keuze nu ik andere albums van heb geluisterd, het is namelijk bij verre de moeilijkste, maar ik vond hem gaaf. Gelijk Pharaohs Dance, geweldig!

En begin dit jaar keek ik door de top 250 en zag ik het album Pink Moon van Nick Drake daar in staan en zag dat het Folk was en een vrij kaal album, ik was erg benieuwd en nu staat het op 2 in mijn top 10, wat een mooi album! Daardoor ging ik meer rustigere albums luisteren zoals O van Damien Rice en For Emma.. van Bon Iver. Dit is volgens mij wel een uitgebreid antwoord, nu de 5 nummers:

1: Linkin Park – Runaway
2: Opeth – The Grand Conjuration
3: Pink Floyd – Echoes
4: Miles Davis – Pharaohs Dance
5: Nick Drake – Pink Moon

Dank je, een mooi en inderdaad uitgebreid antwoord op mijn vraag.
Heb je nog een vraag?

nou een vraag voor sxesven hoe wordt er door jouw omgeving gereageerd op jouw liefde voor noise.

Gooi ik er gelijk een vraag erachteraan als je het niet erg vindt, wanneer is het plan dat je een eigen labeltje wilt bij je opgekomen en hoe heb je dit gerealiseerd ?

Ik wilde een keer precies dezelfde vraag stellen aan Sxesven

Gokje: al jaren geen contact meer met de buren.

Sxesven, heb je al een antwoord op de vraag van Misterfool en lambf?
Ben ook wel benieuwd eigenlijk.

Moest er iemand mij een vraag willen stellen?

Nou, dat kan wel van alles wezen, want we weten nog niet veel van je. De meeste users in dit topic hebben al een hele historie achter zich en misschien wil je eerst een top 10 maken, dan krijgen we een idee..

Ik moet overigens wel zeggen dat een aantal van de albums die je gestemd hebt niet direct te verwachten is bij een 14-jarige. Misschien is een aardige vraag daarom de volgende. Hoe kan het dat zo´n jonge user zijn stemlijst begint met albums van de Virgin Prunes en Kraftwerk? En is er nog meer uit die verzameling wat ons gaat verrassen, zoals deze misschien:

YouTube - See Emily Play

Ik moest er meteen aan denken toen ik je naam zag. Het is een oude Pink Floyd. Is het toevallig dat je naam erop lijkt?

Daarop is mijn Username inderdaad gebaseerd

Ik ben overigens nog maar net begonnen met wat rond te zien,wat ik tot nu toe gestemd heb is dus het topje mijn ijsberg.

ik denk dat ik dan maar eens een top 10 ga maken,en wat meningen ga schrijven.

Sorry, straal vergeten een antwoord te tikken - bij deze.

Eerst misschien met het labeltje beginnen; iets dat ik eigenlijk gewoon altijd al wilde doen, een labeltje beginnen bedoel ik, zo van 'later neem ik een labeltje', maar op een gegeven moment realiseerde ik met dat later eigenlijk wel een keer nu werd, en dat je er wel altijd romantisch over kon blijven mijmeren, maar dat de enige manier om er één te beginnen er één beginnen was. Zodoende in 2008 begonnen met allereerst wat eigen werk; ik maakte al graag herriemuziek, en ook ontwerpen van hoesjes/verpakkingen vond ik erg leuk, dus toen voor het eerst formeel vorm gegeven aan iets wat ik uitbracht (jaren daarvoor al eens wat noise 'uitgebracht', maar in minimale uitgaven voor vrienden). Omdat ik niet alleen maar m'n eigen muziek uit wilde brengen (toch een beetje teveel eigengeilerij) heb ik destijds Torturing Nurse (even bekende als productieve noise-outfit uit China) gemaild en voor hen toen een release uitgebracht (As A Raven).

Zoals waarschijnlijk bekend is de noise-scene niet erg traditioneel in esthetiek en aanpak, en het realiseren was wat dat betreft niet eens zo lastig. Er is geen standaard voor formaten of media, dus anything goes, min of meer. Voor mij juist de reden om, toen althans nog, individuele en soms handgemaakte hoesjes voor elk exemplaar te maken (tot aan Fuck, the Retarded Girl/AxemRangers, de eerste Hoarse-release met uniforme hoesjes), iets waar ik erg veel plezier in had maar wat gezien de tijd die het kost en de toenemende grootte van edities (toen tussen de 10 en 20, min of meer, nu tot aan de 50) er op een gegeven moment aan moest geloven. Hoesjes deed ik ofwel op de handicraft-manier (bijvoorbeeld As A Raven, Changzheng, Cinem Nieuw Lin Fa, Tappi Auricolari), of ontwierp ik, geïnspireerd door Machinefabriek, ze zo dat ze voor een 3" CD precies op een foto konden, zodat je feitelijk je hoesjes bij de Hema kon laten ontwikkelen.

Dit jaar overgestapt, voor sommige releases, op pro-printed artwork (bij de drukker vandaan dus) en met horsing/Zebra Mu en Dotabata/Tar Pits de eerste analoge releases uitgebracht (op cassette) evenals de eerste twee tapes op mijn sub-label Plague (HNW only). Ook pro laten doen, via een Engelse maatschappij, wat een aardige duit kost maar wel mooi resultaat levert. Ben zelf verknocht aan cassettes en vind het ook ontzettend leuk om er iets op uit te brengen. Materiaal voor nieuwe releases krijg ik veelal door bekende contacten of mensen die het label kennen en iets willen uitbrengen; ik beschouw toegezonden materiaal dan als demo en kijk of ik er iets mee kan. Persoonlijke favorieten krijgen dan wel voorrang, dus niet geheel onbegrijpelijk meerdere F,tRG's, Zebra Mu's, Dotabata's en Ikodora's uitgebracht. Om materiaal zit je verder nooit verlegen; het is zelfs zo dat ik nog iets van tien, twaalf releases op stapel heb staan waar ik gewoon de tijd nog niet voor gehad heb.

Dat wat betreft mijn labeltje, hopelijk naar tevredenheid W.b. mijn omgeving en noise - kan goed met mijn buren opschieten Maar serieus, ik draai het vrijwel altijd over de koptelefoon, dus niemand heeft er wat dat betreft last van. Mijn naaste omgeving weet wat noise is en vind het muzikaal in ieder geval maar niks; simpelweg pleurisherrie waar ze niets mee kunnen (en geef ze eens ongelijk...). Dat ik een labeltje heb vinden ze echter wel erg tof, ook al is het dan gespecialiseerd in grafherrie. Mijn zusje gaat de goede kant op; die heeft geholpen de cassette-batch in elkaar te zetten en is ook erg blij met het te kleine Hanatarash-shirt dat ik had en haar gegeven heb; kijken of het muzikaal ook nog eens aan gaat slaan. Kort samengevat, over de muziek niet enthousiast (maar net zomin over mijn free jazz of andere 'moeilijke' muziek - waaraan ik moet toevoegen dat de muzieksmaken van mijn vriendin en mij vooral dermate incompatible zijn dat vrijwel niks matcht, hoewel we de guilty pleasures van de popmuziek allebei goed kunnen verteren, en dingen als Palace Music, Songs: Ohia en sommige Smog (Diamond Dancer) vindt ze soms zowaar fantastisch - maar die terzijde terzijde), over de bezigheden weldegelijk.

Dat had ik ook met mijn ex.

Welke drukker heb je gebruikt?

Eerste drukwerk had ik in het inmiddels ter ziele gegane Koppie Kraai laten doen (Bachir Gemayel/Dead Body Collection split) met niet onaardig resultaat; voor de tapes bij Multicopy geweest en dat ziet er echt fantastisch uit.

ahh, gewoon printen dus.
Heb ik met de eerste releases ook gedaan.

Nu met eerste echte CD release ga ik het groter, duurder en mooier uitpakken...
Druck-werkstatt uit Aachen (Duitsland dus).
Waarschijnlijk duurder dan de CD's laten persen maar dan heb je wel iets heel erg moois

Ja, da's nog een stapje verder, maar 'gewoon printen' noem ik toch echt dingen die ik thuis uit de Epson trek, niet iets wat ik 'pro' laat doen.

goed, Een vraag aan Don Cappuccino.

Hoe zie je,je zelf over 20 jaar. Luister je nog steeds de zelfde muziek?, is je hele huis volgepakt met muziek etc.

Hoe zie ik mezelf over 20 jaar?

Het liefst zou ik mezelf over 20 jaar zien als een gerespecteerd muziekjournalist en drummer. ´S ochtends en ´s middags muziekjournalist en ´s avonds podiumbeest. Ik ben de hele wereld rondgeweest met mijn band, maar we hebben nog steeds een cultstatus. Mijn muzieksmaak zal over 20 jaar erg veranderd zijn, de Metal zal steeds minder worden en ik zal meer Jazz luisteren. Prog blijft zijn rondjes draaien en Nick Drake blijft geweldig. Ik denk dat mijn hele huis volgepakt is met muziek. Ik heb nu 2 CD-kasten en dat is van de laatste 5 jaar en op zolder liggen ook nog CD´s van mij. Ik ben geen echte rocker: Bier en sigaretten liggen me niet zo, net als tattoos.

prima antwoord

Ok, vraagje aan Arrie dan, omdat ik er geen andere kan bedenken.

Hoe reageert je omgeving (vrienden, familie etc.) op jouw smaak, die soms niet al te mainstream is, en hoe reageer jij erop als zij weer eens voor de zoveelste keer een nummer als Dynamite luisteren?