Om dit toch zeker interessante topic niet te laten sneuvelen (en de vaart er in te houden) dan maar een vraag aan jou Sietse:

Ik zag dat je geen Top 10 had. Je bent uiteraard niet de enige op MuMeter. Maar heb je er een reden voor, of ben je er gewoon nog niet aan toegekomen ? En ik zie dat je nog niet zo heel lang hier op MuMe aanwezig bent: bevalt een beetje ?

Ik heb nog geen top 10 omdat ik daarvoor nog ongeveer 5 albums ofzo moet toevoegen. Ben een beetje lui. Tevens veranderd dat nogal eens met gemoedstoestand.

Verder op de tweede vraag: ja het bevalt me wel. Nog een beetje weinig echt experimentele muziek, maar genoeg om over te ouwe hoeren.

Ik ga denken over een vraag.

Ok de vraag is daar...
Ichi, ik zie jouw naam nogal eens terug bij albums die ik erg goed vind. Echter deze krijgen zeer weinig aandacht in MuMe. Heb je af en toe niet het idee dat je het allemaal voor niks doet, die albums toevoegen?

Misschien moet je even een PM naar Ichi sturen Sietse?

heb ik al gedaan, nog geen reactie

...misschien zomaar een berichtje om de aandacht voor dit forum te trekken....staat hij weer bovenaan bij meest recente forumdiscussie!

nog maar een poging

Tja, vrees dat dit lange zwijgen eigenlijk een antwoord op zich is . Blijkbaar wel, en komt Ichi ook niet meer echt vaak op de site

Ik heb zo tussendoor nog wel een vraag aan Menni. Zegt het woord 'vergruizer' jou iets? Wist je dat die weer her en der aan het opduiken zijn?

Nope, dat woord zegt me niks!
Zal ik dan maar verder gaan met vragen tussendoor?

vraag aan Starbright Boy:
Hoe ziet je ideale festival eruit?

Gelukkig maar. Vergruizers zijn uitermate slecht voor de bloeddruk.

O jee.

Menni, heb je een PM naar starbright boy gestuurd, want hij is vaak op MuM en heeft nog steeds geen antwoord gegeven.

Wat jammer dat dit topic al een maand stilligt. Misschien moet iemand anders een vraag verzinnen, want starbright boy geeft geen antwoord. Ik weet er zo geen, maar ik zal er eens over nadenken.

Sorry voor de late reactie. Het is me ontgaan en ik zit even in mijn periode met verminderde internettoegang.


Het duurt een dag of vier. Het is jaarlijks. Het is op eem afgelegen, maar erg mooi terrein. Elk podium staat een beetje apart van de rest en heeft een eigen sfeer en aankleding. En het is een combinatie van een film- en een popfestival. Veel podia. Het muziekprogramma zit vol met interessante spannende, nieuw te ontdekken namen waarvan er veel voor het eerst in de buurt zijn, maar ook zeker wat eeuwige grootheden (The Cure, Pixies, Sonic Youth, Leonard Cohen, desnoods Blondie). Natuurlijk ook dingen die ik niet hoef te zien, anders wordt je gek. Het festival programeert geen namen die er de afgelopen drie jaar ook al waren.
Het filmdeel is grenzeloos en er zit nauwelijks een lijn in. Een mix van nieuw en oud met films uit de hele wereld in allerlei genres. Van obscure Spaanse seventies horror tot traag Aziatisch drama.
Het festival trekt een gevarieerd publiek uit heel europa en van allerlei leeftijden. Prepuber of zestiger, allemaal welkom. Mensen die stil zijn als ze stil moeten zijn. En niet te veel mensen. Prettig druk, maar niet overvol.
Mooi weer en een beetje betaalbaar zijn ook fijn. Evenals tot diep in de nacht muziek en film. Aangepast aan de tijd van de dag. Slapen doen in de welbekende koepeltentjes.
Graag ook fijne plekjes om een uurtje tussendoor mensen te kijken. Tewijl ik een vaag drankje drink.
Verder wil ik vooral verrast worden door onverwachte dingen, dus ik wil niet alles zelf bepalen.

Het spreekt me wel aan. Ik zou komen in ieder geval.

maar wat is nu de vraag van Starbright boy aan.....

Dat duurt weer een paar weken.

Haha, heerlijk, haastloze topics .


Er is zowaar kans dat deze droom nog in vervulling gaat.. Hopelijk zijn de geruchten over een komende wereldtour meer dan geruchten, hier ga ik een compleet telefoonteam voor charteren .

Verder omschrijf je 't festival prachtig. Ook al ben ik zelf niet zo'n ontzettende fan van zo veel mogelijk podia, ik kom zeker ook! Mensen kijken ben ik ook zeer voor te porren en als mijn eigen drankje alcoholvrij mag, heb ik hier vast de dag van mijn leven. Al ga ik eerst nog even naar The Cure in het strandse Fort van Saint-Malo deze zomer. De zoveelste nu al onvergetelijke happening.

Een vraag aan Yak: als je een nummer moet kiezen dat je ( muzikale) leven veranderde, welk nummer kies je dan en waarom?

oe daar zou ik wel een antwoord op weten, tenminste voor mij dan...maar goed ik ben geen Yak.

Ik denk de meest op de site hier wel, is misschien wel een goed idee voor een forum Topic

Dat is nog best lastig, omdat mijn ehm... 'muzikale ontwikkeling' heel geleidelijk is gegaan. Er duiken eigenlijk voortdurend nummers op die koersbepalend zijn.

Maar als ik dan toch een nummer moet aanwijzen, dan kies ik voor 'Strawberry Rash' van Smog. De eerste keer dat ik dit nummer hoorde, geloofde ik echt mijn oren niet. Let wel: dit in zeer negatieve zin. Die gast harkte maar een beetje aan zijn gitaar, kon geen enkele zuivere noot aanslaan, blèrde wat in de microfoon, en op de achtergrond klonk het alsof er voortdurend iemand over een snaredrum struikelde. Maar op de één of andere manier kon ik het toch niet van me afschudden, en het kostte me nog een paar draaibeurten voordat ik het begreep: dat je soms door technische imperfectie heen moet kunnen luisteren om een bepaalde song te waarderen. En met die bereidheid bleek 'Strawberry Rash' zó'n ontzettend bitter, grauw, genadeloos bloedstollend nummer dat ik me voelde alsof ik Smog persoonlijk om vergiffenis zou moeten vragen dat ik dat eerst niet hoorde. Ik ben er nog steeds niet uit of ik 'Strawberry Rash' *mooi* zou kunnen noemen, het is heel grauw en korrelig en dissonant en onprettig, vooral ook door de tekst. Maar toch krijg ik bijna tranen in de ogen als ik het hoor. Misschien dus niet 'mooi', maar wel heel heel bijzonder. Tot die tijd luisterde ik eigenlijk alleen naar 'volwassen' klinkende platen, van mensen die echt konden zingen en technisch goed konden gitaarspelen. Buffalo Tom, Radiohead, Smashing Pumpkins, dat soort dingen (naast voornamelijk elektronische muziek). Ik had wel eens wat van Guided By Voices en Pavement gehoord, maar dat vond ik zulk prutswerk dat ik er weinig aandacht aan besteedde. Volgens mij is het toch voornamelijk aan Smog, en dan met name aan 'Strawberry Rash' te danken, dat ik ook muziek met rafelige randjes ben gaan waarderen. Misschien zelfs nog méér ben gaan waarderen, omdat bv. een Smog op de één of andere manier veel 'eerlijker' klonk dan bv. een Smashing Pumpkins. Naja, moeilijk uit te leggen.

Maar oke.. 'Strawberry Rash' dus. Mochten mensen geïnteresseerd zijn, het staat op deze plaat waar de tracklisting zo te zien helemaal in de war is geschopt.

Mijn vraag aan Sietse: als je een nummer moet kiezen dat je (muzikale) leven veranderde, welk nummer kies je dan en waarom?

Future Sound of London - Cascade (video clip versie) van het album Lifeforms.

Ik zag de clip op MTV bij "A guide to alternative music" speciaal over electronische muziek. Ik luisterde eigenlijk alleen rock muziek (ik praat over 1995 voor de duidelijkheid) Terwijl ik die clip zag en de muziek hoorde ging er een wereld voor me open. ELECTRONISCHE MUZIEK DIE GOED IS was mijn gedachte...ik heb nog in dezelfde week mijn eerste electronische muziek cd gekocht en wel Lifeforms van Future Sound of London.
Dat is dus mijn begin met electronische gepruttel enzo, dat wat nu mijn meest geluisterde muziek is, daar waar heel mijn liefde om heen is gebouwd (naast wat familie, vrienden en gitaarmuziek na dan) Als ik die clip niet had gezien, was ik misschien wel nooit zo diep in electronische muziek gekomen als nu.
Maar wat er dan zo goed is aan dat nummer, tja, das moeilijk uit te leggen. Op de een of andere manier wordt er een soort spanning opgebouwd, als openingstrack van het album Lifeforms (wat trouwens voor de niet wetende onder ons een Ambient Techno album is) Je wordt in het nummer mee getrokken in de wereld die lijkt op die van ons, maar net ff anders is...het is mooier, en vooral veel natuurlijker. Al vanaf de eerste bass die er in komt, waan je jezelf in een soort tropisch regenwoud...insecten vliegen om je heen, vogels kwetteren...opeens leeft alles om je heen...
Ik vind het nog steeds een van de beste albums ooit, het is denk ik mijn meest gedraaide album dat ik heb en ik denk dat het wel meer dan 100 draai beurten heeft geduurd voordat ik niet meer iedere keer werd verrast door nieuwe geluiden, geluiden die me eerder nog niet waren opgevallen, of althans niet op zo'n manier (als je begrijpt wat ik bedoel)

Rond uit geweldig dus...dat is mijn nummer, mijn omekeer in de muziek, mijn begin van de liefde voor electronica.

Ik zal nu gaan denken aan een vraag voor iemand.

Ik denk dat die morgen wel komt.

Op mij heeft 'Cascade' ook een verpletterende indruk gemaakt toen ik het voor het eerst hoorde en zag. In die tijd wist MTV in de late uurtjes nog met verrassende dingen te komen in de Chill Out Zone. Ik heb zelfs een tijdlang steeds met cassettedeck in de aanslag gezeten om de nummers op te nemen die ze lieten zien. Timewarp, Format, Banco de Gaia, Cosmic Baby.. kom er tegenwoordig nog maar om bij MTV.

Maar mijn favoriete FSOL-album is toch wel 'Dead Cities'. Goeie genade, wat een onheilspellende, naargeestige wereld wordt daar geschapen!

ja die is zeker vrij donker ja, maar ik denk niet dat ik mijn liefde kan veraden door een ander FSOL album beter te gaan vinden...

Ik heb een vraag bedacht.
Hij is voor de opperbaas van MuMe

Jordy, hoe ben je er toe gekomen om eigenlijk (ik neem aan met anderen) om deze site op te zetten.

Nou maar hopen dat het opperhoofd ''antwoord snel'' heet

Hoe ik op MovieMeter kwam kun je daar uitgebreid in de FAQ lezen, en na een paar jaar bleven de verzoeken komen om hetzelfde concept op muziek toe te passen, en dat leek mij op een gegeven moment eigenlijk ook wel een goed idee

nu nog tv-series (seriemeter )