Is iig nog iets in huis met een goede attitude - miskopen heet dit topic, niet miss rippen.

Ik heb het gekocht.
Op een CD markt.
Van diezelfde dude heb ik 3 goede, normale, officele cds, maar deze is echt fake denk ik.

Edit: Daarom is het dus een miskoop.

Ik heb mijn CD daarvan in 2003 aan een vriendin uitgeleend en op een gegeven moment gezegd dat ze hem mocht houden (was Interpol een beetje zat), met de achterliggende gedachte dat 'ie erg goedkoop was. Maar daarna werden ze opeens retepopulair en kon ik voor het dubbele van wat ik er eerst voor had betaald een nieuw exemplaar kopen.

Ja, echt gestoord. Ik vond obstacle 1 een goed nummer dus ik dacht dat het nooit een miskoop kon zijn. Heel erg spijt van.

Zelf koop ik eigenlijk nooit missers, maar soms sluipen ze toch tussen je verzameling. Willie Nelson - Home is Where You're Happy schiet me zo te binnen. Goedkope, matige verzamelaar. Thy Majesty - German Black Metal Art was ook behoorlijk slecht.

Ma kwam vorige week met Now & Then van Carpenters aanzetten. Echt slecht is dat album niet, maar ik ga daar niet meer naar luisteren.

Verder heb ik een tijdje geleden bij een stapel LP's ook een paar rotplaten gekregen:

Dire Straits - Communiqué
Genesis - Genesis
Heart - Bad Animals
Madonna - True Blue
Queen - A Night at the Opera
ZZ Top - Afterburner

Verder moet ik deze nog beluisteren (waar ik nog steeds weinig zin in heb). Naar verwachting ga ik hier ook weinig aan vinden:

Duran Duran - Arena
REO Speedwagen - Hi infidelity

Ach, het kan erger...

Ik vind het sowieso raar dat mensen tegenwoordig nog miskopen doen ,in dit internet tijdperk. Ik zelf download eerst , luister het en als het wat is ga ik het origineel kopen. Niet alleen voor iets fysieks maar ook zeker voor de betere geluidskwaliteit!

Radiohead - Best Of ceedee.... Snap niet dat ik dat ding ooit heb gekocht. Heb alle gewone albums al dus dat ding is echt totaal onnodig.

Misschien vond je de hoes leuk.

Old habits slowly die. "Dit internet" in deze vorm, met hoge downloadsnelheid hebben we pas een jaar of 5. En van een fysiek item (mooi vormgegeven, zeker een lp) gaat een enorme 'pull' uit -de bekende impulsaankoop.

Daarbij - soms is de buzz om een album zo sterk dat als je het ziet liggen voor een schappelijke prijs, de beurs snel getrokken is. Had het zelf met "Whitest Boy Alive" - zoveel tamtam, dat toen ie 7 euro was, ik 'em heb meegenomen. Helaas...

Wat te denken van rommelmarkten, platenbeurzen en koopjesbakken. Dan hoeft het niet veel te kosten maar kan het toch een miskoop zijn.

Maar wellicht ben je geen snuffellaar

Soms denk je ook dat je vinyl goed geinspecteerd hebt, en dan kom je thuis en dan blijken er toch krassen op te zitten, of er zit blijkbaar té veel stof of vuil in de groeven. Dat gebeurt vaak op rommelmarkten e.d.

Ik heb wel eens de pech gehad dat ik ook na een schoonmaakbeurt nog gekraak hoor, ook al is er optisch helemaal niets mis mee.

Dat is op zich ook een miskoop, maar die zijn vaak één of twee euro, waar nog twintig goede LP's tegenover staan.

Ja duidelijk , maar als ik muziek ga kopen dan ga ik toch opzoek naar muziek wat mij bekend is en dat ik weet wat ik kan verwachten. Als ik nog nooit een noot van album gehoord heb vind ik het raar als je deze dan gaat kopen. Dat is bijna vragen om een miskoop. Wel kan het zo zijn dat je een bepaald album van een artiest goed vind en je dan een ander album van die artiest blind koopt(voor een prikkie) als het toevallig in de bakken of beursen voorbij komt. In die trant begrijpelijk , maar met het huidige internet landschap lijkt me het niet zo meer nodig om tegen veel miskopen aan te lopen , snappie vous ?

Zoals Vigil al zei: wat te denken van rommelmarkten, platenbeurzen en koopjesbakken. Ik heb vaak genoeg dingen op de gok gekocht, omdat het album bijvoorbeeld een goede naam heeft of me aanspreekt en bijna niks kost. Ik wil er overigens ook nog de kringloopwinkels aan toevoegen. Hier in Heemskerk is het vijftig cent per plaat, dat is bijna niks... maargoed, ik ben dan ook een snuffelaar.

Miskoop:uitermate relatief woord. Lang gezocht naar een goed exemplaar van "The Moon and The Melodies" - Cocteau Twins met Harold Budd; vlak nadat ik de lp had gekocht, kocht ik bij een verkoper op eBay een paar lp's en omdat het qua verzendkosten niet uitmaakte, kocht ik nog een exemplaar van Moon and the Melodies voor 2,50 GBP; ik dacht zo'n mooi album -vast heel gewild (ook op MuMe); maardat viel tegen; heb de plaat nog steeds. Maar is het dan een miskoop ....

Dan is het een relatief goedkope miskoop

In het hoesje van Doom - Born Like This die ik vandaag kocht zat geen cd.

Mijn (ik hoop) laatste miskoop : The National - High Violet .

Onvoorstelbaar, dat dit op nummer 1 staat in de toplijst 2010 .............

Saai, slaapverwekkend, slechte zanger, monotone depriherrie.

Pleister op de wonde : uit een bak met aanbiedingen gevist, dus het deed geen pijn in de portemonnee.

Soms is blind kopen wel grappig......laatst heb ik dat nog gedaan met een cd....Planet funk...."funk" klonk goed, de hoes zag er geinig uit, het kostte geen drol....enige wat ik had gedaan was ff snel googlen, zag wat positieve berichten, maar die zie je altijd....ik dacht ach, neem mee. En het bleek een erg leuke cd te zijn.

En vroeger heb ik eens een 12" gekocht puur op de hoes. Een science fiction setting en als je de achterkant bekeek leek het wel uit een film te komen....2 gulden 50 toen. Gekocht en dat was een heerlijke plaat, ook de B-kant....Laser cowboys - Killer machine.

Blind kopen, leuk, maar inderdaad, het risico van een miskoop is groot.....maar voor een paar euro durf ik dat wel te doen heeeeel af en toe, want het is best lollig.

Ik ga hem linken ook....de b-kant van die Laser cowboys - Ultra warp........liefhebbers van Once upon a time in the west en de muziek van Ennio Morricone moeten even luisteren....
[embed]http://m.youtube.com/index?desktop_uri=%2F%3Fgl%3DNL%26hl%3Dnl&hl=nl&gl=NL#/watch?v=SGOKproCzXw[/embed]

Mijn enige miskoop was een cd van The Rasmus. (Ik heb later die cd weggeven.)
Dit was ook de enige cd die ik direct gekocht had zonder meerdere nummers te raadplegen.
Een gehypte hitsingle wil nog niet zeggen dat de hele cd van hoogwaardige kwaliteit is.
Zo had ik mijn lesje wel geleerd.

Slowchat verwijderd.

Ik doe het eigenlijk best vaak. Heb laatst weer een zooitje dingen blind gekocht op de koninginnemarkt, allemaal platen van een euro. Voor zo'n prijs kan het nauwelijks een miskoop zijn. Al moet ik zaggen dat het niet honderd procent blind is, want ik heb meestal wel een aanknopingspunt. Het zijn niet vaak artiesten waar ik helemaal niks van ken.

Ik vind het zelf wel ontzettend leuk om te doen. Heb nu wel een hele zooi platen liggen die ik nog eens moet opzetten. En zo valt wel eens wat tegen. Voor mij was Tommy van The Who bijvoorbeeld nogal een miskoop.

Ik koop ook vaak blind. Althans, ik ga af op recensies en buzz en zo. Ik vind dat erg spannend. Vroeger meer dan nu want minder centjes te besteden.
Natuurlijk zijn er daardoor platen in mijn kast gekomen die ik niet zo vaak draai, maar ik zou er geen één wegdoen. Soms bieden die mindere schijven na een jaar of tien zomaar nieuwe inzichten. Zoals Mosquito van Psychotic Waltz. En nu maak ik een gekke ontwikkeling door ten opzichte van Bon Jovi's Crush.

De echte miskoop was ooit van Cradle Of Filth. Denkende dat ik het livealbum Live Bait For The Dead heb afgerekend, bleek thuis dat ik per ongeluk de gelijktijdig verschenen verzamelaar Lovecraft en Witchhearts heb afgerekend. En ik heb zo de schurft aan verzamelaars. Het is dat mijn held Martin Walkyier in hoogsteigen persoon een bijdrage aan een Sabbatcover heeft geleverd anders had ik een wereldrecord discuswerpen op mijn naam gezet waar menig Olympiër tot in de lengte van dage gefrustreerd door zal zijn.

Ook heb ik ooit Fall From Grace van Death Angel dubbel gekocht. Kwam Hij ligt hier nog en hij is te koop.

Ik heb in de loop der jaren wel een aantal miskopen gedaan.
Meestal ging het daarbij om albums die ik op aanraden van anderen blind heb gekocht, of albums die in de OOR (begin jaren 90 had ik een abonnement) lovende recensies kregen en waarvan ik dacht dat ik ze in de loop der tijd wel zou gaan waarderen

De meeste miskopen heb ik inmiddels bij tweedehands zaakjes gedumpt, sommigen kon ik zelfs daar niet kwijt en heb ik dus maar weggegooid (behalve de jewelcase-doosjes, altijd handig ter vervanging van kapotte). Een voorbeeld van de laatste categorie was een drum & bass CD van ene Johnny L: die was op een gegeven moment ontzettend populair bij mensen waarvan ik dacht dat ze een goede smaak hadden op dat gebied, maar het was gewoon niet om aan te horen.

Toen ik overstapte van LP's naar CD's in de 2e helft van de jaren 80 meende ik een CD te moeten kopen met een perfect geluid. Soms veranderen smaken in de loop der jaren, maar als tiener hield ik al niet van symfonische rock, als twintiger niet als dertiger niet en ik vind het nu nog steeds de meest vervelende muzieksoort die er bestaat. En wat koopt Hendrik: Clutching at Straws van Marillion. Ja, dan vraag je er ook om he? Ik heb hem nog steeds trouwens. Geen idee waarom. Ook zo'n vervelende plaat is Dancing with strangers van Chris Rea. Een erfenis van een vakantie naar Terschelling is een CD van Hessel. Dust heet het. Pure droefenis. Omdat je Springsteen in het verleden blind kon aanschaffen, dacht ik dat de dubbelaar Human Touch en Lucky Town ook wel weer borg zou staan voor kwaliteit. Nee dus. Het zou tussen mij en Springsteen nooit meer echt goed komen. En wat te denken van ESP van de Bee Gees? Wat bezielde mij in 's hemelsnaam? Ik heb vast nog veel meer bagger in huis. Ik kreeg vorig jaar nog een CD van Trijntje Oosterhuis via het AD. De folie zit er nog altijd om....

Een echte miskoop is niet zozeer een financiele blunder als wel aanslag op je goede smaak. En soms knagende twijfel daaraan: hoor ik het wel goed, is er iets wat ik mis? OK Computer bijvoorbeeld, maar die bleek in de smaak te vallen bij mijn geliefde, en was de aanschaf dus niet voor niets.
In mijn jeugdige onschuld in '78 And then there were three van Genesis gekocht, terwijl lp's toen nog de spreekwordelijke rib uit mijn lijf kostten. Voor altijd een hele hele erge hekel aan Phil Collins. Later de plaat geruild voor de 2e van de Velvet Underground.
Andersom ooit Sandinista van The Clash weggeruild voor iets wat ik nu niet meer weet, altijd spijt gehad.
Zo'n 30 jaar later: de nieuwste van Goldfrapp (Head First) gekocht in de overtuiging dat het wel goed zat. Nee dus.
En de laatste... geheel betoverd door Haven One On Me van Joanna Newsom kocht ik Ys. Dat had ik niet moeten doen.

Dat bedoel je waarschijnlijk andersom

Was zeker geen muziekliefhebber waar je mee ruilde?

Onlangs, blind gekocht - ultrawarme cd-winkel in Wenen maakte luisteren onmogelijk; label moest 'cool' zijn: KTL - V (2012)

Tweemaal gedraaid, inmiddels op zoek naar passend touw om eraan vast te kunnen knopen

Hoewel ik redelijk onder de indruk was van de eerste twee platen van Interpol en de derde ook wel aardig was (let wel mijn bescheiden mening) viel de vierde zwaar tegen. Ik heb die cd blind gekocht omdat ik de voorgangers goed vond, maar deze is zo dichtgetimmerd en bombastisch.
Erg jammer.

Ik koop eigenlijk nooit blind CD's, omdat ik ben bang ben voor miskopen.