Guns N' Roses in Rotterdam 1992. Geweldig om op je negentiende vooraan te staan bij je grote helden.
In 2017 zag ik ze in Nijmegen en dat was toch een stuk minder.

In 1984 heb ik als elfjarige wel Koos Alberts zien optreden, als we technisch gaan doen is dat mijn eerste concert

Ik weet het ook nog precies. Ik was net 20 geworden en voor mijn verjaardag trakteerde ik mijzelf op een kaartje van mijn, toen nog, favoriete band: Saga.

Saga Concert Setlist at Tivoli, Utrecht on June 25, 1997 | setlist.fm

Ik vond het heel spannend, want ik was nog niet eerder alleen zo ver weg geweest. Ik vond het ook eng of ik de terugreis wel zou halen. Veel spanning dus.

Het optreden viel enorm tegen. Teveel prikkels en een asociaal, banaal publiek dat als voetbalsupporters 'olé, olé' zong. Ik had er ook best voor moeten sparen, dus de teleurstelling was groot. Ik had wel een t-shirt daar gekocht.

Ik ging hierna niet snel meer naar een concert. Nog één keer met wat 'vrienden' naar Slayer/Biohazard in de Brabanthallen, maar dat was helemaal vreselijk.
Biohazard Concert Setlist at Brabanthallen, 's-Hertogenbosch on September 29, 2001 | setlist.fm

Mijn eerste concert waar ik echt van genoot was van Marillion in Zwolle:
Marillion Concert Setlist at IJsselhallen, Zwolle on May 4, 2004 | setlist.fm
Dat was wel mooi, maar ik had veel te veel gedronken. Dus ik heb er ook weer niet heel veel van meegekregen.

Ik was dertien.
Pukkelpop 93 was mijn allereerste uitstapje, samen met mijn neef, wiens moeder ons tweeën met de auto naar Hasselt reed. Spannend!
(En ook het begin van een jarenlange, bijzondere band die ik met België heb gehad.)

We kwamen daar aan op de wei, om een uur of 8:30. Keurig op tijd.
Want de eerste twee optredens, op de vroege morgen, waren gelijk memorabel.

Ik kende ze van de latere MTV-uurtjes. "Slide Away" vond ik een heel gaaf nummer, hoewel ik nog nooit van de term shoegaze gehoord had.
Verve heetten ze. Een paar jaar later kwam er "The" voor te staan.

Ok, er staat me (buiten Slide Away) niet heel erg veel meer bij van de individuele nummers, maar de psychedelische waas is me altijd bijgebleven. Ook Richard Ashcroft vormde toen al een sterke aanwezigheid op het podium.

Na een slordige 35 minuten was het alweer gedaan; meer materiaal hadden ze ook niet.

En na een korte pauze volgde nóg een relatief obscuur bandje. Tool!
Ook van deze Amerikanen had ik al wat meegekregen, ondanks het internetloze tijdperk: twee singles begeleid met ietwat ranzig aandoende claymation video's. Vooral de eerste van die twee ("Sober") deed me wel wat.

Twee aankomende legendarische bands als binnenkomertjes dus. En dan zouden nog The Breeders, Smashing Pumpkins (kutgeluid), Primus, Porno For Pyros (gelijk ook mijn eerste stripper meegemaakt), Rage Against The Machine, Front 242 (klein stukje) en Iggy Pop volgen.

Daarna, waarschijnlijk alweer tegen middernacht, kwam mijn tante ons weer netjes ophalen.
Een jaar later zouden we uiteraard terugkeren.

Dat klinkt inderdaad als een leuke ervaring.

Zo bezien, waren mijn eerste concerten de Parkpop-edities in het Haagse Zuiderpark. Daar ging ik vanaf mijn 15e of 16e heen.

Mooi aan dat Parkpop is dat je geld kon verdienen door de volgende dag de rotzooi op te ruimen. Een welkom zakcentje.

Ik heb geen idee wat ik allemaal op Parkpop heb gezien, want ik kende al die bands niet. Ik heb wel Fish en John Wetton mogen zien/horen op Parkpop een keer. Dus dat valt dan onder mijn eerste concerten, denk ik dan.

Staat zomaar ineens mijn allereerste concert op Youtube! Goddank voor smartphones met camera's, als je nu een concert wil herbeleven op YT is de kwaliteit een stuk beter

Aha, dus Parkpop 92 of 93?

Parkpop | Parkpop 1992 - Online archief - 40jaar.parkpop.nl
Parkpop | Parkpop 1993 - Online archief - 40jaar.parkpop.nl

Was dat wat genietbaarder voor jou?

Sympathiek dat je dat vraagt. Ja een buitenfestival is veel minder erg. Wel erg overprikkelend, maar je bent ook snel weer weg. Vooral bij gratis festivals.

nb: John Wetton was 1996 zie ik nu.

Take Root 2003. Toen nog in Assen. Ik was toen net 20.

Kleine stadsfestivals niet meegerekend, was mijn eerste optreden Gabrielle in de Ancienne Belgique in 2000, samen met mijn papa en beste vriendin. Het was een vroeg cadeautje voor mijn twaalfde verjaardag, die ik een paar maanden later zou vieren.

Een heel memorabel 'vroeg' concert voor me was Tori Amos in januari 2003 in Vorst Nationaal.

Mijn eerste festival was Pukkelpop in 2004, samen met twee vrienden. Toen zag ik onder meer Scissor Sisters, The Offspring, Faithless, Within Temptation en Velvet Revolver.

Wir Sind Helden op 12 maart 2008 in Tivoli Oudegracht was het eerste (betaalde) optreden dat ik bezocht. Ik ging samen met een vriend die ik had leren kennen via de Hyves Die Beste Deutsche Musik und andere (voor fans van Duitstalige muziek )

Het is in mijn herinnering nog steeds een legendarisch optreden, met een aanzienlijke hoeveelheid idolate Duitsers die de grens waren overgestoken voor een blitzbezoek aan Uutje. Of ze woonden gewoon in Nederland. Vrijwel elk nummer werd luidkeels meegezongen, er waren crowdsurfers en de band zelf was op het toppunt van hun roem met 3 uitstekende albums in de zak. Om de fans te pleasen deden ze zelfs een extra toegift, naast de 'normale'.

In augustus-september 2007 had ik al wel het AID-festival in m'n studentenstad Wageningen bezocht (met Moke die hetzelfde weekend op Lowlands speelden) en 1 dagje Appelpop, maar dat waren gratis festivals die minder memorabele optredens hadden.

Mijn eerste concerten al tijdens de middelbare school bezoeken is nooit echt een optie geweest. Ik woonde in West-Brabant in de middle of nowhere en mijn ouders gingen nooit naar optredens. M'n twee jaar oudere broer deed dat wel, maar hij hield van garagerockbandjes zoals de PoolAapjes, The Strokes en The Libertines waar ik tot 2007 toen niets van moest hebben Achteraf was ik graag meegegaan naar deze unieke Paradiso-show.

Hyves en Last.fm hebben in de begindagen het concertvuur voor mij verder aangewakkerd. Via die platforms leerde ik medefans kennen van o.a. Amy Macdonald, Sara Bareilles en A Fine Frenzy, waarvan ik ook concerten bezocht in 2008

Mijn eerste meerdaagse festival was Best Kept Secret 2013. Ik had een jaar ervoor wel met een paar vrienden meegekund naar Pinkpop , maar ik kende toen nog nauwelijks nummers van de headliners waar zij naar uitkeken (The Cure, Bruce). Lange tijd heb ik gedacht dat Lowlands niks voor mij was, omdat het veel te groot en massaal zou zijn. Het nieuwe kleinschaligere Best Kept Secret kwam gelukkig op het ideale moment.