Het is al begonnen in de 70's toen pop (Toen Disco genaamd) opkwam. Grotendeels ook door geld.

Waarom de kwaliteit achteruit gaat tegenwoordig weet ik niet precies maar ik denk dat het komt dat de muzikanten en artiesten vroeger gewoon weg beter waren dan nu. Alles wordt gemaakt met pc tegenwoordig en klinkt niet puur meer. Waarom gebruikt men de term Urban. Ze kunnen bepaalde muziek niet in een genre plaatsen dus gooien ze het maar in Urban. R&B was vroeger Rythm & Blues en was onderdeel van Soul muziek. Vroger lagen R&B, Jazz, Soul, Funk en Fusion heel dicht bij elkaar. Maar het veranderde door de pop generatie en nieuwe artiesten wilde niet meer verder met de oude stijl. Uiteindelijk leeft het oude gewoon weer op. Dat is maar goed ook want het zou eigenlijk een schande zijn als het verloren zou gaan in alleen oude herinneringen.

Wat ik eigenlijk bedoel is dat het genre een nieuwe injectie behoeft. Als iets te lang blijft stilstaan, te populair wordt springen er altijd imitators op wier kwaliteit nog geen honderste bevat van de pioniers. Da's zo in de literatuur, da's zo in de filmcultuur en da's zo in de muziek. Kijk bv. maar naar Usherimitator Ne-Yo. Of het verwordt tot kleutermuziek: Akon is een naam die mij dan te binnen schiet. Je had bv vroeger Electro in de hiphop (Afrika Bambaataa, Grandmaster Flash) en toen dat genre populair werd dankzij o.m. Malcolm McLaren kreeg je songs als "Hey, you the Rock Steady Crew!". Dat nummer sloeg ongelooflijk aan maar meer dan kleutermuziek is die song niet. En dat zie ik nu dus ook bij R&B gebeuren: ofwel 'we kennen ze inmiddels al wel hoor'- dezelfde songs of anders dus bovengenoemde kleutermuziek. Er zijn wel een paar artiesten die bovendrijven maar dat is misschien amper 10% ofzo, terwijl die verhoudinging vroeger heel anders lag. En Usher, Blackstreet en R. Kelly zijn wel degelijk pioniers (R. kelly heeft zelfs roots in de swingbeat), zij komen nog uit de gouden jaren van de R&B. Het is pas misgelopen geloof ik toen Usher 'U remind me' uitgebracht, begin 2000. Die song vond ik persoonlijk oerslecht en veel minder dan wat hij daarvoor deed maar niettemin kreeg R&B dankzij hem en die song plots een enorm grote aanhang. Toen kreeg ik in de gaten dat er iets niet meer klopte. De kwaliteit zakte maar de sales schoten de hoogte in. .


Niet eens: het is niet omdat muziek met de pc wordt gemaakt dat ze daarom minder is. Motown was bovendien ook heel erg pop, hoor.
En hier schrijft een discofanaat. Er bestaat heus wel genoeg kwaliteitsvolle disco (ik denk dan aan Chic, Earth Wind & Fire). Niet alle disco neemt 'YMCA'-vormen aan (the Village People zijn daarentegen wel supergrappig. Respect! ).

Ik kan echt niets anders dan het totaal eens met je zijn.

R. Kelly heeft inderdaad zijn oorsprong in de swingbeat, luister maar naar 'Born into the 90's' van deze man. Hij is een grondlegger van de R&B, maar nu blijft hij erg hangen in dat R&B/Hiphop achtige muziek. Al vind ik het zelf nog wel te versmaden(iets met z'n stemgeluid ofzo).
Daarnaast heeft Blackstreet eigenlijk maar één waardig album gemaakt.
Usher is op en top commercieel. Altijd al geweest. Maar inderdaad met het album 'My Way' een stuk beter als wat hij nu doet.


Een overdaad aan populariteit nekt vaak een genre.

Niet eens: het is niet omdat muziek met de pc wordt gemaakt dat ze daarom minder is. Motown was bovendien ook heel erg pop, hoor.
En hier schrijft een discofanaat. Er bestaat heus wel genoeg kwaliteitsvolle disco (ik denk dan aan Chic, Earth Wind & Fire). Niet alle disco neemt 'YMCA'-vormen aan (the Village People zijn daarentegen wel supergrappig. Respect! ).[/quote]

Dat had ik al gezegd maar niet in het laatste wat ik geschreven heb.
Goede disco bestaat niet want disco is disco en is zowiezo crap.

Jij vindt dit dus allemaal crap?

Cheryl Lynn - Got to be Real , First Choice - Let No Man P... en Lakeside - Fantastic Voyage

Cheryl Lynn & Lakeside komen uit de soul tijd. Lakeside is zelfs een funkband waar ze ook om bekend staan. Cheryl heeft zowel Soul/R&B gemaakt maar ook disco dat klopt alleen de nummers van zowel Cheryl als Lakeside zijn Soul.

First Choice is pure Disco en dat kan je horen ook.

Wat Lakeside betreft zou je wel eens gelijk kunnen hebben. Wikipedia plaatst hen in ieder geval onder funk maar Allmusic is daar veel minder duidelijk in. Fantastic Voyage
Got to be real van Cheryl Lynn is overduidelijk disco. Daar zijn Wikipedia , Allmusic en George Clinton het unaniem eens. Wikipedia maakt zelfs gewag van de song te beschrijven als 'one of the defining moments in disco.' Got to Be Real Wikipedia , Got to Be Real Allmusic Overigens zou ik beide songs onder een soort subcategorie discofunk plaatsen. Net als Earth Wind & Fire, Chic, ... Een subgenre waar ik persoonlijk het meeste affiniteit mee heb.

Er staat boven aan in wikipedia dat Cheryl Lynn een R&B, Soul en disco zangeres is dus alles is verdeeld.
Er zijn meer Soul artiesten overgestapt naar Disco en daar is zij dus 1 van.

Jaja. Maar mijn punt is dat 'Got to Be Real' echt wel een disconummer is. Misschien dat mevr Lynn van oorsprong een soulartieste is... Al mocht zij een speedmetal-, Nufolk-, or whatever wat voor artieste zijn. 'Got to Be Real' is gewoon een disconummer en het was dus geen verkeerde keuze om dat als voorbeeld aan te halen. En volgens jou is dat nummer dus crap omdat alle disconummers naar jouw opinie crap zijn. Niet?

Krijgen we nu dat gezeik over wat wel disco nummer is wat niet.
Zo kan ik wel ff doorgaan want wat discofunk betreft bestaat niet.
Het is Funk of Disco. Voor sommige ligt latere funk dicht bij disco in de buurt maar je kan het verschil horen maar als jij het daar niet mee eens ben dan moet dat maar. Voor mij Klinkt dat nummertje funky en ik denk dat vele het er mee eens zullen zijn.

Waarom noem jij jezelf George Clinton eigenlijk. Niet echt een passende naam voor iemand die van disco houd.

Maar wel voor iemand die van funk houdt, zie haar top10. En wat maakt een username überhaupt uit.

Ze heeft er een paar leuke dingen tussen staan en?

Je weet toch wel wie George Clinton is?

Ik hou van disco, ik hou van funk, ik hou van soul, ik hou van techno, ik hou van electro, ik hou van traditionele rock, ik hou van jaren '70 punk, ik hou van avant-garde, ik hou van klassiek, ik hou van jazz, ik hou van triphop, ik hou van hiphop... Er zijn maar een paar genres die me echt niet liggen (zuivere folk en alles wat hardcore is). En Ik heb mezelf naar George Clinton vernoemd omdat ik de P-funk van Parliament en Funkadelic niets anders dan geniaal vind. Verder heb ik geen behoefte aan een hokjesmentaliteit (als je van funk houdt kan je disco onmogelijk goed vinden).

Duhh en dat vraag je mij

Owja! Dat is waar ook: Jij bent alwetend. Stom van me om dat te vergeten.

In ieder geval is jouw vraag waarom ik me naar George Clinton heb vernoemd pas vreemd... 'k Heb twee P-Funk-platen in m'n top 10 staan!

Digital Underground Héérlijke P-Funk en Hip-Hop! Ben even reclame voor ze aan het maken

Ik houd ook van meer soorten muziek dan alleen hiphop.
Je kan niets in hokjes plaatsen omdat sommige genres zo breed zijn afgestemd dat het niet meer klopt.

Gabber gaat mij ook te ver maar kan wel genieten op een house feestje omdat daar de sfeer beter is dan bij hiphop.
Funk, Soul, R&B heb ik ook een zwak voor omdat hiphop daar uit is onstaan. Jazz wordt ook gebruikt in hiphop maar is gewoonweg een hele pure vorm van muziek. Disco is wel dans muziek moet ik toegeven maar zij hebben een image die hard heeft ingeslagen in Soul muziek waardoor het uiteindelijk Pop is geworden en muziek achteruit is gegaan. Het gaat mij er niet om of je blank of donker bent maar zoals vele echte mc's rappen: Het is niet waar je vandaan komt maar aan welke kant je staat als je begrijpt wat ik bedoel.

Zij zijn zeker goed. Keepers of the funk.

Dat geldt net zo goed voor de Diddy's en de 50's van nu. Zij brengen ook een oppervlakkig hiphop-geluid en velen van hun volgelingen geven hiphop ook een slechte naam. Maar dat betekent niet dat onder al die popgerichte hiphop er niet een (of een paar goede nummers tussen zitten). Aan zulke vooroordelen weiger ik mee te doen. Ik sta aan geen enkele kant. Ik weet wel dat disco de naam heeft funk en soul naar de kl*ten te hebben verholpen maar die lijn volg ik dus echt niet. Chic bv. is gewoon een fantastische groep en als je van oldskoolhiphop houdt zal je vast wel weten dat ze gesampled werden door o.m. The Sugarhill Gang en Grandmaster Flash. Verder is het ook heel jammer dat de rare grooves niet zo bekend zijn geraakt omdat ze veelal beter zijn dan de populaire disco. Nummers als "I Will Survive", "D.I.S.C.O.",... zijn evenwel ook niet aan mij besteed... Ik kan eigenlijk net zo goed beweren dat zulke nummers disco een slechte naam hebben bezorgd.

Ik denk dat je niet begrijpt met wat ik bedoel over welke kant je staat.

Bij hiphop is het begonnen met rappers die heel veel te vertellen hadden en nu heben veel mainstream zoals Diddy en 50 nietste vertellen. Ze zijn niet orgineel, slechte teksten, gestolen namen, ze rappen over de straten maar ze wonen in een groot huis in beverly hills of anders. Ze verkopen hun ziel voor geld. Het is heel moeilijk om uit te leggen. Ze bedoelden met dat stukje dat ik schreef dat als je bij de menigte wil horen je maar moet gaan maar ga mij niet zwartmaken omdat ik niet meer met jou wil samen werken.
Hiphoppers zoals, Grandmaster, KRS-One, Afrika Bambaataa, Large Pro, Ugly Duckling, People under the stairs om er een paar te noemen leven voor hiphop cultuur, De Muziek(Ja ook Soul, Funk & Jazz) omdat zij zogenaamd voor echte hiphop staan zonder toeters of bellen dat is wat ik daarmee bedoelde. Zij hebben onwijs respect voor de oude artiesten.

Madlibs vader was jazz muzikant, Ook van People under the stairs(Thes One & Double K) zijn de ouders soul muzikanten. Ze halen dus al het pure uit de muziek om er een meesterwerk van te maken.
Dat doet Diddy niet. Hij ziet alleen maar cashmoney, Bitches and fat cars.

In den beginne was hiphop pure partymuziek. Het kreeg pas een sociale bijklank met The Message en consorten. Maar hiphop was inderdaad zeker nog niet all about the money enz... Daar ben ik het 300% mee eens. maar hun jeugd speelde zich wel af in Bedford Stuyvesant, South Bronx, Compton,... Klopt. Dat begrijp ik. Maar sommige artiesten maken ook commerciële muziek die kwalitatief best hoogstaand is. RunDMC bv. Hadden die niet veel succes in de 80's? En niet te vergeten De La Soul natuurlijk. Maar ik begrijp wel wat je bedoelt. Oppervlakkige muziek maken omdat het goed verkoopt. Zoals Akon en 50 doen. Zulke artiesten kan ik ook moeilijk serieus nemen al probeer ik wel zo onbevooroordeeld mogelijk naar hun nieuwste singles te luisteren (in de hoop dat ze het eens een keer anders zouden aanpakken).
Waar plaats je dan artiesten als Dr Dre en Snoop Doggy Dog? Zij hebben ook ontzettend veel respect voor P-funk (van Dre weet ik het zeker) en ze hebben toch (in de 90's) zowel veel succes gehad als hoogstaande muziek gebracht.
Maar om nog es terug op disco te komen... Niet alle disco is plat commercieel en ziellepikkerij. Er waren heus artiesten die met een grote liefde voor muziek binnen het genre trachtten nieuwe wegen in te slagen, experimenteerden,... Geloof me maar.

Er is 1 groep die de meeste credits moet krijgen voor respect voor P-Funk en dat is Digital Underground. Dat is pure P-Funk Hiphop zeg maar. Afrika Bambaataa ook natuurlijk was ik vergeten.

Dre was goed toen hij bij Fila Fresh Crew zat en Oook bij Wrecking Crew. The Chronic was zijn hoogte punt en is nu nog steeds benoemd tot zijn beste album ooit. Snoop was destijds wel ok maar zij samen hebben gekozen voor geld. Murder was the case was dope maar wat ik niet snap is dat hij tegen journalisten zat te zeiken:
Waarom zenden ze van mij Dre en vele ander hiphoppers geen clips uit. Het antwoord was. Jullie zijn gangsta en Politiek gericht en dat wilden ze niet zien op tv.

Hiphop met boodschappen erin werd gewoonweg niet uitgezonden op standaard muziek zenders.

Gelukkig was Yo MTV Raps ernog die het wel deed. (Fab 5, Ed Lover & Dr. Dre).

Run DMC heeft om precies te zijn 3 bekende tv clips gehad die commercieel succes waren maar hun manier was niet geld maar erkenning dat ze er waren.
85 % van hun albums is bij de menigte niet eens bekend.
De La Soul is hetzelfde verhaal. Positiviteit was hun kracht.

Veel hiphopper maakten wel clips maar werden alleen via hiphop uurtje uitgezonden.

Je haalde toen straks Sugarhill erbij maar zij behoorden tot 1 van de slechtste hiphop acts die tijd. Wel commercieel succes maar geen muzikaal hoogstandje.
Jongens als Treacherous Three, Schoolly D,Boogie Down Productions, Steady B & Cool C, Just Ice, Ice T enz. Die moesten ervoor knokken.

Als ik dan 1 mc mag noemen die echt goed was en ook commercieel is gegaan. Dat is LL Cool J.
We gaan verder in hipop topic en niet hier dat is zonde hihihihi

1 grootte misvatting is wel dat hiphop geen party muziek was.
Het was muziek waarin jongeren uit de ghetto hun gevoelens op een rijmende manier konden uiten. Of het nou over de straat ging of levens verhaal. Ze konden zich alleen daarmee uiten omdat velen niet geaccepteerd werden in de maatschappij.

Waarom is hiphop ook soul, omdat in begin jaren 70 en gemixed werd met soul platen in de Roxy's door Cool Herc en Flash. In die tijd waren er ook al breakdancers ook wel B-Boys(Girls) genoemd.
Graffitti was er als eerste maar hebben zich aangesloten bij de rest.
Toen kwamen de mc's zoals Busy Bee, Spoonie G & Melle Mel en meer.

De vier elementen van hiphop zijn: Graffitti - DJ - B-Boys - MC's

Elke hiphophead die zich bezig houd met 1 van deze elementen is HIPHOP.

Cashmoney, Bitches & Ho's, Big Cars en Fat Houses.

ZIJN GEEN HIPHOP DUS

Jawel hoor, dat kan ook hiphop zijn.

I met a critic, I made her shit her drawers
She said she thought hip-hop was only guns and alcohol
I said "Oh hell naw!" But yet it's that too
You can't discrimi-hate cause you done read a book or two

Aldus Andre 3000.

Ik vind The Sugarhill Gang ook niet goed, hoor. Alleen Rapper's Delight, Apache en Showdown vind ik wel leuk en het is natuurlijk wel grappig op feestjes als je Rapper's Delight helemaal kan meelippen. .
Ja, zoiets weet je wel als je elk jaar opnieuw een spreekbeurt over de geschiedenis van de hiphop geeft aan je leerlingen, zoals ik.

Wat ik daarnet nog bedacht is dat eigenlijk voor mij de grens tussen veel funk uit de tweede helft van de jaren '70 en disco bijzonder vaag is. Ja, het verschil tussen pure disco zoals dit hier, en de blaxploitationmuziek van Mayfield en Hayes hoor ik natuurlijk wel, net als P-funk en de Ohio Players enz. Maar 't verschil tussen zeg maar Fantastic Voyage en September (Earth, Wind & Fire) is mij minder duidelijk.

Ik leer nog veel van die discussie die jullie houden .

Hahahahahahaha we leren er allemaal van.

Het gaat alleen allang niet meer over R&B