Leuk. De serie kende ik al, maar dit specifieke deel nog niet.

(Hij staat trouwens niet op Spotify maar wel op Grooveshark.)

Ribot mag ik dan weer zeker wel, vooral op zijn elektrische gitaar

Ik ook

JAVDW

??

Het is alweer afgelopen denk ik...

nee hoor

blabla's album had ik al een keer gehoord, niet op gestemd. Die van Jelle heb ik op mijn schijf staan en zal ik binnenkort wat serieuzer beluisteren.


als er verder niemand op de lijst staat gaan we gewoon nog een rondje doen.

weer van bovenaf beginnen?

Wat mij betreft is het ook niet afgelopen, door een flinke griep en wat andere prioriteiten heb ik een paar weken achterstand opgelopen maar keep the jazz coming zou ik zeggen.

Dat zou betekenen dat Stefan de nieuwe moet kiezen

goh

Wilde voor deze keer een album kiezen, welke ik zelf nog niet heel goed ken.
Ik zat te twijfelen tussen de gene die ik heb gekozen en Matt Ulery - By a Little Light 2012. Ik heb voor Fire! Orchestra gekozen om de simpele rede dat het geen dubbel album in tegen stelling tot By a Little Light.




Het album is live opgenomen en vergelijkbaar met Carla bley's Escalator over the Hill.

review

streams:
Part 1
part 2

volgens mij was bijna iedereen positief over dit plaatje ,

Soledad a.s. zondag? Weet niet of dave dit topic nog in de gate houdt en volgt

Ik zal straks even een plaatje posten ben morgen de hele dag aan het werk namelijk. T wordt geen album om paaseieren op te zoeken

Het was weer een lastige keuze. Dacht erover om eens een behoorlijk traditioneel album te kiezen maar ik denk dat mijn grote helden zoals Art Tatum, Django Reinhardt en Coleman Hawkins hier toch maar weinig waardering zullen vinden.

Toch maar freejazz of moderne jazz dan. Zat te twijfelen tussen Abdullah Ibrahim, Robert Ruff en Sonny Simmons, en het is de laatste geworden

Sonny Simmons was een van de mannen aan de voorhoede van de freejazz. Hij is echter niet zo bekend en hier op mume zelfs volslagen onbekend zo lijkt het. Goede reden om hem eens in de spotlight te zetten.

Sonny Simmons - Staying on ...




Sonny Simmons was 1 van de saxofonisten die aan de wieg stond van de freejazz. Hij was ondermeer te horen met Prince Lasha, Jimmy Garisson en Elvin Jones en Eric Dolphy. De laatste is een belangrijke invloed op zijn spel net als Ornette Coleman.

Op deze plaat komt dat prachtig naar voren. Typische jaren '60 freejazz maar hier wordt de nadruk op zowel samenspel en melodie gelegd als op exploratie. Je mag dus gerust een hoop geknetter en vuurwerk verwachten maar er zit een duidelijke lijn in. Vaak hoor je de abstractie van Ornette Coleman en de emotie van John Coltrane. Op 'A Distant Voice' wordt tevens een ode aan de oosterse muziek gebracht, maar niet op de cliche wijze maar als echte crossover tussen oosterse muziek en jazz. Sonny Simmons zei zelf ooit dat je je instrument goed moest beheersen voordat je je in de vrijere regionen van de jazz begaf. Dat heeft zeker voor hemzelf gegolden want het is niet domweg toeteren op deze plaat. Door zijn begaafde spel zit er ook werkelijk diepgang in de muziek.

Dan zijn er nog de andere muzikanten:
Barbara Donald: trumpet
John Hicks: piano
Teddy Smith: bass
Marvin Pattillo: percussion

Tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik alleen John Hicks kende. Barbara Donald is 1 van de eerste dames die ik op trompet hoor, en zeker 1 van de eerste dames die ik uit deze tijd hoor (erg gebruikelijk waren dames in jazz niet, vocalen uitgezonderd). En wat schetst mijn verbazing: een fantastische trompetiste. John Hicks doet soms een klein beetje denken aan McCoy Tyner maar is een vakman opzich. Z'n samenspel met de ritmesectie is fantastisch en bruist van de energie.

Dit is echt een onderbelichte parel uit de jaren '60.

Album staat op spotify

Helaas, blabla doet niet aan Spotify.

Dan maak ik maandag speciaal voor Ruud een downloadlinkje

TNX!!!

Eventjes mijn achterstand ingehaald qua reacties, op naar Sonny Simmons.

Heb de meeste het linkje maar even gestuurd voor als u liever de mp3 tjes heeft. Kan ie ook gelijk op de mp3 spelert.

Morgen ben ik alweer aan de beurt. Dat gaat snel! Voor wie het lijstje ook alweer vergeten was:

- korenbloem
- Ataloona
- Lukk0
- soledad
- frankmulder
- sandokan
- misterfool(passief)
- the scientist
- dion_odinot
- blabla

ik moet nog steeds simmons luisteren..... Morgen is daar een hele geschikte dag voor, heb ik net besloten.

Hier dan alvast het jazz-album van week 15:




Keith Jarrett - Paris Concert

Niet zo'n onbekend album, maar ik zie genoeg namen van JAvdW-deelnemers ontbreken bij de stemmenlijst. Bovendien is het een prachtig album; wat mij betreft een van de betere solo-albums van Keith Jarrett.

Helaas niet zoveel tijd besteden aan Sonny Simmons als ik had gewild, wel vandaag gedraaid tijdens het hardlopen (dat werkte verrassend goed trouwens). Hopelijk nog een paar keer luisteren en dan later deze week een reactie plaatsen bij het album.

Ik heb geregeld naar Jarretts solowerk geluisterd in het laatste jaar (Sun Bear, Rio, Bremen/Lausanne) maar deze ken ik nog niet. Hij staat nu op, klinkt in veel opzichten zoals je zou verwachten als je een beetje met zijn soloconcerten vertrouwd bent (momenteel is ie weer druk aan het meemurmelen met de Grote Akkoorden), de tijd zal leren of de plaat er tussenuit weet te springen.

Een apart jazz hoekje. Wat leuk!

wie doet het nieuwe album?

Volgens mij is Sandokanveld aan de beurt maar het wordt mij onduidelijk wie er actief en passief is

Mmm had niet naar het lijstje gescrolld, in mijn hoofd waren er veel meer actieve users/ meer weken tussen twee beurten. Ik wil best iets plaatsen, wordt misschien wel pas morgenavond.

Kom maar op

Goed oké toch nog maar even vanavond.

We blijven nog even in de categorie van het onder de aandacht brengen van erkende klassiekers die op Mume niet veel stemmen hebben gekregen. Wat niet wil zeggen dat ik planmatig bezig ben, want eerlijk gezegd is jazz nog steeds een grote zoektocht voor me, waar weinig lijn in is te ontdekken. Dit keer zat het bovendien niet mee, omdat het me niet lukte om mijn eerste en tweede keuze te vinden op mp3, een situatie die ik nog hoop te repareren in de toekomst.

De keuze is dan maar gevallen op een artiest wiens werk nog vrij makkelijk te achterhalen is. Wederom een van de erkende groten en wederom een artiest die nog in leven is: Sonny Rollins. Niet iemand wiens muziek ik tot nu toe veel heb beluisterd, eigenlijk vooral omdat zijn bekendste plaat Saxophone Colossus me nooit echt heel erg heeft gegrepen.

Een paar weken geleden kwam ik toch in een soort Sonny Rollins-bui, door het lezen van een fragment van de biografie van, of all people, Max Gordon, de oprichter van de Village Vanguard. Soms kan een stuk tekst je nieuwsgierig maken naar muziek, en bij de grappige (en bewonderende) manier waarop Gordon, toch iemand die alle groten heeft gehoord, schrijft over Rollins, werd mijn nieuwsgierigheid zeker gewekt.

Enfin, een plaat die ik sindsdien vrij vaak luister is:




Ik weet niet of mijn mening erover al helemaal is uitgekristalliseerd, maar ik heb hem voor de gelegenheid maar even op vier sterren gezet. Daarmee komt het totale aantal stemmen op Mume voor deze plaat op vijf stuks, helaas is daar ook één stemmer bij die al aan dit topic meedoet: Soledad. Ik ga er vanuit dat hij geen bezwaar maakt tegen deze keuze (hij is met 4,5* de hoogste stemmer), en misschien is dit een goede gelegenheid om zijn enthousiasme eens toe te lichten, want buiten een (negatief) stuk van de verdwenen Pretfrit kent dit album nog geen berichten, en dat met een gemiddelde van 4,10*.

Allmusic maakt het niet veel duidelijker, ze geven dit album vijf sterren maar wel een redelijk kritische recensie, waarin wordt gesuggereerd dat Rollins een slechte dag moet hebben gehad toen hij zijn solo's in het titelnummer opnam. Dit komt enigszins overeen met de strekking van Pretfrits kritiek. Of het spel van Rollins op deze track gezemel in de ruimte of briljant experiment is, vind ik moeilijk te beantwoorden, maar is op zich al een mooie vraag om aan jullie voor te leggen.

De andere twee tracks zijn in ieder geval wat rechtlijniger, en de lineup is om van te smullen natuurlijk, waar Rollins op tenorsax wordt ondersteund door Freddie Hubbard (t), Jimmy Garrison (b) en Elvin Jones (d).

Het is verder aan jullie, ik zal proberen zelf ook nog wat te schrijven, en morgen zal ik een linkje rondsturen.

Yep deze ken ik al van Sjonnie Vind het een van zijn betere werken uit zijn betere periode. Ook Rollins ging experimenteren met vrije jazz. Ik zal inderdaad van de week nog even verder toelichten waarom ik deze plaat goed vind. Ga em weer eens opzetten Heb het ook druk met een paar nieuwe ceedeetjes die ik heb gekocht van Johnny Dyani, Cracow Klezmer Band, Sonny Stitt en Andrew Cyrille. Ben voorlopig weer even zoet in ieder geval

Binnenkort komt het album van Darcy James Argue uit (nog niet echt bekend, maar wordt geprezen onder de jazzcritici): Brooklyn Babylon. Heb al stukjes mogen beluisteren, echt heel erg vet!
Als je dit leuk vindt, ik heb net een kaartje gekocht voor hun concert in het Holland Festival. Je kunt op hun site kaarten bestellen. (hollandfestival.nl)

Nou, fijn dat het topic in ieder geval nog wat spam aantrekt